Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Η Αιτωλικιώτισσα Αυγή Βουτσινά «ξαναχτύπησε»! Μετά την κότα στο Μαξίμου, σανός στα γραφεία των ΑΝΕΛ! [pics]

Είναι η γυναίκα που είχε απασχολήσει τα Μέσα Ενημέρωσης πριν δυόμιση χρόνια και το κάνει ξανά σήμερα με αφορμή το Σκοπιανό! Ο λόγος για την Αυγή Βουτσινά.
Η Αυγή Βουτσινά είχε φτάσει το πρωί της 19ης Ιανουαρίου του 2016 έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, κρατώντας μια χάρτινη κούτα. Μέσα σε αυτήν είχε μια… κότα, την οποία έβγαλε και άφησε… ελεύθερη στον κήπο της πρωθυπουργικής κατοικίας!

Σήμερα, 29 μήνες μετά, η ίδια… ξαναχτυπά! Κι αυτό αφού μαζί με έναν άνδρα, έφτασαν στα γραφεία των ΑΝΕΛ στη Λεωφόρο Συγγρού με κάποια… κιλά σανό!

Πέρασαν κανονικά την είσοδο με τον σανό στα χέρια και τον άφησαν στο εσωτερικό του κτιρίου!

Μάλιστα, το μπλουζάκι που φορούσε η Αυγή Βουτσινά έγραφε: «Εμείς χορτάσαμε σανό, σειρά σας τώρα…«.

Δείτε τις φωτογραφίες με την Αυγή Βουτσινά… εν δράσει ...








Το… πρώτο χτύπημα με την κότα
Όπως προαναφέραμε, η συγκεκριμένη ακτιβίστρια, ελευθέρωσε την κότα στο Μέγαρο Μαξίμου, φορώντας κι ένα μαύρο μπλουζάκι με το σύνθημα: παριστάνεστε τους κόκορες αλλά είστε κότες.

«Σε συνδυασμό με το σύνθημα, βγήκε και η κότα και πήγε στο Μαξίμου» έλεγε στο newsit.gr μια μέρα μετά το περιστατικό. Και εξηγούσε και το μήνυμα και την πράξη: «Ήθελα να πω ότι παριστάνουν τους σωτήρες. Αυτόκλητοι σωτήρες μάλιστα. Κακαρίζουν κοκορεύονται και στο τέλος γίνονται κότες και υπογράφουν τα πάντα».

«Το μήνυμα ήταν προς όλους όσους υπογράφουν αβλεπεί κυρίως για να μην χάσουν την καρέκλα τους. Χωρίς κανέναν ενδοιασμό», συνέχιζε. Μετά το περιστατικό, η Αυγή Βουτσινά προσήχθη στο αστυνομικό τμήμα Συντάγματος για εξακρίβωση στοιχείων. Κι αν η ίδια περίμενε πως θα γινόταν μήνυση εις βάρος της από το… Μέγαρο Μαξίμου, τελικά κάτι τέτοιο δεν συνέβη και τέσσερις ώρες μετά αφέθηκε ελεύθερη.

Δείτε όσα επίσης είχε πει η ίδια στον Νίκο Ευαγγελάτο και την τηλεοπτική εκπομπή Live News, στο Etv, μια μέρα μετά το περιστατικό



Φωτογραφίες: Eurokinissi

https://www.newsit.gr/
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

Μυθολογία των Ελλήνων: Ο θεός Απόλλωνας η συμβολή του στην αρχαιότητα

Επεισόδιο της γαλλικής σειράς "Les grands mythes" αφιερωμένης στην ελληνική μυθολογία και συγκεκριμένα στον θεό Απόλλωνα.

Δείτε στο βίντεο:


Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Λέμφωμα: Προσοχή στα συμπτώματα του πιο ύπουλου καρκίνου

Λέμφωμα είναι μια μορφή καρκίνου που επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα. Ειδικότερα, είναι ένας καρκίνος των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος που ονομάζονται λεμφοκύτταρα, ενός τύπου λευκών αιμοσφαιρίων.

Το λέμφωμα χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες και πολλές υποκατηγορίες. Οι δύο τύποι λεμφώματος περιγράφονται ως: λέμφωμα Hodgkin και λέμφωμα μη-Hodgkin.

Το λέμφωμα μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου σε νέους ανθρώπους. Εντούτοις, είναι πολύ θεραπεύσιμη και οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τη διάγνωση.

Ποια είναι τα σημάδια και τα συμπτώματα του λεμφώματος

Τα συμπτώματα και τα σημάδια λεμφώματος είναι πολύ παρόμοια με εκείνα πιο απλών ασθενειών, όπως η ίωση και το κοινό κρυολόγημα, και αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με καθυστερημένη διάγνωση. Η διαφορά είναι ότι τα συμπτώματα του λεμφώματος επιμένουν για ...αρκετό καιρό μετά από τη συνήθη πορεία μιας απλής ιογενούς λοίμωξης.

Τα συμπτώματα τυπικά περιλαμβάνουν ανώδυνο πρήξιμο των λεμφαδένων, συχνά στον λαιμό ή τις μασχάλες, όπου αυτοί οι αδένες ενώνονται σε συστάδες. Οίδημα μπορεί επίσης να εμφανιστεί στη βουβωνική χώρα και την κοιλιά, αν και μερικοί άνθρωποι δεν βιώνουν καμία ανιχνεύσιμη διόγκωση σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος.

Οι διογκωμένοι αδένες μπορεί να πιέσουν κοντινά όργανα, οστά και άλλες δομές που προκαλούν πόνο, αλλά αυτός ο πόνος μπορεί να είναι παρόμοιος με εκείνο των άλλων, λιγότερο σοβαρών αιτιών (όπως η απλή οσφυαλγία), κάνοντας και πάλι το λέμφωμα δύσκολο στη διάγνωση. Όποιος έχει πρήξιμο των αδένων, που δεν υποχωρεί μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να ενημερώσει το γιατρό του.

Πέραν από το πρήξιμο στους αδένες, άλλα συμπτώματα που μπορεί να αντιμετωπίζουν τα άτομα με λέμφωμα περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

Πρήξιμο στα πόδια, ή στους αστραγάλους

Κράμπες και πρήξιμο της κοιλιάς

Νυχτερινές εφιδρώσεις και πυρετός

Απώλεια βάρους

Ασυνήθιστη φαγούρα

Απώλεια όρεξης

Ασυνήθιστη κόπωση/έλλειψη ενέργειας

Επίμονος βήχας


Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Αρχαίοι Εξωγήινοι: Πλάσματα του βυθού (βίντεο)

Οι περισσότεροι φίλοι της λογοτεχνίας τρόμου γνωρίζουν τον H.P. Lovecraft:

Ο διάσημος στους κύκλους των φίλων του φανταστικού συγγραφέας έγραψε μια σειρά διηγημάτων στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα που έμελλε να γίνουν γνωστά ως «Μυθολογία Κθούλου» (Cthulhu Mythos).

«Πρωταγωνιστές» ήταν οι Μεγάλοι Παλαιοί: πανάρχαια, πανίσχυρα τερατώδη πέρα από κάθε όριο λογικής πλάσματα, συχνά κολοσσιαίων διαστάσεων, που διαφέντευαν κάποτε τον πλανήτη μας, αλλά και το σύμπαν, και κάποια στιγμή θα επιστρέψουν, με ολέθριες συνέπειες για την ανθρωπότητα.

Η «ανατολή» της εποχής της σύγχρονης επιστήμης γκρέμισε πολλούς από αυτούς τους μύθους, ωστόσο όσο περνούν τα χρόνια αποδεικνύεται ότι αρκετοί εξ αυτών είχαν πραγματικές βάσεις, καθώς έχουν ανακαλυφθεί και συνεχίζουν να ανακαλύπτονται όντως πλάσματα εντυπωσιακών διαστάσεων που ζουν στους βυθούς των ωκεανών.

Ακριβώς αυτό είναι το αντικείμενο νέας μελέτης, η οποία πραγματεύεται τα αληθινά μεγέθη των τιτάνων του βυθού και συνοδεύεται από το σχετικό ντοκιμαντέρ

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ...

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ακρως περίεργοι άνθρωποι που γεννήθηκαν με έξτρα μέλη στο σώμα τους! (βίντεο)

Δείτε 10 πραγματικά ασυνήθιστους ανθρώπους που γεννήθηκαν με έξτρα μέλη σώματος και δεν… θα πιστεύετε στα μάτια σας!!!


Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Βόλακας Τήνου: Το σεληνιακό τοπίο με τους περίεργους ογκόλιθους [Εικόνες]

Το σεληνιακό τοπίο της Βωλάξ οφείλεται στα διάσπαρτα βράχια που καλύπτουν πολλά χιλιόμετρα γης.

Έχουν μέγεθος από μπάλα ποδοσφαίρου, έως πολλές δεκάδες μέτρα μήκος.»Τα τελευταία απομεινάρια της προαιώνιας μάχης μεταξύ Γιγάντων και Τιτάνων εξακολουθούν να βρίσκονται απιθωμένα στην ανεμοδαρμένη πλαγιά ενός σβησμένου ηφαιστείου, στο Βόλακα της Τήνου.
Όσοι κατοικούν πλάι στους εκατοντάδες γρανιτένιους μονόλιθους, παίρνουν όρκο πως κάθε βράδυ ο αέρας φέρνει μαζί του τα τραγούδια από τις αγγελούδες και τα ξωτικά που φωλιάζουν κάτω από τους βράχους…έγραφε το 2000 ο κ.Δελλατόλας στην Ελευθεροτυπία»


volax_1
Για να τα δείτε από κοντά, περπατήστε πίσω από την εκκλησία, σε ένα δρομάκι, περίπου τρία λεπτά δρόμος. Θα φτάσετε σε ένα άνοιγμα, γνωστό ως “του Βουράκη η Πλάκα” με πανοραμική θέα στα γύρω μέρη.
Αν έχετε χρόνο, ακολουθήστε το δεξιό μονοπάτι προς το “Βουνό”. Εκεί θα δείτε πιο περίεργους σχηματισμούς.Το πέτρωμα των βράχων είναι σχεδόν αποκλειστικά γρανίτης.
Όμως δεν μοιάζει με τον σκληρό γνωστό γρανίτη: τούτος εδώ διαβρώνεται εύκολα και θρυμματίζεται. Αν και η εξώτερη στοιβάδα είναι συμπαγής (και συνήθως καλυμμένη με λειχήνες) από μέσα υπάρχουν στρώματα εύθραυστου υλικού, το οποίο μπορούμε να τρίψουμε με το χέρι.
volax_2
Υπάρχουν μάλιστα βράχια (πχ στην κορυφή της τοποθεσίας “Βουνό”) που δεν έχουν αυτή την εξωτερική στοιβάδα και η βροχή και ο αέρας “τρώνε” το εσωτερικό του βράχου.
Αυτό το υλικό που φεύγει με την διάβρωση είναι αυτό που συναντάμε ως στρώμα στα παλιά μονοπάτια (πχ το μονοπάτι προς “Σαββαγιάννη”). Μοιάζει με άμμο αλλά είναι το υλικό από τους βράχους σε συνδυασμό με δεκαετιών τριβής και “αλέσματος” από την μετακίνηση ανθρώπων και ζώων.
volax_4
volax_5
volax_6
Τρεις εκδοχές υπάρχουν για την προέλευση των ογκόλιθων αυτών:
Η επικρατέστερη υποστηρίζει πως είναι αποτέλεσμα ηφαιστειακής έκρηξης, η οποία έγινε 18 ως 20 εκατομμύρια χρόνια πριν. Ο κρατήρας του ηφαιστείου κατά πάσα πιθανότητα βρίσκεται 2 χλμ. ανατολικά του χωριού, κοντά στη θέση Περάματα.
Σύμφωνα με τη δεύτερη, οι ολοστρόγγυλες πέτρες δημιουργήθηκαν από πτώση μετεωρίτη, κομμάτια του οποίου έπεσαν στις γύρω περιοχές.
Η τρίτη άποψη θέλει, πολλές χιλιάδες χρόνια πριν, τη θάλασσα να φτάνει μέχρι αυτό το σημείο. Έτσι, τα βράχια διαβρώθηκαν από την αλμύρα και όταν αποσύρθηκε το νερό, τα άφησε με τη σημερινή τους μορφή. Αυτή η άποψη προσπαθεί να ερμηνεύσει και την ύπαρξη άμμου στην περιοχή. Τέτοιου είδους διάβρωση μπορείτε να δείτε στην παραλία “Λιβάδα”.
Επειδή το τοπίο ήταν διάσπαρτο από βράχους και δεν υπήρχε αρκετός ελεύθερος χώρος, πολλά σπίτια είναι χτισμένα πάνω σε αυτούς. Φρόντιζαν δηλαδή οι τοίχοι να χτιστούν έτσι, ώστε να συμπεριλάβουν τον βράχο. Υπάρχει δε και σπίτι στο χωριό, που ο βράχος είναι μέσα στην κάμαρα και το κρεβάτι έχει τρία πόδια, μιας και το τέταρτο βρίσκεται πάνω σε αυτόν.
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Η Ιστορία της Αγίας Λόγχης και τα καρφιά του Κυρίου

Η λόγχη - που χρησιμοποιήθηκε από το Ρωμαίο εκατόνταρχο Λογγίνο για να τρυπήσει τη δεξιά πλευρά του Χριστού στο σταυρό - έγινε δημοφιλής κυρίως χάρη στο κλασικό πλέον βιβλίο του Τρίβορ Ραβενσκροφτ «the spear of destiny» (λόγχη του πεπρωμένου).

Η λόγχη βρίσκεται στο παλάτι του Χόφμπουργκ στη Βιέννη και ανήκε στον Καρλομάγνο.

Ο επίσημος οδηγός για τα εκθέματα του Χόφμπουργκ αναφέρει πως η λόγχη φτιάχτηκε από ένα από τα καρφιά που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη Σταύρωση του Xριστού, και με τα χρόνια, μετά τον Καρλομάγνο, έφτασε να θεωρείται ότι είναι η αυθεντική λόγχη του Λογγίνου.

Πιο γνωστή κατά το μεσαίωνα ήταν μια λόγχη που είχε χρησιμοποιήσει μια αντιχριστιανική ομάδα για να «επιτεθεί» σε ένα άγαλμα του Χριστού. Σύμφωνα με την 'ιστορία' το άγαλμα μάτωσε και η λόγχη έγινε αντικείμενο τιμής, αφού θεωρήθηκε η αιτία ενός θαύματος.

Ύστερα από αυτό έπεσε στην αφάνεια, για να αποκαλυφθεί σε ένα όραμα αιώνες αργότερα, το 1099, στους σταυροφόρους που πολιόρκησαν την ...Αντιόχεια.

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το που μπορεί να βρίσκεται σήμερα η λόγχη. Μερικοί λένε οτι σήμερα φυλάσσεται στην καθολική εκκλησία του Εχμιατζίν, στην Αρμενία, αλλες πηγές αναφέρουν οτι η αυθεντική λόγχη βρισκόταν στην Ιερουσαλήμ την εποχή του μεγάλου Κωνσταντίνου τον 4ο αι μ.Χ.

Έπεσε στα χέρια των Πάρθων τον 7ο αιώνα και ανακαλύφτηκε από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ηράκλειο, ο οποίος αφαίρεσε τις άκρες της και την έφερε πάλι πίσω στην Κωνσταντινούπολη.

Το μεγαλύτερο μέρος της αιχμής της παρέμεινε στην Ιερουσαλήμ μέχρι το 715, οπότε και στάλθηκε στhν Πόλη.

Η Αγία Λόγχη και η Πρώτη Σταυροφορία

Ο Γοδεφρείδος του Μπουιγιόν και οι άλλοι βαρώνοι της Πρώτης Σταυροφορίας στο αυτοκρατορικό παλάτι του Αλέξιου Κομνηνού. Σ’ αυτή την εποχή μιλήσανε για πρώτη φορά για την Αγία Λόγχη.

Χωρίς αμφιβολία, ακόμη και σήμερα, που πολλοί νομίζουν ότι ο Χριστιανισμός «πνέει τα λοίσθια», μη αναλογιζόμενοι το γεγονός ότι η Ορθοδοξία ζει τη νέα χιλιετία της, όπως έλεγε ο Στήβεν Ράνσιμαν, όπως την βιώνουν σήμερα τριακόσια εκατομμύρια ορθοδόξων λαών, μετά την πτώση του, κατά βάση, άθεου «υπαρκτού σοσιαλισμού», υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούν εναγωνίως διάφορα ιερά σκεύη που έχουν άμεση σχέση με τον Ιησού Χριστού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Χιτώνας, η Αγία Λόγχη και τα Καρφιά του Κυρίου. Πού βρίσκονται, λοιπόν, όλα αυτά, για τα οποία γράφουμε ειδικό βιβλίο;

"Ο Χιτώνας"

Το θέμα του Χιώνα ξεκίνησε με αφορμή ένα έργο, που είχε τον τίτλο:«Ο Χιτών» (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: The Robe), ένα ιστορικό μυθιστόρημα γραμμένο από το συγγραφέα Λόιντ Ντάγκλας το 1942.

Πρόκειται για την ιστορία ενός Ρωμαίου αξιωματικού, του Μάρκελλου, που έλαβε μέρος στην σταύρωση του Χριστού. Ήταν ένα από τα βιβλία με τις μεγαλύτερες πωλήσεις τη δεκαετία του 1940.

Μπήκε στη λίστα μπεστ σέλλερ των Τάιμς της Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο του 1942 και τέσσερις βδομάδες αργότερα ανέβηκε στο Νο1, θέση που κράτησε για ένα χρόνο σχεδόν.

Ο Χιτών έμεινε στη λίστα για άλλα δύο χρόνια, επιστρέφοντας αρκετές φορές τα επόμενα έτη, συμπεριλαμβανομένου και του 1953, οπότε και κυκλοφόρησε η κινηματογραφική του έκδοση.

Η υπόθεση του έργου
«Η υπόθεση του έργου ξετυλίγεται την εποχή της κατάπτωσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με τους φοβερούς διωγμούς των χριστιανών και τις ραδιουργίες των Ρωμαίων αριστοκρατών.

Ο νεαρός Ρωμαίος χιλίαρχος Μάρκελλος Γαλλίων, γόνος μιας τέτοιας αριστοκρατικής οικογένειας, σταυρώνει το Χριστό κι ύστερα παίζει στα ζάρια τον Χιτώνα Του, τον οποίο και κερδίζει.

Ξαφνικά όμως, νιώθει κάτι να αλλάζει μέσα του και ο Μάρκελλος γίνεται χριστιανός. Τίθεται στην υπηρεσία του Ναζωραίου έχοντας σύντροφό του τον Κορίνθιο σκλάβο του, Δημήτριο, που η δυνατή πίστη τους στο Χριστό εξισώνει τον άρχοντα με τον δούλο, για να τους κάνει δυο καλούς φίλους-αδερφούς.»

Η Αγία Λόγχη και η Πολιορκία της Αντιόχειας (1097-1098)
Το θέμα της Αγίας Λόγχης ξεκινάει με τις Σταυροφορίες, όπου οι σταυροφόροι, μεταξύ άλλων, έψαχναν και για ιερά σκεύη τα οποία εξαργύρωναν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στους πιστούς, ιδίως των καθολικών μοναστηρίων, όπως ήταν το Άγιον Μανδήλιον και η περίφημη Επιστολή του Κυρίου προς τον τοπάρχη της Εδέσσης Άβγαρο, που γράφουμε στα βιβλία μας.

Πριν φτάσουν, λοιπόν, στην Αντιόχεια οι σταυροφόροι, ο Βαλδουίνος της Βουλλώνης, αδερφός του Γοδεφρείδου του Μπουγιόν, και ο Ταγκρέδος, ανηψιός του Βοημούνδου του Τάραντα, αποσπάσθηκαν από το κύριο σώμα των σταυροφόρων και εισέβαλαν στην Κιλικία.

Ο Ταγκρέδος συνάντησε τους σταυροφόρους μπροστά στην Αντιόχεια. Ο Βαλδουίνος, όμως, δεν ενώθηκε ποτέ ξανά με το κύριο σώμα του στρατού των σταυροφόρων.

Προσκαλεσμένος από τον Τορός, τον ηγεμόνα της Έδεσσας της Συρίας, εγκαταστάθηκε εκεί για να προστατεύει την περιοχή, που κατοικούνταν κυρίως από Αρμενίους, από τους Τούρκους.

Λίγους μήνες αργότερα ο Τορός δολοφονήθηκε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, και ο Βαλδουίνος ανακηρύχθηκε ηγεμόνας της Έδεσσας (1098). Ήταν ο πρώτος από τους σταυροφόρους που ίδρυσε κράτος στην περιοχή.

Όποιος ανοίξει διάφορες ηλεκτρονικές εγκυκλοπαίδειες ή το διαδίκτυο θα δει, ότι την Αντιόχεια κυβερνούσε ένας Τούρκος, ο Γιαγκί Σιγιάν, πρώην σκλάβος του σουλτάνου Μαλίκ Σαχ, που τον είχε διορίσει κυβερνήτη της πόλης περίπου το 1090.Αυτός ζήτησε βοήθεια από όλους τους γειτονικούς ηγεμόνες για να αντιμετωπίσει τους σταυροφόρους.

Μπροστά στην Αντιόχεια οι σταυροφόροι λιμοκτονούσαν αλλά ξεκίνησαν και συνέχισαν την πολιορκία. Νίκησαν στρατούς που στάλθηκαν από το Χαλέπι και τη Δαμασκό για να βοηθήσουν την Αντιόχεια.

Τελικά τον Ιούνιο του 1098 η πόλη έπεσε στα χέρια τους μετά από προδοσία ενός Αρμένιου φρουρού, του Φιρούζ, που σε συνεννόηση με τον Βοημούνδο επέτρεψε σε ένα σώμα σταυροφόρων να μπουν νύχτα στην πόλη.

Σχεδόν αμέσως, οι σταυροφόροι χρειάστηκε να την υπερασπιστούν από την επίθεση του αταμπέγκ των Σελτζούκων της Μοσούλης, του Κερβογά, και των συμμάχων του.

Τις κρίσιμες ημέρες της πολιορκίας από τον Κερβογά, ένας άσημος προσκυνητής, ο Πιέρ Μπαρτολομύ, άρχισε να μιλά για οράματα που είχε για την Αγία Λόγχη (τη λόγχη με την οποία τρύπησαν τον Χριστό στο σταυρό), ότι δηλαδή βρισκόταν στην Αντιόχεια.

Πολλοί τον πίστεψαν, και όταν πράγματι βρήκε μία λόγχη σκάβοντας σε μία εκκλησία, οι σταυροφόροι πήραν θάρρος, πιστεύοντας ότι αυτό ήταν σημάδι ότι ο Θεός ήταν μαζί τους.

Υπήρχαν και πολλοί που δεν τον πίστεψαν, αλλά το αποτέλεσμα ήταν τελικά οι σταυροφόροι να βρουν το θάρρος να αντιμετωπίσουν τον Κερβογά σε μάχη έξω από τα τείχη, στην οποία και νίκησαν. Η νίκη τους, όμως, οφειλόταν εν μέρει στις φιλονικίες που είχαν ξεσπάσει στο στρατόπεδο των αντιπάλων τους.

Σύντομα ο Ραϋμόνδος της Τουλούζης και ο Βοημούνδος του Τάραντα (ο οποίος πριν ακόμη πέσει η Αντιόχεια είχε καταφέρει με δόλο να απομακρύνει τους βυζαντινούς αντιπροσώπους από το στρατόπεδο, και στη συνέχεια είχε αποκηρύξει τη συμφωνία με τον Αλέξιο) φιλονίκησαν για την κυριαρχία της πόλης.

Οι σταυροφόροι έμειναν για αρκετούς μήνες άπρακτοι στην Αντιόχεια και το γεγονός αυτό έκανε τους στρατιώτες και τους απλούς προσκυνητές να απειλήσουν να προχωρήσουν χωρίς τους αρχηγούς τους στην Ιερουσαλήμ. Μετά από αυτό ο Ραϋμόνδος υποχώρησε, και ο Βοημούνδος έμεινε στην Αντιόχεια ως ηγεμόνας.

Δοθείσης ευκαιρίας να πούμε, ότι η Αγία Λόγχη είναι το μεταλλικό ιερό σκεύος σε σχήμα λόγχης, το οποίο χρησιμοποιείται στην τελετή της Προσκομιδής για την εξαγωγή του Αμνού και των υπόλοιπων μερίδων του Δισκαρίου.

Συμβολίζει τη λόγχη, με την οποία οι στρατιώτες κέντησαν (τρύπησαν) την πλευρά του σταυρωμένου Χριστού, ενώ χρησιμοποιείται αποκλειστικά από την ορθόδοξη εκκλησία.

Όταν ο λειτουργός κεντά (τρυπά) τον Αμνό στα γράμματα ΝΙ, αναφέρει μυστικώς και χαμηλοφώνως, τα λόγια του Ευαγγελίου (Ιωάν.19: 34) «Εις των στρατιωτών λόγχη την πλευράν αυτού ένυξε...».

Το 1241, μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης στους Φράγκους, ο Λουδοβίκος ο 6ος, βασιλιάς της Γαλλίας, παρουσιάστηκε με ένα κομμάτι της μύτης της λόγχης και μια συλλογή από θρησκευτικά αντικείμενα, τα οποία στέγασε στο Σεντ Σαπέλ στο Παρίσι.

Το μεγαλύτερο μέρος της αιχμής ωστόσο, παρέμεινε στην Κων/Πολη κι έπεσε στα χέρια των Τούρκων το 1453.

Ο Τούρκος σουλτάνος Βαγιαζήτ ο Β την έστειλε στον Πάπα Ιννοκέντιο τον 8ο το 1492. Από τότε, βρίσκεται κάτω από τον τρούλο του Αγίου Πέτρου.

Κατά το 18ο αιώνα ο Πάπας Βενέδικτος ο 14ος είχε μια ακριβή εικόνα της άκρης της λόγχης που βρισκόταν στο Σεντ Σαπέλ και βρήκε ότι ταίριαζε τέλεια με το δικό του μεγαλύτερο κομμάτι.

Κατά την γαλλική επανάσταση όμως η αιχμή εξαφανίστηκε και κανείς δεν γνωρίζει από τότε που βρίσκεται.

Τα καρφιά του Κυρίου

Κατά την ιστορική παράδοση, όταν η Αγία Ελένη πήγε στους Αγίους Τόπους για να βρει τον Τίμιο Σταυρό, αφού συγκέντρωσε πλήθος τεχνιτών και εργατών, έσκαψε εκεί και βρήκε τον Πανάγιο Τάφο και λίγο πιο πέρα βρήκε και τους τρεις σταυρούς του Ιησού και των δύο ληστών καθώς και τα καρφιά τους.

Η Αγία Ελένη έπειτα πήρε τον Τίμιο Σταυρό μαζί της στην Κωνσταντινούπολη, αφού όμως άφησε μέρος αυτού στα Ιεροσόλυμα, στον Πατριάρχη Μακάριο. Ο Σταυρός του Κυρίου είχε 4,50 μέτρα ύψος και 2,40 μέτρα πλάτος!

Ο Παυλίνος στην ενδέκατη επιστολή του αναφέρει ότι ενώ ο Σταυρός, από την ημέρα της εύρεσης του, τεμαχιζότανε (σε απειροελάχιστα κομματάκια) και δινότανε στους πιστούς για ευλογία, αυτός παρέμεινε ακέραιος και δεν μειωνόταν καθόλου.

Επίσης, όσον άφορα τα καρφιά του Κυρίου, καθώς αναφέρει η παράδοση, ξεχώρισαν από τα καρφιά των ληστών διότι δεν είχαν σκουριάσει από το πέρασμα των χρόνων, φαινόντουσαν σαν καινούργια, ενώ των ληστών ήταν σκουριασμένα.

Μία άλλη παράδοση θέλει τα καρφιά αυτά να τοποθετούνται γύρω από το κεφάλι του ανδριάντα του Μ. Κωνσταντίνου για να συμβολίζουν με τη λάμψη του ηλίου την δύναμη του θεϊκού φωτός και την μεγαλοπρέπεια του Αυτοκράτορα, που είχε ως ακτίνες στο κεφάλι του τα ίδια τα Καρφιά του Κυρίου!

https://www.tilegrafima.gr/
http://www.pronews.gr/thriskeia/495909_i-istoria-tis-agias-loghis-kai-ta-karfia-toy-kyrioy
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ο βάλτος που έσωσε την Αθήνα από τους Πέρσες – Νέα στοιχεία για τη μάχη του Μαραθώνα (φωτό & βίντεο)

Η Μάχη του Μαραθώνα είναι ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας. Διεξήχθη το 490 π.Χ ανάμεσα στους Έλληνες και τους Πέρσες. Η έκβαση ήταν νικηφόρα για τους Αθηναίους και τους Πλαταιείς και με τη νίκη τους απετράπη η περσική εισβολή στην Ελλάδα.

Πολλοί ιστορικοί και ερευνητές έχουν μελετήσει την στρατηγική στη μάχη του Μαραθώνα και προσπάθησαν να φωτίσουν τα στοιχεία της αναμέτρησης. Παρά τη σπουδαία σημασία της μάχης του Μαραθώνα, τα στοιχεία που διαθέτουμε για το πεδίο της μάχης είναι ελάχιστα και αποσπασματικά.

Τα «μυστικά» αποκαλύπτονται

Δυο Έλληνες ιστορικοί, ο Κ. Λαγός και ο Φ. Καρυανός, επιχειρούν με την έρευνά τους να απαντήσουν στο τι πραγματικά συνέβη στον Μαραθώνα και ανατρέπουν με στοιχεία όσα ξέραμε για την μάχη. Τα πρωτότυπα συμπεράσματά τους διατυπώνονται μέσα στο βιβλίο τους «Μάχη του Μαραθώνα, η ανατροπή» με επιχειρήματα, χάρτες και αναπαραστάσεις.

Στο βιβλίο παρουσιάζονται για πρώτη φορά: ...Η ακριβής θέση του αθηναϊκού στρατοπέδου και των καταλοίπων του , η ακριβής θέση της ελληνικής παράταξης και η σύνθεση των δυνάμεών της, με σχέδια πάνω σε σύγχρονο οδικό χάρτη της περιοχής. Ο ακριβής χώρος στον οποίο διεξήχθη η περίφημη Μάχη, για πρώτη φορά με μοναδική ακρίβεια και τεκμηρίωση.

Το ευφυές Ελληνικό σχέδιο μάχης που οδήγησε στην εξόντωση των επίλεκτων δυνάμεων της περσικής αυτοκρατορίας, και ιδίως του πανίσχυρου ιππικού της.

Αποκαλύπτεται η χρήση από τους Έλληνες του Μικρού Έλους (Μπρεξίζα) του Μαραθώνα ως μιας μεγάλης παγίδας προκειμένου να παρασυρθούν, να εγκλωβιστούν σε αυτήν και να εξοντωθούν στη συνέχεια οι επίλεκτες δυνάμεις της περσικής αυτοκρατορίας.



Στο κύκλο οι εκβολές του έλους της Μπρεξίζας. Ο βαλτότοπος που «κόλησαν» και ηττήθηκαν οι Πέρσες εκτεινόταν βορειότερα, εκεί όπου αργότερα αναπτύχθηκαν οι εγκαταστάσεις της αμερικανικής βάσης στη Νέα Μάκρη. Το βιβλίο με τους χάρτες κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μένανδρος».

Το μυστικό σχέδιο των Ελλήνων
Στο βιβλίο τονίζεται ο τρόπος με τον οποίο εξολοθρεύτηκε το αήττητο, μέχρι τότε, ιππικό της από τους Έλληνες, καθώς και η μεγάλη συμβολή των ελαφρά οπλισμένων στρατιωτών, Αθηναίων θητών και απελεύθερων σε αυτήν τη φάση της Μάχης.

Ο Ελληνικός στρατηγικός σχεδιασμός έθεσε ως πρώτο στόχο να εμποδίσει την προέλαση των Περσών από τον Μαραθώνα προς την Αθήνα και στη συνέχεια να παγιδεύσει και να εξουδετερώσει το περσικό ιππικό και τις επίλεκτες πεζές δυνάμεις του εισβολέα μέσα στο πέρασμα της Μπρεξίζας και το Μικρό Έλος.

Οι ερευνητές επισημαίνουν στο βιβλίο τους, ότι το βασικό πρόβλημα που απασχολούσε τους Αθηναίους διοικητές πριν από τη μάχη, ήταν ο τρόπος με τον οποίο θα επιτυγχανόταν η ακινητοποίηση και εξόντωση του περσικού ιππικού του ισχυρότερου όπλου που διέθετε ο Δάτις στον Μαραθώνα, δίχως όμως να έρθει σε επαφή με τους ρόλους των οπλιτών και των ελαφρά οπλισμένων στρατιωτών στην επικείμενη μάχη.

Βάσει αυτής της τακτικής, η ελληνική οπλιτική φάλαγγα ανέλαβε να αποκρούσει τις δύο πτέρυγες της περσικής παράταξης και να αποκλείσει στη συνέχεια τη δίοδο διαφυγής των Περσών των Σακών από τον χώρο της παγίδευσής τους, στα μετόπισθεν του κέντρου της ελληνικής παράταξης.

Η δράση των ελαφρά οπλισμένων ανδρών αποδείχτηκε η πλέον σημαντική για την ελληνική πλευρά στη Μάχη του Μαραθώνα, καθώς αυτοί παρέσυραν τις επίλεκτες περσικές δυνάμεις «ες την μεσογαίαν» μέσα στο πέρασμα της Μπρεξίζας, όπου και τις εξουδετέρωσαν σχεδόν ολοκληρωτικά.

Με τη δική τους συμβολή έγινε κατορθωτή η πλήρης ανατροπή των συσχετισμών δυνάμεων και ρόλων Ελλήνων και Περσών: οι πανίσχυροι Πέρσες ιππείς και οι πεζοί στο κέντρο της περσικής παράταξης, παγιδεύτηκαν και εξοντώθηκαν μαζικά μέσα σε μια καλά στημένη παγίδα στο Μικρό Έλος του Μαραθώνα, εκεί όπου τα αθηναϊκά βέλη «βούτηξαν κυριολεκτικά μέσα στο αίμα των Περσών ιππέων.

«Η νότια ζωφόρος του Ναού της Αθηνάς Νίκης αλλά και η τοιχογραφία της Μάχης του Μαραθώνα στην Ποικίλη Στοά, κάνουν αναφορά στην παγίδευση και την εξουδετέρωση των Περσών μέσα στο Μικρό Έλος. Μετά το 490 φαίνεται πως οι Αθηναίοι χρησιμοποίησαν παρόμοια τακτική με εκείνη στη μάχη του Μαραθώνα και σε άλλες νικηφόρες μάχες», επισημαίνουν οι συγγραφείς.

Επίσης, οι συγγραφείς αποκαλύπτουν με ποιον τρόπο το γεγονός αυτό δημιούργησε ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στην Αθήνα αμέσως μετά το 490 π.Χ., καθώς επέφερε την ενδυνάμωση της πρώτης Δημοκρατίας στον κόσμο. Καταδεικνύεται η άμεση σύνδεση της Μάχης του Μαραθώνα και της επικράτησης της Δημοκρατίας στην Αθήνα.

Αναλύεται και τεκμηριώνεται για πρώτη φορά με ποιον ακριβώς τρόπο, αμέσως μετά τη Μάχη του Μαραθώνα, οι πτωχότεροι Αθηναίοι πολίτες, οι θήτες, πήραν σημαντικές εξουσίες που δεν διέθεταν πριν το 490 π.Χ., και πώς η πολιτική αυτή εξέλιξη ενδυνάμωσε τη Δημοκρατία και συνέβαλε στη ραγδαία άνοδο της Αθήνας στον ελληνικό κόσμο λίγα μόλις χρόνια αργότερα.



Ο Δρ. Κωνσταντίνος Λαγός είναι καθηγητής Ιστορίας στη Σχολή Ικάρων, και ο Φώτης Καρυανός πτυχιούχος του Ιστορικού και του Αρχαιολογικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών.



Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τρεις επιστημονικοί λόγοι για περισσότερη πρωτεΐνη στη διατροφή σας

Οι πιο πολλοί άνθρωποι «μαλώνουν» σχετικά με την κατανάλωση λιπαρών και υδατανθράκων και το πώς το κάθε είδος επηρεάζει την υγεία και το σωματικό τους βάρος.


Ωστόσο, σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι η πρωτεΐνη είναι ίσως ακόμα πιο σημαντική.

Οι περισσότεροι τρώνε αρκετή πρωτεΐνη για να αποφευχθεί η ανεπάρκεια, αλλά υπάρχουν μερικοί που θα ήταν πολύ καλύτερα στην υγεία τους με μια πολύ υψηλότερη πρόσληψη πρωτεϊνών.

Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι μια δίαιτα υψηλής πρωτεΐνης έχει σημαντικά οφέλη για την απώλεια βάρους και για την μεταβολική υγεία.

Δείτε 3 λόγους με επιστημονική βάση για να τρώτε περισσότερη πρωτεΐνη στη διατροφή σας: ...

Μπορεί να μειώσει την όρεξη και την πείνα

Τα τρία μακροθρεπτικά συστατικά (λίπη, υδατάνθρακες και πρωτεΐνες) επηρεάζουν το σώμα μας με διαφορετικούς τρόπους.

Μελέτες δείχνουν ότι η πρωτεΐνη είναι μακράν εκείνο που μας κάνει να αισθανόμαστε πιο πλήρεις (χορτασμένοι) με λιγότερο φαγητό.

Εν μέρει, αυτό οφείλεται στο ότι η πρωτεΐνη μειώνει το επίπεδο της ορμόνης της πείνας (ghrelin). Επίσης, ενισχύει το πεπτίδιο ΥΥ της ορμόνη κορεσμού, που σας κάνει να αισθάνεστε πλήρης.

Αυτή η επίδραση είναι πολύ ισχυρή. Σε μια μελέτη, η αύξηση της πρωτεΐνης από 15 έως 30% επί των θερμίδων που κατανάλωναν υπέρβαρες γυναίκες, τις έκανε να καταναλώνουν συνολικά 441 λιγότερες θερμίδες κάθε μέρα, χωρίς να περιορίζει σκόπιμα τίποτα στη διατροφή τους.

Αν θέλετε να χάσετε βάρος ή το λίπος στην κοιλιά, τότε αναλογιστείτε την επιλογή να αντικαταστήσετε ορισμένους από τους υδατάνθρακες και τα λίπη που τρώτε με πρωτεΐνη.

Μπορεί να αυξήσει την μυϊκή μάζα και δύναμη

Η πρωτεΐνη σχηματίζει τα δομικά στοιχεία των μυών. Ως εκ τούτου, φαίνεται λογικό ότι η κατανάλωση περισσότερων πρωτεϊνών θα σας βοηθήσει να “οικοδομήσετε” περισσότερους μυς.

Ίσως δεν αποτελεί έκπληξη, ότι πολλές μελέτες δείχνουν ότι η κατανάλωση πολλών πρωτεϊνών μπορεί να βοηθήσει στην αύξηση της μυϊκής μάζας και της δύναμης.

Αν είστε σωματικά δραστήριοι και γενικότερα προσπαθείτε να αυξήσετε την μυική σας μάζα, τότε θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι παίρνετε αρκετή πρωτεΐνη.

Τα υψηλά επίπεδα πρωτεΐνης μπορεί επίσης να σας βοηθήσουν να απωλέσετε λιγότερη μυική μάζα, όταν κάνετε δίαιτα για να χάσετε βάρος. Περισσότεροι μυς σημαίνει και περισσότερες καύσεις, οπότε με περισσότερη πρωτεΐνη μπορείτε να δομήσετε και μια πιο αποτελεσματική δίαιτα.

Είναι καλή για τα οστά σας

Υπάρχει ένας “μύθος” ότι η πρωτεΐνη (κυρίως η ζωική πρωτεΐνη) είναι κακή για τα οστά σας. Αυτό βασίζεται στην ιδέα ότι η πρωτεΐνη αυξάνει το “φορτίο οξέος” στο σώμα, οδηγώντας σε αυξημένη διάλυση ασβεστίου από τα οστά, προκειμένου να εξουδετερωθεί το οξύ.

Ωστόσο, οι περισσότερες μακροχρόνιες μελέτες δείχνουν ότι η πρωτεΐνη, συμπεριλαμβανομένης της ζωικής, έχει σημαντικά οφέλη για την υγεία των οστών.

Οι άνθρωποι που τρώνε περισσότερη πρωτεΐνη τείνουν να διατηρούν την οστική μάζα τους καλύτερα, καθώς γερνούν, και τείνουν να έχουν πολύ μικρότερο κίνδυνο οστεοπόρωσης και καταγμάτων.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις γυναίκες, που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο οστεοπόρωσης μετά την εμμηνόπαυση.


https://www.pentapostagma.gr/
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ορσηίς: Η μητέρα όλων των Ελλήνων (βίντεο)

Στην ελληνική μυθολογία η Ορσηίδα (Ορσηίς) ήταν η νύμφη που έμελλε να γίνει η μητέρα όλων των Ελλήνων. Η νύμφη Ορσηίδα παντρεύτηκε το γιο του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, Έλλην...


Ο συγγραφέας Μιχάλης Καλόπουλος (www.greatlie.com) μας διηγείται την παρακάτω ιστορία:

"Αν ρωτήσετε οποιονδήποτε Έλληνα, οποιουδήποτε μορφωτικού επιπέδου, οπουδήποτε στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, ποια είναι η Σάρρα;... αναμφίβολα θα πάρετε έναν τεράστιο αριθμό ικανοποιητικών απαντήσεων. Αν όμως ρωτήσετε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες, του πλέον υψηλού μορφωτικού επιπέδου, από δασκάλους μέχρι ακαδημαϊκούς, ποια είναι η Ορσηίδα; (η έρευνα αυτή έγινε τα τελευταία δυο χρόνια από μένα τον ίδιο, σε εκτεταμένο δείγμα)... θα πάρετε όλες της απίθανες απαντήσεις -εκτός απ την πραγματική- ότι η Ορσηίδα ... είναι η Προμήτηρα των Ελλήνων!

Αυτή η θλιβερή, καθολική άγνοια των προγόνων μας, είναι και η καλύτερη απόδειξη της απόλυτης ιστορικής αφασίας των ελλήνων! Όχι μόνο δεν ξέρουν ότι έχουν προπάτορά τους τον Έλληνα, τον γιο του Δευκαλίωνα, αλλά ουτε και οι πλέον μορφωμένοι Έλληνες δεν γνωρίζουν, ότι η σύζυγός του Ορσηίδα, είναι η ιστορική μητέρα των ...Ελλήνων!

Μάλιστα για τις ανάγκες αυτού του άρθρου, μάταια προσπάθησα να βρω στο διαδίκτυο έστω και μια εικόνα της μυθικής αυτής μητέρας των Ελλήνων! Αναγκάστηκα λοιπόν, να επισκευθώ το μόνο μέρος που (ξεναγούμενος μόλις προ καιρού συνειδητοποίησα και ο ίδιος την μεγάλη αυτή έλλειψη), τον "Ναό των Ελλήνων" στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, κατασκευασμένο (προ δεκαετίας) από τον υπεραθλητή (παγκοσμίου αναγνώρισης) μαραθωνοδρόμο Αριστοτέλη Κακογεωργίου.

Στο προαύλιο αυτού του "Ναού των Ελλήνων", υπάρχει το μοναδικό πανελλαδικά μαρμάρινο σύμπλεγμα (ανδριάντας) της ολότελα άγνωστης μητέρας των Ελλήνων, που στην ιερή αγκαλιά της, κρατά τρυφερά τα παιδιά της Δώρο, Ξούθο, Αίολο, απ' τους οποίους προήλθαν οι βασικές φυλές των Ελλήνων!"

Σύμφωνα με τον μύθο ( "Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα"), μετά τον κατακλυσμό, ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα πήγαν στους Δελφούς και στο ιερό της Θέμιδας για να εκφράσουν και σ αυτή την ίδια επιθυμία.

Η θεά τους άκουσε και τους απάντησε με τον παρακάτω χρησμό: Αν ήθελαν να φέρουν στη ζωή νέους ανθρώπους θα έπρεπε να καλύψουν τα πρόσωπά τους και να ρίχνουν πίσω από την πλάτη τους τα οστά της μητέρας τους.Εκείνοι κατάλαβαν την ερμηνεία του χρησμού και αφού έκαναν ότι τους έλεγε ο χρησμός άρχισαν να πετάνε πέτρες πίσω από την πλάτη τους, αφού αυτές προέρχονταν από τα σπλάχνα της μάνας Γης.

Οι πέτρες που πετούσε ο Δευκαλίωνας μεταμορφώνονταν σε άνδρες και αυτές που πετούσε η Πύρρα μεταμορφώνονταν σε γυναίκες. Από την πρώτη δε πέτρα που πέταξε ο Δευκαλίωνας προήλθε ο Έλληνας, γενάρχης των Ελλήνων.

Ο γενάρχης των Ελλήνων ο Έλλην γέννησε με την Ορσηίδα τρεις γιους, τον Δώρο τον Ξούθο και τον Αίολο τους πρώτους αρχηγούς των Ελλήνων.

Ο Ξούθος βασίλεψε στη Πελοπόννησο και έκανε δύο γιους, τον Αχαιό και τον Ίωνα από τους οποίους οι Αχαιοί και οι Ίωνες πήραν τα ονόματά τους. Ο Αίολος βασίλεψε στη Θεσσαλία και οι κάτοικοι ονομάσθηκαν Αιολείς απ' αυτόν.

Ο Δώρος και οι άνθρωποι του που ονομάστηκαν Δωριείς εγκαταστάθηκαν στις περιοχές ανατολικά του Παρνασσού.


Πηγή κειμένου: ampfictyonas
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ο Αλη Πασάς των Ιωαννίνων : Η ελληνική καταγωγή του, η θρυλικη βιογραφία του και η πληθώρα των σπουδαίων Ελλήνων που τον επηρέαζαν

Η Λαμπερία ή Λιαπουριά είναι περιοχή στη νοτιοδυτική Αλβανία που περιλαμβάνει την κοιλάδα των Δουκάτων (Κέλυδνος) και του Σιουσίτσα (Παλύανθος), νοτιοδυτικά της πόλης του Αυλώνα.

Συγκεκριμένα λέγεται η κοιλάδα που εκτείνεται μεταξύ της Χιμάρας, Αυλώνας, Τεπελενίου, Αργυροκάστρου και Δελβίνου την οποία και διαρρέει ο παραπόταμος του Αώου Σούσιτσα ή Σιουσίτσα, ή κατά τους Έλληνες ο Πολυανθής.
 Κατά το μεγαλύτερο μέρος η Λιαπουριά είναι ορεινή χώρα δυσπρόσιτη και άγονη. Η δυτική Λιαπουριά ονομάζεται Κουρβελέσι, ενώ η ανατολική Άρμπρι και Άρβανον, εκ του οποίου και οι ονομασίες Αρβανίτης και Αρβανιτιά.

Οι κάτοικοι της Λιαπουριάς, Αλβανοί μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα ονομάζονται Λιάπηδες. Η ονομασία Λιάπηδες προέρχεται από την αλβανική έκφραση 'la besen' (lapsus) που σημαίνει 'αποστασία', η οποία αναφέρεται στον εξισλαμισμό της κοινότητας αυτής κατά τον 16ο -17ο αιώνα.
Οι Λιάπηδες διατήρησαν ορισμένα από τα παλαιότερα χριστιανικά τους έθιμα όπως, χαρακτηριστικά είχαν προστάτη άγιο τον Μπαμπά-Αλί, πιθανότατα αμάλγαμα του Προφήτη Ηλία.

 Αντίθετα από τα παραπάνω, ο Φρανσουά Πουκεβίλ υποστηρίζει ότι το όνομα Λιαπουριά προέρχεται από ιταλική ενάρθρωση της αρχαίας ονομασίας Ιαπυγία ή Ιαπουρία που βρισκόταν κατά τα ...
Ακροκεραύνεια όρη. Στην αρχαιότητα η Ιαπυγία, ή Ιαπουρία αποτελούσε ιδιαίτερη χώρα, μη περιλαμβανόμενη στην Ιλλυρία, τα όρια της οποίας ο Διονύσιος ο Περιηγητής (2ο αιώνα π.Χ.) στο έργο του " Περιήγησις της Οικουμένης" έθετε ως όριο το παρά τον Ωρικόν ευρισκόμενο Πύξο.


 Εντός της χώρας αυτής βρίσκονταν οι αρχαίες πόλεις Ωρικός, Αμαντία και Βίλλυς, ίσως και η Φοινίκη ερείπια της οποίας σώζονται σήμερα στη περιοχή των Αγίων Σαράντα. Οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής αυτής κατά τη γνώμη πολλών ιστορικών πέρασαν στην απέναντι των Ακροκεραυνείων παραλίαςτης ιταλικής χερσονήσου και συνοίκησαν στη καλούμενη από τους Ρωμαίους Απουλία. Κατά τον Μεσαίωνα η Λιαπουριά ήταν διαιρεμένη κατά φάρες ή πατριές καθεμιά των οποίων αποτελούσε ανεξάρτητο διαμέρισμα.


 Η διαίρεση αυτή συνεχίστηκε και επί τουρκοκρατίας.
Οι Λιάπηδες, αποτελούν ιδιαίτερη αλβανική φυλή, κάτοικοι της άλλοτε Λιαπουριάς. Οι Λιάπηδες άρχισαν να αναφέρονται με την ονομασία αυτή σε γραπτά κείμενα κατά τον 14ο με 15ο αιώνα. 


Κατά την περίοδο αυτή φέρονται κάποιες φατρίες αυτών να κατήλθαν στον κυρίως ελλαδικό χώρο "συν γυναιξί και τέκνοις και κτήνεσι", όχι όμως ως πολέμιοι αλλά φιλικά διακείμενοι όπου και εγκαταστάθηκαν στις περιοχές Αττικής, Βοιωτίας, Εύβοιας και στη Πελοπόννησο και από εκεί στις Σπέτσες και την Ύδρα. Είναι οι ορθόδοξοι Αρβανιτες.


 Οι Λιάπηδες από τους ομοφύλους τους Αλβανούς περιφρονούνταν άδικα ως νυκτοκλέφτες, αλλά όχι ως νυκτομάχοι, που εξ αυτού θεωρούνταν κατώτεροι από τους Τσιάμηδες, Τόσκηδες και Γκέκηδες, όπως σημειώνει ο Β. Δ. Ζώτος Μολοσσός. Εκ των δραστηριοτήτων τους όμως πράγματι διαφαίνονταν ότι ήταν εξίσου ευφυείς, πονηροί και πανούργοι, αλλ΄ όμως σε πολεμικές επιχειρήσεις λιγότερο ορμητικοί.


 Οι Τόσκηδες: Απαντώνται στην Κεντρική και Νότια Αλβανία και είναι μουσουλμάνοι ή χριστιανοί ορθόδοξοι. Τα ήθη και τα έθιμά τους είναι όμοια με τα ελληνικά. Είναι σχετικά κοντοί, μιλούν την τοσκική διάλεκτο της αλβανικής γλώσσας, η οποία έχει θεσμοθετηθεί ως η επίσημη γλώσσα της Αλβανίας, είναι λιγότερο εκδηλωτικοί, ενώ οι περισσότεροι απ` αυτούς ασχολούνται με την πολιτική, τις επιστήμες και τα γράμματα.


 Οι Τόσκηδες θεωρούν τους Γκέγκηδες ως τραχείς, πρωτόγονους, ασυμβίβαστους και ευέξαπτους, που δεν δέχονται εύκολα τους καταναγκασμούς και τις συνθήκες έλλειψης ελευθερίας. Οι Λιάπηδες: Είναι μουσουλμάνοι, που κατοικούν στην περιοχή της Μουζακιάς, μεταξύ των εκβολών των ποταμών Σκούμπι και Σεμένη. Ο Σεμένης ή Σεμάν, είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός της Αλβανίας.


 Ο Σκούμπι ή Γενούσος με μήκος 100 χλμ. περίπου πηγάζει από τα νότια Κανδανούια, δυτικά του Πόγραδετς. Οι Λιάπηδες διακρίνονται για την αγριότητα, την πανουργία και την θρασύτητά τους. Αυτά τα γνωρίσματα, οι ίδιοι τα θεωρούν ως ενδεικτικά της γενναιότητάς τους. Λιάπης ήταν ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων (από το Τεπελένι) και ο βεζίρης του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β΄ ο Φερίτ πασάς Βλιώρας (από τον Αυλώνα). Η περιοχή τους ονομάζεται Λιαπουριά.



Η Χάμκω (1725 - 1792) ήταν η μητέρα του Αλή Πασά των Ιωαννίνων. Η Χάμκω γεννήθηκε το 1725. Ήταν σύζυγος του Βελή Μέτσο Χούσο και κόρη του Ζεϊνέλ-Μπεη. Το 1744 γέννησε τον Αλή και 4 χρόνια μετά την αδελφή του Χαϊνίτζα. Μετά τον θάνατο του συζύγου της η Χάμκω βοηθούμενη από τον εραστή της Τσαούς Πρίφτη, μετήλθε τα πάντα προκειμένου να ενισχύσει και προωθήσει στην Οθωμανική Διοίκηση τον γιο της Αλή.


 Σε κάποια απ΄ αυτές τις ενέργειές της συνελήφθη μαζί με την κόρη της από τους κατοίκους του Γαρδικίου και φέρεται να υπέστησαν ατίμωση από αυτούς. Την προσβολή αυτή ποτέ δεν λησμόνησε ο γιος της Αλής. Έτσι όταν ανέλαβε Πασάς των Ιωαννίνων διέταξε αμέσως την πυρπόληση του Γαρδικίου και τη σφαγή όλων των κατοίκων κάθε ηλικίας και γένους.


 Η Χάμκω πέθανε το 1792. Ο Αλής γεννήθηκε στο Τεπελένι ένα μικρό χωριό τότε της σημερινής Αλβανίας το 1744. Η μητέρα του λεγόταν Χάμκω, ήταν ελληνίδα στην καταγωγή και ελληνόγλωση - δεύτερη γυναίκα του Βελή, κόρη του Μπέη της Κόνιτσας. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1753, που επηρέασε δραματικά την εφηβική του ηλικία, οι κάτοικοι των χωριών που δυνάστευε ο πατέρας του εξεγέρθηκαν, και οι Γαρδικιώτες συνέλαβαν την Χάμκω και κακοποιώντας την, την υπέβαλαν σε εξευτελιστικά βασανιστήρια, προτού την αφήσουν τελικά ελεύθερη. Ο πατέρας του, ο Βελής, τα μόνα περιουσιακά στοιχεία που άφησε στη γυναίκα του, Χάμκω, και στα δύο παιδιά του, τον Αλή και την αδελφή του Χαϊνίτσα, ήταν " μιά άθλια τρύπα και λίγα χωράφια ".


Ο Αλή Πασάς Τεπελενλής (1744 - 1822) ήταν Τουρκαλβανός στην καταγωγή πασάς των Ιωαννίνων που διαδραμάτισε για περισσότερα από 40 χρόνια σημαντικό ρόλο στην ιστορία της Ηπείρου και όχι μόνο, από το 1788 όταν και διορίστηκε πασάς των Ιωαννίνων μέχρι τις αρχές της Ελληνικής Επανάστασης. Στο απόγειο της δόξας του κατείχε μια μεγάλη περιοχή του ελλαδικού χώρου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.


 Για τον τρόπο με τον οποίο διοίκησε το Πασαλίκι του αλλά και για τον χαρακτήρα του, έμεινε γνωστός σαν Ασλάνι (λιοντάρι) των Ιωαννίνων. Διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην ιστορία της Ηπείρου αλλά και ευρύτερα της Ελλάδας και της Αλβανίας στο μεταίχμιο μεταξύ του 18ουαιώνα και 19 ου αιώνα. Καταγόταν από το Τεπελένι της Αλβανίας (γεννήθηκε 1740-1750) και εμφανίζεται στο ιστορικό προσκήνιο αρχικά ως αρχηγός ληστοσυμμορίας, που εμπλέκεται σε συγκρούσεις με αξιωματούχους του οθωμανικού κράτους στον χώρο της Αλβανίας και της Ηπείρου. Χάρη στην πολεμική του ικανότητα, την ανδρεία του, αλλά και τις δολοπλοκίες του, καταφέρνει να ενταχθεί στον στρατιωτικό- διοικητικό μηχανισμό του οθωμανικού κράτους καταλαμβάνοντας διάφορα αξιώματα, ώσπου τελικά το 1788 διορίζεται πασάς, δηλαδή διοικητής του σαντζακίου των Ιωαννίνων.


Ηταν πολύ ανήσυχος σαν παιδί και του άρεσαν οι πολεμικές τέχνες όπου χάρις αυτών εγκατέλειπε τους δασκάλους του και περιφέρονταν στα βουνά. Τα λίγα γράμματα που έμαθε τα όφειλε και μόνο στην επιμονή της μητέρας του. Ο Αλής ανατράφηκε από την μητέρα του με υπέρμετρη φιλοδοξία και με στόχο να γίνει σπουδαίος, περισσότερο από τον πατέρα του, αναγνώριζε πως εκείνη τον έκανε "άντρα και Βεζύρη ". Βοήθησε και η εξολόθρευση των αδελφών του από την μητέρα του, ένα σύνηθες πλέον άγριο φαινόμενο που υιοθετήθηκε ακόμη σε μεγαλύτερο βαθμό από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Μετά το θάνατο του πατέρα του, κατά την εφηβική του ηλικία, ο Αλής είχε καταφύγει στα γύρω βουνά και έτοιμος πλέον μαχητής είχε οργανώσει και αναλάβει αρχηγός συμμοριών που συγκροτούνταν από Τόσκηδες και Λιάπηδες ληστές με τις οποίες επιχειρούσε τις ληστρικές επιδρομές σε ολόκληρη την Ήπειρο και τη Θεσσαλία.


 Λόγω της ληστρικής του δράσης συνελήφθη από τον πασά του Μπερατίου, Κουρτ Αχμέτ πασά , αλλά αφέθηκε ελεύθερος αφού υποσχέθηκε να σταματήσει τις επιδρομές, υπόσχεση την οποία όμως δεν κράτησε. Λόγω της σκληρής καταδίωξης που αντιμετώπισε κατέφυγε στον Καπλάν πασά του Δελβίνου, του οποίου την κόρη (Εμινέ) παντρεύθηκε το 1768 , μνηστεύοντας παράλληλα και την αδελφή του Χαϊνίτσα με τον μεγαλύτερο γιο του Καπλάν. Aπό αυτό τον γάμο ο Αλής απέκτησε και τους δυο του γιους, τον Μουχτάρ (1769) και τον Βελή (1773). Μέσω διαφόρων δολοπλοκιών κατάφερε να εξοντώσει τόσο τον πεθερό του όσο και τον διάδοχο αυτού Σελήμ ενώ παράλληλα εκδικήθηκε τους κατοίκους του Χορμόβου και του Λικλίου οι οποίοι είχαν πριν από χρόνια ατιμάσει την μητέρα του. Το 1785 διορίστηκε επόπτης των οδικών αρτηριών της Ρούμελης και ήρθε σε συνεννόηση με τους ληστές που δρούσαν στη Θεσσαλία . Όμως,το 1787 όταν και διορίστηκε πασάς των Τρικάλων καταδίωξε και εξόντωσε τους πρώην συμμάχους του, λυτρώνοντας παράλληλα την περιοχή από τις ληστρικές επιδρομές και αποκτώντας τη φήμη ενός ικανού διοικητή.



Το 1788 εκμεταλλευόμενος την απουσία του πασά των Ιωαννίνων, Αλή Ζοτ λόγω εκστρατείας στον Δούναβη άρπαξε το πασαλίκι των Ιωαννίνων, πράξη την οποία τελικά ενέκρινε και η Υψηλή Πύλη, δίνοντας του μάλιστα δικαιοδοσία και στη Στερεά Ελλάδα. Από τη θέση του διοικητή του σαντζακίου των Ιωαννίνων θέτει σταδιακά τις βάσεις για τη δημιουργία ενός σχεδόν αυτόνομου από την Πύλη κράτους, το οποίο περιλαμβάνει μεγάλο μέρος της Ελλάδας και της Αλβανίας. 


Η πρωτεύουσά του τα Γιάννινα μετατρέπονται σε ένα σημαντικό πνευματικό, πολιτισμικό, πολιτικό και οικονομικό κέντρο. Προσεταιρίζεται όλες τις θρησκευτικές και εθνικές ομάδες της επικράτειάς του. Δεν διστάζει να συντρίψει κάθε αντίπαλό του με δυναμικό τρόπο. Παράλληλα αναπτύσσει σχέσεις με ευρωπαϊκές δυνάμεις. Ως πασάς των Ιωαννίνων συμμετείχε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1787 - 1792, η συμμετοχή του όμως διεκόπη διότι αναγκάστηκε να εκστρατεύει το 1790 και το 1792 κατά των επαναστατημένων Σουλιωτών χωρίς όμως αποτέλεσμα.


 Το 1796 κατέκτησε την Άρτα και το 1798 υπέταξε τη Χειμάρρα και κατέλαβε την Πρέβεζα από τους Γάλλους, μετά την αιματηρή Mάχη της Νικόπολης. Μετά την Πρέβεζα κατέλαβε την Βόνιτσα και το 1803 υπέταξε το Σούλι και εξόρισε τους κατοίκους του. Μάλιστα, για αυτό του το επίτευγμα διορίστηκε από την Υψηλή Πύλη ως διοικητής της Ρούμελης και ο γιος του, Βελής, διοικητής της Θεσσαλίας και του Μοριά ενώ προσωρινά η δικαιοδοσία του επεκτάθηκε μέχρι την Θράκη. Άλλες του επιτυχίες ήταν η κατάληψη του Αργυροκάστρου το 1812 και η αγορά της Πάργας από τους Άγγλους το 1819. Ο Αλής είδε το κράτος του να εκτείνεται στη μέγιστη του εξάπλωση από την Πελοπόννησο μέχρι την Μακεδονία.


Το 1820, ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β΄ θορυβημένος διότι ο Αλής ήταν εμπόδιο στο μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα και κίνδυνος για τη συνοχή της Αυτοκρατορίας του, διέταξε την απομάκρυνσή του από το Πασαλίκι των Ιωαννίνων με σκοπό να τον περιορίσει στο Τεπελένι. Ο Αλής προσπάθησε να εξευμενίσει τον σουλτάνο, ζήτησε τη μεσολάβηση της Ρωσίας και της Αγγλίας ενώ κατέδωσε ακόμα και τη Φιλική Εταιρεία, της οποίας την ύπαρξη γνώριζε από το 1819. Το 1820 η Πύλη τον κήρυξε ένοχο εσχάτης προδοσίας και τον κάλεσε να εμφανιστεί εντός 40 ημερών στην Κωνσταντινούπολη για να απολογηθεί. Εκείνος φυσικά αρνήθηκε, ερχόμενος σε σύγκρουση με τα στρατεύματα της Αυτοκρατορίας.


 Ο Μαχμούτ Β΄ κινητοποίησε το 1820 κατά του Αλή στράτευμα 80.000 ανδρών με αρχηγό στην αρχή τον Ισμαήλ Πασόμπεη και στη συνέχεια τον Χουρσίτ Πασά. Ο Αλής βρέθηκε σε δεινή θέση καθώς αντιμετώπισε σημαντική διαρροή οπλαρχηγών (ακόμη και οι γιοι του παραδόθηκαν) και στρατευμάτων,ενώ ο στρατός του δεν ήταν προετοιμασμένος για σύγκρουση με τα σουλτανικά στρατεύματα. Η πολιορκία του κάστρου των Ιωαννίνων συνεχιζόταν λόγω της αντιγνωμίας που είχε ξεσπάσει μεταξύ των πολιορκητών (οφειλόταν στις δωροδοκίες από τον διαβόητο πασά).


 Ο Αλής πήρε με το μέρος του, τους άλλοτε ορκισμένους εχθρούς του, Σουλιώτες με την προϋπόθεση να τους άφηνε να επανεγκατασταθούν στο Σούλι. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας δεν δίστασε να κάψει μέρος της πόλης για να έχει καλύτερο οπτικό πεδίο το πυροβολικό του. Η κατάσταση άλλαξε όταν ο Πασόμπεης αντικαταστάθηκε από τον Χουρσίτ, ο οποίος επανέφερε την τάξη στο στρατόπεδο των πολιορκητών, περιόρισε τις επιδρομές των Σουλιωτών και έσφιξε τον κλοιό γύρω από τον Αλή. 


Η έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης ανάγκασε τον Χουρσίτ να αρχίσει διαπραγματεύσεις κατά τις οποίες όμως κατέλαβε τα ισχυρά οχυρά του κάστρου περιορίζοντας τον Αλή στο παλάτι του, όπου είχε συγκεντρώσει τους θησαυρούς του αλλά και πολλά βαρέλια πυρίτιδας απειλώντας να δώσει εντολή για ανατίναξη αν γινόταν έφοδος, πράγμα που δεν ευχαριστούσε τον Χουρσίτ που εποφθαλμιούσε την περιουσία του εχθρού του. Το 1821 ολόκληρη σχεδόν η φρουρά του κάστρου είχε αυτομολήσει στον Χουρσίτ, αφήνοντας στον Αλή μόνο 500 άνδρες, από τους οποίους σε λίγο οι 430 προσχώρησαν στους Τούρκους. Το 1822 έπειτα από σκληρές διαπραγματεύσεις ο Αλής δέχτηκε να παραδοθεί με τον όρο να του δινόταν αμνηστία και κατέφυγε στο μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα που βρίσκεται στο νησί της λίμνης των Ιωαννίνων. Εκεί, στις 24 του ίδιου μήνα σκοτώθηκε μετά από σύντομη συμπλοκή, από τον απεσταλμένο του Χουρσίτ, που είχε έρθει δήθεν με το χαρτί της αμνηστίας. 


Το πτώμα του αποκεφαλίστηκε και το κεφάλι του στάλθηκε ταριχευμένο από τον Χουρσίτ στην Κωνσταντινούπολη, όπου αργότερα θάφτηκε σε μια περιοχή έξω από τα τείχη της πόλης. Το ακέφαλο σώμα του ενταφιάστηκε στον οικογενειακό τάφο του σεραγιού, στο Ιτς Καλέ , κοντά στο Φετιγιέ Τζαμί. Ο τάφος αυτός φαίνεται πως ήταν τόπος προσκηνύματος για τους, Αλβανούς κυρίως, Μουσουλμάνους της Ηπείρου και της Αλβανίας ακόμα και κατά τα τέλη του 19ου αιώνα.


 Ήταν ανεκτικός έναντι των Χριστιανών και στην επικράτειά του υπήρχε σχετική ανεξιθρησκεία, σε βαθμό που να χτίζει στο παλάτι του εκκλησίες για τους Χριστιανούς συμβούλους του και τις Χριστιανές του χαρεμιού του. Η φαινομενική ανεξιθρησκεία στην Αυλή του δεν τον εμπόδιζε να τιμωρεί με θάνατο τους Χριστιανούς και τις Μουσουλμάνες που διατηρούσαν ερωτικούς δεσμούς μεταξύ τους. Την ίδια μέθοδο χρησιμοποιούσε και για τις Χριστιανές μοιχαλίδες (με αυτή την πρόφαση έπνιξε στη λίμνη των Ιωαννίνων και την ερωμένη του γιου του, Μουχτάρ, την περίφημη Κυρά Φροσύνη, η οποία αρνήθηκε τον έρωτά του). 


Όσοι απευθύνονταν σε αυτόν για διάφορα ζητήματα, αντιμετωπίζονταν με δικαιοσύνη και συνήθως βρίσκονταν συμβιβαστικές λύσεις. Όσον αφορά θέματα ανακρίσεων ή τιμωρίας, ο Αλή συνήθιζε να υποβάλλει τους ύποπτους ή ένοχους σε φρικτά μαρτύρια. Παρόλο που ήταν επίορκος και είχε εξοντώσει αρκετούς πρώην συμμάχους του δεν δίσταζε να παίρνει υπό την προστασία του γόνους άλλων παλιών του φίλων (όπως π.χ. ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, γιος του παλιού γνωστού του Αλή, Ανδρέα Βερούση).


 Ακόμα και στα βαθιά του γεράματα, διατήρησε πάνω από 100 παλλακίδες, ωστόσο έτρεφε αληθινά αισθήματα προς την προστατευόμενη και μετέπειτα τελευταία του σύζυγο, Βασιλική Κονταξή, η οποία όμως δεν ξέχασε ποτέ την εθνική της καταγωγή και το γεγονός πως την άρπαξε και την έκανε γυναίκα του σε ηλικία 12 ετών. Παρά το γεγονός ότι ήταν άθρησκος (Μπεκτάσης) ήταν ταυτόχρονα και δεισιδαίμονας με αποτέλεσμα να δέχεται αδιαμαρτύρητα τους προπηλακισμούς και τον ελέγχο των δερβίσηδων για την άστατη ζωή του, ενώ προσκύνησε με ευλάβεια το λείψανο του Κοσμά του Αιτωλού όταν αυτό μεταφέρθηκε κάποτε στα Ιωάννινα.


 O Αλής έδειξε σχετική εύνοια και ανοχή προς το ελληνικό στοιχείο, σε σημείο που η επικράτειά του να είναι το μοναδικό μέρος όπου οι Έλληνες ήταν σχεδόν ισότιμοι με τους Οθωμανούς. Βέβαια ήταν αμείλικτος με όσους αμφισβητούσαν την εξουσία του. Έτσι καταδίωξε τους Κλέφτες και τους Αρματολούς, πολλούς από τους οποίους εξόντωσε και άλλους κυνήγησε. Επίσης διώχτηκαν οι ανυπότακτοι Σουλιώτες, οι Χειμαριώτες καθώς και οι Παργινοί.


 Άλλη μια πόλη που υπέφερε από τον Αλή Πασά, χωρίς όμως να τον προκαλέσει προηγουμένως ήταν η Πρέβεζα, της οποίας οι κάτοικοι ήταν στο έλεος των ευνοούμενων του. Από την άλλη πλευρά, στη φρουρά του Αλή και στη στρατιωτική σχολή που ο ίδιος ίδρυσε εκπαιδεύτηκαν κάποιοι από τους σημαντικότερους πολεμιστές της Επανάστασης του 1821. Μερικοί από αυτούς ήταν ο Ανδρούτσος, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Μάρκος Μπότσαρης, ο Γρίβας, ο Λάμπρος Βέικος, ο Πανουργιάς, ο Γεώργιος Bαρνακιώτης. Επίσης άλλοι σπούδασαν στις περίφημες σχολές των Ιωαννίνων με την βοήθειά του (Σαλώνων Ησαΐας).


 Στο παλάτι του Αλή Πασά είχαν συγκεντρωθεί αρκετοί Έλληνες λόγιοι και επιστήμονες όπως ο προσωπικός του γιατρός Γ. Σακελλάριος, ο Ιωάννης Κωλέττης, ο δάσκαλος Καλογεράς, ο Αθανάσιος Ψαλίδας, τα πειράματα του οποίου παρακολουθούσε με πρόσκαιρο μάλλον ενδιαφέρον, ο Μπαλάνος Βασιλόπουλος, ο Ιωάννης Βηλαράς κ.α. ενώ τα Ελληνικά ήταν η επίσημη γλώσσα της αυλής του. Έλληνες ήταν και οι διαχειριστές της περιουσίας και των οικονομικών του κράτους του (Μάνθος Οικονόμου, Αλέξιος Νούτσος, Ιωάννης Σταύρου, Αθανάσιος Λιδωρίκης). Άλλος Έλληνας που λάμβανε τον πλήρη σεβασμό του Αλή Πασά ήταν ο Κοσμάς ο Αιτωλός ενώ τα δυο άτομα που βρίσκονταν στο πλευρό του πασά στις τελευταίες του στιγμές ήταν ο Θανάσης Βάγιας, που ήταν το δεξί του χέρι καθώς και η τελευταία του σύζυγος Κυρά Βασιλική.

Πηγή: https://el.m.wikipedia.org/wiki/Αλή_πασάς

http://sitalkisking.blogspot.com/2012/12/blog-post_8.html?m=1

https://el.m.wikipedia.org/wiki/Χάμκω

https://el.m.wikipedia.org/wiki/Λαμπίρια

https://el.m.wikipedia.org/wiki/Λιάπηδες



Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Καταγγελία από το Σύλλογο των ψαράδων του Αιτωλικού στη νέα προσπάθεια της φυλλάδας του Μεσολογγίου , να παραπληροφορήσει για το νερό ύδρευσης και τη δίωξη της δημοτικής αρχής, από τη δικαιοσύνη.

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Του Συλλόγου «ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΑΛΙΕΩΝ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ – ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ “ΤΟ ΑΙΤΩΛΙΚΟ”», εδρεύοντος στο Αιτωλικό, νομίμως εκπροσωπουμένου
.//.
Οι προσκείμενοι στον Δήμαρχο Μεσολογγίου και την ΔΕΥΑΜ, εξακολουθούν να πέφτουν σε εκούσια ολισθήματα, με σκοπό να παραπλανήσουν τον απλό πολίτη σχετικά με το θέμα του ακατάλληλου νερού του Αιτωλικού.
Έτσι, μόλις χθες 13/6/2018, στο ηλεκτρονικό έντυπο «ΑΙΧΜΗ» αναγνώσαμε ότι « .. Τότε μια ομάδα Αιτωλικιωτών είχε καταθέσει αίτημα ασφαλιστικών μέτρων κατά του Δήμου προκειμένου να παρέχει καθαρό πόσιμο νερό στους κατοίκους. Μέχρι να γίνει η εκδίκαση τους, η Εισαγγελέας (!!) είχε δώσει προσωρινή εντολή για την ικανοποίηση του αιτήματος, θεωρώντας ως υπευθύνους τον Δήμο και όλους τους συμβούλους της πλειοψηφίας συμπεριλαμβανομένου και του Δημάρχου. Μετά από όλη την δικαστική διαδικασία που έγινε τότε, το αίτημα των Αιτωλικιωτών δεν έγινε δεκτό αφού αποδείχθηκε ότι η ΔΕΥΑΜ και ο Δήμος έκανα ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν για να παρέχουν νερό στο Αιτωλικό. Ωστόσο, οι σύμβουλοι πρέπει να βρεθούν στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Η δίκη είχε προσδιοριστεί για σήμερα Τετάρτη στο Τριμελές Πλημ/κείο Μεσολογγίου αλλά αναβλήθηκε για τον Ιανουάριο 2019»
Κατ’ αρχήν, ενημερώνουμε τους αδαείς και απληροφόρητους ότι το θέμα του νερού δεν το κίνησε μία απλή ομάδα πολιτών αλλά ο Σύλλογος «ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΑΛΙΕΩΝ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ – ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ “ΤΟ ΑΙΤΩΛΙΚΟ”», συνεπικουρούμενος από εβδομήντα και πλέον μεμονωμένους πολίτες. 
Ο Σύλλογος μας και μόνο υπέβαλε μηνυτήρια
αναφορά κατά του Δήμου για παραβίαση της χορηγηθείσης προσωρινής διαταγής και ο Σύλλογος μας παρίσταται ως Πολιτικώς Ενάγων κατά του Δημάρχου και των Δημοτικών Συμβούλων στο Τριμελές Πλημ/κείο, η δε χθεσινή δίκη αναβλήθηκε λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων του Πληρεξ. Δικηγόρου μας στην Πάτρα.
Ενημερώνουμε επίσης του απληροφόρητους, ότι την προσωρινή διαταγή δεν την χορήγησε καμία Εισαγγελέας, αλλά η εκτελούσα χρέη προέδρου Υπηρεσίας κ. Πρωτοδίκης. Δεδομένου ότι η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων υπάγεται στις αστικής φύσεως υποθέσεις και όχι στις ποινικές. Η ποινικοποίηση της υπόθεσης έλαβε χώρα λόγω της άρνησης του Δήμο να συμμορφωθεί προς την προσωρινή διαταγή και δεν έχει καμία σχέση με την απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων αλλά μόνο με την μη εκτέλεση της προσωρινής διαταγής.
Τέλος, ενημερώνουμε και πάλι τους απληροφόρητους και ΤΟΝΙΖΟΥΜΕ – προκαλώντας τους εν αμφιβολία ευρισκομένους να αναγνώσουν επισταμένα την απόφαση αυτή – ότι η υπ’ αριθμ. 64/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, με την οποία απερρίφθη η αίτηση μας περί λήψεως ασφαλιστικών μέτρων σχετικά με το νερό του Αιτωλικού, ΔΕΝ απέρριψε τις θέσεις μας για την ακαταλληλότητα του νερού ούτε διότι δήθεν η ΔΕΥΑΜ και ο Δήμος έκαναν ότι ήταν …. ανθρωπίνως δυνατόν για να παρέχουν νερό, αλλά έκρινε στο σκεπτικό της ότι, από της επιβολής της προσωρινής διαταγής που είχαμε πετύχει μέχρι την έκδοση της απόφασης, έγιναν προσπάθειες προς καλυτέρευση της ποιότητας του νερού και, με δεδομένη την γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Υγείας και την ένταξη της υδροδότησης στα προσεχή προγράμματα, πιθανολόγησε ότι δεν υφίσταται επείγουσα περίπτωση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, εφ’ όσον μάλιστα έχει εγερθεί από την πλευρά μας τακτική αγωγή προς οριστική επίλυση του θέματος και πανηγυρική δικαίωση των αγώνων
μας.
Όπως γίνεται λοιπό αντιληπτό, δεν απορρίφθηκε το αίτημα μας για παροχή κατάλληλου νερού λόγω μη υπάρξεως προβλήματος, αλλά λόγω ελλείψεως της διαδικασίας του κατεπείγοντος εφ’ όσον από της χορηγήσεως της προσωρινής διαταγής, και με την απειλή επιβολής οικονομικών μέτρων (5.000 ΕΥΡΩ για κάθε παράβαση, η οποία μάλιστα παράβαση είχε σημειωθεί από της 2.6.2016 μέχρι την 13.1.2017 όπως αναφέρεται ρητά στην απόφαση, και το οποίο ποσό διεκδικείται με την τακτική αγωγή), επήλθε συμμόρφωση των αρμοδίων και προσπάθεια επίλυσης του σημαντικού προβλήματος μας.


Μεσολόγγι 14 Ιουνίου 2018
Για τον Σύλλογο
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

"Ούτε τα προσχήματα δεν κρατά πλέον η δημοτική αρχή Μεσολογγίου"

Συμμετείχαμε χθες ως εκπρόσωποι της μειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου στη συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής του δήμου.
Πρώτο θέμα της ημερήσιας διάταξης ήταν η ανάδειξη του μειοδότη για το έργο “Συντήρηση και Εκσυγχρονισμός Ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων αντλιοστασίων ομβρίων, υποδομών από τις καταστροφικές πλημμύρες Οκτωβρίου 2016 στο Δήμο Ι.Π. Μεσολογγίου”, προϋπολογισμού 1.200.000 €.
Εν συντομία υπενθυμίζουμε τι έχει συμβεί για το ζήτημα αυτό το 5ημερο.
Τη Δευτέρα 11/6/2018, συζητήθηκε ξανά το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, με την κατάθεση 11 υπογραφών δημοτικών συμβούλων της μειοψηφίας. Η δημοτική πλειοψηφία επέμενε στη θέση της για την εφαρμογή μιας διαδικασίας “ανάθεσης κατ’ επιλογή” και τη συμμετοχή μόνο 4 εταιρειών, που η ίδια επέλεξε αυθαίρετα.
Την επόμενη μέρα, κατήγγειλε την όλη διαδικασία ως αδιαφανή και ο Σύνδεσμος Εργοληπτών Αγρινίου, ο οποίος μάλιστα καλούσε τα μέλη του σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο “Δημοτικό Μέγαρο Μεσολογγίου, για να μην συνεδριάσει η επιτροπή διαγωνισμού”. Είχε προηγηθεί η δημόσια καταγγελία του Πανελληνίου Συνδέσμου Τεχνικών Εταιρειών.
Την ίδια μέρα προσήλθε στο δήμο εκπρόσωπος εταιρείας, εκτός των προεπιλεχθέντων τεσσάρων, για να λάβει τα σχετικά έγγραφα και να καταθέσει προσφορά. Οι αρμόδιοι αντιδήμαρχοι αρνήθηκαν και εκείνος προσέφυγε στην Εισαγγελία, όπου και έλαβε εισαγγελική παραγγελία. Μόνο έτσι έλαβε τα σχετικά έγγραφα και κατέθεσε προσφορά για το εν λόγω έργο.
Χθες στην Οικονομική Επιτροπή, η δημοτική πλειοψηφία αποφάσισε κατά πλειοψηφία να μη δεχθεί τη συμμετοχή και οικονομική προσφορά αυτής της εταιρείας. Αποφάσισε να συμμετάσχουν στη “ διαπραγμάτευση” μόνο 3 εταιρείες, αφού ήδη η μια εκ των τεσσάρων είχε αποκλειστεί από μόνη της.
Ρωτήθηκαν, ο πρόεδρος της επιτροπής και τα μέλη που ανήκουν στην πλειοψηφία, για ποιο λόγο δεν δέχονται έστω αυτή την εταιρεία που με εισαγγελική αρχή παρέλαβε τα σχετικά έγγραφα, έχει τις προϋποθέσεις και ζητά επιμόνως να συμμετέχει και μάλιστα, όπως δήλωσε ο εκπρόσωπός της, έχει προσφύγει και δικαστικά. Πως επιμένουν στην άρνηση, δεν φοβούνται μήπως η έκπτωση αυτής της εταιρείας είναι πολλαπλάσια από τις επιλεγμένες και πως θα δικαιολογηθούν στους δημότες;
Επισημάναμε πως ο νόμος (4412/ 2016, άρθρο 84) σαφώς και ορίζει: «.... στην ανταγωνιστική διαδικασία με διαπραγμάτευση ο ελάχιστος αριθμός των συμμετεχόντων είναι τρεις (3). Σε κάθε περίπτωση, ο αριθμός των υποψηφίων που καλούνται πρέπει να είναι επαρκής ώστε να εξασφαλίζεται πραγματικός ανταγωνισμός.». Σε αντίθεση με τον κ. νομικό σύμβουλο του δήμου που λαθεμένα υποστήριξε ότι είναι συγκεκριμένος ο αριθμός από το νόμο τεσσάρων (4) υποψηφίων.
Με δήλωση μας επισημάναμε, πως παρ’ όλο που διαφωνούμε κάθετα και απολύτως με την ακολουθούμενη διαδικασία της “διαπραγμάτευσης”, για λόγους στοιχειώδους διαφάνειας και υπεράσπισης του δημοσίου συμφέροντος θα έπρεπε να γίνει δεκτή και η συμμετοχή αυτής της εταιρείας και όποιας επιμένει ότι θέλει να συμμετέχει.
Δυστυχώς η δημοτική πλειοψηφία είχε προαποφασίσει. Αδιαφορώντας για την τήρηση της στοιχειώδους διαφάνειας και αγνοώντας τόσο εμάς και το σύνολο σχεδόν των δημοτικών συμβούλων της μειοψηφίας, όσο και τις καταγγελίες των συλλόγων των εργοληπτών σε πανελλαδικό και νομαρχιακό επίπεδο.
Η αδιαφάνεια και ο διασυρμός του δήμου συνεχίζεται…

Μεσολόγγι 15/6/2018

Οι υπογράφοντες Δημοτικοί Σύμβουλοι
Μέλη της Οικονομικής Επιτροπής Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου:
Καρατσόλης Παντελής – Μαργαρίτης Θόδωρος

 Προσυπογράφεται από τους κάτωθι Δημοτικούς Συμβούλους:
 Μουρκούσης Νίκος
Κατσούλης Παναγιώτης
 Παπαδόπουλος Πάνος
Βασιλείου Σπύρος
Δαουτίδης Κώστας
Γυφτογιάννης Γιάννης
Κοκοτός Δημήτρης
Γιαννόπουλος Ντίνος
Διαμαντόπουλος Σπύρος
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 13/06/2018 ημέρα Τετάρτη, έγιναν αρχαιρεσίες στην Ενεργειακή Κοινότητα ΄΄Αιτωλική΄΄ για την ανάδειξη Οργάνων.

 Η Ενεργειακή Κοινότητα έχει έδρα τον Δήμο Ι.Π. Μεσολογγίου και είναι η πρώτη κερδοσκοπική Πανελληνίως.

 Είναι αστικός συνεταιρισμός αποκλειστικού σκοπού μέσω του οποίου οι πολίτες, είτε ως φυσικά, είτε ως νομικά πρόσωπα, μπορούν να δραστηριοποιηθούν στον ενεργειακό τομέα, αξιοποιώντας της πηγές καθαρής ενέργειας.

 Το νέο θεσμικό πλαίσιο διασφαλίζει ευνοϊκούς όρους για την λειτουργία της Ενεργειακής Κοινότητος με σκοπό την ενίσχυση, όχι μόνο των ατομικών-οικογενειακών εισοδημάτων, αλλά και της τοπικής επιχειρηματικότητας.

 Η Γενική Συνέλευση με Πρόεδρο τον Γιώργο Κασσαβέτη και Γραμματέα τον Πλάτωνα Λυμπέριο, αξέλεξε: Για το Διοικητικό Συμβούλιο κατά αλφαβητική σειρά τους:

 Βλαχογιάννη Παναγιώτη

 Κανή Ιωάννη

 Κουφό Βασίλειο 

Στεργίου Χρήστο

 Φούντα Χρήστο

 Και για το Εποπτικό Συμβούλιο τους: Μουρκούση Γεώργιο Πατογιάννη Μάριο Φούντα Κωνσταντίνο Τηλ. Επικοιν: 6972544680
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...