Αισχίνης: Η πολυτάραχη ζωή του και η σύγκρουση με τον Δημοσθένη (βίντεο)

Στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. η αρχαία Ελλάδα συνταρασσόταν από την παρακμή των πόλεων κρατών και την άνοδο της Μακεδονίας του Φιλίππου Β’, η οποία άπλωνε την κυριαρχία της προς το νότο.

Ενώ άνδρες σαν το Δημοσθένη υπερασπίστηκαν με πάθος την ανεξαρτησία της Αθήνας, άλλοι είδαν το μέλλον στην ένωση των Ελλήνων υπό το μακεδονικών σκήπτρο. Ανάμεσα τους και ο Αισχίνης, από τους μεγαλύτερους ρήτορες της αρχαίας Ελλάδας.

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τα «θαύματα» του ανθρώπινου σώματος: Oι πιο παράξενες ιδιότητές του - Δεν πάει ο νους σας!

Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα μικρό θαύμα και αυτό πολλές φορές το ξεχνάμε. Είναι ικανό να κάνει απίστευτα πράγματα, και παρακάτω θα δούμε τα πιο παράξενα από αυτά…

Αυτές είναι κάποιες από τις μοναδικές δυνατότητες του ανθρώπινου σώματος που κανείς δεν φαντάζεται ότι έχει…

Η μύτη μας μπορεί να θυμάται ως και 50.000 διαφορετικές μυρωδιές.

Κάθε ώρα, ξεφορτωνόμαστε περίπου 600.000 σωματίδια της επιδερμίδας μας.

Όταν είμαστε βρέφη, έχουμε περί τα 60 οστά περισσότερα σε σχέση με το ενήλικο σώμα μας.

Το σώμα μας διατρέχουν αγγεία συνολικού μήκους...

160 χιλιόμετρων.

Ο ιδρώτας από μόνος του δεν έχει καμία μυρωδιά. Αυτό που τον κάνει να μυρίζει άσχημα είναι τα βακτήρια που βρίσκονται στην εφιδρωμένη περιοχή.

Η αυξημένη τριχοφυΐα συνδέεται και με αυξημένη ευφυΐα.

Τα αυτιά και η μύτη μας δεν σταματούν ποτέ να μεγαλώνουν κατά την διάρκεια της ζωής μας.

Εκτός από μοναδικό δακτυλικό αποτύπωμα, όλοι έχουμε και μοναδικό αποτύπωμα… γλώσσας.

Ο εγκέφαλός μας, όταν είμαστε ξύπνιοι, παράγει αρκετό ηλεκτρισμό για να τροφοδοτήσει έναν ηλεκτρικό λαμπτήρα.

Αν έχετε γαλάζια μάτια, έχετε και περισσότερη αντοχή στο αλκοόλ.

Το ανθρώπινο μάτι μπορεί να διακρίνει ως και 10 εκατομμύρια διαφορετικές αποχρώσεις.

Το βλεφάρισμα των ματιών μας καταλαμβάνει το 10% του χρόνου μας. Με άλλα λόγια, όσο το 10% των «ξύπνιων» ωρών μας, έχουμε τα μάτια μας κλειστά.

Αν το μάτι μας ήταν ψηφιακή κάμερα, θα είχε 576 megapixels.

Τα βακτήρια που ζουν στο σώμα μας ζυγίζουν συνολικά περί τα 1,8 κιλά.

Όταν ακούμε μουσική, ο ρυθμός της καρδιάς μας προσαρμόζεται στον ρυθμό του τραγουδιού και τον «μιμείται».

Υπάρχουν ανά πάσα στιγμή περισσότερα βακτήρια στο στόμα μας, απ’ ό,τι άνθρωποι πάνω στη Γη.

Αν συγκεντρώναμε την ενέργεια που δημιουργεί η καρδιά μας για μία μέρα, θα μπορούσαμε να τροφοδοτήσουμε ένα φορτηγό για να οδηγήσει 32 ολόκληρα χιλιόμετρα.

Αν ξεδιπλώναμε τις έλικες του DNA που υπάρχουν συνολικά στο σώμα μας, θα έφταναν μέχρι τον πλανήτη Πλούτωνα και πάλι πίσω στη Γη.

Το μεγαλύτερο μέρος της σκόνης κάτω από το κρεβάτι μας, είναι τα ίδια μας τα νεκρά κύτταρα.

Αν φορτώναμε δεξαμενές με το αίμα που αντλούσε η καρδιά μας κατά την διάρκεια της ζωής μας, θα γεμίζαμε 200 από αυτές.

Για να κάνουμε ένα βήμα, αξιοποιούμε 200 μύες.

Ο υψηλότερος πυρετός που καταγράφηκε ποτέ ήταν 46,5 βαθμοί Κελσίου.

Οι γευστικοί μας κάλυκες ανανεώνονται κάθε 10 μέρες.

Χωρίς το μικρό δαχτυλάκι, το χέρι μας θα είχε 50% λιγότερη δύναμη
https://www.pronews.gr/
.

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Γιατί έχουν «χαθεί» κάποια εκατομμύρια χρόνια από την ιστορία της Γης - «Πονοκέφαλος» για τους επιστήμονες

Κάποια στρώματα που καλύπτουν περιόδους εκατομμυρίων ετών λείπουν.

Οι επιστήμονες πιστεύουν πως πλέον μπορούν να εξηγήσουν το γιατί. Μια νέα έρευνα αναφέρει πως αυτά τα κενά δημιουργήθηκαν από την κίνηση των τεκτονικών πλακών του πλανήτη. Αυτά τα κενά στην γεωλογική ιστορία της Γης ονομάζονται «ασυμφωνίες». Το μεγαλύτερο κενό από αυτά ξεκινά 1 δισεκατομμύριο χρόνια πριν και τελειώνει περίπου 450 εκατομμύρια χρόνια αργότερα και ονομάζεται «Μεγάλη Ασυμφωνία».

Οι επιστήμονες θεωρούσαν μέχρι τώρα πως αυτό το μεγάλο κενό προκλήθηκε από μια παγκόσμια διάβρωση του εδάφους, η οποία ονομάζεται «Snowball Earth» και συνέβη δυο φορές πριν από εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, με τον πλανήτη να καλύπτεται ολοκληρωτικά από πάγο. Ωστόσο η νέα έρευνα δείχνει πως γι’ αυτό ευθύνονται οι ...

τεκτονικές πλάκες.

Οι επιστήμονες μελέτησαν αυτές τις «ασυμφωνίες» στο Pikes Peak, μια βραχώδη τοποθεσία στο Κολοράντο. Συνέλεξαν λοιπόν ορυκτά από τους βράχους ώστε να καθορίσουν την θερμική ιστορία των πετρωμάτων. Η ανάλυση τους έδειξε πως το γηραιότερο στρώμα στο Pikes Peak χρονολογείται πριν από την πρώτη φάση του «Snowball Earth», υποδηλώνοντας πως η παγετώδης διάβρωση δεν ευθύνεται για την «Μεγάλη Ασυμφωνία» σε αυτή την περιοχή.

Η ομάδα των επιστημόνων κατέληξε σε μια διαφορετική θεωρία. Πιστεύουν πως η τεκτονική δραστηριότητα που συνδέεται με τον σχηματισμό και την διάσπαση της Ροντίνια, της σούπερ - ηπείρου σαν την Παγγαία που υπήρξε περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια πριν, έσβησε τα στρώματα των ιζημάτων από την γεωλογική ιστορία της Γης.

Η θεωρία πηγαίνει ένα βήμα παρακάτω. Η θεωρία που υπήρχε μέχρι στιγμής ήταν πως η ίδια διάβρωση που δημιούργησε την «Μεγάλη Ασυμφωνία», ήταν εκείνη που πλημμύρισε την γη με θρεπτικά συστατικά που με την σειρά την οδήγησε στην «Κάμβρια Έκρηξη», την έκρηξη ζωής στον πλανήτη πριν από 541 εκατομμύρια χρόνια που θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην ιστορία του πλανήτη.

Η νέα έρευνα αναφέρει κάτι διαφορετικό. «Αν μια μεγάλη διάβρωση συνέβη αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια πριν την «Κάμβρια Έκρηξη», τότε η «Κάμβρια Έκρηξη» και η «Μεγάλη Ασυμφωνία» δεν συνδέονται, δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας Rebecca Flowers.

Αν οι επιστήμονες καταφέρουν να ανακαλύψουν πώς υπήρξαν αυτά τα γεωλογικά κενά, τότε θα μπορέσουν να συναρμολογήσουν μια πλήρη ιστορίας της Γης. Η ερευνητική ομάδα δεν θα σταματήσει στο Pikes Peak του Κολοράντο και θα συλλέξει και άλλα δείγματα από όλον τον κόσμο προκείμενου να αποδείξει την θεωρία της

https://www.pronews.gr/

.

Εισερχόμενη Ποίηση από τη Πρωτεύουσα ... Ρήτορας

Ωρέ τύχη φθονερά! Ω συμφορά αθλία τι είδαν εμέ τα μάτια μου, ορκίζομαι στο Δία. Ω πως η φήμη αληθείς βγήκε την ημέρα τι δάκρυα τι κοπετός εκείνη την εσπέρα. Βρεγμένος εις τα δάκρυα στενάζων κατεκλίθην και θείον ήρθε όνειρο αφού αποκοιμήθην. Βρέθηκα μες σε θέατρο που ήταν στολισμένον όπου ήταν άπειρος λαός και πλήθος αθροισμένων.

 Εφαίνοντο στα πρόσωπα η ανυπομονησία καρτερικά υπέμεναν με άκραν ευταξία. Κι ακούγονται όλοι αυτοί που πριν λίγο βοούσιν να λένε ‘’ήρθε ο άρχοντας’’ και τούτοι προσκυνούσιν. Εφάνη η παράταξης, λαμπρά φωτοχυσία Θεοί, Θεαί, Ημίθεοι, πομπή η ουρανία. Επροηγείτο ο ρήτορας, ολίγων κορδωμένος λες και χρυσό στην κεφαλή, λες και στεφανωμένος. Εν άρμα θριαμβευτικόν κοντά ακολουθούσε λαμπρότατον και γελαστόν που ακτινοβολούσε. 

Η Περσεφόνη βάδιζε στο άρμα δεξιόθεν και η Βιβή στα ιλαρά ήτον αριστερόθεν. Κι αυτών των δυο μεταξύ ήταν καθιζομένη του ρήτορα λευκώλενος Βάνα κεκοσμημένη. Και τούτος παίρνει όφωνο και τα ‘χει και χαμένα και βγάνει λόγο στο λαό, λες κι ήρθε από τα ξένα. ‘’ Ω, τύχη, λέγει, φθονερά, ω τύχη τυφλωμένη Ω τύχη ακατάστατη, ω τύχη σαλεμένη’’. Και μένουνε οι οπαδοί σαν άγαλμα στη Ρώμη τι μύγα μωρέ τσίμπησε τούτο το τρομπόνι; ‘’ Εγώ μας λέγει φίλτατοι, σας έδειξα σοφία όχι απλώς εις καύχηση, όχι αλαζονεία. Αλλά εις αυτό το θέατρο για να σε ... κατακτήσω εις πάσαν τύχη έτοιμο, κι είτα να σε τιμήσω. Εσύ λοιπόν φίλε μου αρκεί να ενθυμήσαι πως είσαι φίλος Λιβανού, πως οπαδός μου είσαι.

 Τα πάντα είναι των εκτός, τα πλούτη, η υγεία τα τρόπαια, ο θάνατος, η δόξα, η αδοξία. Για ταύτα ο Ηράκλειτος παντοτινά θρηνούσε και πάλι ο Δημόκριτος παντοτινά γελούσε. Γι αυτό κι εγώ ατάραχος τα έξω καταφρόνει, όλες οι λύσεις θα δοθούν στη Μελαχρή τη Φώνη. Ακόμη έχω έναυλον, ακούω τη φωνή της πείθομε εις τους λόγους της και στη συμβουλή της.

 Όλα με νόμους θα περνούν μέσα στην ανομία έχουμε κι αστυνομικό για την παρανομία. Φιλότης! Πείσου και εσύ που είσαι οπαδός του τον Καραπάνο έχρισα να φτιάξει τ’ όνειρό σου. Και μη μου τον μπερδέψετε με ένα πριν ρεμάλι που έλεγε πως καραβιές θα μπούνε στο λιμάνι.’’ Τα πλήθη όπου ήκουον έλεγαν προς αλλήλους ιδού πως ανταμείβουσιν οι μάκαρες τους φίλους.

 Κι ο ρήτορας στο λόγο του ποτάμια αφρισμένα που έμαθε ελληνικά που τα ‘χε πριν χεσμένα; Νομίζω ότι έκανε εντατικά τα βράδια την μέρα μωρέ φαίνεται, καλύπτουν τα σκοτάδια.

 Και συνεχίζει ο λαλείς χωρίς να κομπιάζει ροδάνι πάει η γλώσσα του και δεν αναστενάζει. ‘’Φίλοι μου ζείτε ευδαίμονες, ζείτε και εν υγεία τούτος ο τόπος θα λαμπρεί μα την Παναγία και μη βιάσουνε πολλοί τον λόγο ν’ αρνηθούνε έχω καράβια στρατηγών που θα τους πολεμούνε.

 Έχω και μια κοπανατζού, μια ώριμη πουλάδα είναι εδώ στον τόπο μας και λέγεται φυλλάδα. Από το δόρυ της Αιχμής κανένας δεν ξεφεύγει μα πλείστων εκ των άρθρων της η ίδια δεν πιστεύει. Ας καταλάβει ο καθ’ εις πως θα τα κάνω ούλα κι ας τους να με φωνάζουνε Ρήτορα και μπούλα’’. Όλο αφρούς το στόμα του, έτριζε τας οδόντας και φλόγας διαχέουσα, τρόμαζε τους παρόντας.

 Μα ξάφνου χάνει τον ρυθμό, λέξει καμιά δεν βγάζει μήπως από σκονάκιον έλεγε όσα τάζει; Και εγεινόταν μια στραβή απάνω από την άλλη και τούτος μόνο έτριβε, άβουλος το κεφάλι.

Λέξη καμμιά δεν έβγαλε, καμία δεν υπόθει εστέγνωσε ο λάρυγγας και κάτω εξαπλώθει. Βάζει τα κλάματα λοιπόν κι αρχίζει να φωνάζει όλοι οι Θεοί και οι Θεές τον ε κάναν χάζι. 

Ω πως ευθύς το θέατρο εκείνο εταράχθη και εις κοιλάδα οδυρμού ευθέως μεταλλάχθει. 

 Η Βάνα κλαίουσα τα δάκρυα απομάττει τα χείλη η Φώνη έδακνεν όλο θυμό γεμάτη.

 Ο Καραπάνος γρήγορα για λόγους της ουσίας κάλεσε απ’ το τηλέφωνο, άνδρες της ασφαλείας.

 Τα πάντα είναι όνειρον, κι ήτον ν’ ακολουθήσει πλην παρευθύς ε ξύπνησα, πριν αποτερματίση. Εκστατικός αναπολώ που ήμουν, ότι είδα το Δήμαρχο τ’ Μεσολογγιού, τα σκήπτρα, την αιγίδα.

 Η πρώτη η συγκέντρωση είχε επιτυχία την αύριο ε κάθισαν όλοι στα θρανία. Κι αρχίσανε το μάθημα εις το λαό να κάνουν να δείξουν ότι το μπορούν και ότι θα προκάμουν. Και δώσανε χιλιάρικα τον αριθμό τον είκοσι μετ’ ευλαβείας πάντοτε, όλοι εμείς προσήκουσι. Και πήρε τα χιλιάρικα γήπεδα να ποτίζει μέσα στο καταχείμωνο που η βροχή θερίζει. 

Αλλά νομίζω δανεικά ήταν τα πρώτα ευρώ κι έπρεπε να ξεχρεωθούν τον πρώτο τον καιρό. Το δόλιο το Αιτωλικό μα και το Νεοχώρι Μάστρο μα και Πεντάλοφο αλλά κι Ευηνοχώρι, φωνάζουν, σκούζουν ως μπορούν μήπως και γίνει κάτι μα όλοι τους δουλεύουνε, τους κλείνουν και το μάτι.

Τι τούτο; Η επιστολή της Προέδρου του Τρικούπη που εις σαλόνια μπήκανε, μα εδώ έχει μπαρούτι. Ευθύς αφού το έλαβα και είδα την σφραγίδα ευρήκα, είπα, σήμερον Μπελέκου την ασπίδα. Τετάρτη ήτον της νυχτός, δεν θέλω, είπα, δείπνον ζητώ ανάπαυσιν να βρω, νυστάζω, θέλω ύπνον. Ανάβω το λυχνάρι μου, πλαγιάζω εις το στρώμα του Δήμου το συμβούλιο, σκέφτομαι ακόμα.

 Θαρρώ ξανά τον Δήμαρχο στους ουρανούς πετούντα με τους Θεούς με τας Θεάς ως ξένον ομιλούντα. Με πήραν τα διαόλια μου, νευρίασε η ψυχή μου όταν αναπαύθηκε στο στρώμα το κορμί μου.

 Ο Ρήτορας δεν μπόρεσε εξήγηση να δώσει γιατί της πόλης το κλειστό δεν ημπορεί να ‘’σώσει’’. 

Πετάει τον Χαρίλαο αυτός σε άλλη πόλη ρε πατριώτη το ακούς, ρε το ακούτε όλοι; Περνάει στην Οικονομική χιλιάδων αποφάσεις και απαντά σε όλα αυτά πολλών χαζών προφάσεις. Πήρε τ’ αυτί μου κι άκουσα πως Μι Κι Ο θα βάλει να φτιάξουν τις ιδέες του, να κονομήσουν κι άλλοι. 

Συγγνώμη όμως σου ζητώ, αν παραλόγως κρίνω και τους Θεούς και τας Θεάς τολμώ να ανακρίνω. Του πάθους η υπερβολή νικώντας κάθε κρίσην καταφρονεί τους συνεπείς και λογικού την ρήσιν. τα δείχνει όλα ως σκιάν, ως δόξαν μας ματαίαν όλους σας σαν φαντάσματα και ως ψιλήν ιδέαν.

 Μα είναι αποτελέσματα όλα των ιδεών μας αι δε ιδέαι έρχονται εκ των αισθήσεών μας.

Η πόλη μου, βλέπεις φίλτατε, μου έγινε άλλη φύσις με ποίους τρόπους δύνασαι να με παραμυθήσης; 

Με θέλη η ομάδα απαθή; Τον τρόπον ας μου δώσει όπου μπορεί την αίσθηση του πάθους να νεκρώσει. Αλλά εις εμέ που όλον μου το σύστημα πεθαίνει αν δεν λαλώ, δεν το μπορώ, το είναι μου να κλαίγει. 

Γιατί ρε φίλοι να λαλώ με έκανε ο πόνος τούτην την πόλη αγαπώ και δεν είμαι μόνος.

 Ο ΛΑΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ του ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ανάβρα: Εγκαταλείπεται το χωριό "θαύμα" με μηδέν ανεργία

Ακουγόταν πολύ καλό για να είναι… ελληνικό, αλλά ήταν τόσο αληθινό που έλαβε διαστάσεις εμβληματικού παραδείγματος προόδου και προκοπής σε παγκόσμιο επίπεδο

Ακόμα και ο πλέον… καλοπροαίρετος αδυνατούσε να μην αναρωτηθεί τι γυρεύει αυτή η καθολικά εν σοφία καμωμένη κουκίδα του χάρτη στην ελληνική επικράτεια. Ένα κομμάτι του παζλ αταίριαστο με όλα τα άλλα. Και ως τέτοιο μαγνήτιζε το ενδιαφέρον της διεθνούς ειδησεογραφίας, προβαλλόμενο από τα Μ.Μ.Ε. όλης της Ευρώπης (και όχι μόνο).

Για το «θαύμα» της Ανάβρας και τον εμπνευστή αυτού, τον επί 16 χρόνια κοινοτάρχη της Δημήτρη Τσουκαλά, έχουν πληκτρολογηθεί δεκάδες χιλιάδες λέξεις επί σειρά ετών.

Το ανακριβές είναι το…

...πληκτρολόγιο αρνήθηκε πεισματικά να ανταποκριθεί στη διαμόρφωση των νέων δεδομένων. Στα δημοσιεύματα περί Ανάβρας, την εποχή της κρίσης, ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει στο 2011.

Ο ίδιος ο Δημήτρης Τσουκαλάς δεν χρησιμοποίησε τη φράση «ανακρίβεια», αλλά «παραπληροφόρηση», στη συνομιλία με το menshouse.gr.

«Δυστυχώς η κατάσταση δεν είναι πια αυτή που ήταν. Μετά τον Καλλικράτη και με το πέρασμα του χρόνου η εικόνα του χωριού επιδεινώθηκε σε μεγάλο βαθμό. Τα δημοσιεύματα επιμένουν να την εξιδανικεύουν, αλλά αυτό που έχει συμβεί προκαλεί θλίψη», λέει στο Menshouse ο «εγκέφαλος» του πιο οργανωμένου σχεδίου ποιοτικής αναβάθμισης, που εφαρμόστηκε ποτέ στη μεταπολιτευτική Ελλάδα.

Για να κατανοήσουμε καλύτερα το πριν, το μετά και το τώρα, πρέπει να κάνουμε ένα σύντομο φλας-μπακ σε μια ιστορία που λίγο, πολύ είναι γνωστή: ένα ορεινό, απομονωμένο χωριό, σε υψόμετρο 925 μέτρων, το οποίο μαράζωνε έως τις αρχές της δεκαετίας του ’90, μετατράπηκε σε πρότυπο ανάπτυξης και κοινόβιας ευημερίας. Πολύ απλό να το γράψεις, εξαιρετικά πολύπλοκο και επίπονο όμως για να το πετύχεις.

Όταν ο κ. Τσουκαλάς επέστρεψε στη γενέτειρα του το 1990, έχοντας συνταξιοδοτηθεί από τη ΔΕΗ, στο χωριό δεν υπήρχε καν άσφαλτος. Χτισμένο στις πλαγιές του όρους Όθρυος και απέχοντας 37 χιλιόμετρα από την κοντινότερη κωμόπολη, τον Αλμυρό (και 82 χλμ. από το Βόλο), ακόμα και η σύνδεση με τους γειτονικούς δήμους ήταν δύσβατη.

Το δίκτυο ύδρευσης ήταν κατεστραμμένο, οι 300 κάτοικοι και τα περίπου 20.000 ζώα, που κυκλοφορούσαν ελεύθερα ανάμεσα τους, έπιναν νερό από το ίδιο μέρος. Η λάσπη το χειμώνα και η σκόνη το καλοκαίρι γινόταν ανυπόφορες για τη ζωή των ντόπιων. Επιπλέον δεν υπήρχαν κτίρια και δημόσιοι χώροι, ούτε κάποια διαδικασία αποκομιδής σκουπιδιών.

Σύμβολο αυτής το Αιολικό Πάρκο με τις 20 ανεμογεννήτριες. Ήταν μόνο το… κερασάκι στην τούρτα. Το χωριό μεταμορφώθηκε σε επιτομή ποιότητας ζωής και βιοτικού επιπέδου.Μερικά χρόνια αργότερα και χάρη στις άοκνες προσπάθειες του κ. Τσουκαλά και της συζύγου του, Μάχης Καραλή, αρχιτέκτονα και πρώην καθηγήτρια του ΕΜΠ, που λειτούργησε ως άμισθη τεχνική σύμβουλος, η Ανάβρα αναγνωριζόταν ως η τρίτη σε ανάπτυξη μεταξύ όλων των ΟΤΑ περιοχή στον ευρωπαϊκό νότο.

Με ασφαλτοστρωμένους και πέτρινους δρόμους, πλατείες με κρήνες, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, ιατρείο, διώροφο κλειστό χώρο στάθμευσης για 60 οχήματα, δύο αίθουσες εκδηλώσεων για 100 και 300 άτομα, γήπεδο ποδοσφαίρου και μπάσκετ, κλειστό γυμναστήριο εξοπλισμένο με σύγχρονα συστήματα άσκησης, τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα, πρότυπο σφαγείο που θυμίζει χειρουργείο, λαογραφικό μουσείο και ένα περιβαλλοντικό-πολιτιστικό πάρκο 240 στρεμμάτων!

Για να επιτευχθούν όλα αυτά χρειάστηκε να απορροφηθεί και το τελευταίο ευρώ από τα ευρωπαϊκά προγράμματα επιδότησης. Σε μια ακούραστη διαδικασία παρακολούθησης και εκμετάλλευσης αυτών, με τη βοήθεια μιας κοινοτικής υπαλλήλου που ανέλαβε όλη τη γραμματειακή υποστήριξη για τα έργα, η αυτοδιοίκηση της Ανάβρας εξαργύρωσε τους προσφερόμενους πόρους, παράγοντας νέους σε μόνιμη βάση.

Το Αιολικό Πάρκο καλύπτει ένα μέρος του λογαριασμού της ΔΕΗ για τους κατοίκους, ενώ έως τις 31/12 του 2010 απέφερε στην κοινότητα ετήσια έσοδα έως και 100.000 ευρώ (που πλέον εισπράττει ο δήμος Αλμυρού). Παράλληλα η ανάπτυξη της βιολογικής κτηνοτροφίας, με το πιστοποιημένο σφαγείο (HASP, ISO, κωδικός βιολογικής γραμμής) προσελκύει κοινοτικές επιδοτήσεις, βοηθώντας τους παραγωγούς να επεκτείνουν τις επαγγελματικές δραστηριότητες τους.

Τα τρία κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν περί τα 25.000 ζώα το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) καθιστούν την περιοχή πρώτη σε κτηνοτροφική παραγωγή στην Ελλάδα συγκριτικά με τον πληθυσμό της. Εστω και αν αυτός υπερδιπλασιάστηκε τη δεκαετία 2000-2010 λόγω της επιστροφής των καταγόμενων της από τα μεγάλα αστρικά κέντρα.

«Πολλά παιδιά σπουδάζουν στην Αθήνα και μετά επανέρχονται στην πατρίδα τους. Το «οικολογικό» χωριό αποτελεί ίσως την εξαίρεση του δημογραφικού κανόνα της χώρας, καθώς προσείλκυσε πληθυσμό στην επαρχία, που ο μέσος όρος του δεν ξεπερνάει τα 40 χρόνια», είχε πει η κυρία Καραλή.

Το επίπεδο διαβίωσης των κατοίκων είναι έως και σήμερα ένα από τα υψηλότερα στη χώρα, με ετήσια εισοδήματα που κυμαίνονται από 25.000 έως 100.000 ευρώ και ανεργία στο 0%. Όχι όμως (πια) και το επίπεδο ποιότητας ζωής.

Η Ελλάδα δεν εξαιρεί από τη μιζέρια της ούτε έναν τόπο που κατάφερε με τις δικές του δυνάμεις να υπερβεί κατά πολύ τον πήχη των δυνατοτήτων και της προοπτικής που θέτει η ίδια μέσω των διαχειριστών της εξουσίας.

 

Η απώλεια της οικονομικής και διοικητικής αυτονομίας της Ανάβρας, μέσω του προγράμματος Καλλικράτης, έβαλε απότομα φρένο στην οικολογική ανάπτυξη του χωριού. Η ένταξη στο δήμο Αλμυρού αφαίρεσε το δικαίωμα να αποφασίζει για τη μοίρα της, ολοκληρώνοντας παράλληλα αυτή την υποδειγματική πορεία.

«Είχαμε ενταχθεί στο πρόγραμμα δημιουργίας ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και εξασφαλίσει ένα κοινοτικό κονδύλι ύψους 11 εκατ. ευρώ. Οι μελέτες ήταν έτοιμες για ένα μικρό υδροηλεκτρικό εργοστάσιο, που θα εκμεταλλευόταν τα νερά του ποταμού Ενιπέα και για ένα σύστημα τηλεθέρμανσης, που θα παρείχε, μέσω υπόγειων αγωγών, σε κάθε σπίτι θέρμανση και ζεστό νερό. Αν δεν υπήρχε ο Καλλικράτης η Ανάβρα θα ήταν σήμερα παγκόσμιο φαινόμενο. Ως ένας οικισμός που θα κάλυπτε εντελώς τις ενεργειακές του ανάγκες από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ρεύμα, νερό, θέρμανση, όλα δωρεάν για τους κατοίκους του», λέει ο κ. Τσουκαλάς.

«Στο σχέδιο είχαμε συμπεριλάβει και άλλα έργα, φιλικά προς το περιβάλλον. Όπως ένα βιοκλιματικό πάρκο και ένα καινοτόμο σύστημα αποχέτευσης. Η Κοινότητα είχε παραδώσει 14 μελέτες στο νέο Καλλικρατικό Δήμο Αλμυρού. Για την ώρα όμως παραμένουν στο συρτάρι. Το 2013 το πρόγραμμα επανήλθε και ήταν “φωτογραφικό” για την Ανάβρα. Το χωριό πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις για να εκταμιευτούν από 11 έως 20 εκατ. ευρώ και να δρομολογηθούν αυτά τα έργα. Ο Δήμος όμως ξέχασε να καταθέσει το φάκελο…

Ο Καλλικράτης είναι καταστροφικός για την ορεινή ύπαιθρο. Έχει τη λογική της σαλαμοποίησης, χωρίς κανένα κριτήριο. Δεν εξαιρεί περιοχές, έστω και αν βάσει ιδιαίτερων χαρακτηριστικών θα έπρεπε να εξαιρεθούν».

Τον ρωτήσαμε για ποιον λόγο δεν έθεσε υποψηφιότητα για το Δήμο Αλμυρού στις περιφερειακές εκλογές του 2010, μολονότι ήταν τότε πασιφανές ότι δεν θα είχε αντίπαλο. «Το ήξερα ότι κατά πάσα πιθανότητα θα εκλεγόμουν. Είναι καλύτερα όμως να σε ρωτάνε “γιατί έφυγες” και όχι “πότε θα φύγεις”. Αν ήταν μόνο για την Ανάβρα θα συνέχιζα, δεν μπορούσα όμως για βιολογικούς λόγους να αναλάβω τη διοίκηση τόσων περιοχών. Επί 16 χρόνια εγώ και η γυναίκα μου δεν είχαμε προσωπική ζωή. Δουλεύαμε μέρα-νύχτα ως εθελοντές, βάζοντας και από την τσέπη μας σε κάποιες περιπτώσεις».

Ζητώντας του να υποδείξει το μυστικό της επιτυχίας αναφέρεται σε ένα «γήινο» κατόρθωμα, το οποίο όμως προϋποθέτει το αγνό κίνητρο του πολιτευόμενου.

«Ό,τι κάναμε το κάναμε με οράμα, μεράκι, πίστη και σχέδιο για τον τόπο μας και το συλλογικό συμφέρον. Τι νομίζετε, ότι ήμασταν πιο ευφυείς από τους άλλους; Μέσης ευφυίας είμαστε, αλλά πέσαμε με τα μούτρα στη δουλειά και είχαμε αγάπη για αυτό που κάναμε. Θέλαμε να αλλάξουμε τη μοίρα του χωριού, γνωρίζοντας ότι αν δεν το κάναμε θα ζούσαν σε αυτό σήμερα μόνο υπερήλικες. Όταν θέλεις να κάνεις κάτι βρίσκεις και τον τρόπο και τα μέσα, δεν υπάρχει τίποτε ακατόρθωτο. Όταν είχε έρθει ο ανταποκριτής του BBC στο χωριό για συνέντευξη του είπα το εξής: ”Αυτή η χώρα είναι πρώτη σε ηλιοφάνεια στην Ευρώπη, δεύτερη στον κόσμο σε θαλασσογραμμή, διαθέτει 20.000 επισκέψιμους αρχαιολογικούς χώρους, 8.000 μοναδικά φυτά και τεράστιες δυνατότητες σε ναυτιλία και τουρισμό. Αυτή η χώρα έπρεπε να δανείζει τις άλλες και όχι να δανείζεται”.

Η χώρα είναι τυχερή που έχει αυτά τα καλά, αλλά άτυχη που διαθέτει εδώ και χρόνια αυτό το πολιτικό προσωπικό. Όχι ότι δεν έχουν μερίδιο ευθύνης και οι πολίτες, τα κόμματα όμως μας έχουν κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά».

Εν τέλει τι είναι αυτό που συμβολίζει σήμερα η Ανάβρα; «Η απογοήτευση όσων επισκέπτονται το χωριό μας είναι μεγάλη», λέει, εκπλήσσοντας ο κ. Τσουκαλάς. «Η εικόνα που παρουσιάζεται στα Μ.Μ.Ε. δεν ανταποκρίνεται στη σημερινή πραγματικότητα. Είναι εικόνα εγκατάλειψης, εντελώς διαφορετική με αυτήν έως εφτά χρόνια πριν. Δεν υπάρχει καθαριότητα, δεν υπάρχει φροντίδα. Το πάρκο είναι εγκαταλελειμμένο, το γυμναστήριο μαραζώνει και το parking υπολειτουργεί. Το λαογραφικό μουσείο είναι κλειστό, ο επισκέπτης θα πρέπει να πάρει τηλέφωνο και να περιμένει για να του ανοίξουμε. Προφανώς έφταιξε και η κρίση, αλλά φυσικά δεν θα ήταν έτσι τα πράγματα αν το χωριό παρέμενε αυτοδιοικούμενο».

Ακόμα και σήμερα, ο κ. Τσουκαλάς, ο οποίος σε μια «κανονική» χώρα θα ήταν πιθανότατα ο υπουργός περιβάλλοντός της, δέχεται διαρκώς αιτήσεις για διαλέξεις και παρουσιάσεις του αναπτυξιακού μοντέλου της Ανάβρας. «Επί σειρά ετών δείχναμε τι είχαμε κάνει για να παραδειγματίσουμε. Βραβευτήκαμε απ’ όλες τις κυβερνήσεις και πλείστες περιβαντολλογικές οργανώσεις. Ο Γιώργος Παπανδρέου ήθελε να λειτουργήσει ως μοντέλο η Ανάβρα για όλη τη χώρα. Όλοι οι κρατικοί τηλεοπτικοί σταθμοί της Ευρώπης είχαν ενδιαφερθεί, ακόμη και κορεατικό κανάλι είχε έρθει για να μας μιλήσει!

Τώρα όμως έχουμε αραιώσει τις διαλέξεις. Πέρασαν άλλωστε χρόνια και δεν το δικαιολογεί η σημερινή κατάσταση. Κάνουμε εξαίρεση για τα 20, 30, 40 σχολεία που μας επισκέπτονται κάθε χρόνο. Βάζουμε τα παιδιά στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και τους παρουσιάζουμε στον προτζέκτορα το μοντέλο ανάπτυξης».

Σήμερα ο Δημήτρης Τσουκαλάς ζει, μαζί με τη σύζυγό του, στην Ανάβρα και ασχολείται με τη βιολογική γεωργία. Είναι πρόεδρος της εθελοντικής οργάνωσης «Αναβρά-ζω» (www.anavra-zo.gr/el/), που ως σκοπούς της έχει θέσει την προστασία του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της ευρύτερης περιοχής, την ανάπτυξη και καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης και τη διαφύλαξη και ανάπτυξη της πολιτιστικής και πολιτισμικής κληρονομιάς της περιοχής.

«Προσπαθούμε να βελτιώσουμε κάποια πράγματα, όπως την καθαριότητα, δεν μπορούμε όμως φυσικά να υποκαταστήσουμε τις αρχές», λέει. Τουλάχιστον όμως είναι, χρόνια τώρα, στην ευχάριστη θέση να καμαρώνει για την ευημερία των συγχωριανών του. «Το απολαμβάνω. Τα ζώα βόσκουν 9 μήνες ελεύθερα, στα 1500 μέτρα, εντεταγμένα σε βιολογικά προγράμματα. Οι συγχωριανοί μου αποδείχτηκαν πολύ καλοί επιχειρηματίες και το κρέας της περιοχής είναι φημισμένο. Είμαι αισιόδοξος για την Ανάβρα. Αρκεί ο Δήμος να ρίξει μια ματιά και προς τα εδώ. Περνάμε μια μεγάλη κρίση, ένα μεταβατικό στάδιο. Η περιοχή όμως έχει μέλλον. Και αυτό γιατί έχει εμπεδωθεί σε απολύτως επαγγελματικά πρότυπα η οργανωμένη κτηνοτροφία,

Δίκην επιμύθιου ρωτήσαμε τον κύριο Τσουκαλά αν πιστεύει ότι αυτός ο τόπος θα μπορούσε να δει ποτέ άσπρη μέρα, δεδομένου ότι δεν φαίνεται να έχει διδαχτεί τίποτε από το παράδειγμα της «δικής» του Ανάβρας.

«Εξακολουθώ να καταγγέλλω τη διαφθορά, τους λαδιάρηδες συναδέλφους, τη γραφειοκρατία και όλες τις παθογένειες που μας έφεραν ως εδώ. Αν οι πολιτικοί αρχηγοί δεν μονoιάσουν και δεν καθίσουν σε ένα τραπέζι να τα βρουν, η ιστορία θα επαναλαμβάνεται. Ακόμα και τώρα, με αυτό το υπέρογκο χρέος που έχει η χώρα, υπάρχουν λύσεις. Όλα τα προβλήματα έχουν λύσεις. Και οι ξένοι θα ήταν διαφορετικοί απέναντί μας αν έβλεπαν ότι υπάρχει σύμπνοια. Αλλά εδώ μας νοιάζει μόνο η κουτάλα. Θυμόμαστε τι είπε ο Παπανδρέου για κερδίσει τις εκλογές το 2009 και αργότερα τι έκανε ο Τσίπρας για να ρίξει τον Σαμαρά. Δεν υπάρχει διάθεση συνεννόησης, το προσωπικό συμφέρον παραμένει υπεράνω όλων».

https://www.pentapostagma.gr/oikonomia/6951579_anabra-egkataleipetai-horio-thayma-me-miden-anergia

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Πριν χάσουμε την Αγία Σοφία, είχαμε χάσει την αξιοπρέπειά μας σαν λαός

ΟΛΗ ΜΑΣ Η ΖΩΗ ΕΝΑ ΑΟΥΑ

Γιατί η πιο εκτεθειμένη σε κινδύνους χώρα της Ε.Ε. δεν απέκτησε ποτέ πολεμική-αμυντική βιομηχανία;

Υπάρχει απάντηση στο γιατί οι Τούρκοι έκαναν τζαμί την Αγιά Σοφιά; Φυσικά. Και η απάντηση είναι γιατί δεν μας λογαριάζουν. Γιατί δεν μας λογαριάζουν; Υπάρχει απάντηση; Φυσικά και υπάρχει απάντηση.

Από τον Βασίλη Μπόνιο

Οι Τούρκοι λοιπόν δεν μας λογαριάζουν γιατί είμαστε ένας αναξιοπρεπής, ανυπόληπτος λαός, ο οποίος το μόνο που κάνει είναι να ζητιανεύει βοήθεια και έλεος. Αντί να το προκαλεί στους άλλους, το ζητιανεύει.

Οι Τούρκοι σε αντίθεση με μας αγαπάνε την πατρίδα τους. Ακόμη και οι Τούρκοι ηθοποιοί και παραγωγοί (πολλοί από τους οποίους παρακολουθούμε αποχαυνωμένοι στα γνωστά τουρκικά σήριαλ αγαπάνε την πατρίδα τους-μέχρι εθνικιστικής παρεξηγήσεως.

Εμείς ταυτίζουμε την πατρίδα με το κόμμα μας όταν αυτό γίνεται κυβέρνηση. Δηλαδή με την ψευδαίσθηση της ικανοποίησης του προσωπικού συμφέροντος. Αλίμονο, δεν υπάρχει τίποτε πιο εφήμερο και επίπλαστο από αυτό. Κατασπαράξαμε ως ικέτες κοντά στο ένα τρις δανεικά από τους Ευρωπαίους στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Είναι εκείνο το μαζί τα φάγαμε, άσχετα εάν τα έφαγαν μία χούφτα οικογένειες και μαζί τους οι δημόσιοι υπάλληλοι.

Κι ενώ τρώγαμε τα έτοιμα και τα εύκολα αποχαιρετούσαμε κάθε προοπτική μεταρρύθμισης του κράτους και συμπόρευσης με την εποχή του. Οι Έλληνες βρισκόμαστε πάντα σε διαφορά φάσης. Δηλαδή αφασίας. Βρισκόμαστε εδώ και δεκαετίες σε διαφορά φάσης με την εξέλιξη της τεχνολογίας και κυρίως της έρευνας.

Αυτό δεν είναι κάτι αόριστο εξωπραγματικό και ανεξάρτητο από την επιβίωση του κράτους μας. Πάρτε για παράδειγμα τους Τούρκους. Οταν εμείς κάναμε πλούσιους τους απανταχού οπλέμπορους οι Τούρκοι φρόντιζαν να αποκτούν πολεμική βιομηχανία, όχι αστεία. Μέχρι και πολεμικά αεροπλάνα που πουλάνε στο Πακιστάν και drones παράγουν.

...

Η τουρκική αμυντική-πολεμική βιομηχανία είναι σχεδόν αυτάρκης. Την ίδια στιγμή εμείς είμαστε αυτάρκεις στον φραπέ, το ξύσιμο, τους δημοσίους υπαλλήλους και τις διαδηλώσεις. Ολη η μεταπολίτευση ένα βόλεμα στο δημόσιο, μια διαπλοκή και μία διαδήλωση.

Και στα δύσκολα ικέτες των κουτόφραγκων. Αλήθεια γιατί ενώ ξεκινήσαμε μαζί με τους Τούρκους την κούρσα των εξοπλισμών, εκείνοι απέκτησαν πολεμική βιομηχανία και εμείς ακόμη είμαστε έτοιμοι να αγοράσουμε σε 4πλασια τιμή γαλλικά υποβρύχια αντί Ιταλικών για παράδειγμα όπως επίσης με την ίδια μέθοδο και τα υπόλοιπα οπλικά συστήματα;

Γιατί η Ελλάδα δεν απέκτησε ποτέ πολεμική βιομηχανία ώστε να απορροφήσει εδώ κι ένα ποσοστό των ανέργων της μετά από εκπαίδευση;

Γιατί η πιο εκτεθειμένη σε κινδύνους χώρα της Ε.Ε. δεν απέκτησε ποτέ πολεμική-αμυντική βιομηχανία;

Και πως να αποκτήσει όταν τα σχετικά εργοστάσια έγιναν πάρκινγκ για τους κατά καιρούς πράσινογαλάζιο-φρουρούς;

Οπως η ΕΡΤ ένα πράγμα. Μην έχοντας την δυνατότητα να υπερασπίσουμε μόνοι μας την πατρίδα μας είναι λογικό να χάνουμε διαρκώς έδαφος κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Κάποιοι θα πουν ότι η Τουρκία είναι μεγαλύτερη σε πληθυσμό και γι΄αυτό μπορεί να μας τρομοκρατεί. Η απάντησή μας βρίσκεται στο παρακάτω video των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων που εξηγεί γιατί το Ισραήλ (με την έκταση της Πελοποννήσου) είναι ο φόβος και ο τρόμος των αντιπάλων του.

Δείτε αυτό το video διαβάστε και όσα γράφουμε και θα καταλάβετε γιατί ο Ερντογάν μας γλεντάει. Δυστυχώς ακόμη και μετά τα μνημόνια παραμένουμε ένας λαός αναξιοπρεπής, δουλοπρεπής, ικέτης.

Δείτε τις συμπεριφορές μας σε δημόσιους χώρους και θα καταλάβετε γιατί βρισκόμαστε σε φθίνουσα πορεία. Ένας λαός που μιλάει διαρκώς, παραγγέλνει διαρκώς, τρώει διαρκώς μέχρι γιατρού και θανάτου. Ερχόμαστε στο κόσμο και αφήνουμε πίσω μας ένα αούα.

Έτσι κατάντησαν οι απόγονοι (;) των 300 του Λεωνίδα. Ένα αούα που παράγεται από αλλαλάζοντα κύμβαλα.

Δεν προκαλούμε σε κανέναν σεβασμό και δέος. Προφασιζόμαστε διαρκώς την ιστορία μας και τις φυσικές ομορφιές μας κι εκεί τελειώνει το πανηγύρι.

Χάνουμε καθημερινά έδαφος, μας σιγοβράζουν στη χύτρα σαν τον βάτραχο κι εμείς εξακολουθούμε να παραγγέλνουμε και να μιλάμε τη γλώσσα των αούα…

Tι έγραφε για την Τουρκία ο πρώην Αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος

Διαβάστε το κείμενο του πρώην αρχηγού ΓΕΕΘΑ:

Δεν είμαι ειδικός τουρκολόγος. Ούτε και πολιτικός αναλυτής ή ακαδημαϊκός γεωπολιτικός επιστήμων, και φυσικά δεν διαθέτω περισσότερες ή «ειδικές» πληροφορίες από τα αρμόδια και υπεύθυνα για αυτό, όργανα. Επειδή όμως στα 45 χρόνια της στρατιωτικής μου καριέρας ασχολήθηκα, ως όφειλα, με τον δυνητικό και διαχρονικό αντίπαλο της χώρας μας, την Τουρκία, θεωρώ ότι απέκτησα κάποια γνώση για τη χώρα, την οποία αυτή γνώση, είχα την τύχη και την τιμή, να την εμπλουτίσω με την εμπειρία μου στην κορυφή των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης. Κατέληξα λοιπόν σε επτά σημεία που περιγράφουν κατά τη γνώμη μου σε ικανοποιητικό βαθμό την τουρκική συμπεριφορά, αντίληψη και νοοτροπία.

1. Η Τουρκία δεν μπλοφάρει. Οι προθέσεις και οι επιθυμίες της ανακοινώνονται ξεκάθαρα και καταβάλλεται διαχρονικά άοκνη, σταθερή και συνεχής προσπάθεια να υλοποιηθούν. Διαπραγματεύεται αλλά δεν μπλοφάρει. Αυτά που λέει θα τα πραγματοποιήσει.

2. Η Τουρκία δεν έφυγε ποτέ με την πέννα από εκεί όπου ο στρατός της μπήκε με την ξιφολόγχη. Η τήρηση των διεθνών συνθηκών ή των προβλέψεων του διεθνούς δικαίου ποτέ δεν εμπόδισε τη Τουρκία από το να προχωρήσει στην υλοποίηση των σχεδίων της για την επιδίωξη των στόχων της. Η διεθνής κατάσταση και οι διεθνείς σχέσεις για την Τουρκία δεν στηρίζονται σε αρχές και αξίες αλλά αποκλειστικά στην ισχύ και στην επιβολή της. Η εισβολή στη Bόρεια Συρία είναι μια κατάφωρη καταπάτηση της Συνθήκης της Λωζάνης που καθορίζει τα σύνορα της Τουρκίας. Οποίος καταπατά τόσο βάναυσα τα νότια σύνορα του, τι είναι αυτό που μας κάνει να πιστεύουμε ή να ελπίζουμε, ότι θα σεβαστεί τα δυτικά θαλάσσια και χερσαία σύνορα του με την Ελλάδα;

3. Οι Τουρκικές ενέργειες είναι πάντα προβλέψιμες. Ακολουθούν και σέβονται τις διαδικασίες και τον βασικό και αρχικό σχεδιασμό. Η Άγκυρα εκτελεί μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και εμμένει στον αρχικό σκοπό και στους αρχικούς στόχους χωρίς να παρεκκλίνει από αυτούς, ανεξαρτήτως αντιδράσεων. Δεν επιδιώκονται και δεν ενθαρρύνονται εκπλήξεις ή αυτοσχεδιασμοί. Η πρόθεση δημιουργίας ζώνης ασφαλείας για τους πρόσφυγες στη Βόρειο Συρία ανακοινώθηκε στους Αμερικανούς από την Τουρκία ήδη από το 2014. Παρά τις αντιδράσεις των Αμερικανών και της διεθνούς κοινότητος υλοποιείται το 2019. Όλες οι πρόσφατες ενέργειες εντάσσονται στο πλαίσιο υλοποίησης του Εθνικού Όρκου του 1920 που πρόσφατα «ανανέωσε» η τουρκική ηγεσία. Αφορούσε στην επανάκτηση των εδαφών της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

4. Η Τουρκία στις σχέσεις της στην εσωτερική πολιτική σκηνή αλλά και στο διεθνή χώρο δεν είναι φιλική, ούτε διαλεκτική, συμφιλιωτική ή συναινετική. Είναι μόνιμα και αποκλειστικά συγκρουσιακή προς όλους όσους έχουν αντίθετη γνώμη ή αντίθετα συμφέροντα. Εφόσον είσαι αντίπαλος δεν επιθυμεί να σου δώσει το χέρι και να έρθετε σε συνεννόηση. Επιθυμεί να σε ρίξει από το βράχο για να τελειώσει η αντιπαράθεση μαζί σου. Σε καμία περίπτωση, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Τουρκία παρόλη την προσπάθεια της να φανεί ως τέτοια, δεν είναι και ενδεχομένως να μην μπορεί ποτέ να γίνει, μια δυτικού τύπου χώρα. Δεν πρέπει επίσης να μας διαφεύγει ότι δεν πέρασε από το αμόνι του ανθρωπισμού, της χριστιανικής ηθικής, της δημοκρατίας και των προβλέψεων του κράτους δικαίου και της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που σφυρηλάτησαν τις δυτικές δημοκρατίες. Παρόλη τη δυτικόστροφη πορεία της όσο επικρατούσαν τα κεμαλικά ριζοσπαστικά ιδεώδη η Τουρκία είναι διαφορετική. Δεν ενδιαφέρεται -παρά τα όσα λέει – για λύσεις αμοιβαίου κέρδους (win – win). Επιδιώκει και αναγνωρίζει μόνο λύσεις μηδενικού αθροίσματος (zero sum) όπου αυτή θα είναι ο αποκλειστικός νικητής. Δεν συνδιαλέγεται παρά μόνο με τους όρους της. Προσπαθεί πάντα να περιορίζει τον αντίπαλο της, αφήνοντας του δυο μόνο βασικές επιλογές: συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της ή κρίση και ενδεχομένως πόλεμο με τις πολυπληθείς και ισχυρές ένοπλες δυνάμεις της.

5. Ο Ερντογάν επιδιώκει κάποιες μεγάλες επιτυχίες, κατά κύριο λόγο εδαφικές, αλλά και οικονομικές/επενδυτικές, οι οποίες κατά τον εορτασμό των 100 ετών της Τουρκικής Δημοκρατίας το 2023, θα του προσδώσουν το ανάλογο κύρος αλλά και το προσωπικό «αφήγημα» που θα του εξασφαλίσει τη θέση του νέου Εθνάρχη – Πατέρα των Τούρκων σε διαδοχή και αντικατάσταση του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Οι συνταγματικές μεταρρυθμίσεις ή τα έργα υποδομής δεν επαρκούν. Απαιτείται απόκτηση εδάφους. Οι εδαφικές φιλοδοξίες του δεν είναι καινούργιες. Ξαναήρθαν στο προσκήνιο με την αναβίωση του Εθνικού Όρκου. Το θέμα των υδρογονανθράκων, χωρίς να υποτιμάται η επενδυτική του αξία, είναι απλά η πρόφαση που βρήκε και εκμεταλλεύεται προκειμένου να διεκδικήσει παλαιά οθωμανικά εδάφη, δικαιώματα, αναβαθμισμένο ρόλο και χώρο ελιγμών και κυριαρχίας. Η ανάδυση της Τουρκίας σε μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη στις μέρες μας, ξεκίνησε από τον Τουργκούτ Οζάλ και συνεχίζεται από τον Ερντογάν.

6. Σε όλα αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε ότι, η τουρκική κοινωνία είναι «εκπαιδευμένη» στον εθνικιστικό αναθεωρητισμό και τις μαξιμαλιστικές εθνικιστικές επιδιώξεις. Αυτό συνεπάγεται μια συνεχή ψυχολογική εξοικείωση με το ενδεχόμενο σύρραξης με τα γειτονικά κράτη. Αυτό εξυπηρετεί η κατά καιρούς αναβίωση των απαιτήσεων για τα ελληνικά νησιά. Παράλληλα εξ αιτίας του κουρδικού ανταρτοπόλεμου, η τουρκική κοινωνία έχει εξοικειωθεί και έχει συνηθίσει στις ανθρώπινες απώλειες των στρατιωτικών της κατά τη διεξαγωγή διαφόρων επιχειρήσεων. Καταλαβαίνει επίσης ότι θα υπάρξουν απώλειες μεταξύ των αμάχων – φίλιων και εχθρών, και είναι παντελώς αδιάφορη για τυχόν ωμότητες και εγκλήματα που θα διαπράξουν οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις ή οι σύμμαχοι τους κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων. Οι τουρκικές επιχειρήσεις και οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν πάντα την πλήρη υποστήριξη και αγάπη του τουρκικού λαού.

7. Οι Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν συσσωρεύσει μεγάλη ατομική αλλά και συλλογική τακτική και επιχειρησιακή εμπειρία και γνώση από την εκτέλεση πραγματικών στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά των Κούρδων. Τα στελέχη τους έχουν εξοικειωθεί πλήρως με τη διοίκηση τον έλεγχο και την εκτέλεση πολεμικών επιχειρήσεων αλλά και με τις απώλειες προσωπικού και τις συναισθηματικές δυσχέρειες και τα ψυχολογικά τραύματα που αυτές συνεπάγονται. Έχουν ζήσει σε πραγματικές πολεμικές συνθήκες. Η εκπαίδευση και η εμπειρία αυτή αντισταθμίζει κατά τη γνώμη μου σε πολύ μεγάλο βαθμό διάφορους πραγματικούς ή φανταστικούς πολλαπλασιαστές ισχύος ή σημεία υπεροχής που θεωρείται ότι έχουν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, ως άλλοθι και αντιστάθμισμα υφισταμένων ελλείψεων σε οργάνωση επάνδρωση και εξοπλισμό.

Όσο για το σχόλιο που ακούγεται όλο και συχνότερα , ακόμη και στα ΜΜΕ, δηλαδή, για το πώς εμείς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη Τουρκία, αν παραστεί ανάγκη, με τις πολλαπλάσιες στρατιωτικές της δυνατότητες, τις εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες της και τα χιλιάδες άρματα και πυροβόλα, με δεδομένο ότι είμαστε μια πολύ μικρότερη χώρα με οικονομία σε κρίση και με πολύ μικρότερες στρατιωτικές δυνατότητες και υποπολλαπλάσιο πληθυσμό και ένοπλες δυνάμεις, θα ήθελα να πω το εξής:

Την απειλή και τον αντίπαλο δεν τους επιλέγεις, απλά τους αναγνωρίζεις, τους αξιολογείς και σχεδιάζεις ψύχραιμα πως θα τους αντιμετωπίσεις. Αυτός μας έτυχε, αυτόν θα αντιμετωπίσουμε. Η παγκόσμια εμπειρία αλλά και η ιστορική διαδρομή του ελληνισμού δείχνει ότι δεν υπάρχουν απειλές που δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν. Αρκεί να είμαστε ψύχραιμοι, ενωμένοι και αποφασισμένοι να νικήσουμε.

https://kourdistoportocali.com/read-this/prin-chasoyme-tin-agia-sofia-eichame-chasei-tin-axioprepeia-mas-san-laos/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

«Βόμβες» Ιγνατίου από τις ΗΠΑ: «Χάσαμε σε όλα τα μέτωπα»

Το πολιτικό προσωπικό στην Αθήνα και τη Λευκωσία έχει χάσει προ πολλού την… µπάλα στο παγκόσµιο πολιτικό γήπεδο

......

Ηαπειλή της Τουρκίας είναι υπαρκτή. Το γεγονός και µόνο ότι ξεκίνησε µια κινητικότητα από την Ουάσιγκτον και άλλες πρωτεύουσες, στοχεύοντας προς την κατεύθυνση της Αγκυρας, έπρεπε να προβληµατίσει και να συνεφέρει τους πολιτικούς στην Ελλάδα και την Κύπρο…

Οι απειλές του Ταγίπ Ερντογάν εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου εκτοξεύονται σε καθηµερινή βάση, ενώ στην Αθήνα και τη Λευκωσία παρατηρείται µια νοσηρή και επικίνδυνη πολιτική ατµόσφαιρα. Παρακολουθώντας από µακριά, νιώθει κανείς πως το σκηνικό οµοιάζει µε ένα τοπίο πριν από την καταιγίδα. Το µείγµα της επιθετικότητας της Τουρκίας από τη µία και του πολιτικού διχασµού από την άλλη είναι µια καταστροφική συνταγή.

Όσοι είχαν το κουράγιο να παρακολουθήσουν από τις τηλεοπτικές οθόνες την αντιπαράθεση στη Βουλή, είµαι βέβαιος πως ένιωσαν το ίδιο. Αποκλείω βεβαίως τους φανατικούς κοµµατικούς πολίτες που δεν αλλάζουν γνώµη για τους ηγέτες και τα κόµµατά τους, ακόµα και να κατέβει ο Θεός στη Γη! Τα ίδια και τα αυτά συµβαίνουν στην Κύπρο. Η ανακοίνωση του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάικ Ποµπέο, για την απόφαση της αµερικανικής κυβέρνησης να παράσχει ∆ιεθνή Στρατιωτική Εκπαίδευση και Κατάρτιση (IMET) στην Κυπριακή ∆ηµοκρατία, µια εξέλιξη που εξόργισε την Τουρκία, θύµωσε και τους «κοµµουνιστές» του ΑΚΕΛ, που δεν χάνουν την ευκαιρία να τιµούν το «ένδοξο» παρελθόν της πρώην Σοβιετικής Ενωσης εις βάρος των συµφερόντων της Κύπρου.

Το πολιτικό προσωπικό στην Αθήνα και τη Λευκωσία έχει χάσει προ πολλού την… µπάλα στο παγκόσµιο πολιτικό γήπεδο. Οι πολιτικοί αναλώνονται στα εσωτερικά πολιτικά πράγµατα χωρίς να συµµετέχουν στις εξελίξεις, τουλάχιστον της ευρύτερης γειτονιάς µας, που επηρεάζουν δραµατικά την Ελλάδα και την Κύπρο. Σε άλλες χώρες, όλοι οι πολιτικοί συµµετέχουν στην κοινή προσπάθεια για την πατρίδα, ιδιαίτερα όταν ο κίνδυνος είναι ορατός, όπως στην περίπτωση των απειλών της Τουρκίας. Αρκεί να εξετάσουµε πώς αντιµετώπισαν τα απάνθρωπα µνηµόνια οι πολιτικοί των άλλων χωρών και πώς οι δικοί µας. Ο Σόιµπλε, υπό τη σκέπη και την κάλυψη της Ανγκελα Μέρκελ, µετέτρεψε στο τέλος τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών σε υποστηρικτές των µνηµονίων και τους εξευτέλισε.

Βεβαίως, τα µνηµόνια του ΣΥΡΙΖΑ ήταν καλύτερα από αυτά της Ν∆ και του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Και τα µνηµόνια της Ν∆ και του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ καλύτερα από αυτά του ΣΥΡΙΖΑ. Ο λαός υπέφερε το ίδιο και η χώρα είναι στην ίδια κατάσταση όπως και πριν από το 2010, όταν ο εξοχότατος Γεώργιος Παπανδρέου έθεσε την Ελλάδα κάτω από τα απάνθρωπα προγράµµατα των Ευρωπαίων εταίρων µας και του ∆ΝΤ. Πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα ξεχνούν ότι τα µνηµόνια ήταν ευρωπαϊκά και απλώς το Ταµείο σύρθηκε σε αυτά, για να έχουν κάλυψη οι Γερµανοί και οι Βόρειοι που εκδικήθηκαν τον ελληνικό λαό.

Η απειλή της Τουρκίας είναι υπαρκτή. Το γεγονός και µόνο ότι ξεκίνησε µια κινητικότητα από την Ουάσιγκτον και άλλες πρωτεύουσες, στοχεύοντας προς την κατεύθυνση της Αγκυρας, έπρεπε να προβληµατίσει και να συνεφέρει τους πολιτικούς στην Ελλάδα και την Κύπρο. Το θέαµα, την Πέµπτη, στην ελληνική Βουλή και οι καβγάδες στη Λευκωσία για τους Αµερικανούς, τους Ρώσους και τους Κινέζους αποδεικνύουν στους πολίτες όταν αν επιτεθεί ο Ταγίπ Ερντογάν, που µέχρι στιγµής δεν ακούει κανέναν, οι πολιτικοί θα τσακώνονται για το ποιος τον… προσκάλεσε! Το 1974, η Ελλάδα ελεγχόταν από µια ξενοκίνητη δικτατορία και η Κύπρος είχε δεχθεί την επίθεση των χουντικών µε το πραξικόπηµα εναντίον του ανυπάκουου Μακαρίου. Στις 20 Ιουλίου, όταν ο Αττίλας πάτησε για πρώτη φορά στο νησί, οι Ελληνες σκοτωνόµασταν µεταξύ µας. Φαίνεται ότι µυαλό δεν βάζουµε ούτε στις τραγωδίες…

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Π. Λύβιος : "Τι ακριβώς είναι αυτό που μας εκπλήσσει;

Τι ακριβώς είναι αυτό που μας εκπλήσσει; Ότι οι Τούρκοι ζουν με δανεική ιστορία και πολιτισμό; Ότι οικειοποιούνται ξένη γη, ξένη ιστορία και μνημεία; Μα αυτό κάνουν αιώνες τώρα. Ζουν με δανεικά γιατί ακριβώς αδυνατούν να παράξουν κάτι ολότελα δικό τους. Κάτι που θα υπάρξει ως η ουσιαστική προσφορά τους στην ιστορία της ανθρωπότητας. Δυστυχώς ο μόνος τρόπος που γνωρίζει  το Τουρκικό έθνος να βηματίζει στην ιστορία είναι η πολεμική επιβολή της δύναμης, της βίας και του αίματος.

...

Στο ποσοστό που αισθάνομαι απόλυτα αδύναμος εσωτερικά έχω ανάγκη να φαίνομαι ισχυρός εξωτερικά. Ένα αιώνιο πολιτισμικό κόμπλεξ δεν αφήνει την Τουρκία να κοιτάξει το μέλλον. Γυρίζει διαρκώς το βλέμμα της στο παρελθόν. Γιατί εκεί είναι το ενοχικό της τραύμα.  

Δεν είναι λίγο να ξυπνάς καθημερινά αιώνες τώρα γνωρίζοντας ότι τα πάντα γύρω σου δεν σου ανήκουν. Αυτή είναι μια συλλογική ενοχή και μην την καταφρονούμε καθόλου. Διότι αυτό το κόμπλεξ και η ενοχή της Τουρκίας είναι να καταστρέφει αυτά που ποτέ δεν μπόρεσε να φτιάξει.

Αλλά αλήθεια, τι ακριβώς μας εκπλήσσει;  Ότι οι μεγάλες δυνάμεις δεν έχουν πάρει ξεκάθαρη θέση για το θέμα της Αγίας Σοφίας; Γιατί πότε πήραν για θέματα του Ελληνισμού, οργανωμένα, σθεναρά, τολμηρά και ξεκάθαρα; Η Σμύρνη δεν θα είχε καεί ποτέ εάν το είχαν πράξει. Μακάρι να συμβεί τώρα. Το θέλω και το εύχομαι.

Τι ακριβώς μας εκπλήσσει ότι ο Πάπας μόλις και μετα βίας, μας είπε ότι «είναι στεναχωρημένος», λες και μιλούσε για το πρωτάθλημα που έχασε η ποδοσφαιρική του ομάδα; Ακόμη και ο Ιταλικός τύπος δε μπορεί να ερμηνεύσει  την σιωπή του κατα τα αλλά λαλίστατου Ποντίφικα.

Τι ακριβώς μας εκπλήσσει ότι το ομόδοξο ξανθό γένος της Ρωσίας, για ακόμη μια φορά μας αδειάζει αφού σε επίσημη ανακοίνωση του Κρεμλίνου αναφέρεται, ότι το θέμα της Αγίας Σοφίας, είναι κυριαρχικό δικαίωμα και εσωτερικό ζήτημα της Τουρκίας;. Μα εάν δεν κάνω λάθος ακόμη δεν τους περιμένουμε να μας ελευθερώσουν από τον οθωμανικό ζυγό; Και ποτέ βέβαια δεν ήρθαν. Για να μην αναφερθώ στο Ποντιακό ζήτημα, στο όραμα του Πατριαρχείου Μόσχας περί της Τρίτης Ρώμης και αλλά πολλά. Αυτά είναι καλό να τα βλέπουν όλοι αυτοί οι ακροδεξιοί φασίζοντες χώροι εν Ελλάδι που σχεδόν είχουν αγιοποιήσει τον Πούτιν και την πολιτική του. Μόνο το μυαλό ενός φασίστα μπορεί να τα κάνει αυτά.

Και ας έρθουμε τώρα και στα δικά μας. Τι ακριβώς μας εκπλήσσει όσον αφορά τις αντιδράσεις της σύνολης πολιτικής ηγεσίας μας; Η χαλαρότητα; Μα για να υποστηρίξεις κάτι με σθένος πρέπει πρώτον να το γνωρίζεις και δεύτερον να το πιστεύεις. Να αποτελεί όραμα σου.Είστε σίγουροι ότι οι εκάστοτε Ελληνικές κυβερνήσεις έχουν σαφή αντίληψη περί Ρωμιοσύνης, Βυζαντίου, Εκκλησίας, και ρωμαικου πολιτισμού; Εγώ πάντως έχω μεγάλες αμφιβολίες.

Δεν έχω όμως καμία αμφιβολία ότι εάν ολοκληρωθεί αυτή η κίνηση από πλευράς Τουρκίας, θα είναι ένα τεράστιο πολιτικό, οικονομικό και εθνικό αυτογκόλ. Διότι θα εγκλωβίσει την Τουρκία σε μια απύθμενη εσωστρέφεια που στο τέλος θα την καταστρέψει. Μόνοι τους θα καταστραφούν αφού αδυνατούν αιώνες να μετατρέψουν την συλλογική ενοχή του κατακτητή σε δημιουργία και ανοιχτότητα. Κι αυτό είναι πνευματικός νόμος. Όταν δεν σέβεσαι την Γη που πατάς σε «εκδικούνται» οι αιώνες.

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Πώς συνδέεται η χαρά και η ευτυχία με την υγεία του πεπτικού συστήματος

Καρφώνει γαρύφαλλα σε ένα λεμόνι και γλιτώνει από το μεγαλύτερο βασανιστήριο του καλοκαιριού