ΤΟ ΑΙΤΩΛΙΚΟ & ΤΟ ΤΡΕΝΟ

Ποιηματάκι σχετικό με τη χθεσινή επέτειο, στάθμευσε στη θυρίδα μας.
Όλο δικό σας

Η επέτειος της ανατίναξης του τρένου
από αντάρτες 22-6-1944 στο σταθμό Αιτωλικού

Τα τρένα που φύγαν, κουφάρια αφήσαν.
Ρημάξαν οι μνήμες, στο σκότος κλειστήκαν.

Στις ράγες αφήσαν.... χορτάρι και πέτρα
Πού είσαι Ελλάδα «ιδέας» πλανεύτρα;

Σαθρά γεροντάκια, με κόλλυβα δίνουν
παρόν μεγαλείου, στα χρόνια που δύουν.

Συντρόφια τους ψάχνουν, στο χάος του δέους
πιόνια, παιχνίδι ,τα θέλει το χρέος.

Σ΄ αχρείων τα δίχτυα, μπλέκονται χάνουν,
το τίμημα όνειρο, ζουν κι ας πεθάνουν.

Άρχοντες κλέφτες, κερδώων οραμάτων
αντάρτες χρισμένοι καιροσκόπων κομμάτων,

το χάζι τους κάνουν ντυμένοι στην τρίχα,
παλαμάκια βαράνε, βαριούνται το θύμα

που ιδρώνει μ΄ αγώνα , την τιμή να κρατήσει
εκείνων που μ΄αίμα αναστήσαν τα πλήθη.

-Likea-


Για την αντιγραφή
Ο Γραμματοσυλλέκτης