Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Είναι γελοίοι...και το ξέρουν

Σικέ το παιχνίδι μεταξύ καραπάνου και Σταματάτου, όμως δεν παύει να ελοχεύουν αποκαλύψεις και μάλιστα θανατερές και για τους δύο χαραμοφάηδες του ιερού δήμου.

Ο ένας, κλασικός πολιτικός παραγοντίσκος, γαλουχημένος στο βαθύ πολιτικό παρακράτος της νεότερης Ελλάδας, όταν αντιλήφθηκε ότι το μόνο που προσμένουν οι δημότες από αυτόν είναι η απουσία του, βρήκε ως πάτημα την σπάταλη ΔΕΥΑΜ και τον κουλοχέρη Σταματάτο, ώστε να παρουσιαστεί ως υπερασπιστής των ταπεινωμένων και εξαθλιωμένων δημοτών από τα τιμολόγια της ΔΕΥΑΜ.
Με αυτό το τρόπο προσμένει ότι θα ανακτήσει έστω και ελάχιστο από το χαμένο εκλογικό έδαφος του Αιτωλικού και γιατί όχι και του Μεσολογγίου.

Ο εγωισμός του και η κυκλοθυμία του όμως δεν του επέτρεψαν να κρατήσει όρια σε αυτή τη διαμάχη παρωδία και έχει φέρει την κατάσταση, στο η ζωή σου...ο θανάτός μου.

Από την άλλη, ο Σταματάτος φτωχός εργαζόμενος και εργατοπατέρας-διευθυντής της ΔΕΥΑΜ, όπου ο μισθουλάκος του ξεπερνά τα 3000 ευρώ το μήνα, προσεγγίζοντας πολλές φορές τα 5000 ευρόπουλα μηνιαίως,(εξαρτάτε από τις υπερωρίες που θα κάνει οδηγώντας το εν λόγω τζιπ), δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένος να χάσει τα προνόμιά του και αντεπιτίθεται με αποκαλύψεις που φέρνουν σε δύσκολη θέση τον καραπάνο και τα καραπανάκια. Εξού και ο λόγος που το έτερο καραπανάκι του Αιτωλικού ο Σταράμος του επιτέθηκε δημόσια με βαρύτατους χαρακτηρισμούς.

Κανείς βέβαια δεν πιστεύει στο αυθόρμητο της αντίδρασης αυτής, θα μπορούσε να ήταν πιστευτός αν  ύψωνε έστω τη φωνούλα του όταν το Αιτωλικό και οι συνδημότες του έπιναν τα σκατά της ΔΕΥΑΜ και οι λογαριασμοί έρχονταν και έρχονται σαν να είναι ... φωτοτυπίες της ΔΕΗ. Που όμως κάτι τέτοιο, τότε κλαψούριζε για μια θέση στην αντιδημαρχία, δεν περίσσευε φωνή για τα συμφέροντα των Αιτωλικιωτών.

Επίσης κανείς δεν πιστεύει ότι ο Σταράμος ενήργησε αυτόβουλα, όλοι ξέρουμε ότι ο καραπάνος χρησιμοποιεί τα καραπανάκια ως μαντρόσκυλα για να δαγκώνουν όπου αυτός δεν μπορεί, όπου δεν πρέπει να φαίνεται ο ίδιος, εξάλλου ένας κομπιναδόρος σαν τον καραπάνο, ο οποίος σέβεται τον εαυτό του και τον τίτλο του, ποτέ δεν θα κυνηγήσει το θήραμά του, στέλνει τα μαντρόσκυλα να του το φέρουν .... γιατί τα ταΐζει άλλωστε;

Οι Αιτωλικιώτες δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από αυτό τον συρφετό, είναι ένα σύνολο, μια ομάδα ανθρώπων που νοιάζεται μόνο για τα συμφέροντά της και για το πως θα δημιουργήσει μεγαλύτερο χρηματικό απόθεμα για τις μαύρες μέρες και τα μαύρα μαντάτα που θα έρθουν σύντομα από τη δικαιοσύνη.


Δεν υπάρχουν σχόλια: