Διακόσια χρόνια μετά την Έξοδο των Ελεύθερων Πολιορκημένων, σε μια περίοδο όπου η Αιτωλοακαρνανία συρρικνώνεται δημογραφικά, τα χωριά αδειάζουν και οι νέοι εγκαταλείπουν τον τόπο τους, η στήριξη των δημόσιων δομών υγείας δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ζήτημα επιβίωσης.
Οι εικόνες από το Κέντρο Υγείας Αιτωλικού προκαλούν θλίψη και αγανάκτηση.
Χόρτα που έχουν φτάσει μέχρι τους τοίχους. Εγκατάλειψη στον περιβάλλοντα χώρο. Τρωκτικά, φίδια και έντομα σε έναν χώρο όπου καθημερινά προσέρχονται ηλικιωμένοι, παιδιά και πολίτες για πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Ένα κτίριο άβαφο επί χρόνια, διαβρωμένο από την υγρασία, με εικόνα που παραπέμπει σε εγκαταλελειμμένη δημόσια υπηρεσία άλλης εποχής.
...Αυτή η εικόνα δεν περιποιεί τιμή σε κανέναν.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Δήμος και η Περιφέρεια έχουν συνειδητοποιήσει το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος και παραμένουν αδρανείς.
Θέλω να πιστεύω ότι αν είχαν πλήρη εικόνα, θα είχαν ήδη προσφέρει κάθε δυνατή βοήθεια για την αποκατάσταση και την αξιοπρεπή συντήρηση του χώρου.
Πρόσφατα ο Υπουργός Υγείας δήλωσε ότι εγγυάται την αυτοτέλεια του
Νοσοκομείου Μεσολογγίου και μίλησε για θωράκιση των υπηρεσιών υγείας στην
περιοχή.
Οι δηλώσεις όμως πρέπει να συνοδεύονται από πραγματικές εικόνες φροντίδας και όχι από εικόνες εγκατάλειψης.
Γιατί είναι βαθιά ειρωνικό — και τελικά υποκριτικό — να μιλάμε για ενίσχυση της δημόσιας υγείας την ώρα που οι δομές της πρωτοβάθμιας περίθαλψης εμφανίζουν εικόνα τριτοκοσμικής υποβάθμισης.
Το Μεσολόγγι και η ευρύτερη περιοχή δεν αντέχουν άλλη απαξίωση.
Δεν αντέχουν άλλη υποβάθμιση.
Η δημόσια υγεία στην περιφέρεια δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως υποσημείωση.
Η αξιοπρέπεια των πολιτών αρχίζει από τον χώρο όπου ζητούν φροντίδα και
ασφάλεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου