Αγωνία και Τρόμος στα επιτελεία του Μαυρομάτη-Διαμαντόπουλου-Φαρμάκη.... Ο υπερδανεισμός της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ απειλεί το ελληνικό τραπεζικό σύστημα

Ερώτηση στην Βουλή του βουλευτή της ΝΙΚΗΣ, Ανδρέα Βορύλλα

Στο επίκεντρο κοινοβουλευτικής παρέμβασης βρίσκεται η χρηματοδότηση μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και ειδικότερα η πρωτοφανής έκθεση των ελληνικών τραπεζών στη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, με τον βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών της ΝΙΚΗΣ, Ανδρέα Βορύλλα, να ζητά απαντήσεις από τα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Υποδομών και Μεταφορών.

Αφορμή αποτελούν τα στοιχεία του ΔΝΤ για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

...

Στο πλαίσιο του Financial Sector Assessment Program, το Ταμείο διαπίστωσε ότι οι δέκα μεγαλύτερες κοινές εταιρικές εκθέσεις των τεσσάρων συστημικών τραπεζών αντιστοιχούν στο 121,6% των συνολικών Tier 1 κεφαλαίων πριν από τα μέτρα περιορισμού πιστωτικού κινδύνου και στο 81% μετά την εφαρμογή τους.

Το ΔΝΤ προειδοποιεί παράλληλα για τον κίνδυνο που θα μπορούσε να προκαλέσει η δυσχέρεια μεγάλων κοινών εταιρικών δανειοληπτών.

Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται η περίπτωση της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, με τον Όμιλο να εμφανίζει προσαρμοσμένο καθαρό χρέος 4,297 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025.

Στο πρώτο εξάμηνο του 2026, το pro forma προσαρμοσμένο καθαρό χρέος διαμορφώθηκε στα 3,82 δισ. ευρώ, συνδεδεμένο κυρίως με μακροπρόθεσμες χρηματοδοτήσεις έργων.

Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ, Ανδρέας Βορύλλας, ζητά να γνωστοποιηθεί εάν έχουν πραγματοποιηθεί ειδικά stress tests για μεγάλους εταιρικούς δανειολήπτες.

Παράλληλα, σε ερώτησή του, ζητά να γίνει ξεκάθαρο ποιο είναι το σχέδιο προστασίας του Δημοσίου σε περίπτωση σοβαρής οικονομικής δυσχέρειας αναδόχου, ώστε να μην επηρεαστούν στρατηγικά έργα, οι φορολογούμενοι και η σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/o-yperdaneismos-tis-gek-terna-apeilei-to-elliniko-trapeziko-systima/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

John Christy> Ο βραβευμένος κλιματολόγος υποστηρίζει ότι ένας αιώνας δεδομένων αντικρούει τους ισχυρισμούς για ρεκόρ ζέστης [The Epoch Times]

- Έχουμε τις συστηματικές μετρήσεις στις ΗΠΑ που δείχνουν ότι τα ακραία επίπεδα της δεκαετίας του 1920, του 30 και του 50 όσον αφορά τη θερμότητα ήταν πολύ μεγαλύτερα από αυτά που είναι σήμερα

O Αμερικανός συγγραφέας Mark Twain είχε πει χαρακτηριστικά: «Δεν είναι αυτό που δεν ξέρεις που σε βάζει σε μπελάδες. Είναι αυτό που ξέρεις σίγουρα που απλά δεν είναι έτσι».

Από τον Kevin Stocklin/The Epoch Times

Ομοίως, η εμβάθυνση στα δεδομένα αποκαλύπτει μερικές φορές μια διαφορετική εικόνα από αυτήν που βλέπετε με την πρώτη ματιά. Αναλύοντας αναφορές από περισσότερους από 1.200 μετεωρολογικούς σταθμούς σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, η ανάλυση του πρώην κλιματολόγου του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα, John Christy, αμφισβητεί μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι οι ακραίες υψηλές θερμοκρασίες έχουν γίνει πιο διαδεδομένες.

...

Σύμφωνα με την έκθεσή του, που δημοσιεύθηκε την άνοιξη στο ακαδημαϊκό περιοδικό Theoretical and Applied Climatology, τα δεδομένα δεν δείχνουν αύξηση στις ακραίες θερμοκρασίες. Αντίθετα, δείχνουν ότι οι θερμοκρασίες έχουν γίνει πιο μέτριες τον τελευταίο αιώνα.

«Έχουμε τις συστηματικές μετρήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες που δείχνουν ότι τα ακραία επίπεδα της δεκαετίας του 1920, του 30 και του 50 όσον αφορά τη θερμότητα ήταν πολύ μεγαλύτερα από αυτά που είναι σήμερα», δήλωσε ο John Christy στην εφημερίδα The Epoch Times.

«Ακόμα και όταν συμπεριλάβετε τα δυτικά μέρη της χώρας που σήμερα βιώνουν τη “δεκαετία του 1930”, η υπόλοιπη χώρα δεν ακολουθεί το ίδιο σενάριο. Συνολικά, δεν έχετε ένα ακραίο φαινόμενο σε ολόκληρη τη χώρα».

Η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) δήλωσε ότι οι μέσες θερμοκρασίες έχουν αυξηθεί κατά 2 βαθμούς Φαρενάιτ από το 1850 και ότι αυτή η αύξηση έχει επιταχυνθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Σύμφωνα με την NOAA, το έτος 2024 ήταν το θερμότερο έτος από τότε που ξεκίνησαν τα παγκόσμια αρχεία το 1850 και ότι τα 10 θερμότερα έτη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου σημειώθηκαν όλα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας από το 2015 έως το 2024.

Όσον αφορά την αιτία, η NOAA δήλωσε ότι «η μέση θερμοκρασία της επιφάνειας της Γης αυξάνεται επειδή τα αέρια του θερμοκηπίου που παράγονται από τον άνθρωπο προκαλούν την απορρόφηση περισσότερης ενέργειας από όση ακτινοβολεί πίσω στο διάστημα».

Η μελέτη του Christy, ωστόσο, δείχνει ότι, αντί να υπάρχει αύξηση των ακραίων καιρικών φαινομένων, έχει παρατηρηθεί μια συνολική μείωση των θερμοκρασιών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε αντίθεση με την αξιολόγηση της NOAA, η ανάλυση του Christy δείχνει λιγότερες ακραίες υψηλές και ακραίες χαμηλές θερμοκρασίες από το 1899.

Αλγόριθμοι και Ακραία φαινόμενα

Δεδομένου ότι ο Christy και η NOAA εξετάζουν τα ίδια δεδομένα, πώς μπορεί να υπάρχει τόσο μεγάλη απόκλιση;

Η διαφορά πηγάζει από δύο κύριους παράγοντες, λέει ο Christy. Πρώτον, το διάγραμμα της NOAA δείχνει τις μέσες ετήσιες θερμοκρασίες, ενώ ο Christy επικεντρώθηκε στις υψηλότερες και χαμηλότερες καταγεγραμμένες θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια των θερμότερων και ψυχρότερων εποχών. Τα ακραία, είπε, είναι πιο σχετικά με την επιστήμη του κλίματος επειδή θέτουν τα «περιβαλλοντικά όρια» στα οποία ζουν τα φυτά και τα ζώα.

Ο δεύτερος λόγος για τα διαφορετικά αποτελέσματα, είπε ο Christy, είναι ότι η NOAA χρησιμοποιεί αλγόριθμους που εξαλείφουν σημεία δεδομένων που πιστεύει ότι θα μπορούσαν να είναι σφάλματα ή ανωμαλίες.

Η έρευνα του Christy περιελάμβανε την επανεξέταση των αρχικών αναφορών και τη συλλογή των ακραίων σημείων δεδομένων που η NOAA είχε αφαιρέσει από τους υπολογισμούς της.

Περιλαμβάνει περισσότερο από έναν αιώνα αναφορών μετεωρολογικών σταθμών, από πρώιμες χειρόγραφες σημειώσεις του Σώματος Διαβιβάσεων του Στρατού και της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας έως μετρήσεις που λαμβάνουν οι στρατιωτικές και ομοσπονδιακές υπηρεσίες σήμερα, οι οποίες συλλέγονται όλες σε ένα κεντρικό δίκτυο που διαχειρίζεται η NOAA.

Τα στοιχεία της NOAA έθεσαν ερωτήματα και οδήγησαν σε περισσότερη έρευνα, είπε ο Christy, επειδή ορισμένα από αυτά που δείχνουν τα δεδομένα της NOAA ως πρόσφατα ρεκόρ δεν ταιριάζουν με αυτά που θυμόταν ο ίδιος πό τη δική του εμπειρία.

«Όταν έψαχνα τα ομοσπονδιακά δεδομένα που είναι ψηφιοποιημένα, παρατήρησα ότι ο ιστότοπος της κυβέρνησης αναφέρει ότι η πιο ζεστή θερμοκρασία στο Newport του Oregon στην ιστορία ήταν 94 βαθμοί (34.44°C)», είπε ο Christy.

«Ήξερα πολύ περισσότερα για τη Δυτική Ακτή επειδή μεγάλωσα εκεί».

Έτσι, επέστρεψε στις αρχικές χειρόγραφες μετρήσεις θερμοκρασίας για αυτήν την τοποθεσία και βρήκε όχι μόνο μια ένδειξη 100 βαθμών (37.78°C) τον Ιούνιο του 1925, αλλά και 10 άλλες ημέρες θερμότερες από τους 94 βαθμούς (34.44°C) στο Newport. Ενσωμάτωσε αυτούς τους αριθμούς που έλειπαν και στη συνέχεια έκανε το ίδιο για άλλες αναφορές από τους περισσότερους από 1.200 σταθμούς σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Χειρόγραφα αρχεία δείχνουν καθημερινές ακραίες θερμοκρασίες στο Newport του Oregon το 1925. Τα αρχεία εδώ δείχνουν μια ένδειξη 100 βαθμών (37.78°C) τον Ιούνιο του 1925, αντικρούοντας τα κυβερνητικά στοιχεία που αναφέρουν ότι η υψηλότερη θερμοκρασία για την περιοχή ήταν 94 βαθμοί (34.44°C), δήλωσε ο κλιματολόγος John Christy. Εθνικά Κέντρα Περιβαλλοντικών Πληροφοριών

Για να επιβεβαιώσει ότι αυτές οι ακραίες θερμοκρασίες δεν ήταν λάθος, ο Christy διασταύρωσε τα ευρήματά του με άλλους κοντινούς σταθμούς για να επιβεβαιώσει ότι λάμβαναν παρόμοιες μετρήσεις.

«Αυτό απαιτεί τεράστια χειροκίνητη παρέμβαση, κάτι που δεν έχουμε σήμερα, επειδή όλα γίνονται με τεχνητή νοημοσύνη ή έναν αλγόριθμο υπολογιστή», είπε. Αλλά χωρίς τα αρχικά δεδομένα, «δεν μπορείς να καταλάβεις την πραγματική φύση του κλίματος και το είδος των γρήγορων ακραίων φαινομένων που πραγματικά συμβαίνουν».

«Το σύνολο δεδομένων μου είναι πολύ πιο πλήρες από αυτό που παρέχει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση στους επιστημονικούς ερευνητές», είπε ο Christy.

Η Monica Allen, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων της NOAA, δήλωσε ότι «η NOAA δεν σχολιάζει τα ευρήματα εξωτερικών μελετών», αλλά δήλωσε ότι «η NOAA χρησιμοποιεί επιστημονικά ελεγμένους αλγόριθμους διασφάλισης ποιότητας για τον εντοπισμό και την επισήμανση πιθανώς εσφαλμένων παρατηρήσεων και για την ανίχνευση απότομων αλλαγών στα ιστορικά δεδομένα ενός σταθμού που μπορεί να οφείλονται σε μη φυσικούς παράγοντες, όπως μια μετακίνηση σταθμού ή μια αλλαγή οργάνων».

«Η NOAA λαμβάνει επίσης πληροφορίες από τους χρήστες μας για τον εντοπισμό, την αναθεώρηση και την τεκμηρίωση εσφαλμένων παρατηρήσεων σε ιστορικά σύνολα δεδομένων», δήλωσε στην εφημερίδα The Epoch Times.

Ωστόσο, ενσωματώνοντας εκ νέου δεδομένα που αφαίρεσαν οι αλγόριθμοι και εστιάζοντας σε ακραίες θερμοκρασίες αντί για μέσους όρους, η ανάλυση του Christy δείχνει ότι η περίοδος με τις πιο ακραίες υψηλές θερμοκρασίες ήταν η δεκαετία του 1930, όχι οι πρόσφατες δεκαετίες όπως αναφέρεται συχνά.

Τα περιστατικά ακραίας ζέστης δεν έχουν αυξηθεί σημαντικά τον τελευταίο αιώνα, δήλωσε ο Christy, και υπάρχουν λιγότερα περιστατικά ακραίου ψύχους. Το γεγονός ότι οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες γίνονται πιο ήπιες είναι ο κύριος λόγος που ανεβαίνουν οι μέσες θερμοκρασίες.

Αστικοποίηση και Απελευθέρωση Θερμότητας κατά τη Νύχτα

Επιπλέον, η πλειονότητα των αυξήσεων της θερμοκρασίας που διαπίστωσε ο Christy σημειώθηκε τη νύχτα, με τις θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας να παραμένουν σε μεγάλο βαθμό σταθερές. Υπέθεσε ότι αυτό υποδηλώνει μια επιρροή διαφορετική από τις εκπομπές CO2.

«Οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της νύχτας έχουν αυξηθεί τα τελευταία 120 χρόνια», είπε ο Christy.

«Αυτό οφείλεται στην ανθρώπινη ανάπτυξη γύρω από τους μετεωρολογικούς σταθμούς, επειδή οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της νύχτας είναι πολύ πιο ευαίσθητες στην αστικοποίηση – χώροι στάθμευσης, κτίρια, απομάκρυνση δασών και ούτω καθεξής – από τις θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας».

Κατά τον τελευταίο αιώνα, πολλές τοποθεσίες όπου ελήφθησαν μετρήσεις θερμοκρασίας έχουν επηρεαστεί από την αστικοποίηση και την εξάπλωση των προαστίων, με την κατασκευή κατασκευών από άσφαλτο και σκυρόδεμα σε πρώην αγροτικές περιοχές, είπε.

Αυτές οι κατασκευές απορροφούν θερμότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας και την απελευθερώνουν τη νύχτα, εκτός από την απομάκρυνση δέντρων που κάποτε παρείχαν σκιά.

«Δεν μπορείτε να το αποδώσετε μόνο στα αέρια του θερμοκηπίου, επειδή η αστική επίδραση είναι τόσο προφανής σε αυτούς τους σταθμούς», είπε.

«Δεν χρειάζονται πολλά για να φτιάξεις μια αστική θερμική νησίδα — μπορείς απλώς να χτίσεις ένα πάρκινγκ δίπλα σε έναν αγροτικό σταθμό και έχεις ξεκινήσει μια αστική θερμική νησίδα.»

Τα πρότυπα θερμοκρασίας είναι ανομοιόμορφα στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τα κύματα καύσωνα να είναι σήμερα πιο διαδεδομένα στις δυτικές πολιτείες, αλλά λιγότερο στις ανατολικές πολιτείες από ό,τι τον 20ό αιώνα, είπε ο Christy.

Ωστόσο, οι αναφορές των MME επικεντρώνονται σε περιοχές με τις υψηλότερες θερμοκρασίες, ενισχύοντας την αντίληψη του κοινού ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα αυξάνονται σε ολόκληρη τη χώρα.

Η διακριτική αντίληψη των καιρικών προτύπων ήταν μια εμμονή για τον Christy από τα εφηβικά του χρόνια, μεγαλώνοντας στο Fresno της Καλιφόρνια, και συνέχισε κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο κολέγιο σπουδάζοντας μαθηματικά.

Μετά την αποφοίτησή του, ο Christy εργάστηκε στην εγκατάσταση μετεωρολογικών σταθμών στην Αφρική, στη συνέχεια απέκτησε διδακτορικό στη κλιματική δυναμική από το Πανεπιστήμιο του Illinois και αργότερα πέρασε δεκαετίες διδάσκοντας σε φοιτητές ατμοσφαιρική επιστήμη στο Πανεπιστήμιο της Alabama.

Μαζί με τον συν-συγγραφέα Roy W. Spencer, ο Christy τιμήθηκε με το Μετάλλιο Εξαιρετικών Επιστημονικών Επιτευγμάτων της NASA το 1991, καθώς και με ένα ειδικό βραβείο από την Αμερικανική Μετεωρολογική Εταιρεία το 1996 «για την ανάπτυξη μιας παγκόσμιας, ακριβούς καταγραφής της θερμοκρασίας της Γης από λειτουργικούς δορυφόρους σε πολική τροχιά, προωθώντας ουσιαστικά την ικανότητά μας να παρακολουθούμε το κλίμα».

Συνέβαλε επίσης σε εκθέσεις της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή τη δεκαετία του 1990.

«Μπορώ να ανατρέξω σε αρχεία που κατέγραψα πριν από 60 χρόνια», είπε ο Christy, «οπότε κατά μία έννοια, έχω βιώσει ένα σωρό κλιματικά προβλήματα στη ζωή μου από πρώτο χέρι».

Ξεπερνώντας τις Αντιρρήσεις

Η δημοσίευση των πιο πρόσφατων ευρημάτων του σε ακαδημαϊκό περιοδικό δεν ήταν εύκολη υπόθεση.

«Οι κριτές προσπάθησαν να βρουν οτιδήποτε μπορούσαν για να την απορρίψουν, και η αρνητική κριτική της απαιτεί πολύ χρόνο και πολλή προσπάθεια», είπε o Christy.

«Έπρεπε να ξεπεράσω πολλές αντιρρήσεις και έπρεπε να έχω κάποια πειθώ περνώντας επανειλημμένα από μια διαδικασία, δείχνοντάς τους: “Αυτή είναι η αντίρρησή σας, έχω ελέγξει την αντίρρησή σας, είναι λανθασμένη”. Υπήρξαν και άλλες εργασίες που απλώς δεν μπορέσαμε ποτέ να δημοσιεύσουμε. Αυτό είναι ατυχές γιατί αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος δεν έχει την ευκαιρία να δει τα αποτελέσματα αυτού του είδους έρευνας».

Το αν τα ευρήματά του θα επηρεάσουν τις απόψεις των Αμερικανών για την κλιματική αλλαγή είναι αβέβαιο, είπε.

«Αν η πολιτική σας άποψη είναι ότι τα ακραία φαινόμενα χειροτερεύουν όλο και περισσότερο, και αυτό είναι σχεδόν σαν θρησκεία, δεν μπορείτε πραγματικά να αλλάξετε γνώμη για όλο αυτό», είπε ο Christy.

«Αλλά αν είστε κάποιος που απλώς εξετάζει ψύχραιμα τις πληροφορίες, ο ρόλος μου τα τελευταία 50 χρόνια ήταν να δημιουργώ σύνολα δεδομένων όσο καλύτερα μπορώ, ώστε να μπορούμε να θέτουμε ερωτήματα σχετικά με αυτά τα σύνολα δεδομένων, σχετικά με αυτά τα είδη ζητημάτων».

Η NOAA διαθέτει έναν πλούτο δεδομένων στους επιστήμονες για ανάλυση χρησιμοποιώντας τις δικές της μεθόδους.

Χρησιμοποιεί το πρόγραμμα nClimGrid-Daily για την ανάλυση δεδομένων που προέρχονται από το σύνολο δεδομένων του Παγκόσμιου Ιστορικού Δικτύου Κλιματολογίας-Daily, δήλωσε η Allen της NOAA.

«Αυτό το σύνολο δεδομένων χρησιμοποιεί ένα ευρύ σύνολο ημερήσιων σταθμών στην ανάλυση των θερμοκρασιών των ΗΠΑ και επιτρέπει στην NOAA, την κοινότητα χρηστών και την επιστημονική κοινότητα να εξετάσουν το πλήρες εύρος των δεδομένων μας», πρόσθεσε.

Οι μέσες θερμοκρασίες και οι ακραίες θερμοκρασίες «παρέχουν συμπληρωματικές επιστημονικές γνώσεις», δήλωσε η Allen.

«Οι μέσες θερμοκρασίες καθορίζουν τις ιστορικές γραμμές βάσης που χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό ακραίων συνθηκών. Οι ακραίες θερμοκρασίες βοηθούν στην αντιμετώπιση των κινδύνων που προκύπτουν από γεγονότα όπως τα κύματα καύσωνα και ψύχους», είπε.

Παρά τα άφθονα δεδομένα που παρέχει η NOAA, ο Christy πιστεύει ότι είναι δύσκολο για τους ακαδημαϊκούς που αμφισβητούν τις επικρατούσες αφηγήσεις για το κλίμα να εξασφαλίσουν επιχορηγήσεις ή να δημοσιευτούν. «Σε ένα ζήτημα όπως η κλιματική αλλαγή, είναι σχεδόν τόσο μισαλλόδοξο όσο γίνεται», είπε.

«Αλλά είμαι ευγνώμων που βρίσκομαι εδώ στην Alabama όπου εξακολουθείς να έχεις τη δυνατότητα να κάνεις ερωτήσεις και να εξετάζεις τα πραγματικά δεδομένα και να μην απολυθείς γι’ αυτό.»

https://kourdistoportocali.com/news-desk/john-christy-gt-o-vraveymenos-klimatologos-ypostirizei-oti-enas-aionas-dedomenon-antikroyei-toys-ischyrismoys-gia-rekor-zestis-the-epoch-times/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Απίστευτο... Μέχρι και ο Καραπάνος ζητά ευθύνες για τη κατάντια της Λιμνοθάλασσας… Άλαλα τα χείλη των Αιτωλικιωτών !

Το είδαμε και αυτό ή μάλλον το διαβάσαμε και αυτό… ο Καραπάνος ανέβασε άρθρο στα τοπικά ΜΜΕ όπου καταλογίζει ευθύνες στους ομοτράπεζους του… γιατί λέτε ;

Μα επειδή δεν φάνηκαν άξιοι να τσεπώσουν τα 22 εκατομμύρια  που αυτός εξασφάλισε με τις ανίκανες πλάτες του Λιβανού ικανού.

Στο ελεύθερο Μεσολόγγι υπήρχε μια τοπική, λαϊκή φράση πολιτικής σάτιρας και έντονης δυσαρέσκειας, η οποία εκφράζει την ακραία αντίθεση προς την πολιτική παρουσία ή τις πρακτικές της οικογένειας Καραπάνου (γνωστή στην τοπική αυτοδιοίκηση και την πολιτική ιστορία του Μεσολογγίου και της Αιτωλοακαρνανίας).

Καλύτερα ο Τούρκος παρά ο Καραπάνος …

Αυτό έλεγαν οι πρόγονοι των σημερινών Μεσολογγιτών, αλλά καθώς φαίνεται, οι εκσυγχρονισμένοι Μεσολογγίτες του 2026 το ξέχασαν και για αυτό σήμερα ψάχνουν να ανακαλύψουν που βρίσκετε ακόμα και η κεντρική τους πλατεία.

...

Ο άνθρωπος αυτός έχει την αυθάδεια ακόμα και τώρα και χωρίς ίχνος ντροπής και μεταμέλειας, να καταλογίζει ευθύνες στα υπόλοιπα λαμόγια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Μαυρομάτη-Διαμαντόπουλο-Φαρμάκη, γιατί δεν μπόρεσαν να ενθυλακώσουν τα 22 εκατομμύρια για τα δήθεν έργα της Λιμνοθάλασσας.

Από την πλευρά του ίσως να μην έχει άδικο, μιας και ήταν ο άνθρωπος ο οποίος όταν ήταν ιδιαίτερος του Λιβανού, κατάφερε με ενέργειες πίσω από τη πλάτη του, να διπλασιάσει τον προϋπολογισμό της μελέτης από τα 11 στα 22 εκατομμύρια, επικαλούμενος μάλλον το μελλοντικό πόλεμο του Περσικού Κόλπου.

Στην ανακοίνωσή του αυτό το λαμόγιο και ακραίος απατεώνας της δημόσιας ζωής του τόπου μας, δεν κάθετε να αναλύσει ή να εξηγήσει το γιατί αυτά τα έργα είναι ζωτικής σημασίας για το οικοσύστημα της Λιμνοθάλασσας, αλλά αναρωτιέται γιατί αυτή η καθυστέρησης είσπραξης των ποσών.

Δεν τον ενδιαφέρει όπως βέβαια και δεν τον ενδιέφερε ποτέ η αποτελεσματικότητα του εκάστοτε έργου, αλλά το ύψος του κονδυλίου και ο τρόπος υφαρπαγής του ποσοστού του που έφτανε μέχρι και το 25% κάθε έργου.

Αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Αιτωλικό και συνολικά η προστασία της λιμνοθάλασσας.

Για τον Βιολογικό του Αιτωλικού, επί της δικής μας δημοτικής αρχής προχωρήσαμε τη μελέτη, τις απαραίτητες αδειοδοτήσεις και τη διαδικασία χρηματοδότησης, ώστε το έργο να εγκριθεί και να δρομολογηθεί.

Αν είχες πάρει τις σχετικές άδειες Καραπάνε, τώρα το Υπουργείο Περιβάλλοντος δεν θα φόρτωνε πρόστιμα το δήμο Μεσολογγίου και ο Βιολογικός θα είχε άδεια λειτουργίας.

Παρακάτω βέβαια μας επιβεβαιώνει για το βιολογικό

Δική μας ευθύνη ήταν τα έργα αποχέτευσης και βιολογικού καθαρισμού. Και εκεί κάναμε αυτό που έπρεπε: ωριμάσαμε, δρομολογήσαμε και εξασφαλίσαμε τη χρηματοδότηση του έργου.

Προχωρά ο Τουρκοσπορίτης Καραπάνος  

2018 – Δεν περιμέναμε. Μπήκαμε μπροστά.

Το 2018, ως Δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, μαζί με τον Φορέα Διαχείρισης της Λιμνοθάλασσας, επισκεφθήκαμε το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και συναντηθήκαμε με τον αρμόδιο Γενικό Γραμματέα

Τότε ακριβώς ήταν που ο Καραπάνος αντιλήφθηκε χρήμα και έπεσε με τα μούτρα, ίσως η μόνη αλήθεια που λέει.

Και η ώρα της Αποκάλυψης …

Οι δύο δημοτικές αρχές που ακολούθησαν από το 2019 μέχρι σήμερα μπορεί να μην είχαν ούτε αυτές την τυπική αρμοδιότητα για τα έργα της λιμνοθάλασσας. Είχαν όμως την ίδια υποχρέωση να ενδιαφερθούν. Να πάρουν πρωτοβουλίες. Να καταγράψουν τι είχε γίνει και τι απέμενε. Να παρακολουθήσουν τις μελέτες και τις χρηματοδοτήσεις. Να πιέσουν Υπουργεία, Περιφέρεια και αρμόδιους φορείς. Να απαιτήσουν χρονοδιαγράμματα. Και όταν κάτι καθυστερούσε, να ρωτήσουν δημόσια: «Γιατί;» Γιατί κανείς δεν μπορεί να απαντά για πάντα: «Δεν είναι δική μου αρμοδιότητα». Όταν ζεις εδώ, όταν εκπροσωπείς αυτούς τους ανθρώπους και όταν βλέπεις τη λιμνοθάλασσα μπροστά σου κάθε μέρα, η προστασία της γίνεται υπόθεση όλων μας.

Έλα να βλέπω το χρήμα λέει το λαμόγιο και ξεμπροστιάζει τους συνεταίρους του γιατί δεν πίεσαν με χρονοδιαγράμματα και χρηματοδοτήσεις.

Πάρτε και λίγο ικανό Λιβανό με ολίγο παρασκήνιο για το πώς δούλεψε αυτός ο γαιοσκώληκας για να κάνει τα 11 … 22 σε μια νύχτα.

Το 2021 βρέθηκα πλέον στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Από ένα διαφορετικό μετερίζι, αλλά γνωρίζοντας από πρώτο χέρι όλη την προεργασία που είχε προηγηθεί, συνέχισα να δουλεύω για την ίδια υπόθεση. Με υπουργό τον Σπήλιο Λιβανό, ένα έργο που κινδύνευε να χαθεί διασώθηκε και ξαναμπήκε σε τροχιά, με χρηματοδότηση που άγγιζε τα 19 εκατομμύρια ευρώ.

Και αν θέλουν κάποιοι να μάθουν που πήγε ο αγώνας τους από τον αποκλεισμό των Γεφυριών, διαβάστε τι λέει ο Καραπάνος.

Άρα σήμερα οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν επισήμως: Ποια είναι η σημερινή κατάσταση του έργου; Ποιος είναι σήμερα ο φορέας υλοποίησης; Ποια τμήματα του φυσικού αντικειμένου έχουν εκτελεστεί; Πόσα χρήματα έχουν μέχρι σήμερα απορροφηθεί; Ποιες παρεμβάσεις παραμένουν ανεκτέλεστες; Υπάρχει ενεργή χρηματοδότηση και ποιο είναι το σημερινό χρονοδιάγραμμα; Και, αν το έργο έχει καθυστερήσει ή αλλάξει, ποιος πήρε αυτές τις αποφάσεις και για ποιο λόγο;

Είδατε κάτι να λέει για το ποια έργα είναι αυτά και με ποιο τρόπο θα βοηθήσουν τη Λιμνοθάλασσα;

Όχι βέβαια, είδατε όμως ότι μιλά ως εκπρόσωπος του λαού και το μόνο που θέτει ως ερώτημα είναι η κατάσταση του έργο, η χρηματοδότηση και πόσα χρήματα έχουν απορροφηθεί… ίσως γιατί εάν το πληροφορηθεί την άλλη μέρα θα χτυπήσει τη πόρτα και θα απαιτήσει το μπαξίσι του.

 Και ολοκληρώνει βάζοντας ως προτεραιότητα τους κατοίκους του Αιτωλικού τους ψαράδες της Λιμνοθάλασσας και το καλό του οικοσυστήματος

Και σήμερα, μπροστά στα φαινόμενα που παρατηρούμε ξανά στη λιμνοθάλασσα και στο Αιτωλικό, δεν αρκεί να περιγράφουμε το πρόβλημα. Χρειάζεται ο αρμόδιος φορέας – όποιος έχει σήμερα θεσμικά την ευθύνη του έργου – να ενημερώσει δημόσια και επίσημα τους πολίτες. Και χρειάζεται η Περιφέρεια και η σημερινή δημοτική αρχή να ζητήσουν αυτές τις απαντήσεις, εφόσον δεν τις έχουν ήδη. Με έγγραφα. Με αριθμούς. Με ημερομηνίες. Με χρονοδιάγραμμα. Γιατί επτά χρόνια μετά το 2019 δεν μπορεί η συζήτηση να παραμένει στο «ποιος είναι αρμόδιος». Το ερώτημα είναι τι έγινε στην πράξη.

Καραπάνε ποια είναι αυτά τα έργα της Λιμνοθάλασσας που προώθησες;

 Σε ποιες τοποθεσίες θα γίνουν, με ποιο τρόπο θα διευκολυνθεί η ροή υδάτων στη Λιμνοθάλασσα όταν οι καμάρες των Γεφυριών είναι βουλωμένες και  όταν ο Ράγκος έχει μπαζώσει το Δίαυλο;

 Όταν με δική σου ευθύνη έγινε η ενοποίηση των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης στο Αιτωλικό, Ποια λύματα θα πάνε στον ανύπαρκτο Βιολογικό του Νιχωριού;

Ποιοι είναι και που βρίσκονται οι φραγμοί του Πόρου που θα σήκωνες με 270.000 ευρώ;

Πόσο νερό θα φέρει ο καλλωπισμός της Τουρλίδας και η Διώρυγα της Σταμνάς;

Πόσα τα δήθεν χωματουργικά του Μεσολογγίου ;

ΟΥΣΤ αλήτες, πάρτε το Καραπάνο σας και εξαφανιστείτε από το τόπο μας.

Η ΦΑΓΑΝΑ 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τελικά μάθαμε ποιος ήταν ο Πρόεδρος του Αιτωλικού και όταν τα μάθαμε, αυτός παραιτήθηκε

Δεν ήταν γραφτό να μάθουμε ποιος ήταν ο Πρόεδρος της κοινότητας του Αιτωλικού και όταν αυτό συνέβη, η μοίρα χτύπησε βαριά ολάκερο το Αιτωλικό, υπενθυμίζοντας μας ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο…

Κάτι παραπάνω ήξερε ο Διαμαντόπουλος που τον είχε κρυφό.

Το ζήτημα όμως είναι… γιατί παραιτήθηκε ο Καβαλιέρης, μήπως γιατί δεν ήταν ικανός να παίξει το ρόλο του, μήπως απλά του άρεσε ο ρόλος του Προέδρου και τίποτα παραπάνω ή μήπως μετά από πολλά στραπάτσα ανακάλυψε ότι ο Δήμαρχός του ήταν ο Ανίκανος της παρέας και ότι όλα κινούνταν με βάση τα δικά του συμφέροντα και τίποτα παραπάνω ;

...

Η απουσία του Καβαλιέρη από το φιάσκο της ομιλίας του Διαμαντόπουλου στο Μουσείο της Εξέδρας, ήταν το πρώτο σημάδι ότι η δουλειά κάπου έχει στραβώσει.

Η αποδόμηση του Αιτωλικού από το Α έως το Ω από την παρέα του Διαμαντόπουλου δυστυχώς έχει συνδεθεί και με το όνομα του Καβαλιέρη.

Η κατάντια της καθημερινότητας, τα Περιβαλλοντικά εγκλήματα όπως η κοπή δέντρων από το πάρκο του Αιτωλικού έως το εκκλησάκι της ΑγιΑγάθης, επίσης έχει συνδεθεί με το όνομά του, τα λαμπιόνια και τα σημαιάκια σε εκδηλώσεις παρωδία, ήταν ακόμα ένα βέλος στη καρδιά της εικόνα που πίστευε ότι έχτιζε…

 Η παντελής απουσία του από ουσιαστικά προβλήματα της πόλης, καθαριότητα, φωτισμός, πολιτισμός, ήταν και το τέλος μιας σύντομης πολιτικής καριέρας, ενός μαθητευόμενου μάγου που έγινε παίγνιο στα χέρια ενός απατεώνα και έκπτωτου δημάρχου.

Ο παραγκωνισμός του και μάλιστα μετά βαΐων και κλάδων, από τον άμισθο (εδώ ας μειδιάσουμε) εξωθεσμικό Γένδουλα, ήταν και η σταγόνα που οδήγησε σε παραίτηση, τον κατά τα άλλα συμπαθέστατο συμπολίτη μας.

Ο ίδιος επικαλείται προσωπικούς λόγους, που τον ανάγκασαν να παραιτηθεί, όπως κάνει και κάθε ατιμασμένος πολιτικός από τον πολιτικό και ιδεολογικό του χώρο.

Η αλήθεια είναι ότι ο Καβαλιέρης δεν τίμησε ούτε τους ψήφους των Αιτωλικιωτών, ούτε το όνομά του.

Όλα αυτά τα χρόνια που ήταν πρόεδρος, το Τοπικό Συμβούλιο του Αιτωλικού δεν συνεδρίασε ούτε μια φορά, με αποτέλεσμα οι Αιτωλικιώτες να μη συμμετέχουν και να τον αγνοούν.

Δυστυχώς ακολούθησε τη συνταγή του Διαμαντόπουλου που θέλει να συναντιέται κατά μόνας  με του δημότες, για να ακούει τα αιτήματα τους, με τελικό στόχο την εξυπηρετησούλα και την προσωπική του ανάδειξη με την παράλληλη υποχρέωση του θύματος ιδιώτη (με την αρχαία έννοια) προς τον δήμαρχο.

Δυστυχώς ο Καβαλιέρης δεν είχε αυτό το προνόμιο της αλητείας όπως ο Διαμαντόπουλος και αυτό τον πέταξε έξω από το παιχνίδι με συνοπτικές διαδικασίες.

Ο Καβαλιέρης όχι μόνο δεν υπηρέτησε το θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά εφαρμόζοντας τις εντολές και τα σχέδια του Διαμαντόπουλου τον ευτέλισε και έγινε το απαραίτητο σκαλοπάτι για να κατακλέψει ο Βασλάρας και τα πρωτοπαλίκαρά του το Δημοτικό Ταμείο.

Και απευθυνόμαστε σε όποιον φέρελπι έχει κατά νου να γίνει πρόεδρος Αιτωλικού ή Δήμαρχος του Ραδιομεγάρου ή ακόμα και Πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής …

Μπορεί κάποιος να κερδίσει τις εκλογές, να γεμίσει με αξιώματα, με χρήματα και να κολυμπά στη μέθη του λαβύρινθο της Εξουσίας…

Εκείνο που θα μείνει όμως στο τέλος θα είναι η ψυχή αυτού του τόπου, για την οποία όλοι σας φοβάστε και τρέμετε από τα δύναμη της ΝΕΜΕΣΙΣ

Ο ΔΡΑΚΟΣ 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Το Ρεμπελιό των Ποπολάρων – Η λαϊκή εξέγερση εναντίον των αρχόντων στη Ζάκυνθο

Μία ημέρα σαν σήμερα, στις 30 Ιουλίου 1628, ξέσπασε στη Ζάκυνθο λαϊκή εξέγερση που έμεινε στην ιστορία ως το Ρεμπελιό των Ποπολάρων.

πί Βενετοκρατίας στη Ζάκυνθο, η εξουσία εκφραζόταν μέσα από δύο, εξαιρετικά σκληρές, μορφές καταπίεσης.

Η πρώτη αφορούσε τους Βενετσιάνους κατακτητές, οι οποίοι αποκαλούσαν τον λαό του νησιού «σουδίτο», δηλαδή υποτελή και του επέβαλαν βαριά φορολογία τόσο σε χρήμα και προϊόντα όσο και σε ανθρώπινο δυναμικό προκειμένου να ανανεώνουν το στράτευμα τους στους αδιάκοπους πολέμους τους οποίους επιδίδονταν.

...

Η δεύτερη, η οποία ήταν και η χειρότερη μορφή καταπίεσης, ήταν το φεουδαρχικό καθεστώς τοπικής αυτοδιοίκησης που είχαν επιβάλει, με την εξουσία να συγκεντρώνεται στα χέρια μίας κλειστής κάστας αρχόντων (nobili) οι οποίοι καταδυνάστευαν τον λαό.

«Έχετε εξουσία πάνω στους ανθρώπους, μέχρι τη στιγμή που τους πήρατε τα πάντα. Όμως από τη στιγμή που τους αφήσατε χωρίς τίποτα, τότε τους χάσατε, είναι ελεύθεροι», όπως έλεγε ο νομπελίστας, Ρώσος συγγραφέας, Αλεξάντρ Σολζενίτσιν και οι κάτοικοι της Ζακύνθου δεν είχαν τίποτα άλλο να κάνουν πέρα από το να εξεγερθούν.

Το λαϊκό εκείνο ξέσπασμα έμεινε στην ιστορία ως «Το Ρεμπελιό των Ποπολάρων». Για όσους έχουν… άγνωστες λέξεις, σύμφωνα με το λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, το «ρεμπελιό» εκτός από τεμπελιά σημαίνει και εξέγερση ενάντια σε κάθε εξουσία. Η λέξη προέρχεται από τη βενετική λέξη «rebelo» που με τη σειρά της σημαίνει αντάρτης, άτακτος πολεμιστής.

Ποπολάρος ήταν ο λαϊκός άνθρωπος στα Επτάνησα. Η λέξη προέρχεται από το ιταλικό «popolare» που σημαίνει λαϊκός αλλά και το λατινικό «populous» που σημαίνει λαός.

Κάπως έτσι, λοιπόν, το Ρεμπελιό των Ποπολάρων, είναι η εξέγερση του λαού και αυτό ακριβώς έγινε μία ημέρα σαν σήμερα, στις 30 Ιουλίου 1628, όπου ο λαός της Ζακύνθου εξεγέρθηκε ενάντια στην καταπίεση.

Η «Χρυσή Βίβλος» της καταπίεσης

Η Ζάκυνθος πέρασε στα χέρια των Βενετών από το 1484. Το πέρασμα στη Βενετοκρατία από την Οθωμανική κυριαρχία είχε τα καλά του, είχε και τα άσχημα του. Η ενετική διοίκηση πρόσφερε στο νησί σχετική πολιτική σταθερότητα, ασφάλεια από οθωμανικές επιδρομές και σημαντική οικονομική ανάπτυξη.

Πίσω, όμως, από την επίπλαστη αυτή εικόνα ευημερίας βρισκόταν μια κοινωνία διαιρεμένη όπου τα προνόμια καθορίζοντας όχι από τον πλούτο από την κοινωνική καταγωγή και τη θέση που είχε αναγνωρίσει η Βενετία σε κάθε κοινωνική ομάδα.

Στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας βρίσκοντας οι ευγενείς και οι λεγόμενοι πολίτες (cittadini), δηλαδή οι οικογένειες που απολάμβαναν πολιτικά δικαιώματα και συμμετείχαν στη διοίκηση του νησιού. Είχαν πρόσβαση στα δημόσια αξιώματα, ασκούσαν τον έλεγχο των τοπικών θεσμών και απολάμβαναν ιδιαίτερα οικονομικά και κοινωνικά προνόμια.

Όλοι αυτοί οι άρχοντες ήταν καταγεγραμμένοι στη «Libro D' Oro», τη Χρυσή Βίβλο της Βενετίας όπου καταγράφονταν τα ονόματα των ευγενών μελών του Μεγάλου Συμβουλίου, των μόνων ανθρώπων στη Γαληνοτάτη Δημοκρατία που είχαν πολιτικά δικαιώματα και μπορούσαν να καταλάβουν διοικητικές θέσεις. Έτσι, η Ζάκυνθος είχε αποκτήσει τη δική της Χρυσή Βίβλο της καταπίεσης.

Στον αντίποδα υπήρχαν οι ποπολάροι (popolari), η πολυπληθέστερη κοινωνική ομάδα της Ζακύνθου. Σε αυτήν άνηκαν τεχνίτες, έμποροι, ναυτικοί, γεωργοί, εργάτες και γενικότερα όσοι δεν είχαν αναγνωρισμένη πολιτική ιδιότητα.

Ανάμεσά τους υπήρχαν τόσο φτωχοί όσο και εύποροι άνθρωποι. Όλοι τους, ωστόσο, αντιμετωπίζοντας ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, αποκλεισμένοι από τα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Υπήρχε φυσικά και η μεσαία τάξη, οι αστοί, που απολάμβαναν κάποια προνόμια κυρίως εξαιτίας του γεγονότος ότι βρίσκονταν πιο κοντά στους άρχοντες προκειμένου να τους βοηθούν στην εκτέλεση της διοίκησης.

Η κατάχρηση εξουσίας των αρχόντων ενάντια στους ποπολάρους συσσώρευσαν επί χρόνια έντονη δυσαρέσκεια. Το καζάνι της κοινωνικής οργής σιγόβραζε, η Βενετία αν και γνώριζε ότι υπήρχαν εντάσεις, πρακτικά δεν έκανε τίποτα διότι αυτό που την ενδιέφερε ήταν η διατήρηση της τάξης και η στρατιωτική ετοιμότητα και κάπως έτσι η έκρηξη δεν άργησε να έρθει.

Το Ρεμπελιό των Ποπολάρων

Την άνοιξη του 1628, έφτασαν πληροφορίες στην Ζάκυνθο σύμφωνα με τις οποίες επέκειτο επίθεση Σαρακηνών πειρατών. Οι άρχοντες αποφάσισαν να προχωρήσουν στην καταγραφή και εν συνεχεία στην ανανέωση των στρατιωτικών καταλόγων που φυσικά και θα γέμιζαν μόνο με ονόματα νεαρών ποπολάρων.

Στις 25 Μαΐου 1628, αντιπροσωπεία των ποπολάρων παρουσιάστηκε ενώπιον του Προβλεπτή της Ζακύνθου, Πιέρο Μαλιπιέρο, συνοδευόμενη από τον λεγόμενο «δικηγόρο του λαού» (avocato del popolo) Πέτρο Δαλάκβιλα.

Οι συγκεντρωμένοι ζήτησαν να μην υπάγονται πλέον στους πολίτες καπετάνιους, καταγγέλλοντας συστηματικές αυθαιρεσίες, εκβιασμούς και προσβολές.

Η διαμαρτυρία αρχικά ήταν ειρηνική, όσο περνούσε, ωστόσο, ο καιρός γινόταν (όπως είναι φυσικό) όλο και πιο βίαιη. Οι ποπολάροι αρνούνταν να πληρώσουν φόρους, απαιτούσαν να συμμετέχουν και αυτοί στα κέντρα λήψης αποφάσεων και δημιούργησαν τις δικές τους λαϊκές συνελεύσεις.

Ο μεγάλος ξεσηκωμός στην πραγματικότητα ξεκίνησε μία ημέρα σαν σήμερα, οπότε και οι ποπολάροι ξεχύθηκαν στους δρόμους και επέστρεψαν ένα μικρό μέρος της βίας που ήταν αναγκασμένοι να βιώνουν επί δεκαετίες.

Ως απάντηση στο Ρεμπελιό των Ποπολάρων η Βενετία έστειλε στην Ζάκυνθο τον ανώτερο αξιωματούζο Τζιοβάνι Τσιβράν με αποστολή να αποκαταστήσει την τάξη και να επιβάλει, με κάθε τρόπο, την επαναφορά του παλαιού καθεστώτος.

Στις 17 Αυγούστου με διαταγή του Τσιβράν, όλοι οι ποπολάροι ηλικίας από 15 έως 50 ετών κλήθηκαν να συγκεντρωθούν στην περιοχή του Άμμου (Sabbionera), στην εκκλησία της Φανερωμένης, στην παραλία της Χώρας της Ζακύνθου προκειμένου να καταγραφούν και να πάρουν τον οπλισμό τους.

Ο Βενετός διοικητής ήταν πλαισιωμένος από ευγενείς, ένοπλους φρουρούς και ισχυρή στρατιωτική δύναμη ενώ η γαλέρα του είχε αγκυροβολήσει με τα κανόνια της στραμμένα προς τον χώρο της συγκέντρωσης.

Η εικόνα αυτή προκάλεσε την οργή των ποπολάρων και οι αντιδράσεις έλαβαν ξανά βίαιη διάσταση με το νησί να βρίσκεται πλέον στα πρόθυρα του εμφυλίου πολέμου.

Δυστυχώς για τους ποπολάρους, το Ρεμπελιό τους πνίγηκε στο αίμα και στις διώξεις. Οι πρωτεργάτες της εξέγερσης, έμποροι, τσαγκάρηδες και γεωργοί, συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν ή εξορίστηκαν, αν είχαν περιουσίες αυτές δημεύτηκαν ενώ σε αρκετές περιπτώσεις ο στρατός των κατακτητών κατέστρεψε ακόμα και τα σπίτια τους.

Η εξέγερση καταπνίγηκε αν και οι κοινωνικές εντάσεις παρέμειναν ενεργές για αρκετά χρόνια ακόμα, μέχρι περίπου το 1632, οπότε και οι ποπολάροι απέκτησαν σταδιακά μεγαλύτερη δυνατότητα παρέμβασης σε ορισμένες τοπικές υποθέσεις και αναγνωρίστηκαν, έστω περιορισμένα, ως παράγοντας που δεν μπορούσε πλέον να αγνοείται από τη Βενετία που αναγκάστηκε να βάλει «νερό στο κρασί της» προκειμένου να επαναφέρει έστω και επιφανειακά την κοινωνική ειρήνη.

https://www.reader.gr/san-simera/rempelio-ton-popolaron-i-laiki-exegersi-enantion-ton-arhonton-sti-zakyntho/655919

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τι είναι η εμοφιλία και γιατί απασχολεί τους ειδικούς

Η συμπεριφορά που μπορεί να επηρεάσει τις ερωτικές σχέσεις και να οδηγήσει σε λανθασμένες επιλογές

Η εμοφιλία (emophilia) είναι ένας σχετικά νέος όρος στην ψυχολογία και δεν πρέπει να συγχέεται με την αιμοφιλία (haemophilia), τη γνωστή κληρονομική διαταραχή της πήξης του αίματος. Η ονομασία της προέρχεται από την αγγλική λέξη emotion και σχετίζεται με τα συναισθήματα και τις ερωτικές σχέσεις.

...

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η εμοφιλία περιγράφει την τάση ενός ατόμου να ερωτεύεται πολύ γρήγορα και συχνά, αναπτύσσοντας έντονα συναισθήματα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Δεν πρόκειται απλώς για έναν ενθουσιασμό της στιγμής, αλλά για μια έντονη ρομαντική έλξη που μπορεί να δημιουργήσει την αίσθηση ότι ο άλλος είναι ο «ιδανικός» σύντροφος από πολύ νωρίς.

Η έννοια παρουσιάστηκε από τον Δρ Ντάνιελ Τζόουνς, αναπληρωτή καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νεβάδα, στο Handbook of Sexuality-Related Measures. Όπως επισημαίνεται, η εμοφιλία αφορά κυρίως την έντονη επιθυμία για ερωτικό δέσιμο και όχι την ανάγκη για μια σχέση, όπως συμβαίνει σε άλλες μορφές προσκόλλησης.

Πιθανοί κίνδυνοι

Παρότι ο έρωτας αποτελεί φυσιολογικό ανθρώπινο συναίσθημα, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η εμοφιλία μπορεί να οδηγήσει σε προβληματικές συμπεριφορές.

Ένα άτομο με υψηλά επίπεδα εμοφιλίας ενδέχεται να εμπιστευτεί υπερβολικά γρήγορα έναν νέο σύντροφο, να αγνοήσει προειδοποιητικά σημάδια («κόκκινες σημαίες») ή να πάρει αποφάσεις χωρίς να έχει γνωρίσει επαρκώς τον άλλον.

Έρευνες του Δρ Τζόουνς έχουν δείξει ότι τα άτομα με υψηλή εμοφιλία είναι πιθανότερο να υπερασπιστούν ή να δικαιολογήσουν έναν σύντροφο ακόμη και όταν η σχέση βρίσκεται στα πρώτα της στάδια.

Παράλληλα, μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2021 στο Journal of Personality and Individual Differences διαπίστωσε ότι η εμοφιλία μπορεί να σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα έλξης προς άτομα με χαρακτηριστικά όπως ο ναρκισσισμός, η ψυχοπάθεια και ο μακιαβελισμός.

Πότε χρειάζεται προσοχή

Το γεγονός ότι κάποιος ερωτεύεται εύκολα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι παρουσιάζει εμοφιλία. Ωστόσο, όταν αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνεται συστηματικά και οδηγεί σε ανθυγιεινές σχέσεις ή σε επιλογές που έχουν αρνητικές συνέπειες, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι αξίζει να διερευνηθούν οι αιτίες αυτής της συμπεριφοράς.

Η καλύτερη κατανόηση των προσωπικών μοτίβων στις σχέσεις μπορεί να βοηθήσει κάποιον να αναπτύξει πιο υγιείς δεσμούς και να αποφύγει καταστάσεις που ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τη συναισθηματική του ισορροπία.

https://www.alfavita.gr/koinonia/553195_ti-einai-i-emofilia-kai-giati-apasholei-toys-eidikoys

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η απρόσμενη σχέση που έχει το λίθιο με το Αλτσχάιμερ: Τι ανακάλυψαν ερευνητές του Χάρβαρντ

Δεκαετής έρευνα δείχνει ότι τα επίπεδα του μετάλλου στον εγκέφαλο μειώνονται στα πρώιμα στάδια της νόσου

Το λίθιο, ένα μέταλλο που είναι περισσότερο γνωστό για τη χρήση του στη θεραπεία της διπολικής διαταραχής, φαίνεται να συνδέεται με έναν απρόσμενο μηχανισμό που αφορά τη γήρανση του εγκεφάλου και τη νόσο Αλτσχάιμερ.

...

Μελέτη που πραγματοποιήθηκε από ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Bruce Yankner, καθηγητή γενετικής και νευρολογίας στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, δείχνει ότι η ποσότητα φυσικού λιθίου στον εγκέφαλο μειώνεται σε ανθρώπους με ήπια γνωστική εξασθένηση και νόσο Αλτσχάιμερ.

Οι ερευνητές τονίζουν, ωστόσο, ότι τα αποτελέσματα δεν αποδεικνύουν πως η λήψη λιθίου μπορεί να προλάβει ή να θεραπεύσει την άνοια.

Το λίθιο ήταν το μόνο από τα 27 μέταλλα που παρουσίασε αυτή την αλλαγή

Η ερευνητική ομάδα εξέτασε 27 διαφορετικά μέταλλα σε δείγματα εγκεφαλικού ιστού και αίματος ηλικιωμένων ανθρώπων. Οι συμμετέχοντες χωρίζονταν σε άτομα με φυσιολογική γνωστική λειτουργία, με ήπια γνωστική εξασθένηση και με νόσο Αλτσχάιμερ.

Το λίθιο ήταν το μόνο μέταλλο που παρουσίασε σημαντική μείωση στον προμετωπιαίο φλοιό σε ανθρώπους που εμφάνιζαν ήπια γνωστική εξασθένηση ή Αλτσχάιμερ.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η αντίστοιχη μείωση δεν καταγράφηκε στο αίμα. Αντίθετα, οι ερευνητές εντόπισαν λίθιο συγκεντρωμένο μέσα στις πλάκες αμυλοειδούς-βήτα, οι οποίες αποτελούν ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της νόσου Αλτσχάιμερ.

Η υπόθεση που εξετάζουν είναι ότι η συσσώρευση του αμυλοειδούς μπορεί να «παγιδεύει» το λίθιο, μειώνοντας έτσι την ποσότητα που παραμένει διαθέσιμη στον γειτονικό εγκεφαλικό ιστό.

Τι έδειξαν τα πειράματα σε ποντίκια

Για να εξετάσουν εάν η έλλειψη λιθίου μπορεί να έχει συνέπειες στον εγκέφαλο, οι επιστήμονες προχώρησαν και σε πειράματα σε ποντίκια.

Όταν μείωσαν το λίθιο στη διατροφή των ζώων σε επίπεδο που οδήγησε σε περίπου 50% χαμηλότερη συγκέντρωση λιθίου στον εγκέφαλο, παρατηρήθηκε αύξηση αρκετών χαρακτηριστικών που συνδέονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Μεταξύ αυτών ήταν μεγαλύτερες εναποθέσεις αμυλοειδούς-βήτα, αυξημένη παρουσία παθολογικής φωσφορυλιωμένης tau, φλεγμονώδεις αλλαγές στα μικρόγλοια, βλάβες στις συνάψεις και στη μυελίνη, αλλά και επιδείνωση της μνήμης.

Οι ερευνητές δοκίμασαν στη συνέχεια πολύ χαμηλή δόση οροτικού λιθίου, μιας μορφής που, σύμφωνα με τα πειράματα, είχε μικρότερη τάση να δεσμεύεται στο αμυλοειδές.

Σε μοντέλα ποντικών, η συγκεκριμένη παρέμβαση φάνηκε να προλαμβάνει ή να αντιστρέφει ορισμένες από τις παθολογικές αλλαγές και τα προβλήματα μνήμης.

Τι γνωρίζουμε μέχρι σήμερα στους ανθρώπους

Παρά τα ενθαρρυντικά ευρήματα, η εικόνα στους ανθρώπους παραμένει πολύ πιο σύνθετη.

Σε τυχαιοποιημένη πιλοτική μελέτη του 2026 συμμετείχαν 80 ηλικιωμένοι με ήπια γνωστική εξασθένηση, οι οποίοι έλαβαν χαμηλή δόση ανθρακικού λιθίου ή εικονικό φάρμακο για δύο χρόνια.

Κανένα από τα έξι προκαθορισμένα γνωστικά, απεικονιστικά ή βιοδεικτικά αποτελέσματα της μελέτης δεν έφτασε το απαιτούμενο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας.

Κάποια διερευνητικά ευρήματα έδειξαν πιθανές ενδείξεις οφέλους, όμως χρειάζονται μεγαλύτερες και πιο μακροχρόνιες μελέτες για να εξακριβωθεί εάν υπάρχει πραγματική θεραπευτική επίδραση.

Έτσι, η νέα έρευνα προσθέτει σημαντικά στοιχεία στην υπόθεση ότι το λίθιο μπορεί να παίζει ρόλο στη διατήρηση της υγείας του εγκεφάλου, αλλά δεν αποδεικνύει ότι η αύξηση των επιπέδων του μπορεί να αποτρέψει το Αλτσχάιμερ.

Δεν συνιστάται η λήψη λιθίου χωρίς ιατρική παρακολούθηση

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι τα συγκεκριμένα αποτελέσματα δεν αποτελούν λόγο για να αρχίσει κάποιος να λαμβάνει μόνος του λίθιο ή σκευάσματα που περιέχουν λίθιο με στόχο την προστασία της μνήμης.

Το λίθιο είναι βιολογικά δραστική ουσία και σε υψηλές συγκεντρώσεις μπορεί να γίνει τοξικό.

Η θεραπευτική χρήση του απαιτεί ιατρική παρακολούθηση, καθώς μπορεί να επηρεάσει μεταξύ άλλων τη λειτουργία των νεφρών, τον θυρεοειδή, το νευρικό σύστημα και την καρδιά.

Επιπλέον, τα αποτελέσματα που αφορούν το οροτικό λίθιο προέρχονται από πειράματα σε ζώα και δεν μπορούν να μετατραπούν αυτόματα σε ασφαλή ή αποτελεσματική δοσολογία για ανθρώπους.

Μέχρι να υπάρξουν περισσότερα δεδομένα, οι ερευνητές υπογραμμίζουν τη σημασία των ήδη τεκμηριωμένων τρόπων προστασίας της εγκεφαλικής υγείας, όπως η συνολικά ισορροπημένη διατροφή, με τη Μεσογειακή διατροφή να αποτελεί ένα από τα πρότυπα που έχουν μελετηθεί περισσότερο.

Η νέα μελέτη ανοίγει, πάντως, έναν ενδιαφέροντα δρόμο για την έρευνα γύρω από το Αλτσχάιμερ, καθώς δείχνει ότι η ισορροπία του λιθίου στον εγκέφαλο μπορεί να αποτελεί έναν μέχρι σήμερα υποτιμημένο παράγοντα στη διαδικασία της γήρανσης.

https://www.pronews.gr/ygeia/i-aprosmeni-sxesi-pou-exei-to-lithio-me-to-altsxaimer-ti-anakalypsan-ereynites-tou-xarvarnt/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...