Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2026

Ο αυτοανακηρυχθείς μεγαλοσυνδικαλιστής του Μεσολογγίου… Αποκαλύπτεται ! ( Video)




Ισχύει ότι όλα τα σκάφη στη Λιμνοθάλασσα θα πρέπει να έχουν σύνδεση με δορυφόρο ;;; 

Ακόμα μια μάχη χαρακωμάτων, δίνει ο μεγαλοσυνδικαλιστής του Μεσολογγίου και μάλιστα αυτή τη φορά ενάντια στους δανειστές, την αποικιοκρατούμενη Ελλάδα και τον Αντίχριστο που θέλει να βάλει τσιπάκι εντοπισμού, ακόμα και στα πανόλια της γαίτας των ψαράδων.

Η αφορμή δόθηκε από την κυβέρνηση όταν ψήφισε το νόμο 5336/2026 όπου επιβάλει αυστηρούς όρους στην αλιεία.

Παρακολουθήσαμε το βίντεο του επαγγελματία συνδικαλιστή του Μεσολογγίου, όπου αναφέρει (και αυτό προς τιμήν του),  ότι δεν εκπροσωπεί κανέναν , παρά μόνο κάποιους φίλους από Σωματεία Αλιέων σε όλη την Ελλάδα, το οποίο το αυτοπροσδιορίζει ως Δίκτυο Παράκτιων Αλιέων.

Τώρα βέβαια εάν του υπενθυμίσουμε ότι το τεχνούργημα του Διαμαντόπουλου και του Μαυρομάτη που ακούει στο όνομα Σύλλογος αλιέων ο Αχελώος είναι ανύπαρκτο και πλαστό και για αυτό άλλωστε τις επόμενες μέρες  δικάζονται όλα τα πρωτοπαλίκαρα της απάτης, μαζί και κάποιοι πρόθυμοι που δήλωσαν μάρτυρες υπέρ τους,  για πλαστογράφηση δικαστικών εγγράφων, για χρήση αυτών και αντιποίηση, ίσως του κακοφανεί που το φανερώσαμε, αλλά τι να κάνουμε …

Ας ελπίσουμε, το δίκτυο των 39 προσωπικών φίλων του και προέδρων Συλλόγων, σε όλη την Ελλάδα…  που τους εκπροσωπεί όπως λέει και ο ίδιος, να έχουν τουλάχιστον αυτοί, πραγματική  νομική υπόσταση και όχι σαν τον μουσαντένιο Αχελώο.

Μαθαίνουμε λοιπόν από το βίντεο ότι, το βασικό πρόβλημα του κάθε Κουτσόργιου, δεν θα μπορούσε να είναι άλλο εκτός από τα εμπόδια που δημιουργούνται,  μετά την ψήφιση του νέου νόμου, για το αφορολόγητο πετρέλαιο που αρμέγει κάθε μέρα, δήθεν για το σκάφος του και την είσπραξη της επιταγής από το Τελωνείο κάθε δίμηνο.

...

Η επιταγή από το Τελωνείο δίνεται στους δικαιούχους αλιείς,  ως επιστρεφόμενα χρήματα από φόρους που επιβαρύνουν την τιμή του καυσίμου και υπολογίζεται βάση της τρέχουσας τιμής και των τιμολογίων που κόβει σε πρατήρια καυσίμων, ο ψαράς και μάλιστα χωρίς ΦΠΑ, συνολικού ύψους … μερικών δεκάδων χιλιάδων ευρώ, ανά έτος.

Αναφέρει επίσης ότι θα υπάρχει έλεγχος μεταξύ δηλωμένης και πραγματικής παραγωγής αλιευμάτων μέσω ηλεκτρονικών παραστατικών και ζυγαριάς .

Από όπου και να το κοιτάξαμε, δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε που είναι το πρόβλημα.

Είναι γνωστό ότι το αλιευτικό εισόδημα είναι αφορολόγητο σε όποιο ύψος και αν είναι αυτό, άρα δεν τίθεται θέμα υπερφορολόγησης.

Είναι επίσης γνωστό ότι στο εμπόριο υπάρχει η Ελληνοποίηση αλιευμάτων, μιας και υπάρχουν τεράστιες αποκλείσεις από τη δηλούμενη  παραγωγή, με την πραγματική…

Άρα σε τι προτρέπει ο κύριος αυτός ;

Μήπως θέλει να μας πει ότι καταδικάζει τις Ελληνοποιήσεις όταν  πρακτικά τις επικροτεί ;;;

Μακάρι αυτή του η διπροσωπία,   να μην τον οδηγήσει  σε νέες ατασθαλίες όπως το συνηθίζει,  έχοντας για τρόπαιο  την επιταγή για τα αφορολόγητα καύσιμα.

Μήπως όμως ο στόχος του κάθε Κοτσόργιου,  είναι να μην υπάρχει κανένας έλεγχος και ο ψαράς να ψαρεύει μόνο επιταγές και ντεμίνιμις αποζημιώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους ;

 Εάν αυτό εννοεί, γιατί δεν το λέει ξεκάθαρα και μας αυτοπαρουσιάζεται ως ο θηριοδαμαστής του όφη ο Διαμαντής ;

Μήπως το πραγματικό πρόβλημα του κάθε Κοτσόργιου είναι τελικά, ότι θα υπάρχει διασταύρωση δορυφορικού σήματος, των μιλίων που κάνει το σκάφος, της πραγματικής παραγωγής από την ηλεκτρονική ζυγαριά που υποχρεούται να έχει στο σκάφος και των ον λάιν παραστατικών που πρέπει να κόβει πριν αράξει στο λιμάνι…  και κάπως έτσι αποδειχθεί, ότι ο Κοτσόργιος τη καλύτερη καλάδα την κάνει στο Τελωνείο και στο πρατήριο καυσίμων  ;;;

Το σημείο όμως που αναφέρει ότι όλα τα σκάφη ανεξαρτήτου μήκους, από εδώ και πέρα θα είναι υποχρεωμένα να είναι εφοδιασμένα με δορυφορικά εξαρτήματα… μας ξεπέρασε.

Το  λογικό βέβαια είναι, ότι όποιος είναι πραγματικός ψαράς δεν φοβάται ένα, αλλά ούτε εκατό  GPS που θα αποδεικνύουν ότι το σκάφο πηγαίνει για ψάρεμα και όχι για άραγμα στη γειτονική αμπολιά, προσποιούμενος ότι ψαρεύει για να δικαιολογήσει τα έσοδά του από ελέγχους για άκοπο χρήμα.

Όμως το ενδεχόμενο τοποθέτησης GPS σε όλα τα σκάφη ανεξαιρέτου μήκους και χρήσης, μας έπιασε αδιάβαστους και πράγματι μας έπεσαν τα αυτιά…

Μα είναι δυνατό αυτοί οι αγράμματοι βολευτές του Κοινοβουλίου να ψήφισαν νόμο που να λέει ότι μια γαίτα της Λιμνοθάλασσας, θα έχει δορυφορικό εξοπλισμό, όταν μετά βίας χωράνε σε αυτή δυο ψαράδες και τα εργαλεία τους;;;

Ψάξαμε λοιπόν στο ίντερνετ και ρωτήσαμε τον ψηφιακό δυνάστη κατά τον Κοτσόργιο, ή αλλιώς την Τεχνική νοημοσύνη, αν ισχύει κάτι τέτοιο.

Η Απάντηση που λάβαμε ήταν η κάτωθι. 

Όχι, τα σκάφη εσωτερικών υδάτων έως 6 μέτρων εξαιρούνται από την υποχρέωση εγκατάστασης συσκευών δορυφορικού εντοπισμού (VMS) ή άλλων ηλεκτρονικών συστημάτων παρακολούθησης στίγματος σύμφωνα με τον νέο Νόμο 5336/2026.

Οι βασικές διευκρινίσεις για τη συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνουν:

·         Εξαίρεση λόγω Μεγέθους και Τοποθεσίας: Η αυστηρή υποχρέωση για δορυφορικό στίγμα (ανεξαρτήτως μήκους) αφορά τα επαγγελματικά σκάφη της θαλάσσιας παράκτιας αλιείας. Για τα σκάφη εσωτερικών υδάτων (λίμνες, ποτάμια, λιμνοθάλασσες), ειδικά για τα μικρά σκάφη κάτω των 6 ή 12 μέτρων, το πλαίσιο ελέγχου είναι εντελώς διαφορετικό και δεν επιβάλλει VMS.

·         Μόνο Καταγραφή στο Μητρώο: Η μοναδική βασική υποχρέωση που επιβεβαιώνει ο Νόμος 5336/2026 (Άρθρο 3) για τα σκάφη εσωτερικών υδάτων είναι η υποχρεωτική ένταξή τους στο νέο Υποσύστημα Εθνικού Αλιευτικού Μητρώου

, ώστε να υπάρχει ορθή ψηφιακή καταγραφή της αλιευτικής τους άδειας, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ζωντανή παρακολούθηση της θέσης τους.

·         Ειδικό Καθεστώς Ενισχύσεων: Λόγω της ιδιαιτερότητας της δραστηριότητάς τους, τα σκάφη εσωτερικών υδάτων διατηρούν ξεχωριστό καθεστώς. Μάλιστα, με το Άρθρο 77 του ίδιου νόμου, οι συγκεκριμένοι αλιείς συμπεριλαμβάνονται κανονικά στις κρατικές οικονομικές ενισχύσεις (de minimis) για τα καύσιμα.

Θέλετε να επιβεβαιώσουμε τις υποχρεώσεις ψηφιακής δήλωσης των αλιευμάτων (ηλεκτρονικό ημερολόγιο) για τη δική σας κατηγορία, ή να δούμε τι ισχύει συγκεκριμένα για τις άδειες αλιείας εσωτερικών υδάτων στη δική σας περιοχή;

Γιατί λοιπόν αυτή η φασαρία από τον επαγγελματία συνδικαλιστή Κοτσόργιο για το μέλλον της αλιείας στη Λιμνοθάλασσα ;;;

Υπενθυμίζουμε ότι όταν ο συγκεκριμένος κύριος ήταν το alter ego του πρώην Επόπτη Αλιείας Δημητρίου, τότε είχε περάσει ως νόμος του κράτους η υποχρεωτική τοποθέτηση κινητήρων άνω των 25 ίππων εντός των σκαφών  που ψαρεύουν  στη Λιμνοθάλασσα, πράγμα που τα καθιστούσε άχρηστα λόγο βάρους και βυθίσματος του σκάφους, σε μια αβαθή Λιμνοθάλασσα των 25 πόντων.

Υπενθυμίζουμε επίσης στο κύριο αυτόν, ότι ο φίλος του ο Δημητρίου (Πρώην Επόπτης Αλιείας) με το νόμο που προώθησε, επέβαλε την αλιεία εντός της Λιμνοθάλασσας μόνο κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο και υποχρέωνε τις γαίτες να βαφτούν με λευκή μπογιά, το οποίο σημαίνει ότι όλες οι γαίτες και τα σκάφη που έχουν επαγγελματική άδεια αλιείας για όλη την Επικράτεια, δεν θα μπορούσαν πλέον να ψαρεύουν εντός της Λιμνοθάλασσας, μιας και η άδειά τους,  τους υποχρέωνε να είναι βαμμένες με μπλε χρώμα.

   Και το κυριότερο… ο ίδιος ο Κοτσόργιος εκείνη την εποχή,  παρότι εκπρόσωπος Πανελληνίου Συνδικαλιστικού οργάνου και όχι 39 γνωστών και φίλων, ουδέποτε έβγαλε Ανακοίνωση καταδίκης για τον φίλο  και συνεργάτη του Δημητρίου, ούτε βέβαια έκλεισε κανένα λιμάνι για να διεκδικήσει το δίκιο των ψαράδων της Λιμνοθάλασσας.

Κατανοούμε ότι προτεραιότητα είχε η χωματίδα της Επανομής και το γαστρίδι της Κρήτης, αλλά λίγο σεβασμός στους συναδέλφους του, της Λιμνοθάλασσας, μάλλον δεν θα έβλαπτε ούτε θα περίσσευε, εκτός βέβαια εάν έβλαπτε το φίλο του στη Εποπτεία του νομού μας, τον οποίο έπρεπε να προστατέψει μιας και ήταν ο κρυφός του χρηματοδότης…  οπότε πάμε πάσο.

Μήπως ξέχασε ο κύριος αυτός όταν κάποτε είχε βγει αποζημίωση από την ΕΕ για την θεομηνία του 2008 περίπου 2 εκατομμύρια ευρώ για ενίσχυση του εισοδήματος των ψαράδων, αυτός έβγαινε στα κανάλια και έλεγε ότι οι συνάδελφοί του δεν τα δικαιούνται;

Την ίδια θέση είχε ακριβώς και ο χρηματοδότης του και πρώην Επόπτης Αλιείας Δημητρίου… Τυχαίο ;;; Δεν νομίζω !

Που ήταν τότε η συνδικαλιστική του ιδιότητα ή μήπως να λέμε η κατά παραγγελία ιδιότητα του συνδικαλιστή;

Που ήταν τα καΐκια στα λιμάνια, οι κόρνες από τις κερκίδες των γηπέδων και οι φωτοβολίδες ;;;

Πουθενά, και δεν υπήρχαν γιατί ως γνήσιος επαγγελματίας συνδικαλιστής ακολούθησε το συμφέρον του , που επιβραβεύτηκε με νέο καΐκι και με ιβάρι παλιότερα.

Τη δύσκολη εκείνη στιγμή, μάλλον είχε φτάσει η σειρά του να προστατέψει το μεροκάματο των 2.000.000 του χρηματοδότηση του, που ήθελε λυσσαλέα να υφαρπάξει από τις τσέπες των απλών ψαράδων…  και αυτό έκανε.

Ακούμε επίσης παρακάτω στο βίντεο, για την τεραστίων διαστάσεων αποκάλυψη αυτού του μεγαλοσυνδικαλιστή, ότι η ΑΑΔΕ η οποία θα κάνει απευθείας τους ελέγχους στο σκάφος του,  δεν έχει σχέση με το Ελληνικό κράτος, ούτε με την Ελληνική κυβέρνηση , παρά μόνο με τους δανειστές μας οι οποίοι παρακολουθούν στενά την πορεία των εσόδων και αν ο Κοτσόργιος έπιασε ψάρια και πόσα έπιασε,  στα 100 μέτρα έξω από το λιμάνι του Μεσολογγίου, όπου συχνάζει για ψάρεμα.

Και συνδικαλιστής και αριστερόφρων και αντιμνημονικός ο Κοτσόργιος ο ψαράς.

Ξαναψάξαμε λοιπόν για την ΑΑΔΕ και για το αν ισχύουν τα καταγγελλόμενα από τον μεγαλοαλιέα του Μεσολογγίου και βρήκαμε τα παρακάτω.

Την ΑΑΔΕ ελέγχει η Βουλή των Ελλήνων, καθώς πρόκειται για Ανεξάρτητη Διοικητική Αρχή και δεν υπάγεται σε κανένα υπουργείο ή κυβερνητικό όργανο. [1, 2]

Ο έλεγχος και η λειτουργία της οργανώνονται ως εξής:

·         Κοινοβουλευτικός Έλεγχος: Η ΑΑΔΕ υπόκειται αποκλειστικά σε κοινοβουλευτικό έλεγχο. Ο Διοικητής της αρχής υποβάλλει ετήσια έκθεση για το έργο της στην Βουλή των Ελλήνων και απαντά σε ερωτήσεις βουλευτών. [1, 2, 3]

·         Σχέση με το Υπουργείο Οικονομικών: Ο Υπουργός Οικονομικών δεν έχει δικαίωμα ιεραρχικού ελέγχου ούτε μπορεί να παρέμβει στις αποφάσεις ή τις έρευνές της. Έχει όμως την εποπτεία για τη στρατηγική της στοχοθεσία. [1]

·         Εσωτερικός Έλεγχος: Για την καταπολέμηση της διαφθοράς στο εσωτερικό της, η αρχή διαθέτει δική της Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων (Δ.ΕΣ.ΥΠ.), η οποία ελέγχει τη νομιμότητα των ενεργειών των υπαλλήλων της. [1]

·         Διοίκηση: Η ΑΑΔΕ διοικείται από τον Διοικητή της ΑΑΔΕ και ένα 5μελές Συμβούλιο Διοίκησης

 

Το ανώτατο συλλογικό όργανο της Ανεξάρτητης Αρχής είναι το Συμβούλιο Διοίκησης της ΑΑΔΕ (και όχι Διοικητικό Συμβούλιο/ΔΣ). Είναι 5μελές Χρήστος Κωτσόγιαννης – Πρόεδρος

·         Νικόλαος Μυλωνάς – Αντιπρόεδρος

·         Αιμίλιος Γαλαριώτης – Τακτικό Μέλος

·         Ελευθέριος Κρητικός – Τακτικό Μέλος

·         Κωνσταντίνος Ελευθερίου – Τακτικό Μέλος

 

Τα 5 μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης της ΑΑΔΕ είναι ανώτατοι ακαδημαϊκοί (καθηγητές πανεπιστημίου) και υψηλόβαθμα στελέχη με διεθνή εμπειρία στα οικονομικά, τη χρηματοοικονομική και τη διοίκηση. [1, 2, 3, 4]

Οι κύριες επαγγελματικές τους ιδιότητες:

·         Χρήστος Κωτσόγιαννης (Πρόεδρος): Είναι Καθηγητής Οικονομικών στο University of Exeter Business School στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παράλληλα, είναι Διευθυντής του διεθνούς ερευνητικού κέντρου φορολογίας Tax Administration and Research Centre (TARC). [1]

·         Νικόλαος Μυλωνάς (Αντιπρόεδρος): Είναι Ομότιμος Καθηγητής Χρηματοοικονομικής στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων και Οργανισμών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). Έχει μακρά διδακτική εμπειρία σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Ελλάδας γύρω από τις κεφαλαιαγορές. [1]

·         Αιμίλιος Γαλαριώτης (Τακτικό Μέλος): Είναι Πρωτοβάθμιος Καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο πανεπιστήμιο KFUPM στη Σαουδική Αραβία, ενώ έχει διατελέσει καθηγητής και διευθυντής ινστιτούτων χρηματοοικονομικής στη Γαλλία (Audencia) και το Ηνωμένο Βασίλειο (Durham). [1, 2]

·         Ελευθέριος Κρητικός (Τακτικό Μέλος): Είναι Τεχνοκράτης / Στέλεχος Διοίκησης, ο οποίος υπηρετεί ως Γενικός Γραμματέας Βιομηχανίας στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Έχει διατελέσει Διευθύνων Σύμβουλος στο ΕΣΥΠ,

  • Υποδιοικητής του e-ΕΦΚΑ και ανώτατο στέλεχος σε επενδυτικές εταιρείες και βιομηχανίες. [1, 2, 3]
  • Κωνσταντίνος Ελευθερίου (Τακτικό Μέλος): Είναι Καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Η έρευνά του εστιάζει ειδικά στις επιπτώσεις της φορολογίας στην αγορά εργασίας και στη φορολογική συμμόρφωση.

[1, 2]

 

Στο τέλος του βίντεο, πετάει το μπαλάκι στην Ουκρανία…  πίσω φασίστες και σας φάγαμε, ούτε ένα λέπι στον Ζελένσκι από τα καΐκια μας.

Αυτά για την ώρα, αποχαιρετάμε τον τεχνίτη της σουπιάς Κοτσόργιο και του ευχόμαστε καλά να περάσει με τη συνοδοιπόρο του Ορφανίδου.

Υ.Γ

Αλήθεια κ. εργατοπατέρα, αφού έχεις τόσες αβαρίες και το εισόδημα σου είναι τόσο χαμηλό εξαιτίας των δανειστών της Ελλάδας και της ψηφιακής χούντας… που βρήκες 15.000 ευρώ για να πληρώσεις την εγγύηση για να μην προφυλακιστείς εξαιτίας των πλαστών εγγράφων του Σωματείου ο Αχελώος ;

Αληθεύει ότι η πρώτη απόρριψη στην αίτηση νομιμοποίησης του μουσαντένιου σωματείου Αχελώος, ήρθε γιατί το ποινικό μητρώο των εκπροσώπων του ήταν βεβαρημένο, εκτός των άλλων και για τη συμμετοχή τους στην εγκληματική οργάνωση του Διαμαντόπουλου-Μαυρομάτη-Φαρμάκη-Δημητρίου  ;;;

Τώρα που έρχονται και επίσημα οι απομαγνητοφωνήσεις από την άρση απορρήτου στα τηλέφωνα των μελών της οργάνωσης, τι θα πεις και πόσα λιμάνια θα αποκλίσεις ενάντια στους αντίχριστους που θέλουν να σε σταυρώσουν  ;


 


Ο ΠΑΝΟΠΤΗΣ 

 
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2026

Λίγα λόγια, να μην αγαπιόμαστε




Ένα πάρα πολύ καλό άρθρο που φιλοξενεί το etoliko.gr και βάζει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση.
Καλό είναι να διαβαστεί από όλες τις πλευρές  και ας αναλάβει ο καθένας από εμάς τις ευθύνες του, ανάλογα με το πόστο, το επίπεδο και τη συνείδησή του 

Μ.Ε.Π 

================================


Από τότε που το Αιτωλικό έπαψε να έχει τον δικό του δήμο, οι ελπίδες μου για ανάπτυξη άρχισαν να εξασθενούν. Η ένταξή του στον ενιαίο Δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου συνοδεύτηκε, για μένα, από την αίσθηση ότι ο τόπος μας έπρεπε πλέον να περιμένει τη σειρά του.

...

Και όσο περιμέναμε, περιορίζαμε τις απαιτήσεις μας. Από την ανάπτυξη πήγαμε στη συντήρηση. Από τη συντήρηση στο «ας κάνουν έστω αυτό». Μέχρι που φτάσαμε να θεωρούμε επιτυχία όσα θα έπρεπε να λειτουργούν χωρίς να γίνονται καν είδηση.

Δεν θεωρώ το παλιό Αιτωλικό παράδεισο. Κοιτάζω όμως σήμερα κακοσυντηρημένα κτίρια, αυτοκίνητα όπου βολεύεται ο καθένας, σκουπίδια, ξεραμένη βλάστηση. Σημεία που θα μπορούσαν να σε κάνουν να σταματήσεις για να τα χαρείς και τελικά σε κάνουν να προσπερνάς.

Το χειρότερο είναι ότι αρχίζουμε να τα συνηθίζουμε.

«Έτσι είναι εδώ», λέμε.

Παράδοση άνευ όρων.

Και εδώ βρίσκεται το εξοργιστικό για τη σημερινή δημοτική αρχή, με τόσο χαμηλές προσδοκίες, θα μπορούσε με λίγες σωστές παρεμβάσεις και σταθερή συντήρηση να γίνει, που λέει ο λόγος, «ισόβια». Καθαρές είσοδοι, φροντισμένο πράσινο, φωτισμός, περιποιημένα παγκάκια, λειτουργικοί χώροι για τα παιδιά. Και μια συνέχεια στη φροντίδα, ώστε αυτό που διορθώνεται σήμερα να μη ρημάζει αύριο.

Τόσο επαναστατικά πράγματα ζητάμε.

Κι όμως, η εικόνα που εισπράττω δείχνει το αντίθετο. Μια καθημερινότητα που μας εκπαιδεύει να περιμένουμε όλο και λιγότερα.

Όταν ο κόσμος ζητά τόσο λίγα και πάλι απογοητεύεται, η διοίκηση οφείλει να κοιταχτεί στον καθρέφτη.

Έχω την εντύπωση ότι η σημερινή δημοτική αρχή έχει εστιάσει περισσότερο στην εξωστρέφεια, στις μεγάλες εκδηλώσεις και στην προβολή. Να έρθει κόσμος, να ακουστεί ο τόπος. Ωραία. Τι ακριβώς καλούμε τον επισκέπτη να αντικρίσει;

Τον δρόμο που μόλις παραδόθηκε και, στα μάτια μου, θυμίζει χαράκωμα πολέμου; Την εικόνα της περιμετρικής; Τα αδέσποτα στο Κατράκειο, τους τοίχους γύρω από το μουσείο γεμάτους σπρέι ή το παρατημένο δασάκι;

Να ξέρουμε, τουλάχιστον, προς τα πού να στρέψουμε την κάμερα της τουριστικής προβολής.

Έχω δει τουρίστες στο παρκάκι δίπλα στα ΚΤΕΛ. Ποδηλάτες και ανθρώπους που σταμάτησαν στο Αιτωλικό για να πάρουν μια ανάσα. Τι τους προσφέρουμε εκεί, πέρα από μια ρημαγμένη παιδική χαρά και δύο κάδους σκουπιδιών; Τι θα θυμούνται φεύγοντας; Για ποιο πράγμα θα πουν σε κάποιον «να σταματήσεις κι εσύ»;

Η διαφήμιση φέρνει τον κόσμο μία φορά. Η φροντίδα του τόπου τού δίνει λόγο να επιστρέψει.

Και οι επισκέπτες γράφουν ήδη τις εντυπώσεις τους. Στο park4night, σε καταχώριση χώρου στάθμευσης επί της οδού Αιτωλικού–Αστακού, χρήστης ανέφερε τον Νοέμβριο του 2021 απόπειρα παραβίασης του αυτοκινούμενού του. Άλλος, τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, μετέφερε μαρτυρία ταξιδιώτη για διάρρηξη οχήματος. Νεότερες κριτικές, του 2024 και του Σεπτεμβρίου 2026, περιλαμβάνουν παράπονα για έντονο κυκλοφοριακό θόρυβο, ενώ εκείνη του 2024 αναφέρει και ανησυχία για την ασφάλεια σε εναλλακτικό σημείο στάθμευσης. Πρόκειται για μαρτυρίες χρηστών, όχι για ανεξάρτητα επιβεβαιωμένα περιστατικά ή συνολική εικόνα της πόλης. Είναι όμως δημόσιες και επηρεάζουν όσους σχεδιάζουν να έρθουν.

Οι αναφορές του 2021 υπήρχαν πριν αναλάβει η σημερινή διοίκηση. Θα έπρεπε να την έχουν προβληματίσει όσο ακόμη ζητούσε την ψήφο μας. Κάθε επίδοξη δημοτική αρχή οφείλει να γνωρίζει τι βιώνουν οι κάτοικοι και τι γράφουν οι επισκέπτες, ώστε να αναλαμβάνει με προτεραιότητες και σχέδιο.

Μια στοιχειώδης έρευνα χρειάζεται. Θα μπορούσε να προηγείται ακόμη και της επιλογής του προεκλογικού συνθήματος.

Και ας θυμηθούμε τι είναι το Κατράκειο.Έχουμε έναν χώρο που μπορεί να φέρνει μαθητές, καλλιτέχνες και επισκέπτες όλο τον χρόνο. Ο περίβολός του θα έπρεπε να δείχνει ότι αντιλαμβανόμαστε την αξία του.

Η Κατράκη άφησε στον τόπο της το έργο μιας ζωής. Εμείς ας καταφέρουμε τουλάχιστον να φροντίσουμε τον χώρο γύρω του.

Και μέσα σε όλα αυτά, έχουμε τα γηπεδάκια μπάσκετ που, με τις ελλείψεις τους, μου δίνουν την εικόνα ημιτελούς παρέμβασης. Χωρίς φωτισμό, χωρίς κερκίδες, αλλά με το γνωστό επιχείρημα έτοιμο: «Τουλάχιστον έγιναν».

Τον χειμώνα, που νυχτώνει νωρίς, τα παιδιά πότε θα παίζουν; Θα προσαρμόσουν το σχολείο και το διάβασμά τους στη δύση του ήλιου; Αν ο φωτισμός προβλέπεται σε επόμενη φάση, πείτε πότε. Αν δεν προβλέφθηκε, εξηγήστε γιατί. Βλέποντας αυτές τις ελλείψεις, δικαιούμαι να αμφιβάλλω για την πληρότητα του σχεδιασμού και να ζητώ τη μελέτη.

Το «καλύτερο από το τίποτα» είναι πολύ φτωχή φιλοδοξία για μια δημοτική αρχή.

Αυτό το «τουλάχιστον κάτι έγινε» μάς έμαθε να δεχόμαστε το λίγο, το μισό, το περίπου. Να αντιμετωπίζουμε το δημόσιο έργο σαν προσωπική χάρη και να λέμε ευχαριστώ πριν εξετάσουμε αν λειτουργεί. Με δημόσιο χρήμα, όμως, το «κάτι» χρειάζεται πολύ καλύτερη εξήγηση.

Θέλω να σταματήσουμε να περιγράφουμε το Αιτωλικό σαν έναν τόπο που «θα μπορούσε». Θα μπορούσε να είναι περιποιημένο, να κρατά τον επισκέπτη, να δίνει περισσότερες ευκαιρίες στους ανθρώπους του. Πόσα χρόνια ακόμη θα θαυμάζουμε τις δυνατότητές του και θα δικαιολογούμε την πραγματικότητά του;

Το τοπίο το βρήκατε. Για τη δική σας δουλειά σάς ρωτάμε.

Αυτό αφορά τη σημερινή δημοτική αρχή και όλες όσες προηγήθηκαν. Τι βελτίωσε η καθεμία; Τι άφησε πίσω της; Και οι δημοτικοί σύμβουλοι που ζήτησαν την ψήφο του Αιτωλικού πού επέμειναν, τι διεκδίκησαν, ποια προχειρότητα αρνήθηκαν να αποδεχτούν;



Οι χαιρετούρες δεν είναι απολογισμός.

Ευθύνη έχουμε και εμείς. Όσο συγχωρούμε στον «δικό μας» όσα καταγγέλλουμε στον απέναντι, θα προστατεύουμε τις γνωριμίες μας εις βάρος του τόπου μας. Η ψήφος δεν είναι όρκος σιωπής. Και το «γνωστός μας είναι» δεν αποτελεί πιστοποιητικό επάρκειας.

Θέλω εκδηλώσεις και ζωή στο Αιτωλικό. Θέλω όμως η προσπάθεια για μια πετυχημένη βραδιά να συνοδεύεται από φροντίδα για την κάθε μέρα. Οι εξέδρες μαζεύονται, οι επισκέπτες φεύγουν και εμείς μένουμε εδώ. Με τους ίδιους δρόμους, τους ίδιους τοίχους και τις ίδιες ανάγκες.

Λίγα λόγια, λοιπόν, να μην αγαπιόμαστε.

Εμείς πρέπει να ξανασηκώσουμε τον πήχη. Κι όποιος ζήτησε να διοικήσει, ας φροντίσει να τον φτάσει.

Ανδρέας Στέλλιος

https://etoliko.gr/liga-logia-na-min-agapiomaste/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ναύπακτος 1571: Η μέρα που τσακίστηκε ο οθωμανικός στόλος




Η σύγκρουση που συγκλόνισε τη Μεσόγειο


Το πρωί της 7ης Οκτωβρίου 1571, η θάλασσα δυτικά της Ναυπάκτου γέμισε πολεμικά πλοία. Εκατοντάδες γαλέρες, χιλιάδες στρατιώτες και αμέτρητα κουπιά συνέκλιναν προς μια αναμέτρηση που θα εξελισσόταν σε σφαγή. Από τη μία πλευρά βρισκόταν ο στόλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

...

Από την άλλη, μια συμμαχία ευρωπαϊκών δυνάμεων που είχε συγκροτηθεί για να τον αντιμετωπίσει. Μέσα σε λίγες ώρες, τα νερά του Πατραϊκού κόλπου θα γίνονταν νεκροταφείο πλοίων και ανθρώπων. Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου, γνωστή διεθνώς ως Ναυμαχία του Λεπάντο, θα περνούσε στην ιστορία ως μία από τις μεγαλύτερες συγκρούσεις της εποχής των κωπήλατων πολεμικών σκαφών.

Για να κατανοήσει κανείς τι διακυβευόταν εκείνη την ημέρα, πρέπει να επιστρέψει στη Μεσόγειο του δέκατου έκτου αιώνα. Η θάλασσα αποτελούσε δρόμο εμπορίου, πηγή πλούτου και πεδίο στρατιωτικής επέκτασης.

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε εδραιώσει ισχυρή παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ οι επιδρομές και οι συγκρούσεις απειλούσαν διαρκώς λιμάνια και παράκτιους πληθυσμούς. Η Βενετία προσπαθούσε να διατηρήσει τις κτήσεις και τις εμπορικές διαδρομές της.

Η Ισπανία επιδίωκε να προστατεύσει τα δικά της εδάφη και συμφέροντα. Η αντιπαράθεση είχε θρησκευτικό χαρακτήρα, αλλά πίσω από τα λάβαρα βρίσκονταν επίσης χρήματα, εδάφη και πολιτικές φιλοδοξίες.

Η κρίση κορυφώθηκε με την οθωμανική εισβολή στην Κύπρο το 1570. Το νησί βρισκόταν υπό βενετική κυριαρχία και κατείχε σημαντική θέση στο εμπόριο της περιοχής. Η Λευκωσία καταλήφθηκε, ενώ η Αμμόχωστος συνέχισε να αντιστέκεται επί μήνες.

Η παράδοσή της, το καλοκαίρι του 1571, συνοδεύτηκε από τη φρικτή θανάτωση του Βενετού διοικητή Μαρκαντόνιο Μπραγκαντίν. Η είδηση ενίσχυσε την οργή απέναντι στους Οθωμανούς. Όταν οι αντίπαλοι στόλοι συναντήθηκαν τον Οκτώβριο, η Κύπρος είχε ήδη χαθεί για τη Βενετία. Η μεγάλη ναυμαχία θα αποτελούσε την προσπάθεια των συμμάχων να πλήξουν την οθωμανική ισχύ στη θάλασσα.

Με πρωτοβουλία του πάπα Πίου του Πέμπτου δημιουργήθηκε ο Ιερός Συνασπισμός. Βασικές δυνάμεις του ήταν η Ισπανία, η Βενετία και το Παπικό Κράτος, μαζί με άλλες ιταλικές δυνάμεις και τους Ιππότες της Μάλτας. Η συγκρότησή του απαιτούσε δύσκολες συνεννοήσεις, καθώς οι συμμετέχοντες είχαν διαφορετικούς στόχους και ανταγωνιστικά συμφέροντα.

Την ανώτατη διοίκηση ανέλαβε ο Δον Χουάν της Αυστρίας, νεαρός ετεροθαλής αδελφός του Ισπανού βασιλιά Φιλίππου του Δευτέρου. Στην απέναντι πλευρά βρισκόταν ο Οθωμανός αρχιναύαρχος Αλή πασάς. Οι δύο διοικητές επρόκειτο να συναντηθούν στο κέντρο μιας μάχης που θα δοκίμαζε την αντοχή ολόκληρων στόλων.

Ο συμμαχικός στόλος διέθετε περίπου διακόσιες έξι γαλέρες και έξι βενετικές γαλεάσσες. Οι Οθωμανοί παρέταξαν περισσότερα σκάφη, χωρίς όμως η αριθμητική υπεροχή τους να εξασφαλίζει αντίστοιχη υπεροχή πυρός.

Οι γαλεάσσες ήταν μεγαλύτερες και βαρύτερες από τις συνηθισμένες γαλέρες, με ισχυρό πυροβολικό που μπορούσε να πλήξει τον αντίπαλο καθώς πλησίαζε.

Οι γαλέρες, αντίθετα, βασίζονταν στην ταχύτητα των κωπηλατών και στην ικανότητά τους να εκτελούν ελιγμούς. Το τελικό χτύπημα συχνά δινόταν με επιβίβαση στρατιωτών στο εχθρικό κατάστρωμα. Έτσι, μια ναυτική σύγκρουση μετατρεπόταν γρήγορα σε μάχη πεζικού πάνω σε στενές, κινούμενες ξύλινες επιφάνειες.

Το πρωινό της αναμέτρησης, οι δύο στόλοι αναπτύχθηκαν σε μεγάλες παρατάξεις. Παρά το όνομα της ναυμαχίας, η σύγκρουση πραγματοποιήθηκε δυτικότερα από τη Ναύπακτο, κοντά στις Εχινάδες νήσους. Οι σύμμαχοι τοποθέτησαν τις γαλεάσσες μπροστά από τμήματα της κύριας γραμμής τους, επιχειρώντας να διαταράξουν την εχθρική προσέγγιση.

Όταν άρχισαν οι κανονιοβολισμοί, τα οθωμανικά πλοία βρέθηκαν αντιμέτωπα με ισχυρά πυρά. Ωστόσο, οι βολές δεν σταμάτησαν την επίθεση. Οι αποστάσεις έκλεισαν και οι γαλέρες συγκρούστηκαν, ενώ στρατιώτες ετοιμάζονταν να περάσουν στα αντίπαλα πλοία. Η μάχη μπήκε στην πιο αιματηρή φάση της.

Στα καταστρώματα, η αναμέτρηση έγινε αγώνας επιβίωσης. Αρκεβούζια, τόξα, σπαθιά και λόγχες χρησιμοποιούνταν σε μικρές αποστάσεις. Ο καπνός δυσκόλευε την ορατότητα, ενώ οι τραυματίες είχαν περιορισμένες δυνατότητες διαφυγής.

Στη βόρεια πτέρυγα, κοντά στην ακτή, οι Βενετοί δέχθηκαν σκληρή πίεση. Ο διοικητής τους, Αγκοστίνο Μπαρμπαρίγκο, τραυματίστηκε θανάσιμα, όμως η παράταξή τους άντεξε.

Στη νότια πλευρά, ο έμπειρος Οθωμανός διοικητής Ουλούτς Αλή εκμεταλλεύτηκε τα κενά που δημιουργήθηκαν απέναντί του και επιτέθηκε σε απομονωμένα συμμαχικά πλοία. Η επέμβαση των εφεδρειών του Άλβαρο ντε Μπαθάν συνέβαλε στην αντιμετώπιση αυτής της επικίνδυνης εξέλιξης.

Η αποφασιστική σύγκρουση εκτυλίχθηκε στο κέντρο. Η «Ρεάλ», ναυαρχίδα του Δον Χουάν, και η «Σουλτάνα», ναυαρχίδα του Αλή πασά, βρέθηκαν αντιμέτωπες. Γύρω τους συγκεντρώθηκαν άλλα πλοία και ενισχύσεις, μετατρέποντας τα καταστρώματα σε πυκνό μέτωπο μάχης.

Οι επιθέσεις και οι αντεπιθέσεις συνεχίστηκαν μέχρι την κατάληψη της οθωμανικής ναυαρχίδας. Ο Αλή πασάς σκοτώθηκε και η απώλεια της διοίκησης επιτάχυνε την κατάρρευση του κεντρικού σχηματισμού.

Καθώς η ήττα γενικευόταν, ο Ουλούτς Αλή κατάφερε να απομακρυνθεί με μέρος των δυνάμεών του. Για το μεγαλύτερο τμήμα του οθωμανικού στόλου, όμως, η αναμέτρηση είχε τελειώσει καταστροφικά.

Ο ανθρώπινος απολογισμός ήταν τρομακτικός. Οι ιστορικές εκτιμήσεις διαφέρουν, αλλά συμφωνούν ότι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Περίπου διακόσια οθωμανικά πλοία καταστράφηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν, ενώ χιλιάδες νεκρούς μετρούσαν και οι νικητές.

Ταυτόχρονα, απελευθερώθηκαν χιλιάδες χριστιανοί αιχμάλωτοι που χρησιμοποιούνταν ως κωπηλάτες στις οθωμανικές γαλέρες.

Για εκείνους, η νίκη σήμαινε κάτι περισσότερο από αλλαγή στρατιωτικών συσχετισμών: έφερνε την πιθανότητα επιστροφής στην ελευθερία και στις οικογένειές τους. Πίσω από τους πανηγυρισμούς των ηγεμόνων υπήρχαν προσωπικές ιστορίες αιχμαλωσίας, απώλειας και επιβίωσης, πολλές από τις οποίες δεν καταγράφηκαν ποτέ.

Ανάμεσα στους τραυματίες βρισκόταν ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες, ο μελλοντικός συγγραφέας του «Δον Κιχώτη». Υπηρετούσε στη γαλέρα «Μαρκέσα» και πολέμησε παρότι ήταν άρρωστος. Τραυματίστηκε στο στήθος και στο αριστερό χέρι, το οποίο έχασε τη λειτουργικότητά του χωρίς να ακρωτηριαστεί.

Η αναπηρία τον συνόδευσε σε όλη του τη ζωή, όπως και η υπερηφάνεια για τη συμμετοχή του στη μάχη. Η περίπτωση του Θερβάντες συνδέει τη μεγάλη στρατιωτική ιστορία με μια ανθρώπινη διαδρομή: ένας στρατιώτης που επέζησε από τη σφαγή θα γινόταν αργότερα ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Η νίκη προκάλεσε ενθουσιασμό στην καθολική Ευρώπη και απέκτησε τεράστια συμβολική δύναμη. Ωστόσο, δεν έφερε το τέλος της οθωμανικής παρουσίας στη Μεσόγειο.

Η αυτοκρατορία ανακατασκεύασε γρήγορα τον στόλο της, η Κύπρος παρέμεινε υπό την κυριαρχία της και οι σύμμαχοι δυσκολεύτηκαν να αξιοποιήσουν την επιτυχία τους.

Τα χαμένα έμπειρα πληρώματα ήταν δυσκολότερο να αντικατασταθούν από τα πλοία.

Η Ναύπακτος έδειξε ότι η οθωμανική ναυτική δύναμη μπορούσε να υποστεί συντριπτική ήττα.

Περισσότερους από τέσσερις αιώνες αργότερα, παραμένει μια ιστορία στρατηγικής, τεχνολογίας και θάρρους, αλλά κυρίως μια υπενθύμιση του τεράστιου ανθρώπινου κόστους πίσω από κάθε μεγάλη στρατιωτική νίκη.

https://www.pronews.gr/istoria/naypaktos-1571-i-mera-pou-tsakistike-o-othomanikos-stolos/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...