Σαν σήμερα τα «Σεπτεμβριανά»: Το τουρκικό πογκρόμ που έδιωξε τους Έλληνες από την Κωνσταντινούπολη

Έκαιγαν, βίαζαν και σκότωναν Έλληνες για δύο ημέρες

Σαν σήμερα εκτυλίχθηκαν τα «Σεπτεμβριανά» το τουρκικό πογκρόμ που εξαπέλυσε ο τουρκικός όχλος, υπό την καθοδήγηση της κυβέρνησης Μεντερές, εναντίον του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 1955.

Αποτέλεσμα, οι 100.000 Έλληνες που ζούσαν εκείνη την περίοδο στην Πόλη να εκδιωχθούν και να συρρικνωθούν σταδιακά και σήμερα μόλις και μετά βίας να ξεπερνούν τις 2.000.

Το 1955 τη γειτονική μας χώρα κυβερνούσε ο Αντνάν Μεντερές -ένας «πρώιμος Ερντογάν»- και το Δημοκρατικό Κόμμα.

...

Ο Μεντερές έπαιζε αρκετά το μουσουλμανικό χαρτί, προκαλώντας εκνευρισμό στο κεμαλικό κατεστημένο της χώρας. Το αποδεικνύουν και τα χιλιάδες τζαμιά που κτίστηκαν επί πρωθυπουργίας του.

Η οικονομική κατάσταση στην Τουρκία δεν ήταν ανθηρή, ενώ ο εθνικιστικός πυρετός ανέβαινε, καθώς οι Ελληνοκύπριοι διεκδικούσαν την ένωση της μεγαλονήσου με την Ελλάδα. Ήταν μια καλή αφορμή για τους τούρκους ηγέτες να αποσπάσουν την κοινή γνώμη από τα προβλήματά της, στρέφοντάς την κατά της ελληνικής μειονότητας που ευημερούσε. Στις 28 Αυγούστου 1955 ο Μεντερές ισχυρίστηκε δημόσια ότι οι Ελληνοκύπριοι σχεδίαζαν σφαγές κατά των Τουρκοκυπρίων.

Η αφορμή για το Πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Πόλης δόθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου, με την έκρηξη ενός αυτοσχέδιου μηχανισμού στο Τουρκικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης, που στεγαζόταν και στεγάζεται και σήμερα στο σπίτι, όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο ιδρυτής του σύγχρονου τουρκικού κράτους.

Ως δράστης συνελήφθη από τις ελληνικές αρχές ο Οκτάι Εγκίν, ένας μουσουλμάνος σπουδαστής από την Κομοτηνή, που αργότερα περιεβλήθη το φωτοστέφανο του ήρωα. Τιμήθηκε στην Τουρκία και διορίστηκε κυβερνήτης σε επαρχία.

Χρόνια αργότερα σε μία συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με το συμβάν και θεώρησε τον εαυτό του θύμα των ελληνικών αρχών.

Από την έκρηξη στο σπίτι του Ατατούρκ προκλήθηκαν μόνο μικρές υλικές ζημίες στις τζαμαρίες του κτιρίου, αλλά οι τουρκικές εφημερίδες εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός, μεγαλοποιώντας και διαστρεβλώνοντάς το, κατόπιν κυβερνητικών οδηγιών.

Πρωτοσέλιδοι τίτλοι, όπως «Έλληνες τρομοκράτες κατέστρεψαν το πατρικό σπίτι του Ατατούρκ» της «Ισταμπούλ Εξπρές» και δημοσίευση μιας σειράς από παραποιημένες φωτογραφίες του συμβάντος, προκάλεσαν «αυθόρμητες» διαδηλώσεις στην Πλατεία Ταξίμ το απόγευμα της ίδιας μέρας.

Στις 5 το απόγευμα, το μαινόμενο πλήθος των 50.000 ατόμων στράφηκε κατά των ελληνικών περιουσιών στη συνοικία Πέραν.

Οι λεηλασίες κράτησαν μέχρι τις πρωινές ώρες της 7ης Σεπτεμβρίου, όταν επενέβη ο Στρατός, καθώς η κατάσταση κινδύνευε να τεθεί εκτός ελέγχου.

Μέχρι τότε, οι αρχές παρέμειναν απαθείς, όταν δεν διευκόλυναν τους πλιατσικολόγους στο έργο. Ο μηχανισμός του Δημοκρατικού Κόμματος, που ήλεγχε τα συνδικάτα, έπαιξε καταλυτικό ρόλο στα έκτροπα.

Μεγάλος αριθμός διαδηλωτών μεταφέρθηκε από τη Δυτική Μικρά Ασία δωρεάν, αντί αμοιβής 6 δολαρίων, που ουδέποτε τους δόθηκε.

4.000 ταξί τους μετέφεραν στον χώρο των ταραχών, ενώ φορτηγά του Δήμου της Κωνσταντινούπολης είχαν αναπτυχθεί σε επίκαιρα σημεία της Πόλης, φορτωμένα με τσεκούρια, φτυάρια, ρόπαλα, αξίνες, σφυριά, σιδερένιους λοστούς και μπιτόνια βενζίνης, απαραίτητα σύνεργα για τον όχλο των επιδρομέων, που επέπεσε επί των ελληνικών καταστημάτων με τα συνθήματα «Θάνατος στους γκιαούρηδες», «Σπάστε, γκρεμίστε, είναι γκιαούρης», «Σφάξτε του έλληνες προδότες», «Κάτω η Ευρώπη» και «Εμπρός να βαδίσουμε κατά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης». Την οργή του όχλου δεν γλύτωσαν και κάποια καταστήματα αρμενικής και εβραϊκής ιδιοκτησίας.

Άνδρες και γυναίκες βιάστηκαν και σύμφωνα με τη μαρτυρία του γνωστού τούρκου συγγραφέα Αζίζ Νεσίν, πολλοί ιερείς εξαναγκάστηκαν να υποστούν περιτομή, με θύμα ένα αρμένιο παπά. 16 Έλληνες έχασαν τη ζωή τους και 32 τραυματίστηκαν.

Έκτροπα κατά των Ελλήνων δεν έγιναν μόνο στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και στη Σμύρνη. Το πρωί της 7ης Σεπτεμβρίου τούρκοι εθνικιστές έκαψαν το ελληνικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση της Σμύρνης. Στη συνέχεια, κατέστρεψαν το νεόκτιστο εκκλησάκι της Αγίας Φωτεινής, ενώ λεηλάτησαν σπίτια ελλήνων στρατιωτικών, που υπηρετούσαν στο Στρατηγείο του ΝΑΤΟ.

Ο πρωθυπουργός Μεντερές σε δηλώσεις του ισχυρίστηκε ότι το πογκρόμ κατά των Ελλήνων ήταν έργο των κομμουνιστών. Ένας ισχυρισμός που κατέπεσε αυτοστιγμεί και από τις αναφορές των ξένων πρεσβειών στην Άγκυρα προς τις κυβερνήσεις τους, που επισήμαιναν τις μεγάλες ευθύνες των τουρκικών αρχών.

Η κυβέρνηση Παπάγου προσπάθησε να διεθνοποιήσει το θέμα, αλλά χωρίς σημαντικά αποτελέσματα. Αμερικανοί και Βρετανοί δεν ήταν διατεθειμένοι να ασκήσουν πιέσεις στην Τουρκία, πολύτιμο σύμμαχό τους κατά τη διάρκεια του «Ψυχρού Πολέμου».

Οι νατοϊκοί σύμμαχοί μας είπαν ξεκάθαρα να ξεχάσουμε το συμβάν. Μόνο το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών από τους διεθνείς οργανισμούς απαίτησε από την Τουρκία εξηγήσεις για την καταστροφή του 90% των ορθόδοξων ναών στην Κωνσταντινούπολη. Πάντως, τον Αύγουστο του 1995 η αμερικανική Γερουσία με απόφασή της κάλεσε τον Πρόεδρο Κλίντον να ανακηρύξει την 6η Σεπτεμβρίου Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Πογκρόμ.

Το Πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Πόλης προκάλεσε:

τον θάνατο 16 Ελλήνων και τον τραυματισμό 32
τον θάνατο ενός Αρμένιου
τον βιασμό 12 Ελληνίδων
τον βιασμό αδιευκρίνιστου αριθμού ανδρών (εξαναγκάστηκαν να υποστούν περιτομή)
την καταστροφή:
4.348 εμπορικών καταστημάτων,
110 ξενοδοχείων,
27 φαρμακείων,
23 σχολείων,
21 εργοστασίων,
73 εκκλησιών,
περίπου 1000 κατοικιών, όλα ελληνικής ιδιοκτησίας.

Το οικονομικό κόστος των ζημιών ανήλθε σε 150 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, ενώ η ελληνική κυβέρνηση τις υπολόγισε σε 500.000.000 δολάρια. Η οικονομική αιμορραγία και ο φόβος ανάγκασαν χιλιάδες έλληνες ομογενείς να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα.

Αργότερα, το τουρκικό κράτος διά του προέδρου Τζελάλ Μπαγιάρ υποσχέθηκε αποζημίωση για την καταστροφή των ελληνικών περιουσιών. Στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν ξεπέρασε το 20% των απαιτήσεών τους, με δεδομένο ότι τα περιουσιακά τους στοιχεία είχαν υποτιμηθεί δραματικά.

Πολλές λεπτομέρειες για τα Σεπτεμβριανά ήλθαν στο φως το 1961, κατά τη διάρκεια της δίκης για εσχάτη προδοσία του ανατραπέντος από τους στρατιωτικούς πρωθυπουργού Αντνάν Μεντερές, ο οποίος τελικά δεν γλύτωσε από την αγχόνη. Πολύτιμα στοιχεία προσκομίζει και το βιβλίο του διαπρεπούς ελληνοαμερικανού βυζαντινολόγου Σπύρου Βρυώνη «The Mechanism of catastrophe: The Turkish Pogrom οf September 6-7, 1955 and the destruction of Greek Community of Istambul (Greekworks.com, New York, 2005).

https://www.pronews.gr/istoria/san-simera-ta-septemvriana-to-tourkiko-pogkrom-pou-ediokse-tous-ellines-apo-tin-konstantinoupoli/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Οι κίνδυνοι του τατουάζ στην υγεία των ανθρώπων – Πώς η δερματοστιξία προκαλεί λεμφώματα και καρκίνο

Πώς τα τατουάζ κρατούν το σώμα σε διαρκή συναγερμό

Πίσω από την αισθητική και την αυτοέκφραση ενός τατουάζ κρύβεται ένας μόνιμος βιολογικός μηχανισμός που θέτει το ανοσοποιητικό σύστημα σε κατάσταση διαρκούς κινητοποίησης.

...

Μόλις το μελάνι εισχωρήσει κάτω από την επιδερμίδα, ο οργανισμός αντιλαμβάνεται τα σωματίδια της χρωστικής ως ξένη απειλή, πυροδοτώντας μια χρόνια φλεγμονώδη απόκριση χαμηλής έντασης.

Ο Ατέρμονος Κύκλος των Μακροφάγων

Στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν τον οργανισμό, εξειδικευμένα ανοσοκύτταρα (τα μακροφάγα) σπεύδουν στο σημείο και εγκλωβίζουν το μελάνι. Ωστόσο, επειδή αδυνατούν να διασπάσουν τα συστατικά της χρωστικής, τελικά καταστρέφονται.

Όταν αυτά τα κύτταρα πεθαίνουν, το μελάνι απελευθερώνεται ξανά στον ιστό, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται ένα νέο κύμα μακροφάγων για να επαναλάβει την ίδια ακριβώς διαδικασία. Αυτός ο ασταμάτητος κυτταρικός κύκλος είναι που επιτρέπει στο τατουάζ να παραμένει αναλλοίωτο στον χρόνο, κρατώντας όμως παράλληλα το δέρμα σε μια μόνιμη κατάσταση ερεθισμού.

Μετανάστευση στους λεμφαδένες και πιθανοί κίνδυνοι

Η δράση αυτή δεν περιορίζεται τοπικά. Με την πάροδο των ετών, ένα μέρος των σωματιδίων του μελανιού μεταφέρεται μέσω της λεμφικής οδού και αποθηκεύεται στους λεμφαδένες, επιβαρύνοντας το αμυντικό σύστημα. Πρόσφατες επιστημονικές ενδείξεις αναφέρουν ότι αυτή η εσωτερική συγκέντρωση χρωστικών ενδέχεται να επηρεάζει τη φυσιολογική ανοσολογική λειτουργία, μειώνοντας ενδεχομένως την απόκριση σε συγκεκριμένα εμβόλια, όπως αυτά της τεχνολογίας mRNA.

Επιπλέον, η συχνή παρουσία βαρέων μετάλλων (όπως το κοβάλτιο και το νικέλιο) σε πολλά μελάνια, σε συνδυασμό με τη σταθερή φλεγμονή, συνδέεται από τους ερευνητές με μια μέτρια αύξηση των πιθανοτήτων εμφάνισης δερματικών καρκίνων ή λεμφώματος.

Σε κάθε περίπτωση, η απόκτηση ενός τατουάζ αποτελεί μια μακροχρόνια βιολογική αλληλεπίδραση ανάμεσα στους αμυντικούς μηχανισμούς του σώματος και σε ξένα στοιχεία που ενσωματώνονται μόνιμα στον ιστό.

Στοιχεία από τη μελέτη των: Nielsen, C., Jerkeman, M., & Jöud, A. S. (2024). Tattoos as a risk factor for systemic lymphoma: A population-based case-control study. eClinicalMedicine.

https://www.pronews.gr/ygeia/oi-kindynoi-tou-tatouaz-stin-ygeia-ton-anthropon-pos-i-dermatostiksia-prokalei-lemfomata-kai-karkino/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Οι άνθρωποι- στραγγιστήρια: Ποιοι είναι και πώς επηρεάζουν τη ζωή και την υγεία μας

Οι άνθρωποι-στραγγιστήρια δεν είναι πάντα περαστικοί από τη ζωή μας. (AP Photo/Brennan Linsley)

Οι σχέσεις είναι περίπλοκες. Και συχνά οι άνθρωποι που μας κουράζουν είναι οι ίδιοι που μας στηρίζουν, μας φροντίζουν ή βρίσκονται δίπλα μας όταν τους χρειαζόμαστε.

Όλοι έχουμε έναν τέτοιο άνθρωπο στη ζωή μας. Τον συγγενή που έχει άποψη για τα πάντα. Τον φίλο που τηλεφωνεί μόνο όταν θέλει κάτι. Τον συνάδελφο που μετατρέπει κάθε συζήτηση σε γκρίνια. Τη μαμά που θέλει να βοηθήσει αλλά καταλήγει να παρεμβαίνει.

Πολλοί από εμάς θα αναγνωρίζαμε εύκολα αυτά τα «στραγγιστήρια». Είναι οι άνθρωποι που μετά από μία συνάντηση ή ένα τηλεφώνημα μάς αφήνουν εξαντλημένους, εκνευρισμένους και «άδειους». Το παράδοξο είναι ότι συνήθως δεν πρόκειται για ανθρώπους που μπορούμε να διαγράψουμε από τη ζωή μας. Οι επιπτώσεις αυτών των σχέσεων δεν σταματούν στην ψυχολογία μας. Μπορεί να επηρεάζουν και τη σωματική μας υγεία.

Σχετικό θέμα: Πικρία: Το συναίσθημα που μας δηλητηριάζει

...

Οι σχέσεις που μας βαραίνουν

Για πολλά χρόνια το ενδιαφέρον στρεφόταν κυρίως στα οφέλη των σχέσεων. Ωστόσο, όσο οι σχέσεις μάς οφελούν άλλο τόσο μάς βλάπτουν. Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε φέτος στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), αναλύθηκαν στοιχεία από χιλιάδες ανθρώπους σχετικά με τα πρόσωπα που τους δημιουργούν συχνά προβλήματα ή κάνουν τη ζωή τους δύσκολη. Περίπου ένας στους τρεις συμμετέχοντες ανέφερε ότι είχε τουλάχιστον έναν τέτοιο άνθρωπο στη ζωή του.

Οι άνθρωποι-στραγγιστήρια δεν είναι συνήθως άγνωστοι ή περαστικοί από τη ζωή μας. Συχνά πρόκειται για συγγενείς, συναδέλφους ή άλλους ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόμαστε την καθημερινότητά μας. Οι οικογενειακές σχέσεις φαίνεται να είναι από τις συχνότερες πηγές έντασης. Ίσως επειδή είναι πολύ συναισθηματικές, διαρκούν πολλά χρόνια και συχνά νιώθουμε ότι έχουμε υποχρέωση να τις διατηρούμε ακόμη και όταν μας δυσκολεύουν.

Σε αρκετές περιπτώσεις, οι άνθρωποι περιγράφουν τους γονείς τους ως δύσκολες σχέσεις. Μπορεί να μην προσφέρουν στήριξη όταν τη χρειαζόμαστε. Μπορεί να είναι υπερβολικά επικριτικοί, να παρεμβαίνουν συνεχώς ή να δυσκολεύονται να σεβαστούν τα όρια των άλλων. Κι όμως, δεν είναι εύκολο να απομακρυνθούμε από αυτούς τους ανθρώπους. Συχνά πρόκειται για πρόσωπα τα οποία παρά τις δυσκολίες, εξακολουθούν να παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή μας.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι άνθρωποι-στραγγιστήρια μπορεί ακόμη και να υπονομεύουν τις προσπάθειές μας. Να μας πιέζουν να πιούμε αλκοόλ ενώ προσπαθούμε να το κόψουμε ή να μας παρακινούν να φάμε γλυκά ενώ προσπαθούμε να περιορίσουμε τη ζάχαρη.

Όταν η ένταση επηρεάζει και το σώμα

Οι επιπτώσεις αυτών των σχέσεων δεν περιορίζονται στην ενόχληση ή στη στενοχώρια. Η παρουσία τους στη ζωή μας συνδέεται με αυξημένα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης, αλλά και με χειρότερη ψυχική και σωματική υγεία.

Μάλιστα, η μελέτη έδειξε ότι κάθε επιπλέον άνθρωπος-στραγγιστήρι στη ζωή ενός ατόμου συνδεόταν με ταχύτερη βιολογική γήρανση, περίπου κατά εννέα μήνες.

Μία πιθανή εξήγηση είναι ότι η διαρκής ένταση που προκαλούν αυτές οι σχέσεις οδηγεί τον οργανισμό στην παραγωγή ορμονών του στρες. Με την πάροδο του χρόνου, οι ορμόνες αυτές ενισχύουν τις φλεγμονές, επηρεάζουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και φθείρουν συνολικά τον οργανισμό.

Ίσως αυτό συμβαίνει επειδή δίνουμε μεγαλύτερη βαρύτητα στις δυσάρεστες εμπειρίες απ’ ό,τι στις ευχάριστες. Μια αρνητική αλληλεπίδραση μπορεί να μας επηρεάσει περισσότερο από πολλές θετικές.

Σχετικό θέμα: Γιατί δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την αρνητική κριτική

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η λύση είναι να απομακρύνουμε από τη ζωή μας κάθε άνθρωπο που μάς εκνευρίζει ή μάς δυσκολεύει.

Οι τριβές ως μέρος της συνύπαρξης

Οι σχέσεις είναι περίπλοκες. Και συχνά οι άνθρωποι που μας κουράζουν είναι οι ίδιοι που μας στηρίζουν, μας φροντίζουν ή βρίσκονται δίπλα μας όταν τους χρειαζόμαστε.

Εάν κάποιος βρίσκεται στη ζωή μας για αρκετό καιρό, είναι σχεδόν βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα μας εκνευρίσει. Και το ίδιο πιθανό είναι να τον εκνευρίσουμε κι εμείς.

Οι γυναίκες φαίνεται να βρίσκονται συχνότερα και στις δύο πλευρές αυτών των σχέσεων. Είναι πιθανότερο να έχουν στη ζωή τους ανθρώπους-στραγγιστήρια, αλλά και να θεωρούνται οι ίδιες τέτοιοι άνθρωποι από τους άλλους. Ένας πιθανός λόγος είναι ότι συχνά αναλαμβάνουν τον ρόλο του ανθρώπου που κρατά ενωμένη την οικογένεια. Είναι εκείνες που φροντίζουν τους συγγενείς, οργανώνουν οικογενειακές υποχρεώσεις, θυμούνται γιορτές και γενέθλια και σπεύδουν να βοηθήσουν όταν υπάρχει ανάγκη. Μαζί με αυτή τη φροντίδα, όμως, μπορεί να έρχονται και συμβουλές που δεν ζητήθηκαν, σχόλια για την ανατροφή των παιδιών ή παρατηρήσεις για την καθημερινότητα. Με άλλα λόγια, μερικές φορές ενοχλούν περισσότερο επειδή συμμετέχουν περισσότερο.

Υπάρχει μια φράση που περιγράφει εύστοχα αυτή την πραγματικότητα: η τριβή είναι το τίμημα που πληρώνουμε για να ανήκουμε σε μια κοινότητα

Οι συγκάτοικοι που αφήνουν τα πιάτα στον νεροχύτη ή τα ξαδέλφια με απόψεις που απέχουν πολύ από τις δικές μας, μπορεί πράγματι να μας εκνευρίζουν. Είναι όμως και οι ίδιοι άνθρωποι που ίσως μας φέρουν ένα πιάτο φαγητό όταν αρρωστήσουμε ή που θα κρατήσουν το παιδί μας σε μια δύσκολη στιγμή.

Όταν λοιπόν σκεφτόμαστε πόσο μας κουράζει ή μας δυσκολεύει κάποιος, ίσως αξίζει να αναλογιστούμε και όσα προσφέρει στη ζωή μας.

Ίσως, τελικά, το να μην υπάρχει κανένας άνθρωπος-στραγγιστήρι στη ζωή μας να μην είναι το μέτρο μιας πλήρους ζωής.

Γιατί για κάποιους η μοναξιά μπορεί να είναι πιο βαριά από τις τριβές της συνύπαρξης.

https://www.ertnews.gr/eidiseis/mono-sto-ertgr/oi-anthropoi-straggistiria-poioi-einai-kai-pos-epireazoun-ti-zoi-kai-tin-ygeia-mas/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Μυστήριο με «νησί-φάντασμα» στον Καναδά: Εμφανίστηκε, εξαφανίστηκε και ξαναβρέθηκε δεκάδες χιλιόμετρα μακριά!

Δείτε εικόνες

Ένα ασυνήθιστο θέαμα καταγράφηκε στη λίμνη Γουίλιστον της Βρετανικής Κολομβίας, στον Καναδά, όπου ένας τεράστιος σχηματισμός που μοιάζει με «πλωτό νησί» άρχισε να κινείται στην επιφάνεια του νερού.

Το παράξενο φαινόμενο εντόπισε ο κάτοικος της περιοχής Ρόκι Έιβερι, ο οποίος βρισκόταν με τη βάρκα του στη λίμνη και κατέγραψε εικόνες που στη συνέχεια δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Από τις εικόνες φαίνεται ένας μεγάλος όγκος φυσικών υλικών, πάνω στον οποίο έχουν αναπτυχθεί δέντρα και πυκνή βλάστηση.

Ο σχηματισμός δεν πρόκειται για ένα κανονικό νησί, αλλά φαίνεται να αποτελεί μια τεράστια φυσική «σχεδία», αποτελούμενη πιθανότατα από χώμα, ρίζες, κορμούς και φυτική ύλη.

...

Αρχικά υπήρξαν αμφιβολίες ακόμη και για την αυθεντικότητα των εικόνων, καθώς τα βίντεο που δημιουργούνται με τεχνητή νοημοσύνη έχουν κάνει ολοένα πιο δύσκολη την αξιολόγηση ασυνήθιστων περιστατικών.

Ωστόσο, η ύπαρξη του σχηματισμού επιβεβαιώθηκε μέσω δορυφορικών εικόνων του ευρωπαϊκού προγράμματος Copernicus. Σε εικόνα του Sentinel-2 που ελήφθη στις 21 Ιουλίου 2026 διακρίνεται η πράσινη μάζα, περίπου 100 χιλιόμετρα δυτικά του φράγματος W.A.C. Bennett.

Το ενδιαφέρον είναι ότι το «νησί» δεν παρέμεινε σταθερό. Οι εικόνες έδειξαν ότι είχε μετακινηθεί, ενώ για κάποιο διάστημα η θέση του παρέμενε άγνωστη. Στις 31 Αυγούστου, ο Έιβερι ανέφερε ότι ο σχηματισμός εντοπίστηκε εκ νέου, αυτή τη φορά στον ποταμό Ospika, που συνδέεται με τη λίμνη Γουίλιστον.

Το πιθανότερο σενάριο για τη δημιουργία του

Η λίμνη Γουίλιστον αποτελεί τεχνητό ταμιευτήρα και συνδέεται με το φράγμα W.A.C. Bennett, το οποίο διαχειρίζεται η BC Hydro για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

Μία από τις πιθανότερες εξηγήσεις που εξετάζονται είναι ότι η άνοδος της στάθμης του νερού προκάλεσε την αποκόλληση μιας μεγάλης μάζας υλικών από την όχθη. Η συγκεκριμένη μάζα μπορεί να είχε δημιουργηθεί σταδιακά επί χρόνια, συγκρατώντας χώμα, ρίζες, ξύλα και βλάστηση.

Το ενδεχόμενο αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι ο ταμιευτήρας έφτασε μέσα στο 2026 σε πλήρη χωρητικότητα για πρώτη φορά εδώ και 14 χρόνια. Τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο, μάλιστα, χρειάστηκε να απελευθερωθούν ποσότητες νερού από το φράγμα.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι το πλωτό νησί επηρεάζει τη λειτουργία του φράγματος. Ωστόσο, η παρουσία ενός τόσο μεγάλου και κινούμενου σχηματισμού θα μπορούσε να δημιουργήσει κινδύνους για μικρά σκάφη και αλιευτικά που κινούνται στην περιοχή.

Η τεράστια έκταση της λίμνης Γουίλιστον καθιστά δύσκολη τη συνεχή παρακολούθηση της πορείας του σχηματισμού.

https://www.pronews.gr/kosmos/mystirio-me-nisi-fantasma-ston-kanada-emfanistike-eksafanistike-kai-ksanavrethike-dekades-xiliometra-makria/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Morgan Stanley: Πώς το αλάτι μπορεί να γίνει το «νέο πετρέλαιο»

Η ζήτηση για χλωριούχο νάτριο, δηλαδή το κοινό επιτραπέζιο αλάτι, ενδέχεται να αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια, καθώς οι μπαταρίες ιόντων νατρίου αναδεικνύονται σε μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική λύση έναντι των μπαταριών λιθίου.

Σύμφωνα με τη Morgan Stanley, η συγκεκριμένη τεχνολογία θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία μιας νέας αγοράς αξίας έως και 800 δισ. δολαρίων μέχρι το 2035, μεταβάλλοντας τις ισορροπίες στον κλάδο της αποθήκευσης ενέργειας, όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το oninvest.com.

...

Οι αναλυτές της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας χαρακτηρίζουν την εξέλιξη αυτή ως τη «νέα εποχή του πετρελαίου», εκτιμώντας ότι οι μπαταρίες ιόντων νατρίου θα αποκτήσουν ολοένα μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς. Ενώ το 2027 αναμένεται να αντιπροσωπεύουν μόλις το 2% της παγκόσμιας αγοράς μπαταριών, το ποσοστό αυτό προβλέπεται να αυξηθεί στο 20% έως το 2030 και στο 37% έως το 2035.

Το βασικό πλεονέκτημα των μπαταριών «αλατιού» είναι το χαμηλότερο κόστος και η μεγαλύτερη σταθερότητά τους σε σύγκριση με τις μπαταρίες λιθίου. Παράλληλα, παρουσιάζουν καλύτερες επιδόσεις σε ακραίες θερμοκρασίες. Σε πολύ ψυχρές συνθήκες διατηρούν περισσότερο από το 90% της φόρτισής τους, όταν οι αντίστοιχες μπαταρίες λιθίου χάνουν περίπου το μισό της ενεργειακής τους ικανότητας.

Η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να δώσει νέα ώθηση σε έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε περιοχές με ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες, όπου μέχρι σήμερα η εγκατάσταση συστημάτων αποθήκευσης θεωρούνταν οικονομικά ασύμφορη. Η Morgan Stanley εκτιμά ότι το πρώτο κύμα εμπορικής αξιοποίησης θα προέλθει από την αντικατάσταση παλαιών συστημάτων αποθήκευσης και μπαταριών σε εταιρικούς στόλους οχημάτων που δραστηριοποιούνται σε βόρειες περιοχές.

Ωστόσο, η νέα τεχνολογία συνοδεύεται και από προκλήσεις. Για να καταστεί πραγματικά ανταγωνιστική, το κόστος παραγωγής των μπαταριών θα πρέπει να μειωθεί κατά περίπου 36%. Παρά την αφθονία του αλατιού, η παραγωγή απαιτεί και άλλα εξειδικευμένα υλικά, όπως το μπλε του Βερολίνου, δημιουργώντας νέες πιθανές ελλείψεις στην εφοδιαστική αλυσίδα.

Επιπλέον, μια ενδεχόμενη πτώση των τιμών του λιθίου ή επιθετικές στρατηγικές τιμολόγησης από τους μεγάλους κατασκευαστές θα μπορούσαν να επιβραδύνουν την υιοθέτηση της νέας τεχνολογίας.

Η Morgan Stanley εκτιμά επίσης ότι η αγορά θα οδηγηθεί σε περαιτέρω συγκέντρωση, με μεγάλους παίκτες όπως η General Motors και η CATL να βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση. Παράλληλα, η μετάβαση στις μπαταρίες ιόντων νατρίου ενδέχεται να επηρεάσει και τις αγορές εμπορευμάτων, μειώνοντας τη ζήτηση για χαλκό κατά περίπου 200.000 μετρικούς τόνους ετησίως.

https://www.liberal.gr/emporeymata/morgan-stanley-pos-alati-mporei-na-ginei-neo-petrelaio

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η θεωρία των «Μολυσμένων Ελίτ»: Γιατί συνδέεται με αρχαία παράσιτα και έλεγχο συνείδησης

Ποια η σχέση με το «Μάτι του Ώρου» και το «Μάτι του Ρα»

Μία από τις πιο σκοτεινές και επίμονες θεωρίες στους κύκλους του εσωτερισμού επαναφέρει στο προσκήνιο τα αρχαία αιγυπτιακά σύμβολα. Πώς το «Μάτι του Ώρου» και το «Μάτι του Ρα» μετατράπηκαν, σύμφωνα με σύγχρονες αφηγήσεις, από ιερές αλληγορίες της ανθρώπινης συνείδησης σε υποτιθέμενες απεικονίσεις ενός παρασίτου που ελέγχει την παγκόσμια ελίτ;

Το αρχαίο σύμβολο και η ανατομία του εγκεφάλου

Στην αρχαία αιγυπτιακή παράδοση, το Μάτι του Ώρου (Wedjat) συμβόλιζε την αποκατάσταση, την προστασία και την εσωτερική όραση, ενώ το Μάτι του Ρα εξέφραζε την εξωτερική δράση, την ηλιακή δύναμη και την παρατήρηση του ορατού κόσμου.

...

Εδώ και δεκαετίες, ερευνητές του εσωτερισμού αλλά και αναλυτές συμβόλων έχουν παρατηρήσει μια εντυπωσιακή ομοιότητα ανάμεσα στις γραμμές του Ματιού του Ώρου και την ανατομική τομή του ανθρώπινου εγκεφάλου. Συγκεκριμένα, το σχήμα του φαίνεται να αποτυπώνει με ακρίβεια:

Το μεσολόβιο (corpus callosum)

Το λιμβικό σύστημα και τον θάλαμο

Την επίφυση (pineal gland), τον αδένα που συχνά αποκαλείται μεταφορικά ως «τρίτο μάτι».

Ενώ η κλασική ερμηνεία εστιάζει στην ισορροπία της ανθρώπινης αντίληψης, μια πιο ακραία συνωμοσιολογική προσέγγιση δίνει μια εντελώς διαφορετική διάσταση. Σύμφωνα με αυτή την αφήγηση, το σύμβολο δεν αποτελεί ανατομικό χάρτη του υγιούς εγκεφάλου, αλλά την απεικόνιση ενός αρχέγονου βιολογικού ή ενεργειακού «παρασίτου».

Οι βασικοί πυλώνες αυτής της θεωρίας υποστηρίζουν ότι:

Το υποτιθέμενο παράσιτο δεν προσβάλλει τον οργανισμό τυχαία, αλλά εισέρχεται μέσω του οπτικού νεύρου και του ματιού, εγκαθιστώντας τον έλεγχό του απευθείας στο κέντρο επεξεργασίας δεδομένων του εγκεφάλου.

Στους κύκλους αυτούς διακινείται ο ισχυρισμός ότι ηγέτες, διασημότητες και μέλη της παγκόσμιας ελίτ υποβάλλονται εθελοντικά σε αυτή τη διαδικασία («Host/Parasite symbiosis»), παραδίδοντας μέρος της συνείδησης και της αυτονομίας τους με αντάλλαγμα δύναμη, επιρροή και πρόσβαση σε κλειστές δομές εξουσίας.

Η αλλοίωση της επίφυσης και του νευρικού συστήματος φέρεται να αποκόπτει το άτομο από την ενσυναίσθηση, μετατρέποντάς το σε φορέα αποφάσεων που εξυπηρετούν μια ενιαία, σκοτεινή ιεραρχία.

Σύγχρονος μύθος ή αρχαία αλληγορία;

Παρά τη δημοφιλία τέτοιων αφηγήσεων σε πλατφόρμες μυστηρίου και underground φόρουμ, η ιστορική και αρχαιολογική επιστήμη ξεκαθαρίζει ότι τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά δεν είχαν καμία σχέση με «παρασιτικούς οργανισμούς».

Η δύναμη αυτών των θεωριών, ωστόσο, παραμένει ισχυρή στη σύγχρονη κουλτούρα: αποτελούν τη μεταφορά των διαχρονικών φόβων της ανθρωπότητας γύρω από τη χειραγώγηση των μαζών, την αλλοτρίωση της εξουσίας και το αν οι ηγέτες του κόσμου λειτουργούν πράγματι με ανθρώπινα κίνητρα.

https://www.pronews.gr/istoria/i-theoria-ton-molysmenon-elit-giati-syndeetai-me-arxaia-parasita-kai-elegxo-syneidisis/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

3 Σεπτεμβρίου 1843: Οι τοκογλύφοι της Αθήνας, τα πανάκριβα ακίνητα, η Επανάσταση κατά των Βαυαρών και το Σύνταγμα

Η κατάσταση στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1840 - Η "συνωμοτική" οργάνωση για την παραχώρηση Συντάγματος από τον Όθωνα - Ποιοι συμμετείχαν σ' αυτή; Η Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 και το Σύνταγμα του 1844

Μια από τις σημαντικότερες στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας είναι αναμφίβολα η παραχώρηση Συντάγματος από τον Όθωνα, μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843. Το Σύνταγμα ψηφίστηκε στις 18 Μαρτίου 1844 και το πολίτευμα της χώρας μας μετατράπηκε από Απόλυτη Μοναρχία σε Συνταγματική Μοναρχία. Πώς όμως φτάσαμε στα γεγονότα του 1843;

Η κατάσταση στην Ελλάδα το 1843

...

Ο Όθωνας ενηλικιώθηκε την 1η Ιουνίου 1835. Μετά τον αρχικό ενθουσιασμό ήρθε η απότομη προσγείωση στην πραγματικότητα. Το 1833 η Ελλάδα είχε λάβει δάνειο 60 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων με την εγγύηση των τριών προστάτιδων δυνάμεων. Η χώρα όμως και τα επόμενα χρόνια εξακολουθούσε να βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση. Στην Αθήνα οι τιμές της γης και των ακινήτων είχαν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, ενώ η τοκογλυφία οργίαζε. Η απολυταρχική διακυβέρνηση του Όθωνα δυσχέραινε ακόμα περισσότερο τα πράγματα.

Το 1841, ο Όθωνας επανέφερε από τον Λονδίνο, όπου είχε διοριστεί ως πρεσβευτής, τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Του ανέθεσε το Υπουργείο Εσωτερικών και την προεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου, όταν δεν θα προήδρευε ο ίδιος. Ο Μαυροκορδάτος αποδέχθηκε την πρόσκληση, θέτοντας όμως κάποιους όρους προς τη σωστή κατεύθυνση: να δοθεί στο Συμβούλιο Επικρατείας αποφασιστική, όχι συμβουλευτική ψήφος για τα οικονομικά θέματα· να διαλυθεί το Ανακτοβούλιο, ένα συμβουλευτικό Σώμα, σχεδόν αποκλειστικά από Βαυαρούς, το οποίο ασκούσε ισχυρή επιρροή στον Όθωνα και είχε προκαλέσει την αγανάκτηση της κοινής γνώμης, να προεδρεύει ο πρωθυπουργός στο Υπουργικό Συμβούλιο και όχι ο βασιλιάς και τέλος να αποχωρήσουν σταδιακά οι Βαυαροί από τις θέσεις της Διοίκησης. Ο Όθωνας συμφώνησε, με δυσφορία όμως.

Όθων και Αμαλία

Σύντομα άρχισαν να υπάρχουν συγκρούσεις μεταξύ τους που οδήγησαν στην παραίτηση Μαυροκορδάτου λίγους μόλις μήνες μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας (8/20 Αυγούστου 1841). Ουσιαστικά, τα επόμενα δύο και πλέον χρόνια δεν υπήρχε επίσημα πρωθυπουργός. Το Υπουργείο Εσωτερικών, το σημαντικότερο εκείνη την εποχή ανέλαβε ο αγωνιστής του 1821 (γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη) Δημήτριος Χρηστίδης, "υπαρχηγός" του γαλλικού κόμματος (ο αρχηγός του Ιωάννης Κωλέττης είχε διοριστεί πρεσβευτής στο Παρίσι). Η "κυβέρνηση Χρηστίδη", όπως επικράτησε να λέγεται κυβέρνησε με σύνεση και μετριοπάθεια. Ο Χρηστίδης πέτυχε τη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του Συμβουλίου της Επικρατείας και την κατάργηση του Ανακτοβουλίου. Αντί γι' αυτό δημιουργήθηκε το "Βασιλικό Γραφείο", που είχε όμως λιγότερη ισχύ.

Ιωάννης Μακρυγιάννης

Η "κυβέρνηση Χρηστίδη" συμπλήρωσε και ανέπτυξε τις δημόσιες υπηρεσίες, αναδιοργάνωσε τα τελωνεία και επέκτεινε τα ταχυδρομεία. Τον Ιανουάριο του 1842 άρχισε η λειτουργία της Εθνικής Τράπεζας υπό τη διοίκηση του Γεωργίου Σταύρου. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις που είχαν διαταραχθεί από την εξέγερση της Κρήτης το 1840 εξομαλύνθηκαν. Ο Ιωάννης Κωλέττης άρχισε να γίνεται επιφυλακτικός απέναντι στον Χρηστίδη, ενώ επιφανή στελέχη του Γαλλικού Κόμματος, όπως ο Ιωάννης Μακρυγιάννης και ο Ρήγας Παλαμήδης αποστασιοποιήθηκαν από την κυβέρνηση και πέρασαν στην αντιπολίτευση, όπου τα στελέχη του Αγγλικού και του Ρωσικού Κόμματος, παρά τις μεταξύ τους διαφορές ετοίμαζαν συνωμοσία κατά του Όθωνα και της προσωπικής του διακυβέρνησης και των Βαυαρών, που είχαν τον έλεγχο της Διοίκησης και του Στρατού.

Ρήγας Παλαμήδης

Η κατάσταση στην Ελλάδα πριν την Επανάσταση του 1843

Είχε ωριμάσει πλέον στη χώρα μας η εισαγωγή συνταγματικού πολιτεύματος. Ήταν κάτι που ήδη ζητούσαν ορισμένοι από την εποχή του Καποδίστρια. Το ίδιο ζητούσαν πολλοί παραγκωνισμένοι πρόκριτοι και οπλαρχηγοί, αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία του απλού λαού. Το παράδοξο είναι, ότι οι περισσότεροι είχαν μια συγκεχυμένη εικόνα για το Σύνταγμα. Μάλιστα πολλοί νόμιζαν ότι θα ήταν πανάκεια που θα έλυνε όλα τα προβλήματά τους.

Η Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 σε επιστολικό δελτάριο των αρχών του 20ου αιώνα

Τον Ιανουάριο του 1843, ο Υπουργός Εξωτερικών Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός ανακοίνωσε στους πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων, ότι η Ελλάδα αδυνατούσε να πληρώσει τα τοκοχρεολύσια, η καταβολή των οποίων έληγε την 1η Μαρτίου 1843 χωρίς τη χορήγηση νέου δανείου από αυτές. Κάτι τέτοιο γινόταν στο παρελθόν, καθώς όταν υπήρχαν οικονομικές δυσκολίες ο Όθωνας κατέφευγε στις Μεγάλες Δυνάμεις για νέο δανεισμό. Πάντοτε, μάλιστα, προς τη χώρα που το προσκείμενο φιλικά σ' αυτή κόμμα βρισκόταν στην εξουσία. Αυτή τη φορά όμως έλαβε αρνητική απάντηση.

Ιάκωβος ή Ιακωβάκης Ρίζος Νερουλός

Τελικά, οι Μεγάλες Δυνάμεις, την 1η Μαΐου 1843, στη Διάσκεψη του Λονδίνου ξεκίνησαν τις διαπραγματεύσεις για το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας. Κατέληξαν στο Πρωτόκολλο της 5ης Ιουλίου 1843, το οποίο η Ελλάδα υποχρεώθηκε να υπογράψει στις 2/14 Σεπτεμβρίου 1843. Σύμφωνα με αυτό ο ετήσιος τόκος και η απόσβεση του δανείου έφταναν στα 3.635.922 φράγκα. Οι ξένοι πρεσβευτές στην Αθήνα και εκπρόσωπος του Οίκου Ρότσιλντ στην Ελλάδα, θα παρακολουθούσαν τη μεταφορά των χρημάτων στους πιστωτές. Η Ελλάδα έπρεπε να περικόψει δαπάνες, ίσες με το ποσό που αναφέραμε, για να μπορέσει να εξυπηρετήσει το χρέος της. Μεταξύ άλλων υπήρξε αναβολή της πληρωμής των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και περικοπή τους. Αυτό αφορούσε όχι μόνο τους δημόσιους υπαλλήλους, αλλά και τους στρατιωτικούς. Πολλοί αποστρατεύτηκαν (όχι όμως οι Βαυαροί...). Παράλληλα έκλεισαν πολλές πρεσβείες ακόμα και σε μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο. Ακόμα και ο Χρηστίδης έκανε εισηγήσεις στον Όθωνα για παραχώρηση Συντάγματος.

Ο Δημήτριος Χρηστίδης το 1864

Η Επανάσταση του 1843

Η Επανάσταση που τελικά έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου 1843, είχε αρχίσει να οργανώνεται από το 1840-41. Βασικοί "πρωταγωνιστές" της συνωμοσίας ήταν οι: Α. Μεταξάς, Α. Λόντος, Κ. Ζωγράφος, Μ. Σούτσος και Ρ. Παλαμήδης. Η αρχική ημερομηνία για την Επανάσταση ήταν η 25η Μαρτίου 1844. Όμως άρχισαν κάποιες διαρροές που έφτασαν μέχρι το παλάτι. Ο Υπασπιστής του Όθωνα Γενναίος (Ιωάννης) Κολοκοτρώνης συνάντησε τον Α. Μεταξά και τον ρώτησε τι συμβαίνει. Φαίνεται ότι πείστηκε από όσα του είπε και δεν προχώρησε σε καμία περαιτέρω ενέργεια. Ανάμεσα στους "συνωμότες" ήταν και ο Μακρυγιάννης, που είχε κινήσει υποψίες με τη στάση του. Τα μεσάνυχτα της 2ας προς 3η Σεπτεμβρίου 1843 το σπίτι του περικυκλώθηκε από πλήθος χωροφυλάκων, πεζών και έφιππων και διμοιρία σώματος Μανιατών. Διοικητής τους ήταν ο Μοίραρχος Τζήνος. Σύντομα όμως έσπευσαν για βοήθειά του δεκάδες αγωνιστές του 1821. Ανάμεσά τους κι ο θρυλικός Κωνσταντίνος Χορμοβίτης (ή Λαγουμιτζής), που μαζί με τον Κραβαρίτη Παναγιώτη Σωτηρόπουλο ήταν οι κορυφαίοι κατασκευαστές λαγουμιών (υπόγειων σηράγγων) για πρόκληση καταστροφών στα εχθρικά στρατόπεδα.

Ανδρέας Μεταξάς

Ο Κιουταχής έμαθε για τα καλά τον Ηπειρώτη Χορμοβίτη κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Ακρόπολης (1826). Είπε ότι αν τον είχε μαζί του, θα του έδινε το βάρος του σε χρυσάφι, ενώ κάποιοι αναφέρουν ότι του το πρότεινε και ο Χορμοβίτης αρνήθηκε. Η οδός Λαγουμιτζή της Αθήνας πήρε το όνομά της από το "παρατσούκλι" του Χορμοβίτη. Ίσως κάποτε θα πρέπει να ασχοληθούν οι ιστορικοί μόνο με τους άγνωστους ήρωες του 1821, που πρόσφεραν τεράστιες υπηρεσίες στον Αγώνα...

Ο φρούραρχος της Αθήνας Πίσσας έστειλε ενισχύσεις στον Τζήνο. Στη συμπλοκή που ακολούθησε σκοτώθηκε ο Ενωμοτάρχης Μπασδέκης και τραυματίστηκαν ένας χωροφύλακας κι ένας από τους υποστηρικτές του Μακρυγιάννη. Ήταν τα μόνα θύματα της 3ης Σεπτεμβρίου.

Η ώρα της Επανάστασης είχε φτάσει. Ακόμα και Βαυαροί συμβούλευαν τον Όθωνα να παραχωρήσει Σύνταγμα. Άλλωστε, όπως γράφει ο Α. Σούτζος: "Η κυβέρνησις κατά την ημέραν της θείας δίκης, κατά την έκφρασιν συμβούλου τινός, δεν είχε υπέρ αυτής ούτε μίαν γραίαν".

Δημήτριος Καλλέργης

Τον Αύγουστο του 1843 μυήθηκε στη "συνωμοσία" ο Συνταγματάρχης Καλλέργης, Διοικητής του Ιππικού στην Αθήνα. Ακολούθησαν, ο Συνταγματάρχης Σκαρβέλης, Διοικητής του Πεζικού και ο Συνταγματάρχης Σπυρομήλιος, Διοικητής της Σχολής Ευελπίδων. Ο Λοχαγός του Πυροβολικού Σχινάς, δεν έδειξε μεγάλη προθυμία να ακολουθήσει τους άλλους. Όταν όμως, στις 3 Σεπτεμβρίου κλήθηκε από το Παλάτι να φέρει στον χώρο των Ανακτόρων, τη σημερινή Βουλή, τα πυροβόλα του, αντί να τα στρέψει κατά του πλήθους: "... παραταχθείς μεταξύ των δύο γραμμών του Πεζικού φωνάζει μετά των λοιπών. "Ζήτω το Σύνταγμα". Ούτως, όλα τα Σώματα της φρουράς συνηνώθησαν εις το κίνημα. Τότε άρχισε να συρρέει το πλήθος".

Ας δούμε όμως τι έγινε το βράδυ της 3ης Σεπτεμβρίου.

Ο Καλλέργης, που έμεινε στην ιστορία ως ο επικεφαλής της Επανάστασης της 3ης Σεπτεμβρίου πήγε στους στρατώνες και ξεσήκωσε τους στρατιώτες με το σύνθημα "Ζήτω το Σύνταγμα". 2.000 τον ακολούθησαν στα Ανάκτορα. Παράλληλα, έστειλε έναν λόχο να διαλύσει την πολιορκία του σπιτιού του Μακρυγιάννη και άλλον έναν, να ανοίξει τις φυλακές του Μεντρεσέ (απέναντι από τους Αέρηδες της Πλάκας). Έστειλε ακόμα στρατιωτικά αποσπάσματα να καταλάβουν το Νομισματοκοπείο, την Εθνική Τράπεζα, το Δημόσιο Ταμείο και τα διάφορα Υπουργεία.

Καθοριστικής σημασίας ήταν η άρνηση του Σχινά, στην οποία αναφερθήκαμε παραπάνω, να συνταχθεί με τον Όθωνα, ο οποίος έστειλε τον Υπασπιστή του Γαρδικιώτη Γρίβα και τον Υπουργό Στρατιωτικών Αλεξάκη Βλαχόπουλο να προσπαθήσουν να μεταπείσουν τους στρατιώτες. Και οι δύο συνελήφθησαν πριν προλάβουν να κάνουν τίποτα.

Ο Όθωνας με τον Συνταγματάρχη Es εμφανίστηκαν σε μία θυρίδα, στο ισόγειο του παλατιού και ζήτησαν από τον Καλλέργη να μάθουν τι ζητούν οι στρατιώτες. Ο Ες κάτω από τη γενική κατακραυγή του πλήθους αποχώρησε. "Την ανάσταση της συνταγματικής πολιτείας" είπε ο Καλλέργης. Ο Όθωνας ζήτησε να διαλυθούν ο Στρατός και το πλήθος και θα φροντίσει για το αίτημα αυτό. Ο Καλλέργης απάντησε ότι αυτό δεν θα γινόταν, αν ο Όθωνας δεν αποφάσιζε με τα μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας την παραχώρηση Συντάγματος.

Το ΣτΕ συνήλθε και, αν και δεν υπήρξε ομοφωνία, αποφάσισε την αναγνώριση του Κινήματος, αποδέχτηκε την αξίωση για χορήγηση Συντάγματος κ.ά. Έτσι, συγκροτήθηκε επιτροπή από τους Γ. Κουντουριώτη, Λ. Μαυρομιχάλη, Γ. Ψύλλα, Γ. Αινιάν, Α. Λόντο και τον Γραμματέα του ΣτΕ Κ. Προβελέγγιο η οποία θα παρουσίαζε τις αποφάσεις του στον Όθωνα για επικύρωση και υπογραφή!

Το πρωί, η Επιτροπή έφτασε στα Ανάκτορα και παρουσίασε στον Όθωνα τις αποφάσεις . Ο Βαυαρός δέχτηκε τα κείμενα, αλλά ζήτησε και τη γνώμη των πρεσβευτών των Μεγάλων Δυνάμεων. Ο Καλλέργης όμως, δεν επέτρεψε την είσοδό τους στο παλάτι. Ήταν οι εξής: Πισκατόρι (Γαλλίας), Λάιονς (Μ. Βρετανίας), Κατακάζι (Ρωσίας), Πρόκες φον Όστεν (Αυστρίας) που καταδίκαζε τις πράξεις, αλλά δικαιολογούσε τους ανθρώπους, ο πρεσβευτής της Βαυαρίας που θεωρούσε τα πάντα ως αναπόφευκτα και ο πρέσβης της Πρωσίας, που κατέκρινε όλους και όλα.

Théobald Arcambal Piscatory,ο Γάλλος πρεσβευτής στην Αθήνα το 1843

Ο Όθωνας έπρεπε ή να παραιτηθεί ή να υπογράψει. Τελικά, μετά από πίεση και της Αμαλίας, που του έβαλε στα δάχτυλα την πένα, υπέγραψε. Και πάλι όμως, ο Καλλέργης δεν διέτασσε την αποχώρηση στρατού και λαού. Ζήτησε πρώτα να εμφανιστεί και να ορκιστεί το νέο Υπουργικό Συμβούλιο. Ακόμα, μετά την άφιξη και ορκωμοσία των νέων Υπουργών ζήτησε από τον Όθωνα να υπογράψει δύο ακόμα διατάγματα: με το πρώτο θα αναγνωριζόταν η 3η Σεπτεμβρίου ως εθνική εορτή, ενώ θα απονέμονταν τιμητικές διακρίσεις στους συνωμότες. Με το δεύτερο, θα εκφραζόταν ευαρέσκεια στους Καλλέργη, Μακρυγιάννη και άλλους. Οι ξένοι πρεσβευτές πέτυχαν να πείσουν τον Όθωνα να υπογράψει και αυτά, αναφωνώντας: "Δεν είμαι πλέον βασιλιάς".

Για την ιστορία, το νέο Υπουργικό Συμβούλιο, απαρτιζόταν από τους: Πρόεδρος (πρωθυπουργός) και Υπουργός Εξωτερικών, ο Α. Μεταξάς, Υπουργός Στρατιωτικών, ο Α. Λόντος, Ναυτικών, ο Κ. Κανάρης, Δικαιοσύνης, ο Λ. Μελάς Εκκλησιαστικών - Παιδείας, ο Μ. Σχινάς, Οικονομικών, ο Δ. Μανσόλας και Εσωτερικών ο Ρ. Παλαμήδης. Αργότερα, εμφανίστηκαν στο μπαλκόνι των Ανακτόρων ο Όθωνας, οι Υπουργοί, ο Καλλέργης και οι ξένοι πρεσβευτές. Το πλήθος, σε έκσταση, αναφωνούσε: "Ζήτω ο συνταγματικός βασιλιάς Όθων".

Επίλογος

Ο λαός και ο Στρατός πληροφορήθηκαν ότι τα αιτήματα τους έγιναν δεκτά και διαλύθηκαν. Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 1843 έγιναν εκλογές και οι εκλεγμένοι πληρεξούσιοι συγκρότησαν τη Συνταγματική Εθνική Συνέλευση και στις 18 Μαρτίου 1844 ψηφίστηκε στη Βουλή Σύνταγμα, το οποίο υπέγραψε ο Όθωνας. Από τότε, η "Πλατεία Ανακτόρων" ονομάστηκε "Πλατεία Συντάγματος". Να σημειώσουμε, ότι παλαιότερο όνομα της πλατείας ήταν "Μπουμπουνίστρα", από μια πηγή που υπήρχε εκεί και το νερό που ανάβλυζε από αυτή έκανε μεγάλο θόρυβο. Όσο για τους Βαυαρούς (πλην των Φιλελλήνων), λίγες μέρες μετά την 3η Σεπτεμβρίου 1843 εγκατέλειψαν την Ελλάδα. Γράφει σχετικά ο Μακρυγιάννης.

"Φέραμε πλοία και μπαρκαρίσαμεν όλους τους Μπαυαρέζους (Βαυαρούς). Τους πήγα εις τον Πειραία, όπου είχαν Έλληνες αδικήσει, κατατρέξει, χτυπήσει - τους μεταχειρίζονταν χειρότερα από τους Τούρκους. Δεν στάθη(κε) τρόπος να θυμηθεί κανένας Έλληνας παραμικρά από αυτά και να κατατρέξουν κανέναν (δηλ. οι Βαυαροί που, συμπεριφέρονταν στους Έλληνες χειρότερα από τους Τούρκους έφυγαν από τη χώρα μας δίχως να τους πειράξει κανείς...). Τους μπαρκαρίσαμε όλους και πάνε εις την δουλειά τους".

Πηγές: "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ", ΤΟΜΟΣ ΙΓ, ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ
ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΩΤΙΑΔΗ, "ΟΘΩΝΑΣ Η ΜΟΝΑΡΧΙΑ", ΕΚΔΟΣΕΙΣ Σ.Ι. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ, Δεύτερη έκδοση, 1988.
Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΣ, "ΕΛΛΑΣ", ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΠΥΡΟΣ.

 https://www.protothema.gr/stories/article/1873207/3-septemvriou-1843-i-epanastasi-pou-odigise-sti-sudagmatiki-monarhia/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...