Πόσο μοιάζει η δράση της εγκληματικής οργάνωσης της Θεσσαλονίκης με τη δική μας του Ραδιομεγάρου ; Ποιες οι δικές μας Ευθύνες ;

Κεραυνός εν αιθρία ή μια από τις καθημερινές ιστορίες δράσης εγκληματικής οργάνωσης που δραστηριοποιούνται σε όλο το μήκος και πλάτος της Κολομβίας της Ευρώπης ;

Δυστυχώς μένουμε όλοι δήθεν άναυδοι,  με αυτά που ακούμε από την το Δελτίο Ειδήσεων απορώντας  με την έκταση των σκανδάλων, (ως μωρές κορασίδες)  και προπαντός για τη συχνότητα που εμφανίζονται στο ακουστικό μας πεδίο … Ίσως να μην υπάρχει κάποιο μέτρο σύγκρισης με τα μανιτάρια, τα οποία ακόμα και αυτά, μάλλον ντρέπονται να εμφανιστούν τόσα πολλά μαζί μετά από τη βροχή, προφανώς γιατί έχουν και φιλότιμο, αλλά και στρατηγικό σχέδιο δράσης.

Στη χώρα μας, οι εγκληματικές οργανώσεις, οι οποίες εκπορεύονται από τη κορυφή της Εξουσίας και διαχέονται σε όλο το κρατικό μηχανισμό, έχουν πάψει προ πολλού να αντιλαμβάνονται όχι μόνο το ποιο απλό  ‘’Το μέτρον Άριστον ‘’  αλλά και κάθε έννοια αυτοπροστασίας, μιας ακόμα και οι διωκτικές αρχές της χώρας είναι στη καλύτερη περίπτωση διαβρωμένες ή στη χειρότερη, ο κύριος μέτοχος αυτών των εγκληματικών οργανώσεων.

Το ερώτημα που μπαίνει σε αυτή τη περίπτωση, αφορά εμάς και τη δήθεν ηλίθια αθωότητα του οπτικού μας πεδίου.

Εμείς στο τόπο μας, έχουμε δράση εγκληματικής οργάνωσης ;

...

Υπάρχουν καταγγελίες και μάλιστα για συμμετοχή ακόμα και παραγόντων της δικαιοσύνης ;

Εμπλέκονται θεσμοί ;

Έχουν χρησιμοποιηθεί Αχυράνθρωποι στις τοπικές κοινωνίες ;

Η εγκληματική οργάνωση, έχει χρησιμοποιήσει ακόμα και τα ΑΦΜ μας για να κάνει τη δουλειά της ή να κλέψει χρήματα;

Πόσο μοιάζουν τελικά οι δράσεις των εγκληματικών οργανώσεων;

Όλα αυτά έχουν καταγγελθεί από τις σελίδες του μπλοκ μας και γι’ αυτό έχουμε δεχτεί, εκτός από τη χλεύη… προσωπικές επιθέσεις, αποκλεισμούς και απειλές .

Σκοπός όλης αυτής της αντίδρασης δεν είναι άλλος από την προσωποποίηση της άποψης ή της όποιας καταγγελίας, για να μηδενιστεί το αποτέλεσμα… (ααα το είπε ο τάδε, άρα δεν ισχύει !)

Κάποια κυρία και μάλιστα τώρα τελευταία, μας έστειλε ως απάντηση στο Φατσοβιβλίο, το επιχείρημα ότι δεν μπορεί να απαντήσει στα ερωτήματα που βάζαμε, γιατί λέει δεν ξέρει ποιοι είμαστε.

Δηλαδή αν ήμασταν ο Μήτσος ο Κώστας και η Αθηνά, θα είχε άλλη βαρύτητα η απάντηση που θα μας έδινε.

Αυτή βέβαια ως κάτοχος ΜΜΕ στη περιοχή μας, έχει κάθε δικαίωμα να παραπληροφορεί και να διαμορφώνει συνειδήσεις κατά το δοκούν.

Οι σημερινοί και όψιμοι δημοκράτες έγραψαν στα παλιά τους υποδήματα ακόμα και τον Βολτέρο, ο οποίος είπε το γνωστό,
''Διαφωνώ με όσα λες αλλά θα υπερασπιστώ το δικαίωμά σου να το λες''.

Δεν είπε βέβαια ότι εννοούσε μόνο όσους έχουν ονοματεπώνυμο και γι’ αυτό έπαθε ότι έπαθε. Καλά να πάθεις παλιοΒολτέρε, οι επώνυμοι χωρίς άποψη και με ταυτότητα… Σε χαιρετούν.

Στόχος όλων αυτών των κακοπροαίρετων ή ακόμα και των αδαών καλοπροαίρετων, που διεκδικούν μια θέση στη κοινωνική ιεραρχία, είναι η επιβολή μιας εικονικής  οπτικής πραγματικότητας, για να μπορεί να δικαιολογήσει την ακουστική πραγματικότητα, όταν αυτή γίνεται πρώτο θέμα στα Δελτία Ειδήσεων.

Ας δούμε κάποιες ομοιότητες της τελευταίας εγκληματικής οργάνωσης, που εξάρθρωσαν οι Διωκτικές και οι Δικαστικές Αρχές, με τη δράση της εγκληματικής οργάνωσης στο τόπο μας και έχει αφετηρία το Ραδιομέγαρο του Μεσολογγίου και την Περιφέρεια Δ. Ελλάδας.

Κύκλωμα Θεσσαλονίκης 

Έπεσε σε κώμα και ξύπνησε Αχυράνθρωπος σε 18 Εταιρείες 

Δεν έχουν τέλος οι αποκαλύψεις για το εκτεταμένο κύκλωμα φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής που δρούσε κυρίως στη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική, αφήνοντας «τρύπα» άνω των 203 εκατομμυρίων ευρώ στα δημόσια ταμεία.

 

Εμείς ξέρουμε ή δεν ξέρουμε ότι υπάρχει ροή μαύρου χρήματος στο δήμο και την Περιφέρεια;

Ξέρουμε ή όχι ότι ο Διαμαντόπουλος, ήταν στα πρόθυρα της οικονομικής καταστροφής πριν αναλάβει δήμαρχος ή όχι;

 

Ξέρουμε ή όχι ότι Μαυρομάτης, το μόνο εισόδημα που είχε, το οποίο συνοδεύονταν και με τη μοναδική του ικανότητα,  ήταν οι σχέσεις του με υψηλά πρόσωπα και το μόνο μεροκάματο που έκανε στη ζωή του ήταν να γεμίζει τα ποτήρια αυτών των κυρίων ;

 

Πως βρέθηκαν να παίζουν με εκατομμύρια και με τις ζωές συνανθρώπων μας ;

 

Χαρακτηριστική είναι η καταγγελία επιχειρηματία που έπεσε σε κώμα μετά από εγκεφαλικό. Όταν συνήλθε, ανακάλυψε ότι είχαν ανοίξει στο όνομά του 18 εταιρείες χωρίς τη συγκατάθεσή του.

«Πέρασα ένα αιμορραγικό εγκεφαλικό. Ήμουν δύο μήνες σε κώμα, τέσσερις μήνες με αναπηρική καρέκλα. Όταν σηκώθηκα είπα να ξανανοίξω μαγαζί. Αυτός ο άνθρωπος έκανε εταιρείες στο όνομά μου χωρίς να ξέρω. Πιτσαρία, μισθώσεις υπολογιστών. Μέχρι λογιστικό γραφείο έκανε στο όνομά μου», δήλωσε στον ΑΝΤ1.

 

Στη δική μας περίπτωση, μήπως το εγκεφαλικό το περνάμε τώρα μιας και η αφασία μας δεν μας επιτρέπει να διανοηθούμε ότι τα 22 εκατομμύρια για τη Λιμνοθάλασσα και τα 200 χρόνια της Εξόδου, μετατράπηκαν, σε ευκαιρία πλουτισμού των μελών της γνωστής πλέον, εγκληματικής οργάνωσης του Δήμου Μεσολογγίου;

Ερασιτεχνικό Βίντεο των έργων στο Λούρο-Θολή ... για τα λύματα του Αιτωλικού αλλά ... και κάθε πικραμένου

 

Ο λογιστής του κυκλώματος φέρεται να καταχράστηκε τους κωδικούς του στο Taxisnet ενώ ο ίδιος βρισκόταν στην εντατική.

Το χρέος που του «φόρτωσαν» ξεπερνά το 1 εκατομμύριο ευρώ. Παράλληλα, καταγγέλλει ότι ο ίδιος λογιστής έκανε προσλήψεις συγγενών του και στη συνέχεια τους απέλυε για να εισπράττουν όλοι μαζί επιδόματα ανεργίας.Πρόκειται για έναν από τους τουλάχιστον 80-88 αχυρανθρώπους που χρησιμοποιούσε το κύκλωμα.

 

Εμείς σας έχουμε ενημερώσει ότι η εγκληματική οργάνωση του Δήμου είναι καθ’ όλα δομημένη και έχει μπει στα ΑΦΜ μας, χρεώνοντάς μας αρκετά χιλιάρικα, μέσο του ΤΟΕΒ, ΓΟΕΒ, ΔΕΥΑΜ, ΕΦΟΡΙΑ, Επιδόματα κλπ;

(Τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Ταμίας της οργάνωσης είναι από το Αιτωλικό.)

 

Σεισμός Αποκαλύψεων – Χρέωναν μεγάλα ποσά σε λογαριασμούς κοινής ωφέλειας τους απλούς δημότες 

Στη δικογραφία περιλαμβάνονται και αθλητές (δύο ποδοσφαιριστές και ένας μπασκετμπολίστας) των οποίων τα ονόματα χρησιμοποιήθηκαν ως βιτρίνα.

Υπολογίζεται ότι πάνω από 1.280 άτομα περιλαμβάνονται στη λίστα των υπόπτων, ανάμεσά τους και ο Ερρίκος Πετιλόν, ο οποίος αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή.

Δώδεκα από τους αχυρανθρώπους είχαν ήδη φύγει από τη ζωή, με το κύκλωμα να συνεχίζει να εκδίδει τιμολόγια και παραστατικά στο όνομά τους.

Στη δική μας περίπτωση, σας έχουμε αποκαλύψει ότι η συμμορία έχει χρησιμοποιήσει Αχυρανθρώπους και δρα μέσα από μαζικούς φορείς, για να οδηγεί τα πράγματα και τις εξελίξεις, με τέτοιο τρόπο ώστε ακόμα και οι αντιδράσεις του κόσμου να οδηγούν τελικά σε κέρδη εκατομμυρίων για τους ίδιους;

Πόσο τυχαίο είναι η επιβολή ακόμα και με πλαστογραφημένα έγγραφα, του αλιευτικού Συλλόγου, γνωστός ως Αχελώος, με ανθρώπους υπόδικους και πειθήνιους στο κύκλωμα του πρώην επόπτη Αλιείας Δημητρίου, ο οποίος είναι ένας από τους ιδρυτές της εγκληματικής οργάνωσης του Ραδιομεγάρου;

 

Πόσο τυχαίο είναι η αξιοποίηση προς όφελος τους των πολιτιστικών εκδηλώσεων του Δήμου για να παραγάγουν ή για να επιβάλουν, αν προτιμάτε, την αλλοτρίωση, τον μηδενισμό και τη φολκλόρ αντίληψη  σε μια εμποροπανήγυρη, όπου δικαιολογούνται έξοδα, αυτοπροβολή και συνέχιση της εξουσία τους ;

 

Πόσο τυχαίο είναι ότι αυτοί οι Αχυράνθρωποι της εγκληματικής οργάνωσης, κατέβασαν τον κόσμο στα Γεφύρια για να διαμαρτυρηθεί (δικαίως) για τα φύκια και την επόμενη στιγμή, έκαναν αίτηση στο Υπουργείο και τον Άρειο Πάγο όχι μόνο να συνεχιστούν αλλά και να δοθούν περισσότερα χρήματα για τα δήθεν έργα;

Πως γίνεται οι κυρίως υπεύθυνοι για την κατάντια της Λιμνοθάλασσας να είναι και χορηγοί πολιτιστικών εκδηλώσεων για τη διάσωσή της ;

Ποιο είναι το αποτέλεσμα της εκδρομής  στις ΗΠΑ ;

Που ήταν οι επιχειρηματίες, το Εμπορικό Επιμελητήριο, η καμπάνια που θα έπρεπε να υπάρχει για να βγει ο Δήμος από την αφάνεια και να υπάρξει ανάπτυξη;

Η οικογένεια Διαμαντόπουλου, μαζί με κάτι γνωστούς και φίλους…  και ο Μαυρομάτης με την δική του παρέα, φέσωσαν το Δήμο άνω των 500.000 ευρώ για να περάσουν απλά ένα Σαββατοκύριακο αξέχαστο, έχοντας τα κόλλυβα στην τσέπη, για να δηλώσουν πενθούσες παρθένες από τον ηρωικό θάνατο των προγόνων μας.

Υπάρχουν και αυτοί που μας κατακεραυνώνουν κατά καιρούς, λέγοντας ότι … Αυτά μας τα λέτε συνέχεια, που είναι το αποτέλεσμα, που είναι οι συλλήψεις, γιατί είναι έξω και ελεύθεροι παρότι όπως μας λέτε τους έχουν συλλάβει ; Και τα λένε αυτά παρότι μάλλον αντιλαμβάνονται ότι δεν είμαστε εμείς ούτε οι δικαστικές, ούτε οι διωκτικέ αρχές.

Προσέξτε τι λέει το παρακάτω απόσπασμα.

Η έρευνα ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2024 και αποκάλυψε πολυπλόκαμο δίκτυο τεσσάρων κυκλωμάτων που λειτουργούσε με εταιρείες-βιτρίνες, διαδοχικές υπεκμισθώσεις και συνεχή αλλαγή εταιρικών σχημάτων ώστε τα χρέη να μένουν πίσω.

Η υπόθεση αναδεικνύει τόσο την κλίμακα της οργανωμένης φοροδιαφυγής στον χώρο της εστίασης και της νύχτας όσο και την ευκολία με την οποία εκμεταλλεύονταν ανθρώπους σε αδυναμία — ασθενείς, ανέργους, χαμηλόμισθους εργαζόμενους, ακόμη και όσους είχαν φύγει από τη ζωή.

Οι έρευνες συνεχίζονται.

Απρίλιο του 2024 άρχισε η έρευνα και αυτό παρότι υπήρχαν καταγγελίες ή ακόμα και υποψίες.

Τον Νοέμβριο του 2026 ήρθε το αποτέλεσμα και μέχρι σήμερα όλοι αυτοί οι κύριοι κυκλοφορούσαν με πανάκριβα αυτοκίνητα, ζούσαν σε υπερπολυτελέστατες κατοικίες και έκαναν ζωή Μαχαραγιά, κλέβοντας από το δημόσιο Ταμείο.

Σαν τα σκυλιά πέσανε πάνω μας όταν σας αποκαλύψαμε τη συμμετοχή δικαστών στο Μεσολόγγι, με πρωτεργάτρια την Ορφανίδου κλπ… Ακόμα και ο Αχυράνθρωπος μαγαλοσυνδικαλιστής του Μεσολογγίου Κοτσόργιος, σε ανάρτησή του αναγκάστηκε  να υπερασπιστεί τη συνοδοιπόρο του στην εγκληματική οργάνωση, λες και ήταν υποχρεωμένος… (και μάλλον ήταν υποχρεωμένος.)

Ας μη κάνουμε λοιπόν τον ανήξερο ή αυτόν που του έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι, είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι, γιατί όλοι μας βολευόμαστε, όλοι μας θέλουμε να έχουμε μερίδιο από τη παρανομία και τη δράση της εγκληματικής οργάνωσης του Διαμαντόπουλου-Μαυρομάτη-Φαρμάκη-Δημητρίου και της πολυπληθούς οργάνωσή τους, με μέλη από όλο τον επιχειρηματικό, πολιτιστικό, δημοτικό και Δικαστικό κόσμο της περιοχής μας.

Ήδη η καλή αρχή έγινε 

Καλή Αρχή - Οι πρώτοι μάγκες των δήθεν Έργων της Λιμνοθάλασσας ... στο Μεταγωγών

Συνεχίζεται με τη προσαγωγή των Δικηγόρων της οργάνωσης 

Παίρνει κεφάλια η Δικαιοσύνη, από την εγκληματική συμμορία του Διαμαντόπουλου-Μαυρομάτη-Φαρμάκη… Ακόμα και δικηγόροι του Μεσολογγίου στο κύκλωμα

Θα συνεχιστεί με την ολοκλήρωση της ανάκρισης και ελπίζουμε στην προφυλάκιση, των εκπροσώπων του πλαστογραφημένου Συλλόγου ο Αχελώος 

Και θα ολοκληρωθεί με την φυλάκιση όλων των μελών της εγκληματικής οργάνωσης του Ραδιομεγάρου, μετά την οσονούπω δημοσιοποίηση των απομαγνητοφωνήσεων των τηλεφωνικών συνομιλιών τους 

Μ.Ε.Π 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Εκτόξευση θανάτων +50% σε νεογέννητα μωρά των οποίων οι μητέρες είχαν λάβει τα εμβόλια COVID-19

Το βαθύτερο σκάνδαλο έγκειται στο σύστημα που προστάτευσε το κυρίαρχο αφήγημα. Ιατρικά περιοδικά, παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, φορείς δημόσιας υγείας και πολιτικοί παράγοντες έπαιξαν όλοι τον ρόλο τους.

Οι πολιτείες έχουν αρχίσει να κηρύσσουν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης δημόσιας υγείας λόγω της εκτόξευσης των θανάτων βρεφών που συνδέονται με θανατηφόρες ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με το διαγενεακά mRNA «εμβόλια».

Τα δεδομένα του CDC δείχνουν ότι τα μωρά που γεννιούνται πεθαίνουν τώρα με ποσοστό +50% μεγαλύτερο από αυτό — ΧΡΟΝΙΑ μετά τον μαζικό εμβολιασμό των γυναικών που κυοφορούν.

...

Η γονιδιωματική ενσωμάτωση στις μητέρες πιθανότατα μεταφέρει γενετικό υλικό της Pfizer/Moderna στο μωρό, με αποτέλεσμα θανατηφόρες συνέπειες.

Η 30ετής μείωση της βρεφικής θνησιμότητας κατέρρευσε το 2021, αμέσως μετά την εκστρατεία έγχυσης mRNA.

Μια διαγενεακή κρίση είναι εδώ — πεθαίνουν παιδιά που δεν είχαν εμβολιαστεί ποτέ, αλλά των οποίων οι μητέρες είχαν.

Στο μεταξύ μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι αυτό δεν είναι το μοναδικό «εγκληματικό» νοσοκομείο στον κόσμο>

Ένα νοσοκομείο στην Καλιφόρνια απέκρυψε δεδομένα που συνέδεαν μια «καταστροφική έξαρση» θνησιγενειών (γέννηση νεκρών εμβρύων) σε γυναίκες που είχαν λάβει εμβόλια κατά της COVID-19, σύμφωνα με αγωγή που κατατέθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Ανώτερο Δικαστήριο της Καλιφόρνια, στην Κομητεία Fresno.

Η Michelle Spencer, νοσηλεύτρια στο Community Regional Medical Center —μέρος του δικτύου Community Medical Centers (CMC)—, δήλωσε ότι το νοσοκομείο απέκρυψε «εσκεμμένα και επιλεκτικά» από το προσωπικό, τους ασθενείς και τις ρυθμιστικές αρχές μια απότομη αύξηση στους θανάτους αγέννητων μωρών, η οποία ξεκίνησε την άνοιξη του 2021. Επιπλέον, το νοσοκομείο στράφηκε εναντίον της-προέβη σε αντίποινα, όταν εκείνη δημοσιοποίησε τις πληροφορίες αυτές.

Στην αγωγή αναφέρεται επίσης ότι το νοσοκομείο απέκρυψε ιατρικά δεδομένα σχετικά με τους εμβρυϊκούς θανάτους, τα οποία έδειχναν συσχέτιση με τον εμβολιασμό εγκύων κατά της COVID-19.

Σύμφωνα με τη δικογραφία, η Spencer «διαπίστωσε ιδίοις όμμασι την εκθετική αύξηση των θανάτων αγέννητων μωρών, η οποία συνδεόταν άμεσα με εγκύους που είχαν λάβει εμβόλιο κατά της COVID-19 και, λίγες ημέρες ή εβδομάδες μετά την ένεση, γεννούσαν νεκρό μωρό».

Ο δικηγόρος της Spencer, Greg Glaser, δήλωσε>

«Η ουσία αυτής της υπόθεσης είναι ότι η αλήθεια θα σας ελευθερώσει. Το νοσοκομείο διέθετε συγκριτικά δεδομένα μεταξύ εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων ατόμων. Οι αριθμοί αποδείκνυαν ότι τα εμβόλια προκαλούσαν αποβολές και άλλα προβλήματα στην ομάδα των εμβολιασμένων.

Γνωρίζουμε ότι η διοίκηση του νοσοκομείου ανέλυσε τα δεδομένα —καθώς το παραδέχτηκαν οι ίδιοι— και βλέπουμε ότι τα απέκρυψαν από τις ρυθμιστικές αρχές, διότι ο σχετικός φάκελος [που ζητήθηκε από τις αρχές] είναι κενός».

Όπως αναφέρει η Spencer στην αγωγή, πριν από την έναρξη των εμβολιασμών κατά της COVID-19, το νοσοκομείο κατέγραφε κατά μέσο όρο έναν εμβρυϊκό θάνατο ανά μήνα.

Ωστόσο, από την άνοιξη του 2021, ο αριθμός των θνησιγενειών εκτινάχθηκε σε περίπου 20 ανά μήνα —επίπεδο στο οποίο παραμένει μέχρι σήμερα—, δηλώνει η Spencer.

Στην αγωγή υποστηρίζεται ότι η έξαρση των θανάτων μωρών ξεκίνησε την άνοιξη του 2021, σε μια περίοδο κατά την οποία το νοσοκομείο «προωθούσε επιθετικά τα εμβόλια κατά της COVID-19 σε εγκύους, απαιτώντας μάλιστα από τους μαιευτήρες-γυναικολόγους που ασκούσαν ιατρικό έργο στο νοσοκομείο (καθώς και από το προσωπικό τους) να χορηγούν τα εμβόλια, χωρίς να γνωρίζουν ή να γνωστοποιούν τους κινδύνους ή τα οφέλη».

Έρευνα Allison για τα άτομα που υπέστησαν βλάβες από εμβόλια, με τον Jim Thorp, MD

Για τέσσερις ημέρες στο Κοινοβούλιο του Καναδά, ειδικοί και πολίτες που υπέστησαν βλάβες έφεραν στο φως όσα οι κυβερνήσεις και οι θεσμοί προσπαθούσαν να θάψουν επί χρόνια. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο την αντιμετώπιση της πανδημίας από τον Καναδά. Αφορά μια παγκόσμια κατάρρευση της κρίσης, της ειλικρίνειας και του θάρρους να πράξει κανείς το σωστό.

Ο Καναδάς επέβαλε μερικούς από τους πιο αυστηρούς και μακροχρόνιους περιορισμούς για τον COVID παγκοσμίως. Οι έλεγχοι στα σύνορα, οι καραντίνες, τα lockdown, οι υποχρεωτικότητες και η αδιάκοπη πίεση προς τις οικογένειες έγιναν η «νέα κανονικότητα».

Άνθρωποι υπέστησαν βλάβες. Κάποιοι πέθαναν. Άλλοι έμειναν με μόνιμες αναπηρίες. Κι όμως, ο μηχανισμός πίσω από αυτές τις πολιτικές εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι οι βλάβες ήταν είτε σπάνιες είτε ασήμαντες.

Αυτό το ψέμα καταρρέει.

Αυτό που κατέστησε την έρευνα τόσο ισχυρή δεν ήταν η ρητορική, αλλά οι μαρτυρίες. Γιατροί, ερευνητές και Καναδοί που υπέστησαν βλάβες περιέγραψαν ένα μοτίβο που δεν θα έπρεπε ποτέ να έχει αποσιωπηθεί. Οικογένειες διαλύθηκαν. Εργαζόμενοι τιμωρήθηκαν. Γονείς δέχθηκαν πιέσεις. Έγκυες γυναίκες κλήθηκαν να εμπιστευτούν προϊόντα που προωθήθηκαν με υπερβολική βεβαιότητα και ελάχιστο ειλικρινή έλεγχο.

Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, περιλαμβάνει θνησιγένειες, θανάτους βρεφών, καρδιακές βλάβες, αυτοάνοσα προβλήματα και μια αλυσίδα δεινών που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ημερών, κατέθεσαν περίπου 50 άτομα που υπέστησαν βλάβες από εμβόλια, επιλεγμένα από μια ομάδα άνω των 1.200 αιτούντων.

Οι μαρτυρίες αφορούσαν σοβαρά νευρολογικά, καρδιακά και άλλα ιατρικά προβλήματα, θανάτους μετά τον εμβολιασμό, ζητήματα που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη και την αναπαραγωγή, εμπειρίες εντός των Καναδικών Ενόπλων Δυνάμεων και των αστυνομικών σωμάτων, δυσκολίες στην ιατρική αναγνώριση των βλαβών, καθώς και εμπειρίες από το σύστημα αποζημίωσης του Καναδά για βλάβες από εμβόλια.

Το βαθύτερο σκάνδαλο έγκειται στο σύστημα που προστάτευσε το κυρίαρχο αφήγημα. Ιατρικά περιοδικά, παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, φορείς δημόσιας υγείας και πολιτικοί παράγοντες έπαιξαν όλοι τον ρόλο τους. Αυτοεπαίνεσαν τους εαυτούς τους, ενώ ταυτόχρονα φίμωναν κάθε αντίθετη φωνή. Το ονόμασαν «επιστήμη» και στη συνέχεια τιμώρησαν όποιον ζήτησε αποδείξεις. Αυτό δεν είναι επιστήμη. Είναι προπαγάνδα με λευκή ιατρική ποδιά.

Ο Καναδάς βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με την ώρα της κρίσης, και οι Ηνωμένες Πολιτείες οφείλουν να παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις. Η λογοδοσία δεν είναι προαιρετική. Αν μια κοινωνία δεν μπορεί να παραδεχθεί ότι προκλήθηκε βλάβη, τότε οι άνθρωποι που στάθηκαν απέναντι στο ψέμα θα μνημονεύονται.

Η «Εξεταστική Επιτροπή Allison» (Allison Inquiry) στον Καναδά αποτελεί ένα ηχηρό μήνυμα αφύπνισης για τους ηγέτες ανά τον κόσμο.

 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Χρήστος Γιανναράς: «Δεν σκέφτεται τι ψυχή θα παραδώσει; Δεν φοβάται Θεό;»

Η παράδοξη αλφαβήτα της στέρεης γνώσης

Αγαπημένη μας συνήθεια —θα το έχουν πιθανότατα αντιληφθεί όσοι και όσες μας τιμούν σταθερά με την προσοχή τους— η σημασιολογική συσχέτιση των άρθρων μας, η αναζήτηση της κοινής κατά το μάλλον ή ήττον ταυτότητας των συντακτών τους, των συγγενών θέσεων, αρχών και αγωνιών τους.

Μια τέτοια ουσιαστική σύνδεση, σύνδεση από απόψεως νοημάτων και ύψους των συλλογισμών, υπάρχει —μέσα από τη δική μας τουλάχιστον οπτική— μεταξύ του κειμένου του Ευάγγελου Παπανούτσου για την αλλοτρίωση, που χρονολογείται στο 1959 και αναδημοσιεύτηκε νωρίτερα σήμερα, και ενός έξοχου άρθρου του αειμνήστου Χρήστου Γιανναρά, που έφερε τον τίτλο «Βίος α-νόητος» και είχε δημοσιευτεί στην ίδια εφημερίδα, «Το Βήμα», αρκετά χρόνια αργότερα, το 1985 (πιο συγκεκριμένα, στις 26 Ιουλίου).

...

Ιδού όσα έγραφε o Γιανναράς, ο τότε καθηγητής της Φιλοσοφίας στην Πάντειο:

Φεύγοντας από την πόλη τώρα το καλοκαίρι έχεις κάποιες πιθανότητες να συναντήσεις εκείνο το σπάνιο πια είδος των ανθρώπων που εξακολουθούν να σώζουν μια στέρεη γνώση των πραγμάτων. Θα σου πουν κοφτά, δίχως περιφράσεις και υποθετικά σχήματα, ότι ο αέρας που φυσάει είναι πουνέντες, ότι το ψάρι που τρως είναι μανάλι, ότι το φίδι που χώθηκε στις πέτρες ήταν κονάκι. Δεν έχουν πολλά λόγια, μα κάθε τους λέξη έχει πραγματικό αντίκρυσμα. Η καλημέρα τους είναι ευχή και το χαμόγελο φωτίζει πρώτα το βλέμμα τους, δίχως να περνάει μηχανικά μόνο στα χείλη.

Σε μια παρέα τέτοιων ανθρώπων, στο βραδινό καφενεδάκι άκρη στη θάλασσα, μου απευθύνθηκε ένα ερώτημα, το πιο σημαντικό που εγώ άκουσα τους τελευταίους μήνες. Δεν έχω το χάρισμα να το μεταφέρω ατόφιο, με τις ίδιες τις λέξεις που αρθρώθηκε — έχω μάθει να συγκρατώ μόνο τις έννοιες, κι αυτή είναι μια πτυχή της διαφθοράς μου. Έλεγε λοιπόν το ερώτημα: Ποιος λόγος υπάρχει σήμερα για να είναι ειλικρινής και όχι απατεώνας ένας πολιτικός, για να είναι τίμιος και όχι κλέφτης ένας επιχειρηματίας ή έμπορας, για να υπηρετεί τις ανάγκες του πολίτη ένας υπάλληλος; Τι μπορεί να παρακινήσει τον άνθρωπο σήμερα να είναι εργατικός, δημιουργικός, ανιδιοτελής, δίκαιος, θυσιαστικός στην αυταπάρνησή του για χάρη των άλλων; Ποια ηθική ή ποια λογική θα τον στηρίξουν σε μια τέτοια στάση ή προσπάθεια;

Ο τονισμός τού σήμερα δήλωνε αντιδιαστολή προς κάποιο παρελθόν — ούτε ρομαντικό, ούτε εξιδανικευμένο. Απλώς σε ένα παρελθόν που το προλάβαμε οι περισσότεροι, κι όπου οι άνθρωποι είχαν στον καθημερινό τους βίο κάποιον άξονα αναφοράς να αιτιολογεί και να νοηματοδοτεί τις πράξεις τους. Για τον ψεύτη πολιτικό, για τον καταχραστή δημόσιο λειτουργό, για τον εκμεταλλευτή επιχειρηματία οι άνθρωποι ρωτάγανε: «Δεν σκέφτεται τι ψυχή θα παραδώσει; Δεν φοβάται Θεό;»

«ΤΟ ΒΗΜΑ», 26.7.1985, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Δηλαδή η κοινωνική λειτουργικότητα στηριζότανε σε παραμύθια, θα παρατηρήσει ο φωταδιστής εκπρόσωπος των «προοδευτικών» σήμερα ιδεολογιών μας. Μα δεν θα αφεθώ σε κουβέντα μαζί του για το τι είναι πραγματικό και τι παραμύθι, και γιατί το τραπέζι, που τα τέσσερα πόδια του πατάνε στη γη, είναι πιο πραγματικό από την υπεραισθητή ανταλλακτική του αξία — που ρωτούσε κι ο Μαρξ. Ή —στη γλώσσα που καταλαβαίνει ο φωταδιστής— με ποια κριτήρια ο κόσμος της ύλης – ενέργειας που διέπεται από την απροσδιοριστία (έτσι όπως αυτή απορρέει από την εφαρμογή του νόμου των πιθανοτήτων σε κβαντικό επίπεδο) είναι πιο πραγματικός από τον ανυπότακτο σε κάθε νόημα «πυρήνα» της συνειδητής υποκειμενικότητας.

Στο θαλασσινό καφενεδάκι, όποιος ξέρει να ξεχωρίζει τον πουνέντε από την όστρια και το μανάλι από τον ξιφιό, ξέρει να ξεχωρίζει και την ψυχή όχι από το σώμα (όπως οι μουχλιασμένοι ιδεαλιστές), αλλά από την άψυχη σάρκα του αποκτηνωμένου μεγαλουπολίτη στο διπλανό τραπεζάκι. Του ανθρώπου που πλεονάζει πια στον τόπο, και που δεν έχει να αντισταθεί σε τίποτα, δεν έχει τίποτα να υπερασπίσει έξω από το πλαδαρό του εγώ. Όλα  —πολιτικές πεποιθήσεις, ιδεολογικές απόψεις, εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, ακόμα και ρομαντικές αναμνήσεις— όλα είναι ταυτισμένα με το υπερευχαριστημένο εγώ του, με τα προγούλια του και τις ξεχειλωμένες κοιλιές του, με την επίδειξη της μικρονοϊκής σαχλαμάρας που αντιγράφει από την επιθεώρηση, όλα υποταγμένα στη βουλιμία της κατάποσης και στην ανάγκη της αφόδευσης.

Αυτός ο κυρίαρχος πια τύπος του νεοέλληνα, τι λόγο έχει να είναι εργατικός, τίμιος, ανιδιοτελής, δίκαιος, θυσιαστικός; Όλες οι τρέχουσες ιδεολογίες τον έχουν πείσει πως ο θάνατος σημαίνει και αφανισμό, επομένως αυτό που πρέπει να προλάβει σε όσα χρόνια του απομένουν είναι να απολαύσει φαΐ, πιοτό, οργασμούς — να τα απολαύσει δουλεύοντας όσο γίνεται λιγότερο και κερδίζοντας όσο γίνεται περισσότερα. Το νόημα της ζωής τελειώνει στις παραγωγικές σχέσεις, δηλαδή στην απόλυτη προτεραιότητα του οικονομικού παράγοντα, τελικά στην ανάγκη ικανοποίησης των απαιτήσεων του ενστίκτου. Σε πιο ραφιναρισμένα επίπεδα αυτή η ανάγκη γίνεται επιθυμία για ισχύ, για εξουσιαστικό κύρος, για αναγνώριση και πρωτεία σε στενότερο ή ευρύτερο περίγυρο.

Και το ακόμα πιο τραγικό: Αν κάποτε ξυπνήσει αυτός ο αποχαυνωμένος άνθρωπος από τον λήθαργο όπου τον βύθισε το αφιόνι των «προοδευτικών» ιδεολογιών, αν γεννηθεί μέσα του η δίψα να ’χει κι αυτός ψυχή, να έχει πρόσωπο, να έχει Θεό, τότε οι δρόμοι που θα μπορούσαν να τον οδηγήσουν σε πραγματικές απαντήσεις, και όχι σε νοητά είδωλα, μοιάζουν χαμένοι. Τα θρησκευτικά που διδάχθηκε στο σχολειό και τα κηρύγματα που ακούει στις εκκλησιές —στις περισσότερες περιπτώσεις— έχουν αποκλείσει τον νεοέλληνα από τις ίδιες τις ρίζες του, τον έχουν ποτίσει με βαθειά περιφρόνηση για την πνευματική του Παράδοση. Γι’ αυτό και πληθαίνουν γύρω μας οι άνθρωποι που ζητάνε να βρουν κάποιο νόημα για τον βίο τους σε ξεπλυμένες εισαγόμενες διδαχές —κάτι κωμικές απομιμήσεις βουδισμών και ζεν και γιόγκα, όλα τόσο ξένα με τις δικές μας βιωματικές ρίζες όσο και οι βρώμικες πλαστικές σακούλες που τις ξερνάει το κύμα στην αμμουδιά— ή παραδίνονται οι αφελέστεροι στην κρετινική αγυρτεία των γιεχωβάδων.

Όμως το ραδιόφωνο επιμένει να μας δίνει κάθε μέρα, μαζί με τα μποφώρ στα ελληνικά πελάγη, και τον αριθμό —απίστευτο αριθμό— των «πολιτιστικών εκδηλώσεων» που κατακλύζουν τη χώρα. Ολόκληρη η Ελλάδα σφύζει από «πολιτιστικές εκδηλώσεις» — μοιάζει με αποκριάτικη φιέστα, όπου φοράμε για προσωπείο το χαμένο μας πρόσωπο. 

Μασκαρευόμαστε με τα κουρέλια τής άλλοτε ψυχής μας — τι άλλο σημαίνουν οι «πολιτιστικές εκδηλώσεις» σε έναν τόπο που αρνήθηκε και αρνείται πεισματικά και μεθοδικά τον πολιτισμό του;

 Γιατί είναι περιττό και να το πούμε, πως ο πολιτισμός δεν οργανώνεται από υπουργεία, γεννιέται από το νόημα που δίνουμε στην καθημερινότητά μας — γεννιέται από το ερώτημα του ψαρά για το τι ψυχή θα παραδώσουμε κι αν φοβόμαστε Θεό.

Για να φτάσουμε στο μέγιστο πολιτιστικό επίτευγμα να θέτουμε τέτοια ερωτήματα —να τα θέτουμε όχι με το μυαλό, αλλά με την καθημερινή μας δουλειά και με την τέχνη μας και με την πολιτική μας— μάλλον θα πρέπει κάποιος να μας διδάξει την παράδοξη αλφαβήτα της στέρεης γνώσης: να ξεχωρίζουμε τον γαρμπή από τον γρέγο, το σαλάχι από το καλκάνι, να σπουδάζουμε το φως και τα χρώματα, να ξαναβρούμε από την αρχή την ιερότητα της ζωής και των πραγμάτων, την πραγματική σχέση κι όχι την υποταγή των πάντων στην εγωκεντρική απαίτηση της σάρκας μας.

[…]

https://www.in.gr/2026/11/05/stories/xristos-giannaras-den-skeftetai-ti-psyxi-tha-paradosei-den-fovatai-theo/?shem=aimgspe,#goog_rewarded

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τα δεκατρία λεπτά που έσωσαν τον Χίτλερ από τη βόμβα ενός ξυλουργού. Ο άνθρωπος πίσω από την απόπειρα

Το βράδυ της 8ης Νοεμβρίου του 1939, μια ισχυρή έκρηξη συγκλόνισε την μπιραρία Μπίργκερμπροϊκελερ του Μονάχου.

Η κολόνα πίσω από το βήμα του ομιλητή διαλύθηκε και μεγάλο τμήμα της οροφής κατέρρευσε, μετατρέποντας την αίθουσα σε σωρό ερειπίων.

Στο σημείο όπου λίγο νωρίτερα στεκόταν ο Αδόλφος Χίτλερ, είχαν συσσωρευτεί συντρίμμια. Ο άνθρωπος που αποτελούσε τον στόχο της επίθεσης, όμως, είχε ήδη φύγει. Ανάμεσα στην αποχώρησή του και την έκρηξη είχαν μεσολαβήσει μόλις δεκατρία λεπτά.

...

Πίσω από την απόπειρα βρισκόταν ο Γκέοργκ Έλσερ, ένας ξυλουργός 36 ετών, χωρίς πρόσβαση στους διαδρόμους της εξουσίας. Δεν ήταν στρατηγός ούτε μέλος κάποιας μεγάλης συνωμοτικής οργάνωσης.

Είχε αποφασίσει να σκοτώσει τον Χίτλερ και άλλα κορυφαία στελέχη του καθεστώτος, πιστεύοντας ότι έτσι θα μπορούσε να αποτρέψει έναν καταστροφικό πόλεμο.

Η προετοιμασία του είχε αρχίσει προτού η εισβολή στην Πολωνία μετατρέψει αυτή την απειλή σε πραγματικότητα.

Ένας τεχνίτης απέναντι στο καθεστώς

Ο Έλσερ γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1903 στο Χερμάρινγκεν της Βυρτεμβέργης και μεγάλωσε στο Κένιγκσμπρον.

Ακολούθησε την ξυλουργική, ολοκληρώνοντας τη μαθητεία του με εξαιρετικές επιδόσεις, και εργάστηκε σε διαφορετικές επιχειρήσεις στη νότια Γερμανία και στην περιοχή της λίμνης Κωνσταντίας.

Η καθημερινότητά του περιλάμβανε δουλειά, περιόδους ανεργίας και μουσική. Έπαιζε τσίτερ και κοντραμπάσο, συμμετέχοντας σε μουσικούς συλλόγους και χορευτικές εκδηλώσεις.

Η αντίθεσή του στον ναζισμό διαμορφώθηκε νωρίς. Τον ενοχλούσαν η υποβάθμιση των συνθηκών ζωής των εργατών, η καταπίεση και ο περιορισμός της προσωπικής ελευθερίας.

Είχε ψηφίσει το Κομμουνιστικό Κόμμα πριν από την εγκαθίδρυση της δικτατορίας και είχε ενταχθεί στην Ένωση Κόκκινων Μαχητών του Μετώπου, χωρίς ιδιαίτερα ενεργό συμμετοχή.

Αρνούνταν τον ναζιστικό χαιρετισμό και απέφευγε τις οργανωμένες ακροάσεις των ραδιοφωνικών ομιλιών του Χίτλερ.

Η πολιτική του στάση συνδεόταν κυρίως με την ανεξαρτησία του και την εμπειρία του ως εργαζομένου.

Η επέτειος που πρόσφερε την ευκαιρία

Το φθινόπωρο του 1938, ο Έλσερ κατέληξε στην απόφαση να εξοντώσει τη ναζιστική ηγεσία. Θεωρούσε ότι η επιθετική πολιτική της οδηγούσε αναπόφευκτα σε πόλεμο.

Για να υλοποιήσει την απόφασή του, αναζήτησε μια περίσταση στην οποία ο Χίτλερ θα εμφανιζόταν δημόσια σε προβλέψιμο τόπο και χρόνο.

Την ευκαιρία πρόσφερε η ετήσια συγκέντρωση στο Μόναχο για την επέτειο του αποτυχημένου πραξικοπήματος του 1923.

Ο Χίτλερ συνήθιζε να μιλά στην ίδια μπιραρία, μπροστά σε παλιούς συντρόφους και στελέχη του κόμματος.

Ο Έλσερ επισκέφθηκε τον χώρο και διαπίστωσε ότι μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση στην αίθουσα χωρίς να αντιμετωπίσει τη φύλαξη που θα περίμενε κανείς.

Το σχέδιό του βασίστηκε σε αυτή την επαναλαμβανόμενη παρουσία.

Αντί να επιχειρήσει να πλησιάσει προσωπικά τον Χίτλερ, θα προετοίμαζε την επίθεση στον χώρο όπου εκείνος αναμενόταν να σταθεί.

Από το καλοκαίρι του 1939, εργάστηκε επί εβδομάδες στην κολόνα πίσω από το βήμα. Δημιούργησε κρυφά μια κοιλότητα για να τοποθετήσει τον εκρηκτικό μηχανισμό που είχε κατασκευάσει.

Η προετοιμασία απαιτούσε επανειλημμένη παρουσία στην αίθουσα, υπομονή και προσεκτική απόκρυψη της εργασίας του.

Κάθε επίσκεψη αύξανε τον κίνδυνο να τον αναγνωρίσουν ή να αντιληφθούν την επέμβασή του στο κτίριο.

Παρ’ όλα αυτά, κατάφερε να ολοκληρώσει την προετοιμασία χωρίς να αποκαλυφθεί.

Η πρόωρη αποχώρηση

Μέχρι την ημέρα της επίθεσης, ο πόλεμος είχε ήδη αρχίσει. Αρχικά, ο Χίτλερ σκεφτόταν να μην παραστεί στην επετειακή εκδήλωση, εξαιτίας των στρατιωτικών εξελίξεων και της προετοιμασίας επίθεσης στη Δύση.

Στη θέση του επρόκειτο να μιλήσει ο Ρούντολφ Ες. Τελικά άλλαξε απόφαση και πήγε στο Μόναχο, αλλά η ανάγκη επιστροφής του στο Βερολίνο περιόρισε τη διάρκεια της παρουσίας του.

Η ομιλία του ήταν συντομότερη από ό,τι συνήθως. Περίπου στις εννέα και επτά λεπτά το βράδυ, αποχώρησε μαζί με άλλα σημαντικά στελέχη του καθεστώτος.

Στις 9:20, η βόμβα εξερράγη. Ο μηχανισμός λειτούργησε, αλλά η χρονική πρόβλεψη πάνω στην οποία είχε στηριχθεί όλη η επιχείρηση είχε ανατραπεί. Τα δεκατρία λεπτά έκριναν την αποτυχία της απόπειρας.

Η έκρηξη σκότωσε οκτώ ανθρώπους και τραυμάτισε περισσότερους από εξήντα.

Η κατάρρευση της οροφής προκάλεσε εκτεταμένη καταστροφή, αποκαλύπτοντας πόσο κοντά είχε φτάσει ο Έλσερ στον στόχο του.

Οι αρχές κινητοποιήθηκαν αμέσως, εξέτασαν το προσωπικό και ερεύνησαν τα συντρίμμια.

Τα ευρήματα έδειξαν ότι επρόκειτο για προσεκτικά οργανωμένη βομβιστική επίθεση με χρονοκαθυστέρηση.

Ωστόσο, η ταυτότητα του δράστη δεν προέκυψε αμέσως από την έρευνα στην αίθουσα.

Η σύλληψη και τα βασανιστήρια

Την ίδια βραδιά, ο Έλσερ επιχείρησε να διαφύγει στην Ελβετία μέσω της Κωνσταντίας.

Συνελήφθη κοντά στα σύνορα από τελωνειακούς, καθώς αντικείμενα που είχε μαζί του προκάλεσαν υποψίες.

Ακολούθησαν η παράδοσή του στην αστυνομία και η μεταφορά του στο Μόναχο.

Η σύλληψη στα σύνορα και η έρευνα για τη βομβιστική επίθεση συνέκλιναν σταδιακά στο ίδιο πρόσωπο.

Οι ανακρίσεις συνοδεύτηκαν από ξυλοδαρμούς και κακοποίηση. Τη νύχτα της 13ης Νοεμβρίου, ο Έλσερ έδωσε λεπτομερή ομολογία, εξηγώντας την προετοιμασία και τα κίνητρά του.

Οι ανακριτές πείστηκαν ότι είχε ενεργήσει μόνος, αλλά η ναζιστική ηγεσία δυσκολευόταν να αποδεχθεί αυτό το συμπέρασμα.

Αναζητούσε ξένους υποκινητές και ιδιαίτερα σύνδεση με τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες.

Τα σωζόμενα πρακτικά των ανακρίσεων αποτελούν βασικό τεκμήριο για την ανεξάρτητη δράση του και τις προθέσεις του.

Ένας θάνατος λίγο πριν από το τέλος

Ο Έλσερ παρέμεινε κρατούμενος σε απομόνωση επί χρόνια, αρχικά στο Ζάξενχαουζεν και αργότερα στο Νταχάου.

Στις 9 Απριλίου του 1945 ενώ η κατάρρευση του Τρίτου Ράιχ πλησίαζε, δολοφονήθηκε με πυροβολισμό.

Το σώμα του αποτεφρώθηκε και δεν απέκτησε τάφο. Είχε επιβιώσει από τις ανακρίσεις και την πολυετή κράτηση, αλλά δεν πρόλαβε να δει την ήττα του καθεστώτος που είχε επιχειρήσει να ανατρέψει.

H αναγνώρισή του δεν ήρθε αμέσως μετά τον πόλεμο. Φήμες και ψευδείς ισχυρισμοί συνέχισαν να αμφισβητούν τα κίνητρα και την αυτονομία του, επιβαρύνοντας και την οικογένειά του.

Η ιστορική έρευνα συνέβαλε σταδιακά στην αποκατάστασή του ως αντιστασιακού.

Παραμένει αδύνατο να γνωρίζουμε πώς θα εξελισσόταν ο πόλεμος αν ο Χίτλερ είχε σκοτωθεί εκείνο το βράδυ.

Γνωρίζουμε, όμως, ότι ένας ξυλουργός αποφάσισε να δράσει μόνος και έφτασε εξαιρετικά κοντά στον στόχο του προτού δεκατρία λεπτά ανατρέψουν το σχέδιό του.

https://www.pronews.gr/istoria/ta-dekatria-lepta-pou-esosan-ton-xitler-apo-ti-vomva-enos-ksylourgou/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...