Το ‘’κράτος’’ ΤΕΡΝΑ και οι μπιστικοί του … ένας έκπτωτος δήμαρχος και ένας προφυλακιστέος αντιπεριφερειάρχης.

Είναι τραγικό στις μέρες μας να αντικρίζουμε φαινόμενα κατάρρευσης υποδομών σε δημόσια έργα, παρότι αυτά γίνονται με ευρωπαϊκό χρήμα και επίβλεψη από το υποτιθέμενο ελεγκτικό μηχανισμό του κράτους μας.

Η κατάρρευση της πλαγιάς του βουνού πάνω στο οδόστρωμα της Ιόνιας Οδού , απέδειξε περίτρανα ότι το σάπιο κράτος και οι παρακρατικοί μηχανισμοί που το ελέγχουν, έχουν μετατρέψει εταιρείες απατεώνων ως τη νέα δυναμική τάξη κεφαλαίου που έχει το δικαίωμα να καταχράται χωρίς αιδώ,  να συντηρείται από τον κρατικό κορβανά και να έχει το δικαίωμα να παίζει κορόνα γράμματα με τη ζωή των πολιτών αυτής της χώρας που δικαίως ονομάζεται Μπανανία των Βαλκανίων.

 Η συγκεκριμένη εταιρεία με τη στήριξη αυτού του διαχρονικού παρακρατικού μηχανισμού και παρότι έδειξε με κάθε μεγαλοπρέπεια ότι αδυνατεί να παραδώσει έστω και ένα έργο της προκοπής, παρέδωσε σε χρήση την Ιόνια Οδό, ζητώντας ακόμη και παραπανίσια χρήματα για να ολοκληρώσει το έργο που ανάλαβε, αλλά ουδέποτε παρέδωσε.

...

Εξαιτίας αυτής της λογικής, η περιοχή μας πνίγεται από τα νερά της βροχής, καταστρέφονται περιουσίες, κινδυνεύουν ζωές και βλέπουμε και φαινόμενα κατάρρευσης χωμάτινων όγκων, γιατί η συγκεκριμένη εταιρία, μπορεί να αμφισβήτησε την αναγκαιότητα σοβαρών και ασφαλών έργων, αλλά ουδέποτε έβαλε στη συζήτηση και διαπραγμάτευση τα κέρδη της.

Όλα αυτά βέβαια συμβαίνουν γιατί υπάρχουν οι εγκάθετοι, οι μπιστικοί της ΤΕΡΝΑ σε δημόσια αξιώματα, σε όλη την Ελλάδα και σε όλα τα επίπεδα.

Ακούγεται ότι πίσω από τη ΤΕΡΝΑ είναι ο Γεραπετρίτης ο γνωστός υπουργός εξωτερικών, ο οποίος υποκλίνεται μπροστά στον εφέντη Ερντογάν, αλλά την ίδια ώρα λέει ότι ασκεί εθνική πολιτική και προστατεύει τα συμφέροντα της πατρίδας μας.

Στη περιοχή μας οι μπιστικοί του δεν θα μπορούσαν να είναι άλλοι από τους Διαμαντόπουλο-Μαυρομάτη, οι οποίοι όχι μόνο παρέχουν ασυλία στην ΤΕΡΝΑ, αλλά και λογίζονται ως έμμισθοι στο λογιστήριο της εταιρείας.

Γι’ αυτό το λόγο δεν είδαμε καμιά διαμαρτυρία για τις κακοτεχνίες και τις καταστροφές που προκάλεσε στη περιοχή μας, ούτε βέβαια καμιά απαίτηση για αποζημιώσεις από την ΤΕΡΝΑ.

Γι’ αυτό και ο Διαμαντόπουλος παραδέχτηκε στο δημοτικό συμβούλιο,  ότι δεν μπορεί να τα βάλει με τη ΤΕΡΝΑ για τα αντιπλημμυρικά που δεν παρέδωσε, γιατί είναι κράτος, όπως είπε και με το κράτος δεν τα βάζεις, αλλά το πολύ-πολύ, το εκλιπαρείς.

Γι’ αυτό και έσκασε η βόμβα με το κτήμα (δημοτικό και δημόσιο) των 500 στρεμμάτων στη τοποθεσία Κούκος, που ήθελαν να πουλήσουν οι απατεώνες στη ΤΕΡΝΑ ως ιδιωτικό κτήμα και όταν αυτό δεν τους βγήκε, ίδρυσαν αλιευτικό σωματείο, πλαστογραφώντας μέχρι και δικαστικά έγγραφα…  το επονομαζόμενο  Αχελώο,  με υπόδικους ψαράδες και μέλη της εγκληματικής τους οργάνωσης.

Και αν σας πέφτει βαριά η κατάρρευση της πλαγιάς του βουνού, σας έχουμε ακόμη ένα περιστατικό, όπου η εταιρία πέρασε το δρόμο, πάνω από αρχαιολογικό χώρο, σβήνοντας μονομιάς τα ίχνη της αρχαίας πόλης Αλίκυρνα.

Είδατε κάποιον να διαμαρτυρηθεί, είδατε κάποιον δημόσιο άρχοντα να μπαίνει μπροστά στους οδοστρωτήρες της ΤΕΡΝΑ και να υπερασπίζεται την ιστορία του τόπου μας ;

Όχι βέβαια…

Είδατε όμως το κουρνιαχτό που ξεσήκωσαν τα δυο λαμόγια Διαμαντόπουλος και Μαυρομάτης για τα 200 χρόνια από την έξοδο του Μεσολογγίου.

Και όλα αυτά γιατί;

Γιατί πολύ απλά τα 200 χρόνια δίνουν χορηγίες, δίνουν μαύρο χρήμα για εκδηλώσεις, δίνουν δημοσιότητα, πρεστίζ και αναγνωρισιμότητα.

Μέχρι και την εκκλησία ενέπλεξαν οι αθεόφοβοι, με το Άξιον εστί και τις κατανυκτικές τους παραστάσεις με κάθε ευκαιρία σε ναούς. Μέχρι που φρόντισε ο ίδιος ο Διαμαντόπουλος να μάθουμε ότι σταυροκοπιέται κάθε φορά που χτυπάει η καμπάνα του ναού δίπλα από το σπίτι του.

Πόση γελοιότητα μπορεί να αντέξει ακόμα αυτός ο τόπος ;

Ενθαρρυντικό ήταν ότι κάποιοι ευρωβουλευτές κατέθεσαν ερώτημα στην ευρωβουλή για την ποιότητα των έργων της ΤΕΡΝΑ ζητώντας εξηγήσεις από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της Ε.Ε οι οποίοι και αυτοί συμφώνησαν στην παραλαβή του επικίνδυνου έργου της Ιόνιας Οδού.

Ερωτάται η Επιτροπή:

Δεδομένου ότι η Ιόνια Οδός έχει συγχρηματοδοτηθεί από ευρωπαϊκά ταμεία, ποιοι μηχανισμοί ελέγχου και εποπτείας προβλέπονται σε επίπεδο ΕΕ για τη διασφάλιση της ασφάλειας, της συντήρησης και της ανθεκτικότητας τέτοιων κρίσιμων υποδομών;

Προτίθεται να εξετάσει εάν τηρήθηκαν οι ευρωπαϊκές προδιαγραφές ασφάλειας, ανθεκτικότητας και εποπτείας στη συγκεκριμένη περίπτωση;

Ποιες υποχρεώσεις έχουν τα κράτη-μέλη και οι παραχωρησιούχοι για την προστασία των χρηστών, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής επιβάρυνσης μέσω διοδίων, όταν κρίσιμες υποδομές τίθενται εκτός λειτουργίας λόγω φυσικών καταστροφών ή τεχνικών προβλημάτων;

Υ.Γ

Ίσως τώρα γίνει αντιληπτό γιατί αυτός ο θόρυβος για δήθεν κλιματική αλλαγή και την αναγκαιότητα κατάρτισης μελετών, επιτροπών και έκτακτων μηχανισμών για την δήθεν αντιμετώπιση των επιπτώσεων της βροχής της ηλιοφάνειας ή του αέρα.

Πρέπει να δικαιολογηθεί με κάποιο τρόπο η εγκληματική ανυπαρξία ασφαλών υποδομών και η ροή μαύρου χρήματος, έτσι ώστε να παραχθεί νέος πλούτος από την αστοχία των δήθεν δημόσιων έργων, από κοινούς εγκληματίες της κάθε ΤΕΡΝΑ που τρώει χωρίς συστολές το κορμί και το μέλλον της Ελλάδας με κάθε ευκαιρία.

Η ΓΕΚΙΑ 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ο ψαράς-μετανάστης που μετέτρεψε το αυγοτάραχο σε ελληνικό χαβιάρι – 170 χρόνια Tρικαλινός (pics+vid)

Από τη Μαρία Λεμονιά

×

PLAY VIDEO

Η ιστορία του φτωχού εσωτερικού μετανάσταση που από τα Τρίκαλα μετοίκησε στο Μεσολόγγι και με το ελληνικό αυγοτάραχο ανταγωνίστηκε το Ευρωπαϊκό χαβιάρι … Μια επιτυχία 4 γενεών

...

Η αρχή της ιστορίας

«Το 1825, οι διάφορες φυλές της τότε Ελλάδας ήρθαν από όπου βρίσκονταν, απαντώντας στο γενικό κάλεσμα για βοήθεια στην περιοχή του Μεσολογγίου, που βαλλόταν από την πολιορκία των στρατευμάτων του Ιμπραήμ και του Κιουταχή.
Κάθε ένα από τα μπουλούκια των φυλών που πλησίαζε στην πόλη, έκανε θόρυβο και όσοι βρίσκονταν εκεί φώναζαν δυνατά τον ερχομό τους, για να παίρνουν θάρρος οι πολιορκημένοι Μεσολογγίτες που ήταν κλεισμένοι εντός των τειχών της πόλης και να γνωρίζουν ότι σε αυτή τη μάχη δεν είναι μόνοι.
Κάπως έτσι, κατέβηκαν από τα σημερινά Τρίκαλα της Θεσσαλίας, η πολυπληθής ομάδα των Τρυγωναίων, της οικογένειας μου. Η διάδοση των νέο-εισερχόμενων στη μάχη, έγινε με τον ίδιο θορυβώδη τρόπο: «Ήρθαν οι Τρικαλινοί, ήρθαν οι Τρικαλινοί!.
Ετσι οι Τρυγωναίοι που ήταν το επώνυμο των προγόνων μου, μετονομάστηκαν σε Τρικαλινούς, λόγω καταγωγής»

«Μένοντας στον τόπο που πολέμησαν οι Τρικαλινοί, και με νεκρό στη μάχη του Ντολμά (28 Φλεβάρη 1826) τον Κωνσταντίνο Τρικαλινό, καταπιάστηκαν με το ψάρεμα, καθώς βρέθηκαν σε ένα νέο τόπο, διαλυμένο από την πολιορκία χρόνων και την Οθωμανική κατοχή αιώνων. Έναν τόπο που ήταν μακριά από τις περιουσίες και τα σπίτια τους και όπου έπρεπε να παλέψουν τώρα πια, για την επιβίωση».

«Επέλεξαν να γίνουν ψαράδες. Να δουλέψουν στα Ιβάρια και να εμπορευτούν ό,τι η θάλασσα μπορούσε να τους προσφέρει. Μαζί και αυτό το σπουδαίο τρόφιμο, το πολύτιμο Αυγοτάραχο.
Η περιοχή της Λιμνοθάλασσας Αιτωλικού – Μεσολογγίου έχει υφάλμυρα νερά. Το χαμηλό βάθος βοηθούσε στην παραγωγή φυκιών και συγκέντρωνε τους πληθυσμούς των Κεφάλων κατά τους μήνες που βρίσκουν εύκολα τροφή».

Ζαφείρης Τρικαλινός

Ζαφείρης Τρικαλινό«Με βάφτισαν Ζαφείρη, από τον πατέρα του πατέρα μου, που ήταν ο αρχηγός της 2ης γενιάς στην οικογενειακή επιχείρηση. Το αυγοτάραχο αναγνωριζόταν ως πολύτιμο έδεσμα από παλιά. Ο παππούς – που δεν είχε αφήσει πόλεμο για πόλεμο- μου έλεγε ιστορίες για αυτά, αλλά και για τα ψαρέματα, τη δύσκολη ζωή στα ιβάρια (τις νησίδες ξηράς όπου λειτουργούν σαν ορμητήρια για τους ψαράδες, όπου φτιάχνουν τις ξύλινες καλύβες πάνω σε πασσάλους για να ξεκουράζονται ανάμεσα στα ψαρέματά τους.)»

«Ο παππούς μου είχε μεγάλη αδυναμία. Θυμάμαι ότι μια χρονιά που είχε κέρδη από το αυγοτάραχο, μου πήρε ποδήλατο.
Όποτε μπορούσε, με έπαιρνε μαζί στα ιβάρια για ψάρεμα. Θυμάμαι μια φορά -που μικρό παιδί- είχαμε μαζευτεί όλοι οι ψαράδες, οι συγγενείς με τις κατσαρόλες τους γεμάτες με λιωμένο κερί και όπου και να γύρναγα το κεφάλι έβλεπα να κερώνουν αυγοτάραχα. Είχα σαστίσει με το πόσα πολλά αυγά είχαμε να κερώσουμε, πρώτη φορά έβλεπα τόσο μεγάλη ποσότητα. Ο παππούς μας οργάνωνε όλους και θυμάμαι που με κοίταξε στα μάτια και μου είπε με το ίδιο σταθερό τόνο στη φωνή του-όπως μιλούσε σε όλους τους ψαράδες: «Δε φεύγεις αν δεν τελειώσει η δουλειά».

«Ο παππούς μου είχε μεγάλη αδυναμία. Θυμάμαι ότι μια χρονιά που είχε κέρδη από το αυγοτάραχο, μου πήρε ποδήλατο.
Όποτε μπορούσε, με έπαιρνε μαζί στα ιβάρια για ψάρεμα. Θυμάμαι μια φορά -που μικρό παιδί- είχαμε μαζευτεί όλοι οι ψαράδες, οι συγγενείς με τις κατσαρόλες τους γεμάτες με λιωμένο κερί και όπου και να γύρναγα το κεφάλι έβλεπα να κερώνουν αυγοτάραχα. Είχα σαστίσει με το πόσα πολλά αυγά είχαμε να κερώσουμε, πρώτη φορά έβλεπα τόσο μεγάλη ποσότητα. Ο παππούς μας οργάνωνε όλους και θυμάμαι που με κοίταξε στα μάτια και μου είπε με το ίδιο σταθερό τόνο στη φωνή του-όπως μιλούσε σε όλους τους ψαράδες: «Δε φεύγεις αν δεν τελειώσει η δουλειά».

Αξίες…

«Πολλές από τις αρχές και τις αξίες που έχω έρχονται από τον παππού και τους γονείς μου. Θυμάμαι πάντα τις εξής κουβέντες: Πάνω από όλα ο τόπος μας και η χώρα μας», «Να μην αδικήσεις κανέναν στη ζωή», «Είναι σκληρή δουλειά αλλά τίμιο μεροκάματο», «Να αγαπάτε και να σέβεστε τον πατέρα σας γιατί εργάζεται σκληρά», «Τις συναλλαγές σου να τις κάνεις κάτω από το φως του ήλιου

Παναγιώτης Τρικαλινός, ο πατέρας μου

«Ο πατέρας μου ήξερε να διαβάζει τη θάλασσα και να γητεύει τα ψάρια. Μηχανικός πρακτικός, μπήκε από πολύ μικρός στα ιβάρια και τα ψαρέματα.

Κάτι ψαράδες έβλεπαν από μακριά μια βάρκα χωρίς άνθρωπο. Όταν την πλησίασαν είδαν τον πατέρα μου 11 χρονών, να ψαρεύει. Ήταν μικρόσωμος και από μακριά δε φαινόταν. Η βάρκα του όμως ήταν γεμάτη ψάρια».

«Ο πατέρας μου, ο Καπετάν Μπουνότης, είχε 4 παιδιά (δύο κορίτσια και δύο αγόρια), που παραδεχόταν ότι τα έβλεπε να μεγαλώνουν, από απόσταση.
Μου είχε διηγηθεί περισσότερες από 15 καταιγίδες που είχε ζήσει, 9 μποφόρ και άνω, στη διάρκεια των οποίων είχε αισθανθεί αβέβαιη την επιβίωσή του.
Τον χτύπησε κεραυνός δύο φορές στη ζωή του–και τις δύο ήταν νύκτα του Δεκέμβρη, εν μέσω τρελής καταιγίδας (ενόσω επισκεύαζε τους φραγμούς), αλλά ευτυχώς έπεσε μέσα στην ξύλινη βάρκα του, διαφορετικά θα είχε πνιγεί.
Το 1967 προσκλήθηκε από μέλος Ελλήνων Επενδυτών να κατασκευάσει τους φραγμούς και τα Ιβάρια της Λιβύης. Η μάνα μας έβαζε να κλαίμε για να γυρίσει πίσω».

«Τόσο ο πατέρας μου όσο και η μάνα μου, δεν ήθελε να ακολουθήσουμε αυτή τη δουλειά, γιατί ήταν δύσκολη. Κύρια γιατί πάλευε με τα στοιχεία της φύσης, όπου η έλλειψη μέσων και εγκαταστάσεων και κατάλληλων συνθηκών δημιουργούσε ένα εργασιακό περιβάλλον με πολλές προκλήσεις, αβέβαιο αποτέλεσμα, εκτεθειμένο πάντα στα καιρικά φαινόμενα που το καθιστούσε δύσκολο στη διαχείριση».

Το success story μέσα από σημαντικές ημερομηνίες

1998: Ο εμβληματικός οίκος Petrossian εγκαινιάζει τη συνεργασία του με την εταιρία Trikalinos.
2005: Η εταιρία Trikalinos παράγει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το Αυγοτάραχο Τρίμμα. Ο σπουδαίος Chef Jose Andres προσυπογράφει το Trikalinos Αυγοτάραχο.
2006: Το Trikalinos Αυγοτάραχο Τρίμμα διακρίνεται ως ένα από τα καινοτόμα προϊόντα στην Διεθνή Έκθεση Sial Paris. Βράβευση από τα Gourmet Award.
2007: Βράβευση από τα Gourmet Awards.
2008: Η εταιρία Trikalinos λανσάρει την Αφρίνα. Δημοσιεύονται στο έγκριτο Αμερικανικό επιστημονικό Περιοδικό Χημείας και Τροφίμων “Journal of Agricultural & Food Chemistry” τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα της πρώτης έρευνας πάνω στη διατροφική αξία του Trikalinos Αυγοτάραχο.
2009: O διάσημος Chef Ferran Adria παρουσιάζει το Trikalinos Αυγοτάραχο στο El Bulli. Η νέα συσκευασία βραβεύεται από τα Διεθνή βραβεία συσκευασίας Pentawards.
2010: Ο κορυφαίος Chef του πλανήτη Ferran Adria, συμπεριλαμβάνει το Trikalinos Αυγοτάραχο στα 30 καλύτερα και πιο υγιεινά τρόφιμα του κόσμου, στο βιβλίο: Fragile Feast.
2012: Το προϊόν μας διακρίνεται με το Βραβείο Ανώτερης Γεύσης, από το ITQI.
2022: Η Γερμανική κυβέρνηση ξεχωρίζει το συγκεκριμένο αυγοτάραχο στα κορυφαία προϊόντα της Ευρώπης

Η θέση του αυγοτάραχου στη γαστρονομική κουλτούρα

«Η οργανωμένη εξαγωγική προσπάθεια της εταιρίας μας ξεκινά από το 2008. Πιο πριν έχουμε κάποιες πωλήσεις σε πολύ καλά Γαλλικά Deli, κάποιες ποσότητες σε Αγγλικά και Αμερικάνικα εστιατόρια.
Το 2008, όμως οργανωθήκαμε πιο δυναμικά ώστε να ανοιχτούμε στις αγορές του εξωτερικού.
Αυτή τη στιγμή εξάγουμε σε Ευρώπη, Αμερική, Αραβικές Χώρες και Ασία, και ο καλύτερος μας πελάτης είναι η Γαλλική αγορά, όπου το προϊόν πωλείται με το χαρακτηρισμό: Poutargue Royale de Trikalinos (Βασιλικό Αυγοτάραχο Trikalinos)».

Πουλώντας Αυγοτάραχο σε ταραγμένες εποχές

«Το Αυγοτάραχο είναι ένα προϊόν συντροφιάς και καλής ψυχολογίας. Αν δεν υπάρχει ηρεμία και χαμόγελο στον κόσμο, δεν υπάρχουν συγκεντρώσεις και καλέσματα, δεν περισσεύουν οι φροντίδες και τα μοιράσματα αγάπης και εκτίμησης στα σπιτικά μας.
Η παράδοση το έχει δέσει με τις χαρούμενες στιγμές της κοινωνικής ζωής μας: το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, το γαμήλιο τραπέζι, τη γέννηση ενός παιδιού, το κυριακάτικο τραπέζι όπου ανταμώνει όλη η οικογένεια, την κάθε μικρή ή μεγάλη γιορτή του λαού μας.
Το rebranding που κάναμε το 2008 και το άνοιγμά μας στις διεθνείς αγορές συνέπεσε χρονικά με την παγκόσμια οικονομική κρίση, που κορυφώθηκε στη χώρα μας το 2013. Την ίδια χρονιά κυκλοφορήσαμε το GoldenAge-Limited Edition Μελίχλωρο Αυγοτάραχο. Και οι δυο αποφάσεις ήταν ρίσκο, με τις δεδομένες αντίξοες συνθήκες. Ωστόσο, πως μπορείς να σταματήσεις να ζεις, να δραστηριοποιείσαι, να δημιουργείς;»

170 χρόνια ιστορίας

«Μικρός έβλεπα τα καράβια το βράδυ από το ιβάρι. Όταν είχε φουρτούνες έβγαιναν πιο κοντά στα ρηχά. Τα φώτα τους αναμμένα, μου έμοιαζαν με κινούμενες πολιτείες. Τα κοιτούσα και μέσα μου θέριευε η επιθυμία να μεγαλώσω γρήγορα για να γίνω ναυτικός και να ταξιδεύω»

«Κοιτώντας πίσω, βλέπω πολλά. Διαδρομές που ξεκίνησαν για μικρή απόσταση και ακόμη συνεχίζονται, ταξίδια και όνειρα μακρινά, που έχουν έρθει πιο κοντά. Είναι μεγάλη η χαρά μου, ότι σε αυτήν την πορεία προστέθηκαν στη συντροφιά μου συνεργάτες σπουδαίοι, που με την αφοσίωσή τους και την τεχνογνωσία τους δημιουργήσαμε μια ομάδα που εδραιώνει το όραμα μου.
Όσο μακριά κι αν φτάσουμε, ποτέ δε θα ξεχάσω τα λόγια του αείμνηστου Γεράσιμου Βασιλόπουλου, του φωτισμένου αυτού ανθρώπου, που με συμβούλεψε τότε όταν πρωτοξεκινούσα τα βήματα στην ηγεσία της οικογενειακής επιχείρησης να μεταφέρω τη μονάδα στην Αθήνα, να συνδεθώ με την αγορά, να συνδεθώ με τα Πανεπιστήμια και να εκσυγχρονίσω την παραγωγή του αυγοτάραχου που διαφορετικά κινδύνευε να ξεχαστεί και να χαθεί. Δεν μπορώ να μην μνημονεύω τη βοήθειά του, που λειτούργησε για μένα σα μέντορας και μοχλός κατεύθυνσης, σε μια εποχή που κι εγώ ο ίδιος δεν ήξερα αν «το έχω». Εκείνος ήταν ο άνθρωπος που -πέρα από τους γονείς μου- είδε σε μένα τη δυνατότητα και την προοπτική.
Τη διεθνή μας «πόρτα», την άνοιξε η κ. Χαριτίνη Μώραλη, καθώς ήταν αυτή που συμπεριέλαβε τα προϊόντα μας στα πρωτοπόρα καταστήματα
των Αφορολογήτων Ειδών του Αεροδρομίου. Οσο για τους Σκλαβενίτη;
Η συνεργασία με τον Σκλαβενίτη ξεκίνησε από την ιδιαίτερη προσωπική προτίμησή τους να τους πηγαίνω αυγοτάραχο για να το απολαύσουν τελειώνοντας την ημέρα τους στο γραφείο και χαλαρώνοντας με ένα ποτό».

«Σήμερα με συγκινεί που ο γιός μου ο Παναγιώτης αποφάσισε να με συντροφέψει στο τιμόνι της επιχείρησης, αξιοποιώντας το μυαλό και τις σπουδές του για να βελτιώσει ακόμη περισσότερο τις παραγωγικές συνθήκες μας, να δημιουργηθούν νέα προϊόντα και να συνεχίσει ως ο εκφραστής της πέμπτης γενιάς, με νέα πνοή και όραμα αυτό που οι πρόγονοί μας άρχισαν πριν από 170 χρόνια»

https://www.newmoney.gr/lemon-social-eye/o-psaras-metanastis-pou-metetrepse-to-avgotaracho-se-elliniko-chaviari-170-chronia-trikalinos-picsvid/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η Finos Film τιμά την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας με ένα νοσταλγικό βίντεο

Αλίκη Βουγιουκλάκη, Τζένη Καρέζη, Ρένα Βλαχοπούλου, Μάρθα Καραγιάννη, Μαίρη Χρονοπούλου, Ζωζώ Σαπουντζάκη και άλλες ηθοποιοί «πρωταγωνιστούν» στο αφιέρωμα.

Κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας και η Finos Film θέλησε να τιμήσει την ιδιαίτερη αυτή μέρα του χρόνου με ένα υπέροχο βίντεο, με κάποιες από τις μεγαλύτερες πρωταγωνίστριες του ελληνικού κινηματογράφου.

Στο βίντεο που δημοσίευσε η Finos Film την Κυριακή (08.03.2026) για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας βλέπουμε σκηνές από ταινίες με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, την Τζένη Καρέζη, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τη Μάρθα Καραγιάννη, τη Μαίρη Χρονοπούλου, την Ζωζώ Σαπουντζάκη, τη Νόρα Βαλσάμη, την Κατερίνα Γιουλάκη, την Ειρήνη Κουμαριανού, τη Μέλπω Ζαρόκωστα, τη Ζωή Λάσκαρη και άλλες αγαπημένες ηθοποιούς. 

...

«Ρωτήσαμε τους άντρες της Φίνος Φιλμ την γνώμη τους για τις γυναίκες και να τι μας απάντησαν. Αφιερωμένο σε όλες», έγραφε η λεζάντα της ανάρτησης που έγινε στο Facebook.

«Το πιο όμορφο που μπορεί να φορέσει η γυναίκα είναι η αυτοπεποίθησή της», «Οι δυνατές γυναίκες δεν έχουν “ύφος” έχουν πρότυπα», «Στον έρωτα οι γυναίκες είναι επαγγελματίες, οι άντρες ερασιτέχνες», «Η γυναίκα θυμάται τα πάντα, ακόμα κι αυτά που δεν έγιναν», είναι οι φράσεις που προβάλλονται στο βίντεο – αφιέρωμα στις γυναίκες. 

https://www.newsit.gr/ellada/i-finos-film-tima-tin-pagkosmia-imera-tis-gynaikas-me-ena-nostalgiko-vinteo/4619951/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η αληθινή ιστορία του ανθρώπου χωρίς πρόσωπο – Κυκλοφορούσε μόνο την νύχτα και έγινε τοπικός θρύλος (φωτο)

Αυτός ο άνθρωπος υπήρχε και τον έλεγαν Raymond Robinson.

Στην πολιτεία της Πενσυλβάνια, τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, έκανε την εμφάνισή του ένας τοπικός θρύλος. Εκείνος του «Charlie, του ανθρώπου χωρίς πρόσωπο», του «Πράσινου Άντρα», του «τέρατος της Beaver County».

Συνήθως, τέτοιοι τοπικοί θρύλοι είναι εφηβικές υπερβολές ή γενικότερα, υπερβολές του κόσμου μιας περιοχής, που ναι μεν δεν τις πολυπιστεύει, αλλά για καλό και για κακό μένει σε απόσταση από αυτές.

Και συγχρόνως τις διαδίδει.

Εκεί λοιπόν, όπως έλεγε ο θρύλος, τις νύχτες εμφανιζόταν ένας άντρας με παραμορφωμένο πρόσωπο, που ήταν και λίγο πράσινο, και που παρακολουθούσε όποιον τύχαινε να κυκλοφορεί έξω. Οι φήμες για το πως είχε καταλήξει να παραμορφωθεί έδιναν και έπαιρναν.

Οι περαστικοί δεν έδιναν σημασία. Ωστόσο, σε αντίθεση με άλλους τοπικούς θρύλους, αυτός ήταν εν μέρει αλήθινός. Γιατί αυτός ο άνθρωπος υπήρχε. Και τον έλεγαν Raymond Robinson.

...

Ο άτυχος αυτός άνδρας όταν ήταν 8 ετών γύρω στο 1919, περπατούσε με την αδερφή του ανέμελα στην εξοχή και πρόσεξε μια φωλιά πουλιού. Σκαρφάλωσε λοιπόν να την δει από κοντά. Η φωλιά ήταν πάνω σε μια γέφυρα με γραμμές τρένου. Κοντά στην φωλιά υπήρχε ένα ηλεκτροφόρο καλώδιο και στην προσπάθεια του να σκαρφαλώσει το άγγιξε. Τα βολτ τον διαπέρασαν. Έναν χρόνο νωρίτερα, ένα άλλο αγόρι είχε χάσει την ζωή του. Ο Ray όμως όχι.

Οι γιατροί δεν περίμεναν να ζήσει αλλά τους διέψευσε. Όμως οι τραυματισμοί του ήταν εξαιρετικά σοβαροί. Τα μάτια του, η μύτη του, τα αυτιά του και το δεξί του χέρι. Κάποια τα έχασε και κάποια παραμορφώθηκαν. Οι γιατροί μίλησαν για θαύμα. Ένα θαύμα όμως που αργότερα έγινε εφιάλτης. Αφού η ζωή του δεν θα ήταν ποτέ η ίδια από εκεί και πέρα.

Απομονώθηκε από όλους, ακόμα κι από την ίδια του την οικογένεια. Άκουγε στο ραδιόφωνο για το αγαπημένο του μπέιζμπολ και έφτιαχνε πορτοφόλια και ζώνες από λάστιχα αυτοκινήτων. Όταν μεγάλωσε έμεινε μόνος του στο γκαράζ του σπιτιού. Η εμφάνισή του τον απέτρεπε από το να κυκλοφορεί κατά την διάρκεια της ημέρας.

Όμως την νύχτα έβγαινε για να απολαύσει μεγάλους περιπάτους, να πάρει μια μυρωδιά από το «έξω», από την φύση. Η φήμη του άρχισε να κυκλοφορεί και πολλές παρέες νεαρών τον αναζητούσαν τα βράδια. Εκείνος συνήθως κρυβόταν. Αλλά σε κάποιες περιπτώσεις σταματούσε και αντάλλασσε 1-2 κουβέντες ή μια φωτογραφία, για λίγη μπύρα ή τσιγάρα. Αν και δεν του φέρονταν όλοι καλά.

Κάποιοι τον έδειραν. Κάποιοι κατοuρούσαν σε μπουκάλια μπύρας και του τις έδιναν. Άλλοι πάλι τον έβαζαν στο αυτοκίνητο και τον παρατούσαν στην μέση του πουθενά. Τα αυτοκίνητα άρχισαν να τον αγχώνουν. Οι φήμες λένε πως κάποια στιγμή έπαιρνε μαζί στις βόλτες του ένα πιστόλι.

Υπήρχαν όμως και άνθρωποι που δεν τον φοβούνταν ή που ήθελαν απλά να του κάνουν παρέα. Εκεί ο Ray Robinson ανοιγόταν και μιλούσε για την ζωή του, για την διαφορετικότητά του και την ανούσια ύπαρξη των προκαταλήψεων. Εκείνες ήταν όμορφες βραδιές για εκείνον. Και για τους άλλους.

Τον χτύπησαν πολλές φορές αυτοκίνητα. Σιγά σιγά μείωνε τις βόλτες του όσο γερνούσε, ώσπου τις σταμάτησε τελείως. Πέθανε σε ένα γηροκομείο το 1985, έχοντας φτάσει τα 74. Ποιος να του το έλεγε ότι θα ζούσε τόσο πολύ. Παρόλη την παραμόρφωσή του, ήταν ένας πανέμορφος άνθρωπος, όπως λένε εκείνοι που τον γνώρισαν.

Η ιστορία του έγινε θρύλος. Παραμορφώθηκε κι αυτή. Έγινε εντελώς διαφορετική από την πραγματική. Ευτυχώς η αληθινή δεν χάθηκε εντελώς. Γιατί ο Ray Robinson έγραψε την δική του ιστορία.

https://www.pronews.gr/istoria/865325_i-alithini-istoria-toy-anthropoy-horis-prosopo-kykloforoyse-mono-tin-nyhta-kai-egine/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η συνωμοσία της «εξωγήινης» γυναίκας που υποτίθεται ότι βρήκε η NASA στην τελευταία αποστολή στην Σελήνη

Το διαστημικό πρόγραμμα Απόλλων επισήμως σταμάτησε από τη NASA και η τελευταία αποστολή στη Σελήνη ήταν εκείνη του Απόλλωνα 17 που διήρκεσε από τις 7 – 19 Δεκεμβρίου του 1972

Μια πραγματικά απίστευτη ιστορία δημοσιεύει site, σχετικά με μια εξωγήινη γυναίκα που βρήκε η NASA στη Σελήνη.

Το διαστημικό πρόγραμμα Απόλλων επισήμως σταμάτησε από τη NASA και η τελευταία αποστολή στη Σελήνη ήταν εκείνη του Απόλλωνα 17 που διήρκεσε από τις 7 – 19 Δεκεμβρίου του 1972.

Ωστόσο, πολλοί ερευνητές των «περίεργων» υποστηρίζουν ότι η NASA συνέχισε το πρόγραμμα με μυστικότητα και ο λόγος είναι οι εξωγήινοι που βρέθηκαν στο φεγγάρι.

...

Η εξωγήινη γυναίκα που υποτίθεται ότι βρήκε η NASA στη Σελήνη.

Η επίσημη εξήγηση της NASA γιατί το διαστημικό πρόγραμμα Απόλλων σταμάτησε, ήταν οι περικοπές του προϋπολογισμού, που ανέστειλαν μια σειρά από τις πιο επιτυχημένες αποστολές της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας στην ιστορία.

Οι οπαδοί των θεωριών συνωμοσίας ισχυρίζονται, ότι η NASA συνέχισε με το πρόγραμμα Απόλλων με τις αποστολές Απόλλων 18, 19 και 20, που επίσης προσσεληνώθηκαν.

Μάλιστα λέγεται ότι οι αποστολές 18 και 19 βρήκαν αποδεικτικά στοιχεία εξωγήινης ζωής στην επιφάνεια του φεγγαριού.

Αποστολή Απόλλων 20: Επιχείριση «Mona Lisa»

Το Απόλλων 19, το οποίο επισήμως δεν υπάρχει, λέγεται ότι καταστράφηκε εξαιτίας μια σύγκρουσης.

Η NASA στη συνέχεια έστειλε την αποστολή Απόλλων 20 στο φεγγάρι: Η αποστολή λέγεται ότι κατάφερε να επιστρέψει στη γη με επιτυχία φέρνοντας εξωγήινη τεχνολογία και ένα «ανθρωποειδές θηλυκό» από ένα συντετριμμένο εξωγήινο σκάφος.

Το 2007 αναρτήθηκαν στο YouTube βίντεο σχετικά με αυτή την υπόθεση. Ένα από αυτά το «σήκωσε» ο Γουίλιαμ Ράτλεντζ (William Rutledge), που ισχυρίζεται ότι συμμετείχε στην επισήμως ανύπαρκτη αποστολή Απόλλων 20.

Ο Ράτλεντζ ισχυρίζεται ότι υπάρχουν αμέτρητες δομές στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, ενώ παρουσίασε και ένα βίντεο που δείχνει ένα «εξωγήινο θηλυκό» στα συντρίμμια ενός εξωγήινου σκάφους.

Ο ίδιος εξηγεί ότι το Απόλλων 20 δεν ήταν αποκλειστικά μια αμερικανική αποστολή αλλά μια κοινοπραξία μεταξύ των ΗΠΑ και των Σοβιετικών το 1976.

Έγινε μετά από πληροφορίες που είχαν οι Σοβιετικοί για την πτώση ενός γιγαντιαίου εξωγήινου διαστημοπλοίου στον δορυφόρο της Γης.

Εικόνες του εξωγήινου διαστημοπλοίου που υποτίθεται ότι βρίσκεται στη Σελήνη.

Η ιστορία του Ράτλεντζ είναι η ακόλουθη:

Στόχος της αποστολής Απόλλων 20 ήταν ένα τεράστιο εξωγήινο σκάφος μήκους 3.370 μ, που είχε συντριβεί ή καταρριφθεί πριν από χιλιάδες χρόνια και είχε φωτογραφηθεί από το Απόλλων 15.

Τα αποτελέσματα της αποστολής ήταν συγκλονιστικά.

Το βίντεο που ακολουθεί υποτίθεται ότι είναι τραβηγμένο μέσα από τον Απόλλωνα 20 και δείχνει πλάνα του εξωγήινου σκάφους:

Ο Ρώσος κοσμοναύτης Λεόνοφ (Leonov) και ο Αμερικανός αστροναύτης Σνάιντερ (Snyder), εισήλθαν στο εξωγήινο σκάφος και αντίκρισαν το πτώμα μιας νεαρής γυναίκας να κάθεται στο πιλοτήριο, καθώς και το πτώμα του συντρόφου της.

Το πτώμα της γυναίκας είχε διατηρηθεί άριστα λόγω έλλειψης ατμόσφαιρας και το μετέφεραν στην Γη.

Μαζί τους μετέφεραν και άλλα τεκμήρια, διάφορα έγγραφα και σημειώσεις σε μια άγνωστη γλώσσα.

Η εξωγήινη πιλότος ήταν όμορφη γυναίκα, που έμοιαζε με τις γήινες γυναίκες, αλλά είχε μια διαφορά. Τα δάχτυλα της ήταν έξη αντί πέντε.

Την ονόμασαν «Mona Lisa»…

Δείτε βίντεο με τα ευρήματα μέσα στο υποτιθέμενο εξωγήινο διαστημόπλοιο και η νεκρή εξωγήινη:

– Ο κωδικός του διαστημοπλοίου ήταν Vandenberg Constellation και της σεληνακάτου Vandenberg Phoenix.

– Επικεφαλής του προγράμματος ήταν ο Αμερικανός Τζέιμς Τσίπμαν Φλέτσερ και ο Ρώσος Βαλεντίν Αλεξέγιεφ.

– Το Απόλλων 19 είχε κωδικό «Ενδυμίων» και η σεληνάκατός του «Αρτεμις»!

– Μόνο τριακόσιοι άνθρωποι γνώριζαν για το Απόλλων 20. Στην εκτόξευση δεν κλήθηκαν δημοσιογράφοι.

– Οι Ρώσοι είδαν πρώτοι το κατεστραμμένο διαστημόπλοιο τον Ιούλιο του 1969, όταν συνετρίβη κοντά του ο δορυφόρος τους Λούναρ 15.

– Ο Ράτλετζ κράτησε ως ενθύμια τη σημαία που έστησαν στη Σελήνη, το σήμα της στολής του και τον εξοπλισμό με τη σεληνιακή σκόνη πάνω!

– Δεν φοβάται την αντίδραση της NASA. Αν η NASA, εξαιτίας των βίντεο που υπάρχουν στο διαδίκτυο και δείχνουν καθαρά το εσωτερικό του Απόλλωνα 20, πιστοποιώντας ότι η συγκεκριμένη αποστολή στο Φεγγάρι πραγματοποιήθηκε αλλά δεν έγινε ποτέ γνωστή, τον καταδιώξει, θα σημαίνει ότι παραδέχεται πως απέκρυψε αληθινά γεγονότα.

Στις επίσημες φωτογραφίες που φιλοξενούνται και στην ιστοσελίδα της NASA εμφανίζεται ένα αντικείμενο όμοιο με το διαστημόπλοιο που ισχυρίζεται ότι κινηματογράφησε ο Ράτλετζ και αναφέρονται οι συντεταγμένες του: πλάτος 10ο νότια, μήκος 117,5ο ανατολικά, εκεί ακριβώς όπου το εμφανίζει και το επίμαχο βίντεο!

Ποιοι πάτησαν πρώτοι στη Σελήνη;

«Ενα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα τεράστιο άλμα για την ανθρωπότητα»… Ηταν τα λόγια του Νιλ Αρμστρονγκ, του πρώτου αστροναύτη που πάτησε το πόδι του στην επιφάνεια της Σελήνης το 1969.

Μήπως όμως προηγήθηκαν κάποιοι άλλοι;

Ισως, αν αποδειχθούν γνήσια τα βίντεο που διοχετεύουν άγνωστοι στο διαδίκτυο και απεικονίζουν τα υπολείμματα μιας εγκαταλειμμένης διαστημικής βάσης και άλλων κτιριακών συγκροτημάτων.

Προς το παρόν, η NASA δεν έχει πάρει θέση, αν και το οπτικό υλικό κυκλοφορεί εδώ και πάρα πολύ καιρό.

Πλάνα που κόβουν την ανάσα αλλά και ένα ολόκληρο διαστημόπλοιο σε σχήμα πούρου, εντελώς κατεστραμμένο από βροχή μετεωριτών.

Κάποια από αυτά φέρονται να κατέγραψαν οι αστροναύτες του Απόλλωνα 10 και κάποια άλλα το πλήρωμα του Απόλλωνα 20, αποστολή η οποία -σύμφωνα με τη ΝΑSΑ- είχε προγραμματιστεί για το 1976 αλλά δεν έγινε ποτέ.

Το πρώτο βίντεο διάρκειας 6’33’’, δημοσιοποιήθηκε το 2006 από την ισπανική τηλεόραση και δείχνει συγκλονιστικές σκηνές τραβηγμένες στην επιφάνεια της Σελήνης, βόρεια του κρατήρα Μόλτε, στη θάλασσα της Ηρεμίας.

Στη θαμπή εικόνα φαίνονται κτίσματα με πολύ προχωρημένη αρχιτεκτονική. Είναι εγκαταλειμμένα και ερειπωμένα, αλλά διατηρούν τα… κουφώματα στις πόρτες και στα παράθυρα, μέσα από τα οποία διακρίνεται ένας από τους αστροναύτες του Απόλλωνα 11 να συλλέγει υπολείμματα στο ύπαιθρο.

Σύμφωνα με την τρισδιάστατη ψηφιακή απεικόνιση σε γράφημα που έκαναν οι Ισπανοί, η εγκατάσταση έχει μήκος εξήντα μέτρων και πλάτος εννέα.

Στις 10 Δεκεμβρίου 2006, ένας χρήστης του Διαδικτύου με κωδικό Btimsah δημοσιοποίησε φωτογραφίες υψηλής ευκρίνειας που, όπως ισχυρίζεται, κατέγραψε δορυφόρος στην επιφάνεια της Σελήνης.

Διακρίνονται δύο διαφορετικά κτίσματα σε σχήμα πενταγώνου, αρκετά άλλα κυκλικά και μη που σχηματίζουν ημικύκλιο και κάτι που μοιάζει με γέφυρα.

Στις 23 Φεβρουαρίου 2007, ο γνωστός Ιταλός ερευνητής UFO Φράνκο Τσέντι δημοσιοποιεί ένα υλικό διάρκειας 2’16’’, που απεικονίζει μια ολόκληρη πόλη στη γεμάτη κρατήρες επιφάνεια του φεγγαριού.

Τα πλάνα έχουν τραβηχτεί από ψηλά και στην κορυφή τους φαίνεται ότι αποτελούν υλικό της NASA από μια επιχείρηση φωτογράφησης με τον κωδικό «Clementine».

Ο ερευνητής υπέβαλε σε ψηφιακή επεξεργασία το υλικό, ώστε να ζουμάρει τα πλάνα.

Το αποτέλεσμα δεν είναι καθαρό. Φαίνονται όμως δεκάδες κυκλικά, τετράγωνα και ορθογώνια κτίσματα τα οποία συνδέονται με τεράστιες σωληνώσεις!

Το ίδιο βίντεο που έδειξε η ισπανική τηλεόραση «ανεβάζει» στο διαδίκτυο στις 2 Μαρτίου 2007 ο χρήστης με κωδικό Nalexo…

Αυτή τη φορά δεν έχει σχολιασμό με υπότιτλους, διαρκεί 4’36’’ και ο χρήστης -που υποστηρίζει ότι το τράβηξε ο ίδιος ο Άρμστρονγκ- ισχυρίζεται ότι αποτελεί τμήμα ενός μεγάλου βίντεο διάρκειας δεκατεσσάρων λεπτών.

Στις 29 Απριλίου, ένας άλλος χρήστης με κωδικό Xuackeman ανεβάζει υλικό διάρκειας 2’07’’ που -όπως ισχυρίζεται- τράβηξε ο κυβερνήτης του Απόλλωνα 15 Αλ Ουόρντεν με φακό 35 mm από απόσταση 119 χλμ. από την επιφάνεια, ενώ περιστρεφόταν γύρω από τον δορυφόρο της Γης περιμένοντας τη σεληνάκατο με τους δύο συντρόφους του.

Απεικονίζει δύο πολύγωνα κτίσματα, τον κρατήρα Τσιολκόφσκι και περιλαμβάνει γραφικές αναπαραστάσεις της NASA για μελλοντικές βάσεις στη Σελήνη, που μοιάζουν πολύ με όσα φαίνονται στο υλικό.

Καυτός διάλογος στο βίντεο

– «Vandenberg 20 ρυθμίζω την κάμερα»

– «Περάσαμε τον Τσιολκόφσκι και είμαστε πάνω από τον Φέρμι τώρα».

– «…Ο Ντελπόρτε είναι ορατός τώρα, με το Υ του στην κεντρική κορυφή».

– «…Κι από κάτω είναι ο Λούτκε, από τη χαμηλότερη πλευρά».

– «…Ο Ιτζάκ θα είναι ορατός σε λίγο, πίσω από τους προωθητήρες, για λίγα δευτερόλεπτα».

https://www.pronews.gr/x-files/377319_einai-ayti-i-exogiini-gynaika-poy-vrike-i-nasa-sti-selini-vinteo/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...