Πέθανε ο φιλόσοφος και συγγραφέας Στέλιος Ράμφος

Η πλούσια βιβλιογραφία του αντικατοπτρίζει τις πνευματικές αναζητήσεις του, τις θέσεις και τις προτάσεις του αναφορικά με τον μαρξισμό, την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού, τους συσχετισμούς της σύγχρονης πνευματικής δημιουργίας με την ελληνορθόδοξη παράδοση.

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών ο συγγραφέας και στοχαστής Στέλιος Ράμφος. Ο σπουδαίος διανοητής το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν σε κλινική της Αθήνας. Με περισσότερα από 30 βιβλία στο ενεργητικό του, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες στοχαστές.

...

   Ο Στέλιος Ράμφος γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα. Το 1965, πριν ολοκληρώσει τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ξεκίνησε σπουδές Φιλοσοφίας στο Παρίσι, στο Université de Vincennes à Saint-Denis (σημερινό Université Paris 8). Μεταξύ 1969 και 1974 υπήρξε καθηγητής Φιλοσοφίας στο ίδιο πανεπιστήμιο. Το 1975 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου συνέχισε το συγγραφικό έργο του. Είχε σημαντική παρουσία στη δημόσια ζωή με πολλές συνεντεύξεις στον Τύπο και την τηλεόραση, με δημόσιες ομιλίες αλλά και άρθρα σε περιοδικά. Δίδαξε στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν και αργότερα στο Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΑΪΤΑΣ

   Η πλούσια βιβλιογραφία του αντικατοπτρίζει τις πνευματικές αναζητήσεις του, τις θέσεις και τις προτάσεις του αναφορικά με τον μαρξισμό, την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού, τους συσχετισμούς της σύγχρονης πνευματικής δημιουργίας με την ελληνορθόδοξη παράδοση. Μεταξύ πολλών άλλων, έχει δημοσιεύσει μελέτες για τον Πλάτωνα (Φιλοσοφία Ποιητική), τον Αριστοτέλη (Μίμησις εναντίον μορφής), τον Οιδίποδα Τύραννο (Το αίνιγμα και η μοίρα), τους ασκητές της ερήμου (Πελεκάνοι ερημικοί), καθώς και μία συλλογή άρθρων και δοκιμίων του «Μία καλοκαιρινή ευτυχία τρίζει» (1999).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Πέθανε στα 74 του χρόνια ο σπουδαίος ηθοποιός Νίκος Καλογερόπουλος

Πέθανε σε ηλικία 74 ετών ο Νίκος Καλογερόπουλος, ο ηθοποιός που συνέδεσε το όνομά του με ορισμένες από τις σημαντικότερες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου των δεκαετιών του '80 και του '90 και άφησε το δικό του στίγμα τόσο μπροστά όσο και πίσω από την κάμερα.

Τα τελευταία χρόνια έδινε μάχη με τον καρκίνο. Όπως έγινε γνωστό σήμερα, άφησε την τελευταία του πνοή σε δημόσιο νοσοκομείο.

Με χαρακτηριστική παρουσία και έναν τρόπο ερμηνείας που τον έκανε αμέσως αναγνωρίσιμο, ο Καλογερόπουλος πέρασε από τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο, ενώ στην πορεία ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία, το σενάριο, την ποίηση και το τραγούδι.

...

Από το «Μάθε παιδί μου γράμματα» μέχρι τη «Λούφα και Παραλλαγή» και από το «Ρεμπέτικο» έως το τηλεοπτικό «Κάμπινγκ», συμμετείχε σε έργα που άφησαν έντονο αποτύπωμα στη νεότερη ελληνική κινηματογραφική και τηλεοπτική παραγωγή.

Από τα Φιλιατρά στην υποκριτική

Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε την 1η Αυγούστου 1952 στα Φιλιατρά της Μεσσηνίας.

Η σχέση του με την υποκριτική άρχισε μέσα από τις σπουδές του στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε μαθήματα στις σχολές θεάτρου Κωστή Μιχαηλίδη, Βεάκη και Αθηνών.

Η τηλεόραση ήρθε νωρίς στη διαδρομή του. Εμφανίστηκε στη μεταφορά του μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», ενώ στη συνέχεια πήρε μέρος σε σειρές όπως «Ο φωτογράφος του χωριού», «Οι παραστρατημένοι» και «Μεθυσμένη Πολιτεία».

Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του βρέθηκε και στο θέατρο, ενώ σταδιακά το ενδιαφέρον του στράφηκε όλο και περισσότερο στον κινηματογράφο, όπου θα έρχονταν και οι ρόλοι που τον καθιέρωσαν.

Το «Μάθε παιδί μου γράμματα» και η πρώτη μεγάλη διάκριση

Το 1981 ήρθε μία από τις καθοριστικές στιγμές της πορείας του, όταν συμμετείχε στο «Μάθε παιδί μου γράμματα» του Θόδωρου Μαραγκού.

Η ταινία, με πρωταγωνιστές μεταξύ άλλων τον Βασίλη Διαμαντόπουλο και τον Κώστα Τσάκωνα, εξελίχθηκε σε μία από τις χαρακτηριστικότερες πολιτικές σάτιρες του ελληνικού κινηματογράφου.

Η ερμηνεία του Καλογερόπουλου δεν πέρασε απαρατήρητη και του χάρισε διάκριση στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Έναν χρόνο αργότερα εμφανίστηκε στην «Άρπα Colla», ενώ το 1983 συμμετείχε στο «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη, μία από τις σημαντικότερες ελληνικές κινηματογραφικές παραγωγές της εποχής. Και αυτή η ερμηνεία του διακρίθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Η «Λούφα και Παραλλαγή» και ο ρόλος που τον καθιέρωσε

Το 1984 ο Νίκος Καλογερόπουλος συμμετείχε στη «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, την ταινία που έμελλε να αποτελέσει έναν από τους μεγαλύτερους σταθμούς της καριέρας του.

Υποδύθηκε τον στρατιώτη Γιάννη Παπαδόπουλο και η ερμηνεία του τού χάρισε το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Η ταινία απέκτησε με τα χρόνια ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού σινεμά και ο Καλογερόπουλος ταυτίστηκε με μια γενιά ηθοποιών που έφεραν στη μεγάλη οθόνη έναν διαφορετικό, σατιρικό και συχνά ανατρεπτικό τρόπο αφήγησης.

Στην κινηματογραφική του διαδρομή συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως ο Νίκος Περάκης, ο Θόδωρος Μαραγκός, ο Κώστας Φέρρης και ο Νίκος Ζαπατίνας.

Από τον κινηματογράφο στο «Κάμπινγκ»

Παράλληλα, συνέχισε να εμφανίζεται στην τηλεόραση, συμμετέχοντας σε σειρές όπως «Χαίρε Τάσο Καρατάσο», «Όλη η δόξα, όλη η χάρη» και «Ερασιτέχνης άνθρωπος».

Ιδιαίτερη θέση στην τηλεοπτική του πορεία είχε το «Κάμπινγκ», η σειρά που προβλήθηκε από την ΕΡΤ στα τέλη της δεκαετίας του '80 και έμεινε στη μνήμη των τηλεθεατών ως μία από τις χαρακτηριστικές κωμωδίες εκείνης της περιόδου.

Ο Καλογερόπουλος, ωστόσο, δεν έμεινε μόνο στην υποκριτική. Πέρασε πίσω από την κάμερα ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος και συνεργάστηκε στην πορεία του με ηθοποιούς όπως ο Γιώργος Κιμούλης, ο Ηλίας Λογοθέτης και ο Αντώνης Καφετζόπουλος.

Το «Τρενοτεχνείο» και η επιστροφή στη Μεσσηνία

Τα τελευταία χρόνια ένα μεγάλο κομμάτι της δημιουργικής του δραστηριότητας ήταν συνδεδεμένο ξανά με τη Μεσσηνία.

Στην Κυπαρισσία δημιούργησε μαζί με φίλους και συνεργάτες το «Τρενοτεχνείο», μετατρέποντας έναν χώρο που συνδεόταν με τον σιδηρόδρομο σε σημείο πολιτισμού.

Στο «Τρενοτεχνείο» φιλοξενήθηκαν παραστάσεις και εκδηλώσεις, καθώς και γνωστά ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής. Ο ίδιος είχε επενδύσει προσωπικά στη δημιουργία και τη λειτουργία του χώρου, ο οποίος αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα εγχειρήματα της τελευταίας περιόδου της ζωής του.

Τον Δεκέμβριο του 2024 ο χώρος είχε βρεθεί στο επίκεντρο της επικαιρότητας όταν άγνωστοι προκάλεσαν εκτεταμένες φθορές στις εγκαταστάσεις του. Ο Καλογερόπουλος είχε εμφανιστεί τότε ιδιαίτερα φορτισμένος από την καταστροφή ενός χώρου στον οποίο είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής και της δημιουργικότητάς του.

Ο Νίκος Καλογερόπουλος ακολούθησε μια καλλιτεχνική πορεία που δεν περιορίστηκε σε έναν μόνο ρόλο. Ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, αλλά παράλληλα ποιητής και τραγουδοποιός, κινήθηκε για δεκαετίες ανάμεσα σε διαφορετικές μορφές έκφρασης.

Κυρίως, όμως, άφησε πίσω του μια σειρά από κινηματογραφικούς χαρακτήρες που συνδέθηκαν με μια ιδιαίτερα δημιουργική περίοδο του ελληνικού σινεμά και συνέχισαν να βρίσκουν κοινό πολύ μετά την πρώτη προβολή των ταινιών στις οποίες εμφανίστηκε.

https://www.protothema.gr/culture/article/1862716/pethane-sta-74-tou-hronia-o-spoudaios-ithopoios-nikos-kalogeropoulos/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Αληθεύει ;;;

Δεν ξέρουμε αν αληθεύει και γι' αυτό θέτουμε το ερώτημα προς Ναυτιλλομένους.

Αληθεύει ότι η πλειοψηφία των αποχωρισθέντων από την Καρυστιανού, είναι Υπόδικοι και κοίταξαν να αποκτήσουν πολιτική στέγη για προστασία, μιας και κανένα κόμμα... ακόμα και το πιο διεφθαρμένα , Δεν τους Δέχτηκε ;;; 

Αληθεύει ότι μέχρι τελευταία στιγμή υπήρχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Άδωνι, ο οποίος συντόνιζε το τρόπο και την ώρα της αποχώρησής τους ; 

Υ.Γ

Ζητούμε συγνώμη από τους πραγματικά διαφωνούντες.

Μ.Ε.Π 

  

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Μνηστηροφονία: Η αθέατη πλευρά της Οδύσσειας – Οι μνηστήρες που σκοτώθηκαν και τα δύο άτομα που μόλις σώθηκαν

Η Μνηστηροφονία αποτελεί την κορύφωση της «Οδύσσειας»

Η επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη δεν σηματοδοτεί το τέλος της περιπέτειάς του, αλλά την αρχή της τελευταίας και πιο δραματικής πράξης της «Οδύσσειας».

Είκοσι χρόνια μετά την αναχώρησή του για την Τροία, ο βασιλιάς της Ιθάκης βρίσκεται ξανά στο παλάτι του, όμως η θέση του έχει καταληφθεί από δεκάδες άνδρες που διεκδικούν την Πηνελόπη και, ταυτόχρονα, κατασπαταλούν την περιουσία του.

Η σύγκρουση κορυφώνεται στη Ραψωδία X, όπου ο Οδυσσέας αποκαλύπτει την πραγματική του ταυτότητα και στρέφεται εναντίον των μνηστήρων.

...

Στο πλευρό του βρίσκονται ο γιος του, Τηλέμαχος, και δύο πιστοί υπηρέτες του, ο χοιροβοσκός Εύμαιος και ο βοσκός Φιλοίτιος.

• Οι άνδρες που πολιορκούσαν την Πηνελόπη

Η «Οδύσσεια» κάνει λόγο για 108 μνηστήρες, όμως ο Όμηρος κατονομάζει μόνο ορισμένους από αυτούς.

Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ο Αντίνοος και ο Ευρύμαχος, οι οποίοι εμφανίζονται ως οι ισχυρότεροι και πιο επιθετικοί.

Ο Αντίνοος είναι εκείνος που πρωτοστατεί στις εχθρικές ενέργειες εναντίον του Τηλέμαχου, ενώ ο Ευρύμαχος προσπαθεί να κερδίσει την εύνοια της Πηνελόπης προσφέροντάς της πλούσια δώρα.

Υπάρχουν όμως και μνηστήρες με διαφορετικό χαρακτήρα.

Ο Αμφίνομος παρουσιάζεται ως πιο συνετός, ενώ ο Λειώδης, που έχει την ιδιότητα του μάντη, αποδοκιμάζει τη συμπεριφορά των υπολοίπων.

Η παραμονή τους στο παλάτι έχει μετατραπεί σε βάρος για τον οίκο του Οδυσσέα.

Τρώνε από τα αποθέματά του, καταναλώνουν τον πλούτο του και θεωρούν σχεδόν δεδομένο ότι κάποιος από αυτούς θα γίνει σύζυγος της Πηνελόπης.

• Το τέχνασμα που καθυστέρησε τον γάμο

Η Πηνελόπη παρά την πίεση, δεν εγκαταλείπει την ελπίδα ότι ο Οδυσσέας μπορεί να επιστρέψει. Για να κερδίσει χρόνο, χρησιμοποιεί ένα τέχνασμα που έχει μείνει γνωστό ως ο «ιστός της Πηνελόπης».

Ανακοινώνει στους μνηστήρες ότι θα επιλέξει σύζυγο όταν ολοκληρώσει το σάβανο που υφαίνει για τον Λαέρτη, τον ηλικιωμένο πατέρα του Οδυσσέα.

Κάθε ημέρα εργάζεται στον αργαλειό, ενώ τη νύχτα ξηλώνει κρυφά όσα έχει υφάνει.

Η στρατηγική αυτή λειτουργεί για περίπου τρία χρόνια.

Τελικά όμως, η απάτη αποκαλύπτεται και οι μνηστήρες απαιτούν από την Πηνελόπη να πάρει πλέον την τελική της απόφαση.

• Ο Τηλέμαχος αναζητά τον πατέρα του

Την ίδια περίοδο, ο Τηλέμαχος προσπαθεί να μάθει τι έχει συμβεί στον πατέρα του.

Με τη βοήθεια της Αθηνάς ταξιδεύει αρχικά στην Πύλο και στη συνέχεια στη Σπάρτη, όπου συναντά τον Νέστορα και τον Μενέλαο.

Οι πληροφορίες που συγκεντρώνει είναι περιορισμένες, όμως ο Μενέλαος του μεταφέρει όσα είχε μάθει από τον θαλάσσιο θεό Πρωτέα: ο Οδυσσέας δεν έχει πεθάνει, αλλά βρίσκεται εγκλωβισμένος στο νησί της Καλυψώς.

Στην επιστροφή του προς την Ιθάκη, ο Τηλέμαχος συναντά τον Θεοκλύμενο, έναν μάντη που ζητά προστασία επειδή έχει διαπράξει φόνο και καταδιώκεται.

Ο νεαρός τον παίρνει μαζί του.

Ένα γεράκι που εμφανίζεται κρατώντας στα νύχια του ένα περιστέρι ερμηνεύεται από τον μάντη ως θεϊκό σημάδι για τη μελλοντική κυριαρχία της γενιάς του Οδυσσέα.

• Ο βασιλιάς επιστρέφει ως ζητιάνος

Όταν ο Οδυσσέας επιστρέφει στην Ιθάκη, δεν εμφανίζεται αμέσως ως βασιλιάς.

Η Αθηνά τον μεταμορφώνει σε ηλικιωμένο ζητιάνο, επιτρέποντάς του να παρατηρήσει από κοντά όσα συμβαίνουν στο σπίτι του χωρίς να αναγνωριστεί.

Στην καλύβα του Εύμαιου συναντά τον Τηλέμαχο και του αποκαλύπτει την ταυτότητά του.

Πατέρας και γιος αγκαλιάζονται και αρχίζουν να σχεδιάζουν την εκδίκηση.

Ο Οδυσσέας επιστρέφει στη συνέχεια στο παλάτι μεταμφιεσμένος.

Οι μνηστήρες τον αντιμετωπίζουν περιφρονητικά, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι έχουν απέναντί τους τον άνθρωπο του οποίου την περιουσία κατασπαταλούν επί χρόνια.

Μόνο η ηλικιωμένη παραμάνα Ευρύκλεια αντιλαμβάνεται ποιος βρίσκεται μπροστά της.

Αναγνωρίζει τον Οδυσσέα από την ουλή στο πόδι του, όμως εκείνος της ζητά να κρατήσει το μυστικό.

• Η δοκιμασία με το τόξο

Η Πηνελόπη ανακοινώνει ότι θα παντρευτεί εκείνον που θα καταφέρει να χρησιμοποιήσει το τόξο του Οδυσσέα και να περάσει ένα βέλος μέσα από μια σειρά από δώδεκα πελέκια.

Οι μνηστήρες δοκιμάζουν ένας μετά τον άλλον.

Κανείς δεν μπορεί να λυγίσει το τόξο και να ολοκληρώσει την προσπάθεια.

Όταν πλέον όλοι έχουν αποτύχει, ο μεταμφιεσμένος Οδυσσέας ζητά να δοκιμάσει.

Οι μνηστήρες αντιδρούν, θεωρώντας προσβλητική την πρότασή του. Η Πηνελόπη όμως, επιτρέπει την προσπάθεια.

Ο Οδυσσέας παίρνει στα χέρια του το τόξο και το χειρίζεται με χαρακτηριστική ευκολία.

Το βέλος περνά από τα δώδεκα πελέκια. Η στιγμή της αναγνώρισης έχει φτάσει.

• Η αρχή της Μνηστηροφονίας

Το πρώτο θύμα είναι ο Αντίνοος. Ο Οδυσσέας τον σημαδεύει και τον σκοτώνει με το τόξο, αποκαλύπτοντας στη συνέχεια στους υπόλοιπους ποιος πραγματικά είναι.

Ο πανικός καταλαμβάνει την αίθουσα.

Ο Ευρύμαχος επιχειρεί να αποδώσει όλα τα προηγούμενα γεγονότα στον νεκρό Αντίνοο και προσπαθεί να πείσει τον Οδυσσέα ότι μπορεί να τον αποζημιώσει.

Η απάντηση είναι αρνητική. Ο Ευρύμαχος σκοτώνεται και εκείνος.

Ο Αμφίνομος επιχειρεί να επιτεθεί, όμως πέφτει από το χέρι του Τηλέμαχου.

Οι μνηστήρες συνειδητοποιούν πλέον ότι δεν έχουν απέναντί τους έναν ανήμπορο ξένο, αλλά τον νόμιμο βασιλιά της Ιθάκης.

• Η μάχη μέσα στο παλάτι

Ο Τηλέμαχος πηγαίνει σε χώρο όπου φυλάσσονται όπλα και φέρνει ασπίδες, κράνη και δόρατα για τον πατέρα του και τους συμμάχους του.

Η κατάσταση περιπλέκεται όταν ο Μελάνθιος, ένας από τους υπηρέτες που έχει ταχθεί με τους μνηστήρες, καταφέρνει να αποκτήσει πρόσβαση στα όπλα και να τους ενισχύσει.

Ο Εύμαιος και ο Φιλοίτιος τον αντιλαμβάνονται και τον ακινητοποιούν.

Στην αίθουσα, η μάχη συνεχίζεται.

Με τη βοήθεια της Αθηνάς, ο Οδυσσέας και οι σύμμαχοί του επικρατούν σταδιακά.

Οι μνηστήρες πέφτουν ο ένας μετά τον άλλο, ανάμεσά τους ο Δημοπτόλεμος, ο Ευρυάδης, ο Πείσανδρος, ο Έλατος, ο Ευρυδάμαντας, ο Πόλυβος, ο Αμφίμεδοντας, ο Κτήσιππος, ο Αγέλαος και ο Λεώκριτος.

Ο Λειώδης ζητά να του χαριστεί η ζωή, υποστηρίζοντας ότι δεν συμμετείχε στις αδικίες των άλλων.

Ο Οδυσσέας όμως, δεν πείθεται και τον σκοτώνει.

Μόνο δύο άνθρωποι από την πλευρά των μνηστήρων σώζονται: ο αοιδός Φήμιος και ο κήρυκας Μέδων.

Ο Τηλέμαχος εξηγεί ότι και οι δύο είχαν αναγκαστεί να υπηρετούν τους μνηστήρες και δεν είχαν συμμετάσχει στις αυθαιρεσίες τους.

• Η τιμωρία των άπιστων υπηρετριών

Μετά το τέλος της μάχης, η Ευρύκλεια ενημερώνει τον Οδυσσέα για τις υπηρέτριες που είχαν συνεργαστεί με τους μνηστήρες.

Δώδεκα από αυτές οδηγούνται μπροστά στον βασιλιά.

Ο Οδυσσέας και ο Τηλέμαχος τις υποχρεώνουν αρχικά να καθαρίσουν την αίθουσα από τα ίχνη της μάχης και στη συνέχεια τις τιμωρούν για τη συμπεριφορά τους.

Παράλληλα, ο Μελάνθιος υφίσταται ιδιαίτερα σκληρή τιμωρία για την προδοσία του.

Ο χώρος καθαρίζεται με φωτιά και θειάφι, ώστε να απομακρυνθεί το μίασμα που συνδέεται με το αίμα και τον θάνατο.

• Η αναγνώριση από την Πηνελόπη

Το τέλος της Μνηστηροφονίας δεν σημαίνει ότι η Πηνελόπη αναγνωρίζει αμέσως τον άνδρα που επέστρεψε ύστερα από δύο δεκαετίες.

Η βασίλισσα παραμένει επιφυλακτική.

Θέλει να βεβαιωθεί ότι ο άνθρωπος που βρίσκεται μπροστά της είναι πράγματι ο σύζυγός της και όχι κάποιος θεός ή ένας απατεώνας.

Το τελευταίο μεγάλο εμπόδιο ξεπερνιέται όταν η Πηνελόπη αναφέρεται στο κρεβάτι που είχαν κατασκευάσει οι ίδιοι.

Ο Οδυσσέας γνωρίζει ένα μυστικό που μόνο οι δυο τους μπορούσαν να γνωρίζουν: το κρεβάτι ήταν φτιαγμένο γύρω από τον κορμό μιας ζωντανής ελιάς και δεν μπορούσε να μετακινηθεί.

Η αντίδρασή του επιβεβαιώνει την ταυτότητά του. Μετά από είκοσι χρόνια χωρισμού, ο Οδυσσέας και η Πηνελόπη βρίσκονται ξανά μαζί.

Η Μνηστηροφονία αποτελεί έτσι την κορύφωση της «Οδύσσειας».

O ήρωας επιστρέφει στην πατρίδα του, ανακτά το σπίτι και την εξουσία του και αποκαθιστά την τάξη στον οίκο του.

Η βίαιη τιμωρία των μνηστήρων αποτελεί στον ομηρικό κόσμο, την τελική πράξη αποκατάστασης της δικαιοσύνης μετά από χρόνια κατάχρησης της φιλοξενίας και της περιουσίας του απόντος βασιλιά.

https://www.pronews.gr/istoria/mnistirofonia-i-atheati-pleyra-tis-odysseias-oi-mnistires-pou-skotothikan-kai-ta-dyo-atoma-pou-molis-sothikan/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Βλαστοκύτταρα θεράπευσαν για πρώτη φορά θανατηφόρο αυτοάνοσο νόσημα

Η θεραπεία με βλαστοκύτταρα έχει απαλλάξει δύο ασθενείς από τα συμπτώματα εδώ και 15 χρόνια.

Δύο ασθενείς με μια δυνητικά θανατηφόρα αυτοάνοση πάθηση υποβλήθηκαν σε θεραπεία με βλαστοκύτταρα και ζουν απαλλαγμένοι από συμπτώματα εδώ και 15 χρόνια, μια θεαματική επιτυχία που ανοίγει τον δρόμο για ευρύτερες κλινικές δοκιμές.

Οι δύο ασθενείς –ένας άνδρας και μια γυναίκα- έπασχαν από οπτική νευρομυελίτιδα, μια πάθηση στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα παράγει αντισώματα που επιτίθενται στον νωτιαίο μυελό και το οπτικό νεύρο, το οποίο συνδέει το μάτι με τον εγκέφαλο.

...

Η ασθένεια εκδηλώνεται συνήθως με επεισόδια που διαρκούν μέρες ή μήνες και περιλαμβάνουν πόνο στα μάτια, απώλεια όρασης, εμετούς και παράλυση των άκρων. Η στάνταρτ φαρμακευτική θεραπεία συνήθως περιορίζει τα επεισόδια, δεν έδωσε όμως αποτέλεσμα στις συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Οι δύο ασθενείς υποβλήθηκαν σε αλλογενή μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων, τα οποία απομονώθηκαν από το αίμα συμβατών δωρητών.

«Δεν νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε λόγο για ίαση, από την άλλη όμως η θεραεία αντιμετώπισε τα προβλήματα που είχε προκαλέσει η ασθένεια» σχολίασε στο περιοδικό Nature ο Τζιάο Τζιάο Λι του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Σίδνεϊ, ο οποίος δεν συμμετείχε στην προσπάθεια.

Οι περιπτώσεις των δύο ασθενών παρουσιάζονται στην επιθεώρηση Med.

Μεταμόσχευση

Η μέθοδος έχει χρησιμοποιηθεί στην αντιμετώπιση της δρεπανοκυτταρικής και της μεσογειακής αναιμίας και ορισμένων καρκίνων, αυτή όμως είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζεται στην οπτική νευρομυελίτιδα.

Πριν από τη μεταμόσχευση στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Σαν Ραφαέλε» του Μιλάνου, οι δύο ασθενείς έλαβαν φάρμακα που καταστρέφουν τα Β κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία παράγουν τα αντισώματα που επιτίθενται στο οπτικό νεύρο και τον νωτιαίο μυελό.

Μετά τη μεταμόσχευση, έλαβαν ένα κοκτέιλ αντισωμάτων και ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων για να εμποδίσουν επιθέσεις των μεταμοσχευμένων κυττάρων σε υγιείς ιστούς του λήπτη.

Ο άνδρας έλαβε πρώτος τα βλαστοκύτταρα το 2009 και βελτιώθηκε αρκετά για να επιστρέψει σε μια φυσιολογική ζωή και να αποκτήσει αργότερα δύο παιδιά. Η γυναίκα υποβλήθηκε στη μεταμόσχευση το επόμενο έτος και σταμάτησε να λαμβάνει φάρμακα για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων.

Και οι δύο εμφάνισαν ωστόσο σοβαρές παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου της ουροδόχου κύστης.

Οι ερευνητές σχεδιάζουν τώρα κλινική μελέτη στην οποία οι δυνητικοί κίνδυνοι θα σταθμίζονται έναντι του πιθανού οφέλους ως προς τα συμπτώματα και την ποιότητα ζωής.

https://www.in.gr/2026/07/07/in-science/episthmes/vlastokyttara-therapeysan-gia-proti-fora-thanatiforo-aytoanoso-nosima/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Δέκα πασίγνωστες αγγλικές λέξεις που έχουν ελληνικές ρίζες

Η ελληνική γλώσσα είναι από τις πιο πλούσιες του κόσμου

Είναι γεγονός πως το ελληνικό λεξιλόγιο έχει δανείσει πολλές λέξεις σε άλλες γλώσσες, κυρίως στα αγγλικά. Κάποιες από αγγλικές λέξεις που ακούμε ή χρησιμοποιούμε συχνά, δεν γνωρίζαμε καν ότι έχουν ελληνικές ρίζες.

Δείτε δέκα παραδείγματα:

...

1. Disaster (καταστροφή) = από το δυσοίωνος + αστήρ
2. Double (διπλός) = από το διπλούς – διπλός.
3. Mentor (μέντορας) = από το μέντωρ.
4. Mother (μητέρα) = από το μήτερ, μάτηρ, μήτηρ.
5. Pause (παύση) = από το παύση
6. Restaurant (εστιατόριο) = από το ρά + ίσταμαι = έφαγα και στηλώθηκα
7. Space (διάστημα) = από το σπίζω = εκτείνω διαρκώς
8. Exit (έξοδος) = από το έξιτε = εξέλθετε
9. Turbo (πολύ δυνατό) = από το τύρβη = κυκλική ταραχώδης κίνηση
10. Sponsor (υποστηρίζω οικονομικά) = από το σπένδω = προσφέρω (σπονδή).

https://www.pronews.gr/lifestyle/good-life/deka-pasignostes-agglikes-lekseis-pou-exoun-ellinikes-rizes-2/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...