Αυτό το Σαββατοκύριακο που θα δουλεύετε κύριε Μαυρομάτη μαζί με τον Κουτσοθόδωρο ;

Σάββατο σήμερα, αλλά για εμάς η δουλειά δεν σταματάει ποτέ!

Αυτή τη δήλωση την έκανε ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας κ. Μαυρομάτης πριν κάποιες βδομάδες, την ίδια δήλωση είχε κάνει και ο Κουτσοθόδωρος του Αιτωλικού πριν δυο χρόνια περίπου.

Τελικά γιατί όλοι οι απατεώνες δουλεύουν μόνο τα Σαββατοκύριακα;

...

- Μήπως επειδή οι υπόλοιπες μέρες της εβδομάδας είναι λειψές ;

- Μήπως γιατί κάποιοι βλέπουν το χρόνο να τελειώνει;

- Ή μήπως γιατί τα Σαββατοκύριακα οι ελεγκτικές αρχές, βρίσκονται σε αφασία ;

Οι εργασίες σας κ. Μαυρομάτη, στη Τουρλίδα, στη Θολή-Λούρο και στα Ρεμπάκια, που βρίσκονται ; …  Γιατί,  μη ξεχνάμε είμαστε μέσα στο Σαββατοκύριακο και ούτε το μόμολο της αντιδημαρχίας του Αιτωλικού βλέπουμε, ούτε εσένα ως εκπρόσωπο της Πλώστενας, στα Τεραστίων διαστάσεων έργα.

Αληθεύει τελικά ότι για αυτά τα έργα, όλη η τρελοπαρέα της κομπίνας και της αρπαχτής, πλήρωσε  έκαστος 100.000 ευρώ ως εγγύηση για να μην πάει στη ψυρού ;

Δείτε το βίντεο του απατεώνα αντιπεριφερειάρχη ΕΔΩ και την ίδια δήλωση Κουτσοθόδωρου πριν δυο χρόνια ΕΔΩ , όταν έβαζε άσφαλτο από τις δήθεν δωρεές της ΤΕΡΝΑ , στους αγροτικούς δρόμους της  Μπούζας ... ασφαλτοστρώσεις τις οποίες πληρώσαμε πανάκριβα με τις περσινές πλημμύρες, μιας και η ΤΕΡΝΑ έκλεβε από τα αντιπλημμυρικά του Δήμου μας, .

Στη δε Τουρλίδα του Μαυρομάτη, έχουμε το μπάζωμα της Λιμνοθάλασσας για ένα έργο,  χωρίς έγκριση, μελέτη και σχεδιασμό.

Το μπάζωμα βεβαίως και έγινε μέσα στο Σαββατοκύριακο, για να μην επέμβουν οι ελεγκτικές αρχές…

 Τώρα όμως αγαπούλα , τι κάνουμε ;;;

Η ΦΑΓΑΝΑ 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Α. Ντούγκιν: Η Αρχαία Αθήνα βασίστηκε σε θεμέλια που δεν ήταν πολιτικά

Η άποψη του Αλεξάντερ Ντούγκιν για την Αθηναϊκή Δημοκρατία αποτελεί κεντρικό πυλώνα της «Τέταρτης Πολιτικής Θεωρίας» του και εργαλείο για την κριτική του απέναντι στον σύγχρονο φιλελευθερισμό

Ηφράση του γνωστού Ρώσου φιλοσόφου Α.Ντούγκιν ότι "η Δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας βασίστηκε σε θεμέλια, κανένα από τα οποία δεν ήταν πολιτικό",  αντικατοπτρίζει την ευρύτερη φιλοσοφική και γεωπολιτική οπτική του ίδιου, ο οποίος συχνά επιχειρεί να αποδομήσει τις σύγχρονες δυτικές έννοιες της φιλελεύθερης δημοκρατίας, στρέφοντας το βλέμμα του στις ιστορικές τους ρίζες.

Ο ίδιος αναφέρει:

...

"Η Δημοκρατία της Αθήνας βασίστηκε σε πολλά αλληλένδετα θεμέλια, κανένα από τα οποία δεν ήταν "πολιτικό " με την σύγχρονη έννοια της λέξης.

Πρώτα απ ' όλα, αυτός ο κόσμος περιελάμβανε πολλούς ανεξάρτητους θεϊκούς απεσταλμένους (θεούς) που τελικά "έλεγχαν" όλες τις διαδικασίες και τα αποτελέσματα της ζωής στην Αττική.

Το δεύτερο τέτοιο θεμέλιο ήταν η ίδια η γη της Αττικής, η οποία δεν θεωρήθηκε ως έδαφος ή ιδιοκτησία, αλλά ως ζωντανή οντότητα και "μητέρα" που έτρεφε ανθρώπους και θεούς.

Η τρίτη είναι η ανθρώπινη ουσία της πόλης, το συλλογικό σώμα του Δήμου, το οποίο είχε συγκεκριμένο αριθμό άνθρώπων που το απάρτιζαν.

Πρόκειται για ένα Σώμα στο οποίο ένας μεμονωμένος πολίτης ήταν μόνο ένα προσωρινό και αντικαταστάσιμο μέλος , αλλά και η κυρίαρχη πηγή εξουσίας.

Ακριβώς επειδή κανένα από αυτά τα τρία θεμέλια δεν μπορεί να προέλθει από τη μορφή ενός απομονωμένου, αυτοτιμημένου ατόμου, η ίδια η πόλις κράτος της Αθήνας, δεν θα μπορούσε να είναι εγγενής σε τίποτα από αυτό που σήμερα ονομάζουμε σύγχρονη "Πολιτική", η οποία αποτελεί μια αυτόνομη, κοσμική σφαίρα της νεωτερικότητας, στην οποία κυρίαρχα υποκείμενα συσχετίζονται ορθολογικά για να  συντονίζουν τα ιδιωτικά τους συμφέροντα.

Η ψηφοφορία στην εκκλησία του Δήμου στην αρχαία Αθήνα δεν είχε καμία σχέση με τον μηχανισμό της συνάθροισης των ατομικών προτιμήσεων σήμερα, η οποία αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερη διαδικασία, η οποία δεν σημαίνει πολιτική εξουσία που πηγάζει από το άθροισμα μεμονωμένων ανθρώπων, αλλά μιας ελίτ .

Ωστόσο, ακριβώς αυτή η πεποίθηση μας κάνει, με τη μία ή την άλλη μορφή, συμπεριλαμβανομένων και των ακαδημαϊκών σε όλον τον κόσμο, να βλέπουμε τον Αθηναϊκό ή οποιονδήποτε άλλο "δημοκρατικό" κόσμο, ως πρωτότυπα ή ακόμη και νόμιμα παραδείγματα Δημοκρατίας, αλλά να ξέρουμε ότι αυτές οι ερμηνείες είναι απολύτως σύγχρονα φαινόμενα.", αναφέρει ο ίδιος μεταξύ άλλων.

Όταν ο Ντούγκιν υποστηρίζει ότι η Αθηναϊκή Δημοκρατία βασίστηκε σε θεμέλια που δεν ήταν «πολιτικά» με τη σημερινή έννοια, και αναφέρεται στο γεγονός ότι η αρχαία ελληνική «πόλις», δεν διαχώριζε την πολιτική ζωή από την κοσμοθεωρία, τη μεταφυσική, τη θρησκεία και την οργανική κοινότητα.

Στην ανάλυσή του, η αρχαία Αθήνα δεν ήταν ένα σύστημα «δικαιωμάτων» ή ατομικισμού όπως το αντιλαμβάνεται η σύγχρονη Δύση, αλλά ένα ιερό, συλλογικό σώμα όπου η συμμετοχή στα κοινά ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με το θείο, το πεπρωμένο και την παράδοση.

Υπενθυμίζουμε ότι η Τέταρτη Πολιτική Θεωρία (4PT) του Ντούγκιν απορρίπτει τις τρεις μεγάλες πολιτικές θεωρίες του 20ού αιώνα: τον Φιλελευθερισμό (1η), τον Κομμουνισμό (2η) και τον Φασισμό (3η).

Αντί για το «άτομο» (φιλελευθερισμός) ή την «κλάση» (κομμουνισμός), ο Ντούγκιν θέτει ως κεντρικό υποκείμενο το Dasein (την «εδώ-είναι» ύπαρξη, δανεισμένη από τον Χάιντεγκερ), η οποία εκφράζεται συλλογικά μέσα από τον Λαό (Narod) και τον πολιτισμό του.

Ο Ρώσος φιλόσοφος χρησιμοποιεί την Αρχαία Αθήνα ως παράδειγμα μιας κοινωνίας όπου το άτομο δεν υπήρχε αποκομμένο από το σύστημα αποφάσεων της εξουσίας, όπως γίνεται σήμερα με την αντιπροσωπευτική δημοκρατία.

Η «δημοκρατία» της Αθήνας δεν ήταν πολιτική με τη σύγχρονη έννοια (δηλαδή ένα συμβόλαιο διαχείρισης δικαιωμάτων και οικονομίας), αλλά υπαρξιακή και οργανική, κατά τον ίδιο.

Οι πολίτες συμμετείχαν επειδή μοιράζονταν κοινή καταγωγή, κοινούς θεούς και κοινό πεπρωμένο. Με αυτή τη θέση, ο Ντούγκιν επιχειρεί να δείξει ότι η σημερινή σύγχρονη δυτική φιλελεύθερη δημοκρατία, είναι μια «παραμόρφωση» της Αρχαίας Αθήνας, και ότι η αληθινή ελευθερία βρίσκεται στην υποταγή του ατόμου στο συλλογικό και ιερό πεπρωμένο της κοινότητάς του.

Ο Ντούγκιν διαβάζει την αρχαιότητα μέσα από ένα αντι-νεωτερικό φίλτρο. Δικαιώνεται στο ότι η Αθηναϊκή Δημοκρατία δεν είχε καμία σχέση με τον σημερινό δικαιωματισμό και την παγκοσμιοποίηση. Ωστόσο, η προσπάθειά του να παρουσιάσει την Αθήνα ως μια καθαρά «μεταφυσική» κοινότητα παραγνωρίζει ότι οι Αθηναίοι υπήρξαν οι πρώτοι που απομυστικοποίησαν την εξουσία, φέρνοντάς την στα χέρια των ανθρώπων μέσα από τον ορθό λόγο και τη δημόσια συζήτηση στην Αγορά.

https://www.pentapostagma.gr/kosmos/rosia/7392165_ntoygkin-i-arhaia-athina-basistike-se-themelia-poy-den-itan-politika

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τα δεκατρία λεπτά που έσωσαν τον Χίτλερ από τη βόμβα ενός ξυλουργού. Ο άνθρωπος πίσω από την απόπειρα

Το βράδυ της 8ης Νοεμβρίου του 1939, μια ισχυρή έκρηξη συγκλόνισε την μπιραρία Μπίργκερμπροϊκελερ του Μονάχου.

Η κολόνα πίσω από το βήμα του ομιλητή διαλύθηκε και μεγάλο τμήμα της οροφής κατέρρευσε, μετατρέποντας την αίθουσα σε σωρό ερειπίων.

Στο σημείο όπου λίγο νωρίτερα στεκόταν ο Αδόλφος Χίτλερ, είχαν συσσωρευτεί συντρίμμια. Ο άνθρωπος που αποτελούσε τον στόχο της επίθεσης, όμως, είχε ήδη φύγει. Ανάμεσα στην αποχώρησή του και την έκρηξη είχαν μεσολαβήσει μόλις δεκατρία λεπτά.

...

Πίσω από την απόπειρα βρισκόταν ο Γκέοργκ Έλσερ, ένας ξυλουργός 36 ετών, χωρίς πρόσβαση στους διαδρόμους της εξουσίας. Δεν ήταν στρατηγός ούτε μέλος κάποιας μεγάλης συνωμοτικής οργάνωσης.

Είχε αποφασίσει να σκοτώσει τον Χίτλερ και άλλα κορυφαία στελέχη του καθεστώτος, πιστεύοντας ότι έτσι θα μπορούσε να αποτρέψει έναν καταστροφικό πόλεμο.

Η προετοιμασία του είχε αρχίσει προτού η εισβολή στην Πολωνία μετατρέψει αυτή την απειλή σε πραγματικότητα.

Ένας τεχνίτης απέναντι στο καθεστώς

Ο Έλσερ γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1903 στο Χερμάρινγκεν της Βυρτεμβέργης και μεγάλωσε στο Κένιγκσμπρον.

Ακολούθησε την ξυλουργική, ολοκληρώνοντας τη μαθητεία του με εξαιρετικές επιδόσεις, και εργάστηκε σε διαφορετικές επιχειρήσεις στη νότια Γερμανία και στην περιοχή της λίμνης Κωνσταντίας.

Η καθημερινότητά του περιλάμβανε δουλειά, περιόδους ανεργίας και μουσική. Έπαιζε τσίτερ και κοντραμπάσο, συμμετέχοντας σε μουσικούς συλλόγους και χορευτικές εκδηλώσεις.

Η αντίθεσή του στον ναζισμό διαμορφώθηκε νωρίς. Τον ενοχλούσαν η υποβάθμιση των συνθηκών ζωής των εργατών, η καταπίεση και ο περιορισμός της προσωπικής ελευθερίας.

Είχε ψηφίσει το Κομμουνιστικό Κόμμα πριν από την εγκαθίδρυση της δικτατορίας και είχε ενταχθεί στην Ένωση Κόκκινων Μαχητών του Μετώπου, χωρίς ιδιαίτερα ενεργό συμμετοχή.

Αρνούνταν τον ναζιστικό χαιρετισμό και απέφευγε τις οργανωμένες ακροάσεις των ραδιοφωνικών ομιλιών του Χίτλερ.

Η πολιτική του στάση συνδεόταν κυρίως με την ανεξαρτησία του και την εμπειρία του ως εργαζομένου.

Η επέτειος που πρόσφερε την ευκαιρία

Το φθινόπωρο του 1938, ο Έλσερ κατέληξε στην απόφαση να εξοντώσει τη ναζιστική ηγεσία. Θεωρούσε ότι η επιθετική πολιτική της οδηγούσε αναπόφευκτα σε πόλεμο.

Για να υλοποιήσει την απόφασή του, αναζήτησε μια περίσταση στην οποία ο Χίτλερ θα εμφανιζόταν δημόσια σε προβλέψιμο τόπο και χρόνο.

Την ευκαιρία πρόσφερε η ετήσια συγκέντρωση στο Μόναχο για την επέτειο του αποτυχημένου πραξικοπήματος του 1923.

Ο Χίτλερ συνήθιζε να μιλά στην ίδια μπιραρία, μπροστά σε παλιούς συντρόφους και στελέχη του κόμματος.

Ο Έλσερ επισκέφθηκε τον χώρο και διαπίστωσε ότι μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση στην αίθουσα χωρίς να αντιμετωπίσει τη φύλαξη που θα περίμενε κανείς.

Το σχέδιό του βασίστηκε σε αυτή την επαναλαμβανόμενη παρουσία.

Αντί να επιχειρήσει να πλησιάσει προσωπικά τον Χίτλερ, θα προετοίμαζε την επίθεση στον χώρο όπου εκείνος αναμενόταν να σταθεί.

Από το καλοκαίρι του 1939, εργάστηκε επί εβδομάδες στην κολόνα πίσω από το βήμα. Δημιούργησε κρυφά μια κοιλότητα για να τοποθετήσει τον εκρηκτικό μηχανισμό που είχε κατασκευάσει.

Η προετοιμασία απαιτούσε επανειλημμένη παρουσία στην αίθουσα, υπομονή και προσεκτική απόκρυψη της εργασίας του.

Κάθε επίσκεψη αύξανε τον κίνδυνο να τον αναγνωρίσουν ή να αντιληφθούν την επέμβασή του στο κτίριο.

Παρ’ όλα αυτά, κατάφερε να ολοκληρώσει την προετοιμασία χωρίς να αποκαλυφθεί.

Η πρόωρη αποχώρηση

Μέχρι την ημέρα της επίθεσης, ο πόλεμος είχε ήδη αρχίσει. Αρχικά, ο Χίτλερ σκεφτόταν να μην παραστεί στην επετειακή εκδήλωση, εξαιτίας των στρατιωτικών εξελίξεων και της προετοιμασίας επίθεσης στη Δύση.

Στη θέση του επρόκειτο να μιλήσει ο Ρούντολφ Ες. Τελικά άλλαξε απόφαση και πήγε στο Μόναχο, αλλά η ανάγκη επιστροφής του στο Βερολίνο περιόρισε τη διάρκεια της παρουσίας του.

Η ομιλία του ήταν συντομότερη από ό,τι συνήθως. Περίπου στις εννέα και επτά λεπτά το βράδυ, αποχώρησε μαζί με άλλα σημαντικά στελέχη του καθεστώτος.

Στις 9:20, η βόμβα εξερράγη. Ο μηχανισμός λειτούργησε, αλλά η χρονική πρόβλεψη πάνω στην οποία είχε στηριχθεί όλη η επιχείρηση είχε ανατραπεί. Τα δεκατρία λεπτά έκριναν την αποτυχία της απόπειρας.

Η έκρηξη σκότωσε οκτώ ανθρώπους και τραυμάτισε περισσότερους από εξήντα.

Η κατάρρευση της οροφής προκάλεσε εκτεταμένη καταστροφή, αποκαλύπτοντας πόσο κοντά είχε φτάσει ο Έλσερ στον στόχο του.

Οι αρχές κινητοποιήθηκαν αμέσως, εξέτασαν το προσωπικό και ερεύνησαν τα συντρίμμια.

Τα ευρήματα έδειξαν ότι επρόκειτο για προσεκτικά οργανωμένη βομβιστική επίθεση με χρονοκαθυστέρηση.

Ωστόσο, η ταυτότητα του δράστη δεν προέκυψε αμέσως από την έρευνα στην αίθουσα.

Η σύλληψη και τα βασανιστήρια

Την ίδια βραδιά, ο Έλσερ επιχείρησε να διαφύγει στην Ελβετία μέσω της Κωνσταντίας.

Συνελήφθη κοντά στα σύνορα από τελωνειακούς, καθώς αντικείμενα που είχε μαζί του προκάλεσαν υποψίες.

Ακολούθησαν η παράδοσή του στην αστυνομία και η μεταφορά του στο Μόναχο.

Η σύλληψη στα σύνορα και η έρευνα για τη βομβιστική επίθεση συνέκλιναν σταδιακά στο ίδιο πρόσωπο.

Οι ανακρίσεις συνοδεύτηκαν από ξυλοδαρμούς και κακοποίηση. Τη νύχτα της 13ης Νοεμβρίου, ο Έλσερ έδωσε λεπτομερή ομολογία, εξηγώντας την προετοιμασία και τα κίνητρά του.

Οι ανακριτές πείστηκαν ότι είχε ενεργήσει μόνος, αλλά η ναζιστική ηγεσία δυσκολευόταν να αποδεχθεί αυτό το συμπέρασμα.

Αναζητούσε ξένους υποκινητές και ιδιαίτερα σύνδεση με τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες.

Τα σωζόμενα πρακτικά των ανακρίσεων αποτελούν βασικό τεκμήριο για την ανεξάρτητη δράση του και τις προθέσεις του.

Ένας θάνατος λίγο πριν από το τέλος

Ο Έλσερ παρέμεινε κρατούμενος σε απομόνωση επί χρόνια, αρχικά στο Ζάξενχαουζεν και αργότερα στο Νταχάου.

Στις 9 Απριλίου του 1945 ενώ η κατάρρευση του Τρίτου Ράιχ πλησίαζε, δολοφονήθηκε με πυροβολισμό.

Το σώμα του αποτεφρώθηκε και δεν απέκτησε τάφο. Είχε επιβιώσει από τις ανακρίσεις και την πολυετή κράτηση, αλλά δεν πρόλαβε να δει την ήττα του καθεστώτος που είχε επιχειρήσει να ανατρέψει.

H αναγνώρισή του δεν ήρθε αμέσως μετά τον πόλεμο. Φήμες και ψευδείς ισχυρισμοί συνέχισαν να αμφισβητούν τα κίνητρα και την αυτονομία του, επιβαρύνοντας και την οικογένειά του.

Η ιστορική έρευνα συνέβαλε σταδιακά στην αποκατάστασή του ως αντιστασιακού.

Παραμένει αδύνατο να γνωρίζουμε πώς θα εξελισσόταν ο πόλεμος αν ο Χίτλερ είχε σκοτωθεί εκείνο το βράδυ.

Γνωρίζουμε, όμως, ότι ένας ξυλουργός αποφάσισε να δράσει μόνος και έφτασε εξαιρετικά κοντά στον στόχο του προτού δεκατρία λεπτά ανατρέψουν το σχέδιό του.

https://www.pronews.gr/istoria/ta-dekatria-lepta-pou-esosan-ton-xitler-apo-ti-vomva-enos-ksylourgou/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ο ρολος των παλμων Επιστήμονες αποκάλυψαν γιατί η καρδιά σπάνια εμφανίζει καρκίνο

Οι συνεχείς παλμοί της καρδιάς ενδέχεται να αποτελούν έναν φυσικό μηχανισμό προστασίας απέναντι στον καρκίνο, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη.

Ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι μηχανικές δυνάμεις που δημιουργούνται από τη λειτουργία του οργάνου μπορούν να εμποδίσουν την επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό καρκινικών κυττάρων, εξηγώντας εν μέρει γιατί οι πρωτοπαθείς όγκοι στην καρδιά είναι εξαιρετικά σπάνιοι.

Ο πρωτοπαθής καρκίνος της καρδιάς, δηλαδή ο όγκος που αναπτύσσεται απευθείας στον καρδιακό ιστό και δεν αποτελεί μετάσταση από κάποιο άλλο όργανο, εκτιμάται ότι προσβάλλει μόλις το 0,02% του πληθυσμού στο Ηνωμένο Βασίλειο.

...

Ακόμη και σε αυτές τις σπάνιες περιπτώσεις, έως και το 90% των όγκων είναι καλοήθεις. Ωστόσο, ένας τέτοιος όγκος μπορεί να γίνει επικίνδυνος εάν μεγαλώσει τόσο ώστε να εμποδίσει τη φυσιολογική ροή του αίματος.

Ένας από τους λόγους για τους οποίους η καρδιά εμφανίζει τόσο χαμηλά ποσοστά καρκίνου είναι ότι τα κύτταρα του καρδιακού μυός, γνωστά ως καρδιομυοκύτταρα, σταματούν σε μεγάλο βαθμό να διαιρούνται λίγο μετά τη γέννηση.

Καθώς ο άνθρωπος μεγαλώνει, τα συγκεκριμένα κύτταρα αυξάνονται κυρίως σε μέγεθος και όχι σε αριθμό.

Η περιορισμένη κυτταρική διαίρεση μειώνει και τις πιθανότητες εμφάνισης μεταλλάξεων στο DNA, οι οποίες ενδέχεται να οδηγήσουν σε καρκίνο.

Αντίθετα, σε άλλα όργανα, όπως το έντερο, τα κύτταρα ανανεώνονται διαρκώς.

Ο δρ Κλάους Βίτε, σύμβουλος καρδιολόγος στο Ινστιτούτο Καρδιαγγειακής και Μεταβολικής Ιατρικής του Λιντς, εξηγεί ότι τα κύτταρα του εντέρου αντικαθίστανται κάθε πέντε έως δέκα ημέρες, σε αντίθεση με τα καρδιακά κύτταρα που δεν ανανεώνονται με τον ίδιο τρόπο.

Πώς οι παλμοί εμποδίζουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Τεργέστης στην Ιταλία εντόπισαν έναν ακόμη πιθανό λόγο για τον οποίο η καρδιά προστατεύεται από την ανάπτυξη καρκινικών όγκων.

Σύμφωνα με τη μελέτη τους, οι ισχυρές μηχανικές δυνάμεις που δημιουργούνται από τις συνεχείς συστολές και διαστολές του οργάνου δυσκολεύουν την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων.

Η καρδιά μπορεί να χτυπά έως και 100.000 φορές την ημέρα, δημιουργώντας ένα περιβάλλον συνεχούς μηχανικής καταπόνησης.

Για να εξετάσουν την επίδραση αυτής της διαδικασίας, οι επιστήμονες εισήγαγαν ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα σε ποντίκια, των οποίων οι καρδιές είχαν τροποποιηθεί γενετικά ώστε να λειτουργούν με πολύ χαμηλότερο ρυθμό από τον φυσιολογικό.

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Science, έδειξαν ότι όταν μειωνόταν σημαντικά η μηχανική επιβάρυνση της καρδιάς, τα καρκινικά κύτταρα άρχιζαν να πολλαπλασιάζονται. Α

ντίθετα, όταν η καρδιά λειτουργούσε κανονικά, τα κύτταρα πέθαιναν.

Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης τον ρόλο μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται Nesprin-2.

Η συνεχής λειτουργία της καρδιάς φαίνεται να ενεργοποιεί την παραγωγή της, με αποτέλεσμα να μεταφέρεται ένα σήμα στον πυρήνα των καρκινικών κυττάρων και να περιορίζεται η δυνατότητά τους να αναπαραχθούν.

Όταν η καρδιά σταματά να χτυπά ή λειτουργεί με πολύ χαμηλότερο ρυθμό, η συγκεκριμένη πρωτεΐνη δεν παράγεται με τον ίδιο τρόπο.

Η επικεφαλής της έρευνας, καθηγήτρια Μοριακής Βιολογίας Σερένα Ζακίνια, εξήγησε ότι το μηχανικό περιβάλλον της καρδιάς δημιουργεί δυσμενείς συνθήκες για την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

Μπορεί η μηχανική πίεση να οδηγήσει σε νέες θεραπείες;

Τα ευρήματα έχουν ανοίξει μια νέα κατεύθυνση έρευνας για την αντιμετώπιση και άλλων μορφών καρκίνου.

Η ομάδα της Τεργέστης εξετάζει το ενδεχόμενο ανάπτυξης μιας φορητής ιατρικής συσκευής, η οποία θα ασκεί ελεγχόμενη μηχανική πίεση στην περιοχή ενός όγκου, με στόχο να περιορίσει την ανάπτυξή του.

Στο ίδιο πεδίο κινούνται και ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Γκάλγουεϊ, οι οποίοι μελέτησαν, με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, πώς αντιδρούν τα καρκινικά κύτταρα όταν δέχονται εξωτερική πίεση από τους γύρω ιστούς.

Η έρευνά τους, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences, έδειξε ότι η πίεση μπορεί να εμποδίσει τα καρκινικά κύτταρα να απορροφήσουν το νερό που χρειάζονται για να μεγαλώσουν και στη συνέχεια να διαιρεθούν.

Ωστόσο, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η εξωτερική συμπίεση ενός όγκου δεν είναι απαραίτητα ασφαλής σε όλες τις περιπτώσεις.

Ο δρ Έοϊν ΜακΈβοϊ, αναπληρωτής καθηγητής Βιοϊατρικής Μηχανικής και μέλος της ερευνητικής ομάδας του Γκάλγουεϊ, σημειώνει ότι ενώ η πίεση μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη ορισμένων όγκων, σε συγκεκριμένους ιστούς ενδέχεται να ευνοήσει την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων.

Για τον λόγο αυτό, μια εναλλακτική προσέγγιση που εξετάζεται είναι η ανάπτυξη φαρμάκων τα οποία θα στοχεύουν πρωτεΐνες όπως η Nesprin-2.

Με αυτόν τον τρόπο, οι επιστήμονες επιδιώκουν να καταστήσουν τα καρκινικά κύτταρα πιο ευάλωτα ακόμη και στις χαμηλότερες μηχανικές πιέσεις που ασκούνται φυσιολογικά στο σώμα.

Ο δρ Βίτε χαρακτήρισε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα την προοπτική, επισημαίνοντας ότι στο μέλλον θα μπορούσαν να αναπτυχθούν συσκευές που θα ασκούν κατάλληλη πίεση στους όγκους ή μέθοδοι που θα ενεργοποιούν την παραγωγή συγκεκριμένων πρωτεϊνών, ώστε να περιορίζεται η ανάπτυξή τους.

Οι συγκεκριμένες προσεγγίσεις βρίσκονται ακόμη σε ερευνητικό στάδιο. Τα νέα δεδομένα, ωστόσο, αναδεικνύουν τη σημασία των μηχανικών δυνάμεων που ασκούνται στους ιστούς και τον πιθανό ρόλο τους στην ανάπτυξη ή την αναστολή του καρκίνου.

https://www.pronews.gr/ygeia/epistimones-apokalypsan-giati-i-kardia-spania-emfanizei-karkino/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...