Γιατί δεν μας λένε ποια είναι τελικά, αυτά τα έργα της Λιμνοθάλασσας των 22 εκατομμυρίων ;;;

Πάει να γίνει το ανέκδοτο της δεκαετίας με αυτά τα έργα, μιας και κανείς Υπεύθυνος δεν απαντά για το ποια είναι αυτά τα έργα που θα μας σώσουν από την καταστροφή… ταυτόχρονα όμως, όλοι τα επικαλούνται, ως η μοναδική σωτηρία για το οικοσύστημα της Λιμνοθάλασσας, για τους ψαράδες της και τους κατοίκους του Αιτωλικού.

Στη φωτογραφία βλέπετε όλα τα αρπακτικά, να υπογράφουν συμβολικά, πάνω στο χάρτη της περιοχής, τα σημεία παρέμβασης και υλοποίησης αυτών των έργων.

Εάν κάποιος όμως σήμερα ρωτήσει αυτούς τους κυρίους, τι προβλέπετε και που ακριβώς θα γίνουν οι παρεμβάσεις και με ποιο σκοπό, κανένας από αυτούς δεν θα απαντήσει και αυτό δεν είναι τυχαίο.

Στην ομιλία του στην Εξέδρα (Μουσείο δεν το λες), ο Διαμαντόπουλος επικαλέστηκε αυτά τα έργα και τα χαρακτήρισε ως αναβαθμισμένα και αυτό δεν ήταν τυχαία λέξη.

Ο κύριος που στέκει πίσω από τους λεγόμενους ηγέτες, είναι ο Καραπάνος ή Κλασομπανιέρας, αυτός λοιπόν ο κύριος είναι ο πραγματικός υπεύθυνος αυτής της αναβάθμισης.

...

Τι έκανε δηλαδή;

Το αρχικό κόστος, ο πραγματικός προϋπολογισμός αυτών των έργων ήταν περίπου 11 εκατομμύρια, όταν όμως ο  ικανός στην ανικανότητα Λιβανός τον προσέλαβε στο γραφείο του, ο Καραπάνος αναβάθμισε τα 11 σε 22 εκατομμύρια και μάλιστα εν μια νυκτί και χωρίς αντιρρήσεις από τους αντίστοιχους Καραπάνους των άλλων Υπουργείων (κατανοούμε βέβαια το πώς και το γιατί).

Χαράς ευαγγέλια από τον Μαυρομάτη, τον Φαρμάκη και τον έκπτωτο Διαμαντόπουλο ή Βασλάρα, ο οποίος είδε τη σωτηρία της ψυχής του μέσα από τον αναβαθμισμένο προϋπολογισμό των έργων.

Μιας όμως και ο Επαγγελματικός Σύλλογος Αλιέων του Αιτωλικού κατήγγειλε τις παρανομίες αυτών των κυρίων, οι ηγέτες παραμέρισαν τις διαφορές τους ως προς το ποσοστό που θα έπαιρνε ο καθένας  από τα δήθεν έργα και άρχισε να μηνύει το Σύλλογο, με πρόσωπα κυρίως από το δημοτικό Συμβούλιο του Ραδιομεγάρου, αλλά  όταν είδαν ότι αυτό τους γύρισε μπούμερανγκ, τότε δημιούργησαν τον μουσαντένιο Αλιευτικό Σωματείο ο Αχελώος, με πρωτεργάτες  βγαλμένους από το κακούργημα.

Λέμε ότι τους γύρισε μπούμερανγκ, γιατί πράγματι η εισαγγελία άρχισε να ερευνά το θέμα και αμέσως διέταξε το σταμάτημα οποιασδήποτε απόληψης χρημάτων για αυτά τα δήθεν έργα της Λιμνοθάλασσας.

Σήμερα παρότι υπάρχει η ρητή εντολή της δικαιοσύνης και παρότι έχει επιβληθεί πρόστιμο στην εταιρεία, το οποίο θα αποδοθεί στους ψαράδες...  τα λεγόμενα έργα, έστω και σε αργούς ρυθμούς κάποια από αυτά συνεχίζουν, με χρηματοδότηση της Περιφέρειας Δ. Ελλάδας, ως έργα αναπτυξιακά ή αντιπλημμυρικά ή με όποια ευφάνταστη επικεφαλίδα προτιμάτε.

Σκοπός τους είναι να πάρουν τα χρήματα που έχουν προϋπολογίσει για τις τσέπες τους και τίποτα παραπάνω και αν κάποιοι περιμένουν αντιπλημμυρικά στο Μεσολόγγι, θα τους προτείναμε να περιμένουν την νέα έξοδο των 22 συν 22 ετών από την επέτειο της υπογραφής των έργων των 22 εκατομμυρίων της Λιμνοθάλασσας.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε…

Τα αναχώματα που έχουν άρει, στην Δυτική πλευρά της Λιμνοθάλασσας, είναι μόνο τα μπάζα μέχρι την επιφάνεια του νερού, από την επιφάνεια και κάτω παρέμειναν ως είχαν, άρα έργο μηδέν.

Ο δρόμος του Πόρου που ήταν να αρθεί, δεν μπορεί να αρθεί γιατί έχει προ πολλού παραδοθεί και παραληφθεί ως τελειωμένο έργο, άρα δεν υπάρχει και γι αυτό οι κύριοι αυτοί τοποθέτησαν σε τρία σημεία του δρόμου κιούνια (μεγάλες τσιμεντένιες σωλήνες).

Αλλά ακόμα και σε αυτό, δυστυχώς ατύχησαν, μιας και οι σωλήνες τοποθετήθηκαν πάνω από το νερό, προφανώς γιατί αν πήγαιναν παρακάτω, θα ανέβαινε το κόστος και θα αφαιρούνταν από το ποσοστό τους.

Το έργο της εκτροπής του αντλιοστασίου στο Χελωνάρι, το οποίο εκβάλει πηγαίο και γάργαρο νερό στο κανάλι του Αιτωλικού, όπως έκανε πάντα η φύση από την αρχή της δημιουργίας της Λιμνοθάλασσας, θα εκτρέπεται αυτό το νερό μερικά χιλιόμετρα παρακάτω και εντός της Λιμνοθάλασσας, στη θέση Αγία Τριάδα. Άρα θα πηγαίνουμε μια βόλτα το νερό για να το ξαναφέρουμε στο Κανάλι του Αιτωλικού.

Η προβλεπόμενη άρση των φραγμών του πάλε ποτέ ιχθυοτροφείου του Πόρου, και με προϋπολογισμό εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, είναι άκυρη γιατί πολύ απλά οι φραγμοί δεν υπάρχουν από τη δεκαετία του ’90 .

Ο υπάρχων Δίαυλος που συνδέει το κανάλι με τον Πατραϊκό, δεν θα ξεμπαζωθεί στα λίγα σημεία που είναι μπαζωμένος, διότι λένε ότι θα φτιάξουν νέο παράλληλο Δίαυλο.

Έλα όμως που δεν πρόβλεψε κανένας από τους απατεώνες αυτούς, που θα πετάξουν τα μπάζα, γιατί μάλλον έτρεφαν συγγενικά  συναισθήματα απέναντί τους, οπότε και δεν εκδόθηκε ποτέ αδειοδότιση  για τη συγκεκριμένη παρέμβαση.

Τα υπόλοιπα δήθεν έργα είναι αναλώσιμα  για να μην μπορούν να ελεγχθούν, όπως δήθεν νέοι φραγμοί Ιβαριών (παλούκια, πλαστικά πλέγματα ) κλπ.

Αν κάποιος σας πει ότι θα ανοίξουν οι καμάρες των Γεφυριών, ότι θα φύγει ο Βιολογικός, ότι θα καταπολεμήσουν το υδρόθειο με μηχανήματα και το νερό θα τρέχει τσαμπούνα στη Λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού, απλά σας κοροϊδεύει.

Όσο και αν σας φανεί παράξενο και απίστευτο, τα περισσότερα χρήματα, δεν προβλέφθηκαν να πέσουν στη Λιμνοθάλασσα, παρότι έχουν αυτό τον τίτλο.

Τα περισσότερα είναι για έργα γύρω από τη Λιμνοθάλασσα, όπως ο καλλωπισμός της Τουρλίδας, χωματουργικά έργα στα περίχωρα του Μεσολογγίου και επιδιορθώσεις στη Διώρυγα της Σταμνάς κτλπ.

Και μέσα σε όλα αυτά έχουμε και τον χαζοΛύρο να μας λέει ότι το έργο των 22 εκατ.για το οποίο έδωσε ηρωικές μάχες, σήμερα έχει βαλτώσει, γιατί δεν είναι αυτός δήμαρχος.

Εάν βέβαια κάποιος τον ρωτήσει, για πες μας ποια είναι αυτά τα έργα, θα πει τα πάντα για τον εαυτό του και τίποτα για το πρόβλημα.

Γιατί Θεέ μου αυτός ο πνευματικός βούρκος σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο ;;;

Ο ΔΡΑΚΟΣ 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Λιμνοθάλασσα - Ώρα να πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας

Ίσως να ήταν ποιο εύκολο για τον καθένα μας να περιγράψει τις εικόνες που είδαν το φως της δημοσιότητας χθες, με την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή με τα φύκια και τα λύματα από τον ανενεργό Βιολογικό του Αιτωλικού.

Ίσως το να αρχίσουμε να βρίζουμε τους πραγματικά υπεύθυνους… να είναι ακόμα ποιο λαϊκό και εύπεπτο στη συνείδηση των δημοτών του Αιτωλικού, όπου δυστυχώς κάθε λέξη, κάθε βρισιά θα ανταποκρίνονταν στο μέγιστο των συναισθημάτων που κυριαρχούν στη καρδιά κάθε Αιτωλικιώτη  και την οργή που νιώθουν όχι μόνο οι δημότες αλλά κυρίως οι επαγγελματίες της περιοχής μας που ζουν από τη Λιμνοθάλασσα.

Προτιμούμε όμως να αναπαράγουμε τις λέξεις του συνδημότη μας, του Σπύρου Μονόματου, ο οποίος αν μη τι άλλο, τα λέει όλα σε λίγες λέξεις, επικαλείται το αυτονόητο και διεκδικεί μέσα από την αγανάκτησή του το μέλλον του τόπου, της Λιμνοθάλασσας και του Αιτωλικού.

...

Βροχή τα εκατομμύρια για τη σωτηρία της Λιμνοθάλασσας και από αυτά τα εκατομμύρια το μόνο που περίσσεψε είναι τα τρία κιούνια τρείς τρύπες στο δρόμο του Πόρου, οι οποίες δεν ακουμπάνε καν το νερό, μεταφέρουν απλά αέρα κοπανιστό από την Ανατολική στη Δυτική Νίδοβα.

Ο Βιολογικός καθαρισμός, τα Γεφύρια, οι καμάρες, ο Δίαυλος και οι φραγμοί των Ιβαριών που κλείνουν τη ροή του νερού από τον Πατραϊκό στη Λιμνοθάλασσα, δεν εντάχθηκαν ποτέ και σε καμιά μελέτη και κανένα εγκεκριμένο κονδύλι για να βελτιωθεί πραγματικά η ροή του νερού προς το Αιτωλικό και ξέρετε γιατί;;;

Διότι αυτά τα έργα δεν θα στοίχιζαν πάνω από 50.000 ευρώ, διότι την Εποπτεία Αλιείας την είχε ως παραμάγαζο ο πρώην επόπτης αλιείας Δημητρίου και προωθούσε μόνο τι μελέτες που θα του άφηναν ικανοποιητικό κέρδος.

Διότι ο Δημητρίου εκτός από το ευτραφές και αποκρουστικό του σαρκίο, τάιζε όλο το Διοικητικό μηχανισμό της χώρας, αλλά και πρώην Νομάρχες και νυν Περιφερειάρχες, Αντιπεριφερειάρχες  και Δημάρχους, για να κάνουν τα στραβά μάτια, αλλά κυρίως για να προωθεί έργα ανύπαρκτα, όπως η άρση των φραγμών του Πόρου και η εκ νέου άρση του αναχώματος του Πόρου.

Στη συνάντηση που έγινε με τον έκπτωτο δήμαρχο Μεσολογγίου Διαμαντόπουλο ή Βασλάρα του ξακουστού γένους των Βασλαραίων, τέθηκε το ερώτημα, γιατί δεν μας λέτε δημόσια ποια είναι αυτά τα έργα της Λιμνοθάλασσας, αλλά τα επικαλείστε κάθε φορά που παρουσιάζετε το πρόβλημα ;

Δεν περιμέναμε βέβαια απάντηση και ούτε δόθηκε, μας προκάλεσε όμως αλγεινή εντύπωση η παρέμβαση κάποιων Αιτωλικιωτών και κυρίως κάποιων άλογων κορασίδων, η οποία δεν τον παρότρυνε αλλά τον διέτασσε, να μην απαντήσει.

Μην του απαντάς Σπύρο , κάνε αυτό που σου λέω.

Άρα για αυτή τη κατάντια ποιος φταίει, ο Δημητρίου, ο Φαρμάκης, ο Μαυρομάτης ή ο Διαμαντόπουλος ;

Εμείς φταίμε που αφήσαμε να τσοκαραποιηθεί το παρόν και το μέλλον του Αιτωλικού, εμείς που επιτρέψαμε στο κάθε Διαμαντόπουλο να έρχεται στη πόλη μας και να μας φτύνει κατάμουτρα, εμείς που επιτρέψαμε σε τυχάρπαστες και ηλιθίους να μας εκπροσωπούν θεσμικά ή ακόμα και εξωθεσμικά.

Ίσως τώρα καταλάβετε γιατί δημιουργήθηκε με πλαστά έγγραφα και τη πλήρη στήριξη Αντιπεριφέρειας και Ραδιομεγάρου , Μαυρομάτη-Διαμαντόπουλου ο ψεύτικος Σύλλογος των ψαράδων ο Αχελώος…

Πόσο τυχαίο είναι ότι η κυρία που έδινε εντολές στο Διαμαντόπουλο κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην Εξέδρα, ήταν μια από αυτούς που κατέθεσαν ενόρκως, ότι το δημοτικό κτήμα στη θέση Κούκου ήταν από παλιά ιδιοκτησία Διαμαντόπουλου-Μαυρομάτη και Καραπάνου, αλλά το χρησιμοποιούσε πάντα ο Αλιευτικός Σύλλογος για ιδία και επαγγελματική χρήση;

Υπενθυμίζουμε ότι το συγκεκριμένο δημοτικό κτήμα 500 στεμμάτων θέλησαν να το πουλήσουν οι συγκεκριμένοι κύριοι, ως ιδιώτες  στη ΤΕΡΝΑ, για να τοποθετήσει αυτή με τη σειρά της Μπαταρίες από ΑΠΕ και η Αντιπεριφέρεια ενέκρινε 2.000.000 εκ. ευρώ ως αποζημίωση για τους ψαράδες που δήθεν το εκμεταλλεύονταν και το διεκδικούσαν.

Θέλετε μήπως να πούμε για τους Συλλόγους της πόλης μας, οι οποίοι μη τον είδατε, μη τον απαντήσατε το Κίτσο το Λεβέντη ;

Μπορεί όμως να μην έμαθαν κάτι ή να μην αντέδρασαν για τα έργα της Λιμνοθάλασσας, ανακάλυψαν όμως την απελευθέρωση του Αιτωλικού από τον κανένα, διοργάνωσαν μάλιστα και νταμπα ντούμπα προς τιμήν της ηρωικής αυτής πράξης.

Θέλετε να μάθετε μήπως για την αντιπολίτευση του δήμου ;

Ποια αντιπολίτευση ;

Εδώ μάθαμε ότι δεν έριξαν λέει πέρσι πυροτεχνήματα γιατί είχε πεθάνει κάποιος δημοτικός σύμβουλος… η μέγιστη τυμβωρυχία και ασέβεια προς έναν νεκρό και κανένας δεν σηκώθηκε εκείνη την ώρα να τον φτύσει το ηλίθιο Βασλάρα, αυτόν τον άξιο συνεχιστή της οικογενειακής παράδοσης.

Το καλύτερο όμως το αφήσαμε για το τέλος.

Είχαμε παρέμβαση από το χαζοΛύρο ο οποίος διαβάστε τι έγραψε ο άνθρωπος, αλλά τουλάχιστον αυτός δικαιολογείται λόγο ακαταλόγιστου.

 

Μετά από αυτό, να είστε έτοιμοι για ένα δύσκολο Χειμώνα γεμάτο από Υδρόθειο και δακρύβρεχτες αφιερώσεις στα τοπικά ΜΜΕ για την κατάντια της Λιμνοθάλασσας.    

Η ΓΕΚΙΑ 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Αριστοτέλης: Όταν η αρετή γίνεται κακία

«Η αρετή είναι μία μεσότητα μεταξύ δύο κακιών» Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια1109a

Η αριστοτελική σύλληψη της ευδαιμονίας είναι στενά συνυφασμένη με τις ηθικές αρετές. Εκείνος που επιθυμεί μια ευτυχισμένη ζωή θα πρέπει να ακολουθήσει κάποιες συνήθειες που θα τον οδηγήσουν στον στόχο του, στην ευδαιμονία. Για να το επιτύχει αυτό, ο συγγραφέας δεν θα ορίσει απλώς τις αρετές που χρειάζονται, αλλά θα τις αντιπαραβάλλει με τις κακίες που τις συνοδεύουν -και θα τις συνεξετάσει με απτά παραδείγματα. Για πρώτη φορά στον Αριστοτέλη, η αρετή δεν είναι κάτι το αφηρημένο, αποκτά σάρκα και οστά, με σκοπό την αντιμετώπιση των «παθών» και τον έλλογο χειρισμό των πράξεων.

Οι ηθικές αρετές απεικονίζουν τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφερόμαστε στην καθημερινότητά μας απέναντι στους άλλους. Εξάλλου, είμαστε «φύσει ζώα πολιτικά». Τι νόημα θα είχαν οι αρετές αν ζούσαμε μόνοι; Πώς θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να ασκήσουμε τη δικαιοσύνη στον εαυτό μας;

...

Έτσι, προκειμένου να συμβιώνουμε αρμονικά με τους άλλους ανθρώπους και να αναπτύσσουμε στο μέγιστο τις δυνατότητές μας οφείλουμε να αναζητήσουμε το δικό μας μέσον στις αρετές και πολύ περισσότερο να αποφεύγουμε την υπερβολή και την έλλειψη της κάθε αρετής. Η ανδρεία, η σωφροσύνη, η πραότητα, η γενναιοδωρία -ακόμη και η δικαιοσύνη και η φιλία- αποτελούν αρετές μόνο όταν βρίσκονται στο μέσον -με αποτέλεσμα εύκολα να μετουσιώνονται σε κακίες.

«Έχουμε λοιπόν μιλήσει ικανοποιητικά για το ότι η ηθική αρετή είναι μεσότητα, με ποιον τρόπο είναι, και για το ότι είναι μεσότητα ανάμεσα σε δύο κακίες, από τη μια προς την υπερβολή και από την άλλη προς την έλλειψη. Επίσης, για το ότι έχει στόχο το μέσον και στα πάθη και στις πράξεις. Γιατί είναι πολύ δύσκολο να είναι κανείς καλός. Το να βρεθεί όμως το μέσον είναι κοπιαστικό έργο […] Έτσι ακριβώς και το να οργισθούμε είναι κάτι εύκολο για τον καθένα, όπως και το να δώσουμε και να σπαταλήσουμε χρήματα· το σε ποιον και πόσα και πότε και γιατί και πώς δεν μπορεί να το κάνει ο καθένας ούτε είναι εύκολο» Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια 1109a

Ο Αριστοτέλης δεν αρνείται τη δυσκολία του εγχειρήματος και δίνει την πρώτη συμβουλή: «Επειδή είναι πολύ δύσκολο να επιτύχεις το μέσον, ο επόμενος καλύτερος τρόπος είναι να επιλέξεις το λιγότερο κακό». Ωστόσο αυτή δεν θα είναι η μοναδική προφύλαξη. Πέρα από την εντελεχή πραγμάτευση όλων των ηθικών αρετών, ο Αριστοτέλης θα ξεκινήσει με μια παραίνεση:

«Πρέπει επιπλέον να εξετάσουμε πού μας οδηγεί η φυσική μας κλίση. Γιατί ο καθένας από εμάς έχει φυσική κλίση για διαφορετικά πράγματα. Αυτό γίνεται γνωστό από την ηδονή και τη λύπη που αισθανόμαστε. Πρέπει να τραβήξουμε τον εαυτό μας προς την αντίθετη κατεύθυνση· γιατί καθώς απομακρυνόμαστε από το λάθος φτάνουμε στο μέσον, όπως κάνουν αυτοί που ισιώνουν τα στραβά ξύλα» Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια 1109b

Η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, γιατί η καθημερινότητα ποικίλλει. Το ίδιο και οι άνθρωποι. Η αντιμετώπιση διαφορετικών καταστάσεων με τον ίδιο και απαράλλακτο τρόπο δεν μας κάνει περισσότερο ενάρετους. Το αντίθετο -εύκολα η αρετή μετατρέπεται σε κακία. Τότε; Ποια είναι η συμπεριφορά που πρέπει να υιοθετήσουμε για την ευδαιμονία μας;

«Τέτοια πράγματα εξαρτώνται από συγκεκριμένα γεγονότα, και η απόφαση εναπόκειται στην αντίληψη. Είναι λοιπόν προφανές ότι η μέση κατάσταση πρέπει να επαινείται σε όλα τα πράγματα, πρέπει όμως άλλες φορές να κλίνουμε προς την υπερβολή και άλλες προς την έλλειψη· διότι έτσι θα επιτύχουμε ευκολότερα το μέσον και το σωστό» Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια 1109b

Οι ηθικές αρετές, κατά τον Αριστοτέλη, δεν αναπαύονται στον πλατωνικό κόσμο των Ιδεών ως πρότυπα για τον επίγειο κόσμο της φθοράς. Η δικαιοσύνη, η σωφροσύνη, η ανδρεία δεν είναι ιδεολογικά κατασκευάσματα αιώνια και αναλλοίωτα στον Χρόνο, χωρίς εφαρμογή στη φύση. Οι αρετές χρειάζονται προσοχή, ένα πλαίσιο όπου ο άνθρωπος θα ανθήσει, χωρίς υπερβολές και ελλείψεις.

Όλες οι ηθικές αρετές μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε κακίες, καθώς τα όρια μεταξύ των δύο δεν είναι πάντοτε διακριτά. Χρειάζονται τη συνδρομή μιας διανοητικής -αυτή τη φορά- αρετής. Έτσι, απαραίτητος αρωγός στην ευδαιμονία αποβαίνει η φρόνηση, δηλαδή η πρακτική σοφία, που γνωρίζει σε κάθε περίπτωση να επιλέγει ορθά. Αρετή και κακία έχουν μέτρο τον «φρόνιμο» άνθρωπο.

Η Δρ Έλσα Νικολαΐδου είναι συγγραφέας των βιβλίων:
Η Φιλοσοφία της ευτυχίας: Ζήσε καλύτερα διαβάζοντας τους αρχαίους φιλοσόφους, Μεταίχμιο, 2025
Φιλοσοφία για όλους: Γιατί να διαβάζουμε τους αρχαίους φιλοσόφους, Μεταίχμιο, 2022

https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1747691/aristotelis-otan-i-areti-ginete-kakia/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Θεσιθήρας, σπουδαρχίδης, μισθαρχίδης: Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Υπάρχουν λέξεις της ελληνικής γλώσσας που μπορεί να ακούγονται παράξενες ή ακόμη και αστείες σήμερα, όμως περιγράφουν συμπεριφορές που παραμένουν γνώριμες.

...

Θεσιθήρας: Εκείνος που κυνηγά τη θέση

Η λέξη "θεσιθήρας" χαρακτηρίζει το άτομο που επιδιώκει επίμονα να αποκτήσει μια επαγγελματική θέση, ιδιαίτερα όταν αυτή συνοδεύεται από εξουσία, κύρος ή οικονομικά οφέλη.

Ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως για κάποιον που ενδιαφέρεται περισσότερο να εξασφαλίσει μια προνομιακή θέση παρά να υπηρετήσει έναν πραγματικό σκοπό ή να αξιοποιήσει τις ικανότητές του.

Η λέξη σχηματίζεται από τις λέξεις "θέση" και "θήρα", δηλαδή κυνήγι ή επιδίωξη. Με άλλα λόγια, ο "θεσιθήρας" είναι αυτός που έχει βάλει στόχο μια θέση και την κυνηγά με κάθε τρόπο.

Σπουδαρχίδης: Ο άνθρωπος που κυνηγά τα αξιώματα

Ο "σπουδαρχίδης" είναι ακόμη παλαιότερος όρος και απαντά ήδη στην αρχαία ελληνική γλώσσα.

Παρά την ασυνήθιστη μορφή της λέξης, η σημασία της είναι σαφής: χαρακτηρίζει εκείνον που επιδιώκει με ιδιαίτερο ζήλο αξιώματα, θέσεις και εξουσία, χρησιμοποιώντας κάθε διαθέσιμο μέσο.

Η λέξη συνδέεται με τον "σπουδάρχη", δηλαδή το πρόσωπο που κατέχει αρχή ή αξίωμα. Αρχικά μπορούσε να σημαίνει τον γιο ενός σπουδάρχη, ενώ στη συνέχεια απέκτησε τη σημασία του νεαρού ή γενικότερα του ανθρώπου που επιδιώκει επίμονα να αποκτήσει αξίωμα.

Έτσι, ένας "σπουδαρχίδης" δεν ενδιαφέρεται απλώς για μια επαγγελματική ευκαιρία. Η βασική του επιδίωξη είναι να βρεθεί σε μια θέση κύρους ή εξουσίας.

Μισθαρχίδης: Όταν το αξίωμα γίνεται μέσο προσωπικού οφέλους

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η λέξη "μισθαρχίδης", η οποία επίσης καταγράφεται σε παλαιότερα λεξικά.

Ο όρος περιγράφει κάποιον που θεωρεί σχεδόν προορισμό του να καταλαμβάνει δημόσιες θέσεις και επιδιώκει τον διορισμό του για λόγους προσωπικού συμφέροντος και όχι επειδή διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα.

Η λέξη συνδέει την έννοια της αμοιβής με την αρχή ή το αξίωμα. Με απλά λόγια, αναφέρεται σε εκείνον που βλέπει τη δημόσια θέση κυρίως ως τρόπο εξασφάλισης εισοδήματος και προσωπικών προνομίων.

Λέξεις παλιές, συμπεριφορές διαχρονικές

Οι συγκεκριμένοι όροι αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα του πλούτου της ελληνικής γλώσσας. Παρότι προέρχονται από παλαιότερες εποχές, οι σημασίες τους παραμένουν εύκολα κατανοητές ακόμη και σήμερα.

Ο θεσιθήρας κυνηγά τη θέση, ο σπουδαρχίδης επιδιώκει το αξίωμα και ο μισθαρχίδης ενδιαφέρεται κυρίως για τα προσωπικά οφέλη που μπορεί να του προσφέρει μια δημόσια θέση.

https://www.alfavita.gr/koinonia/557629_thesithiras-spoydarhidis-mistharhidis-apo-tin-arhaiotita-mehri-simera

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η λέξη που είπαν οι Σπαρτιάτες και σταμάτησε έναν ολόκληρο πόλεμο

Η λέξη που είπαν οι Σπαρτιάτες και σταμάτησε έναν ολόκληρο στρατό

Κατά την περίοδο της κυριαρχίας του, ο Φίλιππος Β’ της Μακεδονίας είχε καταφέρει να εδραιώσει την εξουσία του στον ελλαδικό χώρο, υποτάσσοντας τις περισσότερες πόλεις – κράτη είτε στρατιωτικά είτε διπλωματικά. Η Σπάρτη, ωστόσο, επέλεξε να μείνει εκτός της συμμαχίας του, διατηρώντας την απομόνωσή της. Ο Μακεδόνας βασιλιάς, γνωρίζοντας το ειδικό βάρος της περιοχής, θέλησε να επιβάλει την πλήρη ηγεμονία του μέσω του ψυχολογικού εκφοβισμού, παρακάμπτοντας μια ενδεχόμενη φθοροποιό εκστρατεία στον νότο. Έτσι, έστειλε στους Σπαρτιάτες ένα σκληρό και απόλυτο τελεσίγραφο: «Αν μπω στη Λακωνική, θα ισοπεδώσω τη Σπάρτη, θα κάψω τα σπίτια σας και θα σας κάνω σκλάβους».

...

Το βάρος μιας λέξης

Φίλιππος Β’ της Μακεδονίας.

Η στρατηγική του Φιλίππου βασιζόταν στον απόλυτο τρόμο. Αντιμετωπίζοντας μια τέτοια στρατιωτική μηχανή, η λογική υπαγόρευε συνθηκολόγηση, ή έστω μια μακροσκελή διπλωματική προσπάθεια διαπραγμάτευσης. Οι Έφοροι της Σπάρτης παρέλαβαν το μήνυμα. Δεν συγκάλεσαν συμβούλια για να συντάξουν αμυντικά μανιφέστα, ούτε απάντησαν με αντίστοιχες λεκτικές απειλές. Η επιστολή που έστειλαν πίσω στη Μακεδονία περιείχε μία και μόνη λέξη: «Αν».

Η ψυχολογία της πραγματικής δύναμης

Αυτό το μονοσύλλαβο κείμενο αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη επίδειξη αυτοπεποίθησης στην παγκόσμια ιστορία. Σε έναν κόσμο όπου η εξουσία και η επιβολή τείνουν να εκφράζονται με θόρυβο, λεκτικό πληθωρισμό και υπερανάλυση, η στάση της Σπάρτης απέδειξε πως η πραγματική ισχύς δεν έχει ανάγκη από φλυαρίες.

Η υπερβολική εξήγηση ή η οργισμένη αντίδραση θα πρόδιδε φόβο και αδυναμία. Αντίθετα, η απόλυτη λιτότητα του «Αν» δεν ήταν απλώς μια άρνηση. Ήταν η πλήρης απαξίωση της απειλής.  Το αποτέλεσμα δικαίωσε τον λακωνικό ρεαλισμό. Ο Φίλιππος, αναγνωρίζοντας την αμετακίνητη ψυχολογία του αντιπάλου, αποφάσισε πως το κόστος μιας τέτοιας σύγκρουσης υπερέβαινε το όφελος. Δεν επιτέθηκε ποτέ στη Σπάρτη, αφήνοντας πίσω του τον μύθο μιας λέξης που σταμάτησε έναν ολόκληρο στρατό.

https://www.lavart.gr/%CE%B7-%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%AF%CF%80%CE%B1%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B9%CE%AC%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BC/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Λύθηκε αίνιγμα 40 ετών της Φυσικής / Πώς αναπτύσσονται πολύπλοκα συστήματα στη φύση υπό την επίδραση «τυχαίων παραγόντων»

να από τα σημαντικότερα άλυτα προβλήματα της σύγχρονης Φυσικής φαίνεται πως βρήκε επιτέλους απάντηση, αναφέρουν ενθουσιωδώς διεθνή μέσα ενημέρωσης.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Βίρτσμπουργκ στη Γερμανία κατάφεραν για πρώτη φορά να επιβεβαιώσουν πειραματικά μια θεωρία ηλικίας σχεδόν 40 ετών, η οποία περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται πολύπλοκα συστήματα στη φύση.

Η ανακάλυψη θεωρείται σημαντικό ορόσημο, καθώς ενισχύει την άποψη ότι εντελώς διαφορετικά φαινόμενα – από την ανάπτυξη κρυστάλλων και αποικιών βακτηρίων έως τις δασικές πυρκαγιές, τις εξελικτικές διεργασίες και ακόμη και ορισμένους αλγορίθμους τεχνητής νοημοσύνης – υπακούουν τελικά στους ίδιους θεμελιώδεις φυσικούς νόμους.

Η θεωρία που προσπαθούσε να εξηγήσει την ανάπτυξη της φύσης

Το 1986 οι φυσικοί Μεχρτάμπ Καρντάρ, Τζόρτζιο Παρίζι και Γιουχάνγκ Ζανγκ διατύπωσαν τη γνωστή πλέον εξίσωση Kardar–Parisi–Zhang (KPZ), μια μαθηματική περιγραφή του τρόπου με τον οποίο εξελίσσονται επιφάνειες που αναπτύσσονται υπό την επίδραση τυχαίων παραγόντων.

...

Η βασική ιδέα της θεωρίας είναι ότι, όσο διαφορετικά κι αν φαίνονται δύο φυσικά συστήματα, η διαδικασία ανάπτυξής τους μπορεί να ακολουθεί τις ίδιες καθολικές στατιστικές αρχές.

Με την πάροδο των δεκαετιών, η εξίσωση KPZ χρησιμοποιήθηκε για την περιγραφή πληθώρας φαινομένων, όπως η δημιουργία κρυστάλλων, η εξάπλωση βακτηρίων, η διάδοση μετώπων φωτιάς, η ανάπτυξη κυτταρικών ιστών, η δυναμική πληθυσμών, ακόμη και ορισμένα μοντέλα μηχανικής μάθησης.

Ωστόσο, η πειραματική επιβεβαίωσή της παρέμενε εξαιρετικά δύσκολη.

• Διαβάστε επίσης: Φυσική / Επιστήμονες «πάγωσαν» περιστρεφόμενο νανοσωματίδιο στο απόλυτο κβαντικό όριο της αβεβαιότητας

Γιατί χρειάστηκαν σχεδόν τέσσερις δεκαετίες

Οι διεργασίες ανάπτυξης στη φύση δεν εξελίσσονται με ομαλό τρόπο.

Αντίθετα, επηρεάζονται συνεχώς από τυχαίες διακυμάνσεις και μη γραμμικές αλληλεπιδράσεις, γεγονός που τις καθιστά ιδιαίτερα δύσκολες στη μελέτη.

Όπως εξηγεί ο ερευνητής Σιντάρτα Νταμ από το Πανεπιστήμιο του Βίρτσμπουργκ, οι επιστήμονες έπρεπε να δημιουργήσουν ένα σύστημα που θα μπορούσε να καταγράφει ταυτόχρονα την εξέλιξη αυτών των διεργασιών τόσο στον χώρο όσο και στον χρόνο.

Το πρόβλημα ήταν ότι όλα συμβαίνουν μέσα σε ελάχιστα τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου, κάτι που μέχρι πρόσφατα ήταν τεχνικά αδύνατο να παρατηρηθεί με την απαιτούμενη ακρίβεια.

Το πείραμα που έδωσε την απάντηση

Για να ελέγξουν τη θεωρία, οι ερευνητές κατασκεύασαν ένα εξαιρετικά ελεγχόμενο κβαντικό σύστημα.

Χρησιμοποίησαν έναν ημιαγωγό από αρσενιούχο γάλλιο (GaAs), τον οποίο ψύχθηκαν στους –269,15 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή μόλις λίγους βαθμούς πάνω από το απόλυτο μηδέν.

Στη συνέχεια διέγειραν το υλικό με μια συνεχή δέσμη λέιζερ.

Υπό αυτές τις ακραίες συνθήκες δημιουργήθηκαν τα λεγόμενα πολαριτόνια, σωματίδια που αποτελούν ένα υβρίδιο φωτός και ύλης.

Τα πολαριτόνια υπάρχουν μόνο για ελάχιστα τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου, γεγονός που τα καθιστά ιδανικά για τη μελέτη εξαιρετικά γρήγορων φυσικών διεργασιών.

Για πρώτη φορά επιβεβαίωση σε δύο διαστάσεις

Οι επιστήμονες κατάφεραν να παρακολουθήσουν με ακρίβεια πού δημιουργούνται και πώς εξελίσσονται τα πολαριτόνια μέσα στο υλικό, τόσο χωρικά όσο και χρονικά.

Οι μετρήσεις έδειξαν ότι η ανάπτυξη του κβαντικού αυτού συστήματος ακολουθεί ακριβώς τις προβλέψεις της εξίσωσης KPZ.

Πρόκειται για την πρώτη πειραματική επιβεβαίωση της θεωρίας σε δύο διαστάσεις.

Μέχρι σήμερα υπήρχε μόνο μία επιτυχής επιβεβαίωση, που πραγματοποιήθηκε το 2022 στο Παρίσι, αλλά αφορούσε αποκλειστικά μονοδιάστατα συστήματα.

Η επέκταση σε δύο διαστάσεις αποτελούσε πολύ μεγαλύτερη τεχνική και επιστημονική πρόκληση.

Η σημασία της ανακάλυψης

Ο καθηγητής Σεμπάστιαν Ντίελ από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας, ο οποίος είχε προτείνει ήδη από το 2015 τη θεωρητική εφαρμογή του μοντέλου σε τέτοιου είδους κβαντικά συστήματα, χαρακτήρισε το αποτέλεσμα ιδιαίτερα σημαντικό.

Όπως επισημαίνει, η επιτυχής πειραματική επιβεβαίωση δείχνει ότι η εξίσωση KPZ αποτελεί έναν πραγματικά θεμελιώδη νόμο για τα φυσικά συστήματα που βρίσκονται εκτός ισορροπίας.

Με άλλα λόγια, η ίδια μαθηματική περιγραφή μπορεί να εξηγεί τη συμπεριφορά εντυπωσιακά διαφορετικών φυσικών φαινομένων.

Τεχνολογία ακριβείας σε ατομικό επίπεδο

Καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία του πειράματος έπαιξε η δυνατότητα των ερευνητών να κατασκευάσουν το υλικό με ακρίβεια ατόμου προς άτομο.

Με τη χρήση της τεχνικής της μοριακής επιταξίας δέσμης, δημιούργησαν μια εξαιρετικά πολύπλοκη δομή, όπου ειδικά ανακλαστικά κάτοπτρα παγιδεύουν τα φωτόνια μέσα σε ένα λεπτό «κβαντικό φιλμ».

Εκεί τα φωτόνια αλληλεπιδρούν με τα ηλεκτρονικά διεγερμένα άτομα του αρσενιούχου γαλλίου, σχηματίζοντας τα πολαριτόνια, των οποίων η εξέλιξη μπορεί πλέον να καταγράφεται με πρωτοφανή ακρίβεια.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι μόνο χάρη σε αυτόν τον εξαιρετικά λεπτομερή έλεγχο του υλικού και του πειράματος κατέστη δυνατή η επιβεβαίωση μιας θεωρίας που παρέμενε ανοιχτό επιστημονικό ερώτημα επί σχεδόν τέσσερις δεκαετίες.

Τι σημαίνει η ανακάλυψη

Η νέα μελέτη δεν λύνει απλώς ένα παλιό θεωρητικό πρόβλημα της Φυσικής.

Ενισχύει την ιδέα ότι πίσω από φαινόμενα που εκ πρώτης όψεως φαίνονται άσχετα μεταξύ τους κρύβονται κοινοί, καθολικοί νόμοι.

Η κατανόηση αυτών των νόμων θα μπορούσε στο μέλλον να βελτιώσει τη μοντελοποίηση πολύπλοκων φυσικών, βιολογικών και τεχνολογικών συστημάτων, συμβάλλοντας στην πρόοδο πεδίων που εκτείνονται από την επιστήμη των υλικών μέχρι τη βιολογία και την τεχνητή νοημοσύνη.

https://tvxs.gr/news/sci-tech/lythike-ainigma-40-eton-tis-fysikis-pos-anaptyssontai-polyploka-systimata-sti-fysi-ypo-tin-epidrasi-tychaion-paragonton/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ιράν: Νέο «έξυπνο» τζελ χρησιμοποιεί το φως για να καταστρέψει καρκινικά κύτταρα – Πάνω από 80% αποτελεσματικότητα

Ερευνητές ανέπτυξαν υδρογέλη που συνδυάζει χημειοθεραπεία και φωτοδυναμική θεραπεία

Μια νέα προσέγγιση για την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού ανέπτυξαν ερευνητές στο Ιράν, δημιουργώντας ένα ειδικό «έξυπνο» τζελ που ενεργοποιείται με το φως και μπορεί να στοχεύσει καρκινικά κύτταρα.

...

Η ερευνητική ομάδα ανέπτυξε μια φωτοευαίσθητη υδρογέλη, η οποία βασίζεται στη χιτοζάνη, ένα φυσικό και βιοσυμβατό πολυμερές.

Το σύστημα έχει σχεδιαστεί ώστε να μεταφέρει στο σημείο του όγκου δύο διαφορετικούς παράγοντες, συνδυάζοντας δύο θεραπευτικές προσεγγίσεις.

Συγκεκριμένα, η υδρογέλη μεταφέρει το χημειοθεραπευτικό φάρμακο μεθοτρεξάτη, μαζί με μια φωτοευαίσθητη ουσία που ονομάζεται perylene diimide.

Πώς λειτουργεί το νέο τζελ

Η λογική της νέας τεχνικής βασίζεται στον συνδυασμό χημειοθεραπείας και φωτοδυναμικής θεραπείας.

Η υδρογέλη λειτουργεί ως φορέας, επιτρέποντας την ελεγχόμενη απελευθέρωση των ουσιών στην περιοχή του όγκου. Με αυτόν τον τρόπο οι ερευνητές επιχειρούν να αυξήσουν την τοπική δράση της θεραπείας και παράλληλα να περιορίσουν την έκθεση υγιών ιστών.

Το ιδιαίτερο στοιχείο βρίσκεται στη φωτοευαίσθητη ουσία.

Όταν η perylene diimide εκτεθεί σε ακτινοβολία λέιζερ, μπορεί να προκαλέσει την παραγωγή δραστικών μορφών οξυγόνου. Οι ουσίες αυτές μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στα καρκινικά κύτταρα και να συμβάλουν στην καταστροφή τους.

Έτσι, το φως λειτουργεί ουσιαστικά ως «διακόπτης» που ενεργοποιεί το δεύτερο σκέλος της θεραπείας.

Πάνω από 80% των καρκινικών κυττάρων εξουδετερώθηκαν

Τα πρώτα αποτελέσματα χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.

Στις εργαστηριακές δοκιμές, ο συνδυασμός της μεθοτρεξάτης σε χαμηλή δόση και της ακτινοβολίας λέιζερ οδήγησε στην εξάλειψη περισσότερου από 80% των καρκινικών κυττάρων του μαστού.

Παράλληλα, σύμφωνα με τους ερευνητές, υπό τις συγκεκριμένες πειραματικές συνθήκες δεν παρατηρήθηκε σημαντική βλάβη στα υγιή κύτταρα.

Το αποτέλεσμα αυτό είναι σημαντικό επειδή ένας από τους βασικούς στόχους της συγκεκριμένης προσέγγισης είναι να χτυπά πιο στοχευμένα τον όγκο, περιορίζοντας παράλληλα τις ανεπιθύμητες επιδράσεις στους φυσιολογικούς ιστούς.

Γιατί θεωρείται σημαντική η υδρογέλη

Οι υδρογέλες χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο στην έρευνα για τη στοχευμένη χορήγηση φαρμάκων.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η χιτοζάνη επιλέχθηκε ως υλικό που μπορεί να λειτουργήσει ως βιοσυμβατός και βιοδιασπώμενος φορέας, ενώ το σύστημα έχει σχεδιαστεί ώστε να απελευθερώνει τα θεραπευτικά συστατικά στην περιοχή του όγκου.

Η προσέγγιση αυτή θα μπορούσε θεωρητικά να επιτρέψει τη χρήση μικρότερων ποσοτήτων χημειοθεραπευτικού παράγοντα, ενώ η ενεργοποίηση με το φως προσθέτει έναν ακόμη μηχανισμό καταστροφής των καρκινικών κυττάρων.

Δεν πρόκειται ακόμη για θεραπεία σε ανθρώπους

Παρά τα εντυπωσιακά ποσοστά που καταγράφηκαν, οι ερευνητές βρίσκονται ακόμη σε προκλινικό στάδιο.

Το ποσοστό άνω του 80% προέκυψε από εργαστηριακές δοκιμές και δεν σημαίνει ότι η ίδια αποτελεσματικότητα έχει αποδειχθεί σε ασθενείς.

Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για να διαπιστωθεί κατά πόσο η συγκεκριμένη τεχνολογία μπορεί να είναι ασφαλής και αποτελεσματική σε ζωντανούς οργανισμούς και, στη συνέχεια, σε κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους.

Ωστόσο, η νέα έρευνα προσθέτει ακόμη μία ενδιαφέρουσα προσέγγιση στον ταχέως εξελισσόμενο τομέα των θεραπειών καρκίνου που ενεργοποιούνται ή ελέγχονται με το φως, με στόχο πιο στοχευμένες παρεμβάσεις και λιγότερες παρενέργειες.

https://www.pronews.gr/ygeia/iran-neo-eksypno-tzel-xrisimopoiei-to-fos-gia-na-katastrepsei-karkinika-kyttara-pano-apo-80-apotelesmatikotita/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...