Αυτό είναι το τελευταίο όνομα της ελληνικής μυθολογίας

Ο Ποσειδώνας χάρισε δύο γιους στην Ιφιμέδεια, τον Ώτο και τον Εφιάλτη

Μέσα στα τόσα και τόσα (δεκάδες, εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες) ονόματα που υπάρχουν μέσα στην Ελληνική Μυθολογία θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι τελευταίο στη σειρά έρχεται ο Ώτος;

...

Ας θυμηθούμε ότι η Ιφιμέδεια, που είχε ερωτευτεί τον Ποσειδώνα, συνήθιζε να περπατάει στην ακροθαλασσιά και να παίρνει με τα χέρια της κύματα και να τα ρίχνει στο στήθος της. Στο τέ­λος ο Ποσειδώνας υποχώρησε στον ερωτά της και της χάρισε δυο γιους, τον Ώτο και τον Εφιάλτη, οι οποίοι ήταν Γίγαντες!..

Είναι γεγονός ότι στις διάφορες Ελληνικές εγκυκλοπαίδειες ή στα διάφορα εγκυκλοπαιδικά λεξικά, αν αναζητήσουμε το λήμμα «Αλωάδες» θα διαβάσουμε για τον Ώτο τα εξής:

Αλωάδες (Άλωάδαι, ων). Το όνομα Αλωάδες δίνεται στους γιους που ο Ποσειδώνας απέκτησε από την Ιφιμέδεια, την κόρη του Τριόπα. Η Ιφιμέδεια ήταν παντρεμένη με τον Αλωέα, που ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Κανάκης από το γένος του Δευκαλίωνα.

Η Ιφιμέδεια, που είχε ερωτευτεί τον Ποσειδώνα, συνήθιζε να περπατάει στην ακροθαλασσιά και να παίρνει με τα χέρια της κύματα και να τα ρίχνει στο στήθος της.

Στο τέλος ο Ποσειδώνας υποχώρησε στον ερωτά της Ιφιμέδειας και της χάρισε δυο γιους, τον Ώτο και τον Εφιάλτη, οι οποίοι ήταν Γίγαντες. Κάθε χρόνο τα δυο παιδιά μεγάλωναν έναν πήχυ σε πλάτος και μια οργιά σε ύψος. Όταν έγιναν εννιά χρονών – είχαν πλάτος εννιά πήχεις (τέσσερα μέτρα περίπου) και ύψος εννιά οργιές (δεκαεπτά μέτρα) – αποφάσισαν να πολεμήσουν με τους θεούς.

Γι’ αυτό έβαλαν την Όσσα επάνω στον Όλυμπο και το Πήλιο (πρώτη εικόνα) επάνω στα δυο αυτά βουνά απειλώντας να φτάσουν ως τον ουρανό. Έπειτα είπαν πως θα γέμιζαν τη θάλασσα με βουνά, για να την αποξηράνουν και πως θα έβαζαν τη θάλασσα εκεί που ως τότε ήταν στεριά.

Τέλος εξομολογήθηκαν τον ερωτά τους στις θεές- ο Εφιάλτης ήταν ερωτευμένος με την Ήρα, ο Ώτος με την Άρτεμη.

Εξοργισμένοι εναντίον του Άρη, ο οποίος είχε προκαλέσει το θάνατο του Άδωνη στο κυνήγι, φυλάκισαν το θεό μέσα σε ένα χάλκινο βάζο, αφού πιο πριν τον είχαν αλυσοδέσει. Τον άφησαν έτσι δεκατρείς μήνες, ως την ώρα που ο Ερμής κατάφερε επιτέλους να τον απελευθερώσει σε κατάσταση έσχατης εξάντλησης. Όλα αυτά τα αφύσικα κατορθώματα είχαν ως αποτέλεσμα να επισύρουν την τιμωρία των θεών επάνω στους δύο αδελφούς.

Άλλοτε διηγούνταν πως ο Δίας τους κεραυνοβόλησε και άλλοτε πως η Άρτεμη μεταμορφώθηκε σε ελάφι και μια μέρα, καθώς κυνηγούσαν στη Νάξο, ρίχτηκε ανάμεσα τους.

Μέσα στη βία τους να χτυπήσουν το ελάφι σκότωσαν ο ένας τον άλλον (δεύτερη εικόνα). Στον Άδη η τιμωρία τους εξακολούθησε.

Τους έδεσαν με φίδια επάνω σε ένα στύλο, όπου ερχό­ταν να τους βασανίζει μια κουκουβάγια, που έκραζε αδιάκοπα.

Τους αποδίδουν την ίδρυση διάφορων πόλεων, του Αλωίου στη Θράκη, της Άσκρας στον Ελικώνα, όπου αυτοί καθιέρωσαν λατρεία στις Μούσες.

Η παρουσία τους στη Νάξο την εποχή του θανάτου τους εξηγείται από μια αποστολή, η οποία τους είχε ανατεθεί από το θετό τους πατέρα, τον Αλωέα, και που σκοπό είχε την αναζήτηση της μητέρας τους και της αδελφής τους Παγκράτιδας, που είχαν αρπάξει ο Σκέλλις και ο Κασσαμενός.

https://www.pronews.gr/istoria/ayto-einai-to-teleytaio-onoma-tis-ellinikis-mythologias-2/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η κανέλα και το γάλα μπορούν να σώσουν τα «άρρωστα» φυτά σας

Πώς να τα χρησιμοποιήσετε

Φαίνεται απίστευτό και όμως γίνεται, να επαναφέρεται στη ζωή τα «άρρωστα» φυτά σας χρησιμοποιώντας ένα μείγμα από γάλα και κανέλα.

...

Το σπιτικό σπρέι γάλακτος και κανέλας μπορεί στην κυριολεξία να κάνει θαύματα, σύμφωνα με το housedigest.com!

Όταν εκτίθενται στο ηλιακό φως, οι πρωτεΐνες του γάλακτος υφίστανται μια αντίδραση που ξεδιπλώνει την αντισηπτική τους ικανότητα, ενώ ο πλούτος του ασβεστίου σε κάθε πιτσιλιά μπορεί να κάνει το φυτό σας εύρωστο και ικανό να αποκρούσει τη φοβερή σήψη στο τέλος των ανθέων.

Η αλεσμένη κανέλα, από την άλλη πλευρά, είναι ο «ελβετικός σουγιάς» της φύσης, χάρη στις ισχυρές αντιβακτηριακές και αντιμυκητιασικές ιδιότητές της.

Και χάρη στην έντονη μυρωδιά της, λειτουργεί και ως αποτρεπτικό για τα παράσιτα. Αυτά τα δύο συνηθισμένα προϊόντα της κουζίνας, λοιπόν, όταν συνδυάζονται προσεκτικά, δημιουργούν ένα πρακτικό, προσιτό, φιλικό προς το περιβάλλον φάρμακο για τη διατήρηση των φυτών σας.

Για να φτιάξετε ένα DIY σπρέι γάλακτος και κανέλας θα χρειαστείτε μια κανάτα, μερικά κουταλάκια του γλυκού αλεσμένη κανέλα, ένα φλιτζάνι νερό, ένα φλιτζάνι γάλα, ένα μπουκάλι ψεκασμού και ένα κόσκινο.

Ανακατέψτε το γάλα, το νερό και την κανέλα σε σκόνη στην κανάτα σας μέχρι να λιώσει η κανέλα. Θα πρέπει να φτιάξετε ένα λείο διάλυμα που δεν αφήνει κανένα φύλλο ακάλυπτο, γι’ αυτό χρησιμοποιήστε το σουρωτήρι σας για να κοσκινίσετε τυχόν επίμονα κομμάτια κανέλας όταν μεταφέρετε το μείγμα στο μπουκάλι ψεκασμού σας.

Στη συνέχεια, ανακινήστε καλά το μείγμα σας και καλύψτε ελαφρά τις κορυφές και τις κάτω πλευρές των φύλλων των φυτών σας. Μην διστάσετε να επαναλάβετε τη θεραπεία κάθε λίγες ημέρες για σοβαρές περιπτώσεις και για να διατηρήσετε τα υγιή φυτά σας εύρωστα.

Τι να προσέξετε κατά την εφαρμογή τους

Για να εφαρμόσετε το σπιτικό σας «φάρμακο» επιλέξτε μια μέρα που να είναι φωτεινή αλλά όχι πολύ ζεστή, καθώς το γάλα λειτουργεί καλύτερα υπό το φως του ήλιου.

Προσέξτε να μην εφαρμόσετε καθόλου χημικά φυτοφάρμακα ή λιπάσματα μετά, καθώς μπορεί να φαίνονται σαν ενισχύσεις, αλλά το μόνο που θα καταφέρουν είναι να εξουδετερώσουν τα οφέλη του γάλακτος.

Κι αν ψάχνετε για άλλους φυσικούς συμμάχους, δοκιμάστε τη μαγειρική σόδα ή το νερό με σκόρδο -και τα δύο φημίζονται για την αντιμυκητιακή τους ικανότητα. Το έλαιο κανέλας, πιο ισχυρό από το αλεσμένο «αδελφάκι» του, είναι επίσης ένα άξιο υποκατάστατο -απλά θυμηθείτε να το αραιώσετε πριν το χρησιμοποιήσετε.

https://www.pronews.gr/lifestyle/good-life/i-kanela-kai-to-gala-mporoun-na-sosoun-ta-arrosta-fyta-sas-2/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν την Άλγεβρα πολύ πριν τους Άραβες

Μελέτη αποδεικνύει ότι παλαιότερα οι αρχαίοι Έλληνες είχαν εφεύρει «αλγεβρικούς» τρόπους επίλυσης πρακτικών προβλημάτων

Αντίθετα με ό,τι πιστεύαμε ως σήμερα, η Άλγεβρα δεν είναι επινόηση των Αράβων. Νέα μελέτη αποδεικνύει ότι παλαιότερα οι αρχαίοι Έλληνες είχαν εφεύρει «αλγεβρικούς» τρόπους επίλυσης πρακτικών προβλημάτων. Μέσα σε αυτά τα δύο έγγραφα κρύβεται μια σημαντική για τα ελληνικά Μαθηματικά ανακάλυψη.

...

Αν θέλεις να έχεις επιτυχία στο ψάξιμο των παλαιών χειρογράφων, καλό είναι να αποκτήσεις μερικά από τα προσόντα που διέθεταν οι παλιές κεντήστρες.

Μάτι εξασκημένο στις λεπτομέρειες, παρατηρητικότητα, αυτοσυγκέντρωση, πειθαρχία, υπομονή, γνώσεις για την κάθε βελονιά και αντίστοιχα για το κάθε σημαδάκι που θα συναντήσεις, αξίζει να δίνεις σημασία ακόμη και στα περιθώρια, να έχεις μια αίσθηση για το έργο ολοκληρωμένο, επίσης να διαθέτεις πείρα, λίγη τύχη ίσως, και μαζί με όλα τα προηγούμενα άπειρο χρόνο.

Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που τους ενδιαφέρει να περνούν, όχι ημέρες και εβδομάδες μόνο, αλλά χρόνια ολόκληρα, κάνοντας αυτό χωρίς καν αμοιβή και καθηγητές Πανεπιστημίου που πέρα από την καθοδήγηση να μπορούν να εκτιμήσουν ένα εύρημα.

Όπως εξηγεί ο καθηγητής κ. Χριστιανίδης, υπάρχει μια γενικότερη διελκυστίνδα σε παγκόσμιο πλέον επίπεδο σχετικά με τη συνεισφορά των Αράβων ως προς αυτό που ονομάζουμε «Αλγεβρα». Τα εισαγωγικά εδώ μπαίνουν για να τονιστεί πως δεν πρόκειται για την ολοκληρωμένη μορφή του οικοδομήματος που σήμερα γνωρίζουμε, ως ξεχωριστό κλάδο των Μαθηματικών με αρνητικούς και θετικούς αριθμούς, με μεταβλητές και παραμέτρους, με θεωρήματα για ομάδες, δακτυλίους και σώματα.

Αυτό που πήρε τότε το όνομα Άλγεβρα ήταν στον πυρήνα του η έκφραση με εξισώσεις ενός γενικού τρόπου να λύνεις προβλήματα. Με δυο λόγια, είχαν από την εποχή του Διόφαντου τουλάχιστον και δεν ξέρουμε ακόμη πόσο πιο πριν, οι Έλληνες μαθηματικοί βρει τον τρόπο προβλήματα που λύνονταν συνήθως μια περίπλοκη σειρά αλγοριθμικών βημάτων, με πρακτική αριθμητική όπως λέγαμε στο δημοτικό σχολείο, να τα λύνουν μεταφράζοντας το πρόβλημα σε εξίσωση με τη χρησιμοποίηση κάτι αντίστοιχου με τον δικό μας σημερινό άγνωστο Χ. Δηλαδή να καταστρώνουν και εκείνοι μια εξίσωση και να φθάνουν πολύ πιο εύκολα στο αποτέλεσμα.

Η σημασία της ανακάλυψης που έγινε στην έδρα της Ιστορίας των Μαθηματικών από τους Χριστιανίδη και Σκούρα έγκειται στο ότι βρέθηκε και αποδείχθηκε πως ο μαθηματικός Θέων χρησιμοποίησε και σε άλλα πεδία την «αλγεβρική» μέθοδο του Διόφαντου, που ήταν μάλλον σε κοινή χρήση από τους τότε ανθρώπους, για τη λύση πρακτικών αριθμητικών προβλημάτων. Προχώρησε δηλαδή στη λύση ενός καθαρά γεωμετρικού μετρητικού προβλήματος, με προέλευση από την αστρονομία, αφού σχετιζόταν με την τροχιά του πλανήτη Αρη, μετατρέποντάς το σε εξίσωση.

Ήταν η πρώτη φορά, με τη βοήθεια του χειρογράφου και των σχολίων των χαραγμένων επάνω σε αυτό, που επιβεβαιώθηκε κάτι τέτοιο και έχει σαν σημαντική συνέπεια να θεωρούμε ότι κάπου αλλού μάλλον βρίσκονται οι ρίζες αυτής της πρωτόφτιαχτης, προ-νεωτεριστικής (pre-modern) Άλγεβρας από ό,τι για χρόνια πιστευόταν.

Μια σχολή μελετητών επιμένει ότι όλα τα ξεκίνησαν οι Άραβες και ότι πριν δεν υπήρχε τίποτε σχετικό με τη μαθηματική σκέψη με αλγεβρικούς όρους. Απέναντι σε αυτή την άποψη αντιπαρατέθηκε μια άλλη επίσης απολυταρχική σχολή. «Οι Άραβες δεν έκαναν τίποτε παραπάνω από το να μεταφράσουν και να διασώσουν κείμενα και δεν προσέθεσαν μια γραμμή στο σώμα των ήδη γνωστών μαθηματικών θεωριών».

Τώρα, μετά και την αποδοχή του ευρήματος των δύο Ελλήνων μαθηματικών και τη δημοσίευση, έπειτα από κρίση, σε ένα από τα αυστηρότερα περιοδικά του χώρου, στο ιαπωνικό SCIAMVS (14, 2013 41-57), μπορούμε να λέμε ότι πλέον μάλλον θα ανιχνευθούν προς διαφορετική κατεύθυνση οι βασικές ρίζες της Αλγεβρας. Ο Διόφαντος και ο Θέων δείχνουν την κατεύθυνση αυτή.

Ψηλαφώντας τα χειρόγραφα

Ένας ερευνητής, και μάλιστα Έλληνας, μπορεί, αντί να βασιστεί στις εκδόσεις των έργων των αρχαίων Ελλήνων μαθηματικών από άλλους, και μάλιστα ξένους, να καθίσει να τα διαβάσει προσεκτικά ο ίδιος. Δεν είναι απλό, αλλά συχνά ανταμείβεται για την υπομονή του και την επένδυση σε χρόνο, αφού πρέπει πρώτα να περάσεις και από μια εκπαίδευση στην ανάγνωση παλαιογράφων.

Στην περίπτωση λοιπόν των σχολίων του Θέωνος, χρησιμοποιήθηκε ένα αντίγραφο σε ηλεκτρονική μορφή από τον λεγόμενο κώδικα Vaticanus Graecus 198. Εκεί υπάρχει και το δέκατο τρίτο βιβλίο των σχολίων του Θέωνα αλλά δεν προσφέρεται για απλή και απρόσκοπτη ανάγνωση.

Ίσως και γι’ αυτό να πέρασε σχετικά ανεκμετάλλευτο ως σήμερα. Υπάρχει το λεγόμενο τρέχον κείμενο, αλλά συχνά εδώ διακόπτεται η ροή με την υπόδειξη προς τον αναγνώστη «ζήτει το εξής εν τοις σχολίοις» ή «ζήτει το εξής εν τοις σχολίοις μέχρι τέλους».

Με αυτή την κάπως γριφώδη για τον αμύητο προτροπή ο Θέων, διακόπτοντας τη ροή του κειμένου του, στέλνει τον αναγνώστη στο κείμενο του Πτολεμαίου, που βρίσκεται και αυτό γραμμένο σε άλλο σημείο του πακέτου όλων αυτών των φύλλων που συγκροτούν τον κώδικα μαζί με τα αντίστοιχα σχόλια μεταφερμένα με επιμέλεια στο περιθώριο από τον άγνωστο αντιγραφέα.

«Αναζήτησε τη συνέχεια στα σχόλια» ή «αναζήτησε τη συνέχεια και διάβασε εκεί το τέλος του (συγκεκριμένου) θέματος», διότι ο συγγραφέας εννοούσε πως στο ρέον κυρίως κείμενό του θα καταπιαστεί με κάτι καινούργιο.

Και όταν έχεις την υπομονή να φθάσεις ως εκεί ακολουθώντας τα υπομνηστικά σημάδια, πρέπει στη συνέχεια να αναγνωρίσεις από τα ίχνη που έχει αφήσει στο περιθώριο ο (αντι)γραφέας για ποιο από όλα τα εκεί χαοτικά τοποθετημένα σχόλια πρόκειται.

Η γλώσσα των Μαθηματικών τότε

Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Θέων σε ένα αστρονομικό πρόβλημα του Πτολεμαίου, όπου υπάρχει και ένα συνοδευτικό γεωμετρικό σχήμα, εκτός από τη γεωμετρική απόδειξη που κάθεται και (ξανα)κάνει, συνεχίζει και μεταφράζει τα δεδομένα και τα ζητούμενα μεγέθη στη γλώσσα που είχε εισαγάγει ο Διόφαντος, με τρόπο που να σχηματιστεί μια εξίσωση. Αλλά και αυτό είναι απλό να το παρουσιάζεις περιγραφικά αλλά όχι το ίδιο εύκολο να το αναγνωρίσεις αν δεν κατέχεις τη μαθηματική γλώσσα της εποχής εκείνης.

Μην ψάχνεις να βρεις κανέναν άγνωστο Χ ή τη στερεότυπη δράση που ξέρει και ο κάθε μαθητής σήμερα: χωρίζω γνωστούς από αγνώστους, αλλάζω τα πρόσημα (δεν γινόταν λόγος τότε για αρνητικούς αριθμούς). Με δυο λόγια, δεν χρησιμοποιούσαν τον δικό μας συμβολισμό. Πρέπει λοιπόν κάποιος να κατέχει καλά τον Διόφαντο για να βγάλει νόημα και να εκτιμήσει την ανακάλυψη.

Αφού λοιπόν στην εργασία τους οι δύο ερευνητές αναλύσουν όλη την επίλυση του Θέωνος, ασχολούνται ιδιαίτερα με μια φράση αποφασιστικής σημασίας: «διά της των Διοφαντείων αριθμών αγωγής».

Σύμφωνα με τον κ. Χριστιανίδη, τη λέξη αριθμός οι αλγεβριστές εκείνη την εποχή τη χρησιμοποιούσαν με δύο έννοιες: απλά για να δηλώσουν το σύμβολο που αντιπροσώπευε την αντίστοιχη αριθμητική αξία, δηλαδή ο αριθμός ε (το 5 της εποχής εκείνης), αλλά υπήρχε και μια δεύτερη έννοια πιο τεχνική, π.χ. με το όνομα «1 Αριθμός» εννοούσαν αυτό που εμείς σήμερα λέμε «άγνωστος Χ».

Επίσης, ήταν γνωστοί και άλλοι τέτοιοι αλγεβρικοί αριθμοί, όπως «δύναμις», «κύβος», «δυναμοδύναμις»…

Όλοι αυτοί οι αριθμοί συγκροτούν μια γλώσσα, την τεχνική γλώσσα της άλγεβρας της εποχής εκείνης, στην οποία μετέφραζαν το κάθε πρόβλημα. Προϊόν αυτής της μετάφρασης ήταν η εξίσωση.

Έτσι μια έκφραση όπως «2 αριθμοί και 3 μονάδες είναι ίσα με 10 μονάδες» είναι μια εξίσωση, σαν τη δική μας 2Χ + 3 = 10. Αυτούς τους αριθμούς χαρακτηρίζει ο Θέων «Διοφαντείους αριθμούς». Στην ουσία ήταν τα αλγεβρικά εργαλεία της εποχής.

Επίσης, αξιοπρόσεκτη είναι και η χρήση της λέξης «αγωγή». Εδώ φαίνεται ότι επρόκειτο για μια γνωστή και χρησιμοποιούμενη και από άλλους μέθοδο, κάτι ανάλογο με το δικό μας σημερινό «χρησιμοποίησα τη Μέθοδο των τριών για να το βρω».

Άρα βγάζουμε και το συμπέρασμα ότι στη διάρκεια των χρόνων που μεσολάβησαν από τον Διόφαντο ως τον Θέωνα αυτές οι αλγεβρικές μέθοδοι όχι μόνο απαθανατίστηκαν και δεν χάθηκαν, αλλά ήταν πλέον ένα μαθηματικό εργαλείο σε χρήση. Και με τη διάχυσή τους αυτή για αρκετούς αιώνες κίνησαν αργότερα την προσοχή των Αράβων μαθηματικών όπως ο Αλ Χουραΐζμι, οι οποίοι αναμφισβήτητα πήγαν και αυτοί τη γνώση λίγο παρακάτω.

Η ερευνητική ομάδα από το ΜΙΘΕ, προφανώς σε αναγνώριση της σημασίας της εργασίας αυτής, έχει προσκληθεί και θα παρουσιάσει την Τετάρτη 5 Μαρτίου τα σχετικά σε συνάντηση στο Παρίσι, τον Μάιο αυτό θα επαναληφθεί στο Λονδίνο, μετά στο Ισραήλ και μάλλον θα υπάρξουν και άλλοι που θα ήθελαν να μάθουν για το πώς ο Διόφαντος μέσα από τα σχόλια του περιθωρίου και την παρατηρητικότητα κάποιων ξαναμπαίνει στην κεντρική σκηνή.

https://www.pronews.gr/istoria/oi-arxaioi-ellines-gnorizan-tin-algevra-poly-prin-tous-araves-2/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Νέα έρευνα φωτίζει τον ρόλο της σεροτονίνης στην ανάπτυξη του καρκίνου

Επιστήμονες διερευνούν τον μηχανισμό μέσω του οποίου η σεροτονίνη που παράγεται στο έντερο αλληλεπιδρά με τα καρκινικά κύτταρα.

Η σεροτονίνη είναι γνωστή και ως η «ορμόνη της ευτυχίας», λόγω του ρόλου της στη ρύθμιση της διάθεσης. Ωστόσο, πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι αυτό το γνώριμο μόριο ενδέχεται να παίζει έναν απρόσμενο ρόλο στην ανάπτυξη του καρκίνου — όχι μέσω των επιδράσεών του στον εγκέφαλο, αλλά μέσω ενός τελείως διαφορετικού μηχανισμού σε άλλα μέρη του σώματος.

Παρότι η σεροτονίνη συνδέεται κυρίως με τον εγκέφαλο, σχεδόν το 95% της συνολικής ποσότητας του οργανισμού παράγεται στο έντερο. Από εκεί, εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος και και αλληλεπιδρά με πολλά όργανα και ιστούς, όπως το ήπαρ, το πάγκρεας, οι μύες, τα οστά, ο λιπώδης ιστός και τα κύτταρα του ανοσοποιητικού.

...

Η σεροτονίνη του εντέρου συμβάλλει στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα μέσω των δράσεών της στο ήπαρ και το πάγκρεας, καθώς και στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος μέσω του λιπώδους ιστού. Επίσης, βοηθά στη διατήρηση της υγείας των οστών, στη διέγερση της όρεξης και της κινητικότητας του εντέρου, στη σεξουαλική λειτουργία, στην επούλωση των πληγών και στην ενίσχυση της ανοσίας έναντι επιβλαβών μικροοργανισμών.
Με λίγα λόγια, η σεροτονίνη καθοδηγεί πολυάριθμες κυτταρικές λειτουργίες σε όλο το σώμα, με επιδράσεις που ξεπερνούν κατά πολύ τη ρύθμιση της διάθεσης.

Η σεροτονίνη «συνδέεται» με το DNA

Το 2019, επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή Icahnτου Mount Sinaiστη Νέα Υόρκη, ανακάλυψαν ότι η σεροτονίνη μπορεί να εισέλθει στα κύτταρα και να αλληλεπιδράσει άμεσα με το DNA. Διαπίστωσαν ότι συνδέεται με μοριακούς «διακόπτες», οι οποίοι καθορίζουν αν ένα γονίδιο είναι ενεργό ή ανενεργό — και ότι αυτή η σύνδεση μπορεί να ενεργοποιήσει συγκεκριμένα γονίδια.

Έκτοτε, πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η σεροτονίνη ενεργοποιεί γονίδια που σχετίζονται με την ανάπτυξη του καρκίνου. Ο μηχανισμός αυτός έχει παρατηρηθεί σε καρκίνους του εγκεφάλου, του ήπατος και του παγκρέατος, και πιθανόν να εμπλέκεται και σε άλλους τύπους καρκίνου.

Προς στοχευμένες «επιγενετικές» θεραπείες

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Λίμερικ στην Ιρλανδία μελετούν σήμερα την αλληλεπίδραση της σεροτονίνης με το DNA, προκειμένου να κατανοήσουν πώς επηρεάζει τον καρκίνο. Η αναγνώριση των σημείων όπου η σεροτονίνη συνδέεται με γονίδια που σχετίζονται με τον καρκίνο, θα μπορούσε να συμβάλει στην ανάπτυξη στοχευμένων επιγενετικών θεραπειών — δηλαδή θεραπειών που ελέγχουν ποια γονίδια ενεργοποιούνται ή απενεργοποιούνται.

Αυτές οι θεραπείες στοχεύουν να επαναπρογραμματίσουν τα καρκινικά κύτταρα τροποποιώντας την έκφραση των γονιδίων τους, χωρίς να αλλάζουν τη γενετική αλληλουχία του DNA. Έτσι, μπορούν να απενεργοποιήσουν επιβλαβή γονίδια και να ενεργοποιήσουν προστατευτικά, προσφέροντας πιο ακριβή στόχευση σε σχέση με τις σημερινές μεθόδους, όπως η χειρουργική επέμβαση, η χημειοθεραπεία ή η ακτινοθεραπεία. Αν και οι θεραπείες αυτές συχνά σώζουν ζωές, είναι επιθετικές, έχουν σημαντικές παρενέργειες και δεν προλαμβάνουν πάντα τις υποτροπές.

Ο ρόλος της σεροτονίνης του εντέρου και τα αντικαταθλιπτικά

Οι επιστήμονες διερευνούν επίσης το πώς η σεροτονίνη που παράγεται στο έντερο φτάνει στα καρκινικά κύτταρα. Η κατανόηση αυτής της οδού θα μπορούσε να επιτρέψει στους γιατρούς να ρυθμίζουν τα επίπεδα της σεροτονίνης στους ασθενείς, μέσω διατροφικών παρεμβάσεων, διατήρησης ενός υγιούς μικροβιώματος ή ακόμη και με αντικαταθλιπτικά φάρμακα γνωστά ως εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs).

Τα κύτταρα απορροφούν τη σεροτονίνη μέσω μικροσκοπικών καναλιών μεταφοράς, τα οποία τα SSRIs μπλοκάρουν, περιορίζοντας έτσι την είσοδο της σεροτονίνης στα καρκινικά κύτταρα. Με αυτόν τον τρόπο, τα φάρμακα αυξάνουν τα επίπεδα της σεροτονίνης στο σώμα, αλλά εμποδίζουν την πρόσβασή της στο DNA, αποτρέποντας πιθανές καρκινογόνες επιδράσεις. Αυτή η στρατηγική θα μπορούσε να συμπληρώσει υπάρχουσες θεραπείες και να ενισχύσει την αποτελεσματικότητά τους.

Η «διπλή ζωή» της σεροτονίνης

Η σεροτονίνη του εγκεφάλου και του εντέρου λειτουργούν σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητα. Η σεροτονίνη που επηρεάζει τη διάθεση δεν φαίνεται να ευνοεί την ανάπτυξη καρκίνου. Για παράδειγμα, άτομα με κατάθλιψη μπορεί να έχουν χαμηλότερα επίπεδα σεροτονίνης στον εγκέφαλο, αλλά η σεροτονίνη του εντέρου δεν επηρεάζει άμεσα αυτή τη δραστηριότητα.

Τα αντικαταθλιπτικά SSRIs αυξάνουν τα επίπεδα σεροτονίνης στον εγκέφαλο, και επομένως οι ασθενείς που τα λαμβάνουν δεν χρειάζεται να ανησυχούν ότι τα φάρμακα αυτά μπορεί να προάγουν τον καρκίνο. Αντιθέτως, όπως αναφέρθηκε, πρώιμες μελέτες υποδεικνύουν ότι τα SSRIs ίσως έχουν ευεργετική επίδραση έναντι ορισμένων μορφών καρκίνου — αν και απαιτούνται μεγαλύτερες κλινικές δοκιμές για να επιβεβαιωθεί αυτό.

Η έρευνα στοχεύει να χαρτογραφήσει με λεπτομέρεια τον ρόλο της σεροτονίνης σε διάφορους ιστούς και κυτταρικά μονοπάτια, ανοίγοντας πιθανώς νέους δρόμους θεραπείας. Ωστόσο, παραμένουν σημαντικές προκλήσεις. Για παράδειγμα, απαιτείται καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η σεροτονίνη αλληλεπιδρά με τα καρκινικά γονίδια, καθώς και ακριβή συστήματα χορήγησης φαρμάκων που να εξασφαλίζουν ότι οι επιγενετικές θεραπείες φτάνουν στον στόχο τους. Τα υποσχόμενα ευρήματα των πειραμάτων πρέπει να επιβεβαιωθούν σε πειραματόζωα και σε ανθρώπινες κλινικές δοκιμές, πριν καταστεί δυνατή η εξαγωγή ασφαλών επιστημονικών συμπερασμάτων.

Αν καταστεί εφικτή η ανάπτυξη θεραπειών που στοχεύουν ειδικά τη δράση της σεροτονίνης στα καρκινικά κύτταρα, οι όγκοι θα μπορούσαν να γίνουν ηπιότεροι και πιο εύκολο να αφαιρεθούν, με πολύ μικρότερη πιθανότητα υποτροπής.

ΠΗΓΗ: The Conversation

https://www.ertnews.gr/eidiseis/nea-ereyna-fotizei-ton-rolo-tis-serotoninis-stin-anaptyksi-tou-karkinou/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Yποβρύχιες πυραμίδες φτιαγμένες απο γυαλί στο Τρίγωνο των Βερμούδων!

Οι παράξενες δομές από μια υποβρύχια και ίσως άλλη μια πυραμίδα όπου βρίσκονται σε βάθος δύο χιλιάδων μέτρων εντοπίστηκαν με την βοήθεια ενός σόναρ

Το 1987 είχαν την υποψία ότι πρόκειται για πυραμίδα, μα τώρα, με τα σύγχρονα εργαλεία που διαθέτουν οι επιστήμονες έχουν πειστεί ότι…πρόκειται για μια αλλά ίσως και δεύτερη πυραμίδα κατασκευασμένη εξολοκλήρου από γυαλί!

Οι παράξενες δομές από μια υποβρύχια και ίσως άλλη μια πυραμίδα όπου βρίσκονται σε βάθος δύο χιλιάδων μέτρων εντοπίστηκαν με την βοήθεια ενός σόναρ, σύμφωνα με τον ωκεανογράφο Δρ Meyer Verlag ( Μέγιερ Βέγκλαρ ).

Οι μελέτες που έγιναν για άλλες δομές, όπως στο Yonaguni ( Γιοναγκάνι ) στη σύγχρονη Ιαπωνία, επέτρεψαν στους επιστήμονες να καθορίσουν ότι οι δύο γιγαντιαίες πυραμίδες, προφανώς είναι φτιαγμένες από γυαλί χοντρού πάχους, κατασκευή που είναι πραγματικά εντυπωσιακή!

...

Κάθε μία από αυτές είναι μεγαλύτερες από την πυραμίδα του Χέοπα στην Αίγυπτο!

Πρόσφατα Αμερικανοί και Γάλλοι επιστήμονες καθώς και άλλες χώρες που διεξάγουν έρευνες σε περιοχές του βυθού του Τριγώνου των Βερμούδων, ισχυρίζονται πως έχουν βρει μια πυραμίδα όρθια στο βυθό της θάλασσας που δεν ήταν ποτέ γνωστή.

Το μήκος της βάσης της πυραμίδας φτάνει τα 300 μέτρα, 200 μέτρα ύψος και απόσταση από την κορυφή της πυραμίδας είναι περίπου 100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας!

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι η δομή αυτή πρέπει να είναι κατασκευασμένη από γυαλί όπως (κρύσταλλο; ), καθώς είναι εντελώς λεία και μερικώς διάφανη.

Στην κορυφή της πυραμίδας υπάρχουν δύο πολύ μεγάλες τρύπες, το θαλασσινό νερό μπαίνει με υψηλή ταχύτητα κίνησης μέσω της δεύτερης τρύπας, και ως εκ τούτου τα μανιασμένα κύματα κυλούν σχηματίζοντας μια γιγαντιαία δίνη που κάνει τα νερά γύρω από αυτή να δημιουργούν ένα τεράστιο κύμα ή κύματα και ομίχλη στην θαλάσσια επιφάνεια……(!).

Αυτή η νέα ανακάλυψη καθιστά τους επιστήμονες να αναρωτιούνται αν αυτή η ανακάλυψη έχει κάποια επιρροή στα διερχόμενα σκάφη και αεροπλάνα και αν θα μπορούσε να είναι η αιτία για όλα το μυστήρια που περιβάλλει την περιοχή.

Υπάρχουν πολλές δυτικές μελέτες που υποστηρίζουν ότι η πυραμίδα στο βυθό της θάλασσας μπορεί να είχε γίνει αρχικά στην ηπειρωτική χώρα, μετά την οποία ένας καταστροφικός σεισμός χτύπησε και άλλαξε εντελώς το τοπίο ή με την αντιστροφή των Πόλων όπου έγινε στο παρελθόν.

Άλλοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια πριν, οι πυραμίδες στο βυθό της θάλασσας μπορεί να είναι μια αποθήκη του εφοδιασμού των αρχαίων Ατλάντων (αν υπήρχαν τελικά) ή μια πηγή ενέργειας τους….!

Ίσως σχετίζεται με την υποβρύχια ανθρωποειδή φυλή που ανακαλύφθηκε στην πολιτεία της Ουάσιγκτον το 2004 τους λεγόμενους « υδάτινους πίθηκους » θαλάσσια όντα;

Μια πιο λεπτομερής μελέτη στην πάροδο του χρόνου θα δώσει αποτελέσματα που είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς. Οι επιστήμονες έχουν μεταποιήσει όλα τα δεδομένα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η επιφάνεια είναι απόλυτα ομαλή γι ‘αυτό να μοιάζει με γυαλί ή πάγο.

Το μέγεθος των πυραμίδων είναι σχεδόν τρεις φορές το μέγεθος από τις πυραμίδες του Χέοπα. Αυτή η είδηση ήταν εντυπωσιακή, και συζητήθηκε σε μια διάσκεψη στη Φλόριντα, ακόμα και εφημερίδες της Φλόριντα ….!

Οι δημοσιογράφοι που ήταν παρόντες σε αυτό, έχουν πάρα πολλές φωτογραφίες και υψηλής ανάλυσης ηλεκτρονικά δεδομένα, τα οποία δείχνουν τρισδιάστατες πυραμίδες απολύτως ομαλής κατασκευής, χωρίς να καλύπτεται η επιφάνεια με υπολείμματα ή φύκια ή ρωγμές.

Υπάρχει επίσης η υποψία ότι το τρίγωνο των Βερμούδων και η περιοχή όπου αυτή η πυραμίδα υποτίθεται ότι βρίσκεται μπορεί να είναι κάποιο είδος « Αγίων Τόπων » που προστατεύεται από τους περίφημους Άτλαντες πως ότι περνάει πάνω από την τοποθεσία αυτή θεωρείται μια προσφορά …

Άλλοι υποθέτουν ότι η πυραμίδα μπορεί να προσελκύσει και να συλλέξει τις κοσμικές ακτίνες , από το λεγόμενο « ενεργειακό πεδίο » ή « κβαντικό κενό » και ότι αυτό μπορεί να χρησιμοποιείται ως μονάδα παραγωγής ενέργειας των Αντλάντιων ή οποιαδήποτε άλλου λαού όπου την είχε φτιάξει….

Με το μυστήριο να εξακολουθεί να περιβάλλει πίσω τις αιγυπτιακές πυραμίδες και το γεγονός ότι οι δομές των πυραμίδων φαίνεται να βρίσκονται σε όλους σχεδόν τους αρχαίους πολιτισμούς πρόκειται να είναι δύσκολο να ειπωθεί για την προέλευση ορισμένων αυτής της δομής ή εάν υπάρχει πραγματικά, που δεν ήταν αλλά και τόσ

« Δεν έχει ήχο, είναι πολύ πραγματική για μένα », δήλωσε ο Calvin Jones ( Κάλβιν Τζόουνς ) του τμήματος Φλόριντα των ιστορικών πόρων.«Έχω πάντα ανοιχτό μυαλό γιατί πάντα θα υπάρχουν δεδομένα εκμάθησης νέων πραγμάτων.

Αλλά η ιδέα μιας πυραμιδικής δομής, πόσο μάλλον από γυαλί, οι πιθανότητες να το πίστευα είναι περίπου μία στο εκατομμύριο».

Η αρχαιολογική αυτή ανακάλυψη, της πυραμίδας θα πρέπει να έχει κατασκευαστεί μεταξύ στο 10.000 π.χ. και 6.000 π.χ., όταν η υφαλοκρηπίδα δεν καλυπτόταν από νερό, είπε Chisholm ( Τσίσολμ).

Οι αρχαιολόγοι στην Φλόριντα συμφωνούν μαζί του για το χρονικό διάστημα, αλλά διαφωνούν με πολλούς άλλους της ομάδας του………

Ο ανθρωπολόγος Glen Doran professor ( Γκλεν Ντόραν καθηγητής ) είπε ότι η πρώτες εγγύς Ανατολικές πυραμίδες χρονολογούνται περίπου στο 4.000 π.χ. και όλες οι νέες πυραμίδες στον κόσμο έγιναν(;) μετά από το 1 μ.Χ.

Έτσι, κάθε τέτοια δομή ανοικτά των ακτών της Φλόριντα θα είναι τουλάχιστον 2.000 ετών πιο παλιές από όλες τις άλλες γνωστές πυραμίδες!

Άλλες Υποβρύχιες Πυραμίδες;

Το 1977, μια μυστηριώδης ανακάλυψη έγινε στο βυθό του Ατλαντικού, σχετικά με μια άγνωστη τεχνολογία.

Μια πυραμίδα στα 650 πόδια βάθος μυστηριωδώς φωτίστηκε, με άσπρα νερά γύρω από αυτή όπου έγινε βαθύ πράσινο, μια συγκλονιστική αντίθεση με τα μαύρα νερά σε αυτό το βάθος

Η ανακάλυψη φωτογραφήθηκε από την εκστρατεία Αρλ Mάραχαλ του από το Cay Sal ( Σέει Σόλτ ).

Μια άλλη τεράστια πυραμίδα, στα 10.000 πόδια του νερού του Ατλαντικού, έχει αναφερθεί ότι έχουν βρεθεί με ένα παλλόμενο κρύσταλλο πάνω του, από την αποστολή του Τόνι Μπένικ.

Η ομάδα βρήκε επίσης ένα αδιαφανές δισκίο κρύσταλλο εκεί, και ανέφεραν, για ένα φως που έβγαινε μέσα από την πυραμίδα όπου βρέθηκαν και καταγράφηκαν μυστηριώδεις επιγραφές που έγιναν ορατές.

Περισσότερες υποβρύχιες πυραμίδες βρέθηκαν από την Κεντρική Αμερική, στο Γιουκατάν, και τη Λουιζιάνα, θόλοι βρέθηκαν στα Στενά της Φλόριντα.

Ένα μαρμάρινο κτίριο σε στιλ Αρχαίου Ελληνικού ναού βρέθηκε μεταξύ της Φλόριντας και της Κούβας…..! Και τι γίνεται με τη στήλη που έχει ακτινοβολούμενη ενέργεια ;

Άλλες πυραμίδες έχουν εξερευνηθεί από τον Δρ. Ray Brown ( Ρέει Μπράουν ) στο βυθό της θάλασσα στα ανοικτά των Νήσων Μπαχάμες το 1970.

Ο Μπράουν με 4 δύτες, οι οποίοι βρήκαν επίσης δρόμους, θόλους, ορθογώνια κτίσματα, αγνώστων μεταλλικών εργαλείων, και ένα άγαλμα από « μυστηριώδη » κρύσταλλο όπου περιέχει μικροσκοπικές πυραμίδες….! Οι συσκευές μετάλλων και των κρυστάλλων ελήφθησαν στη Φλόριντα για ανάλυση σε ένα πανεπιστήμιο εκεί.

Αυτό που ανακάλυψαν ήταν ότι οι κρύσταλλοι ενισχύονται με ένα είδος ενέργειας που πέρασαν μέσα από αυτό. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που είναι από γυαλί η πυραμίδα που βρέθηκε στο Τρίγωνο των Βερμούδων!

Κατά τη διάρκεια μιας από τις καταδύσεις του, ο Μπράουν χώρισε από τους φίλους του και ψάχνοντας τους ήταν τρομαγμένος όταν συνάντησε τυχαία μια παράξενη μορφή από σιλουέτες πυραμίδων κόντρα στο φως.

Μετά τη διεξαγωγή περαιτέρω ερευνών, εξεπλάγην από το πόσο ομαλή και σαν ένας καθρέφτης ήταν η πέτρινη επιφάνεια της όλης δομής, με τις αρθρώσεις μεταξύ των επιμέρους τμημάτων σχεδόν δυσδιάκριτη!

Κολύμπησε γύρω από το επιστέγασμα, το οποίο Μπράουν ανακάλυψε μια είσοδο και αποφάσισε να εξερευνήσει μέσα. Περνώντας κατά μήκος ενός στενού διαδρόμου, ο Μπράουν τελικά μπήκε σε ένα μικρό ορθογώνιο δωμάτιο το οποίο είχε σχήμα σχήμα πυραμίδας η οροφή.

Έμεινε εντελώς έκπληκτος όταν ανακάλυψε ότι αυτό το δωμάτιο δεν περιείχε φύκια ή κοράλλια να αναπτύσσονται στα εσωτερικά τοιχώματα. Ήταν εντελώς πεντακάθαρα!

Επιπλέον, αν και Μπράουν δεν έφερε μαζί του φακό, μπορούσε να δει, τα πάντα στο δωμάτιο με την κανονική όραση του. Το δωμάτιο ήταν καλά φωτισμένο, αλλά καμία άμεση πηγή φωτός δεν ήταν ορατή!!!.

Προσοχή του Μπράουν συντάχθηκε σε μια μπρούτζινη μεταλλική ράβδο τρεις ίντσες σε διάμετρο που κρεμόταν από την κορυφή στο κέντρο του δωματίου και στο τέλος της είχε επισυναφθεί με ένα πολύπλευρο κόκκινο διαμάντι, το οποίο ήταν κωνικό σε ένα σημείο.

Ακριβώς κάτω από αυτήν την ράβδο, στη μέση του δωματίου, ήταν μια πέτρα επάνω μέρος από μια πλάκα τυλιγμένη από πέτρινα άκρα. Απεικόνιζε ένα ζευγάρι από χέρια σκαλισμένα από μέταλλο, χάλκινο χρώμα, η οποία ήταν μαυρισμένη, σαν έχει υποστεί τεράστια θερμότητα.

Ανάμεσα στα χέρια και τέσσερα πόδια που βρίσκεται ακριβώς κάτω από τη ράβδο, ήταν μια σφαίρα κρυστάλλου με τέσσερα εκατοστά σε διάμετρο.

Ο Μπράουν προσπάθησε να χαλαρώσει τη ράβδο από την οροφή χωρίς να τα καταφέρει!!! Επιστρέφοντας στη σφαίρα του κρυστάλλου, βρήκε, προς έκπληξή του, ότι διαχωρίζεται εύκολα από τα χάλκινα χέρια που διακόσμησαν την πέτρα.

Με την κρυστάλλινη σφαίρα στο δεξί του χέρι, στη συνέχεια, έκανε την έξοδό του από την πυραμίδα. Όταν ο ίδιος αναχώρησε, αισθάνθηκε μια απαρατήρητη παρουσία και άκουσε μια φωνή να του λέει να μην επιστρέψουν ποτέ!

Οι αρχαίοι Κινέζοι λέγεται ότι διαθέτουν κάποια από τα παλαιότερα έγγραφα και στοιχεία που γνωρίζει ο άνθρωπος. Ο Δάσκαλος Λι Χονγκτζί στο Τζούαν Φάλουν λέγεται ότι έχουν μια εξήγηση για την ανακάλυψη ενός προϊστορικού πολιτισμού ως εξής:

«Στη γη υπάρχουν ήπειροι της Ασίας, Ευρώπης, Νότια Αμερικής, Βόρεια Αμερικής, την Αυστραλία, την Αφρική και την ήπειρο της Ανταρκτικής, η οποία σε γενικές γραμμές οι επιστήμονες γεωλόγοι ονομάζουν « ηπειρωτικές πλάκες ».

Από το σχηματισμό των λιθοσφαιρικών πλακών υπάρχουν ήδη δεκάδες εκατομμύρια χρόνια ιστορίας.

Μπορεί επίσης να ειπωθεί ότι πολλοί από τους ηπείρους στον πυθμένα του ωκεανού, υψώνεται στην κορυφή, υπάρχουν επίσης πολλά σημεία γης που βυθίστηκαν στο βυθό της θάλασσας , δεδομένου ότι αυτή η κατάσταση είναι σταθερή η κατάσταση μέχρι τώρα, έχουν ήδη ιστορικό δεκάδων εκατομμύριων χρόνων!

Αλλά σε πολλούς πυθμένες της θάλασσας, έχει βρεθεί μια σειρά από μεγάλα κτίρια με υψηλή και εξαίσια αρχιτεκτονική και γλυπτά, και όχι από την πολιτιστική κληρονομιά της σύγχρονης ανθρωπότητας, οπότε ήταν σίγουρα ότι το κτίριο που δημιουργήθηκε βυθίστηκε κάποτε στο παρελθόν στο βυθό της θάλασσας ».

Υπό το πρίσμα αυτό, το μυστήριο της πυραμίδας που βρίσκεται στο βυθό της θάλασσας έχει επιλυθεί. Βλέπουμε μόνο τα αποτελέσματα της γης από ένα κατακλυσμικό γεγονός που αλλάζει ως αποτέλεσμα αυξημένα τα επίπεδα της θάλασσας και των παράκτιων πολλών χαμένων πολιτισμών.

Οι επιστήμονες γνωρίζουν περισσότερα για την επιφάνεια της Σελήνης, παρά για τα βάθη των ωκεανών της Γης. Άραγε πόσα πράγματα έχουν να δουν τα μάτια μας ακόμα που δεν θα τα πιστεύουμε…….;

https://www.pronews.gr/x-files/574102_vrethikan-ypovryhies-pyramides-ftiagmenes-apo-gyali-sto-trigono-ton-vermoydon/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...