Η απαράμιλλη ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ της αντιπολίτευσης στο δήμο Μεσολογγίου… να είναι ΑΝΙΚΑΝΗ

                         

Η συμφωνία μεταξύ των εκπροσώπων της αντιπολίτευσης,  να μην ζητήσουν ποινικές ευθύνες από την έκπτωτη δημοτική αρχή του Διαμαντόπουλου για το φαγοπότι στο όνομα των ηρώων της Εξόδου του Μεσολογγίου, δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερα ερωτηματικά και ξεγυμνώνει το ήθος όχι μόνο της συμπολίτευσης, αλλά και της αντιπολίτευσης.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η αντιπολίτευση κατέθεσε ερώτημα στο δημοτικό συμβούλιο του Μεσολογγίου για τα χρήματα και τις χορηγίες που κατασπαταλήθηκαν από τον Διαμαντόπουλο και την παρέα του, ώστε όπως λέει ο ίδιος να τιμήσουν το γεγονός της Εξόδου και να βρουν ανάπαυση οι ψυχές των ηρώων, που έδωσαν τη ζωή τους για να ζούμε εμείς ελεύθεροι.

Λογικό ήταν ότι ο Διαμαντόπουλος δεν θα έδινε ποτέ αναφορά και αποδείξεις από τα χρήματα, γιατί αυτά όχι μόνο κατασπαταλήθηκαν, όχι μόνο δημιούργησαν παραπάνω προβλήματα στις υποδομές του Μεσολογγίου, όχι μόνο αφαίρεσε ζωτικά κονδύλια από τα χωριά του υπόλοιπου δήμου, αλλά  δημιούργησαν και νέο μονοπάτι διασπάθισης δημοτικού και κρατικού χρήματος…  και βέβαια μη ξεχνάμε ότι δόθηκε η ευκαιρία ανάδειξης όλων των ανώμαλων και περιφερειακών ατόμων, να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα πάνω από το τάφο των νεκρών ηρώων.

...

Απέναντι σε αυτή τη πραγματικότητα το ερώτημα της αντιπολίτευσης φαίνεται να είναι από τα ποιο επιτυχημένα στη μέχρι σήμερα πορεία της,  η εξέλιξη όμως αποδεικνύει ότι δεν ήταν κάτι παραπάνω από αυτό που τους φώναξε ο Βασλάρας στο τέλος της συνεδρίασης…

 Ήταν ένα Καραγκιοζιλίκι του χειρίστου είδους, όπου στη καλύτερη περίπτωση, αν δεν είναι συνένοχοι και συνεργοί και οι ίδιοι, είναι απλά ανάξιοι να λέγονται δημοτικοί σύμβουλοι.

Με δεδομένο ότι ο Διαμαντόπουλος δεν θα έδινε αποδείξεις και τιμολόγια, τι έκαναν οι εκπρόσωποι μας για να διασφαλίσουν το δημοτικό χρήμα ;

Απλά σηκώθηκαν και έφυγαν.

Τι άλλο έκαναν;

Χρησιμοποίησαν ως αιχμή του δόρατος τον Καραπάνο, ο οποίος είναι βουτηγμένος στο μαύρο χρήμα και τη διακίνηση, ο οποίος είναι από τα πρωτοκλασάτα στελέχη της εγκληματικής οργάνωσης του Διαμαντόπουλου, συνεργάτης του σε κάθε εγκληματική πράξη που του διασφαλίζει μαύρο χρήμα… τα υπόλοιπα είναι συμφωνημένοι θεατρινισμοί μεταξύ τους και σύντομα θα το αποδείξουμε…( τα τηλέφωνα μίλησαν Κλασομπανιέρα !!! ).

Ήταν μια παράσταση για βλάκες όπου ο αρχηγός θα πετούσε τη μπάλα στην εξέδρα και οι υπόλοιποι παίχτες θα έκλεβαν τις εντυπώσεις.

Ποιο αποτέλεσμα της αποχώρησης  ;

Νομιμοποίηση της παράνομης δημοτικής αρχής Διαμαντόπουλου μέσα από αντιδημοκρατικές και συνοπτικές διαδικασίες και την δήθεν αφελή μετακίνηση ενός τυχάρπαστου, σε ρυθμιστή μελλοντικών δημοτικών εκλογών, προφανώς με αντάλλαγμα την μετατόπιση ψηφοφόρων στο ψηφοδέλτιο των επίδοξων Ραδιομεγαριτών.

Η έκπληξη μεγαλώνει από την αποκάλυψη ότι για να κατατεθεί το κοινό ερώτημα, προϋπόθεση ήταν να μην υπάρξει προσφυγή στη δικαιοσύνη και να μην δοθεί κανένα στοιχείο από την αντιπολίτευση στην εισαγγελία Μεσολογγίου. Από ποιον άραγε και με ποιο στόχο ; 

Άρα προς τι όλος αυτός ο κουρνιαχτός;

Για να πάρει ο καθένας το μερίδιο της νίκης του και την αναγνώριση από το σώμα των δημοτών, μιας και ήταν ανύπαρκτοι όλα αυτά τα χρόνια.

Καραγκιόζηδες τους αποκάλεσε ο Διαμαντόπουλος και δεν είχε άδικο, μας διασκέδασαν ως δημότες, επέτρεψαν τελικά στο Διαμαντόπουλο να φάει περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ και να γίνουν και αυτοί συνέταιροι σε αυτή την αρπαχτή έστω και ηθικά, απαξιώνοντας την υποχρέωση τους να καταγγείλουν στη δικαιοσύνη τη ρεμούλα, γιατί μάλλον προσδοκούν να αρμέξουν κάνα ψιλό από τις τσέπες του Διαμαντόπουλου.

Στο κάδρο βάζουμε και τη Μπακοδήμου,  η οποία ήταν ανάμεσα σε αυτούς που είχαν υπογράψει για το ερώτημα της αντιπολίτευσης, μόνο που οι εξελίξεις την πρόλαβαν, μιας και ο αρχηγός της εγκληματικής οργάνωσης του Ραδιομεγάρου, ο Διαμαντόπουλος, όταν είδε ότι η Μπακοδήμου κινείται σε αντίθετη τροχιά από τα συμφέροντά του, την καθάρισε εν μια νυκτί και αθόρυβα.

Εκείνος που έκανε θόρυβο με νταούλια και ζουρνάδες ήταν ο Κατσούλης… στενός συνεργάτης του Διαμαντόπουλου και δευτερεύων στέλεχος της εγκληματικής του οργάνωσης.

Εμείς Κατηγορούμε τη Μπακοδήμου, γιατί χωρίς μάχη και αντιπαράθεση, έσκυψε το κεφάλι και δέχτηκε την έκπτωσή της από έναν έκπτωτο δήμαρχο.

Ρώτησε η κ. Μπακοδήμου γιατί και με ποιο τρόπο επανήλθαν οι επίσης έκπτωτοι Φούντα και Τέγας;

Ζήτησε να της δοθεί αντίγραφο της δήθεν απόφασης του Άρειου Πάγου που τους επαναφέρει;

Μήπως τότε θα ανακάλυπτε ότι ο Άρειος Πάγος δεν επανάφερε κανέναν στη θέση του δημοτικού συμβουλίου, παρά μόνο έδωσε παράταση για την έκδοση τελικής απόφασης μέχρι να τελεσιδικήσουν τα αστικά δικαστήρια και μόνο για την ποινική τους δίωξη … αλλά σε καμιά περίπτωση δεν τους έδωσε το δικαίωμα να επανέλθουν ως δημοτικοί σύμβουλοι ;

Το ξέρετε μήπως κ. Μπακοδήμου ότι αυτό έγινε με προσωπική εντολή και έκδοση παράνομης προσωπικής απόφασης επαναφοράς τους από τον ίδιο τον έκπτωτο Διαμαντόπουλο ;

Γιατί εσείς κ. Μπακοδήμου απαξιώσατε τελικά την παρουσία σας και τη δυναμική σας, γιατί όλοι σας αρνείστε να καταγγείλετε ότι ο δήμος Μεσολογγίου διοικείται αυτή τη στιγμή από μια εγκληματική οργάνωση, γιατί φοβάστε τη πόρτα του εισαγγελέα;

Όμως το μεγάλο πανηγύρι έγινε από τα ρεντίκολα των τοπικών Μέσων Ηλίθιας Ενημέρωσης όπου ο καθένας εκθείαζε τον δικό του ψωμοδότη για το πόσο καλά στάθηκε στην συνεδρίαση και κατά πόσο αποστόμωσε τον αντίπαλο.

Μέχρι και ο τυχοδιώκτης Καραπάνος έβγαλε ανακοίνωση υπερτονίζοντας και κάνοντας κεντρικό θέμα τη λέξη Καραγκιόζης που ακούστηκε από τον αρχικαραγκιόζη Διαμαντόπουλο.

Κουβέντα για το μάρμαρο,  καμιά απαίτηση για επιστροφή χρημάτων, των χρημάτων που ανήκουν στους δημότες και αυτοί οι κύριοι και κυρίες θα έπρεπε να υπερασπίζονται. 

Καμιά νύξη για δικαιοσύνη,

Την επόμενη φορά μη ξεχάσετε να χύσετε και ένα δάκρυ για τους ηρωικά πεσόντες προγόνους, εκπροσωπώντας το κόμμα ή τους ψηφοφόρους που σας τίμησαν, θα είναι πολύ συγκινητικό …

 

Η ΓΕΚΙΑ 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Φίνος Φιλμ: Το βίντεο με τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο για τη Γιορτή του Πατέρα

Με μια ανάρτηση στον επίσημο λογαριασμό της στο Instagram, η εταιρεία δημοσίευσε ένα μοναδικό βίντεο-αφιέρωμα, το οποίο είναι επικεντρωμένο στον άνθρωπο που ταυτίστηκε όσο κανείς άλλος με τον ρόλο του πατέρα στη μεγάλη οθόνη: τον ανεπανάληπτο Διονύση Παπαγιαννόπουλο.

«Ο καλύτερος πατέρας του ελληνικού κινηματογράφου»

Στη λεζάντα που συνοδεύει το βίντεο, η Φίνος Φιλμ αναφέρει χαρακτηριστικά: «Αφιερωμένο μέρα που είναι με τον καλύτερο πατέρα του ελληνικού κινηματογράφου! Χρόνια πολλά σε όλους τους μπαμπάδες!».

...

Το βίντεο αποτελεί ένα απολαυστικό κολάζ από τις πιο εμβληματικές, αστείες αλλά και τρυφερές στιγμές του μεγάλου μας ηθοποιού. Περιλαμβάνει σκηνές όπου ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος έρχεται αντιμέτωπος με τις θρυλικές κινηματογραφικές του «κόρες» –όπως η Τζένη Καρέζη και η Αλίκη Βουγιουκλάκη–, προσπαθώντας πάντα να ισορροπήσει ανάμεσα στις φωνές του αυστηρού, παραδοσιακού πατέρα και στην ακατανίκητη αδυναμία που τους είχε.

Ένας ρόλος-σταθμός που αγαπήθηκε από γενιές

Αν και ο ίδιος ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος δεν απέκτησε ποτέ δική του οικογένεια στην πραγματική ζωή, κατάφερε μέσα από το πηγαίο ταλέντο του να ενσαρκώσει το απόλυτο πρότυπο του Έλληνα πατέρα της εποχής. Ο «κυρ-Γιώργος» από το «Τζένη Τζένη» ή ο απελπισμένος μπαμπάς από το «Η Κόρη μου η Σοσιαλίστρια» παραμένουν μέχρι και σήμερα σημεία αναφοράς, αποδεικνύοντας ότι ο καλός ελληνικός κινηματογράφος δεν χάνει ποτέ τη φρεσκάδα και τη συγκινησιακή του δύναμη.

Το βίντεο έχει ήδη συγκεντρώσει χιλιάδες προβολές και γεμίζει το διαδίκτυο με σχόλια αγάπης και νοσταλγίας από τους σινεφίλ κάθε ηλικίας.

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Αμερικανός επιδημιολόγος: «Τα εμβόλια mRNA για τον COVID-19 συνδέονται με σοβαρές ψυχιατρικές διαταραχές»

Τι αναφέρει ο ίδιος για τις μελέτες που έκανε

Μια εξαιρετικά ανησυχητική και γεμάτη αιχμές παρέμβαση για τις επιπτώσεις των mRNA εμβολίων στον ανθρώπινο οργανισμό πραγματοποίησε ο Αμερικανός επιδημιολόγος Nicolas Hulscher (MPH).

Ο Hulscher, ο οποίος συνεργάζεται με το Ίδρυμα McCullough στις ΗΠΑ, προχώρησε σε δημόσιες αναρτήσεις και παρουσίαση στοιχείων, κάνοντας λόγο για μια μορφή «χημικής παρέμβασης» στον ανθρώπινο εγκεφαλικό ιστό, η οποία επηρέασε μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού.

...

Τα στοιχεία της έρευνας για τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα

Σύμφωνα με τον Hulscher, δύο πρόσφατες μελέτες στις οποίες συμμετείχε ανέλυσαν τα δεδομένα ασφαλείας των επίσημων αμερικανικών οργανισμών CDC και FDA. Όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, από την ανάλυση προέκυψε ότι τα mRNA σκευάσματα παραβίασαν 146 σήματα ασφαλείας που αφορούν τον εγκέφαλο, τον νωτιαίο μυελό και την ψυχική υγεία.

Στη λίστα με τα στατιστικά στοιχεία που δημοσίευσε, ο Αμερικανός επιδημιολόγος υποστηρίζει ότι μετά τη χορήγηση των mRNA εμβολίων εμφανίζονται αυξημένες πιθανότητες για μια σειρά από σοβαρές παθήσεις σε σύγκριση με το παραδοσιακό εμβόλιο της γρίπης. Συγκεκριμένα, αναφέρει:

Θρομβώσεις στον εγκέφαλο: 3.000 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα.

Μηνιγγίτιδα (έρπης ζωστήρας): 1.200 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα.

Νόσος Prion (σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια): 847 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα.

Τοξική εγκεφαλοπάθεια: 157 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα.

Γνωστική κατάπτωση & Άνοια: Από 115 έως 140 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα.

Παράλληλα, ο Hulscher συνδέει τα εμβόλια και με σοβαρές ψυχιατρικές διαταραχές, ισχυριζόμενος ότι τα δεδομένα δείχνουν κατακόρυφη αύξηση σε αναφορές για κατάθλιψη, ψύχωση, σχιζοφρένεια, καθώς και αυτοκτονικές τάσεις ή βίαιη συμπεριφορά.

Ο μηχανισμός δράσης: Πώς επηρεάζεται το νευρικό σύστημα

Στο επιστημονικό κομμάτι των ισχυρισμών του, ο Nicolas Hulscher εξηγεί τον βιολογικό μηχανισμό που, όπως λέει, προκαλεί αυτές τις παρενέργειες.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι mRNA εγχύσεις διασπούν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό –τον φυσικό αμυντικό μηχανισμό που προστατεύει τον εγκέφαλο από ξένα στοιχεία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το συνθετικό mRNA, οι αμυλοειδείς πρωτεΐνες-ακίδες (spike proteins) και άλλοι παθογόνοι παράγοντες να διεισδύουν απευθείας στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό.

Ο Αμερικανός ειδικός καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο μηχανισμός αυτός βρίσκεται σε πλήρη συνάρτηση με τα αυξανόμενα ποσοστά γνωστικής εξασθένησης που παρατηρούνται παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια.

https://www.pronews.gr/ygeia/amerikanos-epidimiologo-ta-emvolia-mrna-gia-ton-covid-19-syndeontai-me-sovares-psyxiatrikes-diataraxes/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ησίοδος και Θεογονία: Η Ενεργειακή Δομή του Σύμπαντος από το Χάος στον Λόγο

Η Φιλοσοφική Κοσμογονία του Ησιόδου: Μια Ερμηνεία του Όντος

Οι μεγάλοι ποιητές, όπως ο Όμηρος και ο Ησίοδος, θεμελίωσαν τον Ελληνικό πολιτισμό, αποτυπώνοντας στα έπη τους τόσο την κοσμογονία όσο και την ανθρωπογονία. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ησίοδος ξεχωρίζει, καθώς πολλοί μελετητές τον αναγνωρίζουν όχι απλώς ως ποιητή, αλλά ως τον πρώτο φιλόσοφο-μύστη της ελληνικής παράδοσης. Το έργο του, και κυρίως η Θεογονία, δεν αποτελεί μια απλή μυθολογική καταγραφή, αλλά μια βαθιά φιλοσοφική και επιστημονική περιγραφή της δομής του σύμπαντος, αναδεικνύοντας το θέμα «Ησίοδος και Θεογονία: Η Φιλοσοφία της Κοσμογονίας». Επομένως, ο λόγος του Ησιόδου μας μυεί σε ένα συναρπαστικό ταξίδι κατανόησης της δημιουργίας.

...

Με πληροφοριες απο το arxaiaellinika.gr

Οι Τρεις Πρωταρχικές Υποστάσεις

Ο Ησίοδος, στη Θεογονία του (στίχοι 110-122), επιλέγει στρατηγικά να μην ονομάσει την ύψιστη, ανέκφραστη πρώτη αρχή των πάντων. Πράγματι, αντ’ αυτού, παρουσιάζει τις τρεις πρώτες υποστάσεις που εκδηλώθηκαν από αυτήν: το ΧΑΟΣ, τη ΓΑΙΑ και τον ΕΡΩΤΑ. Συνεπώς, αυτή η απόκρυψη της πρώτιστης αρχής υποδηλώνει τον σεβασμό στο άρρητο. Ωστόσο, οι μεταγενέστεροι φιλόσοφοι, όπως οι Νεοπλατωνικοί, ταυτίζουν αυτή την κρυμμένη αρχή με το ΕΝ, ενώ ο Πλάτων την ονομάζει ΑΓΑΘΟ. Αυτή η αρχή, το ΕΝ, φαίνεται πως εμπεριέχει την δυαδικότητα του άρρενος ΠΕΡΑΣ (+) (οριοθέτηση) και του θήλεος ΑΠΕΙΡΟΥ (-) (απεριόριστη δυνατότητα). Έτσι, ο Ησίοδος δομεί την αφήγησή του με έναν τρόπο σχεδόν επιστημονικό, που θυμίζει σύγχρονη κοσμολογική περιγραφή.

Το Χάος ως Αφηρημένο Είναι

Πρώτα από όλα, μας λέει ο Ησίοδος, θα υπάρξει το ΧΑΟΣ. Το ΧΑΟΣ δεν είναι αταξία, αλλά το αφηρημένο, ακαθόριστο και απροσδιόριστο σύμπαν στην πρωταρχική του εμφάνιση. Αυτή η έννοια βρίσκει την αντιστοιχία της στο Ορφικό Ωό (Αυγό), το πρώτο ον που περιέχει τα «αληθώς όντα», δηλαδή τις καθαρές ΙΔΕΕΣ. Σε ένα παράλληλο φιλοσοφικό επίπεδο, ο Χέγκελ στην Επιστήμη της Λογικής του, περιγράφει ακριβώς αυτή την κατάσταση ως το καθαρό ΕΙΝΑΙ (Sein). Το ΧΑΟΣ παραμένει ένα αόρατο σύμπαν, διότι οι Ιδέες ενυπάρχουν σε αυτό καθαυτές, χωρίς να έχουν ακόμη ύλη για να μορφοποιήσουν.

Η Γαία ως Αισθητό Σύμπαν

Αμέσως μετά το Χάος, κάνει την εμφάνισή της η ΓΑΙΑ. Η ΓΑΙΑ αντιπροσωπεύει τη μετάβαση από το αφηρημένο στο συγκεκριμένο. Είναι, στην ουσία, το ορατό και αισθητό ΣΥΜΠΑΝ. Η ΓΑΙΑ, ως η ίδια η ύλη, «γεννά» αμέσως τα τρία θεμελιώδη υλικά στοιχεία: τα αέρια (ως ΟΥΡΑΝΟΣ), τα υγρά (ως ΠΟΝΤΟΣ) και τα στερεά (ως ΟΡΗ). Εάν το ΧΑΟΣ αντιστοιχούσε στο “Είναι” του Χέγκελ, η ΓΑΙΑ, αντιθέτως, αντιστοιχεί στην ΟΥΣΙΑ (Wesen). Στην ΟΥΣΙΑ αποτυπώνονται πλέον αντικειμενικά οι σχέσεις, οι προσδιορισμοί και οι καθορισμένες μορφές, καθώς οι Ιδέες αρχίζουν να μορφοποιούν την ύλη.

Ο Έρως ως Δημιουργικός Λόγος

Ταυτόχρονα με τη ΓΑΙΑ, ενυπάρχει ο ΕΡΩΣ. Αυτός ο ησιόδειος Έρως δεν έχει καμία σχέση με τη μεταγενέστερη αισθησιακή του εικόνα. Αντιθέτως, ο Έρως αποτελεί την κοσμογονική δύναμη του όντος, το ΠΥΡ του Ηρακλείτου. Λειτουργεί ως η συνδετική ενέργεια που ενώνει τις Ιδέες (από το ΧΑΟΣ) με τα υλικά στοιχεία (της ΓΑΙΑΣ). Ο Έρως είναι, στην πραγματικότητα, ο ηρακλείτειος ΛΟΓΟΣ και, σε επίπεδο ανθρώπινης νόησης, αντιστοιχεί στην ΕΝΝΟΙΑ (Begriff) του Χέγκελ. Μέσω αυτού του Έρωτα-Λόγου, ο ανθρώπινος νους μετέχει των Ιδεών και μαθαίνει να διακρίνει τη φύση των μορφών από την ύλη με την οποία έγινε ανάμιξη. Συνεπώς, ο Έρως είναι η αιώνια θεϊκή ενέργεια που διαπερνά και δομεί ολόκληρο το Όν. Αυτή η δυναμική είναι ο πυρήνας της ερμηνείας «Ησίοδος και Θεογονία: Η Φιλοσοφία της Κοσμογονίας».

Η Γέννηση της Κοσμικής Ψυχής

Ο Ησίοδος συνεχίζει περιγράφοντας την ένωση του ΟΥΡΑΝΟΥ (πνεύμα) και της ΓΑΙΑΣ (ύλη). Από αυτή την ένωση, υπάρχει η γέννηση από μια σειρά θεοτήτων (οι 12 Τιτάνες, οι Κύκλωπες, οι Εκατόγχειρες κ.ά.). Οι οποίες, με τη σειρά τους, παράγουν την Κοσμική Ψυχή, που μπορεί να συμβολιστεί ως ΑΦΡΟΔΙΤΗ. Αυτή η Ψυχή είναι ένα αόρατο δίχτυ που κινεί το σύμπαν σύμφωνα με τις νοητικές ενέργειες των Θεών. Μάλιστα, τρεις ομάδες όντων που προήλθαν από αυτή την ένωση – οι Ερινύες, οι Γίγαντες και οι Νύμφες – αποτελούν την αιτία δημιουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος, συνδέοντας έτσι άμεσα τον μικρόκοσμο (άνθρωπο) με τον μακρόκοσμο.

Το Ενεργειακό Μοντέλο του Σύμπαντος

Η ησιόδεια θεογονία αποτυπώνει ένα κοσμολογικό μοντέλο που μοιάζει εκπληκτικά σύγχρονο. Μπορούμε να φανταστούμε την άρρητη ΠΡΩΤΙΣΤΗ ΑΡΧΗ (το ΕΝ) στο κέντρο της δημιουργίας, να λειτουργεί ως η Κεντρική Γεννήτρια της ζωογόνου ενέργειας. Στο περιβάλλον της Γαίας (του υλικού κόσμου), τα όντα έχουν κίνηση απομακρυνόμενα από αυτό το κέντρο. Αυτή η απομάκρυνση δεν είναι μόνο χωρική αλλά και οντική, δημιουργώντας μια ιεραρχία (ΕΝ > Θεοί > Άγγελοι > Δαίμονες > Ήρωες > Άνθρωποι > Ζώα κ.λπ.).. Όπου κάθε κατώτερο επίπεδο έχει μικρότερη “ποσότητα” ζωής και δύναμης.

Οι Ήλιοι ως Ενεργειακοί Υποσταθμοί

Επειδή τα όντα, όπως οι άνθρωποι, απέχουν πολύ από την Κεντρική Γεννήτρια, έχουν ανάγκη από συνεχή ενεργειακή τροφοδότηση. Γι’ αυτόν τον λόγο, το ησιόδειο σύστημα προβλέπει αναρίθμητους υποσταθμούς αναπαραγωγής αυτής της ενέργειας. Αυτοί οι υποσταθμοί είναι οι ΘΕΟΙ, οι οποίοι έχουν εκδήλωση στον αισθητό κόσμο ως οι ήλιοι-αστέρες. Οι Ήλιοι, λοιπόν, έχουν διπλή ιδιότητα.. Αφενός κομίζουν τη φυσική θερμική και φωτεινή ενέργεια, και αφετέρου δίνουν την απαραίτητη ψυχική-ζωογονική ενέργεια της κεντρικής Γεννήτριας. Αυτή η διπλή φύση, όπου το φυσικό φως είναι η αισθητή αποτύπωση του νοερού, πνευματικού φωτός (Απολλώνιο φως), έχει επιβεβαίωση και από τον Πλάτωνα στον Τίμαιο.

Ο Προορισμός του Ανθρώπου: Η Επιστροφή στο ΕΝ

Μέσα σε αυτό το μεγαλειώδες σύμπαν, ο Ησίοδος ορίζει και τον προορισμό του ανθρώπου. Σκοπός μας είναι να ανέλθουμε πνευματικά και σωματικά. Αυτό το πετυχαίνουμε όταν έχουμε συντονισμό συνειδητά με την ενέργεια της Κεντρικής Γεννήτριας (του ΕΝΟΣ). Αυτός ο ψυχοσωματικός συντονισμός με τον ΛΟΓΟ (τη θεία ενέργεια που ο Έρως μεταφέρει αστραπιαία σε όλη την πλάση) είναι ακριβώς αυτό που οι Έλληνες ονόμαζαν «ζην κατά Φύσιν», δηλαδή ο ενάρετος βίος. Είναι η επιστροφή μας στην πηγή, η συνειδητή μας συμμετοχή στην έκλαμψη του θείου πνευματικού Φωτός. Αυτός είναι ο τελικός σκοπός που υπονοεί η προσέγγιση «Ησίοδος και Θεογονία: Η Φιλοσοφία της Κοσμογονίας».

https://www.olympia.gr/1658950/viral/isiodos-kai-theogonia-i-energeiaki-domi-toy-sympantos-apo-to-chaos-ston-logo-3/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Όμηρος Vs Καβάφης: Ο προορισμός ή το ταξίδι;

Το ερώτημα που έρχεται μέσα από τα δύο έργα είναι αυτονόητο. Η αξία βρίσκεται στη δοκιμασία μέχρι την κατάκτηση του προορισμού ή στην εμπειρία που γεννά η εσωτερική περιπλάνηση κάθε ταξιδιού;

Οδύσσεια. Στο ανεπανάληπτο ποίημα του Ομήρου, ο νόστος νοηματοδοτεί την αγωνία και τον αγώνα του Οδυσσέα για επιστροφή στην Ιθάκη. Θα γευτεί την αξία του σκοπού προβάλλοντας επινοητικότητα και εγκράτεια. Αντιτάσσει τη δύναμη του νου στον φόβο, στην αμετροέπεια του ισχυρότερου, σε κάθε μορφή σαγήνης που τον απομακρύνει από τον στόχο του. Η καταγραφή της περιπέτειάς του συγκλονίζει. Ο Καβάφης, στη δική του Ιθάκη, παραλαμβάνει τη σκληρή περιπέτεια του Οδυσσέα με τον δικό του τρόπο. Προβάλλει την έννοια του ταξιδιού με το φως της ελπίδας. Η δική του Ιθάκη πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Γράμματα της Αλεξάνδρειας το 1911.

...

Η χρονική διαφορά ανάμεσα στα δύο έργα δεν μας ξενίζει. Αποδεχόμαστε τη διαχρονικότητά τους, γνωρίζοντας ότι κάθε αιώνας παραλαμβάνει τα κείμενα των δύο ποιητών, τα ξαναδιαβάζει και αντλεί τα δικά του συμπεράσματα. Και στην περίπτωση του Ομήρου, αλλά και του Καβάφη, η Ιθάκη δεν είναι απλώς σημείο στον χάρτη. Είναι ένα νεύμα στη διαχρονικότητα της περιπλάνησης.

Μαρμάρινη προτομή του Ομήρου, Ελληνιστική περίοδος (330-20 π.Χ.), Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι. @ AFP Forum

Βενετσιάνικη έκδοση της Οδύσσειας του Ομήρου. Χρονολογείται στον 16ο αιώνα. Βιβλιοθήκη εικόνων Ann Ronan. @ AFP Forum

Για τον Όμηρο γνωρίζουμε λιγότερα από όσα θα θέλαμε
Η αρχαία παράδοση τού αποδίδει την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, δύο διαφορετικά έπη που τοποθετούνται συνήθως στον 8ο ή στις αρχές του 7ου αιώνα π.Χ. Η Ιλιάδα αφηγείται τον κόσμο του πολέμου και της οργής, η Οδύσσεια τον κόσμο της επιστροφής και της δοκιμασίας. Δεν είναι η βιογραφική βεβαιότητα που κάνει τον Όμηρο αθάνατο. Είναι το έργο. Είναι ο τρόπος με τον οποίο η Οδύσσεια μίλησε για τον άνθρωπο που επιμένει, δοκιμάζεται και ζητά να επιστρέψει στον τόπο του.  Απέναντί του, ο Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, ο ποιητής που έκανε την Ιθάκη σύμβολο εμπειρίας, επίγνωσης και εσωτερικού πλούτου, έζησε από το 1863 έως το 1933. Την ύπαρξη και το έργο τους χωρίζουν σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια. Τους ενώνει όμως ένα όνομα. Η Ιθάκη.

Για τον Όμηρο, η Ιθάκη είναι το νήμα ολοκλήρωσης ενός αγώνα. Ο Οδυσσέας είναι συγκεντρωμένος στον τελικό του προορισμό και στο αντάμωμα με την πρότερη ζωή του. Η Πηνελόπη, η γυναίκα του, τον περιμένει, ο Τηλέμαχος, ο γιος του, μεγαλώνει μέσα στην πατρική απουσία, ακόμη και ο Άργος, ο γηραιός σκύλος του, γίνονται οι δεσμοί που τον τραβούν πίσω στον τόπο του. Για τον Καβάφη, η ανάγκη για μια Ιθάκη διαφοροποιείται. Η άφιξη δεν έρχεται ως ανταμοιβή. Ο τελικός προορισμός αποκτά σημασία μέσω του ενδιάμεσου χρόνου, του ταξιδιού, της κίνησης, των ιδεών και των νοητών βλεμμάτων που ανταλλάσσει ο ταξιδιώτης με το περιβάλλον και τον ίδιο του τον εαυτό. Ανάμεσα στους δύο δημιουργούς αναδύεται ένα από τα πιο διαχρονικά διλήμματα της ανθρώπινης ζωής: αξίζει περισσότερο η άφιξη ή η εμπειρία της διαδρομής;

Ο Όμηρος χτίζει την Οδύσσεια πάνω στην ανάγκη της επιστροφής. Ο Οδυσσέας υπομένει την περιπλάνηση. Το ταξίδι του είναι αναγκαστικό. Θέλει να γυρίσει στον τόπο του. Πίσω του υπάρχει η Τροία. Μπροστά του η Ιθάκη. Κι όμως, ήδη από τους πρώτους στίχους, ο Όμηρος δεν παρουσιάζει μόνο έναν άνθρωπο που θέλει να φτάσει. Παρουσιάζει έναν άνθρωπο που, μέσα από την περιπλάνηση, είδε, έμαθε, υπέφερε. Ο Όμηρος δεν αγνοεί τη γνώση του ταξιδιού. Παραδέχεται ότι η περιπλάνηση αλλάζει τον άνθρωπο. Αλλά η γνώση αυτή δεν ακυρώνει τον προορισμό. Αντιθέτως, τον κάνει πιο αναγκαίο. Ο Οδυσσέας μπορεί να γνώρισε πολλούς τόπους και πολλούς ανθρώπους, αλλά δεν θέλει να μείνει σε κανέναν από αυτούς. Θέλει να επιστρέψει. Ακόμη και όταν η Καλυψώ, η νύμφη που τον κρατά για χρόνια στο νησί της, την Ωγυγία, του προσφέρει αθανασία και αγέραστη ζωή, ο Οδυσσέας δεν ξεχνά τον τόπο του. Θέλει να επιστρέψει στο δικό του νησί.

«ἱέμενος καὶ καπνὸν ἀποθρῴσκοντα νοῆσαι / ἧς γαίης, θανέειν ἱμείρεται». (Λαχταρά να δει έστω τον καπνό που ανεβαίνει από τη γη του κι ας πεθάνει. Όμηρος, Οδύσσεια, Ραψωδία α, στ. 57-58). Η εικόνα είναι από τις πιο δυνατές της αρχαίας ποίησης. Ο Οδυσσέας δεν ζητά πλούτη, εξουσία, αιώνια ζωή. Αναζητά μια στιγμή καθημερινότητας του νησιού του: να δει τον καπνό της πατρίδας του. Όχι το παλάτι του. Όχι τον θρόνο του. Ένα ίχνος καθημερινής ζωής του είναι αρκετό. Λίγο αργότερα, απέναντι στην Καλυψώ, ο Οδυσσέας γίνεται ακόμη πιο σαφής. Η Καλυψώ τού προτείνει να μείνει κοντά της, μακριά από τα βάσανα του νόστου, προσφέροντάς του ζωή χωρίς φθορά, μια σχεδόν θεϊκή αθανασία. Η αθανασία δεν αρκεί. Η ομορφιά δεν αρκεί. Η απόλαυση δεν αρκεί. Αυτό που τον κρατά άνθρωπο είναι η σφοδρή επιθυμία της επιστροφής.

«αὐτὰρ ἐγὼν ἐθέλω καὶ ἐέλδομαι ἤματα πάντα / οἴκαδέ τ᾽ ἐλθέμεναι καὶ νόστιμον ἦμαρ ἰδέσθαι». (Εγώ όμως θέλω και λαχταρώ όλες τις μέρες να γυρίσω σπίτι μου και να δω τη μέρα της επιστροφής. Όμηρος, Οδύσσεια, Ραψωδία ε, στ. 219-220). Ο Οδυσσέας πρέπει να φτάσει στην Ιθάκη όχι μόνο για να σωθεί, αλλά για να ενώσει τα κομμάτια του εαυτού του που έσπασαν σε μυθικές μάχες και παραπλανητικές υποσχέσεις. Η Ιθάκη, στον Όμηρο, είναι η αντίσταση στη διάλυση. Ο κόσμος μπορεί να σε παρασύρει, να σε καθυστερήσει, να σε αποπλανήσει, να σε δοκιμάσει. Αλλά υπάρχει ένας τόπος, πραγματικός και συμβολικός, που σε καλεί να επιστρέψεις. Χωρίς αυτόν, η περιπέτεια κινδυνεύει να γίνει άγευστη περιπλάνηση. Ο Καβάφης, αιώνες αργότερα, παίρνει το ίδιο σύμβολο και το μετακινεί. Δεν ακυρώνει την Ιθάκη. Δεν της αφαιρεί τη σημασία. Αλλά αλλάζει το κέντρο βάρους.

Ο Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1863–1933), ο ποιητής που μετέτρεψε την Ιθάκη από γεωγραφικό προορισμό σε σύμβολο του ίδιου του ταξιδιού της ζωής. @ Getty Images / Ideal Image

Χειρόγραφο του ποιήματος «Ιθάκη». Ψηφιακή Συλλογή του Αρχείου Καβάφη, Ίδρυμα Ωνάση. @ cavafy.onassis.org

Η προτροπή εξιδανικεύει την εμπειρία
«Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι να ναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις». (Κ. Π. Καβάφης, Ιθάκη (1911), Αρχείο Καβάφη / Ίδρυμα Ωνάση). Ο ομηρικός Οδυσσέας θέλει να φτάσει. Ο καβαφικός άνθρωπος καλείται να νιώσει. Εκεί όπου ο Όμηρος βλέπει την περιπέτεια ως δοκιμασία που πρέπει να ξεπεραστεί, ο Καβάφης τη βλέπει ως πλούτο της ζωής. Δεν ζητά από τον άνθρωπο να ξεχάσει την Ιθάκη. Του ζητά να μην τη φτωχύνει, μετατρέποντάς τη σε στεγνό σημείο τερματισμού μιας πορείας. Γιατί αν το μόνο που μετρά είναι η άφιξη, τότε όλη η ζωή μέχρι εκεί μοιάζει με χώρο αναμονής.

Ο Καβάφης πηγαίνει ακόμη πιο βαθιά. Οι κίνδυνοι του ταξιδιού δεν είναι μόνο εξωτερικοί. Δεν είναι μόνο τέρατα, θεοί, καταιγίδες. Είναι και όσα κουβαλά ο άνθρωπος μέσα του. «Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι, τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις, αν μέν᾽ η σκέψις σου υψηλή». (Κ. Π. Καβάφης, Ιθάκη, 1911. Αρχείο Καβάφη, Ίδρυμα Ωνάση). Εδώ ο Καβάφης απομακρύνεται ακόμη περισσότερο από τον Όμηρο. Στην Οδύσσεια, οι απειλές υπάρχουν στον κόσμο. Στην Ιθάκη, οι απειλές υπάρχουν και μέσα στον άνθρωπο. Ο Κύκλωπας, ο Ποσειδώνας, οι Λαιστρυγόνες γίνονται εσωτερικά εμπόδια. Φόβοι. Εμμονές. Μικρότητες. Όλα όσα μπορεί να στήσει η ψυχή μπροστά στον ίδιο της τον δρόμο.
Και λίγο αργότερα, ο Καβάφης ανοίγει το ταξίδι προς την εμπειρία, τη γνώση, την απόλαυση, τη μνήμη. «Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι / που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά / θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους». (Κ. Π. Καβάφης, Ιθάκη, 1911, Αρχείο Καβάφη, Ίδρυμα Ωνάση). Αυτή δεν είναι πια η αγωνία του νόστου. Είναι η χαρά της ανακάλυψης. Ο ομηρικός ήρωας μετρά τις δοκιμασίες που τον χωρίζουν από την πατρίδα. Ο καβαφικός ταξιδιώτης μετρά τα πρωινά, τα λιμάνια, τις γνώσεις, τις αισθήσεις που τον κάνουν πλουσιότερο. Ο Καβάφης δεν σταματά εκεί. Επιμένει ότι η Ιθάκη πρέπει να μένει στον νου, αλλά όχι σαν άγχος άφιξης. Σαν προσανατολισμός.

«Πάντα στον νου σου να χεις την Ιθάκη. / Το φθάσιμον εκεί είν᾽ο προορισμός σου. / Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου». (Κ. Π. Καβάφης, Ιθάκη, 1911, Αρχείο Καβάφη / Ίδρυμα Ωνάση). Αυτοί οι στίχοι κρατούν την ισορροπία όλου του ποιήματος. Η Ιθάκη δεν καταργείται. Ο προορισμός παραμένει. Αλλά η βιασύνη γίνεται ο πραγματικός κίνδυνος. Γιατί όποιος βιάζεται μόνο να φτάσει, κινδυνεύει να φτάσει φτωχότερος από όσο ξεκίνησε.

Και μετά, ο Καβάφης αποκαλύπτει πλήρως τη μετατόπιση: «Η Ιθάκη σ᾽ έδωσε τ᾽ωραίο ταξείδι. / Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο». (Κ. Π. Καβάφης, Ιθάκη, 1911, Αρχείο Καβάφη, Ίδρυμα Ωνάση). Ο Όμηρος λέει: μην ξεχάσεις πού πρέπει να φτάσεις. Ο Καβάφης λέει: μην υποτιμήσεις όσα θα ζήσεις μέχρι να φτάσεις. Ο πρώτος βλέπει την Ιθάκη ως επιστροφή. Ο δεύτερος τη βλέπει ως αφορμή. Ο πρώτος υμνεί τη μνήμη. Ο δεύτερος αναζητά τη μεταμόρφωση του ανθρώπου μέσα στον χρόνο. Και γι’ αυτό η αντιπαράθεσή τους παραμένει τόσο σύγχρονη. Η ζωή συχνά αντιμετωπίζεται σαν σχέδιο που πρέπει να ολοκληρωθεί. Σαν διαδρομή με μετρήσιμους σταθμούς και συγκεκριμένη απόδοση. Να φτάσεις. Να κατακτήσεις. Να επιβεβαιωθείς. Να πάρεις όσα περισσότερα μπορείς πριν βγάλεις ρυτίδες στα μάτια. Υπάρχει τέλος σε όλα αυτά;

Ο Όμηρος μάς θυμίζει γιατί χρειαζόμαστε την Ιθάκη. Χωρίς προορισμό, το ταξίδι μπορεί να γίνει διασπορά. Χωρίς στόχο, η αντοχή χάνει την ύπαρξή της. Ο άνθρωπος χρειάζεται κάτι που να τον καλεί. Έναν τόπο, μια υπόσχεση, μια πίστη, μια επιστροφή. Κάτι που να του λέει γιατί αξίζει να συνεχίσει. Ο Καβάφης, όμως, μάς προειδοποιεί για τον κίνδυνο της άφιξης. Μπορεί να φτάσεις εκεί που ήθελες και να ανακαλύψεις ότι το σημαντικότερο δεν ήταν αυτό που κατέκτησες, αλλά αυτό που έγινες στην πορεία. Μπορεί να έχεις πετύχει τον στόχο και να έχεις χάσει την εμπειρία. Να έχεις φτάσει στην Ιθάκη και να μην έχεις καταλάβει το ταξίδι. Εκεί συναντώνται ξανά ο Όμηρος και ο Καβάφης. Ο πρώτος φοβάται το μετάνιωμα της μη επιστροφής. Ο δεύτερος, το μετάνιωμα ενός ταξιδιού που δεν έζησε.

Ανάμεσα στους δύο, το ερώτημα παραμένει ανοιχτό και βαθιά προσωπικό. Χρειαζόμαστε έναν προορισμό για να μη χαθούμε. Χρειαζόμαστε όμως και το ταξίδι για να μη φτάσουμε άδειοι. Ίσως τελικά η Ιθάκη να είναι το πρόσχημα που χρειάζεται ο άνθρωπος για να ξεκινήσει. Ο Όμηρος της έδωσε τη δύναμη της επιστροφής. Ο Καβάφης της έδωσε τη δύναμη της εμπειρίας. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στον νόστο και στο ταξίδι, γεννιέται το μόνο ερώτημα που μένει πραγματικά δικό μας: θέλουμε απλώς να φτάσουμε κάπου ή να έχουμε ζήσει αρκετά ώστε η άφιξη στον τελικό προορισμό να έχει περιεχόμενο;

https://www.newmoney.gr/journal/%CF%8C%CE%BC%CE%B7%CF%81%CE%BF%CF%82-vs-%CE%BA%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CF%86%CE%B7%CF%82-%CE%BF-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%AE-%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%AF/?shem=rimspwouoe,

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Σελήνη: Oι δέκα πιο μυστηριώδεις και ανεξήγητες φωτογραφίες της (βίντεο)

Μία σκοτεινή, παγωμένη άβυσσος που όμως όλα δείχνουν ότι είναι γεμάτη θαύματα

Οι ιστορίες που σχετίζονται με τις παρακάτω εικόνες δεν είναι εύκολο ή και καθόλου πιθανό να εξηγηθούν…

Μία σκοτεινή, παγωμένη άβυσσος, που όμως όλα δείχνουν ότι είναι γεμάτη θαύματα, για τα οποία ελάχιστα γνωρίζουμε.

Ως εκ τούτου, το Διάστημα (και αυτά που σχετίζονται με αυτό) θα αποτελεί πάντοτε ανεξάντλητη «πηγή μυστηρίων»

...

Από το σοβιετικό Zond 3, με τη μυστηριώδη φωτογραφία του «Πύργου της Βαβέλ», τον «Κολοσσό της Σελήνης» που είχε φωτογραφηθεί από το «Απόλλων 15» αλλά εντοπίστηκε από το Google Moon, μέχρι κάθε λογής μυστηριώδη φώτα και αντικείμενα τα οποία στα μάτια των «υποψιασμένων» φαντάζουν τεχνητά, καθώς και τις απαραίτητες «πυραμίδες» και UFO’s, κάποιες από τις εικόνες που παρουσιάζονται σε βίντεο του καναλιού Hybrid Librarian στο YouTube παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Στο αποκαλυπτικό βίντεο που ακολουθεί θα δείτε δέκα από τις πιο μυστηριώδεις και ανεξήγητες φωτογραφίες της Σελήνης.

Υπάρχουν ενδείξεις πως από άποψη σεισμικής και ηφαιστειογενή, η Σελήνη αντιπροσωπεύει πραγματικά ένα νεκρό κόσμο… Όταν το διαστημόπλοιο Απόλλων 14 έριξε τον τρίτο όροφο του με ορμή στη Σεληνιακή επιφάνεια, η Σελήνη αντέδρασε σαν μια μεγάλη καμπάνα.

Καταγράφτηκαν παλμικές δονήσεις διάρκειας τριών περίπου ωρών που έφτασαν σε βάθος 28-32 χιλιόμετρων. Όταν κατά την αναχώρηση του ίδιου διαστημόπλοιου από το Σεληνιακό έδαφος απερρίφθη η σεληνάκατος, προκλήθηκαν νέες δονήσεις που κράτησαν ενενήντα περίπου λεπτά.

Από άποψη βιολογική τίποτε δεν αποκλείει την ύπαρξη ζωντανών όντων στο εσωτερικό της Σεληνιακής σφαίρας. Η Σελήνη είναι ένας τόπος χωρίς ατμόσφαιρα, χωρίς άνεμους και διαβρωτικές δυνάμεις.

Ωστόσο ικανότατοι παρατηρητές διαπίστωσαν.. σημαντικές αλλαγές πάνω στην επιφάνεια της. Παρατηρήθηκαν παράξενα αντικείμενα, (άνω των 700), παράξενες συσκευές σε σχήμα πυραμίδας η κώνου αλλά και ένας μυστηριώδης τετραγωνισμένος μονόλιθος.

ΠΗΓΗ: xorisorianews.gr

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Επιστήμονες κατάφεραν να αφαιρέσουν τον HIV από ανθρώπινα κύτταρα με τη μέθοδο CRISPR

Ο HIV έχει την ικανότητα να «κρύβεται» μέσα στα κύτταρα δημιουργώντας δεξαμενές λανθάνουσας λοίμωξης

Μια σημαντική επιστημονική εξέλιξη στην έρευνα για την αντιμετώπιση του HIV ανακοίνωσαν ερευνητές του Temple University, οι οποίοι κατάφεραν να απομακρύνουν το γενετικό υλικό του ιού από μολυσμένα κύτταρα χρησιμοποιώντας την τεχνολογία γονιδιακής επεξεργασίας CRISPR.

...

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το σύστημα CRISPR ως ένα εξαιρετικά ακριβές «γενετικό ψαλίδι», το οποίο εντοπίζει και αφαιρεί το DNA του HIV που έχει ενσωματωθεί στο γενετικό υλικό των κυττάρων.

Το πλέον εντυπωσιακό εύρημα είναι ότι τα κύτταρα που υποβλήθηκαν στη συγκεκριμένη διαδικασία παρέμειναν απαλλαγμένα από τον ιό ακόμη και όταν εκτέθηκαν εκ νέου στον HIV σε εργαστηριακές συνθήκες.

Το γεγονός αυτό δημιουργεί νέες ελπίδες για την ανάπτυξη θεραπειών που δεν θα περιορίζονται απλώς στον έλεγχο της λοίμωξης, αλλά θα στοχεύουν στην πλήρη εξάλειψή της.

Σήμερα, οι αντιρετροϊκές θεραπείες επιτρέπουν στους ασθενείς με HIV να ζουν για πολλά χρόνια με καλή ποιότητα ζωής, χωρίς όμως να εξαλείφουν τον ιό από τον οργανισμό.

Ο HIV έχει την ικανότητα να «κρύβεται» μέσα στα κύτταρα δημιουργώντας δεξαμενές λανθάνουσας λοίμωξης, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την οριστική θεραπεία.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η τεχνολογία CRISPR θα μπορούσε στο μέλλον να αποτελέσει τη βάση για νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις απέναντι στον HIV.

Ωστόσο, επισημαίνουν ότι η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο και απαιτούνται περαιτέρω μελέτες και κλινικές δοκιμές προτού η μέθοδος εφαρμοστεί ευρέως σε ανθρώπους.

Παρά τα εμπόδια που απομένουν, η συγκεκριμένη ανακάλυψη θεωρείται ένα ακόμη σημαντικό βήμα στην πολυετή προσπάθεια της επιστημονικής κοινότητας να βρει μια οριστική θεραπεία για τον ιό που έχει επηρεάσει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.

https://www.pronews.gr/ygeia/epistimones-kataferan-na-afairesoun-ton-hiv-apo-anthropina-kyttara-me-ti-methodo-crispr/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...