ΕΚΤΑΚΤΟ - Οι Πολυέξοδοι του ιερού Ραδιομεγάρου, ήταν αυτοί που έσωσαν τον πρόεδρο Τραμπ από τη τρομοκρατική επίθεση.

Ευτυχώς να λέτε που ήταν στην Αμερική, οι εκπρόσωποι της Εξόδου του Μεσολογγίου και έσωσαν τον πρόεδρο και σχεδόν όλη την ηγεσία του Λευκού Οίκου, μαζί με τη Μελάνια…

Μπορεί να δέχτηκαν επικρίσεις, να λοιδορήθηκαν, να σπατάλησαν κάτι τι παραπάνω… αλλά όμως το έργο τους ήταν πέραν του δέοντος, αποδοτικό.

Όχι μόνο μεταλαμπάδευσαν την επέτειο των 200 χρόνων στα Αμερικανάκια, αλλά έκαναν και αναπαράσταση του ιερού exit, όταν αυτό κρίθηκε χρειαζούμενο.

Ακούσαμε όλοι το περιστατικό της τρομοκρατικής επίθεσης στο δείπνο που έδινε εκείνη την ώρα ο πρόεδρος, αλλά δεν μάθαμε ποτέ την πραγματική αλήθεια για το ρόλο που έπαιξε η ομάδα μας στην αποτροπή της επίθεσης.

...

Μετά το φαγοπότι των παγκόσμιων, είχε προγραμματιστεί η αναπαράσταση του exit του Μεσολογγίου, από τη θεατρική ομάδα του ιερού Ραδιομεγάρου, οπότε τα μέλη περίμεναν καρτερικά έξω από την αίθουσα, κάνοντας πρόβα για το πώς θα μπορέσουν να πουν στα Αμερικάνικα… Η πόλις εάλω.

Εκείνη την ώρα εμφανίζεται ο τρομοκράτης, έτοιμος να τουφεκίσει το πρόεδρο.

Πρώτος τον πλησιάζει ο Φαρμάκης… Συγνώμη κύριε, μήπως να το συζητήσουμε πρώτα και μετά κάντε ότι σας φωτίσει η αστερόεσσα.

Ρε άντε και φακ του λέει ο τρομοκράτης και προχωράει.

Αμέσως μετά και χωρίς δισταγμό τον πλησιάζει ο Μαυρομάτης.

Κοίτα φιλαράκι, του λέει, εγώ μένω στο χωριό του πατέρα μου και μόνο για αυτόν, εσένα σε βλέπω σαν τον άλλο μου πατέρα που με έβγαλε στη πιάτσα, το Νικήτα και γι’ αυτό θα σε σεβαστώ.

Ρίξε λοιπόν τα άρματα, δεν είναι εδώ το Τούλι, εδώ είσαι επισκέπτης και πρέπει να σεβαστείς το ντίνερ του προέδρου.

Αρ γιου malakas ίντιοτ ; Ρε άντε και φακ και εσύ μαζί με τον άλλον, τουλέι ο τερορίστας  !

 Έλα όμως που ήρθε η σειρά του Βούρβαχη, ο οποίος τον πλησιάζει απειλητικά, ακινητοποιώντας τον τρομοκράτη με το μεταφυσικό του βλέμμα.

Αφού συγκρούστηκαν τα βλέμματά τους για κάμποση ώρα και εκεί που λες τώρα θα γίνει μακελειό… ο Βούρβαχης του λέει, Γιου αρ τέροριστ, αλλά εγώ είμαι της θάλασσας και δεν έχω δικαιοδοσία στη στεριά, τη σκαπούλεψες μάι φρέντ, ειδάλλως θα σε είχα αιματοκυλήσει πριν το καταλάβεις.

Τα πρώτα σημάδια κούρασης, ήδη ήταν ήδη ορατά στον Τζον.

Ο τρομοκράτης από την απελπισία του άρχισε να φωνάζει… Να ζει κανείς ή να μη ζει; Ελπίζοντας ότι ο Βούρβαχης θα ήταν και το τελευταίο εμπόδιο.

Έλα μου όμως που με βήμα ταχύ τον πλησιάζει ο Διαμαντόπουλος, ντυμένος με τη στολή εξόδου των 200 χρόνων και λίγων ημερών και πλησιάζει τον τρομοκράτη έχοντας κοκκινισμένη μούρη, μάλλον από την υπερένταση της στιγμής.

Σαστισμένος ο τρομοκράτης, περιμένει ιπποτικά  να γεμίσει το καρυοφύλλι του ο Σπύρος ώστε να αναμετρηθούν με φερ πλέι, όπως συνηθίζεται άλλωστε  στη άγρια δύση του φαρ γουέστ.

Ο Διαμαντόπουλος όμως δεν είχε καμιά πρόθεση να πάει σε αναμέτρηση, ούτε να γεμίσει το όπλο του, όχι γιατί αδυνατούσε ή γιατί φοβήθηκε τον Τζον τον τρομοκράτη, αλλά γιατί ήθελε να αδειάσει και έψαχνε τουαλέτα.

Δεν πρόφτασε όμως, με αποτέλεσμα να αφήνει μια καφέ γραμμή στο διάβα του.

Εκείνη την ώρα, τρομοκρατήθηκε ο τρομοκράτης, γιατί νόμισε ότι οι σεκιουριτάδεςς του προέδρου, του έριξαν χημικά για να τον ακινητοποιήσουν και άρχισε να τρέχει προς την exit του Ξενοδοχείου.

Αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη, αγαπάει όμως και τον νοικοκύρη.

Πάνω στον πανικό του, ο Τζον ο τρομοκράτης πατάει πάνω στα αποπατήματα του Διαμαντόπουλου  και σωριάζεται κατάχαμα.

Από τη πτώση του, εκσφενδονίστηκε το όπλο που έκρυβε και μόλις τότε τον πήραν χαμπάρι οι Αμέρικαν σεκιούριτι του προέδρου, όπου και τον ακινητοποίησαν.

Όταν σηκώθηκε, το μόνο που κατάφερε να πει ήταν… Πάρτε με μακριά από αυτούς τους malakes και ας με πάτε και στο Αλκατράζ.

Όσο για τον αδελφό Χρήστο, αυτός εκτελούσε χρέη μυστικού αστυνομικού με κατάλληλη παραλλαγή, για την προστασία της ηγεσίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της περιοχής μας.

Μπορεί τα παιδιά να μας χρέωσαν κάτι τι παραπάνω, να ενθυλάκωσαν ακόμη και τα απομεινάρια των γιαλαντζί έργων του Μεσολογγίου, προς τιμή της  ηρωικής Εξόδου των 200 χρόνων… αλλά το αποτέλεσμα είναι ένας θρίαμβος.

Ο ΠΙΤΣΙΡΙΚΑΣ 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Αλέξανδρος Κορυζής: Η μυστηριώδης αυτοκτονία του Έλληνα πρωθυπουργού το 1941

Ανέλαβε την πρωθυπουργία της χώρας μετά τον θάνατο του Ι.Μεταξά

Ο Αλέξανδρος Κορυζής υπήρξε μια από τις πιο σύντομες αλλά και δραματικές παρουσίες στην κορυφή της ελληνικής πολιτικής σκηνής, αναλαμβάνοντας την πρωθυπουργία της Ελλάδας σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μετά τον θάνατο του Ιωάννη Μεταξά.

...

Γεννημένος στον Πόρο το 1885, ο Κορυζής προερχόταν από ιστορική οικογένεια και ακολούθησε αρχικά τραπεζική σταδιοδρομία στην Εθνική Τράπεζα. Στη συνέχεια ανέλαβε σημαντικούς ρόλους στον οικονομικό σχεδιασμό του κράτους, όπως στην ίδρυση της Αγροτικής Τράπεζας και του Αυτόνομου Σταφιδικού Οργανισμού. Η πορεία του τον έφερε αργότερα σε υπουργικές θέσεις, μέχρι την ανάληψη της πρωθυπουργίας το 1941 από τον βασιλιά Γεώργιος Β΄ της Ελλάδας.

Ο Κορυζής βρέθηκε στην ηγεσία της χώρας σε συνθήκες πολέμου, λίγο πριν τη γερμανική εισβολή. Μετά την κατάρρευση του μετώπου, η κυβέρνηση βρέθηκε αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο εκκένωσης της Αθήνας και μεταφοράς της στην Κρήτη, ενώ η πίεση από τους συμμάχους και τη στρατιωτική κατάσταση ήταν ασφυκτική.

Τις τελευταίες ημέρες πριν από τον θάνατό του, η κατάσταση στο πολιτικό και στρατιωτικό πεδίο είχε γίνει εξαιρετικά τεταμένη. Οι συνεχείς συσκέψεις, οι αντικρουόμενες εισηγήσεις και η προοπτική κατάρρευσης του μετώπου επιβάρυναν έντονα την ψυχολογική του κατάσταση.

Στις 18 Απριλίου 1941 πραγματοποιήθηκαν κρίσιμες συναντήσεις στα Ανάκτορα και στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», με τη συμμετοχή του βασιλιά, στρατιωτικών και Βρετανών αξιωματούχων, όπου συζητήθηκαν οι τελευταίες επιλογές της ελληνικής κυβέρνησης.

Λίγες ώρες αργότερα, ο Α.Κορυζής επέστρεψε στην οικία του, όπου βρέθηκε νεκρός από πυροβολισμούς. Επισήμως έγινε λόγος για αιφνίδιο θάνατο, ωστόσο ήδη από τότε κυκλοφόρησαν διαφορετικές εκδοχές για το τι πραγματικά συνέβη.

Ορισμένες μαρτυρίες και μεταγενέστερες αναφορές κάνουν λόγο για αυτοκτονία υπό το βάρος της πίεσης και της ευθύνης, ενώ άλλες αμφισβητούν αυτό το σενάριο, επικαλούμενες αντιφάσεις στις συνθήκες του θανάτου και αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο διαφορετικών εκδοχών.

Ανεξάρτητα από τις διαφορετικές θεωρίες, η ιστορική εικόνα που επικρατεί είναι ότι ο Α.Κορυζής υπήρξε ένας τεχνοκράτης που βρέθηκε ξαφνικά στο κέντρο μιας εθνικής τραγωδίας, σε μια στιγμή όπου η Ελλάδα βίωνε την κατάρρευση της άμυνάς της απέναντι στη γερμανική εισβολή.

https://www.pronews.gr/istoria/aleksandros-koryzis-i-mystiriodis-aytoktonia-tou-ellina-prothypourgou-to-1941/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η απλή μέτρηση που μπορεί να προβλέψει καλύτερα τον κίνδυνο υπέρτασης – Τι διαπίστωσε νέα έρευνα

Η αναλογία μέσης προς ύψος υπολογίζεται διαιρώντας την περιφέρεια της μέσης με το ύψος

Νέα έρευνα διαπίστωσε ότι η αναλογία μέσης προς ύψος μπορεί να είναι ένας ισχυρότερος δείκτης κινδύνου υψηλής αρτηριακής πίεσης (υπέρτασης).

...

Οι ερευνητές συνέκριναν διαφορετικές μετρήσεις σώματος και την ικανότητά τους να προβλέπουν την υπέρταση.

Το βασικό εύρημα ήταν σαφές:

• Η αναλογία μέσης προς ύψος έδειξε ισχυρότερη συσχέτιση με τον κίνδυνο υπέρτασης από τον ΔΜΣ
• Η σύνδεση ήταν ιδιαίτερα ισχυρή για την εγκατεστημένη (πλήρη) υπέρταση
• Η κεντρική κατανομή λίπους (συγκέντρωση λίπους στην κοιλιά) φάνηκε να παίζει σημαντικό ρόλο

Με απλά λόγια, το πού αποθηκεύεται το λίπος μπορεί να έχει μεγαλύτερη σημασία από το συνολικό σωματικό βάρος.

Τι είναι η αναλογία μέσης προς ύψος;

Η αναλογία μέσης προς ύψος υπολογίζεται διαιρώντας την περιφέρεια της μέσης με το ύψος.

Για παράδειγμα:

• Περιφέρεια μέσης 80 cm και ύψος 170 cm → αναλογία ≈ 0,47
• Μια συνήθως προτεινόμενη οδηγία είναι: Διατηρήστε την περιφέρεια της μέσης σας μικρότερη από το μισό του ύψους σας

Αυτό κάνει την μέτρηση απλή και εύχρηστη χωρίς πολύπλοκους υπολογισμούς.

Γιατί αυτή η μέτρηση μπορεί να είναι πιο ακριβής

Ο ΔΜΣ εξετάζει μόνο το συνολικό σωματικό βάρος σε σχέση με το ύψος. Δεν κάνει διάκριση μεταξύ:

• Λίπους και μυών
• Πού αποθηκεύεται το λίπος

Η αναλογία μέσης προς ύψος, από την άλλη πλευρά, εστιάζει στο κοιλιακό λίπος, το οποίο συνδέεται στενότερα με τον μεταβολικό και καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Το λίπος που αποθηκεύεται γύρω από την κοιλιά σχετίζεται με:

• Υψηλότερη αρτηριακή πίεση
• Αυξημένη φλεγμονή
• Μεγαλύτερη πίεση στα αιμοφόρα αγγεία

Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί συσχετίζεται πιο έντονα με την υπέρταση.

Γιατί το κοιλιακό λίπος έχει σημασία για την αρτηριακή πίεση

Το κοιλιακό λίπος δεν είναι απλώς μια παθητική αποθήκη ενέργειας: είναι μεταβολικά ενεργό. Μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία των ορμονών, τις φλεγμονώδεις διεργασίες και την λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

Αυτές οι αλλαγές μπορούν να συμβάλουν στην αυξημένη αγγειακή αντίσταση, καθιστώντας πιο δύσκολη τη ροή του αίματος και αυξάνοντας την αρτηριακή πίεση με την πάροδο του χρόνου.

Σημαίνει αυτό ότι ο ΔΜΣ δεν είναι πλέον χρήσιμος;

Όχι. Ο ΔΜΣ εξακολουθεί να παρέχει μια γενική επισκόπηση της κατάστασης βάρους και παραμένει χρήσιμος σε επίπεδο πληθυσμού. Ωστόσο, αυτή η μελέτη υποδηλώνει ότι:

• Ο ΔΜΣ από μόνος του μπορεί να χάσει σημαντικά σήματα κινδύνου
• Ο συνδυασμός του με μετρήσεις όπως η αναλογία μέσης-ύψους προσφέρει μια πιο σαφή εικόνα

Για τα άτομα, η εξάρτηση από περισσότερες από μία μετρήσεις μπορεί να βελτιώσει την αξιολόγηση του κινδύνου.

Συχνές Ερωτήσεις

Μπορεί κάποιος να έχει φυσιολογικό ΔΜΣ αλλά υψηλό κίνδυνο υπέρτασης;

Ναι. Αυτό μερικές φορές ονομάζεται «παχυσαρκία φυσιολογικού βάρους», όπου το λίπος συγκεντρώνεται γύρω από την κοιλιά παρά τον φαινομενικά φυσιολογικό ΔΜΣ.

Πόσο συχνά πρέπει να ελέγχετε αυτήν την μέτρηση;

Δεν χρειάζεται συχνή παρακολούθηση. Ο περιοδικός έλεγχος, παράλληλα με τις συνήθεις αξιολογήσεις υγείας, είναι συνήθως επαρκής.

https://www.pronews.gr/ygeia/i-apli-metrisi-pou-mporei-na-provlepsei-kalytera-ton-kindyno-ypertasis-ti-diapistose-nea-ereyna/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η βαρύτητα ακολουθεί τους κανόνες του Νεύτωνα και του Αϊνστάιν, ακόμη και σε κοσμική κλίμακα (phys.org)

Για δεκαετίες, οι αινιγματικές παρατηρήσεις ασυνήθιστα ταχέως κινούμενων γαλαξιών έχουν αναγκάσει κοσμολόγους όπως τον Patricio A. Gallardo του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια να επανεξετάσουν τα θεμελιώδη στοιχεία της φυσικής, διερευνώντας, για παράδειγμα, εάν οι νόμοι της βαρύτητας όπως περιγράφονται από τον Ισαάκ Νεύτωνα και τον Άλμπερτ Αϊνστάιν ισχύουν πραγματικά παντού

Η βαρύτητα, όπως την κατανοούν οι περισσότεροι, είναι η γνωστή δύναμη που τραβάει ένα μήλο που πέφτει προς τη Γη. Αλλά για τους αστρονόμους και τους θεωρητικούς φυσικούς, είναι επίσης ένας ενοχλητικός αόρατος αρχιτέκτονας που καθοδηγεί το σχήμα και την εξέλιξη των μεγαλύτερων κοσμικών δομών σε όλο το σύμπαν.

...

Οι αινιγματικές παρατηρήσεις

Για δεκαετίες, οι αινιγματικές παρατηρήσεις ασυνήθιστα ταχέως κινούμενων γαλαξιών έχουν αναγκάσει κοσμολόγους όπως τον Patricio A. Gallardo του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια να επανεξετάσουν τα θεμελιώδη στοιχεία της φυσικής, διερευνώντας, για παράδειγμα, εάν οι νόμοι της βαρύτητας όπως περιγράφονται από τον Ισαάκ Νεύτωνα και τον Άλμπερτ Αϊνστάιν ισχύουν πραγματικά παντού.

«Η αστροφυσική μαστίζεται από μια τεράστια ασυμφωνία στο κοσμικό βιβλίο», λέει ο Gallardo. «Όταν εξετάζουμε πώς περιστρέφονται τα αστέρια μέσα στους γαλαξίες ή πώς κινούνται οι γαλαξίες μέσα στα σμήνη γαλαξιών, μερικοί φαίνεται να ταξιδεύουν πολύ γρήγορα για την ποσότητα της ορατής ύλης που περιέχουν».

Αυτή η αναντιστοιχία αναγκάζει μια επιλογή μεταξύ δύο ριζοσπαστικών συμπερασμάτων, εξηγεί. Είτε το σύμπαν περιέχει συγκεντρώσεις τεράστιας αόρατης «σκοτεινής ύλης» που παρέχουν επιπλέον βαρυτική έλξη είτε «οι θεμελιώδεις εξισώσεις για τη βαρύτητα πρέπει να τροποποιηθούν».

Η σχέση της βαρύτητας

Τώρα, χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις από το Κοσμολογικό Τηλεσκόπιο Atacama (ACT), ένα τηλεσκόπιο ύψους περίπου τριών έως τεσσάρων ορόφων που αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό από ερευνητές του Penn με επικεφαλής τον Mark Devlin, ο Gallardo και οι συνεργάτες του έχουν δοκιμάσει τη βαρύτητα σε σμήνη γαλαξιών που χωρίζονται από εκατοντάδες εκατομμύρια έτη φωτός - ο μεγαλύτερος σε κλίμακα ανιχνευτής βαρύτητας μέχρι σήμερα.

Τα ευρήματά τους, που δημοσιεύθηκαν στο Physical Review Letters, δείχνουν ότι η ισχύς της βαρύτητας εξασθενεί με την απόσταση σχεδόν ακριβώς όπως προβλέφθηκε από τις εξισώσεις που ανέπτυξε ο Νεύτωνας και αργότερα ενσωματώθηκε στη θεωρία της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν.

"Είναι αξιοσημείωτο ότι ο νόμος του αντίστροφου των τετραγώνων - που προτάθηκε από τον Νεύτωνα τον 17ο αιώνα και στη συνέχεια ενσωματώθηκε από τη θεωρία της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν - εξακολουθεί να διατηρεί τη θέση του στον 21ο αιώνα", λέει ο Gallardo.

Η συμπεριφορά της βαρύτητας

Η επιβεβαίωση ότι η βαρύτητα συμπεριφέρεται όπως προβλέπεται από την καθιερωμένη θεωρία σε τεράστιες, εξωγαλαξιακές αποστάσεις ενισχύει έναν θεμελιώδη πυλώνα της σύγχρονης επιστήμης, εξηγεί ο Gallardo: το καθιερωμένο μοντέλο της κοσμολογίας. Δείχνοντας ότι οι θεμελιώδεις θεωρίες της βαρύτητας δεν καταρρέουν στις μεγαλύτερες κλίμακες, τα δεδομένα ουσιαστικά κλείνουν την πόρτα σε μια ομάδα θεωριών όπως η Τροποποιημένη Νευτώνεια Δυναμική (MOND), που επιχειρούν να εξηγήσουν τις κοσμικές κινήσεις τροποποιώντας τους νόμους της βαρύτητας.

Όταν ο Νεύτωνας πρότεινε την αντίστροφη τετραγωνική σχέση, η οποία δηλώνει ότι η βαρύτητα εξασθενεί ανάλογα με το τετράγωνο της απόστασης μεταξύ των αντικειμένων, ασχολήθηκε κυρίως με την περιγραφή των κινήσεων των αντικειμένων στο ηλιακό σύστημα. Η ίδια αρχή έχει πλέον δοκιμαστεί σε μάζες και αποστάσεις που ήταν «αδιανόητες στην εποχή του Νεύτωνα», λέει ο Gallardo.

Κατανόηση των «ορίων ταχύτητας» του σύμπαντος

Οι γαλαξίες του σύμπαντος—οι οποίοι είναι περισσότεροι από 200 δισεκατομμύρια—δεν κινούνται όπως μόνο η βαρύτητα λέει ότι πρέπει.

Ακολουθώντας τη Νευτώνεια λογική, τα αστέρια που βρίσκονται πιο μακριά από το κέντρο ενός γαλαξία θα πρέπει να περιστρέφονται πιο αργά. Αντίθετα, οι αστρονόμοι βλέπουν το αντίθετο. Οι εξόχως απόκεντρες περιοχές κινούνται πολύ πιο γρήγορα από ό,τι μπορεί να εξηγήσει η ορατή ύλη. Η ίδια αναντιστοιχία εμφανίζεται σε σμήνη γαλαξιών, όπου ολόκληροι γαλαξίες κινούνται πολύ γρήγορα για τη μάζα τους.

«Αυτό είναι το κεντρικό παζλ», εξηγεί ο Gallardo. «Είτε η βαρύτητα συμπεριφέρεται διαφορετικά σε πολύ μεγάλες κλίμακες, είτε το σύμπαν περιέχει επιπλέον ύλη που δεν μπορούμε να δούμε άμεσα».

Δοκιμή της βαρύτητας σε όλο το σύμπαν

Για να το δοκιμάσουν αυτό, οι ερευνητές στράφηκαν στις παρατηρήσεις του ACT για ένα φως που απελευθερώθηκε περίπου 380.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη και το οποίο από τότε ταξιδεύει σε όλο το σύμπαν, γνωστό ως κοσμικό υπόβαθρο μικροκυμάτων.

Καθώς αυτό το αρχαίο φως διέρχεται από τεράστια σμήνη γαλαξιών, μεταβάλλεται ανεπαίσθητα από την κίνησή τους, αφήνοντας αμυδρά αποτυπώματα που οι αστρονόμοι μπορούν να ανιχνεύσουν. Διαβάζοντας αυτές τις παραμορφώσεις και μετρώντας αυτές τις κινήσεις σε εκατοντάδες χιλιάδες σμήνη που χωρίζονται από δεκάδες εκατομμύρια έτη φωτός, οι ερευνητές προσδιόρισαν πόσο έντονα η βαρύτητα έλκει τις μεγαλύτερες δομές στο σύμπαν. Εάν οι τροποποιημένες θεωρίες βαρύτητας, όπως η MOND, ήταν σωστές, οι μετρήσεις θα αποκάλυπταν μια πιο επίπεδη βαρυτική πτώση.

Αντίθετα, τα αποτελέσματα κατέληξαν σχεδόν ακριβώς εκεί που συμφωνούν οι θεωρίες του Νεύτωνα και του Αϊνστάιν. Επειδή αυτή η πρόβλεψη ισχύει, το πρόβλημα της ελλείπουσας μάζας δεν μπορεί να εξηγηθεί από την αλλαγή της ίδιας της βαρύτητας, ενισχύοντας την υπόθεση ότι ένα αόρατο συστατικό - η σκοτεινή ύλη - πρέπει να παρέχει την επιπλέον έλξη.

Το μυστήριο της σκοτεινής ύλης

Η κατανόηση του τι είναι στην πραγματικότητα η σκοτεινή ύλη παραμένει μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στη σύγχρονη φυσική.

«Αυτή η μελέτη ενισχύει τα στοιχεία ότι το σύμπαν περιέχει ένα συστατικό της σκοτεινής ύλης», λέει ο Gallardo. «Αλλά ακόμα δεν γνωρίζουμε από τι αποτελείται αυτό το συστατικό».

Οι μελλοντικές παρατηρήσεις της CMB και των μεγαλύτερων ερευνών γαλαξιών θα επιτρέψουν στους φυσικούς και τους αστρονόμους να ελέγξουν τη βαρύτητα με ακόμη μεγαλύτερη ακρίβεια.

«Με τόσα πολλά αναπάντητα ερωτήματα, η βαρύτητα παραμένει ένας από τους πιο συναρπαστικούς τομείς έρευνας. Είναι ένα φυσικά ελκυστικό πεδίο», γελάει ο Gallardo.

www.worldenergynews.gr

https://www.worldenergynews.gr/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B2%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%BD/articles/584250/i-varytita-akolouthei-tous-kanones-tou-neytona-kai-tou-ainstain-akomi-kai-se-kosmiki-klimaka-phys-org

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Πώς σχηματίστηκε το Γκραν Κάνιον; Νέα θεωρία κάνει λόγο για βιβλική πλημμύρα

Στη σημερινή του μορφή, το Γκραν Κάνιον φαίνεται ότι σχηματίστηκε από τα νερά μιας μεγάλης λίμνης που υπερχείλισε.

Το ερώτημα παραμένει εν πολλοίς αναπάντητο εδώ και δεκαετίες: πώς σχηματίστηκε το Γκραν Κάνιον, ένα από τα πιο εντυπωσιακά τοπία του πλανήτη;

Νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο Science εκτιμά ότι το πελώριο φαράγγι άρχισε να παίρνει τη σημερινή του μορφή όταν μια μεγάλη λίμνη υπερχείλισε, οπότε τα ορμητικά νερά χύθηκαν απότομα, διέβρωσαν το έδαφος και άφησαν πίσω τους τις χαράδρες που έκαναν το Γκραν Κάνιον διάσημο.

...

Αν και το φαράγγι πιστεύεται ότι άρχισε να σχηματίζεται πολύ νωρίτερα, ίσως ακόμα και από την εποχή των δεινοσαύρων πριν από 70 εκατ. χρόνια, οι γεωλόγοι συμφωνούν ότι κύριος παράγοντας στον σχηματισμό του ήταν ο ποταμός Κολοράντο.

Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι ο ποταμός ήδη κυλούσε στο δυτικό Κολοράντο πριν από 11 εκατομμύρια χρόνια. Περιέργως, όμως, οι εκβολές του στον Κόλπο της Καλιφόρνια στον Ειρηνικό χρονολογούνται στα περίπου 5 εκατ. χρόνια. Η νέα μελέτη ιχνηλατεί την πορεία του ποταμού την ενδιάμεση περίοδο.

«Το παλιό ερώτημα ήταν: πού κατευθυνόταν ο ποταμός Κολοράντο πριν διασχίσει το Γκραν Κάνιον;» δήλωσε στο Reuters ο Ράιαν Κρόου του Γεωλογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ στο Φλάγκσταφ της Αριζόνα, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

«Γνωρίζαμε εδώ και καιρό ότι ο ποταμός υπήρχε στο δυτικό Κολοράντο πριν από 11 εκατ. χρόνια και ότι δεν διέσχιζε το Γκραν Κάνιον πριν από τα 5,6 εκατ. χρόνια πριν. Όμως μέχρι τώρα γνωρίζαμε ελάχιστα για το πού βρισκόταν κατά τη διάρκεια αυτού του ενδιάμεσου χρονικού διαστήματος», είπε.

Το παρατηρητήριο Skywalk στην Αριζόνα είναι ένα από τα καλύτερα σημεία για να θαυμάσει κανείς το Γκραν Κάνιον (Reuters)

Ζιρκόνιο

Οι ερευνητές συνέλεξαν ιζήματα και απομόνωσαν κρυστάλλους ζιρκονίου, ενός εξαιρετικά ανθεκτικού υλικού που παραμένει αναλλοίωτο ακόμα και για δισεκατομμύρια χρόνια και προσφέρει πληροφορίες για τα πετρώματα μέσα στα οποία σχηματίστηκε. H μελέτη κρυστάλλων από διαφορετικές περιοχές επέτρεψε στους ερευνητές να ιχνηλατήσουν την πορεία του ποταμού.

Προηγούμενες μελέτες υποδεικνύουν ότι οι εκβολές του ποταμού βρίσκονταν κάποτε στις βορειοδυτικές ακτές των ΗΠΑ. Για άγνωστο λόγο, η πορεία του κάποια στιγμή άλλαξε.

Η νέα ανάλυση υποδεικνύει ότι, πριν από περίπου 6,6 εκατ. χρόνια, ο ποταμός Κολοράντο άρχισε να γεμίζει μια μεγάλη κοιλότητα στη βορειοανατολική Αριζόνα, οπότε σχημάτισε μια ρηχή αλλά μεγάλη λίμνη, πλάτους άνω των 150 χιλιομέτρων. Οι ερευνητές την ονόμασαν ανεπίσημα Λίμνη Μπινταχότσι από το όνομα ενός τοπικού γεωλογικού σχηματισμού.

Πριν από περίπου 5,6 εκατ. χρόνια, η λίμνη υπερχείλισε στη δυτική της πλευρά και το νερό άρχισε να ρέει στην περιοχή του Γκραν Κάνιον. Στη συνέχεια γέμισε μια σειρά άλλων λιμνών και υπερχείλισε ξανά για να συνεχίσει την πορεία του, καταλήγοντας στον Κόλπο της Καλιφόρνια πριν από περίπου 4,8 εκατ. χρόνια.

Οι ερευνητές αναγνωρίζουν πάντως ότι άλλοι γεωλογικοί σχηματισμοί μπορεί επίσης να συμμετείχαν στον σχηματισμό του φαραγγιού στη σημερινή μορφή του.

To Γκραν Κάνιον, του οποίου τα τοιχώματα αποτελούνται από ιζηματογενή και ηφαιστειακά πετρώματα ηλικίας έως και 1,8 δισ. ετών, έχει μήκος περίπου 450 χιλιόμετρα, πλάτος μέχρι 29 χιλιόμετρα και βάθος έως 1.860 μέτρα.

Όπως δήλωσε ο Κρόου, «παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι τα τελευταία ένα εκατομμύριο χρόνια ο ποταμός Κολοράντο διαβρώνει τα πετρώματα με έναν μέσο ρυθμό περίπου 100 έως 160 μέτρων ανά εκατομμύριο χρόνια, επομένως η διαδικασία σχηματισμού του φαραγγιού συνεχίζεται»

«Το φαράγγι που βλέπουμε σήμερα είναι το αποτέλεσμα περίπου πέντε εκατομμυρίων ετών διάβρωσης από το ποτάμι» είπε.

https://www.in.gr/2026/04/17/in-science/episthmes/pos-sximatistike-to-gkran-kanion-nea-theoria-kanei-logo-gia-vivliki-plimmyra/#goog_rewarded

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Προδότης ή ήρωας – Η πραγματική ιστορία του Πήλιου Γούση (πολέμησε και σκοτώθηκε στην Έξοδο του Μεσολογγίου)

Μία ημέρα σαν σήμερα, στις 10 Απριλίου 1826, σκοτώθηκε ο Πήλιος Γούσης που έμεινε στην ιστορία ως προδότης αν και μόνο κάτι τέτοιο δεν ήταν

Πριν το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821 ο Γούσης, παρακινούμενος από προσωπικά, πολιτικά και οικονομικά κίνητρα, συνέπραξε με τον Αλή Πασά και τον γιο του Βελή Πασά προκειμένου να «πέσει» το Σούλι στα χέρια των Τούρκων.

...

Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, λοιπόν, το καλοκαίρι του 1803 (και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η τρίτη προσπάθεια του Πασά να καταλάβει την κοινότητα) ο Γούσης ήρθε σε συνεννόηση με τον Βελή Πασά που είχε αναλάβει την στρατιωτική διοίκηση της πολιορκίας του Σουλίου και του πρότεινε ένα σχέδιο για την κατάληψη του ηρωικού χωριού.

Ο Γούσης για αυτή του την προδοσία ζήτησε ως αντάλλαγμα την απελευθέρωση ενός γαμπρού του, που κρατείτο όμηρος, καθώς και την παροχή μεγάλου χρηματικού ποσού, που σύμφωνα πάντα με την παράδοση ήταν περίπου 9.000 γρόσια.

Το σχέδιο θα έμπαινε σε εφαρμογή στα τέλη Σεπτεμβρίου και ο Γούσης θα υποδείκνυε στους Οθωμανούς ένα αφύλακτο μονοπάτι που θα οδηγούσε στο Κούγκι, ώστε να πάρουν τις πλάτες των Σουλιωτών και να τους περικυκλώσουν.

Όταν έγινε η πρωινή επίθεση και οι Σουλιώτες προσπάθησαν ν’ αντιδράσουν δέχθηκαν πυρά από πίσω τους από τους 200 Τούρκους  που είχαν μπει από το βράδυ μέσα στο χωριό με την προδοσία του Πήλιου Γούση.

Τελικά, οι υπερασπιστές του Σουλίου αναγκάζονται να υποχωρήσουν και αντέχουν μέχρι τον Δεκέμβρη του 1803 οπότε και συνθηκολογούν για να ακολουθήσουν όλα τα τραγικά γεγονότα (ο χορός του Ζαλόγγου, η ανατίναξη της μπαρουταποθήκης στο Κούγκι από τον καλόγερο Σαμουήλ κ.α.) που καταγράφηκαν στην ιστορία.

 

Η πραγματική ιστορία και η δικαίωση

Όλα όσα διαβάσατε παραπάνω είναι αυτά με τα οποία μεγαλώσαμε ως παιδιά. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι εντελώς διαφορετική και, μάλιστα, εμπεριέχει και μπόλικο πολιτικό παρασκήνιο. Ο πρώτος που προσπάθησε να καταγράψει την πτώση του Σουλίου ήταν ο Χριστόφορος Περραιβός ο οποίος έγραψε ένα βιβλίο για την ιστορία της ηρωικής κοινότητας. Εκεί μέσα γίνεται και η πρώτη αναφορά στην προδοσία του Πήλιου Γούση.

Ο Περραιβός έγραψε στο βιβλίο του ότι «ο Γεώργιος Μπότσαρης και οι συμπέθεροί του Πήλιος Γούσης και Κουτσονίκας επρόδωσαν στον Αλή Πασά την πατρίδα τους το Σούλι».

Και εδώ ακριβώς είναι και το σημείο κλειδί της «προδοσίας» του Γούση. Μετά το θάνατο του Γεώργιου Τζαβέλλα οι Σουλιώτες προχώρησαν στην εκλογή του νέου τους αρχηγού. Ο Πήλιος Γούσης ήταν ένας από τους υποψήφιους. Ηττήθηκε, ωστόσο, από τον Φώτο τον Τζαβέλλα, γιο του θανόντος οπλαρχηγού. Τότε υποτίθεται πως εξοργισμένος ο Γούσης άρχισε να φωνάζει, να βρίζει (με τη γνωστή αθυροστομία που διέκρινε τους περισσότερους από τους οπλαρχηγούς), να καταριέται και ν’ απειλεί. «Γ**ώ τη μάνα του, όλο οι Τζαβελλαίοι θα κυβερνάνε το Σούλι; Τώρα θα τους δείξω εγώ»!

Ο Περραιβός όταν έγραφε την ιστορία του, ωστόσο, φαίνεται πως δεν ήταν και τόσο αντικειμενικός. Όντας αφοσιωμένος στη «φάρα» των Τζαβελλαίων αντιπαλευόταν με πάθος την αντίστοιχη των Μποτσαραίων στην οποία ήταν προσκείμενος ο Πήλιος Γούσης.

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Ένα χρόνο πριν γράψει τη δεύτερη έκδοση του βιβλίου του, στη Συνέλευση της Κέρκυρας, ο Χ. Περραιβός, ζήτησε από τους Σουλιώτες να τον ορίσουν πληρεξούσιο σε επιτροπή που θα μετέβαινε στη Βιέννη, να ζητήσει τη στήριξη του αυτοκράτορα Αλέξανδρου που βρισκόταν εκεί τότε.

Σύμφωνα με την παράδοση, λοιπόν,  ο Πήλιος Γούσης φαίνεται να τον… κατσάδιασε λέγοντάς του «Περραιβέ, οι Σουλιώται, έχουν άνδρας να υπερασπισθούν τα δίκαιά των»!

Τα παραπάνω φαίνεται να ενισχύει μια ακόμα μικρή αλλά σημαντική λεπτομέρεια. Το βιβλίο του Περραιβού είχε τρεις εκδόσεις. Η πρώτη ήταν το 1803, την ίδια χρονική περίοδο με τα ιστορικά γεγονότα, δηλαδή, και έγινε στο Παρίσι. Σε αυτή την έκδοση, λοιπόν, ως προδότες για την πτώση και την καταστροφή του Σουλίου εμφανίζονται ο Γιώργης Μπότσαρης, ο Παλάσκας, ο Διαμαντής Ζέρβας και ο γέρος Κουτσονίκας.

Πουθενά δεν υπάρχει το όνομα του Γούση το οποίο ως δια μαγείας εμφανίζεται στις επόμενες δυο εκδόσεις, του 1815 και του 1857. Μετά, δηλαδή, από το… κατσάδιασμα στη Συνέλευση της Κέρκυρας!

Οι Σουλιώτες είχαν την ίδια ιδιοσυγκρασία με τους αρχαίους Σπαρτιάτες και σε θέματα προδοσίας ήταν αμείλικτοι. Η τύχη των προδοτών ήταν προδιαγεγραμμένη. Βασανιστήρια και τελικά θάνατος. Προκαλεί, εντύπωση, λοιπόν, πως είναι δυνατόν ένας… προδότης σαν τον Πήλιο Γούση να κυκλοφορεί με άνεση ανάμεσα στους Σουλιώτες, να λαμβάνει μέρος σε κρίσιμες αποφάσεις και κανείς να μη του κάνει τίποτα.

Μετά τη συνθηκολόγηση των Σουλιωτών, ο Γούσης βρέθηκε (το 1820) στην Κέρκυρα και σχεδίασε από κοινού με τους συμπατριώτες του την αντεπίθεση κατά του Αλή πασά.

Επιπλέον, σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς και μελετητές, ο Γούσης (το πραγματικό του όνομα ήταν Πήλιος Πούσμπος) έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας το 1819. Κάτι που δύσκολα θα γινόταν αν ήταν πραγματικός προδότης δεδομένου πως οι μυημένοι ήταν όλοι άνθρωποι απολύτου εμπιστοσύνης.

Επιπλέον, στην πολιορκία και την έξοδο του Μεσολογγίου συμμετείχε και ο Πήλιος Γούσης μαζί με τους υπόλοιπους Σουλιώτες.

Ο Π. Τζιόβας γράφει πως «προτού αρχίσει η δεύτερη πολιορκία του θρυλικού Μεσολογγίου, 65 γυναικόπαιδα οδηγούμενα από τους Θεοδ. Λάμπρου, Λ. Βέικο, Γ. Δράκο και Πήλιο Γούση μπήκαν στην πόλη με τη φροντίδα του φιλικού Αθ. Κεφαλά, ο οποίος καταγόταν από την Πρέβεζα».

Ο Γούσης μετείχε μαζί με τον Κίτσο Τζαβέλλα και 500 μαχητές και στην προσπάθεια διάσωσης της νησίδας Ντολμάς, η οποία τελικά αλώθηκε από τους Τούρκους. Στις 3 Μαρτίου του 1826 μπροστά στο φάσμα της πείνας και μετά από την άλωση του Αιτωλικού, συνήλθαν οι καπεταναίοι στο καλύβι του Ν. Ζέρβα και ο Πήλιος Γούσης, φαμελίτης ο ίδιος, επειδή νόμισε ότι οι μη οικογενειάρχες ήθελαν να φύγουν, τους φοβέρισε με τα παρακάτω λόγια, όπως μας τα περιέσωσε ο επιστήθιος φίλος του Νίκος Κασομούλης: «Πουθενά δεν πηγαίνομεν! Βουνόν (εις ύψος) να το κάμη απ’ έξω, εδώ θα πεθάνωμεν, και όποιου (του) βαστά ο κ**ος ας κάμη αρχήν και βλέπει. Ανατολικόν εδώ δεν το κάμνομεν». Μια σκληρή στάση που, προφανέστατα, ένας προδότης δεν θα τηρούσε.

Ο Πήλιος Γούσης, σκοτώθηκε μια ημέρα σαν σήμερα το 1826 πολεμώντας ηρωικά, αν και τραυματισμένος, στην έξοδο του Μεσολογγίου, όπου είχε καταφύγει ύστερα από πολλές περιπλανήσεις μαζί με πολλούς ακόμα Σουλιώτες. Το όνομα του Πήλιου Γούση είναι, πλέον, χαραγμένο σε έναν από τους τάφους στο Ηρώο Μεσολογγίου.

https://www.reader.gr/san-simera/prodotis-i-iroas-i-pragmatiki-istoria-toy-pilioy-goysi/641761

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...