Ο μαθηματικός νόμος που κρύβεται πίσω από κάθε γλώσσα (βίντεο)

Ένα μοτίβο στη χρήση των λέξεων

Παρότι η ανθρώπινη ομιλία μοιάζει απρόβλεπτη, οι περισσότερες γλώσσες φαίνεται να ακολουθούν έναν συγκεκριμένο μαθηματικό κανόνα, γνωστό ως νόμο του Zipf.

Οι λέξεις δεν χρησιμοποιούνται όλες με την ίδια συχνότητα. Κάποιες, όπως τα άρθρα, εμφανίζονται διαρκώς, ενώ άλλες είναι πολύ πιο σπάνιες. Όταν όμως εξετάζονται μεγάλα κείμενα, η συχνότητα των λέξεων παρουσιάζει ένα εντυπωσιακά σταθερό μοτίβο.

Τι λέει ο νόμος του Zipf;

«Πριν από περίπου 80 χρόνια, ο George Kingsley Zipf ανέφερε μια παρατήρηση σύμφωνα με την οποία η συχνότητα μιας λέξης φαίνεται να είναι μια συνάρτηση δύναμης της σειράς κατάταξής της, η οποία διατυπώνεται ως f(r) ∝ 𝑟𝛼, όπου f* είναι η συχνότητα της λέξης,** r** είναι η σειρά κατάταξης της συχνότητας και** α** είναι ο εκθέτης*», εξηγεί σχετική επιστημονική μελέτη.

Με απλά λόγια, η συχνότερη λέξη εμφανίζεται περίπου δύο φορές περισσότερο από τη δεύτερη, τρεις φορές περισσότερο από την τρίτη και ούτω καθεξής.

Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί σε πολλές γλώσσες, όπως τα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ισπανικά, τα χίντι και τα μανδαρινικά. Έχει επίσης επιβεβαιωθεί σε εκατομμύρια λέξεις της Wikipedia, ενώ εμφανίζεται ακόμη και στο άγνωστο χειρόγραφο Voynich.

Γιατί συμβαίνει;

Μία από τις βασικές ερμηνείες συνδέεται με την «ελάχιστη προσπάθεια». Ο Zipf υποστήριξε: «Οι ομιλητές (ή οι συγγραφείς) προσπαθούν να μειώσουν την προσπάθειά τους χρησιμοποιώντας πιο συχνές λέξεις, ενώ οι ακροατές (ή οι αναγνώστες) επιζητούν τη σαφήνεια μέσω σπανιότερων λέξεων».

Άλλες θεωρίες συνδέουν το φαινόμενο με την αποτελεσματική μετάδοση πληροφοριών ή με ένα είδος «χιονοστιβάδας», όπου οι συχνές λέξεις γίνονται ακόμη συχνότερες.

Παρά τις διαφορετικές ερμηνείες, η ακριβής αιτία του νόμου του Zipf παραμένει μέχρι σήμερα ανοιχτό επιστημονικό ερώτημα.

https://www.pronews.gr/epistimes/o-mathimatikos-nomos-pou-kryvetai-piso-apo-kathe-glossa-vinteo/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

John Christy> Ο βραβευμένος κλιματολόγος υποστηρίζει ότι ένας αιώνας δεδομένων αντικρούει τους ισχυρισμούς για ρεκόρ ζέστης [The Epoch Times]

- Έχουμε τις συστηματικές μετρήσεις στις ΗΠΑ που δείχνουν ότι τα ακραία επίπεδα της δεκαετίας του 1920, του 30 και του 50 όσον αφορά τη θερμότητα ήταν πολύ μεγαλύτερα από αυτά που είναι σήμερα

O Αμερικανός συγγραφέας Mark Twain είχε πει χαρακτηριστικά: «Δεν είναι αυτό που δεν ξέρεις που σε βάζει σε μπελάδες. Είναι αυτό που ξέρεις σίγουρα που απλά δεν είναι έτσι».

Από τον Kevin Stocklin/The Epoch Times

Ομοίως, η εμβάθυνση στα δεδομένα αποκαλύπτει μερικές φορές μια διαφορετική εικόνα από αυτήν που βλέπετε με την πρώτη ματιά. Αναλύοντας αναφορές από περισσότερους από 1.200 μετεωρολογικούς σταθμούς σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, η ανάλυση του πρώην κλιματολόγου του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα, John Christy, αμφισβητεί μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι οι ακραίες υψηλές θερμοκρασίες έχουν γίνει πιο διαδεδομένες.

...

Σύμφωνα με την έκθεσή του, που δημοσιεύθηκε την άνοιξη στο ακαδημαϊκό περιοδικό Theoretical and Applied Climatology, τα δεδομένα δεν δείχνουν αύξηση στις ακραίες θερμοκρασίες. Αντίθετα, δείχνουν ότι οι θερμοκρασίες έχουν γίνει πιο μέτριες τον τελευταίο αιώνα.

«Έχουμε τις συστηματικές μετρήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες που δείχνουν ότι τα ακραία επίπεδα της δεκαετίας του 1920, του 30 και του 50 όσον αφορά τη θερμότητα ήταν πολύ μεγαλύτερα από αυτά που είναι σήμερα», δήλωσε ο John Christy στην εφημερίδα The Epoch Times.

«Ακόμα και όταν συμπεριλάβετε τα δυτικά μέρη της χώρας που σήμερα βιώνουν τη “δεκαετία του 1930”, η υπόλοιπη χώρα δεν ακολουθεί το ίδιο σενάριο. Συνολικά, δεν έχετε ένα ακραίο φαινόμενο σε ολόκληρη τη χώρα».

Η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) δήλωσε ότι οι μέσες θερμοκρασίες έχουν αυξηθεί κατά 2 βαθμούς Φαρενάιτ από το 1850 και ότι αυτή η αύξηση έχει επιταχυνθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Σύμφωνα με την NOAA, το έτος 2024 ήταν το θερμότερο έτος από τότε που ξεκίνησαν τα παγκόσμια αρχεία το 1850 και ότι τα 10 θερμότερα έτη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου σημειώθηκαν όλα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας από το 2015 έως το 2024.

Όσον αφορά την αιτία, η NOAA δήλωσε ότι «η μέση θερμοκρασία της επιφάνειας της Γης αυξάνεται επειδή τα αέρια του θερμοκηπίου που παράγονται από τον άνθρωπο προκαλούν την απορρόφηση περισσότερης ενέργειας από όση ακτινοβολεί πίσω στο διάστημα».

Η μελέτη του Christy, ωστόσο, δείχνει ότι, αντί να υπάρχει αύξηση των ακραίων καιρικών φαινομένων, έχει παρατηρηθεί μια συνολική μείωση των θερμοκρασιών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε αντίθεση με την αξιολόγηση της NOAA, η ανάλυση του Christy δείχνει λιγότερες ακραίες υψηλές και ακραίες χαμηλές θερμοκρασίες από το 1899.

Αλγόριθμοι και Ακραία φαινόμενα

Δεδομένου ότι ο Christy και η NOAA εξετάζουν τα ίδια δεδομένα, πώς μπορεί να υπάρχει τόσο μεγάλη απόκλιση;

Η διαφορά πηγάζει από δύο κύριους παράγοντες, λέει ο Christy. Πρώτον, το διάγραμμα της NOAA δείχνει τις μέσες ετήσιες θερμοκρασίες, ενώ ο Christy επικεντρώθηκε στις υψηλότερες και χαμηλότερες καταγεγραμμένες θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια των θερμότερων και ψυχρότερων εποχών. Τα ακραία, είπε, είναι πιο σχετικά με την επιστήμη του κλίματος επειδή θέτουν τα «περιβαλλοντικά όρια» στα οποία ζουν τα φυτά και τα ζώα.

Ο δεύτερος λόγος για τα διαφορετικά αποτελέσματα, είπε ο Christy, είναι ότι η NOAA χρησιμοποιεί αλγόριθμους που εξαλείφουν σημεία δεδομένων που πιστεύει ότι θα μπορούσαν να είναι σφάλματα ή ανωμαλίες.

Η έρευνα του Christy περιελάμβανε την επανεξέταση των αρχικών αναφορών και τη συλλογή των ακραίων σημείων δεδομένων που η NOAA είχε αφαιρέσει από τους υπολογισμούς της.

Περιλαμβάνει περισσότερο από έναν αιώνα αναφορών μετεωρολογικών σταθμών, από πρώιμες χειρόγραφες σημειώσεις του Σώματος Διαβιβάσεων του Στρατού και της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας έως μετρήσεις που λαμβάνουν οι στρατιωτικές και ομοσπονδιακές υπηρεσίες σήμερα, οι οποίες συλλέγονται όλες σε ένα κεντρικό δίκτυο που διαχειρίζεται η NOAA.

Τα στοιχεία της NOAA έθεσαν ερωτήματα και οδήγησαν σε περισσότερη έρευνα, είπε ο Christy, επειδή ορισμένα από αυτά που δείχνουν τα δεδομένα της NOAA ως πρόσφατα ρεκόρ δεν ταιριάζουν με αυτά που θυμόταν ο ίδιος πό τη δική του εμπειρία.

«Όταν έψαχνα τα ομοσπονδιακά δεδομένα που είναι ψηφιοποιημένα, παρατήρησα ότι ο ιστότοπος της κυβέρνησης αναφέρει ότι η πιο ζεστή θερμοκρασία στο Newport του Oregon στην ιστορία ήταν 94 βαθμοί (34.44°C)», είπε ο Christy.

«Ήξερα πολύ περισσότερα για τη Δυτική Ακτή επειδή μεγάλωσα εκεί».

Έτσι, επέστρεψε στις αρχικές χειρόγραφες μετρήσεις θερμοκρασίας για αυτήν την τοποθεσία και βρήκε όχι μόνο μια ένδειξη 100 βαθμών (37.78°C) τον Ιούνιο του 1925, αλλά και 10 άλλες ημέρες θερμότερες από τους 94 βαθμούς (34.44°C) στο Newport. Ενσωμάτωσε αυτούς τους αριθμούς που έλειπαν και στη συνέχεια έκανε το ίδιο για άλλες αναφορές από τους περισσότερους από 1.200 σταθμούς σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Χειρόγραφα αρχεία δείχνουν καθημερινές ακραίες θερμοκρασίες στο Newport του Oregon το 1925. Τα αρχεία εδώ δείχνουν μια ένδειξη 100 βαθμών (37.78°C) τον Ιούνιο του 1925, αντικρούοντας τα κυβερνητικά στοιχεία που αναφέρουν ότι η υψηλότερη θερμοκρασία για την περιοχή ήταν 94 βαθμοί (34.44°C), δήλωσε ο κλιματολόγος John Christy. Εθνικά Κέντρα Περιβαλλοντικών Πληροφοριών

Για να επιβεβαιώσει ότι αυτές οι ακραίες θερμοκρασίες δεν ήταν λάθος, ο Christy διασταύρωσε τα ευρήματά του με άλλους κοντινούς σταθμούς για να επιβεβαιώσει ότι λάμβαναν παρόμοιες μετρήσεις.

«Αυτό απαιτεί τεράστια χειροκίνητη παρέμβαση, κάτι που δεν έχουμε σήμερα, επειδή όλα γίνονται με τεχνητή νοημοσύνη ή έναν αλγόριθμο υπολογιστή», είπε. Αλλά χωρίς τα αρχικά δεδομένα, «δεν μπορείς να καταλάβεις την πραγματική φύση του κλίματος και το είδος των γρήγορων ακραίων φαινομένων που πραγματικά συμβαίνουν».

«Το σύνολο δεδομένων μου είναι πολύ πιο πλήρες από αυτό που παρέχει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση στους επιστημονικούς ερευνητές», είπε ο Christy.

Η Monica Allen, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων της NOAA, δήλωσε ότι «η NOAA δεν σχολιάζει τα ευρήματα εξωτερικών μελετών», αλλά δήλωσε ότι «η NOAA χρησιμοποιεί επιστημονικά ελεγμένους αλγόριθμους διασφάλισης ποιότητας για τον εντοπισμό και την επισήμανση πιθανώς εσφαλμένων παρατηρήσεων και για την ανίχνευση απότομων αλλαγών στα ιστορικά δεδομένα ενός σταθμού που μπορεί να οφείλονται σε μη φυσικούς παράγοντες, όπως μια μετακίνηση σταθμού ή μια αλλαγή οργάνων».

«Η NOAA λαμβάνει επίσης πληροφορίες από τους χρήστες μας για τον εντοπισμό, την αναθεώρηση και την τεκμηρίωση εσφαλμένων παρατηρήσεων σε ιστορικά σύνολα δεδομένων», δήλωσε στην εφημερίδα The Epoch Times.

Ωστόσο, ενσωματώνοντας εκ νέου δεδομένα που αφαίρεσαν οι αλγόριθμοι και εστιάζοντας σε ακραίες θερμοκρασίες αντί για μέσους όρους, η ανάλυση του Christy δείχνει ότι η περίοδος με τις πιο ακραίες υψηλές θερμοκρασίες ήταν η δεκαετία του 1930, όχι οι πρόσφατες δεκαετίες όπως αναφέρεται συχνά.

Τα περιστατικά ακραίας ζέστης δεν έχουν αυξηθεί σημαντικά τον τελευταίο αιώνα, δήλωσε ο Christy, και υπάρχουν λιγότερα περιστατικά ακραίου ψύχους. Το γεγονός ότι οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες γίνονται πιο ήπιες είναι ο κύριος λόγος που ανεβαίνουν οι μέσες θερμοκρασίες.

Αστικοποίηση και Απελευθέρωση Θερμότητας κατά τη Νύχτα

Επιπλέον, η πλειονότητα των αυξήσεων της θερμοκρασίας που διαπίστωσε ο Christy σημειώθηκε τη νύχτα, με τις θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας να παραμένουν σε μεγάλο βαθμό σταθερές. Υπέθεσε ότι αυτό υποδηλώνει μια επιρροή διαφορετική από τις εκπομπές CO2.

«Οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της νύχτας έχουν αυξηθεί τα τελευταία 120 χρόνια», είπε ο Christy.

«Αυτό οφείλεται στην ανθρώπινη ανάπτυξη γύρω από τους μετεωρολογικούς σταθμούς, επειδή οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της νύχτας είναι πολύ πιο ευαίσθητες στην αστικοποίηση – χώροι στάθμευσης, κτίρια, απομάκρυνση δασών και ούτω καθεξής – από τις θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας».

Κατά τον τελευταίο αιώνα, πολλές τοποθεσίες όπου ελήφθησαν μετρήσεις θερμοκρασίας έχουν επηρεαστεί από την αστικοποίηση και την εξάπλωση των προαστίων, με την κατασκευή κατασκευών από άσφαλτο και σκυρόδεμα σε πρώην αγροτικές περιοχές, είπε.

Αυτές οι κατασκευές απορροφούν θερμότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας και την απελευθερώνουν τη νύχτα, εκτός από την απομάκρυνση δέντρων που κάποτε παρείχαν σκιά.

«Δεν μπορείτε να το αποδώσετε μόνο στα αέρια του θερμοκηπίου, επειδή η αστική επίδραση είναι τόσο προφανής σε αυτούς τους σταθμούς», είπε.

«Δεν χρειάζονται πολλά για να φτιάξεις μια αστική θερμική νησίδα — μπορείς απλώς να χτίσεις ένα πάρκινγκ δίπλα σε έναν αγροτικό σταθμό και έχεις ξεκινήσει μια αστική θερμική νησίδα.»

Τα πρότυπα θερμοκρασίας είναι ανομοιόμορφα στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τα κύματα καύσωνα να είναι σήμερα πιο διαδεδομένα στις δυτικές πολιτείες, αλλά λιγότερο στις ανατολικές πολιτείες από ό,τι τον 20ό αιώνα, είπε ο Christy.

Ωστόσο, οι αναφορές των MME επικεντρώνονται σε περιοχές με τις υψηλότερες θερμοκρασίες, ενισχύοντας την αντίληψη του κοινού ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα αυξάνονται σε ολόκληρη τη χώρα.

Η διακριτική αντίληψη των καιρικών προτύπων ήταν μια εμμονή για τον Christy από τα εφηβικά του χρόνια, μεγαλώνοντας στο Fresno της Καλιφόρνια, και συνέχισε κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο κολέγιο σπουδάζοντας μαθηματικά.

Μετά την αποφοίτησή του, ο Christy εργάστηκε στην εγκατάσταση μετεωρολογικών σταθμών στην Αφρική, στη συνέχεια απέκτησε διδακτορικό στη κλιματική δυναμική από το Πανεπιστήμιο του Illinois και αργότερα πέρασε δεκαετίες διδάσκοντας σε φοιτητές ατμοσφαιρική επιστήμη στο Πανεπιστήμιο της Alabama.

Μαζί με τον συν-συγγραφέα Roy W. Spencer, ο Christy τιμήθηκε με το Μετάλλιο Εξαιρετικών Επιστημονικών Επιτευγμάτων της NASA το 1991, καθώς και με ένα ειδικό βραβείο από την Αμερικανική Μετεωρολογική Εταιρεία το 1996 «για την ανάπτυξη μιας παγκόσμιας, ακριβούς καταγραφής της θερμοκρασίας της Γης από λειτουργικούς δορυφόρους σε πολική τροχιά, προωθώντας ουσιαστικά την ικανότητά μας να παρακολουθούμε το κλίμα».

Συνέβαλε επίσης σε εκθέσεις της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή τη δεκαετία του 1990.

«Μπορώ να ανατρέξω σε αρχεία που κατέγραψα πριν από 60 χρόνια», είπε ο Christy, «οπότε κατά μία έννοια, έχω βιώσει ένα σωρό κλιματικά προβλήματα στη ζωή μου από πρώτο χέρι».

Ξεπερνώντας τις Αντιρρήσεις

Η δημοσίευση των πιο πρόσφατων ευρημάτων του σε ακαδημαϊκό περιοδικό δεν ήταν εύκολη υπόθεση.

«Οι κριτές προσπάθησαν να βρουν οτιδήποτε μπορούσαν για να την απορρίψουν, και η αρνητική κριτική της απαιτεί πολύ χρόνο και πολλή προσπάθεια», είπε o Christy.

«Έπρεπε να ξεπεράσω πολλές αντιρρήσεις και έπρεπε να έχω κάποια πειθώ περνώντας επανειλημμένα από μια διαδικασία, δείχνοντάς τους: “Αυτή είναι η αντίρρησή σας, έχω ελέγξει την αντίρρησή σας, είναι λανθασμένη”. Υπήρξαν και άλλες εργασίες που απλώς δεν μπορέσαμε ποτέ να δημοσιεύσουμε. Αυτό είναι ατυχές γιατί αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος δεν έχει την ευκαιρία να δει τα αποτελέσματα αυτού του είδους έρευνας».

Το αν τα ευρήματά του θα επηρεάσουν τις απόψεις των Αμερικανών για την κλιματική αλλαγή είναι αβέβαιο, είπε.

«Αν η πολιτική σας άποψη είναι ότι τα ακραία φαινόμενα χειροτερεύουν όλο και περισσότερο, και αυτό είναι σχεδόν σαν θρησκεία, δεν μπορείτε πραγματικά να αλλάξετε γνώμη για όλο αυτό», είπε ο Christy.

«Αλλά αν είστε κάποιος που απλώς εξετάζει ψύχραιμα τις πληροφορίες, ο ρόλος μου τα τελευταία 50 χρόνια ήταν να δημιουργώ σύνολα δεδομένων όσο καλύτερα μπορώ, ώστε να μπορούμε να θέτουμε ερωτήματα σχετικά με αυτά τα σύνολα δεδομένων, σχετικά με αυτά τα είδη ζητημάτων».

Η NOAA διαθέτει έναν πλούτο δεδομένων στους επιστήμονες για ανάλυση χρησιμοποιώντας τις δικές της μεθόδους.

Χρησιμοποιεί το πρόγραμμα nClimGrid-Daily για την ανάλυση δεδομένων που προέρχονται από το σύνολο δεδομένων του Παγκόσμιου Ιστορικού Δικτύου Κλιματολογίας-Daily, δήλωσε η Allen της NOAA.

«Αυτό το σύνολο δεδομένων χρησιμοποιεί ένα ευρύ σύνολο ημερήσιων σταθμών στην ανάλυση των θερμοκρασιών των ΗΠΑ και επιτρέπει στην NOAA, την κοινότητα χρηστών και την επιστημονική κοινότητα να εξετάσουν το πλήρες εύρος των δεδομένων μας», πρόσθεσε.

Οι μέσες θερμοκρασίες και οι ακραίες θερμοκρασίες «παρέχουν συμπληρωματικές επιστημονικές γνώσεις», δήλωσε η Allen.

«Οι μέσες θερμοκρασίες καθορίζουν τις ιστορικές γραμμές βάσης που χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό ακραίων συνθηκών. Οι ακραίες θερμοκρασίες βοηθούν στην αντιμετώπιση των κινδύνων που προκύπτουν από γεγονότα όπως τα κύματα καύσωνα και ψύχους», είπε.

Παρά τα άφθονα δεδομένα που παρέχει η NOAA, ο Christy πιστεύει ότι είναι δύσκολο για τους ακαδημαϊκούς που αμφισβητούν τις επικρατούσες αφηγήσεις για το κλίμα να εξασφαλίσουν επιχορηγήσεις ή να δημοσιευτούν. «Σε ένα ζήτημα όπως η κλιματική αλλαγή, είναι σχεδόν τόσο μισαλλόδοξο όσο γίνεται», είπε.

«Αλλά είμαι ευγνώμων που βρίσκομαι εδώ στην Alabama όπου εξακολουθείς να έχεις τη δυνατότητα να κάνεις ερωτήσεις και να εξετάζεις τα πραγματικά δεδομένα και να μην απολυθείς γι’ αυτό.»

https://kourdistoportocali.com/news-desk/john-christy-gt-o-vraveymenos-klimatologos-ypostirizei-oti-enas-aionas-dedomenon-antikroyei-toys-ischyrismoys-gia-rekor-zestis-the-epoch-times/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Το κοινό στοιχείο όσων ζουν μέχρι τα 100 δεν έχει να κάνει με διατροφή ή άσκηση, υποστηρίζει μελέτη

Ένα στοιχείο που συχνά παραβλέπεται στις έρευνες εντόπισε νέα μελέτη για τη μακροζωία

Rawpixel.com/Magnific

Η διατροφή, η άσκηση και οι κοινωνικές σχέσεις θεωρούνται βασικοί παράγοντες στη μακροζωία. Ωστόσο, νέα έρευνα από τη Σαρδηνία υποδεικνύει ότι σημαντικό ρόλο μπορεί να παίζει και ένα στοιχείο που συχνά παραβλέπεται: η προσωπικότητα.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε κατοίκους της Σαρδηνίας, μιας από τις περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί «Μπλε Ζώνες», επειδή εμφανίζουν υψηλά ποσοστά μακροζωίας και μεγάλο αριθμό ανθρώπων που φτάνουν ή ξεπερνούν τα 100 χρόνια ζωής, αναφέρει το Science Alert.

...

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την ψυχολόγο Μαρία Κιάρα Φαστάμε από το Πανεπιστήμιο του Κάλιαρι στην Ιταλία, εξέτασαν κατά πόσο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας συνδέονται με την ψυχολογική ευεξία, την ποιότητα ζωής και έναν πιο δραστήριο τρόπο ζωής κατά την τρίτη ηλικία.

Στην έρευνα συμμετείχαν 125 άτομα ηλικίας από 71 έως 101 ετών. Από αυτά, τα 55 ζούσαν στη Μπλε Ζώνη της Σαρδηνίας, ενώ τα υπόλοιπα 70 προέρχονταν από γειτονική περιοχή εκτός της ζώνης. Οι δύο πληθυσμοί είχαν παρόμοιο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτισμικό υπόβαθρο, καθώς και πρόσβαση στο ίδιο δημόσιο σύστημα υγείας.

5 βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας

Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε τεστ, ερωτηματολόγια και συνεντεύξεις σχετικά με τη σωματική και ψυχική τους υγεία, τις καθημερινές τους δραστηριότητες, τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους. Παράλληλα αξιολογήθηκαν με βάση τα πέντε βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας: εξωστρέφεια, δεκτικότητα σε νέες εμπειρίες, ευσυνειδησία, προσήνεια και νευρωτισμός

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα ήταν ότι οι κάτοικοι της Μπλε Ζώνης δεν εμφάνιζαν σημαντικά καλύτερη ποιότητα ζωής σε σχέση με όσους ζούσαν εκτός αυτής. Παρουσίαζαν, όμως, πολύ υψηλότερα επίπεδα δεκτικότητας σε νέες εμπειρίες.

Το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό συνδέεται με την περιέργεια, τη διάθεση για μάθηση, το ενδιαφέρον για νέες ιδέες και την προθυμία δοκιμής διαφορετικών δραστηριοτήτων. Οι κάτοικοι της Μπλε Ζώνης εμφάνισαν επίσης καλύτερες δεξιότητες αντιμετώπισης δυσκολιών, μεγαλύτερη συναισθηματική επάρκεια και περισσότερη ενασχόληση με δραστηριότητες που κρατούν ενεργό το μυαλό ή το σώμα.

Στο σύνολο των συμμετεχόντων, όσοι είχαν μεγαλύτερη δεκτικότητα σε νέες εμπειρίες παρουσίαζαν καλύτερη ψυχολογική ευεξία και αφιέρωναν περισσότερο χρόνο σε χόμπι. Τα υψηλότερα επίπεδα ευσυνειδησίας συνδέονταν με μεγαλύτερη ικανοποίηση από τη ζωή και καλύτερη διαχείριση των προβλημάτων. Αντίθετα, ο αυξημένος νευρωτισμός συσχετίστηκε με χαμηλότερη ποιότητα ζωής.

Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι η προσωπικότητα πιθανότατα δεν επηρεάζει άμεσα τη μακροζωία. Μπορεί, όμως, να διαμορφώνει συνήθειες που ευνοούν την υγιή γήρανση. Ένας περίεργος και ανοιχτός άνθρωπος είναι πιθανότερο να αναζητά νέες εμπειρίες, να διατηρεί κοινωνικές επαφές, να μαθαίνει, να ασχολείται με χόμπι και να παραμένει δραστήριος.

Η μελέτη ήταν μικρή και παρατηρητική, επομένως δεν μπορεί να αποδείξει ότι συγκεκριμένα χαρακτηριστικά προκαλούν καλύτερη γήρανση. Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό International Journal of Applied Positive Psychology, ενισχύουν πάντως την άποψη ότι η ψυχολογία μπορεί να λειτουργεί συμπληρωματικά προς τη διατροφή, την άσκηση και την κοινωνική ζωή.

https://www.cnn.gr/kosmos/story/544781/to-koino-stoixeio-oson-zoun-mexri-ta-100-den-exei-na-kanei-me-diatrofi-i-askisi-ypostirizei-meleti

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Το αρχαίο θαλάσσιο σκουλήκι που κρύβει στα σαγόνια του τα «βιο-μέταλλα» του μέλλοντος

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια μοναδική φυσική δομή που μπορεί να οδηγήσει σε νέα υπερανθεκτικά υλικά

Ένα μικροσκοπικό θαλάσσιο σκουλήκι που ζει στα βάθη των ωκεανών εδώ και εκατομμύρια χρόνια ίσως κρατά το μυστικό για μια νέα γενιά υπερανθεκτικών υλικών.

...

Το είδος Perinereis cultrifera, ένας αρπακτικός δακτυλιοσκώληκας, έχει τραβήξει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας εξαιτίας της μοναδικής κατασκευής των σαγονιών του.

Τα όργανά του είναι τόσο σκληρά και ανθεκτικά, ώστε οι ερευνητές τα χαρακτηρίζουν ως μια νέα κατηγορία φυσικών υλικών: τα «βιο-μέταλλα».

Σε αντίθεση με τα συνηθισμένα βιολογικά υλικά, όπως τα οστά ή τα κοχύλια που βασίζονται κυρίως στο ασβέστιο, τα σαγόνια αυτού του σκουληκιού αποτελούνται από έναν ιδιαίτερο συνδυασμό πρωτεϊνών και μεταλλικών ιόντων.

Αυτή η μοναδική σύνθεση επιτρέπει στο ζώο να διαθέτει εξαιρετικά ανθεκτικά δόντια, ικανά να δαγκώνουν και να συνθλίβουν σκληρή λεία χωρίς να φθείρονται εύκολα.

Η δύναμη κρύβεται στη μικροσκοπική δομή

Ερευνητές από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης και το Πανεπιστήμιο της Βιέννης εξέτασαν λεπτομερώς τα σαγόνια του σκουληκιού, χρησιμοποιώντας προηγμένες τεχνικές μέτρησης της σκληρότητας και ανάλυσης της εσωτερικής τους δομής.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα μεταλλικά στοιχεία δεν κατανέμονται ομοιόμορφα. Αντίθετα, συγκεντρώνονται κυρίως στις άκρες των σαγονιών, εκεί όπου ασκείται η μεγαλύτερη πίεση κατά το δάγκωμα.

Αυτός ο έξυπνος φυσικός σχεδιασμός κάνει τις άκρες ιδιαίτερα σκληρές, ενώ παράλληλα διατηρεί την απαραίτητη ευελιξία ώστε το υλικό να μην σπάει.

Οι επιστήμονες εντόπισαν επίσης ένα φαινόμενο που μέχρι σήμερα είχε παρατηρηθεί κυρίως σε καθαρά μέταλλα, όπως ο χαλκός και ο άργυρος. Πρόκειται για μια ιδιότητα κατά την οποία ένα υλικό γίνεται πιο δύσκολο να παραμορφωθεί όσο μικρότερη είναι η περιοχή στην οποία ασκείται πίεση.

Από το βυθό στα εργαστήρια του μέλλοντος

Η ανακάλυψη αυτή δεν αποτελεί απλώς μια περιέργεια από τον κόσμο της φύσης. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο το σκουλήκι κατασκευάζει τα σαγόνια του μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία νέων τεχνητών υλικών.

Τα λεγόμενα βιο-μέταλλα θα μπορούσαν στο μέλλον να χρησιμοποιηθούν σε τομείς όπως η ιατρική, η κατασκευή ανθεκτικών εργαλείων, τα εμφυτεύματα, αλλά ακόμη και η αεροναυπηγική.

Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι ότι η φύση δημιουργεί αυτά τα εξαιρετικά ανθεκτικά υλικά χωρίς τις ακραίες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης που απαιτούνται στις βιομηχανικές διαδικασίες.

Οι ερευνητές συνεχίζουν να μελετούν και άλλους οργανισμούς, αναζητώντας παρόμοιους μηχανισμούς που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε τεχνολογικές εφαρμογές.

Ένα μικρό πλάσμα του ωκεανού, που για εκατομμύρια χρόνια χρησιμοποιεί τα σαγόνια του για να επιβιώσει, ίσως αποτελέσει τελικά την έμπνευση για τα υλικά της επόμενης γενιάς.

https://www.pronews.gr/perivallon/fysi/to-arxaio-thalassio-skouliki-pou-kryvei-sta-sagonia-tou-ta-vio-metalla-tou-mellontos/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Νέα έρευνα συνδέει τη δύναμη λαβής με τον κίνδυνο άνοιας

Μια νέα επιστημονική μελέτη από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα υποστηρίζει ότι η μειωμένη δύναμη λαβής των χεριών ίσως αποτελεί ένα από τα πρώτα σημάδια γνωστικής εξασθένησης, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εξελιχθεί σε άνοια.

Τι έδειξε η έρευνα

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι για κάθε μείωση της δύναμης λαβής κατά πέντε κιλά, η πιθανότητα σοβαρής γνωστικής έκπτωσης αυξανόταν κατά περίπου 18%.

...

Για λόγους σύγκρισης, ένας υγιής άνδρας ηλικίας περίπου 30 ετών διαθέτει, κατά μέσο όρο, δύναμη λαβής γύρω στα 40 κιλά.

Τα ευρήματα της μελέτης, που δημοσιεύθηκαν στο Journal of Alzheimer's Disease, υποδεικνύουν ότι η αξιολόγηση της δύναμης των χεριών θα μπορούσε να ενταχθεί στις εξετάσεις που πραγματοποιούνται για την ανίχνευση πιθανών προβλημάτων γνωστικής λειτουργίας.

Μια απλή εξέταση

Ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Ryan McGrath, επισημαίνει ότι η μέτρηση της δύναμης λαβής είναι μια εύκολη, γρήγορη και μη επεμβατική διαδικασία.

Στο ιατρείο πραγματοποιείται με τη βοήθεια ενός δυναμόμετρου χειρός, στο οποίο ο εξεταζόμενος πιέζει όσο πιο δυνατά μπορεί αρκετές φορές. Αντίστοιχα, κάποιος μπορεί να εκτιμήσει τη δύναμη των χεριών του και στο σπίτι χρησιμοποιώντας ειδικό ελατήριο ενδυνάμωσης, το οποίο κυκλοφορεί ευρέως στην αγορά ή υπάρχει στα περισσότερα γυμναστήρια.

Η σημασία της μυϊκής δύναμης

Οι ειδικοί υπενθυμίζουν ότι η μείωση της μυϊκής δύναμης αποτελεί φυσιολογικό μέρος της γήρανσης. Ωστόσο, η διατήρηση της δύναμης των χεριών είναι σημαντική όχι μόνο για την εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων, αλλά και ως πιθανός δείκτης της συνολικής υγείας.

Η τακτική σωματική άσκηση και η ενδυνάμωση των μυών μπορούν να συμβάλουν στη διατήρηση της λειτουργικότητας του οργανισμού καθώς μεγαλώνουμε.

Παρότι η μειωμένη δύναμη λαβής δεν αποτελεί από μόνη της διάγνωση άνοιας, οι επιστήμονες τονίζουν ότι μπορεί να λειτουργήσει ως ένα χρήσιμο προειδοποιητικό σημάδι, το οποίο θα πρέπει να αξιολογείται σε συνδυασμό με άλλα συμπτώματα και την κλινική εικόνα κάθε ατόμου.

https://www.alfavita.gr/koinonia/552882_nea-ereyna-syndeei-ti-dynami-labis-me-ton-kindyno-anoias

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Επαναστατικό επίθεμα κατά του καρκίνου: Μειώνει τους όγκους έως 97% μέσα σε 10 μέρες

Απελευθερώνει ιόντα χαλκού απευθείας στην περιοχή του όγκου

Επιστήμονες ανέπτυξαν ένα καινοτόμο επίθεμα δέρματος το οποίο σε πειραματικές δοκιμές σε ζώα,  οδήγησε σε μείωση των όγκων έως και 97% μέσα σε μόλις 10 ημέρες.

Η μέθοδος βασίζεται στην ενεργοποίηση του επιθέματος μέσω χαμηλής ισχύος λέιζερ, το οποίο απελευθερώνει ιόντα χαλκού απευθείας στην περιοχή του όγκου, στοχεύοντας τα καρκινικά κύτταρα, ενώ παράλληλα αφήνει ανεπηρέαστους τους υγιείς ιστούς γύρω από αυτόν.

...

Οι ερευνητές αναφέρουν επίσης ότι δεν παρατηρήθηκαν ενδείξεις μετάστασης κατά τη διάρκεια των δοκιμών, στοιχείο που θεωρείται ιδιαίτερα ενθαρρυντικό για τη συνέχεια της έρευνας.

Ωστόσο, τονίζεται ότι τα αποτελέσματα βρίσκονται ακόμη σε προκλινικό στάδιο, καθώς οι δοκιμές έχουν πραγματοποιηθεί αποκλειστικά σε ζωικά μοντέλα και δεν έχουν δοκιμαστεί σε ανθρώπους.

Παρά τα πρώιμα δεδομένα, η συγκεκριμένη τεχνολογία θεωρείται πολλά υποσχόμενη, καθώς στο μέλλον θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες, λιγότερο επεμβατικές και πιο στοχευμένες θεραπείες κατά του καρκίνου.

https://www.pronews.gr/ygeia/epanastatiko-epithema-kata-tou-karkinou-meionei-tous-ogkous-eos-97-mesa-se-10-meres/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...