Η μυστηριώδης «πόρτα» στη Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας που παραμένει κλειστή εδώ και 4.500 χρόνια

Ένα άγνωστο πέρασμα στην «καρδιά» του αρχαίου αιγυπτιακού μνημείου συνεχίζει να προκαλεί ερωτήματα.

Για χιλιάδες χρόνια η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας στην Αίγυπτο παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της ανθρωπότητας.

Παρά τις αμέτρητες έρευνες, υπάρχουν ακόμη σημεία στο εσωτερικό της που δεν έχουν αποκαλυφθεί πλήρως.

Ανάμεσα σε αυτά βρίσκεται μια μυστηριώδης μικρή «πόρτα» ή σφραγισμένη είσοδος, η οποία έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον αρχαιολόγων και ερευνητών για δεκαετίες.

...

Μια άγνωστη είσοδος μέσα στην πυραμίδα

Η Μεγάλη Πυραμίδα κατασκευάστηκε πριν από περίπου 4.500 χρόνια ως τάφος του φαραώ Χέοπα και αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.

Στο εσωτερικό της υπάρχουν στενοί διάδρομοι και μικρά περάσματα, ορισμένα από τα οποία παραμένουν δύσκολο να εξερευνηθούν λόγω του μεγέθους και της κατασκευής τους.

Σε έναν από αυτούς τους διαδρόμους εντοπίστηκαν μικρές πέτρινες κατασκευές που μοιάζουν με πόρτες, όμως δεν οδηγούν σε κάποιο γνωστό δωμάτιο.

Η «πόρτα» που προβλημάτισε τους επιστήμονες

Οι συγκεκριμένες δομές ανακαλύφθηκαν αρχικά τον 19ο αιώνα, όμως η σύγχρονη τεχνολογία επέτρεψε στους ερευνητές να τις μελετήσουν καλύτερα.

Ρομποτικές κάμερες και ειδικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν για να εξετάσουν τα στενά περάσματα χωρίς να προκληθούν ζημιές στο μνημείο.

Πίσω από μία από αυτές τις πέτρινες πλάκες εντοπίστηκε ένας μικρός κενός χώρος, όμως το πραγματικό του περιεχόμενο παραμένει αντικείμενο έρευνας.

Τι μπορεί να βρίσκεται πίσω;

Οι επιστήμονες έχουν προτείνει διάφορες θεωρίες.

Μία πιθανότητα είναι ότι οι κατασκευές αυτές είχαν κατασκευαστικό ή συμβολικό χαρακτήρα και δεν οδηγούσαν απαραίτητα σε κάποιο κρυφό δωμάτιο.

Άλλοι ερευνητές θεωρούν ότι μπορεί να αποτελούν μέρος ενός συστήματος που σχετιζόταν με τις θρησκευτικές αντιλήψεις των αρχαίων Αιγυπτίων για το ταξίδι του φαραώ στη μετά θάνατον ζωή.

Οι θεωρίες και οι μύθοι

Όπως συμβαίνει με πολλά αρχαία μνημεία, η άγνωστη λειτουργία αυτών των «θυρών» δημιούργησε πολλές θεωρίες.

Κάποιοι μιλούν για κρυμμένους θαλάμους με θησαυρούς ή αρχαία αντικείμενα, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για συμβολικές κατασκευές χωρίς πρακτική χρήση.

Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει απόδειξη για κάποια εντυπωσιακή ανακάλυψη πίσω από αυτές.

Η τεχνολογία ανοίγει νέους δρόμους

Οι σύγχρονες μέθοδοι έρευνας επιτρέπουν στους επιστήμονες να εξερευνούν αρχαία μνημεία χωρίς να τα καταστρέφουν.

Με τη χρήση ρομπότ, σαρωτών και νέων τεχνικών απεικόνισης, η Μεγάλη Πυραμίδα συνεχίζει να αποκαλύπτει μικρά κομμάτια από τα μυστικά της.

Ένα μυστήριο που παραμένει ζωντανό

Παρά την πρόοδο της αρχαιολογίας, η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας εξακολουθεί να κρύβει ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθεί.

Μια μικρή πέτρινη πόρτα, κλειστή για χιλιάδες χρόνια, υπενθυμίζει ότι ακόμη και ένα από τα πιο μελετημένα μνημεία της Γης μπορεί να κρατά καλά κρυμμένα μυστικά.

https://www.pronews.gr/x-files/i-mystiriodis-porta-sti-megali-pyramida-tis-gkizas-pou-paramenei-kleisti-edo-kai-4-500-xronia/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Το αρχαίο θαλάσσιο σκουλήκι που κρύβει στα σαγόνια του τα «βιο-μέταλλα» του μέλλοντος

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια μοναδική φυσική δομή που μπορεί να οδηγήσει σε νέα υπερανθεκτικά υλικά

Ένα μικροσκοπικό θαλάσσιο σκουλήκι που ζει στα βάθη των ωκεανών εδώ και εκατομμύρια χρόνια ίσως κρατά το μυστικό για μια νέα γενιά υπερανθεκτικών υλικών.

...

Το είδος Perinereis cultrifera, ένας αρπακτικός δακτυλιοσκώληκας, έχει τραβήξει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας εξαιτίας της μοναδικής κατασκευής των σαγονιών του.

Τα όργανά του είναι τόσο σκληρά και ανθεκτικά, ώστε οι ερευνητές τα χαρακτηρίζουν ως μια νέα κατηγορία φυσικών υλικών: τα «βιο-μέταλλα».

Σε αντίθεση με τα συνηθισμένα βιολογικά υλικά, όπως τα οστά ή τα κοχύλια που βασίζονται κυρίως στο ασβέστιο, τα σαγόνια αυτού του σκουληκιού αποτελούνται από έναν ιδιαίτερο συνδυασμό πρωτεϊνών και μεταλλικών ιόντων.

Αυτή η μοναδική σύνθεση επιτρέπει στο ζώο να διαθέτει εξαιρετικά ανθεκτικά δόντια, ικανά να δαγκώνουν και να συνθλίβουν σκληρή λεία χωρίς να φθείρονται εύκολα.

Η δύναμη κρύβεται στη μικροσκοπική δομή

Ερευνητές από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης και το Πανεπιστήμιο της Βιέννης εξέτασαν λεπτομερώς τα σαγόνια του σκουληκιού, χρησιμοποιώντας προηγμένες τεχνικές μέτρησης της σκληρότητας και ανάλυσης της εσωτερικής τους δομής.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα μεταλλικά στοιχεία δεν κατανέμονται ομοιόμορφα. Αντίθετα, συγκεντρώνονται κυρίως στις άκρες των σαγονιών, εκεί όπου ασκείται η μεγαλύτερη πίεση κατά το δάγκωμα.

Αυτός ο έξυπνος φυσικός σχεδιασμός κάνει τις άκρες ιδιαίτερα σκληρές, ενώ παράλληλα διατηρεί την απαραίτητη ευελιξία ώστε το υλικό να μην σπάει.

Οι επιστήμονες εντόπισαν επίσης ένα φαινόμενο που μέχρι σήμερα είχε παρατηρηθεί κυρίως σε καθαρά μέταλλα, όπως ο χαλκός και ο άργυρος. Πρόκειται για μια ιδιότητα κατά την οποία ένα υλικό γίνεται πιο δύσκολο να παραμορφωθεί όσο μικρότερη είναι η περιοχή στην οποία ασκείται πίεση.

Από το βυθό στα εργαστήρια του μέλλοντος

Η ανακάλυψη αυτή δεν αποτελεί απλώς μια περιέργεια από τον κόσμο της φύσης. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο το σκουλήκι κατασκευάζει τα σαγόνια του μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία νέων τεχνητών υλικών.

Τα λεγόμενα βιο-μέταλλα θα μπορούσαν στο μέλλον να χρησιμοποιηθούν σε τομείς όπως η ιατρική, η κατασκευή ανθεκτικών εργαλείων, τα εμφυτεύματα, αλλά ακόμη και η αεροναυπηγική.

Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι ότι η φύση δημιουργεί αυτά τα εξαιρετικά ανθεκτικά υλικά χωρίς τις ακραίες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης που απαιτούνται στις βιομηχανικές διαδικασίες.

Οι ερευνητές συνεχίζουν να μελετούν και άλλους οργανισμούς, αναζητώντας παρόμοιους μηχανισμούς που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε τεχνολογικές εφαρμογές.

Ένα μικρό πλάσμα του ωκεανού, που για εκατομμύρια χρόνια χρησιμοποιεί τα σαγόνια του για να επιβιώσει, ίσως αποτελέσει τελικά την έμπνευση για τα υλικά της επόμενης γενιάς.

https://www.pronews.gr/perivallon/fysi/to-arxaio-thalassio-skouliki-pou-kryvei-sta-sagonia-tou-ta-vio-metalla-tou-mellontos/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Πώς ο εγκέφαλος φιλτράρει το ασβέστιο για να δημιουργήσει αναμνήσεις

Πώς μαθαίνουμε να θυμόμαστε; Στο πιο θεμελιώδες επίπεδο, όλα έχουν να κάνουν με χημικές ουσίες και ηλεκτρική ενέργεια. Πέρα από τον ρόλο τους στη διατροφή, το ασβέστιο και το μαγνήσιο λειτουργούν στον εγκέφαλο ως ιόντα, δηλαδή φορτισμένα σωματίδια.

...

Το μαγνήσιο μπορεί να φράζει τους υποδοχείς NMDAR, πρωτεϊνικά κανάλια που συμμετέχουν σε βασικές λειτουργίες της μάθησης και της μνήμης. Όταν αυτό το μπλοκάρισμα αίρεται, το ασβέστιο περνά μέσα από τα κανάλια αυτά, επιτρέποντας στα νευρικά κύτταρα να ενεργοποιούν διαδικασίες που συνδέονται με την αποθήκευση πληροφοριών, αναφέρει το Neuroscience News.

Διαχωρίζοντας ασβέστιο και μαγνήσιο

Οι επιστήμονες γνώριζαν εδώ και δεκαετίες τον συγκεκριμένο μηχανισμό, ωστόσο δεν μπορούσαν να εξηγήσουν πώς οι υποδοχείς NMDAR ξεχωρίζουν το ασβέστιο από το μαγνήσιο, δύο στοιχεία που βρίσκονται κοντά στον περιοδικό πίνακα και έχουν το ίδιο ηλεκτρικό φορτίο. Τώρα, ερευνητές του Εργαστηρίου Cold Spring Harbor Laboratory στη Νέα Υόρκη, με επικεφαλής τον καθηγητή Χίρο Φουρουκάουα και τον μεταδιδακτορικό ερευνητή Ρούμπιν Στάιγκερβαλντ, δίνουν μια απάντηση που αφορά το νερό, την αφυδάτωση και ένα μοριακό «κλουβί».

Η βασική διαφορά είναι ότι το μαγνήσιο έλκει τα μόρια του νερού ισχυρότερα από το ασβέστιο. Όπως εξηγεί ο Φουρουκάουα, «είναι δυσκολότερο να απομακρυνθεί το νερό που περιβάλλει το μαγνήσιο». Από τη δεκαετία του 1980 υπήρχε η υπόθεση ότι αυτό εξηγεί γιατί το ασβέστιο περνά ευκολότερα μέσα από το κανάλι NMDAR. Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε τρόπος να παρατηρηθεί άμεσα η διαδικασία.

Φιλτράρισμα σε ένα μοριακό «κλουβί»

Η απάντηση ήρθε με τη μέθοδο της κρυοηλεκτρονικής μικροσκοπίας μεμονωμένων σωματιδίων (single-particle cryo-EM). Οι ερευνητές εστίασαν σε ένα τμήμα του καναλιού που ονομάζεται κλουβί Asn. Πρόκειται για ένα μοριακό «κλουβί» που λειτουργεί σαν φίλτρο, επιτρέποντας να περάσουν μόνο τα κατάλληλα σωματίδια. Έξω από αυτό το φίλτρο, η ομάδα είδε το μαγνήσιο περικυκλωμένο από μόρια νερού, να μπλοκάρει το κανάλι. Το ασβέστιο, επειδή «αποβάλλει» ευκολότερα το νερό γύρω του, μπορεί να περάσει.

Για να καταγραφεί αυτή η εικόνα χρειάστηκαν τεράστιες ποσότητες δεδομένων: περίπου 50.000 βίντεο και εκατομμύρια εικόνες από διαφορετικές γωνίες. Η κίνηση των μορίων του νερού είναι συνεχής και η παρατήρησή της απαιτεί εξαιρετικά υψηλή ανάλυση, αλλά και μεγάλη υπολογιστική ισχύ. Η ομάδα επιβεβαίωσε τα ευρήματά της και με ηλεκτροφυσιολογικές μεθόδους.

Η σημασία της μελέτης δεν περιορίζεται στη βασική βιολογία. Το κλουβί Asn μπορεί να επηρεαστεί από αυθόρμητες μεταλλάξεις που συνδέονται με διαταραχές GRIN, σοβαρές αναπτυξιακές παθήσεις που συχνά συνοδεύονται από επιληπτικές κρίσεις, αδυναμία ομιλίας και κινητικές δυσκολίες. Κατανοώντας με μεγαλύτερη ακρίβεια πώς λειτουργεί αυτό το μοριακό φίλτρο, οι επιστήμονες αποκτούν μια καθαρότερη εικόνα για έναν από τους βασικούς μηχανισμούς της μνήμης, αλλά και για το τι μπορεί να πηγαίνει στραβά όταν αυτός διαταράσσεται.

https://www.cnn.gr/kosmos/story/534500/pos-o-egkefalos-filtrarei-to-asvestio-gia-na-dimiourgisei-anamniseis?utm_source=newsshowcase&utm_medium=discover&utm_campaign=CCwqGQgwKhAIACoHCAowxdb5CjCXxuYCMICDjQUw1_DNBQ&utm_content=bullets&shem=rimspwouoe,

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ο μυστηριώδης πολιτισμός της Κοιλάδας του Ινδού: Η αρχαία κοινωνία χωρίς βασιλιάδες, παλάτια και Στρατούς

Η γραφή που παραμένει άλυτο μυστήριο

Ο Πολιτισμός της Κοιλάδας του Ινδού, που άνθησε περίπου από το 3300 πΧ έως το 1900 πΧ, αποτελεί μέχρι σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα αρχαιολογικά αινίγματα της ανθρωπότητας.

...

Σε αντίθεση με την Αίγυπτο των Φαραώ και τη Μεσοποταμία των βασιλιάδων, οι πόλεις του Ινδού δεν άφησαν πίσω τους ενδείξεις μιας πανίσχυρης μοναρχίας ή μιας θρησκευτικής ελίτ που κυριαρχούσε πάνω στην κοινωνία.

Οι κάτοικοι των μεγάλων αστικών κέντρων, όπως το Μοχέντζο-ντάρο και η Χαράππα, φαίνεται πως ακολούθησαν ένα διαφορετικό μοντέλο οργάνωσης, στο οποίο η έμφαση δινόταν στις υποδομές, την καθημερινή ζωή και τη συλλογική ευημερία.

Το μεγαλύτερο μυστήριο είναι ότι, παρά την τεράστια έκταση και την ακμή του πολιτισμού, οι αρχαιολόγοι δεν έχουν εντοπίσει μέχρι σήμερα μεγαλοπρεπή ανάκτορα, βασιλικούς τάφους ή μνημεία αφιερωμένα σε ηγεμόνες.

Δεν έχουν βρεθεί αγάλματα ισχυρών βασιλιάδων, πολεμικές παραστάσεις ή θησαυροί που να υποδηλώνουν την ύπαρξη μιας κυρίαρχης τάξης.

Ακόμη και το γνωστό αγαλματίδιο του λεγόμενου «Ιερέα-Βασιλιά» δεν θεωρείται πλέον από πολλούς ερευνητές απόδειξη ύπαρξης μοναρχίας.

Παράλληλα, η απουσία μεγάλων οπλοστασίων και στρατιωτικών εγκαταστάσεων οδηγεί αρκετούς επιστήμονες στην εκτίμηση ότι η κοινωνία δεν βασιζόταν σε μια ισχυρή πολεμική μηχανή.

Μία πόλη χιλιάδες χρόνια μπροστά από την εποχή της

Η πραγματική καινοτομία του πολιτισμού της Κοιλάδας του Ινδού βρίσκεται στις πόλεις του. Αντί για παλάτια, οι κάτοικοι δημιούργησαν εντυπωσιακά έργα κοινής ωφέλειας.

Στο Μοχέντζο-ντάρο ξεχωρίζει το περίφημο «Μεγάλο Λουτρό», μια μεγάλη δημόσια δεξαμενή με προηγμένη στεγανοποίηση, η οποία πιθανότατα είχε κοινωνικό ή τελετουργικό χαρακτήρα.

Εξίσου εντυπωσιακό ήταν το σύστημα υγιεινής. Πολλά σπίτια διέθεταν ιδιωτικούς χώρους λουτρού και τουαλέτες, ενώ τα λύματα διοχετεύονταν μέσω ενός οργανωμένου αποχετευτικού δικτύου κάτω από τους δρόμους.

Οι δρόμοι των πόλεων ήταν σχεδιασμένοι με γεωμετρική ακρίβεια, σε μορφή πλέγματος, ενώ τα κτίρια κατασκευάζονταν από τυποποιημένα ψημένα τούβλα, γεγονός που δείχνει υψηλό επίπεδο οργάνωσης και τεχνικής γνώσης.

Ένα διαφορετικό μοντέλο εξουσίας

Το ερώτημα που απασχολεί τους ιστορικούς είναι πώς διοικούνταν μια τόσο ανεπτυγμένη κοινωνία χωρίς έναν εμφανή μονάρχη.

Μία από τις θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί κάνει λόγο για ένα σύστημα «ετεραρχίας», όπου η εξουσία δεν ήταν συγκεντρωμένη σε ένα πρόσωπο αλλά μοιραζόταν ανάμεσα σε διαφορετικές κοινωνικές ομάδες.

Έμποροι, τεχνίτες και τοπικές κοινότητες πιθανότατα συνεργάζονταν για τη λειτουργία των πόλεων, κάτι που φαίνεται από την ενιαία χρήση μέτρων, σταθμών και εμπορικών συμβόλων σε μια τεράστια γεωγραφική περιοχή.

Οι περίφημες σφραγίδες από στεατίτη, πολλές από τις οποίες απεικονίζουν ζώα όπως τον μυστηριώδη «μονόκερο», δείχνουν την ύπαρξη ενός οργανωμένου εμπορικού δικτύου.

Η γραφή που παραμένει άλυτο μυστήριο

Παρά τα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, ο πολιτισμός του Ινδού εξακολουθεί να κρύβει πολλά μυστικά. Η γραφή του, η οποία αποτελείται από εκατοντάδες σύμβολα, δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί μέχρι σήμερα.

Έτσι, οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν τα ονόματα των ηγετών ή των απλών ανθρώπων, τους νόμους τους ή τις πεποιθήσεις που καθόριζαν την κοινωνία τους.

Αινιγματική παραμένει και η εξαφάνισή τους. Για πολλά χρόνια επικρατούσε η θεωρία μιας βίαιης εισβολής που οδήγησε στην κατάρρευση των πόλεων. Ωστόσο, νεότερες έρευνες δείχνουν ότι η παρακμή πιθανότατα συνδέθηκε περισσότερο με περιβαλλοντικές αλλαγές.

Η αλλαγή των μουσώνων, η ξηρασία και η σταδιακή υποχώρηση των ποτάμιων συστημάτων που στήριζαν τη γεωργία φαίνεται πως αποδυνάμωσαν την οικονομική βάση του πολιτισμού, οδηγώντας τους κατοίκους στην εγκατάλειψη των μεγάλων αστικών κέντρων.

Χιλιάδες χρόνια αργότερα, ο Πολιτισμός της Κοιλάδας του Ινδού παραμένει ένα μοναδικό παράδειγμα μιας κοινωνίας που κατάφερε να δημιουργήσει τεράστιες πόλεις, προηγμένες υποδομές και ένα σύνθετο σύστημα οργάνωσης χωρίς τα χαρακτηριστικά των μεγάλων αυτοκρατοριών της αρχαιότητας.

https://www.pronews.gr/istoria/o-mystiriodis-politismos-tis-koiladas-tou-indou-i-arxaia-koinonia-xoris-vasiliades-palatia-kai-stratous/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Εντοπίστηκε στον Άρη το «δαχτυλίδι μπανιέρας» του τεράστιου ωκεανού που υπήρχε στον πλανήτη

Νέα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ύπαρξη ενός ωκεανού που κάλυπτε το 30% του Κόκκινου Πλανήτη.

Διάφορα ευρήματα και μελέτες έχουν υποδείξει την ύπαρξη ενός ωκεανού που κάλυπτε στο μακρινό παρελθόν το ένα τρίτο του Άρη. Γεωλογικά χαρακτηριστικά που εντόπισαν ερευνητές στον Κόκκινο Πλανήτη ενισχύουν σημαντικά την ύπαρξη του ωκεανού.

Η επιστημονική κοινότητα έχει διαπιστώσει ότι κάποτε στην επιφάνεια του Άρη υπήρχαν ποτάμια και λίμνες και κάποια από τα ρόβερ που έχουμε στείλει στον πλανήτη εξερευνούν αυτές τις περιοχές αναζητώντας ίχνη ζωής που ίσως είχε αναπτυχθεί σε αυτό το υγρό περιβάλλον.

...

Κάποια στοιχεία έχουν υποδείξει και την ύπαρξη ενός τεράστιου ωκεανού και ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, το περίφημο Caltech με μελέτη τους στην επιθεώρηση «Nature» αναφέρουν ότι εντόπισαν ένα «δαχτυλίδι μπανιέρας» το οποίο υποδεικνύει την παρουσία αυτού του ωκεανού.

Το φαινόμενο

Ο «δακτύλιος μπανιέρας» είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να εξηγήσουν ένα φυσικό φαινόμενο. Όταν αδειάζει μια μπανιέρα συχνά μένει γύρω-γύρω ένα σημάδι στο ίδιο ύψος όπου ήταν το νερό. Αυτός είναι ο «δακτύλιος μπανιέρας», ένα ίχνος που δείχνει μέχρι πού έφτανε το νερό που δημιουργείται είτε από άλατα είτε από άλλη ύλη όπως ακαθαρσίες κ.α. Οι γεωλόγοι χρησιμοποιούν αυτόν τον όρο μεταφορικά για να περιγράψουν κάποιο σημείο που βρίσκεται εκεί που κάποτε υπήρχε νερό (π.χ. θάλασσα ή ωκεανός).

Όταν οι επιστήμονες μιλούν για «δακτύλιο μπανιέρας» στον Άρη, εννοούν μια μεγάλη, επίπεδη ζώνη γύρω από περιοχές που μοιάζει σαν όριο παλιού ωκεανού  και λειτουργεί σαν ένδειξη ότι υπήρχε νερό εκεί για πολύ καιρό. Με απλά λόγια είναι το «σημάδι» που άφησε πίσω του ένα αρχαίο νερό όπως το ίχνος που αφήνει το νερό στη μπανιέρα όταν αδειάσει.

Τι γνωρίζαμε

Ως βασικό συστατικό για τη ζωή, το νερό σε άλλα ουράνια σώματα του ηλιακού συστήματος αποτελεί σημαντικό πεδίο μελέτης. Παρόλο που είναι ευρέως αποδεκτό ότι ο Άρης είχε κάποτε υγρό νερό στην επιφάνειά του, παραμένει ασαφές αν αυτό περιοριζόταν σε λίμνες και ποτάμια ή αν υπήρχε σε ποσότητα ικανή να σχηματίσει μακρόβιους ωκεανούς. Προηγούμενες αποστολές στον Άρη έχουν εντοπίσει γεωλογικά χαρακτηριστικά που μοιάζουν με ακτογραμμές, αλλά είναι διακριτικά και εμφανίζονται σε διαφορετικά υψόμετρα στον πλανήτη. Αν αποτελούσαν πραγματικά ίχνη ενός σταθερού ωκεανού, αυτές οι ακτογραμμές θα έπρεπε να βρίσκονται στο ίδιο υψόμετρο, όπως συμβαίνει με τη στάθμη της θάλασσας στη Γη.

«Αν ο Άρης είχε πράγματι έναν ωκεανό, αυτός αποξηράνθηκε πριν από πολύ καιρό—πιθανώς πριν από αρκετά δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή πριν από περισσότερο από το μισό της ηλικίας του ίδιου του πλανήτη. Στη Γη δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα τόσο παλιό· οτιδήποτε από εκείνη την εποχή στον Άρη έχει διαβρωθεί από δισεκατομμύρια χρόνια ανέμων, ηφαιστειακής δραστηριότητας και άλλων διεργασιών που εξαφάνισαν λεπτά γεωλογικά ίχνη. Θέλαμε να εντοπίσουμε ένα πιο αξιόπιστο τοπογραφικό χαρακτηριστικό από τις ακτογραμμές ως απόδειξη ύπαρξης ωκεανού» αναφέρουν οι ερευνητές.

Η ανακάλυψη

Οι ερευνητές στράφηκαν αρχικά στη Γη για να προσδιορίσουν ποια γεωλογικά χαρακτηριστικά υποδεικνύουν την παρουσία ωκεανού στον δικό μας πλανήτη. Χρησιμοποιώντας προσομοιώσεις σε υπολογιστή, «αφαίρεσαν» τα νερά των ωκεανών για να δουν ποια τοπογραφικά χαρακτηριστικά παραμένουν.

Τα μοντέλα έδειξαν ότι το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα των ωκεανών είναι μια επίπεδη ζώνη γης, πλάτους έως και αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων, που ακολουθεί τα όρια μεταξύ ξηράς και θάλασσας σαν ένας δακτύλιος παρόμοιος με το σημάδι που αφήνει το νερό σε μια άδεια μπανιέρα.

Στη συνέχεια, η ομάδα εξέτασε τοπογραφικά δεδομένα του Άρη που συλλέχθηκαν από δορυφόρους σε τροχιά και εντόπισε μια παρόμοια ζώνη η οποία υποδηλώνει την ύπαρξη ωκεανού στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη καλύπτοντας περίπου το ένα τρίτο της επιφάνειάς του. Ένα τέτοιο γεωμορφολογικό χαρακτηριστικό απαιτεί χρόνο για να σχηματιστεί και δεν εμφανίζεται γύρω από λίμνες γεγονός που υποδηλώνει ότι ο ωκεανός υπήρχε σταθερά για πιθανώς εκατομμύρια χρόνια.

Η ομάδα εντόπισε επίσης ενδείξεις ότι τα δέλτα ποταμών, οι τριγωνικές αποθέσεις ιζημάτων που σχηματίζονται όταν ποτάμια εκβάλλουν σε θάλασσα, ευθυγραμμίζονται με αυτή τη ζώνη.

Η μελέτη προτείνει νέους στόχους για μελλοντικές αποστολές. Αν υπήρξε κάποτε ζωή στον Άρη, τα ιζηματογενή στρώματα των αρχαίων ακτών θα μπορούσαν να έχουν διατηρήσει ίχνη της, όπως συμβαίνει στη Γη, όπου τα παράκτια ιζήματα καταγράφουν την ιστορία των απολιθωμάτων από τις ηπείρους.

Naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Οι επιστήμονες έλυσαν επιτέλους ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του νερού

Χρησιμοποιώντας υπερταχείες ακτίνες Χ από λέιζερ, επιστήμονες κατέγραψαν αλλαγές στη μοριακή δομή του νερού όταν φτάνει σε συγκεκριμένη θερμοκρασία και πίεση

POSTECH University, South Korea

Μια ιδιότητα του νερού που οι επιστήμονες υποψιάζονταν εδώ και δεκαετίες φαίνεται πλέον να επιβεβαιώνεται πειραματικά. Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης χρησιμοποίησαν υπερταχείες ακτίνες Χ από λέιζερ για να μελετήσουν νερό σε κατάσταση βαθιάς υπέρψυξης και εντόπισαν ένα κρίσιμο σημείο γύρω στους -63 βαθμούς Κελσίου και σε πίεση περίπου 1.000 ατμοσφαιρών.

...

Η ανακάλυψη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science, βοηθά να εξηγηθεί γιατί το νερό συμπεριφέρεται τόσο διαφορετικά από τα περισσότερα υγρά. Συνήθως, τα υλικά γίνονται πυκνότερα όσο ψύχονται. Το νερό, όμως, φτάνει στη μέγιστη πυκνότητά του στους 4 βαθμούς Κελσίου και μετά αρχίζει να διαστέλλεται. Γι’ αυτό ο πάγος επιπλέει, αντί να βυθίζεται, ένα φαινόμενο κρίσιμο για τις λίμνες, τις θάλασσες και τη ζωή που φιλοξενούν.

Όταν το καθαρό νερό ψυχθεί κάτω από το μηδέν χωρίς να κρυσταλλωθεί (μια διαδικασία εφικτή όταν η κρυστάλλωση είναι αργή), οι ανωμαλίες του γίνονται ακόμη πιο έντονες. Μεταβάλλονται ασυνήθιστα ιδιότητες όπως η συμπιεστότητα, η θερμοχωρητικότητα και το ιξώδες. Για να μελετήσουν αυτό το ασταθές καθεστώς, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν εξαιρετικά σύντομους παλμούς ακτίνων Χ σε εγκαταστάσεις στη Νότια Κορέα, καταγράφοντας το νερό πριν μετατραπεί σε πάγο, αναφέρει το SciTech Daily.

Δύο διαφορετικές υγρές μορφές του νερού

Σύμφωνα με τον Άντερς Νίλσον, καθηγητή Χημικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, η ομάδα μπόρεσε να ακτινογραφήσει το νερό τόσο γρήγορα ώστε να παρακολουθήσει πώς εξαφανίζεται η μετάβαση ανάμεσα σε δύο υγρές μορφές και πώς αναδύεται μια νέα κρίσιμη κατάσταση.

Το νερό, σε χαμηλές θερμοκρασίες και υψηλές πιέσεις, μπορεί να υπάρχει σε δύο διαφορετικές υγρές μορφές, οι οποίες διαφέρουν στον τρόπο με τον οποίο είναι οργανωμένα και συνδεδεμένα τα μόριά του. Καθώς η θερμοκρασία αυξάνεται και η πίεση μειώνεται, η διάκριση ανάμεσα στις δύο μορφές χάνεται στο κρίσιμο σημείο.

Γύρω από αυτή την περιοχή, το σύστημα γίνεται ιδιαίτερα ασταθές και το νερό φαίνεται να «ταλαντεύεται» ανάμεσα στις δύο υγρές μορφές. Αυτές οι διακυμάνσεις θεωρείται ότι αφήνουν το αποτύπωμά τους ακόμη και στις συνήθεις συνθήκες περιβάλλοντος, εξηγώντας πολλές από τις παράξενες ιδιότητές του.

Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης ότι, όσο το νερό πλησιάζει το κρίσιμο σημείο, η δυναμική του επιβραδύνεται έντονα. Ο Ρόμπιν Τιμπούρσκι, ερευνητής Χημικής Φυσικής, παρομοίασε το φαινόμενο με κατάσταση από την οποία «μοιάζει σχεδόν αδύνατο να ξεφύγεις», όπως από μια μαύρη τρύπα.

Η ομάδα εκτιμά ότι η ανακάλυψη μπορεί να κλείσει μια επιστημονική συζήτηση που κρατά πάνω από έναν αιώνα και να ανοίξει νέα ερωτήματα για τον ρόλο του νερού σε φυσικές, χημικές, βιολογικές, γεωλογικές και κλιματικές διεργασίες.

https://www.cnn.gr/kosmos/story/531768/oi-epistimones-elysan-epitelous-ena-apo-ta-megalytera-mystiria-tou-neroy

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Θεραπεία με βλαστοκύτταρα δίνει ελπίδες σε όσους έχουν μείνει παράλυτοι

Προκαλεί αναγέννηση των νευρικών συνδέσεων και αποκατάσταση της κίνησης

Μια πρωτοποριακή θεραπεία νεύρων με βλαστοκύτταρα έχει εισέλθει επίσημα σε δοκιμές σε ανθρώπους — και οι επιστήμονες πιστεύουν ότι θα μπορούσε να βοηθήσει στην αποκατάσταση του κατεστραμμένου νωτιαίου μυελού.

Για δεκαετίες, η παράλυση θεωρούνταν μόνιμη.

Τώρα, οι ερευνητές δοκιμάζουν τρόπους για την αναγέννηση των νευρικών συνδέσεων και την αποκατάσταση της κίνησης χρησιμοποιώντας ισχυρή τεχνολογία βλαστοκυττάρων.

Τα πρώτα αποτελέσματα δίνουν στους γιατρούς κάτι που δεν είχαν εδώ και χρόνια… πραγματική ελπίδα.

...

Βρίσκεται ακόμα στα αρχικά στάδια, αλλά το μέλλον της θεραπείας του νωτιαίου μυελού μπορεί να αλλάζει πιο γρήγορα από ό,τι περίμενε κανείς.

https://www.pronews.gr/ygeia/therapeia-me-vlastokyttara-dinei-elpides-se-osous-exoun-meinei-paralytoi/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...