Επιστήμονες κατέγραψαν για πρώτη φορά ανοσοκύτταρα να «καταβροχθίζουν» ζωντανά καρκινικά κύτταρα

Εξαιρετικά μεγεθυμένη εικόνα ανθρώπινου μελανώματος, όπου τα προστατευτικά μακροφάγα CD169+ (επισημασμένα με έντονο πράσινο και κόκκινο) βρίσκονται απέναντι από τα καρκινικά κύτταρα (ροζ), έτοιμα να επιτεθούν και να τα καταπιούν. (Πηγή: Phan Lab, Garvan Institute)

Αυτό το επίτευγμα θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι ερευνητές προσεγγίζουν τη θεραπεία του μελανώματος.

Επιστήμονες στην Αυστραλία κατέγραψαν για πρώτη φορά ανοσοκύτταρα να επιτίθενται ενεργά και να καταναλώνουν ζωντανά καρκινικά κύτταρα μελανώματος. Η ερευνητική ομάδα από το Ινστιτούτο Ιατρικής Έρευνας Garvan εντόπισε μια έως τώρα υποτιμημένη ομάδα ανοσοκυττάρων που ονομάζονται μακροφάγα. Τα κύτταρα αυτά συγκεντρώνονται στις άκρες των όγκων μελανώματος, όπου περικυκλώνουν και «καταπίνουν» καρκινικά κύτταρα συνεχώς, επιβραδύνοντας την ανάπτυξη του όγκου.

...

«Είναι η πρώτη φορά που κάποιος καταγράφει ένα μακροφάγο να επιτίθεται και να καταπίνει ένα ζωντανό καρκινικό κύτταρο σε πραγματικό χρόνο», εξηγεί η Δρ. Γιούκι Κιθ, πρώτη συγγραφέας της μελέτης από το Ινστιτούτο Ιατρικής Έρευνας Garvan.

«Πάντα υποψιαζόμασταν ότι τα μακροφάγα έκαναν περισσότερα από όσα πιστεύαμε – τώρα έχουμε το οπτικό υλικό για να το αποδείξουμε», προσθέτει.

Τα μακροφάγα είναι κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που μπορούν να αντιπροσωπεύουν έως και το 30% των κυττάρων εντός ενός όγκου μελανώματος. Αν και οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και καιρό ότι εμπλέκονται στον καρκίνο, ο ακριβής ρόλος τους είτε στην προαγωγή είτε στην καταστολή της ανάπτυξης του όγκου παραμένει ασαφής.

Ο ρόλος των μακροφάγων στην καταστολή της ανάπτυξης όγκων

Προηγούμενες έρευνες μελετούσαν συχνά τα μακροφάγα αφαιρώντας τα συνολικά από τον οργανισμό και παρατηρώντας την αντίδραση των όγκων. Η Δρ. Κιθ και οι συνεργάτες της διαπίστωσαν ότι τα μακροφάγα του δέρματος δεν είναι όλα ίδια. Εντόπισαν μια υποομάδα που παράγει μια πρωτεΐνη με την ονομασία CD169. Όταν οι ερευνητές αφαίρεσαν επιλεκτικά αυτά τα CD169-θετικά μακροφάγα, οι όγκοι μελανώματος μεγάλωσαν, γεγονός που δείχνει ότι συμβάλλουν στον περιορισμό της ανάπτυξης του καρκίνου.

Για τη μελέτη της δράσης τους, η ομάδα χρησιμοποίησε μικροσκοπία δύο φωτονίων in vivo, μια προηγμένη τεχνική απεικόνισης που επιτρέπει την παρατήρηση κυτταρικών διεργασιών σε ζωντανούς οργανισμούς. Σε πειράματα με ποντίκια, παρατήρησαν άμεσα CD169-θετικά μακροφάγα να καταπίνουν ζωντανά καρκινικά κύτταρα μελανώματος. Αντίστοιχα ευρήματα εντοπίστηκαν και σε δείγματα ανθρώπινων ιστών.

«Τα μακροφάγα ήταν ανέκαθεν γνωστά ως οι “οικονόμοι” του σώματος – καθαρίζουν τα νεκρά κύτταρα και τα υπολείμματα», εξηγεί ο καθηγητής Τρι Φαν, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Αυτό που κατέγραψε στην κάμερα η Δρ. Κιθ είναι ότι αυτά τα κύτταρα ροκανίζουν και καταπίνουν ενεργά τα ζωντανά καρκινικά κύτταρα, περιορίζοντας την ανάπτυξη του όγκου. Είναι κρίσιμο ότι αυτή η επίθεση φαίνεται να συμβαίνει ανεξάρτητα από τα Τ και τα Β κύτταρα – τους ανοσοποιητικούς παράγοντες που συνήθως αποδίδονται στην καταπολέμηση του καρκίνου – γεγονός που κάνει την ανακάλυψη αυτή πραγματικά συναρπαστική», σημειώνει.

Επιπτώσεις για την ανοσοθεραπεία

Τα ευρήματα μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις για την ανοσοθεραπεία του καρκίνου. Οι θεραπείες με αναστολείς σημείων ελέγχου βασίζονται στα Τ-λεμφοκύτταρα και έχουν αλλάξει τη θεραπεία του προχωρημένου μελανώματος, ωστόσο περίπου οι μισοί ασθενείς δεν ανταποκρίνονται. Μια σημαντική πρόκληση είναι η παρουσία των λεγόμενων «ψυχρών όγκων», οι οποίοι εμποδίζουν τα Τ κύτταρα να εισέλθουν και να επιτεθούν στον καρκίνο.

«Αν και τα μακροφάγα είναι γνωστά ως οι “οικονόμοι” του οργανισμού, έχουν και μια δεύτερη αποστολή: να λειτουργούν ως “πληροφοριοδότες” του ανοσοποιητικού συστήματος», εξηγεί η Δρ. Κιθ. «Μόλις καταβροχθίσουν μια απειλή, την τεμαχίζουν και εκθέτουν ένα τμήμα της στην επιφάνειά τους, σαν μια βιολογική “κόκκινη σημαία”. Υποθέτουμε ότι αυτά τα CD169-θετικά μακροφάγα επιτελούν ακριβώς αυτή τη λειτουργία απέναντι στα ζωντανά καρκινικά κύτταρα, γεγονός που σημαίνει ότι ενδέχεται να αποτελούν το κλειδί για την ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων ώστε να κατευθυνθούν προς τον όγκο και να ολοκληρώσουν την καταστροφή του», σημειώνει.

Προοπτικές μελλοντικών θεραπειών

Οι ερευνητές εξετάζουν τώρα πώς τα CD169-θετικά μακροφάγα αλληλεπιδρούν με τα Τ-κύτταρα.

«Αν μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε αυτόν τον πληθυσμό μακροφάγων, ενδεχομένως να έχουμε ήδη έναν ανοσοποιητικό στρατό, έτοιμο να κινητοποιηθεί», λέει ο καθηγητής Φαν. «Μελλοντικές θεραπείες θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την ανάπτυξη στοχευμένων φαρμάκων που αυξάνουν τον αριθμό των μακροφάγων ή την ικανότητά τους να στοχεύουν τα καρκινικά κύτταρα. Συνδυάζοντας αυτήν την προσέγγιση με τις υπάρχουσες θεραπείες, θα μπορούσαμε ενδεχομένως να κάνουμε την ανοσοθεραπεία πιο αποτελεσματική για μια πολύ μεγαλύτερη ομάδα ασθενών. Αυτό θα μπορούσε επίσης να ισχύει για πολλούς καρκίνους πέρα ​​από το μελάνωμα, καθώς τα μακροφάγα είναι σε μεγάλη αφθονία στους περισσότερους συμπαγείς όγκους», καταλήγει ο καθηγητής.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Journal of Experimental Medicine».

Πηγή: Scitechdaily

https://www.ertnews.gr/eidiseis/epistimones-kategrapsan-gia-proti-fora-anosokyttara-na-katavroxthizoun-zontana-karkinika-kyttara/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Καρκίνος της ουροδόχου κύστης: Νέα τεχνολογία μικρορομπότ υπόσχεται πιο αποτελεσματική θεραπεία

Επιστήμονας εξετάζει δείγματα με μικροσκόπιο σε εργαστήριο. (Πηγή: Pexels)

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η τεχνολογία θα μπορούσε να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα της τοπικής χορήγησης χημειοθεραπείας.

Μικροσκοπικά ρομπότ βασισμένα σε φύκη, τα οποία καθοδηγούνται με τη βοήθεια μαγνητικών πεδίων, θα μπορούσαν να βελτιώσουν τη θεραπεία του καρκίνου της ουροδόχου κύστης ενισχύοντας τη μεταφορά χημειοθεραπευτικών φαρμάκων εντός των όγκων, σύμφωνα με ερευνητές. Με τη βοήθεια απεικόνισης σε πραγματικό χρόνο, τα μικρορομπότ καθοδηγούνται ώστε να αυξάνουν την αποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής διείσδυσης στον όγκο, περιορίζοντας παράλληλα τις επιπτώσεις στους υγιείς ιστούς.

...

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης συγκαταλέγεται στους δέκα πιο συχνούς καρκίνους παγκοσμίως και συνήθως αντιμετωπίζεται με χειρουργική αφαίρεση του όγκου, ακολουθούμενη από άμεση ενστάλαξη φαρμάκων στην κύστη μέσω καθετήρα. Ωστόσο, τα φάρμακα συχνά δυσκολεύονται να διεισδύσουν βαθιά στον καρκινικό ιστό, γεγονός που περιορίζει την αποτελεσματικότητά τους και οδηγεί σε παρατεταμένες θεραπείες ή υψηλότερες δόσεις.

Η ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου στη Σκωτία και το Πανεπιστήμιο Xiamen στην Κίνα, ανέπτυξε βιοϋβριδικά μαγνητικά μικρορομπότ βασισμένα σε φυσικά μικροφύκη για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Τα μονοκύτταρα φύκη είναι βιοσυμβατά και βιοδιασπώμενα, γεγονός που επιτρέπει την ασφαλή χρήση τους στο ανθρώπινο σώμα, ενώ η νανοπορώδης δομή τους είναι κατάλληλη για ασφαλή ενσωμάτωση και ελεγχόμενη απελευθέρωση φαρμάκων. Παράλληλα, είναι άφθονα στη φύση, οικονομικά και κατάλληλα για μαζική παραγωγή.

Η ομάδα δοκίμασε την τεχνολογία σε ποντίκια με όγκους στην ουροδόχο κύστη και διαπίστωσε ότι τα μικρορομπότ μετέφεραν τα φάρμακα στον όγκο γρήγορα και αποτελεσματικά, μειώνοντας παράλληλα τις παρενέργειες. Η θεραπεία στα ποντίκια ολοκληρωνόταν σε περίπου 30 λεπτά, σε αντίθεση με τους πολύ μεγαλύτερους χρόνους έκθεσης που απαιτούνται στις συμβατικές θεραπείες.

Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι η μέθοδος αυτή αύξησε τη διείσδυση του φαρμάκου περισσότερο από δέκα φορές σε σύγκριση με τη συμβατική θεραπεία. Μετά από μία εβδομάδα θεραπείας, το φορτίο του όγκου μειώθηκε σε λιγότερο από το 3% εκείνου που παρατηρήθηκε στην ομάδα συμβατικής αγωγής. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η τεχνολογία θα μπορούσε να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα της τοπικής χορήγησης χημειοθεραπείας, μειώνοντας πιθανώς τη συνολική έκθεση στα φάρμακα και ενισχύοντας το θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Το μικρορομπότ έχει σχήμα χαπιού και διάμετρο περίπου 80 μικρομέτρων, δηλαδή όσο μια λεπτή ανθρώπινη τρίχα. (Πηγή: University of Edinburgh)

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι το βελτιωμένο θεραπευτικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να υποστηρίξει λιγότερο επεμβατικές στρατηγικές για τη θεραπεία του καρκίνου της ουροδόχου κύστης, αν και απαιτούνται περαιτέρω μελέτες.

Παράλληλα, επισημαίνουν ότι η μέθοδος αυτή προσφέρει έναν μη επεμβατικό τρόπο υπέρβασης των βιολογικών φραγμών που περιορίζουν τη διείσδυση των φαρμάκων στους όγκους, προσθέτοντας ότι βρίσκονται σε συζητήσεις για μελλοντικές κλινικές δοκιμές.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Nanotechnology».

Πηγή: Eurekalert

https://www.ertnews.gr/eidiseis/karkinos-tis-ourodoxou-kystis-nea-texnologia-mikrorompot-yposxetai-pio-apotelesmatiki-therapeia/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Εντοπίστηκε στον Άρη το «δαχτυλίδι μπανιέρας» του τεράστιου ωκεανού που υπήρχε στον πλανήτη

Νέα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ύπαρξη ενός ωκεανού που κάλυπτε το 30% του Κόκκινου Πλανήτη.

Διάφορα ευρήματα και μελέτες έχουν υποδείξει την ύπαρξη ενός ωκεανού που κάλυπτε στο μακρινό παρελθόν το ένα τρίτο του Άρη. Γεωλογικά χαρακτηριστικά που εντόπισαν ερευνητές στον Κόκκινο Πλανήτη ενισχύουν σημαντικά την ύπαρξη του ωκεανού.

Η επιστημονική κοινότητα έχει διαπιστώσει ότι κάποτε στην επιφάνεια του Άρη υπήρχαν ποτάμια και λίμνες και κάποια από τα ρόβερ που έχουμε στείλει στον πλανήτη εξερευνούν αυτές τις περιοχές αναζητώντας ίχνη ζωής που ίσως είχε αναπτυχθεί σε αυτό το υγρό περιβάλλον.

...

Κάποια στοιχεία έχουν υποδείξει και την ύπαρξη ενός τεράστιου ωκεανού και ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, το περίφημο Caltech με μελέτη τους στην επιθεώρηση «Nature» αναφέρουν ότι εντόπισαν ένα «δαχτυλίδι μπανιέρας» το οποίο υποδεικνύει την παρουσία αυτού του ωκεανού.

Το φαινόμενο

Ο «δακτύλιος μπανιέρας» είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να εξηγήσουν ένα φυσικό φαινόμενο. Όταν αδειάζει μια μπανιέρα συχνά μένει γύρω-γύρω ένα σημάδι στο ίδιο ύψος όπου ήταν το νερό. Αυτός είναι ο «δακτύλιος μπανιέρας», ένα ίχνος που δείχνει μέχρι πού έφτανε το νερό που δημιουργείται είτε από άλατα είτε από άλλη ύλη όπως ακαθαρσίες κ.α. Οι γεωλόγοι χρησιμοποιούν αυτόν τον όρο μεταφορικά για να περιγράψουν κάποιο σημείο που βρίσκεται εκεί που κάποτε υπήρχε νερό (π.χ. θάλασσα ή ωκεανός).

Όταν οι επιστήμονες μιλούν για «δακτύλιο μπανιέρας» στον Άρη, εννοούν μια μεγάλη, επίπεδη ζώνη γύρω από περιοχές που μοιάζει σαν όριο παλιού ωκεανού  και λειτουργεί σαν ένδειξη ότι υπήρχε νερό εκεί για πολύ καιρό. Με απλά λόγια είναι το «σημάδι» που άφησε πίσω του ένα αρχαίο νερό όπως το ίχνος που αφήνει το νερό στη μπανιέρα όταν αδειάσει.

Τι γνωρίζαμε

Ως βασικό συστατικό για τη ζωή, το νερό σε άλλα ουράνια σώματα του ηλιακού συστήματος αποτελεί σημαντικό πεδίο μελέτης. Παρόλο που είναι ευρέως αποδεκτό ότι ο Άρης είχε κάποτε υγρό νερό στην επιφάνειά του, παραμένει ασαφές αν αυτό περιοριζόταν σε λίμνες και ποτάμια ή αν υπήρχε σε ποσότητα ικανή να σχηματίσει μακρόβιους ωκεανούς. Προηγούμενες αποστολές στον Άρη έχουν εντοπίσει γεωλογικά χαρακτηριστικά που μοιάζουν με ακτογραμμές, αλλά είναι διακριτικά και εμφανίζονται σε διαφορετικά υψόμετρα στον πλανήτη. Αν αποτελούσαν πραγματικά ίχνη ενός σταθερού ωκεανού, αυτές οι ακτογραμμές θα έπρεπε να βρίσκονται στο ίδιο υψόμετρο, όπως συμβαίνει με τη στάθμη της θάλασσας στη Γη.

«Αν ο Άρης είχε πράγματι έναν ωκεανό, αυτός αποξηράνθηκε πριν από πολύ καιρό—πιθανώς πριν από αρκετά δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή πριν από περισσότερο από το μισό της ηλικίας του ίδιου του πλανήτη. Στη Γη δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα τόσο παλιό· οτιδήποτε από εκείνη την εποχή στον Άρη έχει διαβρωθεί από δισεκατομμύρια χρόνια ανέμων, ηφαιστειακής δραστηριότητας και άλλων διεργασιών που εξαφάνισαν λεπτά γεωλογικά ίχνη. Θέλαμε να εντοπίσουμε ένα πιο αξιόπιστο τοπογραφικό χαρακτηριστικό από τις ακτογραμμές ως απόδειξη ύπαρξης ωκεανού» αναφέρουν οι ερευνητές.

Η ανακάλυψη

Οι ερευνητές στράφηκαν αρχικά στη Γη για να προσδιορίσουν ποια γεωλογικά χαρακτηριστικά υποδεικνύουν την παρουσία ωκεανού στον δικό μας πλανήτη. Χρησιμοποιώντας προσομοιώσεις σε υπολογιστή, «αφαίρεσαν» τα νερά των ωκεανών για να δουν ποια τοπογραφικά χαρακτηριστικά παραμένουν.

Τα μοντέλα έδειξαν ότι το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα των ωκεανών είναι μια επίπεδη ζώνη γης, πλάτους έως και αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων, που ακολουθεί τα όρια μεταξύ ξηράς και θάλασσας σαν ένας δακτύλιος παρόμοιος με το σημάδι που αφήνει το νερό σε μια άδεια μπανιέρα.

Στη συνέχεια, η ομάδα εξέτασε τοπογραφικά δεδομένα του Άρη που συλλέχθηκαν από δορυφόρους σε τροχιά και εντόπισε μια παρόμοια ζώνη η οποία υποδηλώνει την ύπαρξη ωκεανού στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη καλύπτοντας περίπου το ένα τρίτο της επιφάνειάς του. Ένα τέτοιο γεωμορφολογικό χαρακτηριστικό απαιτεί χρόνο για να σχηματιστεί και δεν εμφανίζεται γύρω από λίμνες γεγονός που υποδηλώνει ότι ο ωκεανός υπήρχε σταθερά για πιθανώς εκατομμύρια χρόνια.

Η ομάδα εντόπισε επίσης ενδείξεις ότι τα δέλτα ποταμών, οι τριγωνικές αποθέσεις ιζημάτων που σχηματίζονται όταν ποτάμια εκβάλλουν σε θάλασσα, ευθυγραμμίζονται με αυτή τη ζώνη.

Η μελέτη προτείνει νέους στόχους για μελλοντικές αποστολές. Αν υπήρξε κάποτε ζωή στον Άρη, τα ιζηματογενή στρώματα των αρχαίων ακτών θα μπορούσαν να έχουν διατηρήσει ίχνη της, όπως συμβαίνει στη Γη, όπου τα παράκτια ιζήματα καταγράφουν την ιστορία των απολιθωμάτων από τις ηπείρους.

Naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Απίστευτο: Η Κνωσός του 1700 π.Χ. «ζωντάνεψε» χάρη στην Τεχνητή Νοημοσύνη

Το βίντεο αναρτήθηκε στο κανάλι «Arthur Revives the Past»

Τον γύρο του διαδικτύου κάνει ένα βίντεο στο YouTube που «ζωντανεύει» την Κνωσό του 1700 π.Χ. με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.

...

Το βίντεο αναρτήθηκε στο κανάλι «Arthur Revives the Past» και δείχνει το Ανάκτορο της Κνωσού, αλλά και τον τρόπο που ζούσαν οι άνθρωποι της εποχής.

Δείτε το βίντεο:

https://www.pentapostagma.gr/epistimi/tehnologia/7365599_apisteyto-i-knosos-toy-1700-ph-zontanepse-hari-stin-tehniti-noimosyni#goog_rewarded

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Μεγάλη ανακάλυψη: Οι δύτες θα μπορούν να αναπνέουν για… πάντα κάτω από το νερό!

Οι δύτες στις δοκιμές αναπνέουν κανονικά σε βάθη έως και 60 μέτρα χωρίς καμία βλάβη στον νέο εξοπλισμό για 2.400 ώρες κατάδυσης!

Αυτό που ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία γίνεται πραγματικότητα σε εγκαταστάσεις θαλάσσιας βιοτεχνολογίας όπου η υποβρύχια αναπνοή μετατρέπεται από μηχανική σε… βιολογική.

Οι μηχανικοί δημιούργησαν συστήματα μεμβρανών εμπνευσμένα από τα βράγχια των ψαριών χρησιμοποιώντας υδρόφοβα πολυμερή που διαχωρίζουν τα μόρια διαλυμένου οξυγόνου από το H2O με απόδοση 92%!

...

Οι δύτες στις δοκιμές αναπνέουν κανονικά σε βάθη έως και 60 μέτρα χωρίς καμία βλάβη στον νέο εξοπλισμό για 2.400 ώρες κατάδυσης!

Η μονάδα βράγχιων κοστίζει 28.000 δολάρια, τοποθετείται σε θωρακικές ζώνες και λειτουργεί με ροή νερού περιβάλλοντος.

Οι εφαρμογές στο ναυτικό περιλαμβάνουν μυστικές επιχειρήσεις και αποδράσεις υποβρυχίων. Οι ψυχαγωγικές καταδύσεις μετασχηματίζονται. Οι δεξαμενές αυτοδύτη και η ασθένεια αποσυμπίεσης καθίστανται παρωχημένες. Οι άνθρωποι εξελίσσουν τις υδάτινες ικανότητες μέσω της μηχανικής.

https://www.pronews.gr/epistimes/tehnologia-epistimes/anakalypsan-tin-apeiri-anapnoi-gia-dytes/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Μικρορομπότ θα ταξιδεύει μέσα στο σώμα όσων υποφέρουν από νεφρολιθίαση και θα σπάει τις πέτρες στα νεφρά!

Τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ασθενείς αναρρώνουν ταχύτερα

Καναδοί ερευνητές αποκάλυψαν ένα μικροσκοπικό ρομπότ σε μέγεθος ρυζιού που θα μπορούσε να αλλάξει για πάντα τη θεραπεία της νεφρολιθίασης.

...

Αυτή η μαγνητική μικροσυσκευή μπορεί να ταξιδέψει μέσα στο σώμα με απίστευτη ακρίβεια και να σπάσει απαλά τις πέτρες στα νεφρά σε μικρά κομμάτια—χωρίς χειρουργική επέμβαση, κόψιμο ή τον έντονο πόνο των παραδοσιακών διαδικασιών.

Τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ασθενείς αναρρώνουν ταχύτερα επειδή το ρομπότ στοχεύει μόνο την πέτρα και αφήνει ανέπαφο τον υγιή ιστό.

 Αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε να προσφέρει μια ασφαλέστερη, πιο φιλική και πολύ λιγότερο επώδυνη επιλογή για εκατομμύρια ανθρώπους που υποφέρουν από πέτρες στα νεφρά κάθε χρόνο.

https://www.pronews.gr/ygeia/mikrorompot-tha-taksideyei-mesa-sto-soma-oson-ypoferoun-apo-nefrolithiasi-kai-tha-spaei-tis-petres-sta-nefra/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Νέα κλινική δοκιμή: 65χρονος με πλήρη τύφλωση ανέκτησε μέρος της όρασής του με εμφύτευμα στον οπτικό φλοιό

Ο ασθενής ανέφερε περισσότερη αυτονομία στην καθημερινότητα

Μέρος της όρασής του κατά τη διάρκεια κλινικής δοκιμής εμφυτεύματος στον οπτικό φλοιό, ανέκτησε ένας  65χρονος άνδρας με πλήρη τύφλωση λόγω μη αρτηριτιδικής πρόσθιας ισχαιμικής οπτικής νευροπάθειας (NAION).

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Brain Communications, δεν είχε στόχο να «αποκαταστήσει» τη φυσική του όραση.

Εξετάζει την ασφάλεια και τη σκοπιμότητα μιας οπτικής πρόθεσης φλοιού: μιας συστοιχίας μικροηλεκτροδίων που εμφυτεύεται στον ινιακό λοβό, ώστε να προκαλεί τεχνητές οπτικές αντιλήψεις μέσω ηλεκτρικής διέγερσης.

...

Παρ’ όλα αυτά, σε έναν συμμετέχοντα συνέβη κάτι διαφορετικό: λίγες ημέρες μετά την επέμβαση άρχισε να αντιλαμβάνεται φως και κίνηση, παρότι πριν δεν διέκρινε ούτε φωτεινότητα.

Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Miguel Hernández (UMH) και συνεργαζόμενων φορέων, η πρώτη αναφορά ήρθε δύο ημέρες μετά τη χειρουργική εμφύτευση της συστοιχίας 100 μικροηλεκτροδίων (Utah Electrode Array) κοντά στις πρώιμες οπτικές περιοχές του φλοιού.

Οι επιστήμονες βρίσκονταν ακόμη στο στάδιο των αρχικών δοκιμών/βαθμονόμησης, όταν ο ασθενής είπε ότι «βλέπει» φώτα και κίνηση μπροστά του.

Όπως περιγράφουν, στη συνέχεια κατάφερε να εντοπίζει σωστά τη θέση των χεριών των ερευνητών, σαν να αντιλαμβανόταν μια κινούμενη «σκιά» στο οπτικό του πεδίο.

Για να εκτιμήσουν αν πρόκειται για πραγματική λειτουργική αλλαγή και όχι για παροδική εντύπωση, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τυποποιημένα τεστ πολύ χαμηλής όρασης (για φως/κίνηση) και τεστ οπτικής οξύτητας.

Η εικόνα, όπως αναφέρουν, βελτιώθηκε προοδευτικά μέσα στους μήνες: ο συμμετέχων πέρασε από «καμία αντίληψη φωτός» σε μετρήσιμες επιδόσεις σε καθήκοντα φωτός, εντοπισμού και κίνησης, ενώ σταδιακά μπορούσε να αναγνωρίζει σχήματα, γράμματα και μεγάλους χαρακτήρες.

Παράλληλα, κατέγραψαν αλλαγές και σε ηλεκτροφυσιολογικές μετρήσεις (οπτικά προκλητά δυναμικά), οι οποίες πριν την επέμβαση ήταν σχεδόν μη ανιχνεύσιμες.

Η ομάδα τονίζει ότι η βελτίωση είναι ασυνήθιστη για τη μη αρτηριτιδική πρόσθια ισχαιμική οπτική νευροπάθεια, ειδικά μετά από τόσο μεγάλο διάστημα πλήρους τύφλωσης.

Η νευρολόγος Arantxa Alfaro σημειώνει ότι όποιες ανακάμψεις έχουν περιγραφεί σε σοβαρές βλάβες του οπτικού νεύρου εμφανίζονται συνήθως στους πρώτους μήνες – όχι χρόνια μετά.

Και ο επικεφαλής ερευνητής Eduardo Fernández υπογραμμίζει ότι το εύρημα αφορά έναν μόνο συμμετέχοντα και πιθανόν εμπλέκονται «ατομικοί παράγοντες» που ακόμη δεν έχουν αποσαφηνιστεί.

Οι αξιολογήσεις όρασης, όπως περιγράφεται, έγιναν με το εμφύτευμα «κλειστό», ενώ η βελτίωση παρέμεινε και μετά τη χειρουργική αφαίρεσή του.

Αυτό δεν αποδεικνύει ότι το εμφύτευμα «θεράπευσε» την τύφλωση, αλλά ανοίγει ένα δύσκολο και ενδιαφέρον ερώτημα: αν η χρόνια ενδοφλοιώδης μικροδιέγερση, σε συνδυασμό με την εντατική οπτική εκπαίδευση και την πλαστικότητα του εγκεφάλου, μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να «ξεκλειδώσει» υπολειμματικές οπτικές οδούς που θεωρούνταν πρακτικά ανενεργές.

https://www.pronews.gr/ygeia/nea-kliniki-dokimi-65xronos-me-pliri-tyflosi-anektise-meros-tis-orasis-tou-me-emfyteyma-ston-optiko-floio/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Επιστήμονες ανέπτυξαν σκόνη που επουλώνει άμεσα θανατηφόρες πληγές

Πρόκειται για έναν αιμοστατικό παράγοντα σε μορφή σκόνης ο οποίος μπορεί να σταματήσει την αιμορραγία μέσα σε ένα δευτερόλεπτο.

Ερευνητές στη Νότια Κορέα δημιούργησαν ένα ταχείας δράσης αιμοστατικό σε μορφή σκόνης που σταματά την αιμορραγία μέσα σε ένα δευτερόλεπτο και θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά την επιβίωση σε συνθήκες μάχης και επείγουσας ιατρικής.

Ερευνητές στο Προηγμένο Ινστιτούτο Επιστήμης & Τεχνολογίας στη Νότια Κορέα (KAIST) ανέπτυξαν ένα αιμοστατικό σκεύασμα σε μορφή σκόνης που σχηματίζει γρήγορα μια υδρογέλη η οποία λειτουργεί σαν φράγμα. Όταν εφαρμόζεται σε τραυματισμένη περιοχή, η σκόνη μετατρέπεται σε γέλη σε περίπου ένα δευτερόλεπτο, «σφραγίζοντας» σχεδόν ακαριαία την πληγή. Η σκόνη σκληραίνει ακαριαία ακόμη και σε σκληρά περιβάλλοντα, όπως πεδία μάχης ή περιοχές καταστροφών, και η σταθερότητά του κατά την αποθήκευση επιτρέπει γρήγορη χρήση σε επείγουσες περιπτώσεις.

...

Τα παραδοσιακά αιμοστατικά σε μορφή επιθέματος δυσκολεύονται να καλύψουν βαθιές ή ανώμαλες πληγές λόγω του επίπεδου σχήματός τους. Επιπλέον, είναι ευαίσθητα στη θερμοκρασία και την υγρασία, γεγονός που περιορίζει την αποθήκευση και τη χρήση τους σε απαιτητικά περιβάλλοντα.

Καινοτόμος σύνθεση για ταχεία επούλωση

Η «σκόνη AGCL», όπως ονομάζεται, συνδυάζει βιοσυμβατά φυσικά υλικά όπως το αλγινικό άλας και και το κόμμι Gellan, που αντιδρούν με το ασβέστιο για εξαιρετικά γρήγορη πηκτοποίηση και φυσική σφράγιση, καθώς και χιτοζάνη η οποία συνδέεται με τα συστατικά του αίματος για να ενισχύσει τη χημική και βιολογική αιμόσταση. Αντιδρά με κατιόντα όπως το ασβέστιο στο αίμα για να μετατραπεί σε πηκτώδη κατάσταση σε ένα δευτερόλεπτο, σφραγίζοντας άμεσα την πληγή.

Η τρισδιάστατη δομή της σκόνης μπορεί να απορροφήσει αίμα σε ποσότητα πάνω από 7 φορές το βάρος της (725%), μπλοκάροντας την αιμορραγία ακόμα και υπό υψηλή πίεση. Παρουσιάζει υψηλή συγκολλητική αντοχή πάνω από 40 kPa, ξεπερνώντας την απόδοση εμπορικών αιμοστατικών.

Η σκόνη AGCL αποτελείται εξ ολοκλήρου από υλικά φυσικής προέλευσης, παρουσιάζοντας ποσοστό αιμόλυσης μικρότερο από 3%, ποσοστό βιωσιμότητας κυττάρων άνω του 99% και αντιβακτηριδιακή δράση 99,9%, καθιστώντας την ασφαλή ακόμη και όταν έρχεται σε επαφή με αίμα. Σε πειράματα σε ζώα, επιβεβαιώθηκαν εξαιρετικά αποτελέσματα αναγέννησης ιστών, όπως ταχεία επούλωση τραυμάτων και προώθηση της αναγέννησης αιμοφόρων αγγείων και κολλαγόνου.

Σε πειράματα τραυματισμού ήπατος, η αιμορραγία και ο χρόνος αιμόστασης μειώθηκαν σημαντικά σε σχέση με εμπορικά προϊόντα, και η λειτουργία του ήπατος επανήλθε σε φυσιολογικά επίπεδα δύο εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση. Δεν παρατηρήθηκαν παρενέργειες σε συστηματική αξιολόγηση τοξικότητας.

Η σκόνη διατηρεί τις ιδιότητές της για δύο χρόνια ακόμη και σε περιβάλλον υψηλής θερμοκρασίας και υγρασίας, καθιστώντας την έτοιμη για άμεση χρήση σε σκληρά περιβάλλοντα όπως στρατιωτικές επιχειρήσεις ή καταστροφές.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Advanced Functional Materials.

Πηγή: Scitechdaily

https://www.ertnews.gr/eidiseis/epistimones-aneptyksan-skoni-pou-epoulonei-amesa-thanatifores-pliges/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Μαγνητική αορατότητα: Το μηχανικό «θαύμα» που αλλάζει την Ιατρική και την Ενέργεια

Μια ομάδα μηχανικών από το Πανεπιστήμιο του Leicester πέτυχε κάτι που μέχρι πρότινος φάνταζε αδύνατο εκτός των σελίδων της θεωρητικής φυσικής: τη σχεδίαση ενός πρακτικού, κατασκευάσιμου «μανδύα» μαγνητικής αορατότητας. Η νέα αυτή μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances, σηματοδοτεί τη μετάβαση από τα αφηρημένα μαθηματικά μοντέλα στην απτή μηχανική πραγματικότητα, ανοίγοντας τον δρόμο για επαναστατικές εφαρμογές στην ιατρική τεχνολογία και την παραγωγή ενέργειας.

Το τέλος των θεωρητικών περιορισμών

Για χρόνια, η έννοια της μαγνητικής απόκρυψης περιοριζόταν σε ιδεατά σχήματα και εργαστηριακές προσομοιώσεις. Οι ερευνητές γνώριζαν πώς να κάνουν «αόρατους» απλούς κυλίνδρους ή σφαίρες στα μαγνητικά πεδία, όμως ο πραγματικός κόσμος δεν αποτελείται από τέλεια γεωμετρικά σχήματα. Τα περισσότερα τεχνολογικά εξαρτήματα —από τους αισθητήρες ενός αξονικού τομογράφου μέχρι τα κυκλώματα ενός αντιδραστήρα σύντηξης— έχουν ακανόνιστες, περίπλοκες μορφές που καθιστούσαν τις προηγούμενες μεθόδους άχρηστες στην πράξη.

...

Εδώ έρχεται να δώσει τη λύση η καινοτομία της ομάδας του Leicester. Ανέπτυξαν έναν νέο σχεδιαστικό αλγόριθμο που επιτρέπει τη δημιουργία προσαρμοσμένων μανδυών για αντικείμενα οποιουδήποτε σχήματος. Δεν πρόκειται πλέον για μια γενική θεωρία, αλλά για μια μέθοδο που λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές ιδιότητες των υλικών που είναι ήδη διαθέσιμα στο εμπόριο.

Πώς λειτουργεί ο «αόρατος» μανδύας

Η αρχή λειτουργίας βασίζεται σε έναν έξυπνο συνδυασμό δύο αντίθετων υλικών. Το εσωτερικό του μανδύα αποτελείται από υπεραγώγιμα υλικά, τα οποία έχουν την ιδιότητα να απωθούν τα μαγνητικά πεδία. Το εξωτερικό κέλυφος, αντίθετα, κατασκευάζεται από σιδηρομαγνητικά υλικά, τα οποία έλκουν τις μαγνητικές γραμμές.

Το μυστικό βρίσκεται στη σωστή «δοσολογία» και γεωμετρία αυτών των δύο στρωμάτων. Όταν σχεδιαστούν σωστά με τον νέο αλγόριθμο, το σύστημα αναγκάζει το μαγνητικό πεδίο να ρέει ομαλά γύρω από το αντικείμενο, όπως το νερό ενός ποταμού κυλά γύρω από μια πέτρα και ξανασμίγει πίσω της. Για έναν εξωτερικό παρατηρητή ή έναν αισθητήρα, το μαγνητικό πεδίο φαίνεται αδιατάρακτο, σαν το αντικείμενο να μην υπήρξε ποτέ εκεί. Το αντικείμενο γίνεται μαγνητικά «αόρατο».

Από το εργαστήριο στην κοινωνία

Η σημασία αυτής της εξέλιξης είναι τεράστια γιατί λύνει ένα από τα πιο επίμονα προβλήματα της σύγχρονης τεχνολογίας: τις μαγνητικές παρεμβολές.

Στον ιατρικό τομέα, οι μαγνητικοί τομογράφοι (MRI) παράγουν ισχυρότατα πεδία που μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργία άλλων κρίσιμων συσκευών στο νοσοκομείο ή ακόμη και να αλλοιώσουν την ίδια την ποιότητα της απεικόνισης αν υπάρχουν μεταλλικά αντικείμενα κοντά. Με τη νέα τεχνολογία, θα μπορούμε να θωρακίζουμε ευαίσθητα εξαρτήματα ή εμφυτεύματα, καθιστώντας τις εξετάσεις ασφαλέστερες και ακριβέστερες.

Αντίστοιχα, στον τομέα της ενέργειας και συγκεκριμένα στην πυρηνική σύντηξη (fusion), οι αντιδραστήρες βασίζονται σε γιγαντιαίους μαγνήτες για να συγκρατούν το πλάσμα. Η προστασία των ευαίσθητων οργάνων μέτρησης και ελέγχου μέσα σε αυτό το περιβάλλον είναι εφιαλτική πρόκληση. Η μαγνητική απόκρυψη προσφέρει τη δυνατότητα τοποθέτησης αισθητήρων ακριβώς εκεί που χρειάζονται, χωρίς να διαταράσσουν τη διαδικασία της σύντηξης.

Το μέλλον είναι κατασκευάσιμο

Ο επικεφαλής της έρευνας, Δρ. Harold Ruiz, τόνισε πως η τεχνολογία δεν είναι πλέον ένα φουτουριστικό όνειρο. Το επόμενο βήμα είναι η κατασκευή των πρωτοτύπων χρησιμοποιώντας ταινίες υπεραγωγών υψηλής θερμοκρασίας και σύνθετα μαγνητικά υλικά. Η μετάβαση από τη «μαγική» φυσική στην πρακτική μηχανική έχει ήδη ξεκινήσει, υποσχόμενη να κάνει τις συσκευές μας πιο αξιόπιστες και την τεχνολογία μας πιο αόρατη από ποτέ.

https://www.techgear.gr/magnitiki-aoratotita-to-michaniko-thayma-poy-allazei-tin-iatriki-kai-tin-energeia-47047

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...