Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρηστικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρηστικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026

Χρήστος Γιανναράς: «Δεν σκέφτεται τι ψυχή θα παραδώσει; Δεν φοβάται Θεό;»



Η παράδοξη αλφαβήτα της στέρεης γνώσης

Αγαπημένη μας συνήθεια —θα το έχουν πιθανότατα αντιληφθεί όσοι και όσες μας τιμούν σταθερά με την προσοχή τους— η σημασιολογική συσχέτιση των άρθρων μας, η αναζήτηση της κοινής κατά το μάλλον ή ήττον ταυτότητας των συντακτών τους, των συγγενών θέσεων, αρχών και αγωνιών τους.

Μια τέτοια ουσιαστική σύνδεση, σύνδεση από απόψεως νοημάτων και ύψους των συλλογισμών, υπάρχει —μέσα από τη δική μας τουλάχιστον οπτική— μεταξύ του κειμένου του Ευάγγελου Παπανούτσου για την αλλοτρίωση, που χρονολογείται στο 1959 και αναδημοσιεύτηκε νωρίτερα σήμερα, και ενός έξοχου άρθρου του αειμνήστου Χρήστου Γιανναρά, που έφερε τον τίτλο «Βίος α-νόητος» και είχε δημοσιευτεί στην ίδια εφημερίδα, «Το Βήμα», αρκετά χρόνια αργότερα, το 1985 (πιο συγκεκριμένα, στις 26 Ιουλίου).

...

Ιδού όσα έγραφε o Γιανναράς, ο τότε καθηγητής της Φιλοσοφίας στην Πάντειο:


Φεύγοντας από την πόλη τώρα το καλοκαίρι έχεις κάποιες πιθανότητες να συναντήσεις εκείνο το σπάνιο πια είδος των ανθρώπων που εξακολουθούν να σώζουν μια στέρεη γνώση των πραγμάτων. Θα σου πουν κοφτά, δίχως περιφράσεις και υποθετικά σχήματα, ότι ο αέρας που φυσάει είναι πουνέντες, ότι το ψάρι που τρως είναι μανάλι, ότι το φίδι που χώθηκε στις πέτρες ήταν κονάκι. Δεν έχουν πολλά λόγια, μα κάθε τους λέξη έχει πραγματικό αντίκρυσμα. Η καλημέρα τους είναι ευχή και το χαμόγελο φωτίζει πρώτα το βλέμμα τους, δίχως να περνάει μηχανικά μόνο στα χείλη.

Σε μια παρέα τέτοιων ανθρώπων, στο βραδινό καφενεδάκι άκρη στη θάλασσα, μου απευθύνθηκε ένα ερώτημα, το πιο σημαντικό που εγώ άκουσα τους τελευταίους μήνες. Δεν έχω το χάρισμα να το μεταφέρω ατόφιο, με τις ίδιες τις λέξεις που αρθρώθηκε — έχω μάθει να συγκρατώ μόνο τις έννοιες, κι αυτή είναι μια πτυχή της διαφθοράς μου. Έλεγε λοιπόν το ερώτημα: Ποιος λόγος υπάρχει σήμερα για να είναι ειλικρινής και όχι απατεώνας ένας πολιτικός, για να είναι τίμιος και όχι κλέφτης ένας επιχειρηματίας ή έμπορας, για να υπηρετεί τις ανάγκες του πολίτη ένας υπάλληλος; Τι μπορεί να παρακινήσει τον άνθρωπο σήμερα να είναι εργατικός, δημιουργικός, ανιδιοτελής, δίκαιος, θυσιαστικός στην αυταπάρνησή του για χάρη των άλλων; Ποια ηθική ή ποια λογική θα τον στηρίξουν σε μια τέτοια στάση ή προσπάθεια;

Ο τονισμός τού σήμερα δήλωνε αντιδιαστολή προς κάποιο παρελθόν — ούτε ρομαντικό, ούτε εξιδανικευμένο. Απλώς σε ένα παρελθόν που το προλάβαμε οι περισσότεροι, κι όπου οι άνθρωποι είχαν στον καθημερινό τους βίο κάποιον άξονα αναφοράς να αιτιολογεί και να νοηματοδοτεί τις πράξεις τους. Για τον ψεύτη πολιτικό, για τον καταχραστή δημόσιο λειτουργό, για τον εκμεταλλευτή επιχειρηματία οι άνθρωποι ρωτάγανε: «Δεν σκέφτεται τι ψυχή θα παραδώσει; Δεν φοβάται Θεό;»


«ΤΟ ΒΗΜΑ», 26.7.1985, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Δηλαδή η κοινωνική λειτουργικότητα στηριζότανε σε παραμύθια, θα παρατηρήσει ο φωταδιστής εκπρόσωπος των «προοδευτικών» σήμερα ιδεολογιών μας. Μα δεν θα αφεθώ σε κουβέντα μαζί του για το τι είναι πραγματικό και τι παραμύθι, και γιατί το τραπέζι, που τα τέσσερα πόδια του πατάνε στη γη, είναι πιο πραγματικό από την υπεραισθητή ανταλλακτική του αξία — που ρωτούσε κι ο Μαρξ. Ή —στη γλώσσα που καταλαβαίνει ο φωταδιστής— με ποια κριτήρια ο κόσμος της ύλης – ενέργειας που διέπεται από την απροσδιοριστία (έτσι όπως αυτή απορρέει από την εφαρμογή του νόμου των πιθανοτήτων σε κβαντικό επίπεδο) είναι πιο πραγματικός από τον ανυπότακτο σε κάθε νόημα «πυρήνα» της συνειδητής υποκειμενικότητας.

Στο θαλασσινό καφενεδάκι, όποιος ξέρει να ξεχωρίζει τον πουνέντε από την όστρια και το μανάλι από τον ξιφιό, ξέρει να ξεχωρίζει και την ψυχή όχι από το σώμα (όπως οι μουχλιασμένοι ιδεαλιστές), αλλά από την άψυχη σάρκα του αποκτηνωμένου μεγαλουπολίτη στο διπλανό τραπεζάκι. Του ανθρώπου που πλεονάζει πια στον τόπο, και που δεν έχει να αντισταθεί σε τίποτα, δεν έχει τίποτα να υπερασπίσει έξω από το πλαδαρό του εγώ. Όλα  —πολιτικές πεποιθήσεις, ιδεολογικές απόψεις, εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, ακόμα και ρομαντικές αναμνήσεις— όλα είναι ταυτισμένα με το υπερευχαριστημένο εγώ του, με τα προγούλια του και τις ξεχειλωμένες κοιλιές του, με την επίδειξη της μικρονοϊκής σαχλαμάρας που αντιγράφει από την επιθεώρηση, όλα υποταγμένα στη βουλιμία της κατάποσης και στην ανάγκη της αφόδευσης.


Αυτός ο κυρίαρχος πια τύπος του νεοέλληνα, τι λόγο έχει να είναι εργατικός, τίμιος, ανιδιοτελής, δίκαιος, θυσιαστικός; Όλες οι τρέχουσες ιδεολογίες τον έχουν πείσει πως ο θάνατος σημαίνει και αφανισμό, επομένως αυτό που πρέπει να προλάβει σε όσα χρόνια του απομένουν είναι να απολαύσει φαΐ, πιοτό, οργασμούς — να τα απολαύσει δουλεύοντας όσο γίνεται λιγότερο και κερδίζοντας όσο γίνεται περισσότερα. Το νόημα της ζωής τελειώνει στις παραγωγικές σχέσεις, δηλαδή στην απόλυτη προτεραιότητα του οικονομικού παράγοντα, τελικά στην ανάγκη ικανοποίησης των απαιτήσεων του ενστίκτου. Σε πιο ραφιναρισμένα επίπεδα αυτή η ανάγκη γίνεται επιθυμία για ισχύ, για εξουσιαστικό κύρος, για αναγνώριση και πρωτεία σε στενότερο ή ευρύτερο περίγυρο.

Και το ακόμα πιο τραγικό: Αν κάποτε ξυπνήσει αυτός ο αποχαυνωμένος άνθρωπος από τον λήθαργο όπου τον βύθισε το αφιόνι των «προοδευτικών» ιδεολογιών, αν γεννηθεί μέσα του η δίψα να ’χει κι αυτός ψυχή, να έχει πρόσωπο, να έχει Θεό, τότε οι δρόμοι που θα μπορούσαν να τον οδηγήσουν σε πραγματικές απαντήσεις, και όχι σε νοητά είδωλα, μοιάζουν χαμένοι. Τα θρησκευτικά που διδάχθηκε στο σχολειό και τα κηρύγματα που ακούει στις εκκλησιές —στις περισσότερες περιπτώσεις— έχουν αποκλείσει τον νεοέλληνα από τις ίδιες τις ρίζες του, τον έχουν ποτίσει με βαθειά περιφρόνηση για την πνευματική του Παράδοση. Γι’ αυτό και πληθαίνουν γύρω μας οι άνθρωποι που ζητάνε να βρουν κάποιο νόημα για τον βίο τους σε ξεπλυμένες εισαγόμενες διδαχές —κάτι κωμικές απομιμήσεις βουδισμών και ζεν και γιόγκα, όλα τόσο ξένα με τις δικές μας βιωματικές ρίζες όσο και οι βρώμικες πλαστικές σακούλες που τις ξερνάει το κύμα στην αμμουδιά— ή παραδίνονται οι αφελέστεροι στην κρετινική αγυρτεία των γιεχωβάδων.


Όμως το ραδιόφωνο επιμένει να μας δίνει κάθε μέρα, μαζί με τα μποφώρ στα ελληνικά πελάγη, και τον αριθμό —απίστευτο αριθμό— των «πολιτιστικών εκδηλώσεων» που κατακλύζουν τη χώρα. Ολόκληρη η Ελλάδα σφύζει από «πολιτιστικές εκδηλώσεις» — μοιάζει με αποκριάτικη φιέστα, όπου φοράμε για προσωπείο το χαμένο μας πρόσωπο. 

Μασκαρευόμαστε με τα κουρέλια τής άλλοτε ψυχής μας — τι άλλο σημαίνουν οι «πολιτιστικές εκδηλώσεις» σε έναν τόπο που αρνήθηκε και αρνείται πεισματικά και μεθοδικά τον πολιτισμό του;

 Γιατί είναι περιττό και να το πούμε, πως ο πολιτισμός δεν οργανώνεται από υπουργεία, γεννιέται από το νόημα που δίνουμε στην καθημερινότητά μας — γεννιέται από το ερώτημα του ψαρά για το τι ψυχή θα παραδώσουμε κι αν φοβόμαστε Θεό.

Για να φτάσουμε στο μέγιστο πολιτιστικό επίτευγμα να θέτουμε τέτοια ερωτήματα —να τα θέτουμε όχι με το μυαλό, αλλά με την καθημερινή μας δουλειά και με την τέχνη μας και με την πολιτική μας— μάλλον θα πρέπει κάποιος να μας διδάξει την παράδοξη αλφαβήτα της στέρεης γνώσης: να ξεχωρίζουμε τον γαρμπή από τον γρέγο, το σαλάχι από το καλκάνι, να σπουδάζουμε το φως και τα χρώματα, να ξαναβρούμε από την αρχή την ιερότητα της ζωής και των πραγμάτων, την πραγματική σχέση κι όχι την υποταγή των πάντων στην εγωκεντρική απαίτηση της σάρκας μας.

[…]

https://www.in.gr/2026/11/05/stories/xristos-giannaras-den-skeftetai-ti-psyxi-tha-paradosei-den-fovatai-theo/?shem=aimgspe,#goog_rewarded

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2026

Βαφές μαλλιών: Τι αποκαλύπτουν οι δερματολόγοι





Τα μέτρα πρόληψης και οι κίνδυνοι από τα χημικά

Η ραγδαία ανάπτυξη της αγοράς προϊόντων περιποίησης και ομορφιάς έχει φέρει στο προσκήνιο τα προϊόντα βαφής μαλλιών, με τα σκευάσματα μίας μόνιμης χρωστικής να καταλαμβάνουν πλέον το 80% των συνολικών πωλήσεων παγκοσμίως. 

Παράλληλα με την καθημερινή και εκτεταμένη χρήση τους, η διεθνής δερματολογική κοινότητα εντείνει τις προειδοποιήσεις της για τις άγνωστες στο ευρύ κοινό επιπτώσεις αυτών των χημικών συνθέσεων στον ανθρώπινο οργανισμό, ανατρέποντας τα μέχρι πρότινος δεδομένα που περιόριζαν το ζήτημα σε μια απλή επιφανειακή αλλεργία.

...

Όπως επισημαίνει ο Δερματολόγος - Αφροδισιολόγος δρ. Χρήστος Στάμου, μεγάλο μέρος του πληθυσμού εκθέτει συστηματικά το δέρμα του σε ισχυρούς χημικούς παράγοντες αγνοώντας τους μακροπρόθεσμους κινδύνους. 

Ανεξάρτητοι οργανισμοί έχουν εντοπίσει σε εμπορικές βαφές ίχνη τοξικών πτητικών οργανικών ενώσεων, όπως τολουόλιο, αλλά και φθαλικές ενώσεις, οι οποίες ενοχοποιούνται για την αποδιοργάνωση των λιπιδίων, τη σοβαρή ξηροδερμία και την πρόκληση τοπικής κυτταροτοξικότητας.

Οι επιπτώσεις στο τριχωτό της κεφαλής και το μικροβίωμα

Η εφαρμογή των μόνιμων οξειδωτικών βαφών επιφέρει δραστικές βιολογικές και χημικές αλλαγές στο δέρμα του κεφαλιού, προκαλώντας μια σειρά από σημαντικές παθήσεις:

  • Αλλεργική δερματίτιδα επαφής: Αποτελεί τη συχνότερη οξεία επιπλοκή, με βασικό υπαίτιο την ένωση p-phenylenediamine (PPD), η οποία πυροδοτεί έντονο ερύθημα, κνησμό και οίδημα.
  • Αποδιοργάνωση του δερματικού φραγμού: Η υψηλή αλκαλικότητα της αμμωνίας και η οξειδωτική δράση του υπεροξειδίου του υδρογόνου καταστρέφουν την κεράτινη στοιβάδα, προκαλώντας εγκαύματα και αυξημένη διαδερμική απώλεια νερού.
  • Μικροβιακή δυσβίωση: Η αλλαγή του φυσιολογικού pH καταστέλλει τα ωφέλιμα βακτήρια, όπως το Cutibacterium acnes.
  • Υπερανάπτυξη παθογόνων μυκήτων: Η ανατροπή της ισορροπίας ευνοεί τον αποικισμό από μύκητες του γένους Malassezia, συνδεόμενη άμεσα με την πιτυρίδα, τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα και τον χρόνιο κνησμό.

Η σύγχρονη θεραπευτική προσέγγιση, σύμφωνα με τον δρα Στάμου, ξεπερνά την απλή καταστολή της φλεγμονής με κορτικοστεροειδή, εστιάζοντας στην αποκατάσταση του οικοσυστήματος μέσω δερμοκαλλυντικών με πρεβιοτικά και μεταβιοτικά στοιχεία, ήπιων αντιμυκητιασικών και μαλακτικών παραγόντων.

Η χημική φθορά και οι συνέπειες στη δομή της τρίχας

Η αλλαγή χρώματος παρεμβαίνει επιθετικά στον πυρήνα του στελέχους της τρίχας. Οι αλκαλικοί παράγοντες αναγκάζουν τα προστατευτικά λέπια να ανοίξουν, απογυμνώνοντας τον άξονα από λιπίδια και πρωτεΐνες.

  • Δομική καταστροφή στελέχους: Το υπεροξειδίο του υδρογόνου καταστρέφει τους δισουλφιδικούς δεσμούς της κερατίνης, προκαλώντας αυξημένη πορώτητα και ευθραυστότητα.
  • Σπάσιμο της τρίχας: Η απώλεια αντοχής οδηγεί σε εύκολο σπάσιμο κατά το βούρτσισμα, μειώνοντας την οπτική πυκνότητα των μαλλιών.
  • Πρόκληση τελογενούς αλωπεκίας: Η σοβαρή δερματική φλεγμονή μπορεί να ωθήσει πρόωρα τους θύλακες σε φάση απόπτωσης, προκαλώντας αντιδραστική τριχόπτωση.

Για την ακριβή διάγνωση, το ψηφιακό τριχοριζόγραμμα λειτουργεί ως μια ανώδυνη και μη επεμβατική μέθοδος ανάλυσης, η οποία γεφυρώνει την κλινική εξέταση με την επεμβατική βιοψία δέρματος.

Επαγγελματικοί κίνδυνοι για τους κομμωτές

Οι επαγγελματίες του κλάδου εκτίθενται σε χημικά σκευάσματα έως και 78 φορές συχνότερα από τον γενικό πληθυσμό, αντιμετωπίζοντας αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης δερματικών παθήσεων στα χέρια:

  • Επαγγελματική δερματίτιδα επαφής: Πάνω από το 51% των κομμωτών αναφέρει σοβαρές δερματικές αντιδράσεις.
  • Χρόνιο έκζεμα των χεριών: Η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε βαφές και αποχρωματιστικά (ντεκαπάζ) προκαλεί επώδυνες ρωγμές και σχισμές.
  • Αυξημένη ευαισθητοποίηση: Οι επαγγελματίες έχουν έως και πενταπλάσια πιθανότητα να αναπτύξουν αλλεργική ευαισθητοποίηση σε ουσίες όπως η PPD και το υπερθειικό αμμώνιο.

Μέτρα πρόληψης και προστασίας

Η θωράκιση της υγείας του τριχωτού και του δέρματος απαιτεί την τήρηση αυστηρών πρωτοκόλλων:

  • Δοκιμασία ελέγχου (patch test): Πραγματοποίηση 48 ώρες πριν από κάθε βαφή για την αποτροπή οξειών αντιδράσεων τύπου IV.
  • Χρήση γαντιών νιτριλίου και κρεμών φραγμού: Προστασία των χεριών των επαγγελματιών από την αθροιστική χημική επιβάρυνση.
  • Στροφή σε εναλλακτικές φόρμουλες: Επιλογή ημιμόνιμων προϊόντων χωρίς αμμωνία ή παράγωγα αμινών σε περιπτώσεις διαγνωσμένης ευαισθησίας.
  • https://www.alfavita.gr/epistimi/564619_bafes-mallion-ti-apokalyptoyn-oi-dermatologoi?shem=aimgspe,#goog_rewarded
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026

Πέντε φυσικές επιλογές που μπορεί να βοηθήσουν στον ύπνο – Ποια τρόφιμα και βότανα ξεχωρίζουν






Τρυπτοφάνη, βύσσινα & μελισσόχορτο βρίσκονται στο επίκεντρο

Πέντε φυσικές επιλογές, από τρόφιμα που περιέχουν συστατικά συνδεδεμένα με τον κύκλο ύπνου-εγρήγορσης μέχρι βότανα που χρησιμοποιούνται για χαλάρωση, εξετάζονται για την πιθανή συμβολή τους σε έναν καλύτερο ύπνο.

...

Αν και δεν αποτελούν θεραπεία για την αϋπνία, ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι μπορεί να επηρεάζουν επιμέρους μηχανισμούς που σχετίζονται με την έλευση και τη διάρκεια του ύπνου.

Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όσο περνούν τα χρόνια, καθώς η γήρανση μπορεί να μεταβάλει τη διάρκεια και τη δομή του ύπνου.

Οι νυχτερινές αφυπνίσεις, η δυσκολία στην αποκοιμήση και η αίσθηση ότι η ξεκούραση δεν είναι επαρκής γίνονται συχνότερες για αρκετούς ανθρώπους.

Ο Gary L. Wenk, καθηγητής στο Ohio State University, αναφέρεται σε άρθρο του στο Psychology Today στη σχέση διατροφής και ύπνου, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για ένα πεδίο που χρειάζεται περισσότερη επιστημονική διερεύνηση.

Τρυπτοφάνη: Το αμινοξύ που συνδέεται με τον ύπνο

Η τρυπτοφάνη είναι απαραίτητο αμινοξύ που ο οργανισμός χρησιμοποιεί για την παραγωγή σεροτονίνης και μελατονίνης. Οι δύο ουσίες συμμετέχουν σε λειτουργίες που σχετίζονται με τη διάθεση και τη ρύθμιση του βιολογικού ρολογιού.

Τρυπτοφάνη περιέχουν, μεταξύ άλλων, το γάλα, τα αυγά, τα ψάρια, το κοτόπουλο, το τυρί, οι κολοκυθόσποροι, τα όσπρια και τα φιστίκια.

Η ποσότητα που φτάνει στον εγκέφαλο επηρεάζεται και από την παρουσία άλλων αμινοξέων στο αίμα. Ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι ο συνδυασμός τροφών πλούσιων σε τρυπτοφάνη με υδατάνθρακες μπορεί να επηρεάσει αυτή τη διαδικασία.

Ωστόσο, η λήψη συμπληρωμάτων τρυπτοφάνης σε υψηλές δόσεις δεν είναι ακίνδυνη και δεν πρέπει να γίνεται χωρίς ιατρική καθοδήγηση.

Μελατονίνη και βύσσινα

Η μελατονίνη παράγεται φυσιολογικά από την επίφυση και συμβάλλει στη ρύθμιση του κύκλου ύπνου-εγρήγορσης.

Τα συμπληρώματά της χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όμως η δοσολογία και η διάρκεια χρήσης χρειάζονται προσοχή, καθώς μπορεί να προκαλέσει υπνηλία την επόμενη ημέρα, πονοκέφαλο ή ζάλη.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα βύσσινα, τα οποία περιέχουν φυσικά μικρές ποσότητες μελατονίνης. Μελέτες έχουν συσχετίσει την κατανάλωση χυμού βύσσινου με μεγαλύτερη συνολική διάρκεια ύπνου και λιγότερο χρόνο εγρήγορσης κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Τα αποτελέσματα, πάντως, δεν σημαίνουν ότι ο χυμός μπορεί να αντικαταστήσει την αντιμετώπιση μιας επίμονης διαταραχής ύπνου.

Χυμός παντζαριού

Ο χυμός παντζαριού έχει επίσης εξεταστεί για την πιθανή επίδρασή του στον ύπνο. Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2025, η κατανάλωση 100 ml πριν από την κατάκλιση συσχετίστηκε με καλύτερη ποιότητα ύπνου, μεγαλύτερη διάρκειά του και αύξηση του ύπνου βραδέων κυμάτων.

Οι ερευνητές εξέτασαν τον πιθανό ρόλο των νιτρικών αλάτων του παντζαριού, τα οποία συμμετέχουν σε διαδικασίες που επηρεάζουν την παραγωγή μονοξειδίου του αζώτου και τη λειτουργία των αγγείων.

Χρειάζονται, ωστόσο, περισσότερα στοιχεία για να διαπιστωθεί κατά πόσο το συγκεκριμένο εύρημα μπορεί να επιβεβαιωθεί σε ευρύτερους πληθυσμούς.

Μανόλια

Ο φλοιός της μανόλιας (Magnolia officinalis) περιέχει τις ενώσεις μαγνολόλη και χονοκιόλη, οι οποίες έχουν μελετηθεί για την πιθανή επίδρασή τους σε εγκεφαλικούς μηχανισμούς που σχετίζονται με τη χαλάρωση και τη νευρική διέγερση.

Σε έρευνα διάρκειας 24 εβδομάδων σε γυναίκες στην εμμηνόπαυση, συμπλήρωμα που περιείχε εκχύλισμα μανόλιας και μαγνήσιο συνδέθηκε με βελτίωση ορισμένων συμπτωμάτων, μεταξύ των οποίων και η αϋπνία.

Το αποτέλεσμα, ωστόσο, δεν αποδεικνύει ότι η μανόλια από μόνη της έχει την ίδια δράση ή ότι είναι κατάλληλη για όλους.

Μελισσόχορτο

Το μελισσόχορτο χρησιμοποιείται παραδοσιακά σε αφεψήματα για χαλάρωση. Ορισμένες από τις φυσικές ενώσεις του έχουν μελετηθεί για την πιθανή επίδρασή τους στο GABA, έναν νευροδιαβιβαστή που συμβάλλει στον περιορισμό της νευρικής δραστηριότητας.

Παρότι υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να βοηθά ορισμένους ανθρώπους να χαλαρώσουν, τα επιστημονικά δεδομένα δεν αρκούν για να θεωρηθεί αποδεδειγμένη θεραπεία της αϋπνίας.

Άτομα που λαμβάνουν ηρεμιστικά φάρμακα ή πρόκειται να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση θα πρέπει να συμβουλεύονται γιατρό πριν από τη χρήση του.

Οι πέντε αυτές επιλογές αποτελούν αντικείμενο επιστημονικής έρευνας, αλλά η επίδρασή τους δεν είναι ίδια για όλους και τα διαθέσιμα στοιχεία έχουν διαφορετικό βαθμό ισχύος.

Όταν οι δυσκολίες στον ύπνο επιμένουν, η αναζήτηση της αιτίας και η κατάλληλη ιατρική αξιολόγηση παραμένουν σημαντικότερες από την προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος αποκλειστικά μέσω της διατροφής.

https://www.pronews.gr/ygeia/diatrofi/pente-fysikes-epiloges-pou-mporei-na-voithisoun-ston-ypno-poia-trofima-kai-votana-ksexorizoun/


Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

9+1 χώρες που πιθανότατα αγνοείτε την ύπαρξή τους





Το μάθημα Γεωγραφίας είναι πάντα ανεξάντλητο. Πάντα θα υπάρχουν σημεία στο χάρτη που παραμένουν άγνωστα ακόμα και για τους δυνατούς του είδους.

Η Γη, ο πλανήτης μας, αποτελείται από ένα «σύμπαν» από άγνωστα εδάφη, κάτοικοι μιας χώρας αγνοούν την ύπαρξη μιας άλλης αλλά όλοι ζούμε και συμβιώνουμε, σχεδόν, ειρηνικά.

...

Εξερευνήστε δέκα από τις, πιθανότατα, άγνωστες στο ευρύ κοινό χώρες:

10. Δημοκρατία του Βανουάτου

Το Βανουάτου (παλαιά ονομασία Νέες Εβρίδες) είναι αρχιπέλαγος που βρίσκεται στον νότιο Ειρηνικό, 1000 χλμ δυτικά των νησιών Φίτζι. Από τα 82 νησιά του αρχιπελάγους του Βανουάτου τα δύο μεγαλύτερα είναι το Εσπίριτου Σάντου και το Μαλακούλα. Η πρωτεύουσα της χώρας είναι η Πορτ Βίλα και βρίσκεται στο Εφάτε. Από το 1906, οι τότε Νέες Εβρίδες τελούσαν υπό κοινή αγγλογαλλική διοίκηση ως το 1980, οπότε το Βανουάτου απέκτησε την ανεξαρτησία του.

Η χώρα κατοικείται από περίπου 261.000 κατοίκους ενώ οι 113 (!) γλώσσες που χρησιμοποιούνται, την κατατάσσουν τη χώρα ανάμεσα σε αυτές με την μεγαλύτερη γλωσσική ποικιλία. Το 90% των ντόπιων καταναλώνουν ψάρια ενώ το 80% ζει σε αγροτικές, απομονωμένες περιοχές με δικούς τους κήπους για τη προσωπική προμήθεια σε τρόφιμα.

Οι καταδύσεις είναι ένα πολύ δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο εδώ ενώ προβλήματα για την οικονομία αποτελούν οι συχνοί σεισμοί, οι κυκλώνες και οι μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των νησιών.

Για παράδειγμα, στις 2 Αυγούστου του 2007 τα νησιά σείστηκαν από δόνηση 7,2 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Κυριότεροι προμηθευτές εξωτερικής βοήθειας είναι η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία. Εθνικό νόμισμα είναι το Βάτου.

9. Δημοκρατία του Ναουρού

Για να το βρείτε στο χάρτη πρέπει να βρείτε πρώτα τον Ειρηνικό Ωκεανό. Εκεί, στο νότιο μέρος, θα βρείτε και το «Νησί της Χαράς» όπως ήταν παλιότερα γνωστό. Το Ναουρού, είναι μικρότερη ανεξάρτητη δημοκρατία στον κόσμο, από άποψη πληθυσμού (9.265 κάτοικοι) αλλά και έκτασης. Βρίσκεται 4000 χλμ βορειοανατολικά της Αυστραλίας και είναι πρώην βρετανική αποικία. Από το 1888 η Γερμανία, η Βρετανία, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία εκμεταλλεύθηκαν τα φωσφορικά του αποθέματα και μετά την ανεξαρτησία του το 1968, η βιομηχανία φωσφόρου έχει κάνει τους κατοίκους του Ναουρού έναν από τους πλουσιότερους λαούς του κόσμου.

Εδώ δεν θα βρείτε επίσημη πρωτεύουσα, και δεν αποτελεί μυστικό ότι τη δεκαετία του ‘ 90, και έπειτα από την εξάντληση των αποθεμάτων φωσφάτων, το Ναουρού αποτέλεσε για σύντομο χρονικό διάστημα φορολογικό παράδεισο και κέντρο για το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος.

Οι ντόπιοι συλλέγουν το νερό της βροχής κατά τη διάρκεια των μουσώνων μεταξύ του Νοεμβρίου και του Φεβρουαρίου, επειδή είναι πολύ περιορισμένα τα αποθέματα σε φυσικό γλυκό νερό. Το πιο δημοφιλές άθλημα στη χώρα αυτή είναι το Αυστραλιανό ποδόσφαιρο κανόνων, και έχουν μάλιστα και πρωτάθλημα με επτά ομάδες. Επίσης, ευρύτατα διαδεδομένο άθλημα είναι το πιάσιμο πουλιών με λάσο.

8. Τουβαλού

Ο Ειρηνικός Ωκεανός κρύβει θησαυρούς. Το Τουβαλού, βρίσκεται 1050 χλμ βόρεια των Νησιών Φίτζι και είναι ένα από τα μικρότερα και πλέον απομονωμένα κράτη του κόσμου. Αποτελείται από εννέα κοραλλιογενείς βραχονησίδες με μήκος 579 χλμ. και συνολική έκταση λίγο μεγαλύτερη από 26 τετρ.χλμ.

Το 2007 η κυβέρνηση των νησιών έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τις κλιματικές αλλαγές και επεσήμανε τον κίνδυνο να βυθιστούν τα νησιά στη θάλασσα εξαιτίας αυτών των αλλαγών.

Το χαμηλό τους υψόμετρο καθιστά τα νησιά επιρρεπή στην άνοδο της στάθμης των θαλασσών λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο πληθυσμός ενδέχεται να εγκαταλείψει τα νησιά και να καταφύγει στη Νέα Ζηλανδία, στο Νίουε και στο νησί Κιόα των Φίτζι. Επιπλέον, η νησιωτική χώρα πλήττεται από τη λεγόμενη Παλίρροια του Βασιλιά (King Tide), η οποία μπορεί να προκαλέσει άνοδο του επιπέδου στάθμης της θάλασσας ψηλότερα από μια συνηθισμένη πλημμυρίδα. Στο μέλλον, αυτό ίσως αποτελέσει απειλή για καθολική βύθιση του νησιού στη θάλασσα.

Το Τουβαλού έχει σχεδόν άγονο έδαφος και είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί για καλλιέργειες.
Ο πληθυσμός του νησιού έχει υπερδιπλασιαστεί από το 1980 και υπολογιζόταν να φτάσει τους 11.810 τον Ιούλιο του 2006. Απαρτίζεται κυρίως από Πολυνήσιους. Το 4% περίπου είναι Μικρονήσιοι.

7. Κομόρες

Είναι ένα ηφαιστιογενές σύμπλεγμα τριών νησιών με περίπου 752.438 κατοίκους. Θα το βρείτε δυτικά του Ινδικού ωκεανού, μεταξύ της νήσου Μαδαγασκάρης και των ανατολικών ακτών της Αφρικής, στο βόρειο τμήμα του πορθμού της Μοζαμβίκης.

Το όνομά της χώρας προέρχεται από το αραβικό qamar, που σημαίνει «σελήνη». Η χώρα όσο πανέμορφη είναι, τόσο βυθίζεται διαρκώς στην πολιτική αστάθεια που ταλανίζει τη χώρα, η οποία από την εποχή της ανεξαρτησίας ως σήμερα έχει δει γύρω στα 20 πραξικοπήματα και απόπειρες πραξικοπημάτων.

Το κλίμα των νησιών είναι τροπικό με τους μουσώνες να δημιουργούν δύο εποχές: η πρώτη περίοδος από το Νοέμβριο ως τον Απρίλιο είναι ζεστή και η δεύτερη, από Μάιο ως τον Οκτώβριο, χαρακτηρίζεται από ξηρασία και είναι επίσης ψυχρή εποχή.
Ο πληθυσμός του κράτους είναι μίγμα Αράβων και Αφρικανών, Μαλαγάσιων και Ασιατών.

6. Γκέρνσεϊ

Μια χώρα που μόνο οι φανατικοί της Γεωμετρίας ξέρουν. Οι υπόλοιποι προμηθευτείτε με μεγεθυντικό φακό και αναζητήστε το Γκέρνσεϊ που είναι ένα σύμπλεγμα μικρών νησιών αυτοδιοικούμενα που ανήκουν στην Βρετανική Κοινοπολιτεία.

Το σύμπλεγμα βρίσκεται στην θάλασσα της Μάγχης κοντά στις ακτές της Νορμανδίας, πρωτεύουσα θεωρείται ο Λιμένας του Αγίου Πέτρου και ο πληθυσμός του νησιού (κατατάσσεται 200ό στον κόσμο) είναι, σύμφωνα με εκτιμήσεις για τον Ιούλιο του 2009 65.870 κάτοικοι.

Εκτός από την αδιαμφισβήτητη ομορφιά του τοπίου, το Guernsey είναι διεθνώς γνωστό και για τις… αγελάδες του που αποτελούν το σήμα κατατεθέν της χώρας με το πλούσιο κρεμώδες γάλα τους να έχει λάβει άπειρα βραβεία. Αν ποτέ επισκεφτείτε το Γκέρνσεϊ, μη παραλείψετε να δοκιμάσετε και βοδινό κρέας καθώς τα βοοειδή της χώρας έχουν χαρακτηριστική πλούσια γεύση-συνηθίζουν να αφαιρούν το λίπος.

Το ειδυλλιακό και γαλήνιο τοπίο αποτελεί παράδεισο για τους συγγραφείς που βρίσκουν εκεί το απόλυτο ησυχαστήριο. Ο Βίκτορ Ουγκό έγγραψε εκεί μερικά από τα αριστουργήματά του όπως το «Οι άθλιοι».

5. Το νησί του Μαν

Ο συγκεκριμένος τόπος είναι ο παράδεισος των μοτοσικλετιστών. Το International Isle of Man TT (Tourist Trophy) Race αποτελεί έναν από τους ποιό διάσημους προορισμούς για αγώνες ταχύτητας μοτοσυκλετών και θεωρείται η ποιό επικίνδυνη διαδρομή στον κόσμο. Βρίσκεται στην Ιραλνδική Θάλασσα ανάμεσα στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία και είναι ένας απο τους σημαντικότερους φορολογικούς παράδεισος σε όλο τον κόσμο.

Έχει έκταση 572 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό (εκτίμηση 2009) 76.512 κατοίκους (κατατάσσεται στην 196η θέση). Πήρε το όνομά του από την κελτική φυλή των Μανξ, οι απόγονοι των οποίων κατοικούν εκεί έως σήμερα. Οι Άγγλοι κατέλαβαν το νησί τον 14ο αιώνα, ενώ αποτελεί Κτήση του Βρετανικού Στέμματος από το 1765. Έχει το δικό του νόμισμα-τη λίρα του Mann-, ενώ η τοπική γλώσσα είχε περάσει σε δεύτερη μοίρα και κινδύνευε να εξαφανιστεί έως το 1993, οπότε και άρχισε να διδάσκεται ξανά στα σχολεία.

4. Τοκελάου

Το εθνικό σύνθημα είναι «Τοκελάου για τους Ισχυρούς» («Tokelau mo te Atua») και είναι για… ισχυρούς ταξιδιώτες. Βρίσκεται στον νότιο Ειρηνικό και είναι εξαρτημένη περιοχή από την Νέα Ζηλανδία από το 1926.

Το μέλλον για τον τόπο αυτό δεν προβλέπεται ανθηρό μιας και ο ΟΗΕ συνέταξε το 1989 έκθεση σύμφωνα με την οποία προβλέπεται ότι το Τοκελάου θα εξαφανιστεί κάτω από την θάλασσα τον 21ο αιώνα λόγω της αύξησης της στάθμης των υδάτων από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Στα 10 τετρ. χλμ. «στριμώχνονται» 1.416 κάτοικοι, με βάση εκτιμήσεις του 2009. Δεν υπάρχει καμία πρωτεύουσα καθώς κάθε ατόλη έχει το δικό της διοικητικό κέντρο. Το όνομα Τοκελάου σημαίνει «βόρειος άνεμος» στη γλώσσα της Πολυνησίας.

3. Νησιά Κουκ

Ο παράδεισος θα μπορούσε να ονομαζόταν διαφορετικά και Νησιά Κουκ… Αν ζούσαν εδώ ο Αδάμ και η Εύα, θα έκαναν μπάνιο σε παραλίες με κατάλευκη άμμο, jeeping στη ζούγκλα, θα έβλεπαν παραδοσιακούς χορούς και θα γεύονταν κρέατα ψημένα σε λάκκους με ηφαιστειακές πέτρες.

Είναι ένα από τα πιο μακρινά νησιωτικά κράτη, βορειοανατολικά της Νέας Ζηλανδίας, έχουν πληθυσμό 19.569 κατοίκους και πρωτεύουσά τους είναι η Αβαρούα. Υπολογίστε πριν τα επισκεφτείτε, ότι είναι περίπου 3.500 χλμ βορειοανατολικά της Νέας Ζηλανδίας και αποτελούν σύμπλεγμα από 24 κοραλλιογενείς ατόλες και ηφαιστειακά νησιά.

Η υπό ανάπτυξη οικονομία στηρίζεται σε καλλιέργειες μαλακίων, μαργαριταριών, ένα εκτροφείο στρουθοκαμήλων, τον τουρισμό και τις τραπεζικές δραστηριότητες.

2. Νήσοι Πίτκαιρν

Όταν θα φτάσετε στον εξωτικό αυτό προορισμό, θα αποχωρήσετε έχοντας-εκτός από ειδυλλιακές εικόνες στην sim του κινητού σας-, και ξυλόγλυπτα αναμνηστικά που φιλοτεχνούν οι ντόπιοι: ξυλόγλυπτοι καρχαρίες, φάλαινες, ψάρια, δελφίνια, χελώνες, βάζα… Μη λησμονήσετε και τα εξαιρετικής ποιότητας υφάσματος Τάπα.

Οι Νήσοι Πίτκαιρν είναι βρετανική εξαρτημένη περιοχή και βρίσκονται στον νότιο Ειρηνικό στο μέσο της απόστασης μεταξύ της Νέας Ζηλανδίας και του Περού, σε απόσταση περίπου 1.350 ναυτικά μίλια ΝΑ. της Ταϊτής. Το σύμπλεγμα αποτελείται από 4 ηφαιστειακά νησιά, το Πίτκαιρν (Pitcairn)(το μόνο κατοικημένο), το Οουίνο (Oeno), το Χέντερσον (Henderson) και το Ντούσι (Ducie), που βρίσκονται σε μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους. Είναι η πιο απομονωμένη κτήση της Βρετανίας. Έχει περίπου 50 κατοίκους (48 κάτοικοι με βάση εκτιμήσεις του 2009 οι οποίοι κατοικούν στον οικισμό , και πρωτεύουσα του νησιού, Άνταμσταουν στη νήσο Πίτκαιρν.

1. Ναγκόρνο Καραμπάχ

Ήταν παλαιότερα μία αυτόνομη διοικητική περιφέρεια (κατά τη σοβιετική τότε ορολογία «Όμπλαστ») της άλλοτε Σοβιετικής Ένωσης που ανήκε στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν.

Σήμερα συνεχίζει ν’ αποτελεί μια «εκ των πραγμάτων» αυτόνομη δημοκρατία στο Νότιο Καύκασο, που επισήμως όμως αποτελεί μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Bρίσκεται περίπου 270 χλμ δυτικά της αζερικής πρωτεύουσας Μπακού, και πολύ κοντά στα σύνορα με την Αρμενία, αποτελώντας ουσιαστικά θύλακα μέσα στο Αζερμπαϊτζάν. Προσδιορίζεται σε έκταση 4.280 τ.χλμ. Το 2002 αριθμούσε 145.000 κατοίκους. Κύρια πόλη είναι το Στεπανακέρτ.

Η περιοχή υπήρξε θέατρο διαμάχης ανάμεσα στην Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, η οποία έφτασε στο αποκορύφωμά της με τον Πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ο σκληρότατος πόλεμος κόστισε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, και προκάλεσε κύματα προσφύγων από το Καραμπάχ προς την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, καθώς και μικρό τμήμα αυτών σε χώρες της Δύσης.

Από την κατάπαυση πυρός που συμφωνήθηκε το 1994, το μεγαλύτερο μέρος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και διάφορες περιοχές του Αζερμπαϊτζάν γύρω του (συνολικά περίπου το 14% του εδάφους του Αζερμπαϊτζάν) παραμένουν υπό τον έλεγχο των Αρμενίων αυτονομιστών του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Έκτοτε, οι δυο πλευρές κάνουν συνομιλίες ειρήνης με τη διαμεσολάβηση της Ομάδας Μινσκ του ΟΑΣΕ. Ως αποτέλεσμα της διαμάχης, το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία έκλεισαν τα σύνορά τους με την Αρμενία, πλήττοντας καίρια την οικονομία της χώρας.

https://www.pronews.gr/lifestyle/good-life/deka-xores-pou-pithanotata-agnoeite-tin-yparksi-tous-2/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...