Η ζαργάνα τρέφεται κυρίως με μικρά ψάρια και θαλάσσιους οργανισμούς κοντά στην επιφάνεια του νερού
Γιωργος ΤσαγκοζηςΟ λαγοκέφαλος, το ιδιαίτερα επιθετικό και τοξικό ψάρι που έχει
εξαπλωθεί τα τελευταία χρόνια στη Μεσόγειο, και στα social τον
βάζουν να κόβει κομμάτια από αλουμινένια κουτάκια, αν δε το έχετε
πάρει πρέφα από τα δεκάδες καθημερινά άρθρα για αυτόν, αποτελεί μία
από τις μεγαλύτερες οικολογικές απειλές για τις ελληνικές θάλασσες.
Καταστρέφει αλιευτικά εργαλεία, μειώνει τους πληθυσμούς άλλων ψαριών
και προκαλεί σοβαρές οικονομικές ζημιές στους ψαράδες.
Μέσα σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, επιστήμονες και αλιείς αναζητούν φυσικούς τρόπους περιορισμού του πληθυσμού του. Ένα από τα είδη που έχει τραβήξει το ενδιαφέρον είναι η ζαργάνα, ένα αρπακτικό ψάρι που συναντάται ευρέως στις ελληνικές θάλασσες.
Η ζαργάνα τρέφεται κυρίως με μικρά ψάρια και θαλάσσιους οργανισμούς κοντά στην επιφάνεια του νερού. Αν και δεν θεωρείται εξειδικευμένος θηρευτής του λαγοκέφαλου, υπάρχουν παρατηρήσεις ότι μπορεί να επιτεθεί σε νεαρά άτομα λαγοκέφαλου όταν αυτά βρίσκονται σε μικρό μέγεθος.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο έλεγχος των πληθυσμών ενός χωροκατακτητικού είδους είναι πιο αποτελεσματικός στα πρώτα στάδια της ζωής του. Εάν αρκετά νεαρά άτομα καταναλώνονται από φυσικούς θηρευτές, μειώνεται ο αριθμός εκείνων που θα φτάσουν στην αναπαραγωγική ηλικία.
Ωστόσο, οι ειδικοί τονίζουν ότι η ζαργάνα από μόνη της δεν μπορεί να αποτελέσει λύση στο πρόβλημα. Ο λαγοκέφαλος αναπαράγεται γρήγορα, έχει ελάχιστους φυσικούς εχθρούς στη Μεσόγειο και διαθέτει ισχυρούς αμυντικούς μηχανισμούς, μεταξύ των οποίων και η γνωστή νευροτοξίνη τετροδοτοξίνη.
Για τον λόγο αυτό, οι περισσότερες χώρες της Ανατολικής Μεσογείου επενδύουν σε συνδυαστικά μέτρα, όπως η οικονομική επιβράβευση των ψαράδων για τη σύλληψη λαγοκέφαλων, η συστηματική παρακολούθηση των πληθυσμών τους και η επιστημονική έρευνα για τους φυσικούς θηρευτές τους.
Παρότι η ζαργάνα δεν πρόκειται να εξαφανίσει τον λαγοκέφαλο από τις ελληνικές θάλασσες, η παρουσία της μπορεί να λειτουργήσει ως ένας μικρός αλλά χρήσιμος σύμμαχος στη συνολική προσπάθεια περιορισμού ενός από τα πιο προβληματικά εισβολικά είδη που έχουν εμφανιστεί στη Μεσόγειο τις τελευταίες δεκαετίες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου