Τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το πως η χώρα μπήκε στο Μνημόνιο επιδιώκουν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες καθώς πριν από λίγο ο Πάνος Καμμένος ανακοίνωσε ότι με ομόφωνη απόφαση η Κοινοβουλευτική Ομάδα των ΑΝ.ΕΛ προχωρά στη σύνταξη κειμένου για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής η οποία θα διερευνήσει υπό ποιες συνθήκες μπήκε η χώρα στο Μνημόνιο.
Η πρωτοβουλία αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς έρχεται μία μόλις ημέρα μετά την... ανάλογη δήλωση της Ζωής Κωνσταντοπούλου η οποία κατά τη συνάντησή της με τον Κύπριο ομόλογό της Γιαννάκη Ομήρου προανήγγειλε τη σύσταση της σχετικής επιτροπής. Σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής προκειμένου να συζητηθεί η σχετική πρόταση απαιτούνται τουλάχιστον 60 υπογραφές, κάτι που σημαίνει ότι το κείμενο των ΑΝ.ΕΛ θα πρέπει να συνυπογράψει και ο ΣΥΡΙΖΑ καθώς οι ΑΝ.ΕΛ διαθέτουν μόλις 13 βουλευτές.
Λεπτομέρειες παρουσιάστηκαν πρόσφατα από την κατασκευή και την οριοθέτηση των σχεδίων για το έργο του Καναλιού της Κωνσταντινούπολης, αναφέρει η ηλεκτρονική διεύθυνση της τουρκικής εφημερίδας dailysabah.com. Όλες οι μελέτες πραγματοποιούνται από ομάδα εμπειρογνωμόνων, που έχουν ως στόχο την κατασκευή ενός έργου φιλικού στο περιβάλλον και συνάμα σύγχρονου.
Η κατασκευή και η οριοθέτηση των σχεδίων για το έργο αυτό, απαιτεί την δημιουργία ενός τεχνητού επιπέδου σε σχέση με τα ύδατα της θάλασσας, καθώς και την κατασκευή μιας νέας πόλης σε έκταση 95 στρεμμάτων, που θα δοθούν από τον Μητροπολιτικό Δήμο της Κωνσταντινούπολης. Οι οικοδομικές άδειες έχουν εκδοθεί μετά την έγκριση από το Τουρκικό Υπουργείο Περιβάλλοντος και Χωροταξίας. Το υπουργείο «επιφυλάσσεται» για μια περιοχή που περιλαμβάνεται εντός των συνόρων των περιοχών Avcilar, Bağcılar, Bakırköy, Arnavutköy, Başakşehir, Esenler, Εγιούπ και Küçükçekmece. Ο πληθυσμός της νέας πόλης αναμένεται να είναι περίπου 500.000. κάτοικοι. Το έργο του Καναλιού της Κωνσταντινούπολης πρόκειται να κατασκευαστεί στην ευρωπαϊκή πλευρά της πόλης, που συνδέει την Μαύρη Θάλασσα με την Θάλασσα του Μαρμαρά, και οδηγεί στο...Αιγαίο και την Μεσόγειο θάλασσα.
Το έργο σχεδιάζει να διχοτομήσει την ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης, σχηματίζοντας ένα νησί μεταξύ των ηπείρων της Ασίας και της Ευρώπης. Το νησί θα έχει μια ακτογραμμή στην Μαύρη Θάλασσα, την Θάλασσα του Μαρμαρά, και το Βόσπορο. Το νέο κανάλι ναυσιπλοΐας θα παρακάμπτει εντελώς τον Βόσπορο. Το νέο έργο στοχεύει στην ελαχιστοποίηση κίνησης των πλοίων στο Βόσπορο. Προορίζεται να είναι έτοιμο για την 100ή επέτειο από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 2023.
Ο κύριος σκοπός του έργου είναι η μείωση της κίνησης των πλοίων από τον Βόσπορο, και η ελαχιστοποίηση των κινδύνων που συνδέονται κυρίως με τα δεξαμενόπλοια. Περίπου 56.000 πλοία περνούν ετησίως μέσω του Βοσπόρου, μεταξύ των οποίων 10.000 δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν 145 εκατομμύρια τόνους αργού πετρελαίου. Η Διεθνής πίεση αυξάνεται με την αύξηση της χωρητικότητας των θαλάσσιων μεταφορών, μέσω των τουρκικών στενών, που φέρνει κινδύνους για την ασφάλεια της θαλάσσιας διέλευσης. Το κανάλι θα βοηθήσει περαιτέρω στην πρόληψη της ρύπανσης, που προκαλείται από μεγάλα πλοία που διέρχονται ή αγκυροβολούν στην Θάλασσα του Μαρμαρά, πριν από την νότια είσοδο του Βοσπόρου, καταλήγει το τουρκικό δημοσίευμα.
Σύμφωνα με ανάλυση στο pentapostgam.gr, η κατασκευή αυτού του Καναλιού αυτού δύναται να προκαλέσει ακόμα και πόλεμο μεταξύ της Ρωσίας και της Τουρκίας, και εξηγούμεθα. Ο εκνευρισμός της Μόσχας σχετικά με το έργο αυτό είναι μεγάλος, από τότε που ανακοινώθηκε, καθώς σε περίπτωση που η Τουρκία προχωρήσει, πράγμα που ήδη υλοποιείται, στην κατασκευή της διώρυγας, τότε ο γεωστρατηγικός ρόλος της Ρωσίας θα δεχθεί ένα σοβαρό πλήγμα.
Σήμερα ένα μεγάλο μέρος του ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου μεταφέρεται μέσω δεξαμενόπλοιων, που διέρχονται τα Στενά των Δαρδανελλίων και του Βοσπόρου.
Αν λοιπόν κατασκευαστεί η εν λόγω διώρυγα, η Μόσχα φοβάται πως θα εκτιναχθούν τα τέλη διέλευσης, προκειμένου να αποσβεστούν τα έξοδα από αυτό το μεγάλο έργο.
Ο δεύτερος και μεγαλύτερος φόβος του Κρεμλίνου αφορά την μέγγενη στην οποία αναγκαστικά θα μπει ο ρωσικός στόλος, που βρίσκεται στον ναύσταθμο της Σεβαστούπολης, καθώς με την κατασκευή της διώρυγας αφενός ο χρόνος αντίδρασις του, και εξόδου του από τα Στενά, θα μειωθεί αισθητά, ενώ αφετέρου το ΝΑΤΟ μέσω της Τουρκίας, θα ελέγχει τις κινήσεις όλων των ρωσικών πολεμικών πλοίων, ακόμα και των υποβρυχίων.
Το σχέδιο προβλέπει επίσης και την κατασκευή ενός αεροδρομίου, του τρίτου της Κωνστνατινούπολης και του μεγαλύτερου της Τουρκίας- και ενός λιμανιού κοντά στη διώρυγα, δήλωσε ο Ερντογάν, παράλληλα, όρισε το 2023 ως έτος ολοκλήρωσης των εργασιών.
Επισημαίνουμε επίσης ότι η νέα διώρυγα δεν θα την διέπει η συνθήκη του Μοντρέ, η οποία διέπει τον Βόσπορο. Έτσι σε περίπτωση που «μπλοκάρει», λέμε τώρα ο Βόσπορος, να μην επιτραπεί η διέλευση Ρωσικού πολεμικού πλοίου στην Μεσόγειο.
Για αυτό η Ρωσία αναζητά απεγνωσμένα λιμένα στην Μεσόγειο. Καθώς επίσης για αυτό παρά τα οικονομικά προβλήματα που έχει η Πατρίδας, θα προστρέξουν πολλοί να την δανείσουν. Ότι και να λέει ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, η χώρα μας είναι « μαγαζί γωνία», μόνο αυτός δεν το ξέρει, όλοι οι άλλοι το ξέρουν και καλά μάλιστα.
Σχεδόν 25 χρόνια μετά την τελευταία φορά που έγινε στη χώρα μας ειδικό δικαστήριο, με την υπόθεσή τότε, του «σκανδάλου Κοσκωτά», το Ειδικό Δικαστήριο συνεδριάζει προκειμένου να καθίσει στο εδώλιο ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου κατηγορούμενος για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ.
Ο Γ. Παπακωνσταντίνου είναι αντιμέτωπος με τα κακουργήματα της νόθευσης δημόσιου εγγράφου και της απόπειρας απιστίας με... τις επιβαρυντικές διατάξεις του ν. περί καταχραστών του Δημοσίου.
Η υπόθεση θα εκδικαστεί στην αίθουσα της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου ενώ έχουν ληφθεί αυξημένα μέτρα ασφαλείας.
Το βαρύ κατηγορητήριο
Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, διέγραψε τα ονόματα τριών συγγενών του από τη λίστα που παρέλαβε επί υπουργίας του από την Γαλλίδα τότε ομόλογό του, Κριστίν Λαγκάρντ, με Έλληνες μεγαλοκαταθέτες στην ελβετική τράπεζα ΗSBC, απειλώντας με αυτό τον τρόπο ζημία στο ελληνικό δημόσιο περί του 1,9 εκ. ευρώ.
Το ενδιαφέρον του πολιτικού, δικαστικού και δημοσιογραφικού κόσμου, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας είναι υψηλό, καθώς η υπόθεση Παπακωνσταντίνου, ή «λίστα Λαγκάρντ» όπως έχει επικρατήσει στην Ελλάδα συνδέεται άρρηκτα με τα στοιχεία που υπέκλεψε ο Ερβέ Φαλτσιανί και μέσω της –τότε- υπουργού Οικονομικών της Γαλλίας Κρ. Λαγκάρντ ζήτημα που που απασχολεί διεθνώς τον Τύπο.
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών, αναμένεται να αποκρούσει τις κατηγορίες που βαρύνουν, σχετικά με δύο κακουργήματα: της νόθευσης δημοσίου εγγράφου και της απόπειρας απιστίας στην υπηρεσία. Οι συγγενείς του πρώην υπουργού που έχουν εμπλακεί στην υπόθεση - η εξαδέλφη του κυρία Ελένη Παπακωνσταντίνου, ο σύζυγός της κ. Συμεών Σικιαρίδης και ο σύζυγος της έτερης εξαδέλφης του Μαρίνας κ. Ανδρέας Ρωσσώνης - δεν θα καθίσουν στο εδώλιο καθώς, σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, απαλλάσσονται από την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας σε δύο αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα, αυτά της πλαστογραφίας και της απιστίας.
Η σύνθεση του Δικαστηρίου
Ο μοναδικός κατηγορούμενος της υπόθεσης θα βρει απέναντί του συνολικά 13 δικαστές και τον Πρόεδρο του Ειδικού Δικαστηρίου, Νικόλαο Πάσσο.
Τα 19 μέλη της σύνθεσης (13 τακτικά μέλη και έξι αναπληρωματικά) του Ειδικού Δικαστηρίου κληρώθηκαν ενώπιον της Ολομέλειας της Βουλής: έξι δικαστές του Αρείου Πάγου και έξι δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας, με πρόεδρο τον αρχαιότερο εκ των αρεοπαγιτών κ. Νικόλαο Πάσσο.
Εισαγγελέας θα είναι η αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κυρία Ξένη Δημητρίου-Βασιλοπούλου, με αναπληρωτή εισαγγελέα τον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Γιώργο Μπομπόλη. Το Δικαστήριο απαρτίζεται αναλυτικά από τους εξής: κ. Κωνσταντίνο Τσόλα, κυρία Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, κ. Αντώνη Ζευγώλη, κ. Δημήτρη Κόμη, κ. Αργύρη Σταυράκη, κ. Δημήτρη Κράνη (Αρειος Πάγος), καθώς και κυρία Ταξιαρχία Κόμβου, κ. Κωνσταντίνο Πισπιρίγκο, κυρία Μαρίνα Παπαδοπούλου, κυρία Αγγελική Θεοφιλοπούλου, κυρία Αικατερίνη Σακελλαροπούλου και κ. Δημοσθένη Πετρούλια (Συμβούλιο της Επικρατείας).
ΙΣΟΒΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΡΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΑΝ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ! Η JP Morgan αποκαλύπτει το οργανωμένο σχέδιο καταστροφής της Ελλάδας που υλοποιήθηκε το 2015. Τα ποσά που αναφέρονται ειναι ιλιγγιώδη, χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Η ενορχήστρωση αυτού του οργανωμένου σαμποτάζ, συνιστά κακουργημα που οι αυτουργοί του δεν θα γλιτώσουν την ισόβια κάθειρξη. Ο σκοπός, προφανής: Να γονατίσει η Ελλάδα και να πάει σε στάση πληρωμών – περιορισμό κίνησης κεφαλαίων ωστε να συρθεί στην διαοραγμάτευση σιδεροδέσμια. Δεν εχει καμμία σημασία εάν το σχέδιο απέτυχε. Είναι επιτακτική και άμεση ανάγκη να...εντοπιστούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι νοσηροί εγκέφαλοι που συνέλαβαν και υλοποίησαν αυτό το αντεθνικό και ολέθριο σχέδιο.
Η κυβέρνηση δεν έχει κανενα περιθώριο για ευγένειες. Πρεπει άμεσα να ξεκινήσει η έρευνα, να εντοπιστούν οι διακινητές των κεφαλαίων, με φθίνουσα σειρά ώστε να παραθέσουν τους λόγους που τους ώθησαν σε αυτές τις κινήσεις.
Σεβόμενοι το έργο της δικαιοσύνης, δεν θα υποδείξουμε ενόχους. Θα πιέσουμε όμως ωστε η έρευνα να είναι άμεση και αποτελεσματική. Και η τιμωρία οποιουδήποτε Στουρνάρα επιχειρήσει να την εμποδίσει, παραδειγματική. Όπως των ενορχηστρωτών.
Η κυβέρνηση θα καταρρεύσει συμπαρασύροντας την χώρα, εάν δεν τσακίσει άμεσα τον εσωτερικό εχθρό.
«Δεν θα συμβεί έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ», είναι ο τίτλος συνέντευξης του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, στην γερμανική οικονομική επιθεώρηση «WirtschaftsWoche», στην οποία καταλογίζει στη νέα ελληνική κυβέρνηση, λάθη και στους Έλληνες ευθύνες για την κρίση, δεν θεωρεί ωστόσο ότι θα φθάσουμε σε ένα «Grexit».
«Μέχρι το καλοκαίρι πρέπει να είμαστε σε θέση να συνεννοηθούμε με τη νέα κυβέρνηση στην Αθήνα σε ένα νέο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και ανάπτυξης για την Ελλάδα. Θα εργαστώ... μέρα-νύχτα ώστε να το πετύχουμε και μάλιστα με την απαιτούμενη κοινωνική ισορροπία. Είναι αυτονόητο ότι όλες οι υποχρεώσεις απέναντι στους Ευρωπαίους και διεθνείς εταίρους της Ελλάδας πρέπει αν τηρηθούν. Αυτό πρέπει να αποτελεί τη βάση για κάθε νέα συμφωνία», τονίζει ο κ. Γιουνκέρ.
«Μέχρι τώρα δεν συνάντησα πολύ μεγάλη πείρα. Αλλά δεν πρέπει να βγάλουμε πρόωρα συμπεράσματα από αυτό. Δεν έπεσε από τον ουρανό ποτέ κανένας ειδικός - ούτε στην Ελλάδα», δηλώνει ο κ. Γιουνκέρ, απαντώντας σε ερώτηση αν οι κύριοι Τσίπρας και Βαρουφάκης είναι «τόσο άπειροι ή απλώς μόνο θρασείς», αλλά τονίζει ότι «πρέπει να υποδεχτούμε τη νέα ελληνική κυβέρνηση φιλικά - αν και υψηλόβαθμοι έλληνες πολιτικοί πλειοδοτούν στην επιλογή των λέξεων».
Όταν ένας πρωθυπουργός «βρίζει τους Γερμανούς δύο φορές σε μια εβδομάδα στις προγραμματικές δηλώσεις, δεν το θεωρώ αυτό μορφή υψηλής πολιτικής τέχνης, αλλά οδηγεί σε αναγέννηση των δυσάρεστων αισθημάτων. Υπάρχουν πάρα πολλές λάθος δηλώσεις στην Αθήνα, αλλά αυτό θα με τον καιρό θα αλλάξει», επισημαίνει και, ερωτώμενος αν η ελληνική κυβέρνηση έχει αντιληφθεί την κρισιμότητα της κατάστασης, δηλώνει: «Εξηγώ υπομονετικά ότι η Ευρωζώνη δεν αποτελείται μόνο από μία δημοκρατία, αλλά και από 18 άλλες, τις οποίες πρέπει να λάβει κανείς υπόψη του. Εξηγώ επίσης ότι είναι πολύ δύσκολο να ζητήσεις εκπτώσεις από την Ισπανία, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, τις οποίες δεν έλαβαν οι ίδιες. Αυτές οι χώρες πέρασαν μέσα από μια «πεδιάδα δακρύων». Ο κόσμος εκεί δεν έχει μεγάλη κατανόηση για το ότι τώρα η Ελλάδα πρέπει να έχει διαφορετική μεταχείριση» και ειδικά σε ό,τι αφορά την εξαγγελία για αύξηση του κατώτατου μισθού. Ο κ. Γιούνκερ διευκρινίζει ότι ο ίδιος δεν ανήκει σε αυτούς που υποστηρίζουν ότι ο κατώτατος μισθός πρέπει να μειωθεί, αλλά σημειώνει ότι «εάν η Ελλάδα αυξήσει τον κατώτατο μισθό, τότε στην Ευρώπη θα υπάρχουν έξι χώρες που θα έχουν χαμηλότερο κατώτατο μισθό και οι οποίες πρέπει να πάνε στα Κοινοβούλιά τους για να επικυρώσουν το πρόγραμμα για την Ελλάδα. Πρέπει να εξηγηθεί στον κ. Τσίπρα και τους συναδέλφους του ότι δεν πρόκειται για εύκολη διαδικασία. Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα θα είναι υψηλότερος από ό,τι στην Ισπανία ή στη Σλοβακία».
Η εξυπηρέτηση του χρέους είναι σε μερικές χώρες υψηλότερη από ό,τι στην Ελλάδα, τονίζει ακόμη ο κ. Γιούνκερ και προσθέτει:«Όταν η ελληνική κυβέρνηση λέει ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο, τότε αυτό σημαίνει ότι στις χώρες με υψηλότερη εξυπηρέτηση χρέους η οικονομική κατάσταση θα έπρεπε να είναι ακόμη λιγότερο βιώσιμη. Προφανώς κάποιοι δεν έχουν καταλάβει ότι δεν θα έπρεπε να παίζουν με τη φωτιά».
Απαντώντας ωστόσο σε ερώτηση κατά πόσο βρισκόμαστε κοντά σε μια έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη από ατύχημα (Grexident) ο κ. Γιουνκέρ τονίζει: «Εάν έλεγα ότι αποτελεί πραγματική ανησυχία, αυτομάτως θα καθίστατο πραγματική ανησυχία. Βλέπω την Ελλάδα ως μόνιμο μέλος της ευρωοικογένειας. Δεν μου αρέσουν αυτές οι λεκτικές διαστρεβλώσεις γύρω από το όνομα "Ελλάδα". Πώς θα αποκαλούσαμε μια γερμανική έξοδο; Dexit; Μια έξοδος της Ελλάδας δεν θα συμβεί». Σε ό,τι αφορά πάντως το εάν κάτι τέτοιο θα το άντεχε η Ευρωζώνη, επισημαίνει: «Από το 2010, όταν δημιουργήσαμε αντιπυρική ζώνη στην Ευρώπη, δεν υπάρχει τόσο μεγάλος κίνδυνος από λάθος συμπεριφορά όσο το 2012. Αυτό όμως δεν είναι λόγος να συμβιβάζεσαι με την προοπτική της εξόδου μιας χώρας από την Ευρωζώνη. Ακόμη και αν ο κίνδυνος είναι μικρότερος από ό,τι στο παρελθόν, υπάρχει ακόμη συστημικό πολιτικό ρίσκο. Εάν έβγαινε μια χώρα, θα είχε αυτό διαβρωτική επίδραση στην Ευρωζώνη. Κερδοσκόποι θα επιτίθεντο σε μια χώρα για την οποία θα πίστευαν ότι θα είχαν κέρδη αν προκαλούσαν την έξοδό της».
Αναφερόμενος στην κακή διάθεση που υπάρχει μεταξύ των Ελλήνων για τα προγράμματα διάσωσης, ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ υποστηρίζει ότι «στα προγράμματα της τρόικας περιλαμβάνονται μέτρα που έχουν αφαιρέσει από τον μέσο Έλληνα την διάθεση για ζωή» και προσθέτει ότι «ποτέ δεν δημιουργήθηκε ατμόσφαιρα νέου ξεκινήματος, διότι ο κάθε Έλληνας είχε την αίσθηση ότι είχε πληγωθεί η αξιοπρέπειά του, συνέβαινε ότι κάτι άδικο», ενώ οι άνθρωποι στην Ελλάδα πιστεύουν ότι δεν ευθύνονται για τα προβλήματα στη χώρα τους. «Δεν ήταν όμως οι Ολλανδοί ή οι Γερμανοί που ψήφιζαν για πάνω από 40 χρόνια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Η ευθύνη είναι και στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών και δεν μπορούν να την αγνοήσουν», τονίζει.
Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την λειτουργία του ελληνικού κράτους, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφέρει ότι «το κράτος στην Ελλάδα λειτουργεί λιγότερο καλά από ό,τι αλλού» και υπενθυμίζει ότι «η Ελλάδα δεν έχει πχ. Κτηματολόγιο», ενώ «πέρα από αυτό, υπάρχει διαφθορά σε όλα τα επίπεδα», για να καταλήξει παρατηρώντας ότι «η Ελλάδα έχει την τάση όλα αυτά να τα ξεχνάει». Ο ίδιος πάντως επισημαίνει ότι καταβάλλεται τώρα προσπάθεια να εξοπλιστεί διοικητικά το ελληνικό κράτος. «Πρέπει να δοθεί βοήθεια με διάφορες μορφές. Η είσπραξη των φόρων παραμένει πρόβλημα το οποίο είναι δύσκολα κατανοητό από τους βορειοευρωπαίους. Δεν αποτελεί υπεύθυνη στάση έναντι του ίδιου του κράτους σου, όταν πολίτες, κατά τον προεκλογικό αγώνα, σταματούν να πληρώνουν φόρους διότι περιμένουν ότι, υπό τον κ. Τσίπρα, δεν θα πρέπει πλέον να πληρώσουν. Αλλά κάτι κινείται προς την σωστή κατεύθυνση. Περιμένω ότι τώρα θα υπάρξει ένα διάλειμμα μεταρρυθμίσεων, το οποίο όμως δεν πρέπει να κρατήσει πάρα πολύ», τονίζει ο κ. Γιουνκέρ. «Έχω την εντύπωση ότι κυβερνήσεις και θεσμοί συνομιλούν, ξεχνώντας τις πραγματικές ανησυχίες των ανθρώπων. Αυτό με ενοχλεί. Πολλοί κυβερνώντες ξεχνούν για ποιους κάνουν πολιτική. Ως επικεφαλής του Eurogroup ξεκίνησα να τηλεφωνώ κάθε εβδομάδα σε τρεις ανθρώπους στην Αθήνα - έναν δημοσιογράφο, έναν γιατρό και μια πρώην συνεργάτιδα, για να μου πουν τι έβλεπαν οι ίδιοι και τι τους έλεγαν οι άνθρωποι. Πρέπει να μιλάμε με τους ανθρώπους. Δεν αρκεί να διαβάζουμε τις εφημερίδες», δήλωσε χαρακτηριστικά.
“Η Ελλάδα έπρεπε να κηρύξει χρεοκοπία τον Ιανουάριο του 2010 και να υψώσει το δάχτυλο στη Γερμανία” είχε πει κάποτε ο Γιάνης Βαρουφάκης και με αφορμή την λίστα των μεταρρυθμίσεων που έστειλε η Ελλάδα στους δανειστές, εκείνη η ομιλία του επιστρέφει στην επικαιρότητα. Ήταν 15 Μαΐου του... 2013 όταν ο σημερινός υπουργός Οικονομικών έδινε μια από τις πολλές διαλέξεις του για την οικονομία και την Ελλάδα. Σταθμός του, τότε, η Κροατία και το Ζάγκρεμπ. Ο Γιάνης Βαρουφάκης επαναλάμβανε τη γνώμη που πολλές φορές είχε και στο παρελθόν εκφτάσει: η Ελλάδα έπρεπε να έχει χρεοκοπήσει από το... 2010.
“Αυτό που έκαναν οι τρεις τελευταίες κυβέρνησης από τη στιγμή που «έσκασε» η κρίση του χρέους στις αρχές του 2010 ήταν έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Δεν υπερασπίζομαι ότι μείναμε στο ευρώ, ακολουθώντας τις συνταγές που μας έρχονταν από τις Βρυξέλλες και τη Φρανκφούρτη”, έλεγε στην ομιλία του ο κ. Βαρουφάκης.
Και συνέχιζε: “Η πρότασή μου ήταν πως η Ελλάδα έπρεπε να ανακοινώσει τον Ιανουάριο του 2010 απλά πως χρεοκοπεί, όπως έκανε η Αργεντινή, αλλά μέσα στο ευρώ και να υψώσει το δάχτυλο στη Γερμανία και να πει «τώρα, λύστε το πρόβλημα μόνοι σας»”.
Μία αντιβακτηριακή χημική ουσία που προστίθεται σε σαπούνια, καθαριστικά και οδοντόπαστες μπορεί να προκαλεί ηπατικό καρκίνο στα ποντίκια, σύμφωνα με μία νέα έρευνα. Το εύρημα αυτό εγείρει ερωτηματικά για την ασφάλειά της στους ανθρώπους, λένε οι ερευνητές. Η ουσία ονομάζεται τρικλοζάνη και είναι ένας ευρέως χρησιμοποιούμενος αντιβακτηριακός παράγοντας, που προστίθεται σε καταναλωτικά προϊόντα του μπάνιου και της κουζίνας. Όπως έδειξε η νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «PNAS», τα ποντίκια που κατανάλωσαν σχετικά μεγάλες ποσότητες τρικλοζάνης (3 γραμμάρια την ημέρα επί έξι μήνες), υπέστησαν ηπατικές βλάβες και ήταν πιο επιρρεπή στην ανάπτυξη καρκινικών όγκων στο ήπαρ. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της ποσότητας αυτής, οι ερευνητές εξήγησαν πως ένα γραμμάριο οδοντόπαστας περιέχει... 0,03% τρικλοζάνη, ενώ έξι μήνες έκθεσης στα ποντίκια αντιστοιχούν σε 18 χρόνια έκθεσης των ανθρώπων.
Αν και δύσκολα κάποιος θα έτρωγε σε καθημερινή βάση την οδοντόπαστα ή το σαπούνι του, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο (UCSD) λένε ότι η τρικλοζάνη ανευρίσκεται σε ολοένα μεγαλύτερα επίπεδα στο περιβάλλον, όπου καταλήγει με κάθε ξέβγαλμα – και από εκεί δεν είναι διόλου δύσκολο να καταλήξει μέσω της τροφικής αλυσίδας στο στομάχι των ανθρώπων.
Αυτό ως φαίνεται ήδη συμβαίνει, σύμφωνα με τους ερευνητές, αφού ίχνη της ουσίας, η οποία είναι συνθετική και κανονικά δεν υπάρχει στο περιβάλλον, έχουν βρεθεί στο γάλα ποσοστού έως και 97% των γυναικών που θηλάζουν τα μωρά τους και στα ούρα του 75% των ανθρώπων που κατά καιρούς έχουν ελεγχθεί.
Άλλοι επιστήμονες, όμως, εφιστούν την προσοχή, διότι η παρούσα μελέτη κατέδειξε μόνο μία συσχέτιση και όχι μία σχέση αιτίας-αποτελέσματος.
Επιπλέον, το εύρημά της θα πρέπει να επιβεβαιωθεί και σε κλινικές (σε ανθρώπους) μελέτες.
«Η αυξανόμενη ανίχνευση της τρικλοζάνης στα περιβαλλοντικά δείγματα και η αυξανόμενη χρήση της στα καταναλωτικά προϊόντα μπορεί να υπερβεί το όφελός της και να εγείρει αληθινό κίνδυνο ηπατικής τοξικότητας στον άνθρωπο, ιδίως όταν συνδυάζεται με άλλα συστατικά με παρόμοια δράση», δήλωσε ο δρ Ρόμπερτ Τάκεϋ, καθηγητής Χημείας, Βιοχημείας & Φαρμακολογίας στο UCSD.
Ωστόσο, ο δρ Όλιβερ Τζόουνς, καθηγητής Αναλυτικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, δήλωσε πως τα νέα ευρήματα δεν είναι πειστικά.
«Κατ’ αρχήν, τα ποντίκια που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη είχαν εκτεθεί για τους σκοπούς της έρευνας σε μία χημική ουσία που ευνοεί την εμφάνιση όγκων – και αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ στους ανθρώπους», είπε.
«Και δεύτερον, οι ποσότητες της τρικλοζάνης που χορηγήθηκαν στα ζώα ήταν πολλαπλάσιες από αυτές που ανευρίσκονται στο περιβάλλον».
Από την πλευρά της, η αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων & Φαρμάκων (FDA) που πραγματοποίησε προσφάτως αξιολόγηση όλων των διαθέσιμων στοιχείων για το θέμα, κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν συντρέχει λόγος να γίνουν αλλαγές στον τρόπο χρήσης της στα καταναλωτικά προϊόντα.
Τι γίνονται τα συναισθήματα που καταπνίγουμε; Πού πηγαίνουν οι ανάγκες μας που καταπιέζουμε; Τι συμβαίνει στα θέλω μας που δεν τολμάμε να εκφράσουμε; Η απάντηση είναι…βυθίζονται στα βάθη του Είναι μας, στις αποθήκες του Ψυχισμού μας. Όταν αυτές οι αποθήκες γεμίσουν ασφυκτικά τότε τα καταπιεσμένα συναισθήματα, ανάγκες και επιθυμίες μας σπάνε τις πόρτες αυτών των αποθηκών και ξεχύνονται είτε στην ψυχολογική μας κατάσταση είτε στο σώμα μας περιέχοντας ένα κρυφό μήνυμα.
Θυμάστε τότε που σας είχαν πιάσει νευρικά γέλια και που με κόπο καταφέρατε να τα καταπνίξετε πριν σας αντιληφθεί εκείνος που δεν έπρεπε; Μπορείτε να ανακαλέσετε στη μνήμη σας τις φορές που είχατε κατακλυστεί από πανικό και που μόλις μπορέσατε να κρατήσετε την ψυχραιμία σας και να συγκρατήσετε τις κραυγές σας; Κι εκείνες τις στιγμές που το κλάμα σας ανέβηκε σαν κόμπος στο λαιμό αλλά καταφέρατε να καταπιείτε τα δάκρυά σας ή τις διαμαρτυρίες σας; Όλοι έχουμε παρόμοιες στιγμές να θυμηθούμε. Τι έγιναν όμως τα ξεσπάσματα γέλιου που συγκρατήθηκαν, τα δάκρυα που δεν κύλησαν , οι κραυγές που δεν ακούστηκαν; Κι αν το προχωρήσουμε ακόμα περισσότερο, τι να έγιναν άραγε οι... βρισιές που δεν ξεστομίστηκαν, οι πόθοι που δεν εκφράστηκαν , τα παράπονα που δεν ειπώθηκαν; Χάθηκαν;
Για την ψυχολογία η απάντηση είναι ένα στρογγυλό όχι. Η φυσική σπεύδει να συνηγορήσει επισημαίνοντας πως τίποτα μα τίποτα δεν χάνεται στη φύση κι άσχετα αν εμείς το ονομάζουμε δάκρυ, γέλιο , σκέψη ή επιθυμία , φως, θερμότητα ή ηλεκτρομαγνητισμό όλα μπορούν να θεωρηθούν ενέργεια. Και η ενέργεια ποτέ δεν χάνεται. Μπορεί όμως να μεταλλαχθεί.
Κάπως έτσι ξεκίνησαν οι μεγάλες ανακαλύψεις της ψυχοσωματικής ιατρικής που επιβεβαιώνει πως συναισθήματα, ανάγκες και επιθυμίες που συγκρούονται μέσα μας ή δεν βρίσκουν τρόπο να ικανοποιηθούν γίνονται τελικά οι μυστικοί συνωμότες που μαζί με τους διάφορους νοσογόνους παράγοντες καταβάλουν το αμυντικό μας σύστημα.
Αν και για μακρύ διάστημα η συντηρητική και υλιστική πτέρυγα των επιστημόνων αρνούνταν να δεχθεί την άμεση σχέση όλων των ασθενειών με την ψυχική μας κατάσταση, η πανάρχαια εμπειρική γνώση των λαών δεν έτρεφε καμιά αμφιβολία για τη σχέση της λύπης με την ασθένεια.
Το θυμωμένο στομάχι. Οι σαμάνοι , οι αρχαίοι Ασκληπιάδες και οι θεραπευτές άλλων εποχών γνώριζαν πως οι ψυχικές καταστάσεις είχαν άμεσο αντίκτυπο στην κατάσταση της υγείας και είχαν ήδη παρατηρήσει πως συγκεκριμένα αρνητικά συναισθήματα είχαν την τάση να μετατρέπονται σε εξίσου συγκεκριμένες ασθένειες. Χρειάστηκε όμως να περάσουν πολλοί αιώνες για να συστηματοποιηθεί αυτή η γνώση.
Στην πραγματικότητα όλες οι ασθένειες δεν είναι παρά αντανακλάσεις των εσωτερικών μας συγκρούσεων και των ανομολόγητων πόθων μας. Αυτή η άποψη από την οποία θα απέστρεφαν το πρόσωπο οι αυστηρά προσηλωμένοι στο υλιστικό μοντέλο ζωής γιατροί παλαιότερων εποχών σήμερα είναι πλέον όχι μόνο σεβαστή αλλά και αντικείμενο συστηματικής μελέτης από πολλά ερευνητικά κέντρα.
Η νευροβιολογία και οι μελέτες της χημείας του εγκεφάλου επιβεβαιώνουν πως κάθε συναίσθημα και κάθε σκέψη μεταφράζεται σε ηλεκτροχημικές μεταβολές που συντελούνται μέσα στο σώμα.Υπάρχουν σκέψεις που μπορούν να προκαλέσουν πραγματική ηλεκτροχημική θύελλα στον οργανισμό μας. Μια σκέψη για άμεσο κίνδυνο της ζωής στέλνει αστραπιαία μηνύματα συναγερμού σε ολόκληρο το σώμα κάνοντας την καρδιά να χτυπά ξέφρενα, το πεπτικό σύστημα να αναστέλλει τη λειτουργία του, τους πνεύμονες να υπερλειτουργούν, τους μύες να συσφίγγονται και την αδρεναλίνη να ξεχύνεται ορμητικά.
Μια σκέψη που αφορά σε κάτι πιο ήρεμο ή ακόμα και κοινότοπο όπως αυτές που κάνουμε συνήθως δεν έχει τόσο θεαματικό αντίκτυπο στο σώμα ωστόσο αφήνει κι αυτή το ηλεκτρικό και χημικό της αποτύπωμα στον οργανισμό. Το βέβαιο είναι πως όσο πιο έντονα τα συναισθήματα, οι ανάγκες και οι επιθυμίες , ιδίως όταν παραμείνουν ανέκφραστες, τόσο βαθύτερα τα αχνάρια που αφήνουν μέσα μας.
Κι αν αυτό κρατήσει καιρό αργά ή γρήγορα θα βρουν μια χαραμάδα να ξεγλιστρήσουν, να βγουν στο φως. Είτε ως νεύρωση , είτε ως σωματική ασθένεια. Ο Ντiπακ Τσόπρα στο βιβλίο του «Κβαντική Θεραπεία» μιλάει για χαρούμενο και λυπημένο στομάχι, για θυμωμένα νεφρά και φοβισμένο αυχένα εξηγώντας πως τα συναισθήματά μας διαποτίζουν κάθε όργανο, μόριο και κύτταρο του σώματός μας.
Όμως , αν οι γιατροί που υιοθετούν την ψυχοσωματική προσέγγιση αναζητούν πίσω από την ασθένεια έναν ψυχικό παράγοντα, οι ασχολούμενοι με τη μεταφυσική πάνε ακόμα πιο πέρα: βλέπουν την ασθένεια όχι σαν ξέσπασμα αλλά σαν ανακούφιση της ψυχής που επιτέλους έχει βρει έναν τρόπο να εκφράσει τις βαθύτερες ανάγκες της.
Η Επανάσταση των Καλόβολων. Συχνά αρνούμεθα να παραδεχθούμε ότι θέλουμε αγάπη και φροντίδα. Τότε αναλαμβάνει το σώμα να εκδραματίσει την ανάγκη μας και μας στέλνει στο κρεβάτι και στην αναγκαστική φροντίδα των άλλων που δεν μπορούμε πλέον να αρνηθούμε. Δεν έχει σημασία αν αυτή τη φροντίδα την προσφέρει ένα αγαπημένο πρόσωπο, ή ένας άγνωστος γιατρός και κάποιες νοσοκόμες.
Στην ουσία έχει εκπληρωθεί το βαθύτερο αίτημα επιστροφής μας σε μια κατάσταση όπου είμαστε απαλλαγμένοι από φροντίδες και αφημένοι στη μέριμνα κάποιου άλλου. Ένα είδος παλινδρόμησης σε άλλες πιο παιδικές εποχές που εγκαταλείπαμε τον εαυτό μας στα στοργικά χέρια κάποιου μεγάλου. Από εσωτερική σκοπιά η ασθένεια είναι ένας τρόπος να ζητήσουμε αγάπη, να απαλλαγούμε για λίγο από τις ευθύνες, να αποφύγουμε δύσκολες καταστάσεις , να διεκδικήσουμε και… να εκδικηθούμε.
Αυτό το τελευταίο όσο παράξενο κι αν μοιάζει είναι πολύ αληθινό. Συχνά μια ασθένεια έρχεται ως τιμωρία του εαυτού μας ή κάποιου άλλου προς τον οποίο απευθύνουμε το μήνυμα «κοίτα σε τι κατάσταση με έφερες». Ταυτόχρονα ο ασθενής, μέσα στην ανημποριά του αποκτά ένα είδος εξουσίας που επιτέλους μπορεί να ασκεί προς εκείνους που τον φροντίζουν.
Από παιδιά έχουμε διαπιστώσει ότι ελέγχουμε τους οικείους μας μάλλον περισσότερο ξαπλωμένοι στο κρεβάτι του πόνου παρά όρθιοι και υγιείς. Οι μητέρες που μπορεί να έχουν στραφεί και προς άλλα ενδιαφέροντα επιστρέφουν και πάλι για να ξενυχτήσουν στο προσκεφάλι του παιδιού όπως τα ενήλικα παιδιά που απασχολημένα με τις υποχρεώσεις τους μπορεί να έβλεπαν αραιά και που τους ηλικιωμένους γονείς περνούν πολύ περισσότερες ώρες κοντά τους όταν αυτοί κείτονται ασθενείς στο κρεβάτι ενός νοσοκομείου.
Με λίγα λόγια η ασθένεια είναι ένας τρόπος να εξασφαλίζουμε την συχνότερη παρουσία των άλλων κοντά μας. Δεν είναι ίσως ο πιο σοφός. Αλλά είναι μια διέξοδος. Όπως το συνάχι που συχνά ξεσπάει επειδή πνίξαμε τόσα δάκρυα μέσα μας που στο τέλος ξεχειλίζουν από τη μύτη! Όπως ο καρκίνος, που σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση εμφανίζεται σε άτομα που ήταν πάντα πρόθυμα, εξυπηρετικά και γίνονταν θυσία για τους άλλους ή κυνηγούσαν με μανία την τελειότητα και υπηρετούσαν με αυτοθυσία τις υποχρεώσεις και τα πρέπει τους.
Είτε ως εξυπηρετητές των άλλων είτε ως περφεξιονιστές έθεσαν τον εαυτό τους κάτω από άκαμπτους κανόνες που δεν τους επέτρεπαν να ξαποστάσουν, να ζητήσουν για τον εαυτό τους, να διεκδικήσουν ή να πουν «δεν γίνεται».
Φρόντισέ με, Αγάπα με! Παρ’ όλα αυτά, κάτι μέσα τους επιθυμούσε διακαώς κάποιον να τους φροντίσει κι αυτούς, κάπου να αφεθούν και να στηριχθούν όχι μόνο να στηρίζουν. Αν αυτές οι απαιτήσεις του ψυχισμού, που καταπιέστηκαν και απωθήθηκαν σε σημείο που συχνά να μη γίνονται αντιληπτές, δεν αναγνωριστούν και δεν τιμηθούν τότε θα γλιστρήσουν στο σώμα και με τη μορφή μιας σοβαρής ασθένειας όπως ο καρκίνος θα απαιτήσουν αυτό που το ίδιο το άτομο δεν τολμούσε να κάνει: να φερθεί άκρως εγωιστικά.
Όπως επισημαίνει ο Ρύντιγκερ Ντάλκε στο βιβλίο του « Η ασθένεια ως γλώσσα της ψυχής» (εκδόσεις Πύρινος Κόσμος) «με την έκρηξη της ασθένειας φανερώνεται ένα μεγάλο μέρος της κρυφής απαίτησης του εγώ. Βγαίνοντας στην επιφάνεια προκαλεί μεγάλη έκπληξη στο περιβάλλον του ασθενούς γιατί ακόμα και τα ειρηνικότερα άτομα απαιτούν ξαφνικά να περιστρέφεται το παν γύρω τους και γύρω από την ασθένειά τους.
Ό,τι μέχρι τώρα δεν τολμούσε ο ασθενής να το εκφράσει ως δική του γνώμη ανεβαίνει τώρα από τη σκιά και ζητά την ικανοποίησή του.» Αν και οι οικείοι ξεβολεύονται, αυτή η στάση αποτελεί ένα είδος θεραπείας για το ίδιο το άτομο που επιτέλους διεκδικεί την ικανοποίηση των δικών του αναγκών και επαναστατεί στα καθήκοντά του ως κόρη ή γιος, γονιός , υπάλληλος ή στυλοβάτης των άλλων.
Συχνά παρατηρούμε πως εκείνοι που ήταν οι κάποτε εργατικοί, υποταγμένοι, σιωπηλοί, υπομονετικοί και τόσο συμπαθητικοί γεμάτοι αλτρουισμό και προθυμία να βοηθήσουν τους άλλους γίνονται ιδιότροποι και απαιτητικοί ασθενείς που χορεύουν τους άλλους στο ταψί. Στην πραγματικότητα αυτό που μας φαίνεται ως παραξενιά και απαιτητικότητα δεν είναι παρά το ξέσπασμα των καταπιεσμένων δικών τους επιθυμιών που χρόνια τις είχαν υποτάξει δίνοντας το προβάδισμα στους άλλους.
Τα Κρυμμένα Μηνύματα Παρόμοιοι εσωτερικοί ψυχικοί μηχανισμοί υπαγορεύουν την εμφάνιση διαφόρων μορφών ασθενειών κάθε μια από τις οποίες αποκαλύπτει βαθύτερες απωθημένες καταστάσεις. Η Κάρολαιν Μυς, στο βιβλίο της «Ανατομία του Πνεύματος» και η Λουίζ Χέη στα δικά της βιβλία συμπληρώνουν τον Ντάλκε ως προς τους κρυφούς ψυχικούς παράγοντες που πυροδοτούν τις διαταραχές της υγείας και που μοιάζουν σαν μικρά θεατρικά έργα ή τελετουργικά που έχουν πάρει τη θέση αυτών που πραγματικά χρειαζόμαστε. Ας δούμε μερικά από αυτά.
Κρυολόγημα αν κάποια στιγμή θέλατε έντονα να κλάψετε και συγκρατήσατε τα δάκρυά σας καταπιέζοντας τα συναισθήματά σας είναι πολύ πιθανό μερικές μέρες αργότερα αυτή η εσωτερική κατάσταση να βρήκε διέξοδο σε ένα γερό κρυολόγημα όπου τα μάτια δακρύζαν και η μύτη έτρεχε σαν βρύση –όπως θα ήθελαν να τρέχουν τα δάκρυα αν είχατε επιτρέψει στη λύπη σας να εκφραστεί. Οι λυγμοί που καταπνίγηκαν βρίσκουν διέξοδο στο βήχα που ως σωματική έκφραση έχει παρόμοια εκδήλωση. Από μακριά δεν μπορεί κανείς να πει αν κάποιος τραντάζεται από λυγμούς ή από βήχα.
Η ίδια η λέξη κρυολόγημα υποδηλώνει κάτι που σας έκανε «να κρυώσετε μέσα σας» και εκφράζει τη βαθύτερη ανάγκη σας για ζεστασιά και θαλπωρή. Το κουκούλωμα με ζεστά ρούχα και ο πυρετός είναι μεταμφιεσμένες εκδηλώσεις αυτής της ανάγκης, όπως οι εντριβές δεν είναι παρά υποκατάστατα του χαδιού και της επαφής που η ψυχή σας είχε ανάγκη
Βήχας είναι κι αυτός ένα ένδυμα. Κάτω του κρύβονται λόγια, γνώμες, διαμαρτυρίες , βρισιές ή δηλώσεις που δεν τολμήσαμε να ξεστομίσουμε. Προτιμήσαμε να τις καπιούμε. Αλλά μας έκατσαν στο λαιμό. Έτσι μας «έπνιξαν» όπως ο αποπνικτικός βήχας. Η απόχρεμψη που συχνά συνοδεύει το βήχα έχει επιπλέον ένα χαρακτήρα επιθετικό που υποδηλώνει την καταπιεσμένη ανάγκη μας να «φτύσουμε» ορισμένες καταστάσεις ή πρόσωπα, δραστηριότητα που αναλαμβάνει να εκδραματίσει συμβολικά το σώμα αφού εμείς δεν το επιτρέψαμε στον εαυτό μας.
Συχνά ο βήχας είναι εκδήλωση αγανάκτησης ή άγχους όταν το άτομο νιώθει ότι έχει καταπιεί πολλά για πολύ καιρό και έχει πια φτάσει σε ένα σημείο που πνίγεται. Σε αυτή την περίπτωση το σώμα δίνει με τον τρόπο του ένα σήμα για να φερθούμε με περισσότερη τρυφερότητα στον εαυτό μας, να τον γλυκάνουμε και να τον μαλακώσουμε λίγο, κατάσταση που συμβολικά εκφράζουν τα ζεστά ροφήματα με μέλι.
Πόνοι στα γόνατα εμφανίζονται όταν κάτι μέσα μας νιώθει να έχει γονατίσει από τις πιέσεις της ζωής αλλά επαναστατεί. Δεν θέλει πια να υποτάσσεται και να χαμηλώνει τον εαυτό του προς χάριν των άλλων ή μιας κατάστασης. Δεν θέλει να γονατίζει μπροστά σε κάτι ή κάποιον ισχυρότερο. Έχει ανάγκη να υψώσει το ανάστημά του ή και να δείξει κάποια αδιαλλαξία έτσι όπως κάνει το άκαμπτο εξ αιτίας του πόνου γόνατο.
Παράλληλα, καθώς αυτή η ενόχληση αναγκάζει τον άνθρωπο να αναπαύει συχνά το πόδι του σε ένα σκαμνάκι, συμβολικά «στηλώνει» τα πόδια και κρατά τους άλλους μακριά ή εκφράζει έτσι μια συμβολική κλωτσιά προς εκείνα που τον έκαναν «να κάτσει».
Έρπης στα χείλη σχετίζεται με αισθήματα αηδίας ή ανομολόγητου καταπιεσμένου πόθου που ο ίδιος ο εαυτός αποστρέφεται. Πρόκειται για ένα διπλό μήνυμα καθώς από τη μια τα χείλη διογκώνονται προσελκύοντας τα βλέμματα ενώ ταυτόχρονα εκπέμπουν το σήμα «μακριά από μένα». Ό,τι μας έκαιγε τα χείλη, ό,τι μας έκανε να δαγκωνόμαστε από μέσα μας αποκτά μια σωματική εκδήλωση που θυμίζει έντονα δαγκωμένα χείλη.
Το μάθημα εδώ είναι να αποδεχθεί κανείς τα «ακάθαρτα» συναισθήματά ή επιθυμίες του και να συγχωρήσει τον εαυτό του γι αυτά. Αυτό που προκαλεί αποστροφή πρέπει να αναγνωριστεί. Ο έρπης στα χείλη μπορεί επίσης να δηλώνει την ανάγκη του ατόμου να αρνηθεί τις υπερβολικές οικειότητες ή να αυτοτιμωρηθεί επειδή τις επέτρεψε.
Τριχόπτωση για τη μεταφυσική παράδοση η τριχόπτωση αντιστοιχεί κατά κάποιον τρόπο στην απώλεια των φτερών. Είναι σαν να είμαστε για άλλα φτιαγμένοι αλλά υποτασσόμαστε σε μια πιο κοινή μοίρα. Έτσι είτε πρόκειται για περιστασιακές περιόδους τριχόπτωσης είτε για γενικευμένη κατάσταση υποδηλώνει εσωτερική σύγκρουση εξαιτίας της υποταγής μας σε μια επιλογή που μας προσφέρει μεν ασφάλεια αλλά έρχεται σε αντίθεση με αυτό που κατά βάθος ήθελε η καρδιά μας και που το φοβηθήκαμε επειδή περιείχε ρίσκο.
Παραμονές ενός γάμου, μιας μονιμοποίησης ή απόκτησης μια σταθερής θέσης πολλοί άνθρωποι που έχουν μέσα τους ένα ταξιδιάρικο πουλί νιώθουν να τους πέφτουν τα φτερά δηλαδή βλέπουν τα μαλλιά τους να μαδάνε αντίθετα από εκείνους που παραιτούνται ευχαρίστως από ορισμένες ελευθερίες προκειμένου να νιώθουν ασφαλείς.
Αυτιά βόμβος, πόνος, βούλωμα των αυτιών ή περιορισμός της ακοής σηματοδοτούν την αντίστασή μας σε ορισμένες εντολές ή την άρνησή μας να ακούσουμε και να δεχθούμε κάποια πράγματα. Δεν θέλουμε πια ούτε να ακούμε ούτε να υπακούμε. Το ποτήρι έχει ξεχειλίσει.
Η βαθύτερη ανάγκη πίσω από τα προβλήματα των αυτιών είναι να αποσυρθούμε στον εαυτό μας , να αφουγκραστούμε τι αυτός έχει να πει. Μέσα σε όλο αυτό υπάρχει και ένα σήμα που μας ειδοποιεί να ακούσουμε τη διαίσθησή μας και τη συνείδησή μας, αυτή την ψιθυριστή φωνή που δεν ακούγεται όταν όλη μας η προσοχή είναι στραμμένη σ’ αυτά που λέει ο κόσμος.
Καρδιά τα προβλήματα σ’ αυτό το ζωτικό όργανο υποδηλώνουν έντονες συναισθηματικές εντάσεις. Ερωτικές απογοητεύσεις , άρνηση συγχώρεσης, ενοχή και αυτομομφή , μεγάλη συναισθηματική εξάρτηση ή αντίθετα αποξένωση και «κλείσιμο της καρδιάς» έχουν άμεση σχέση με τη δυσλειτουργία της.
Εκτεταμένες μελέτες έχουν αποδείξει πως η ροή της αγάπης και της συγχώρεσης αποτρέπουν τα ισχαιμικά επεισόδια ενώ αντίθετα διευκολύνεται η εμφάνισή τους όταν η έκφραση της αγάπης είναι προβληματική. Το μάθημα πίσω από τα προβλήματα στο καρδιαγγειακό σύστημα περιέχει πάντα το ίδιο βαθύτερο αίτημα για άνοιγμα της καρδιάς , καλοσύνη και αποδοχή. Όσο πιο ανεπιφύλακτες, τόσο καλύτερα. Πρώτα και κύρια στον ίδιο τον εαυτό μας.
Πόδια καθώς τα πόδια μας μεταφέρουν αποτελούν τους συμβολικούς δείκτες για τον τρόπο που βαδίζουμε στο μονοπάτι της ζωής μας. Πόνοι, κάλοι, δυσκολία στις αρθρώσεις, κατάγματα και χτυπήματα δείχνουν πάντα μια αντίρρηση που προβάλει ο εαυτός για την κατεύθυνση που έχουμε πάρει. Μπορεί να αποτελούν αντιστάσεις και προειδοποιήσεις ή απλά να εκφράζουν μια βαθύτερη απροθυμία για τον τρόπο που κινούμεθα στη ζωή.
Το αίτημά που εκφράζει με αυτό τον τρόπο το σώμα είναι η ανάγκη για ένα σταμάτημα και για επανεκτίμηση της πορείας μας. Στην καλύτερη περίπτωση μας ζητείται να επιβραδύνουμε λίγο το ρυθμό μας και να χαρούμε ορισμένα πράγματα περισσότερο. Διαφορετικά μπορεί να μας δίνεται ένα μήνυμα για πλήρη αλλαγή πορείας.
Χέρια τα χέρια αντιπροσωπεύουν τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τη ζωή μας, τις ευθύνες μας και τα ταλέντα μας. Πόνοι στα χέρια δηλώνουν την αντίδραση του εαυτού επειδή δεν εκφράζουμε όλο το δυναμικό μας ή δεν διαφεντεύουμε με σοφία τον εαυτό μας και τις υποθέσεις μας. Μήπως έχουμε κάνει κάποια παραβίαση των ορίων μας; Ή μήπως δεν τολμάμε να ανοίξουμε τα χέρια –και την αγκαλιά μας; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που μας καλούν να απαντήσουμε τα προβλήματα στα άνω άκρα.
Πόνοι στους ώμους και τον αυχένα υποδηλώνουν συχνά πως έχουμε αναλάβει μεγάλα βάρη , περισσότερα από όσα αντέχουμε να σηκώσουμε ή ότι έχουμε αυτοπεριοριστεί και έχουμε δεχθεί να υποταχθούμε. Δηλώνουν ένα είδος υποδούλωσης το οποίο έχει φτάσει πια σε οριακό επίπεδο.
Οι πόνοι στους ώμους δεν μας αφήνουν να υψώσουμε τα χέρια και το αυχενικό μπλοκάρει μια ευρύτερη περιοχή δείχνοντας ένα είδος ακαμψίας που έχει επέλθει με τον καιρό. Το βαθύτερο αίτημα είναι να δούμε και άλλες οπτικές γωνίες, να στραφούμε και προς άλλες κατευθύνσεις και κυρίως αυτήν που μπορεί να μας δείξει έναν εαυτό πιο ανάλαφρο , πιο ευδιάθετο και πιο πρόθυμο να εκφράσει το ευρύτερο δυναμικό του.
Προβλήματα στη δεξιά ή στην αριστερή πλευρά η εσωτερική παράδοση συνδέει την αριστερή πλευρά του σώματος με το συναίσθημα και τη θηλυκή διάσταση της ύπαρξης και τη δεξιά πλευρά με τη λογική και την αρσενική διάσταση. Ανάλογα σε ποια πλευρά του σώματος εκδηλώνεται ένα πρόβλημα δείχνει ταυτόχρονα αν «παραπονείται» το ανδρικό και λογικό μέρος μας ή το θηλυκό και συναισθηματικό.
Κεφάλι μιας και σ’ αυτό βρίσκονται τα περισσότερα αισθητήρια όργανα αλλά και ο εγκέφαλος αποτελεί ταυτόχρονα το στρατηγείο μας και την πύλη απ’ όπου ο έξω κόσμος περνάει μέσα μας. Από τον πονοκέφαλο και την ημικρανία ως τις σοβαρές παθήσεις που εκδηλώνονται στην περιοχή του κεφαλιού φανερώνεται η στάση μας απέναντι σ’ αυτά που μας απασχολούν.
Συχνά αντί να χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο το νιώθουμε απλώς να πονάει από έναν ισχυρό πονοκέφαλο. Αυτός είναι ο τρόπος που το σώμα μας στέλνει ένα μήνυμα ότι έχουμε φορτωθεί με πολλές σκοτούρες ή ότι έχουμε υπερφορτώσει τα κυκλώματα με κάτι που μας ζητάει πολλή ενέργεια και σκέψη δίχως να αναγνωρίζουμε ότι χρειάζεται να αφήσουμε τα πράγματα να «κρυώσουν» λιγάκι πριν πάρουμε αποφάσεις.
Διαγνωστικές Ερωτήσεις Όποιο κι αν είναι το σύμπτωμα που εμφανίζεται στο σώμα είναι σίγουρα ένα μήνυμα από την ψυχή μας. Αν το ακούσουμε και ανταποκριθούμε ανάλογα τότε η ένταση του συμπτώματος θα μειωθεί ή και θα υποχωρήσει εντελώς ,υποστηρίζουν με βεβαιότητα οι ολιστικοί θεραπευτές.
Οι ακόλουθες ερωτήσεις προς τον εαυτό μας είναι πολύ βοηθητικές ώστε να κατανοήσουμε αυτό το μήνυμα:
*Τι συμβαίνει στη ζωή μου την περίοδο που εμφανίζεται το σύμπτωμα ή η ασθένεια;
*Μου προσφέρει ένα άλλοθι για να ξεκουραστώ επιτέλους;
*Ή μήπως για να αναβάλλω ή και να αποφύγω κάτι;
*Θα μπορούσε να είναι ένα μεταμφιεσμένο συναίσθημα- π.χ. θυμός- μια ανάγκη- π.χ. για επαφή -ή μια επιθυμία- π.χ. για φροντίδα που έχω αρνηθεί να εκδηλώσω;
*Μήπως χρειάζομαι μια παύση;
*Ή μήπως μια αθώωση;
*Υπάρχει κάποιος που θέλω να «τιμωρήσω» με την διαταραχή της υγείας μου;
( Του εαυτού μου συμπεριλαμβανομένου)
*Ποιος προσελκύεται κοντά μου όταν αρρωσταίνω; Ποιος απομακρύνεται;
Μήπως αυτό επιζητώ κατά βάθος;
*Αν η ασθένεια είχε ένα μήνυμα να μου δώσει ποιο θα ήταν αυτό;
Όσο πιο βαθύ είναι το επίπεδο από το οποίο θα προέλθουν οι απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα τόσο βαθύτερη θα είναι και η επαφή που θα έχετε κάνει με τον εαυτό σας. Έτσι θα έχετε ανοίξει το δρόμο για την ανακούφιση και τη θεραπεία του βαθύτερου πυρήνα απ’ όπου προέκυψε το πρόβλημα και το οποίο είναι σε κάθε περίπτωση το ίδιο.
ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΩΡΕ ΚΛΕΦΤΟΚΑΠΕΤΑΝΑΙΟΙ … ΓΙΑ ΠΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ;;;
ΙΑΜΑΤΙΚΟ ΝΕΡΟ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ
Ο εξ απανέκαθεν δήμαρχος
ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣΟΧΗ!!!
Etolikomep blog
Ένα χιουμοριστικό ηλεκτρονικό ημερολόγιο, που έχει σκοπό να σχολιάζει την καθημερινότητά μας, τα έργα και τις ημέρες μας, με οδηγό τη σάτιρα, και το "ιδιόμορφο" χιούμορ των συντακτών του.
Αιτωλικό: ''Μη Ενεργοί Πoλίτες''
H ελεύθερη έκφραση της γνώμης είναι μία από της αρχές της Δημοκρατίας. Μια ελευθερία που κάποιοι, μη μπορώντας να την ανεχτούν, προσπαθούν να τη ''φιμώσουν''. Ο σκοπός του blog -είναι να εκφράζει αυτό που κάποιοι δεν τολμούν ελεύθερα να πουν. Όποιος θέλει να εκφράσει ελεύθερα τη γνώμη του μπορεί να επικοινωνεί με το Blog στο email:
Ημέρα της γης στην Παλαιστίνη
-
Οι Παλαιστίνιοι θυμούνται τα γεγονότα της 30ής Μαρτίου 1976, που αποτέλεσαν
ένα από τα κομβικά σημεία της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης.
Β’ ΠΠ: Στρατός με ένα μόνο τάγμα
-
Στρατός με ένα μόνο τάγμα! Η ιστορία του μικρού κράτους του Λουξεμβούργου
ξεκινά τον 10ο αιώνα μ.Χ. όταν το ημικατεστραμμένο ρωμαϊκό φρούριο του
«μικρού ...
ΤΡΟΚΤΙΚΟ??? ΠΑΡΟΝ!!! ( έτσι απλά...)
-
Πέρασαν τρία χρόνια από την ημέρα που έγινε ουσιαστικά η τελευταία
ανάρτηση...
Λάβαμε εκατοντάδες χιλιάδες μηνύματα συμπαράστασης, άλλα με περισσότερο
ρο...
Κινηματογραφικές προβολές στο Μουσείο Άλατος
-
Αγαπητοί φίλοι της «Διεξόδου», Με χαρά σας ενημερώνουμε ότι στον
περιβάλλοντα χώρο του Μουσείου Άλατος θα πραγματοποιηθούν οι δύο πρώτες
προβολές του κιν...
Ηλίας Αριστόπουλος: Στον απόηχο του ζουρνά σου…
-
Σήμερα, 8 Σεπτεμβρίου 2026, η μουσική οικογένεια της Αιτωλοακαρνανίας έγινε
φτωχότερη. Ο Ηλίας Αριστόπουλος, ο «Κακαρούκας», ένας από τους
σημαντικότερου...
“Παραδοσιακή ριβανή από τα χωριά του Βάλτου”
-
Ένα γλυκό που φτιάχνεται παντού, αλλά σε κάθε τόπο με τον δικό του μοναδικό
τρόπο...
Την περίοδο των γιορτών, στις επισκέψεις μας σε σπίτια συγγενών και...