ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Τράπεζα της Ελλάδος> Τα 3+1 πρόσωπα που προτιμά ο Τσίπρας

Tης Μαρίας Νταλιάνη

Το φθινόπωρο του 2012 ο Παναγιώτης Λαφαζάνης αναρωτήθηκε δημοσίως εάν «είμαστε έτοιμοι να κυβερνήσουμε». Τότε προκλήθηκε μεγάλη αναταραχή στον ΣΥΡΙΖΑ. Η ηγετική ομάδα θεώρησε περίπου ως προδοσία την παραδοχή αυτή. Από τότε ουδείς διανοήθηκε να ξαναπεί κάτι παρόμοιο. Μέχρι που το παραδέχθηκε πρόσφατα σε ομιλία του ο, υπεράνω υποψίας, Γιάννης Δραγασάκης, ο οποίος πήγε και λίγο παρακάτω λέγοντας: «Μας χρειάζονται εκατό τραπεζικά στελέχη. Τα 'χουμε; Δεν τα 'χουμε».
Από τη ρήση Λαφαζάνη πέρασαν δύο χρόνια. Στον στενό κύκλο συνεργατών και στελεχών της Κουμουνδούρου όμως ήξεραν πως κατά βάθος είχε δίκιο. Η ανάγκη στελέχωσης του «κυβερνητικού» ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία σχέση με αυτή του «κινηματικού» ΣΥΡΙΖΑ. Η διαπίστωση της ωμής πραγματικότητας έκανε τότε ένα πολύ στενό επιτελείο γύρω από τον πρόεδρο του κόμματος να σηκώσει τα μανίκια (και τα τηλέφωνα) και να ξεκινήσει τη δουλειά. Τις επαφές ανέλαβαν κυρίως δύο στελέχη. Ο διατελέσας και...αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας Γιάννης Δραγασάκης και ο διευθυντής του γραφείου προέδρου και στέλεχος της απολύτου εμπιστοσύνης του Νίκος Παππάς.

ΞΑΦΝΙΑΣΜΑ. Δύο χρόνια μετά, η αποφασιστικότητα με την οποία ο Αλέξης Τσίπρας προειδοποιεί την κυβέρνηση «να μη διανοηθεί» να τοποθετήσει τον επόμενο διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος εάν δεν συναινέσει ως προς το πρόσωπο και η αξιωματική αντιπολίτευση, αρχικά ξαφνιάζει.
Ομως αυτή τη φορά δεν πρόκειται για άλλη μια «αντιπολιτευτική κορόνα». Αυτή τη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πράγματι την πρόθεση να διαπραγματευτεί σκληρά για τη θέση. Και η μεγάλη διαφορά είναι πως, σε σύγκριση με το 2012, η Κουμουνδούρου αισθάνεται μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε ό,τι αφορά τα στελέχη της. Ενώ το 2012 στο ερώτημα «ποιον θα στείλετε στην ΤτΕ;» δεν είχε απάντηση, το 2014 η απάντηση είναι εντελώς διαφορετική.
Δίπλα στο όνομα της Λούκας Κατσέλη, η οποία θεωρείται φαβορί για τη θέση και απολαμβάνει και εμπιστοσύνη σημαντικής μερίδας του κόμματος, αυτή τη στιγμή υπάρχουν τουλάχιστον άλλα τρία στελέχη υποψήφια για τη θέση.

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ. Ολοι δε, σύμφωνα με πληροφορίες στελεχών - με γνώση του παρασκηνίου, τόσο στην Κουμουνδούρου όσο και στα γραφεία όπου εργάζονται αθόρυβα οι περίφημες 150 επιτροπές των 2.500 ανθρώπων που ετοιμάζουν το πρόγραμμα του κόμματος -, είναι «δυνατά ονόματα» που γνωρίζουν άριστα το τραπεζικό σύστημα.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, πρόκειται για τον Θόδωρο Πανταλάκη, πρώην διοικητή της ΑΤΕ και πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της Τράπεζας Πειραιώς, τον Νίκο Καραμούζη, κορυφαίο τραπεζικό στέλεχος (παλαιότερα στη Eurobank, τώρα στον Ομιλο Πειραιώς), και τον οικονομολόγο με διεθνή καριέρα Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος είχε δημιουργήσει αίσθηση παλαιότερα με την αρθρογραφία του για το νόμισμα.

Διπλός στόχος
Η ιδέα να «δοθεί μάχη» για το πρόσωπο του επόμενου ενοίκου της Τραπέζης της Ελλάδος γεννήθηκε στην Κουμουνδούρου έπειτα από μία φιλική συμβουλή του Δημήτρη Χριστόφια προς τον Αλέξη Τσίπρα. Ο πρώην πρόεδρος της Κύπρου φέρεται να είπε στον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ – μετά την ένταξη της Κύπρου στο Μνημόνιο: «Πρόσεξε. Η μοναδική θέση που πρέπει να προσέξεις στην κυβέρνησή σου είναι αυτή. Εγώ έτσι την έπαθα». Ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ζητεί σε υψηλούς τόνους να έχει λόγο στην επιλογή του επόμενου διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, είναι διπλός: Από τη μία να μην είναι ο Γιάννης Στουρνάρας και από την άλλη να είναι πρόσωπο στο οποίο θα μπορεί να στηριχθεί η κυβέρνηση της Αριστεράς, στην οποία προσβλέπουν σύντομα τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

http://kourdistoportocali.com/post/35525/trapeza Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ο Βενιζέλος και τα χρυσόψαρα: οι δηλώσεις του μετά τις ευρωεκλογές του 2009

http://greki-gr.blogspot.gr/2014/05/2009_27.html Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Υπέβαλε την παραίτηση του ο Φώτης Κουβέλης... (ΑΝΟΙΓΕΙ ΕΤΣΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΤΑΞΙΤΩΝ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ ΜΕ ΤΟ ΧΑΦΙΕΔΟΤΣΟΥΡΜΟ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ)

Φ.Κουβέλης, τέρμα από ΔΗΜΑΡ - Πρόεδρος "μιας χρήσεως" σε κόμμα "μιας χρήσεως"


Την παραίτησή του από την προεδρία της ΔΗΜΑΡ υπέβαλε σήμερα ο Φώτης Κουβέλης, μετά την αποτυχία εισόδου του κόμματος να εκλέξει ευρωβουλευτή, συγκεντρώνοντας ποσοστό μόλις 1,3% στις ευρωεκλογές της Κυριακής.

Ετσι ή αλλιώς επρόκειτο για πολιτικό σχηματισμό "μιας χρήσης" προκειμένου να εξυπηρετηθεί η τρόϊκα το 2012 και οι ανάγκες κοινοβουλευτικής υποστήριξης του Μνημονίου.

"Κάηκε" μέσε σε ένα χρόνο, αποσύρθηκε από την κυβέρνηση και τώρα η ΔΗΜΑΡ διαλύεται για να δώσει χώρο σε ένα άλλο κόμμα, επίσης "μιας χρήσης", το Ποτάμι με την ίδια ακριβώς αποστολή.

Μετά την αποδοκιμασία του κόμματός του στην κάλπη και την έντονη εσωτερική αμφισβήτηση από βουλευτές και στελέχη της Δημοκρατικής Αριστεράς, ο Φώτης Κουβέλης φαίνεται πως επέλεξε να μην περιμένει καν το συνέδριο του κόμματος και έλαβε την απόφαση να...παραιτηθεί.

Στη δήλωση παραίτησής του αναφέρει:

"Κατέβαλα κάθε προσπάθεια, σε κάθε περίσταση, να προβάλω και να υπερασπισθώ τις δημοκρατικές αξίες που συγκροτούν την παράταξη μας και εκφράζουν τις συλλογικές αποφάσεις της ΔΗΜ.ΑΡ.

Πιστεύουμε, όλοι, σε μια Αριστερά στην υπηρεσία της κοινωνικής αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας και της αδιαπραγμάτευτης πολιτικής και κομματικής εντιμότητας.

Τα αποτελέσματα των εκλογών για την Ευρωβουλή με οδηγούν, ως έχω χρέος, να υποβάλω στην Κεντρική Επιτροπή και στο Συνέδριο του κόμματος την παραίτησή μου, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες καταστατικές μας διαδικασίες.

Αυτά τα όργανα θα πάρουν τις αναγκαίες αποφάσεις".

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Μπιλντεμπεργκ 2014 – Συγγενής πασίγνωστης πολιτικού στην φετεινή φασιστοσύναξη!

Ειναι η γνωστή πλέον σύναξη των ολιγαρχών του πλανήτη και των υποτακτικών τους. Το φεουδαρχικό πανηγυρακι που εξαφανίζει ακομα και έθνη με τις πολιτικές που εκπονεί… Φέτος, συμμετέχουν τρεις φερόμενοι ως Έλληνες. Τρία μπουμπούκια, αλλά το ενα ξεχωρίζει πραγματικά, αφού ειναι συγγενής υψηλόβαθμης πολιτικού. Δείτε τα:



http://olympia.gr/ Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ναι μεν αλλά…. Όχι για μένα, Για την Πατρίδα και την Παράταξη, ρε φίλε !!!

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

«Λαϊκή δυσαρμονία» έβλεπε το 2009 ο Μπένι. Σήμερα τους φτύνουν για να …μην τους ματιάσουν!

Οι 4 μονάδες που προηγούνταν το ΠΑΣΟΚ στις Ευρωεκλογές του 2009 ήταν υπεραρκετές για να ανοίξουν …την τεράστια όρεξη του Βενιζέλου.

Δείτε το βίντεο…

Μιλούσε για «μεγάλη και καθαρή νίκη του ΠΑΣΟΚ», τονίζοντας ότι «ζήτημα εκλογών τίθεται εκ των πραγμάτων», ενώ συμπλήρωνε ότι «είναι προφανές ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει την ουσιαστική νομιμοποίηση που απαιτείται, προκειμένου να διαχειριστεί μια πρωτοφανή κρίση».

Τότε έβλεπε ξεκάθαρα «πρόβλημα δυσαρμονίας μεταξύ της οριακής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της ΝΔ και του πραγματικού συσχετισμού δυνάμεων στο εκλογικό σώμα».

Σήμερα, ακούει εκλογές και βγάζει καπνούς… Και μπορεί να πανηγυρίζει…επισήμως, ανεπίσημα όμως ο ίδιος ξέρει τι πίκρα ζει βλέποντας το μεγάλο σοσιαλιστικό κόμμα να πνέει τα λοίσθια…Αφήστε που ο εκβιασμός για αποχώρηση από την κυβέρνηση σε περίπτωση που δεν τον ψήφιζαν δεν απέδωσε και τίποτα το φοβερό…Αφήστε που οι κρυφές δημοσκοπήσεις για εθνικές εκλογές τον δείχνουν ακόμα πιο χαμηλά…Αφήστε που είδε με τα μάτια του τον πρώην σύντροφο Φώτη να συντρίβεται.
Είναι να μην φοβάται ο άνθρωπος? Πού θα βρει μετά καρέκλα να θρονιαστεί?…
Κι αποχαιρέτα την, την καρέκλα που χάνεις, Ευάγγελε!
Δείτε το βίντεο από το left.gr με τα «πανηγύρια» του 2009:



http://olympia.gr/ Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ραχήλ Μακρή: Και με τη βούλα του ΣτΕ αντισυνταγματική η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ

Δήλωση της τομεάρχου Περιβάλλοντος και Ενέργειας των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Βουλευτού Νομού Κοζάνης Ραχήλ Μακρή για την αντισυνταγματική ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ από το ΣτΕ.
«Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκανε δεκτή την αίτηση κατοίκων της Αθήνας, που ζητούσαν να ακυρωθεί απόφαση με την οποία μεταβιβάστηκε χωρίς αντάλλαγμα από το Ελληνικό Δημόσιο στο ΤΑΙΠΕΔ το 34,033% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΔΑΠ.
To ΣτΕ έκρινε ότι η μετατροπή της ΕΥΔΑΠ σε ιδιωτική επιχείρηση είναι αντίθετη στα άρθρα 5 και 21 του Συντάγματος, τα οποία επιβάλλουν και κατοχυρώνουν την υγεία των πολιτών αλλά και το δικαίωμα στην προστασία της υγείας.
Το σχέδιο ιδιωτικοποίησης του νερού κατ” εντολή της παγκόσμιας τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου καταρρέει από την απόφαση της ολομέλειας του...

Συμβουλίου της Επικρατείας.
Ως τομεάρχης Περιβάλλοντος των Ανεξάρτητων Ελλήνων χαιρετίζω την απόφαση του ΣτΕ, η οποία δικαιώνει τον κοινοβουλευτικό και κοινωνικό αγώνα, που έδωσα μαζί με τους πολίτες. Αυτούς που αυθόρμητα αλλά υπεύθυνα μέσω κινήσεων ευαισθητοποίησης περνούν το μήνυμα για τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού».



http://tolimeri.blogspot.com/2014/05/blog-post_9444.html Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Φτιάχνουν Κόσοβο στη Θράκη

Δημήτρης Μηλάκας
Απασχολημένες με την προσπάθεια να προβάλουν τα κέρδη τους και να εξαφανίσουν τις ζημιές που συμπύκνωσε το εκλογικό αποτέλεσμα, οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας ξέχασαν ήδη τη Θράκη. Εκεί άλλωστε η επιρροή τους αποδείχτηκε – εκ του αποτελέσματος – ανύπαρκτη.
Οι αριθμοί που περιγράφουν πώς ψήφισαν οι νομοί στους οποίους συγκεντρώνεται ο μεγάλος πληθυσμός της μειονότητας είναι αποκαλυπτικοί και αποστέλλουν ένα ακόμη – ίσως το πιο επικίνδυνο – μήνυμα: Το ελληνικό πολιτικό σύστημα στο σύνολό του απέτυχε να ενσωματώσει το μουσουλμανικό στοιχείο.
Αντίθετα, η Άγκυρα και το τουρκικό προξενείο, μετά και το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, μπορούν να ισχυρίζονται ότι οι μειονοτικοί ψηφίζουν με βάση την καθοδήγηση της «μητέρας πατρίδας», ως ενιαίο συμπαγές «πράγμα» άλλωστε, όπως τους έχει αποκαλέσει ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Χριστόπουλος προκαλώντας σάλο πριν από λίγο καιρό.
Η «μητέρα πατρίδα» Τουρκία, διά του προξενείου που διατηρεί, ξόδεψε πολύ (όπως λένε οι γνωρίζοντες) χρήμα προκειμένου να οργανώσει και να επιτύχει την ενιαία πολιτική έκφραση των μειονοτικών. Αυτό εξ άλλου δείχνουν και οι αριθμοί:

● Στη Ροδόπη το («τουρκικό») Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (DEB) συγκέντρωνε το 41,68% (με 25.857 ψήφους) με το δεύτερο κόμμα, τη Ν.Δ., να παίρνει 16,41% (με 10.182 ψήφους) και το τρίτο, τον ΣΥΡΙΖΑ, να παίρνει 10,83% (με 6.178 ψήφους).
● Στην Ξάνθη το DEB ήρθε επίσης πρώτο με 25,89% (15.378 ψήφους), η Ν.Δ. δεύτερη με 17,59% (10.447 ψήφους) και τρίτο τον ΣΥΡΙΖΑ με 17,11% (10.164 ψήφους).
Το εν λόγω κόμμα αποτελεί τη συνέχεια του κόμματος που ιδρύθηκε από τον Αχμέτ Σαδίκ και έχει σήμερα πρόεδρο τον Μουσταφά Αλή Τσαούς. Βασικός πολιτικός στόχος του DEB είναι να προβληθεί ως ο μοναδικός και αυθεντικός εκφραστής της «τουρκικής ταυτότητας» της μουσουλμανικής μειονότητας.
Στο σημείο αυτό καλό είναι να υποσημειώσουμε ότι, όπως είναι γνωστό, η μουσουλμανική μειονότητα κάθε άλλο παρά είναι ομοιογενής, καθώς στους κόλπους της υπάρχουν Ρομά και Πομάκοι.
Με τους Ρομά, ας μην το ξεχνάμε, ατυχέστατα «έπαιξε» προεκλογικά και ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγοντας αρχικά τη Σαμπιχά Σουλεϊμάν (κατά δήλωσή της «Ελληνίδα μουσουλμάνα Ρομά») και στη συνέχεια πετώντας την από το ψηφοδέλτιο, αφού η αξιωματική αντιπολίτευση υπέκυψε στους εκβιασμούς κάποιων στελεχών του που αυτοπροσδιορίζονται ως Τούρκοι και κάποιων στελεχών του (Χριστόπουλος, για παράδειγμα) των οποίων οι θέσεις περί ομοιογένειας του μουσουλμανικού στοιχείου συμπίπτουν με αυτές της Άγκυρας!
Ο πολιτικός αστιγματισμός του ΣΥΡΙΖΑ ήρθε να επιβεβαιώσει τη χρόνια μυωπία και τα καιροσκοπικά – μικροεκλογικά κριτήρια με τα οποία το ελληνικό πολιτικό σύστημα αντιμετωπίζει εδώ και δεκαετίες τη μειονότητα. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής καταγράφηκε ευκρινέστατα στην κάλπη…
Πώς θα αξιοποιηθεί από την Άγκυρα αυτή η καταγραφή εύκολα μπορεί κάποιος να το υποθέσει, αν λάβει υπόψη:
● Το δημογραφικό δυναμικό των μουσουλμάνων.
● Τους χαμηλούς δείκτες γεννητικότητας και τη μετανάστευση των χριστιανών.
● Την επιτυχία της Άγκυρας να ενσωματώσει κάτω από την ομπρέλα της «τουρκικής συνείδησης» το μεγαλύτερο μέρος των Ρομά και των Πομάκων.
Αν σε όλα αυτά προσθέσει κάποιος τη δεδομένη οικονομική αδυναμία της χώρας, καθώς και την απροθυμία των πολιτικών δυνάμεων και του κρατικού μηχανισμού να αντιμετωπίσουν με κάποιον μακροχρόνιο σχεδιασμού μακρού χρονικού ορίζοντα το πρόβλημα, τότε το συμπέρασμα που προκύπτει είναι αυτονόητο…
Εκτός αν κάποιοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η συμμετοχή της χώρας στις ευρωατλαντικές δομές (Ε.Ε. – ΝΑΤΟ) την εξασφαλίζουν από τέτοιου είδους περιπέτειες…


http://tolimeri.blogspot.com/
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ή έχουμε κυβερνητική κρίση ή είναι πολιτικός απατεώνας

Στις 4 Μαίου «Tο Βήμα», δημοσίευσε τις δηλώσεις Βενιζέλου για τα χαμηλά ποσοστά της Ελιάς στις δημοσκοπήσεις. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δήλωσε πως αν η Ελιά πάρει κάτω από 10% ,στις εκλογές θα υπάρχει κυβερνητική κρίση και δεν θα υπάρχει νομιμοποίηση της κυβέρνησης. Είπε συγκεκριμένα "θα υπάρχει πρόβλημα κυβερνητικής σταθερότητας και στρατηγικού προσανατολισμού". Η Ελιά έχει...8% και έπεσε 4 μονάδες από τις εθνικές εκλογές.




Ο Βενιζέλος όχι μόνο υποστηρίζει πως η κυβέρνηση έχει νομιμοποίηση,αλλά και πως ο ίδιος κέρδισε. Αν ήταν ο γείτονάς σας θα τον λέγατε απατεώνα. Αλλά είναι σωτήρας... «Αυτό, αν είναι η πραγματική βούληση του κόσμου, δεν οδηγεί πουθενά. Οδηγεί στο απόλυτο αδιέξοδο. Η χώρα αυτή τη στιγμή καταστρέφεται πολιτικά. Δεν έχει πλαίσιο αναφοράς. Οδηγούμαστε σε διλήμματα τεράστια»...
είχε δηλώσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος του ΠαΣοΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, κληθείς να σχολιάσει την εικόνα της δύναμης των κομμάτων σε δημοσκόπηση.

Επίσης ο Ευάγγελος Βενιζέλος στην διακαναλική του συνέντευξη μία εβδομάδα πριν τις ευρωεκλογές ξεκαθάρισε ότι δεν θα «δεν θα αθροιστούν τα ποσοστά ΝΔ και της «Ελιάς». Τραγική σύμπτωση για τον κ. Βενιζέλο αποτελεί το γεγονός ότι και ο πρώτος στόχος δεν επετεύχθη και το δεύτερο δεν τήρησε… Στην περίπτωσή του λοιπόν και μετά τις εξαγγελίες που έχει κάνει το να κρατήσει τον λόγο του και να αποδεχθεί την λαϊκή ετυμηγορία θα ήταν το μόνο πολιτικά ηθικό να πράξει…

http://greki-gr.blogspot.gr/2014/05/blog-post_7779.html Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - Νίκος Γ. Μουρκούσης Ιατρός - π. Υποψήφιος Δήμαρχος Ι.Π. Μεσολογγίου-Αιτωλικού-Οινιαδών

   Θέλω να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου, τους συμπολίτες και τις συμπολίτισσες που μας τίμησαν με την ψήφο τους, καθώς και όλους εκείνους που πίστεψαν στον έντιμο και αξιοπρεπή προεκλογικό αγώνα μας και ανιδιοτελώς προσέφεραν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους.

   Ειδικά, θέλω να ευχαριστήσω δημόσια, όλους τους υποψηφίους του συνδυασμού μας, οι οποίοι μπήκαν στην πρώτη γραμμή και ζήτησαν ψήφο από τους συμπολίτες τους, χωρίς ποτέ να ζητήσουν κάποιο αντάλλαγμα, με μόνη φιλοδοξία να προσφέρουν στον τόπο τους. Αισθάνομαι ιδιαίτερη τιμή, που πίστεψαν σε μένα και αγωνίστηκαν μαζί μου.

   Χάσαμε τις εκλογές με πολύ μικρή διαφορά, πολύ μικρότερη από τις ορδές των αθιγγάνων, που μεταφέρθηκαν με περισσότερα από δέκα πούλμαν από την Αττική, για να ψηφίσουν τον αντίπαλό μας. Ειδικά στο Αιτωλικό, η περίεργη συμμαχία χρυσαυγιτών και αθιγγάνων, του έδωσε τελικά τη νίκη. Όσοι Αιτωλικιώτες έπεσαν στην παγίδα, μπορούν πλέον να είναι βέβαιοι, πως θα έχουν εκείνο που προσπάθησαν να αποφύγουν. Δήμαρχο, που τον βοήθησαν σημαντικά στην εκλογή του, τα ίδια πρόσωπα που τελευταία είχαν ανοίξει τον πόλεμο μαζί τους. Τους αξίζει, να τον χαίρονται.

   Τα 20 χιλιάδες ευρώ που αλλάχθηκαν σε τράπεζα του Μεσολογγίου, σε χαρτονομίσματα των 20, είμαστε βέβαιοι ότι δεν προορίζονταν για το επικείμενο πανηγύρι του Αη-Συμιού.

    Πολιτευτήκαμε έντιμα, χωρίς να μοιράσουμε ανώνυμες συκοφαντικές προκηρύξεις, αν και θα είχαμε να πούμε πάρα πολλά, χωρίς ρουφιάνους και παπαγαλάκια, χωρίς να εξαγοράσουμε ψήφους και συνειδήσεις, χωρίς να έχουμε πίσω μας επικοινωνιολόγους μαύρης προπαγάνδας και χορηγούς-τοκογλύφους, χωρίς να τάξουμε ασυλία σε όποιον ρήμαξε τα δημοτικά ταμεία και χωρίς να τάξουμε θέσεις σε κάποιους λιγούρηδες της κεντροαριστεράς, οι οποίοι, πολύ σύντομα θα δείτε να φιγουράρουν και θα μάθετε τα ονόματά τους, μέσα από αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου.

   Οι υποστηρικτές μας ήταν απλοί άνθρωποι του μόχθου και της αγροτιάς, συνταξιούχοι, επιστήμονες, έμποροι και επιχειρηματίες που δεν ανέχονται άλλες πρακτικές, καθώς και πολιτικοποιημένοι σκεπτόμενοι συμπολίτες, που μας επέλεξαν συνειδητά.

   Ευχόμαστε σε όλους τους δημότες του διευρυμένου Δήμου και ειδικότερα στους Αιτωλικιώτες,  ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ...

Νίκος Γ. Μουρκούσης

Ιατρός - π. Υποψήφιος Δήμαρχος

Ι.Π. Μεσολογγίου-Αιτωλικού-Οινιαδών

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ο βαψομαλλιάς αρχηγός της δεξιάς πανηγυρίζει γιατί η Νέα Δημοκρατία έχασε 600 χιλιάδες ψηφοφόρους, το 1/3 της εκλογικής της δύναμης;

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2014/05/600-13.html Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

ΕΝΑΣ ΠΡΩΤΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ – Απόρριψη και δυσπιστία

Ένας πρώτος απολογισμός: Απόρριψη και δυσπιστία
του Γιώργου Καραμπελιά

Μια καταδίκη της γερμανικής ηγεμονίας

Το πρώτο και καθοριστικό συμπέρασμα από τις ευρωπαϊκές εκλογές είναι η ενίσχυση των φυγόκεντρων τάσεων απέναντι στη από τη γερμανική Ευρώπη. Παντού, από τη Βρετανία έως την Ιταλία και την Ελλάδα, από την Ισπανία έως την Ουγγαρία και τη Φιλανδία, ενισχύθηκαν οι τάσεις προς την προτεραιότητα της εθνικής αυτονομίας έναντι μιας Ευρώπης που έχει μπει κάτω από τον ζουρλομανδύα της Μέρκελ και τη στρατηγική της λιτότητας. Στη Βρετανία ο κλασσικός βρετανικός απομονωτισμός ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και εκφράστηκε με τη μεταβολή του «ανεξαρτησιακού» κόμματος σε πρώτη δύναμη στις ευρωεκλογές. Στη Γαλλία η χαβιαριστερά των σοσιαλιστών, αλλά και η ευρωπαϊστικη «αριστερά» του Μελανσόν, ηττήθηκαν κατά κράτος μπροστά στη Λεπέν που εμφανίζεται ως υποστηρικτής της γαλλικής ανεξαρτησίας απέναντι στη Γερμανία. Στην Ιταλία ο Πέπε Γκρίλλο και το «κόμμα των πέντε αστέρων», παρά την υστερική φύση του αρχηγού του αναδείχθηκε σε δεύτερο κόμμα. Στις περισσότερες χώρες της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης, την Αυστρία, τη Φιλανδία, την Ουγγαρία, θριάμβευση η ξενοφοβική δεξιά. Ακόμα και στην ίδια τη Γερμανία ενισχύθηκαν οι «εναλλακτικοί» για τη Γερμανία που υποστηρίζουν την αποχώρηση από το ευρώ, ενώ και το ναζιστικό NΡD εξέλεξε για πρώτη φορά ευρωβουλευτή.Τέλος στην Ελλάδα, ενισχύθηκε τόσο η ναζιστική δεξιά της Χ.Α. όσο και η αριστερά ­– ο Σύριζα και το ΚΚΕ- που αμφισβητούν την γερμανική ηγεμονία. Στην Ισπανία τέλος, τα δύο μεγάλα ευρωπαϊστικά κόμματα οι σοσιαλιστές και το λαϊκό κόμμα, έχασαν το 40% της δύναμής τους και ενισχύθηκαν οι μικρότεροι σχηματισμοί, η αριστερά που τριπλασίασε τη δύναμή της και κυρίως οι αγανακτισμένοι του Podemos, που μπήκαν στο ευρωκοινοβούλιο με 5 έδρες. Τέλος στην Ιρλανδία, ενισχύθηκε η πολιτική πτέρυγα του ΙΡΑ το Σιν Φέιν. Aν θέλαμε μάλιστα να κάνουμε μια τυπολογία αυτής της αντιγερμανικής και «αντιευρωλιγούρικης» ψήφου, θα λέγαμε πως στο Νότο της Ευρώπης ενισχύθηκε περισσότερο μια... αριστερή αντισυστημική ψήφος, ενώ στο Βορρά και την Ανατολική Ευρώπη μια δεξιά και ακροδεξιά.

Η παρά φύσιν ανάδυση της Χ.Α.

HΕλλάδα αποκλίνει σε μεγάλο βαθμό από την ευρωπαϊκή ψήφο ακριβώς λόγω της έκτασης της κρίσης και των ιδιαιτεροτήτων της χώρας μας. Η έκταση της κρίσης υπήρξε τέτοια ώστε συρρίκνωσε αποφασιστικά τη λεγόμενη κεντροαριστερά, η οποία στο σύνολό της (ΕΛΙΑ, ΠΟΤΑΜΙ και ΔΗΜΑΡ) περιορίστηκε στο 15-16% σε αντίθεση με την ηγεμονική της παρουσία σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης στο 40-45%. Η κυβερνώσα δεξιά υπέστη επίσης κατακερματισμό και συρρίκνωση μια και περιορίστηκε με τη σειρά της στο 22% των ψήφων. Παράλληλα ενισχύθηκαν οι αντισυστημικές και αντιγερμανικές τάσεις με κυρίαρχη την επιβεβαίωση του ΣΥΡΙΖΑ που σταθεροποίησε τα ποσοστά του Ιουνίου του 2012 και την ενίσχυση της Χ.Α. στο 9,5%.

Το γεγονός ότι στην Ελλάδα παρά την έκταση της κρίσης η λεγόμενη αντισυστημική ψήφος διαμοιράστηκε σε δύο μεγάλες κατευθύνσεις (ΣΥΡΙΖΑ και Χ.Α.) καθώς και σε μία πληθώρα μικρότερων σχηματισμών (ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΠΑΜ, Οικολόγοι κλπ) ή από την αντίθετη κατεύθυνση (ΛΑΟΣ, Πολύδωρας,κ.λπ.), είναι συνέπεια των ελληνικών ιδιαιτεροτήτων.

Η διάσπαση της «αντιμνημονιακής» ψήφου σε δύο μεγάλες κατευθύνσεις, η οποία δεν διαπιστώνεται σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα, αποτελεί συνέπεια της ελληνικής ιδιαιτερότητας. Του γεγονότος δηλαδή ότι η Ελλάδα, μαζί με την Κύπρο, αποτελούν τις μόνες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν πρόβλημα εθνικής επιβίωσης και απειλούνται στην ίδια τους την υπόσταση. Στον βαθμό λοιπόν που η αριστερά, η οποία είναι ο κύριος υποδοχέας της διαμαρτυρίας απέναντι στην κοινωνική και οικονομική κρίση, αγνοούσε και υποτιμούσε τα εθνικά θέματα – ή ακόμα χειρότερα, οι εθνομηδενιστικές της πτέρυγες, συνηγορούσαν υπέρ της «ελληνοτουρκικής» φιλίας ή των «ανοικτών συνόρων» προς τους μετανάστες – δημιούργησε τις συνθήκες γι’ αυτόν τον βαθύτατο διχασμό: Αντί να ενσωματώσει την εθνική/πατριωτική διάσταση στην κοινωνική και οικολογική ευαισθησία απέρριπτε την πρώτη για να κρατήσει μόνο τη δεύτερη.

Έτσι, όπως έχουμε καταδείξει χιλιάδες φορές, επέτρεψε σε ένα φασιστικό γκρουπούσκουλο να μετατραπεί σε πολιτική δύναμη και να δώσει στην ακροδεξιά ένα δήθεν αντισυστημικό και πατριωτικό μανδύα. Είναι χαρακτηριστικό πως σε απόλυτη ομοφωνία με τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, τη ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ, η Αριστερά προβάλλει ως βασική αιτία ενίσχυσης της Χ.Α. τον «εθνικισμό» του Σαμαρά, του «Δικτύου 21» κ.ά,(!) και όχι τον εθνομηδενισμό που είχε καταστεί ηγεμονικός την τελευταία εικοσαετία στην Ελλάδα.

Εξ αιτίας αυτού του διχασμού, ο ΣΥΡΙΖΑ παρ’ ότι διατήρησε τα ποσοστά του των εκλογών του 2012, δεν κατόρθωσε να δημιουργήσει ένα ευρύτερο ρεύμα που θα του επέτρεπε να διεκδικήσει με αξιώσεις την ανατροπή του κυρίαρχου κυβερνητικού συνασπισμού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στο σταυροδρόμι

Τις βαθύτερες αιτίες αυτού του δισταγμού του λαϊκού σώματος, μπορεί να τους διαγνώσει δια γυμνού οφθαλμού ο οποιοσδήποτε, και η ίδια ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, αρκεί να παρατηρήσει την σειρά με την οποία εκλέγονται οι ευρωβουλευτές της –από τον παλιό Συνασπισμό εκλέγεται μόνο ο Παπαδημούλης– ενώ από τους έξι οι τρεις (Σακοράφα, Κατρούγκαλος, Χρυσόγονος, είναι πασοκογενείς και εμφανίζονται ως πατριωτικών αποκλίσεων), ο δε Γλέζος αποτελεί το σύμβολο της πατριωτικής αριστεράς. Άλλη, απολύτως χαρακτηριστική ένδειξη, είναι η εκλογή του Καρυπίδη, ο οποίος είχε αποκλειστεί ως «εθνικιστής και αντισημίτης», με συντριπτικά ποσοστά ως περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε να αναδειχθεί πρώτο κόμμα στις ευρωεκλογές και στην περιφέρεια της Αττικής, όπου η γενική πολιτική διάσταση κυριαρχούσε έναντι της τοπικοπεριφερειακής, αλλά ταυτόχρονα δεν κατόρθωσε ούτε να ανεβάσει το ποσοστά του, ούτε να επιτύχει σημαντικά κέρδη σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Έτσι, ναι μεν υποσκέλισε στο γενικό επίπεδο τη Ν.Δ., αλλά ταυτόχρονα δεν κατόρθωσε να διαμορφώσει πλειοψηφικό ρεύμα. Κατά συνέπεια, βρίσκεται μπροστά σ’ ένα δίλημμα: Είτε να διαμορφώσει αυτό το ρεύμα μετασχηματίζοντας την ίδια τη ιδεολογία και το προφίλ του σε μια αντισυστημική πατριωτική κατεύθυνση, αναγκαία προϋπόθεση για μια τέτοια πλειοψηφία, είτε να προσπαθήσει να κυριαρχήσει δολιχοδρομώντας ανάμεσα στις σκοπέλους του συστήματος. Στη δεύτερη περίπτωση, θα πρέπει να συμβιβαστεί με τα μεγάλα συμφέροντα μέσα και έξω από τη χώρα, και να δημιουργήσει τους όρους για συμμαχίες με άλλες πολιτικές δυνάμεις –της συστημικής κεντροαριστεράς ή ακόμα και δεξιάς– για να αποκτήσει τη δυνατότητα μιας εκλογικής επικράτησης. Και όλες οι σχέσεις με την «αμερικανική αριστερά» από τον Όλιβερ Στόουν μέχρι το Βαρουφάκη, η προσέγγιση με τον ΓΑΠ δια μέσου της πληθώρας των συμβούλων, που έχουν μετακομίσει στον ΣΥΡΙΖΑ, και η ενίσχυση του μεσοστρωματικού χαρακτήρα της ηγεσίας του κόμματος, προδιαθέτουν για μια τέτοια κατεύθυνση. Σε μια τέτοια περίπτωση θα είναι υποχρεωμένοι να συνδιαλλαγούν και να συναλλαγούν με το ΠΑΣΟΚ, το ΠΟΤΑΜΙ και τους σπόνσορές τους, για να διασφαλίσουν την πλειοψηφία.

Αντίθετα ένα παλλαϊκό εαμικό κίνημα θα σάρωνε όλα τα συστημικά αναχώματα και θα μετασχημάτιζε την ίδια την κοινωνική και πολιτική απεύθυνση του κόμματός.

Και δυστυχώς δεν είμαστε πολύ αισιόδοξοι για κάτι τέτοιο. Διότι, αν αυτό δεν έγινε το 2012, όταν το σύστημα ήταν πολύ πιο αιφνιδιασμένο, οι Χριστόπουλοι, οι Λιάκοι και οι Βαρουφάκηδες ήταν ακόμα στην κοιτίδα τους του Σημίτη και του ΓΑΠ, ενώ η λαϊκή αγανάκτηση βρισκόταν στο ζενίθ, θα μπορέσει να γίνει άραγε σήμερα;

Εμείς πάντως, δεν θα πάψουμε να το ευχόμαστε γιατί θα συνιστούσε μια επιτάχυνση των αναπόφευκτων ιστορικών εξελίξεων που οδηγούν στη διαμόρφωση ενός πατριωτικού,δημοκρατικού, κοινωνικού και οικολογικού μετώπου.

Το μνημονιακό στρατόπεδο

Αντίθετα ο Σαμαράς πρέπει να είναι απολύτως ευτυχής με τα αποτελέσματα των εκλογών, δεδομένου ότι φοβόταν τα χειρότερα και την άμεση κατάρρευσή του, στην περίπτωση που η διαφορά με τον ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη, και το κόμμα του θα βυθιζόταν πιο κάτω από το 22,7% που εν τέλει απέσπασε. Επιπλέον, η πτώση του ΠΑΣΟΚ σε διαχειρίσιμο επίπεδο, η κατάρρευση της ΔΗΜΑΡ που ήθελε να εμφανιστεί ως αντικυβερνητικός πόλος της «κεντροαριστεράς» και η ανάδειξη ενός νέου μπαλαντέρ όπως το ΠΟΤΑΜΙ, αποτελούν στοιχεία που μπορούν να επιτρέψουν έστω για ένα μικρό διάστημα ακόμα την επιβίωση του κυβερνητικού σχηματισμού.

Δεν ευοδώθηκε η απόπειρα της πυροδότησης μιας άμεσης κρίσης στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, από την πλευρά του ΓΑΠ και της ΔΗΜΑΡ, την οποία ευελπιστούσε και ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ αντίθετα είναι δυνατόν και μάλλον βέβαιο ότι θα προστεθούν νέα κοινοβουλευτικά δεκανίκια στο εξασθενημένο κυβερνητικό στρατόπεδο, που θα προέλθουν από τη διάλυση της ΔΗΜΑΡ και ίσως από μια πιθανή κρίση των ΑΝΕΛ.

Η αποφυγή πλήρους κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ, δίνει τη δυνατότητα στο σύστημα όχι μόνο να κερδίσει χρόνο στη συνολική κυβερνητική στρατηγική, αλλά και να δρομολογήσει εξελίξεις για την ανασυγκρότηση της «κεντροαριστεράς». Και αυτό μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους: Ο πρώτος είναι η σταδιακή μεταβολή του ΣΥΡΙΖΑ στη νέα «κεντροαριστερά», κατεύθυνση που προδιαγράφεται εν μέρει από την εκλογική ενίσχυση των πασοκογενών του ΣΥΡΙΖΑ και της Δούρου στην περιφέρεια Αττικής, είτε μέσα από τη διαμόρφωση ενός νέου «κεντροαριστερού» πόλου μεταξύ ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙΟΥ και υπολειμμάτων της ΔΗΜΑΡ, είτε –όπερ και το πιθανότερο– μέσα από ένα συνδυασμό και των δύο. Η διαμόρφωση εξάλλου ενός «κεντροαριστερού» πόλου από τις παραδοσιακές μνημονιακές δυνάμεις θα αποτελεί τον μοχλό για τον έλεγχο του ΣΥΡΙΖΑ και των εξελίξεων στο εσωτερικό του.

Το μόνο κόμμα το οποίο παρ’ όλο το συγκεχυμένο χαρακτήρα του εκφράζει μια πατριωτική και ταυτόχρονα αντιμνημονιακή και δημοκρατική κατεύθυνση είναι οι ΑΝΕΛ. Γι’ αυτό, και είναι λυσσαλέα και επίμονη η προσπάθεια να εξαφανιστεί από το πολιτικό σκηνικό. Όπως είχαμε τονίσει τρεις μέρες πριν, «ένα τέτοιο κόμμα, σε συμμαχία με όποιες πατριωτικές δυνάμεις υπάρχουν μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να αποτελέσει ένα μεγάλο πρόβλημα για όσους απεργάζονται τη συστημική ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ . Και παρότι η ηγεσία των ΑΝΕΛ… δίνει πολύ συχνά μια αίσθηση αλαλούμ, αποτελεί παρόλα ταύτα έναν πόλο πατριωτικό και αυθεντικά αντιμνημονιακό! Είναι εξαιρετικά σημαντική η επιβίωση/μετασχηματισμός των ΑΝΕΛ . Διότι οι ΑΝΕΛ, δεν έχουν πλέον μέλλον ως κόμμα της “λαϊκής δεξιάς, αλλά θα πρέπει να μετασχηματιστούν πραγματικά σε “Ανεξάρτητους Έλληνες”, αν θέλουν να επιβιώσουν.» Αυτή μας η προεκλογική διαπίστωση επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά στις ψήφους που έλαβαν οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές της. Προηγούνται οι Μαριάς, Ρωμανιάς, Ζουράρις, Γεωργαντά, Μαρκάτος, κ.λπ. ενώ στους πρώτους ψηφισθέντες δεν περιλαμβάνεται κανένας προερχόμενος από την παραδοσιακή δεξιά.

Κάτω από το 3%

Από τα σαράντα κόμματα και κομματίδια που κατέβηκαν σε αυτές τις ευρωεκλογές, τα τριάντα τρία, έλαβαν ποσοστό κάτω του 3% , συγκεντρώνοντας όμως ένα σχετικά σημαντικό ποσοστό των εκλογέων – μία ακόμα ένδειξη για την έλλειψη μεγάλων και πλειοψηφικών ρευμάτων στην ελληνική κοινωνία. Θα λέγαμε πως οι κυβερνητικοί αποδοκιμάστηκαν αλλά οι αντικυβερνητικοί δεν έπεισαν με αποτέλεσμα να επιταθεί η διασπορά και η διάχυση. Εντυπωσιακό είναι το ποσοστό που καταφέρνει να αποσπάσει ο Καρατζαφέρης, με το 2,7% που κέρδισε σε μια προεκλογική εκστρατεία ολίγων εβδομάδων, λειτουργώντας ως μια εν δυνάμει εφεδρεία της κυβερνητικής δεξιάς. Σημαντικό επίσης και ανέλπιστο ήταν το ποσοστό του Χατζημαρκάκη, μιας αστείας προσωπικότητας, που όμως κατόρθωσε να ξεπεράσει τον ακόμα πιο αστείο Τζήμερο και άλλους Σκυλακάκηδες. Οι Οικολόγοι Πράσινοι, στους οποίους επιχειρήθηκε μία στροφή έξω από τα παραδοσιακά μονοπάτια του εθνομηδενιστικού ευρωπαϊσμού τους, εν τέλει διασπάστηκαν, εμφανίστηκαν με δύο ψηφοδέλτια, και προβάλλοντας ένα εντελώς συγκεχυμένο προφίλ απέτυχαν και στις δύο εκδοχές τους (συγκεντρώνοντας 0,9% και 0,5% αντίστοιχα). Τα λεγόμενα «κόμματα της δραχμής», «Σχέδιο Β, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΠΑΜ, ΔΡΑΧΜΗ», κλπ, στο προνομιακό γι’ αυτά πεδίο των ευρωεκλογών, δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν το 2,5%, στο σύνολό τους, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως η «επαναστατική» πλειοδοσία σε μία κατεύθυνση που δεν έχει καμία σχέση με τις γεωπολιτικές πραγματικότητες της χώρας, δεν έχει καμία πιθανότητα πλέον.

Το μέτωπο

Η συγκρότηση του πατριωτικού- κοινωνικού- οικολογικού και δημοκρατικού μετώπου που έχει ανάγκη η χώρα θα μπορούσε να επιταχυνθεί εάν υπήρχε ένας διακριτός ιδεολογικοπολιτικός πόλος ικανός να επιταχύνει τις εξελίξεις στο ΣΥΡΙΖΑ και στην πολιτική ζωή της χώρας γενικά. Κατά τον ίδιο τρόπο που οι εσωτερικοί «ελεγκτές» της πολιτικής ορθότητας θεωρούν αποφασιστικής σημασίας, την ύπαρξη κομμάτων της συστημικής κεντροαριστεράς, για να μπορούν να ελέγχουν τόσο τη δεξιά (βλέπε συγκυβέρνηση) όσο και την αριστερά (ιδεολογικά και πολιτικά), η ύπαρξη ενός αντισυστημικού πατριωτικού πόλου θα μπορούσε να επηρεάσει καθοριστικά τις εξελίξεις στο σύνολο της αριστεράς αλλά και της κοινωνίας γενικότερα και να αφαιρέσει ταυτόχρονα το έδαφος κάτω από τα πόδια του ναζιστικού μορφώματος.

Γι’ αυτό, και οι αντίπαλοί μας κάνουν ότι μπορούν για να μην συγκροτηθεί τέτοιος πόλος (συκοφαντώντας προβοκάροντας, αποκλείοντας, προβάλλοντας τις πιο αστείες και ελεγχόμενες μορφές αυτού του χώρου έτσι ώστε να μείνει ανήμπορος μεταξύ του αντιφατικού χαρακτήρα των ΑΝΕΛ, και του …. «Σχεδίου Β» του Αλαβάνου. Προφανώς λοιπόν, για άλλη μια φορά αυτό το αίτημα τίθεται ακόμα πιο επιτακτικά. Και την επόμενη περίοδο θα πρέπει να παλέψουμε γι’ αυτό, αξιοποιώντας και δυνάμεις που αναδύθηκαν τόσο μέσα από τις αυτοδιοικητικές, όσο και τις ευρωπαϊκές εκλογές. Αλλά σε αυτό το ζήτημα θα χρειαστεί να επανέλθουμε τις επόμενες ημέρες.

πηγή: Άρδην-Ρήξη
http://olympia.gr Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...