Προσκύνημα στον Άγιο Νικόλαο τον Κρεμαστό.

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Κάποτε ο ΣΚΑΪ...

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2016/05/blog-post_890.html Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η Τουρκία Διαμελίζεται… Οι Κούρδοι Ετοιμάζονται να Περάσουν Δυτικά του Ευφράτη – Αναμένεται Μεγάλη Κλιμάκωση!

Γράφει ο Χρήστος Βαλκάνιος

Οι εξελίξεις στο μέτωπο της Συρίας βρίσκονται σε ένα εξαιρετικά κομβικό σημείο για όλους τους δρώντες. Το κομβικό σημείο αποτελεί ποιος θα έχει τον έλεγχο της περιοχής δυτικά του Ευφράτη. Η μεγάλη προσπάθεια της Τουρκίας είναι οι Κούρδοι σε καμία περίπτωση να μην αποκτήσουν αυτό τον έλεγχο, διότι τότε θα ενώσουν τα εδάφη τους και όλα τα νότια σύνορα της Τουρκίας θα είναι σύνορα με τους Κούρδους της Συρίας και η Τουρκία φοβάται ότι αυτό θα είναι η αρχή της διχοτόμησης της.

Αντίθετα κάτι τέτοιο θα φέρει τους Κούρδους πολύ κοντά στο όνειρο τους να δημιουργήσουν την ενιαία πατρίδα τους. Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, οι ΗΠΑ θα υποστηρίξουν αυτή την προσπάθεια των Κούρδων, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεράστια γεωπολιτική ανατροπή, που αφενός στηρίζει τη δημιουργία του Κουρδιστάν και αφετέρου αποδυναμώνει και ... υποβαθμίζει το ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή.



Έτσι, ο αντιπρόσωπος του προέδρου Ομπάμα, στον Διεθνή Συνασπισμό που μάχεται ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος, Brett McGurk, συναντήθηκε με τον Σαλίχ Μουσλίμ, τον ηγέτη των Κούρδων της Συρίας και συμπρόεδρο του σοσιαλιστικού κόμματος PYD, για να συζητήσουν την επίθεση για την απελευθέρωση της πόλης Ράκα από το Ισλαμικό Κράτος. Η Ράκα αποτελεί την πρωτεύουσα των τζιχαντιστών στη Συρία και οι Αμερικανοί πιέζουν τους Κούρδους και τους Άραβες συμμάχους τους, να την ανακαταλάβουν. Βεβαίως ικανοποιώντας οι Κούρδοι την επιθυμία των Αμερικανών, όπως είναι φυσικό θα επιδιώξουν παράλληλα αφενός τη δέσμευση των ΗΠΑ ότι θα τους υποστηρίξουν δυναμικά με αεροπορικούς βομβαρδισμούς και οπλισμό, αφετέρου την κατάληψη των πόλεων Τζαραμπλούς και Μανμπίτζ στη βορειοδυτική Συρία, στην επαρχία του Χαλεπιού, οι οποίες επίσης κατέχονται από το Ισλαμικό Κράτος αλλά δεν τις αγγίζουν διότι η Τουρκία βάζει «βέτο» για αυτές στις ΗΠΑ. Οι Κούρδοι θέλουν να καταλάβουν τις πόλεις Τζαραμπλούς και Μανμπίτζ αφενός μεν γιατί έχουν κουρδικό πληθυσμό, αφετέρου διότι επιθυμούν να προελάσουν δυτικά του Ευφράτη για να ενώσουν τα εδάφη τους με το κουρδικό καντόνι της Εφρίν, βορειοδυτικά. Επίσης με την κατάληψη αυτών των δύο πόλεων αποκόπτεται εντελώς ο ανεφοδιασμός της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος από την Τουρκία. Οι Τούρκοι δεν θέλουν με τίποτα οι περιοχές που ελέγχει το Ισλαμικό Κράτος δυτικά του Ευφράτη να περιέλθουν σε κουρδική διοίκηση, διότι τότε όλα τα νότια σύνορα της Τουρκίας θα είναι σύνορα με τους Κούρδους της Συρίας και η Τουρκία φοβάται ότι αυτό θα είναι η αρχή της διχοτόμησης της.

Θεωρούμε πως εάν είναι αλήθεια οι πληροφορίες που φέρουν τις ΗΠΑ ότι μάλλον συμφώνησαν να πάρουν οι Κούρδοι τις πόλεις Μανμπίτζ και Τζαραμπλούς, ως αντάλλαγμα για την εκστρατεία τους προς τη Ράκα, τότε είμαστε μπροστά στην αρχή του διαμελισμού της Τουρκίας. Σε αυτή την περίπτωση ο παρορμητικός δικτάτορας Ερντογάν αναμένεται να αντιδράσει με επιθετικότητα προς κάθε κατεύθυνση κάτι που όμως θα αποτελέσει την αρχή του τέλους για τον ίδιο και ενδεχομένως για την Τουρκία. Ο μόνος σταθερός παράγων στην Τουρκία αυτή τη στιγμή είναι ο Στρατός, που σε όση έκταση δεν έχει αλλοιωθεί θα προσπαθήσει αν μπορέσει να παρέμβει δυναμικά και να αλλάξει την κατάσταση.

Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος

Στρατηγικός Αναλυτής

Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας

στη ΝΑ Μεσόγειο

http://www.pentapostagma.gr/
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

ΜΑΧΗ ΚΡΗΤΗΣ: Σαν σήμερα ξεκίνησε η μεγάλη εποποιία του γένους

Το πρωί της 20ης Μαΐου του 1941 ο ξάστερος ανοιξιάτικος ουρανός της Κρήτης μαυρίζει από εκατοντάδες σκουρόχρωμα γερμανικά αεροπλάνα, τα οποία καθώς μουγκρίζουν μοιάζουν με τέρατα της Αποκάλυψης. Η γη σείεται και αμέσως τα πρώτα κύματα των επίλεκτων γερμανικών τμημάτων αρχίζουν να πέφτουν κατά χιλιάδες, από τα αμέτρητα μεταγωγικά αεροπλάνα και ανεμόπτερα.

Η μάχη για την κατάληψη της Κρήτης κράτησε από τις 20 έως στις 29 του Μάη 1941. Η γερμανική επίθεση ξεκίνησε με ανελέητο βομβαρδισμό των πόλεων και των χωριών και η απόβαση των Γερμανών στο νησί έγινε με ρίψη αλεξιπτωτιστών.

Πεδίο μάχης και τα χωριά και οι πόλεις. Ο άμαχος κρητικός λαός κτυπιέται ανελέητα. Η μάχη διεξάγεται σώμα με σώμα. Άμυνα παλλαϊκή, χωρίς σχέδιο, χωρίς πρόγραμμα. Ωστόσο οι γέροι, οι γυναίκες και τα παιδιά δημιουργούν έπος!

Οι απώλειες των Γερμανών αλεξιπτωτιστών κατά την πρώτη ημέρα είναι απρόσμενα γι αυτούς μεγάλες. Αυτοί όμως συνεχίζουν απτόητοι τις ρίψεις. Πολλοί σκοτώνονται στον αέρα, αλλά και αυτοί που φτάνουν στο έδαφος αποδεκατίζονται από ένα άοπλο και αδάμαστο λαό, που με την ψυχή γεμάτη Ελλάδα ορμάει με τα μαυρομάνικα, τις τσουγκράνες και τα τσαπιά, πετσοκόβοντας τους σιδερόφρακτους και πάνοπλους εισβολείς.

Η άμυνα κρατάει γερά. Αλλά προς το βράδυ της πρώτης ημέρας, οι Γερμανοί πατούν πόδι στο αεροδρόμιο του Μάλεμε και το κρατούν, παρά τις επιθέσεις των υπερασπιστών του νησιού. Απόπειρα των χιτλερικών να στείλουν ενισχύσεις από τη θάλασσα συντρίβεται από τον Αγγλικό στόλο, με φοβερές απώλειες για τους Γερμανούς, αλλά και τους Άγγλους που χάνουν βαριά πολεμικά σκάφη. Την επόμενη ημέρα οι ρίψεις Γερμανών αλεξιπτωτιστών συνεχίζονται με ...μεγαλύτερη πυκνότητα, αλλά και περισσότερες απώλειες για τους εισβολείς. Παρά τις εκατόμβες των νεκρών με τις συνεχείς ενισχύσεις που φτάνουν ακατάπαυστα, οι Γερμανοί κατορθώνουν να δημιουργήσουν και άλλα προγεφυρώματα τα οποία ενώνονται μεταξύ τους και ετοιμάζονται για γενική επίθεση. Η κατάσταση για τους αμυνόμενους είναι πλέον απελπιστική και την εβδόμη μέρα αποφασίζεται η εκκένωση της Κρήτης από το συμμαχικό στρατό.

Κυρίαρχοι καταχτητές πλέον οι υπάνθρωποι του Χίτλερ στρέφονται με λύσσα πάνω στον άμαχο πληθυσμό, για να τον τιμωρήσουν για την ηρωική του αντίσταση. Λεηλατούν, δολοφονούν, καίνε, καταστρέφουν.

Οι βαρβαρότητες εναντίον του άμαχου πληθυσμού, με συλλήψεις και ομαδικές εκτελέσεις, με στρατόπεδα συγκέντρωσης κ.τ.λ, άρχισαν αμέσως με την Γερμανική κατοχή της νήσου και ως αντίποινα. Πρώτο θύμα η Κάνδανος ( 1 Ιουνίου 1941 ), ύστερα τα Ανώγεια, η Βιάννος κ.τ.λ.







ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ



Ο Διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων Κρήτης Φραιμπερκ έκανε το λάθος να μην υπολογίσει ότι η Κρητη θα δεχόταν επίθεση από αέρος, κάτι που πλήρωσαν ακόμη και οι Κρήτες πολύ ακριβά.

Ο Διοικητής των γερμανικών δυνάμεων Αλεξιπτωτιστών Στιούντεντ έκανε το λάθος να λογαριάσει χωρίς τον ξενοδόχο, δηλαδή τον κρητικό λαό. Νόμισε ότι οι Κρητες θα έμεναν απαθείς , κάτι που πλήρωσαν οι γερμανοί πολύ ακριβά. Έχασαν στην Κρητη και χρόνο και τις επίλεκτες δυνάμεις τους με συνέπεια στη συνέχεια να γινουν ευκολη λεια των συμμ αχων και των Ρώσων.

Στην Κρήτη ήταν η πρώτη φορά που οι Γερμανοί αντιμετώπιζαν αντίσταση από τον τοπικό πληθυσμό, δηλαδή από αστράτευτους και απόστρατους – ηλικιωμένους άνδρες, καθώς και από γυναίκες και παιδιά.

Το τίμημα σε αίμα που πλήρωσε η Κρήτη από την εισβολή και κατοχή των Γερμανών είναι 6.593 άνδρες, 1.113 γυναίκες και 869 παιδιά. Φονευθέντες και αγνοούμενοι των συμμάχων είναι 1751. Οι Γερμανικές απώλειες είναι περίπου 4000 φονευθέντες και αγνοούμενοι Γερμανοί και πάνω από 170 αεροπλάνα.

Στην επιχείρηση των 10 ημερών της Μάχης της Κρήτης τα θύματα των Γερμανών ήταν περισσότερα από ολόκληρη την επιχείρηση στη Γιουγκοσλαβία και Ελλάδα. Ο στρατός πού χάθηκε θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κατάληψη της Κύπρου, της Συρίας, του Ιράκ και πιθανόν της Περσίας. Η 7η αερομεταφερόμενη Μεραρχία του Γ΄ Ράιχ, η επίλεκτη Μεραρχία των Αλεξιπτωτιστών στο μέλλον δεν θα παίξει πια κανένα ουσιαστικό ρόλο, ούτε θα επιχειρηθεί παρόμοια επιχείρηση κατά την διάρκεια του πολέμου από τους Γερμανούς.

ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΡΗΤΗΣ 1941 – 1944

Οι Κρήτες μετά τη Μάχη της Κρητης δε δαμάζονται και συνεχίζουν την ηρωική τους αντίσταση για 4 ακόμα χρόνια από τις απόκρημνες και υπερήφανες βουνοκορφές του Ψηλορείτη, της Δίκτης και των Λευκών Ορέων. Συνεχίζουν την εθνική τους αντίσταση μέχρι που η λευτεριά ξαναγυρίζει και στεφανώνει και πάλι το ηρωικό και πανέμορφο νησί – Το νησί των γενναίων.

Από τις αρχές Ιουνίου 1941 δημιουργούνται πλήθος από αντιστασιακές οργανώσεις σε ολόκληρη την Κρήτη, όπως του Μανώλη Μπαντουβά στον Αγ. Σύλλα, του Πετρακογιώργη στις Καμάρες, η ομάδα του Αδάμη Κρασανάκη στη Δίκτη, η Οργάνωση Ανωγείων, η οργάνωση του Ραφτόπουλου στη Βιάννο, η Οργάνωση του Αντ Γρηγοράκη στον Κρουσώνα, η Οργάνωση του Γ Κατσιά στα Σφακιά, η οργάνωση του Μάντακα στα Λευκά όρη, του Γιώργη Κατσιρντάκη στα Χουστουλιανά, κ.α.

Θυμίζουμε μόνο δυο από τα μεγάλα κατορθώματα της Εθνικής Αντίστασης, που όμως τα λένε όλα:

Απαγωγή του Γερμανού στρατιωτικού Διοικητή Κρήτης Κράιπε (26 Απριλίου 1944) από Εγγλέζους και Κρήτες αντιστασιακούς

Εξαναγκασμός σε παράδοση του Ιταλού στρατιωτικού διοικητή Κάρτα.(από Κρήτες αντιστασιακούς)

Η Εθνική Αντίσταση Κρήτης είναι ενέργεια λαϊκών ανθρώπων και όχι στρατιωτικών, αφού αφενός ο στρατός των συμμάχων μετά τη Μάχη της Κρήτης έφυγε στη Μ. Ανατολή και αφετέρου από το Νοέμβριο του 1940 η Κρήτη ήταν αφύλακτη, χωρίς ελληνικό στρατό, χωρίς οργανωμένη άμυνα, επειδή κατά τη κήρυξη του Ελληνο-ιταλικού πολέμου η 5η Μεραρχία της Κρήτης έλειπε στο μέτωπο – ο λόγος και για τον οποίο η κρητική μούσα λέει:

»ΧΙΤΛΕΡ, ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΥΧΗΘΕΙΣ ΠΩΣ ΠΑΤΗΣΕΣ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ.
ΞΑΡΜΑΤΩΤΗ ΤΗΝ ΗΥΡΗΚΕΣ ΚΑΙ ΛΕΙΠΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΣΗΣ.
Η 5η Η ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ, ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΗΣ»

στα ξένα πολεμούσανε, πάνω στην Αλβανία,

μα πάλι πολεμήσανε ». (Ριζίτικο)

Και μια μαντινάδα:

Κρήτη μου όμορφο νησί πού ‘γραψες ιστορία

Δίχως στρατό πολέμησες μια αυτοκρατορία.





ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΑΧΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

(20 – 31 ΜΑΙΟΥ 1941)

Ο Χίτλερ λογάριαζε να καταλάβει την Κρήτη σε 24 ώρες. Χρειάστηκαν οκτώ ημέρες, που καθόρισαν την εξέλιξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

ΤΑ ΠΡΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ

28 Οκτωβρίου 1940 Κήρυξη ελληνοϊταλικού πολέμου.

Νοέμβριος 1940 Η άμυνα της Κρήτης αναλαμβάνεται από τους Βρετανούς. Η 5η Μεραρχία Κρητών μεταφέρεται στην Αθήνα.

15 Απριλίου 1941 Μετά από αλλεπάλληλες συσκέψεις, αποφασίζεται η κατάληψη της Κρήτης από τους Γερμανούς. Σύμφωνα με το σχέδιο Στούντετ και την απόφαση του Χίτλερ εκδίδεται η υπ’ αριθμόν 28 διαταγή γενικών κατευθύνσεων (ντερεκτίβα) για την υπό συνθηματική ονομασία MERKUR ( ΕΡΜΗΣ) επιχείρηση για την κατάληψη της Κρήτης. Με σκοπό της χρησιμοποίηση της Νήσου Κρήτης σαν αεροπορική βάση εναντίον της Αγγλίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στο β’ 15ήμερο του Απριλίου σχεδιάζεται η μεταφορά Ελληνικών και Βρετανικών δυνάμεων από την ηπειρωτική Ελλάδα στην Κρήτη.

23 Απριλίου: Η Ελληνική Κυβέρνηση μεταφέρεται στην Κρήτη.

25 Απριλίου: Αποβιβάζεται στην Κρήτη συμμαχική δύναμη, που αποτελείται από όγκο της 5ης Νεοζηλανδικής Ταξιαρχίας.

28 Απριλίου: Σύσκεψη στα Χανιά , υπό την προεδρία του Έλληνα πρωθυπουργού Εμμανουήλ Τσουδερού για την Στρατιωτική κατάσταση της νήσου. Επίσης πήραν μέρος Έλληνες και Βρετανοί αξιωματικοί .

29 Απριλίου: Έρχεται στην Κρήτη με το επιτελείο του ο Στρατηγός Φράυμπεργκ , διοικητής της Νεοζηλανδικής Μεραρχίας , ο οποίος την άλλη μέρα αναλαμβάνει την διοίκηση των ελληνοβρετανικών δυνάμεων της Νήσου.

14 Μαΐου: Αρχίζουν οι συστηματικοί βομβαρδισμοί της νήσου για την προπαρασκευή των επιθέσεων.

18 Μαΐου: Προσγειώνονται στα αεροδρόμια της Αττικής οι σχηματισμοί των Γερμανικών αεροπλάνων.

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

20 Μαΐου: Αρχίζει η επίθεση . Την 6:30 πρωινή οι σταθμοί επιτηρήσεως αναφέρουν την προσέγγιση αεροσκαφών . Λίγο αργότερα σφοδροί βομβαρδισμοί ακούγονται στα Χανιά . Ακολουθεί η πτώση την 7:30 πρωινή των αλεξιπτωτιστών ενώ στους τομείς Ρέθυμνο και Ηρακλείου οι αλεξιπτωτιστές θα πέσουν μετά το μεσημέρι.

21 Μαΐου: Οι Γερμανοί εξακολουθούν να ρίχνουν το κύριο βάρος στο Μάλεμε. Η μοίρα του αγγλικού στρατού χτυπά γερμανική νηοπομπή 18 μίλια έξω από τα Χανιά . Βυθίζονται 15 διάφορων ειδών σκάφη και πνίγονται 4.000 Γερμανοί.

22 Μαΐου: Καταλαμβάνεται το χωριό Μάλεμε από τους Γερμανούς . Απόπειρα ανακαταλήψεως του αεροδρομίου από τις ελληνοβρετανικές δυνάμεις αποτυχαίνει. Ο υποστράτηγος Ρίγκελ , διοικητής των γερμανικών δυνάμεων στην Κρήτη, προσγειώνεται με το επιτελείο του στην δυτική όχθη του Ταυρωνίτη.

23 Μαΐου: Το αντιτορπιλικό «Ντικόι» παίρνει από την Αγία Ρούμελη το βασιλιά και την ακολουθία του, ενώ οι Γερμανοί κινούνται προς την Κάντανο.

25 Μαΐου: Καταλαμβάνεται η Κάντανος.

26 Μαΐου: Καταλαμβάνεται ο Γαλατάς.

27 Μαΐου: Αποβιβάζεται στη Σούδα το απόσπασμα των καταδρομών του συνταγματάρχη Λεϋμόκ απο 750 άνδρες που έπαιζε το ρόλο οπισθοφυλακής των βρετανικών δυνάμεων στα Χανιά . Από τον αρχιστράτηγο της Μέσης ανατολής στέλνεται στο διοικητή των Δυνάμεων Κρήτης η διαταγή για την εκκένωση και καταλαμβάνεται η πόλη των Χανίων .

27/5/41 Ο αρχιστράτηγος Μέσης Ανατολής Ουέιβελ αποφασίζει την εκκένωση του νησιού. Στέλνονται πλοία. Πέφτουν τα Χανιά.

28 Μαΐου 1941 Ιταλικά στρατεύματα, προερχόμενα από τα Ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα, αποβιβάστηκαν στην Σητεία και στη συνέχεια κατέλαβαν όλο το Νομό Λασιθίου. Διοικητής ήταν ο Ιταλός Στρατηγός Άγγελος Κάρτας, που έκανε έδρα του νομού τη Νεάπολη.

28 Μαΐου : Οι Άγγλοι εκκενώνουν το Ηράκλειο.

29 Μαΐου : Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν Ηράκλειο και Ρέθυμνο.

30 Μαΐου 1941 Ο διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στρατηγός Φράιμπεργκ αποχωρεί από την Κρήτη.

31 Μάίου 1941 Το τελευταίο Βρετανικό πλοίο παραλαμβάνει μέρος των συμμαχικών στρατευμάτων. Οι δυνάμεις που δεν κατορθώνουν να επιβιβαστούν και που ο αριθμός τους ανέρχεται σε 5.500 άτομα περίπου, παραδίδονται, συλλαμβάνονται ή καταφεύγουν στα βουνά της Κρήτης.

Η γερμανική σβάστικα κυματίζει στο Νησί, η κατοχή απλώνεται σ’ αυτό και ταυτοχρόνως αρχίζει και η υψηλόφρονη αντίσταση του Κρητικού λαού. « Στις 3 Ιουνίου 1941 το χωριό Κάνδανος ισοπεδώθηκε, για να μη ξαναχτιστεί πια ποτέ. Αυτή ήταν μία πράξη αντεκδίκησης για τις δολοφονίες Γερμανών αλεξιπτωτιστών, ορεινών δυνάμεων και του σώματος μηχανικού, από τους άνδρες, τις γυναίκες και τους ιερείς που τόλμησαν να αντισταθούν στην πορεία του μεγάλου Ράιχ».


ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ & ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Σκοπός της κατάληψης της Κρήτης από τους Γερμανούς ήταν η χρησιμοποίηση της νήσου σαν αεροπορική βάση εναντίον της Αγγλίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Ιδιαίτερα ως βάση για την προστασία των θαλάσσιων επικοινωνιών στο Αιγαίο από Βρετανικές επιθέσεις που προέρχονταν από την Αλεξάνδρεια και ιδιαίτερα για την προστασία της μεταφοράς πετρελαίου στην Ιταλία.

Η απόφαση για την κατάληψη της Κρήτης λήφθηκε από τον ίδιο τον Χίτλερ στις 25 Απριλίου 1941, λίγες ημέρες μετά την παράδοση της ηπειρωτικής Ελλάδας στις δυνάμεις του Άξονα, και έλαβε την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Ερμής» (« Unternehmen Merkury»). Στόχος ήταν να εξασφαλιστούν τα νοτιοανατολικά νώτα των Γερμανών ενόψει της μεγάλης «Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα» (= η Εκστρατεία για την κατάληψη της Ρωσίας) και να εφορμήσουν στη συνέχεια από εκεί στη βόρεια Αφρική, με εφαλτήριο την Κρήτη.

Το σχέδιο για την κατάληψη της Κρήτης εκπονήθηκε από το διοικητή της 7ης Γερμανικής μεραρχίας αλεξιπτωτιστών στρατηγό Kurt Studend και παρουσιάστηκε στο Χίτλερ από το αρχηγό της Γερμανικής αεροπορίας Goring. Σύμφωνα με το σχέδιο Στούντετ και την απόφαση του Χίτλερ, στις 25 Απριλίου 1941 εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν 28 διαταγή γενικών κατευθύνσεων (ντερεκτίβα) και την υπό συνθηματική ονομασία MERKUR ( ΕΡΜΗΣ) επιχείρηση για την κατάληψη της Κρήτης.

Για την κατάληψη της Κρήτης είχαν διατεθεί από τους Γερμανούς η 7η Μεραρχία αλεξιπτωτιστών, η 5η Ορεινή μεραρχία και ένα σύνταγμα της 5ης Θωρακισμένης μεραρχίας. Επίσης κάπου 1.370 γερμανικά αεροπλάνα έριξαν περίπου 60.000 Γερμανούς αλεξιπτωτιστές στην Κρήτη με παντός είδους οπλισμό.

Οι συμμαχικές δυνάμεις που έλαβαν μέρος στη Μάχη της Κρήτης ήταν 30-32000 στρατιώτες και 1500 αξιωματικοί, Άγγλοι, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί. Επίσης 11.500 Έλληνες νεοσύλλεκτοι ( Υπήρχαν στο νησί οκτώ τάγματα νεοσύλλεκτων που μεταφέρθηκαν από την Τρίπολη και το Ναύπλιο αγύμναστοι και χωρίς οπλισμό) και μια αξιόμαχη δύναμη της Σχολής χωροφυλακής. Και σύσσωμος ο ηρωικός Κρητικός λαός.

Επικεφαλής της Δύναμης Κρήτης (Creforce) ήταν ο στρατηγός Μπέρναρντ Φρέιμπεργκ, Νεοζηλανδός, ήρωας του Α΄ παγκόσμιου Πολέμου, Είχε έρθει στην Κρήτη στις 29 Απριλίου του 1941.

Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Η Μάχη της Κρήτης το Μάιο του 1941, σύμφωνα με τους ιστορικούς, αποτελεί εποποιία για την ιστορία του Έθνους μας, αλλά και ειδικότερα για τον κρητικό λαό. Η συμβολή της στην αναχαίτιση των ιμπεριαλιστικών φιλοδοξιών του Χίτλερ και του φασιστικού του καθεστώτος υπήρξε σημαντικότατη για όλο τον κόσμο.

Το έπος της Μάχης της Κρήτης και της Εθνικής αντίστασης Κρήτης το έγραψε η ψυχή του απλού Κρητικού!

Η Μάχη και η Εθνική Αντίσταση της Κρήτης είναι ένας από τους σταθμούς μιας μακραίωνης πορείας αγώνων, θυσιών, ολοκαυτωμάτων.

Στη Μάχη της Κρήτης οι ηρωικοί υπερασπιστές του νησιού έδωσαν στον εισβολέα απάντηση, ανάλογη με εκείνη του Λεωνίδα.

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ είναι ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς στην ιστορία του 2ου Παγκόσμιου πολέμου. Αποτελεί σύμβολο ηρωισμού και αυτοθυσίας στην Ιστορία των λαών

Η Μάχη της Κρήτης αντέστρεψε τη χρονολογική σειρά των σχεδίων του Γερμανικού επιτελείου. Επέφερε ριζική μεταβολή στις εκστρατείες και ιδίως στην πορεία όλου του πολέμου.

Η Μάχη της Κρήτης καθυστέρησε την επίθεση κατά της Ρωσίας που είχε προγραμματιστεί για τις 18 Μαΐου του 1941 και έδωσε τη δυνατότητα στους Ρώσους να κερδίσουν χρόνο για να αμυνθούν. Έτσι ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος ( Επιχείρηση Βαρβαρόσας ) αντί στα μέσα Μαΐου άρχισε στις 22 Ιουνίου 1941.

Οι Κρητικοί με τους συμμάχους τους στην Κρήτη: Βρετανούς, Νεοζηλανδούς και Αυστραλούς αντιστάθηκαν ηρωικά αλλά ηττήθηκαν. Όμως αυτή ήταν μια πύρρειος νίκη για τους Γερμανούς, γιατί τους προξένησε μεγάλες απώλειες σε έμψυχο και άψυχο δυναμικό.

Ο διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στη Μάχη της Κρήτης, ο στρατηγός Φράιμπεργκ γράφει στην έκθεσή του: «Ολίγα έθνη έχουν τα ευγενικά προτερήματα των Κρητικών».

Ο Γερμανός διοικητής του Σώματος Αλεξιπτωτιστών κατά τη Μάχη της Κρήτης Φον Στούντεντ γράφει στην έκθεσή του: «Δι εμέ ως διοικητής των Γερμανικών μονάδων αλεξιπτωτιστών που κατέλαβαν την Κρήτη, το όνομα της νήσου αυτής συνδέεται με πικρές αναμνήσεις. Ομολογώ ότι επλανήθηκα στους υπολογισμούς μου όταν συνεβούλευσα αυτήν την επίθεση. Αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο να χάσω πολύτιμους αλεξιπτωτιστές, τους οποίους θεωρούσα παιδιά μου, αλλά και να εκλείψουν πλέον οι σχηματισμοί αλεξιπτωτιστών, τους οποίους είχα δημιουργήσει ο ίδιος».

Ο ίδιος ο Χίτλερ ( Hitler) παραδέχθηκε: » Η Κρήτη απέδειξε ότι οι μεγάλες μέρες των αλεξιπτωτιστών τελείωσαν.»

Ο Βρετανός ιστορικός Αian Ciark έγραψε, σχετικά με τη μάχη της Κρήτης: «Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο ρους της ιστορίας, αν ένα χρόνο πριν οι κάτοικοι της Δύσης είχαν δείξει το ίδιο θάρρος με τους Κρητικούς κατά την εισβολή των Γερμανών στα χωριά τους».

Ο πατέρας της Νίκης Ουϊνστον Τσόρτσιλ (Winston Churchill, ο τότε πρωθυπουργός της Αγγλίας) στα Απομνημονεύματά του γράφει: «Η αντίσταση στην Κρήτη προκάλεσε την καταστροφή επίλεκτων γερμανικών δυνάμεων, που θα μπορούσαν να παίξουν κεφαλαιώδη ρόλο στα μεταγενέστερα γεγονότα της Μέσης Ανατολής… Στην Κρήτη ο Goering κέρδισε μια Πύρρειο νίκη, διότι με τις δυνάμεις που σπατάλησε εκεί θα μπορούσε εύκολα να κατακτήσει την Κύπρο, τη Συρία, το Ιράκ και ίσως ακόμη και την Περσία… Διέπραξε την ανοησία να αφήσει να του ξεφύγουν αυτές οι μεγάλες ευκαιρίες, με το να θυσιάσει τις αναντικατάστατες αυτές δυνάμεις σε έναν θανάσιμο αγώνα που διεξαγόταν συχνά σώμα με σώμα…»

Ο Άγγλος στρατάρχης Weyvell (Ουέιβελ) ανέφερε στην κυβέρνησή του: «Οι απώλειες των Γερμανών στην Κρήτη έσωσαν τη γενική κατάσταση στη Μεσόγειο, διότι καταστράφηκε το μεγαλύτερο μέρος των αεραγημάτων του εχθρού και μέγας αριθμός αεροπλάνων»!

Ο ίδιος λέγει επίσης: «Προθύμως αναγνωρίζομεν ότι οι Έλληνες σύμμαχοί μας είναι οι πρώτοι που τας υπερόχους νίκας των εις την Βόρειον Ήπειρον άνοιξαν τον δρόμον και κατάφερον πλήγματα κατά της φασιστικής Ιταλίας. Αι επιτυχίαι δεν είχαν μόνον τοπικήν σημασίαν, αλλά επηρέασαν την όλην εξέλιξιν του πολέμου. Η άμυνα της Κρήτης έσωσε την Κύπρον, την Συρίαν, το Ιράκ και ίσως το Τομπρούκ.»

Η ΕΣΣΔ, διά του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Μόσχας, αναγνώρισε την καθοριστική συμβολή της Ελλάδος στην καθυστέρηση και τελική αποτυχία της Γερμανικής επιθέσεως εναντίον της ΕΣΣΔ (επιχείρηση «Barbarossa»): «Επολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και ενικήσατε. Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήτο δυνατόν να γίνει άλλως, διότι είσθε Έλληνες. Εκερδίσαμεν χρόνον διά να αμυνθώμεν. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευγνωμονούμε.»

Γράφει ο Joseph Goebbels στο ημερολόγιό του, στις 8 Απρ. 1941, δύο ημέρες μετά την γερμανική επίθεση, εντυπωσιασμένος και αυτός από την μαχητικότητα των Ελλήνων: «Προχωρούμε αργά στην Ελλάδα… Οι Έλληνες είναι γενναίοι μαχητές…. Τα καταληφθέντα χαρακώματα είναι γεμάτα πτώματα… Και αυτός ο Φύρερ θαυμάζει ιδιαιτέρως το θάρρος των Ελλήνων. Ίσως υπάρχει ακόμη ένα ίχνος της παλαιάς ελληνικής καταγωγής σ’ αυτούς.»

Η εφημερίδα «Χρόνος», του Τόκιο, έγραφε: «Προτείνουμε ως ζήτημα υπέρτατου καθήκοντος τιμής, όπως δημιουργηθεί έκτακτο «Τάγμα των Ιπποτών της Κρήτης), για να τιμηθεί με ειδικό παράσημο κάθε πολίτης, κάθε στρατιώτης και κάθε αξιωματικός που έλαβε μέρος στην ενδοξότερη μάχη της ιστορίας, τη Μάχη της Κρήτης»

Οι Λονδρέζικοι Τάιμς έγραψαν: «Η Μάχη της Κρήτης υπήρξε το συναρπαστικότερο γεγονός του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. και η αποθέωση του ανθρώπινου ηρωισμού»

Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ, ο εκπρόσωπος της Αγγλίας επί Γερμανοκρατούμενης Κρήτης, είπε: «Κατά τη Μάχη της Κρήτης, η ανδρεία και το πνεύμα των Κρητών γέμισαν τις σελίδες του παγκόσμιου τύπου. Η μάχη αυτή έγινε θρύλος και στα μάτια ολόκληρου του κόσμου η λέξη «Κρητικός» έγινε συνώνυμη με τις λέξεις «Πολεμιστής» και «Ήρως»



Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ
ΤΣΩΡΤΣΙΛ & ΣΤΟΥΝΤΕΝΤ (Επιμέλεια S. J. SMITH)

Ο Τσώρτσιλ, προς τον οποίον διατυπώθηκαν κατηγορίες για την απώλεια της Κρήτης, στα απομνημονεύματά του λέει τα εξής:

“Επάνω από 5000 Βρετανικά και Αυτοκρατορικά στρατεύματα έμειναν μετά τη Μάχη κάπου στη Κρήτη και ο στρατηγός Ουέϊβελ υπέδειξε στους άνδρες αυτούς να συνθηκολογήσουν. Πολλοί όμως διεσκορπίσθησαν στα ορεινά του Νησιού, που έχει μήκος 160 μιλίων. Οι χωρικοί και οι αγρότες ετιμωρούντο χωρίς οίκτο, όταν ανεκαλύπτοντο ότι εβοηθούσαν τόσο τους Ελληνες όσο και τους Βρετανούς αυτούς στρατιώτες. Βάρβαρα αντίποινα επεβάλλοντο σε αθώους και γενναίους χωρικούς, που ετουφεκίζοντο ομαδικώς. Για τον λόγο αυτόν επρότεινα τρία χρόνια αργότερα, το 1944, στο Ανώτατο Πολεμικό Συμβούλιο, όσα εγκλήματα είχαν διαπραχθεί στις διάφορες Χώρες και περιοχές, να δικάζονται εκεί που διεπράχθησαν και οι κατηγορούμενοι να στέλωνται στο τόπο του εγκλήματος δια να δικαστούν. Αυτή η αρχή, ύστερα από μεγάλες πιέσεις μου προς τους Συμμάχους, έγινε τελικά δεκτή και μερικά από τα μεγάλα αυτά εγκλήματα των Χιτλερικών, επληρώθησαν. Συνολικά 16.500 άνδρες μετεφέρθησαν ασφαλώς από τη Κρήτη στην Αίγυπτο. Αυτοί ήταν σχεδόν αποκλειστικώς Βρετανοί και αυτοκρατορικά στρατεύματα από την Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία. Αλλοι 1000 περίπου από διάφορες επιχειρήσεις κομάντος εβοήθησαν κατά τη Μάχη, αλλά ανεχώρησαν αργότερα.

Ο Λαός της Κρήτης, ανεξάρτητα πολιτικής ιδεολογίας, φύλλου ή ηλικίας είχε λάβει τα όπλα από τους Γερμανούς που σκότωνε με πρωτόγονα μέσα και ρίχτηκε στη μεγάλη Μάχη, τη Μάχη της ζωής ή θανάτου, με μια ανήκουστη και αξιοθαύμαστη αυτοθυσία.

Οι απώλειές μας ανήλθον σε 13.000 περίπου νεκρούς, τραυματίες και αιχμαλώτους. Σ’ αυτούς πρέπει να προστεθούν 2000 ακόμη ναύτες. Μετά τον πόλεμο, περισσότεροι από 4000 τάφοι Γερμανών εμετρήθηκαν εις την περιοχήν του Μάλεμε και του κόλπου της Σούδας και άλλοι 1000 εις το Ρέθυμνον και το Ηράκλειον. Εκτός από αυτούς υπάρχει και ο πολύ μεγάλος και άγνωστος αριθμός των Γερμανών που επνίγησαν στη θάλασσα. Εκατοντάδες έχουν ρίξει ακόμη οι Κρητικοί σε ξεροπήγαδα που τα σκέπασαν δια να μην ανακαλυφθούν και πολλούς έχουν θάψει σε τάφους που δε βρέθηκαν ποτέ. Συνολικά από αριθμούς που γνωρίζομε ανήλθον άνω των 15.000 σε νεκρούς και τραυματίες. Χάθηκαν 170 οπλιταγωγά αεροπλάνα, αρκετά καταδιωκτικά και ανεμόπτερα και αρκετό πολεμικό υλικό. Το τίμημα ήταν πολύ βαρύ για τη νίκη τους.

Η Μάχη της Κρήτης είναι ένα παράδειγμα των αποφασιστικών αποτελεσμάτων ενός σκληρού και παρατεταμένου αγώνος, χωρίς να ληφθούν υπ’ όψιν οι ελιγμοί για στρατηγικές θέσεις. Δεν ξέραμε πόσες μεραρχίες αλεξιπτωτιστών διέθεταν οι Γερμανοί. Ύστερα όμως από όλα αυτά που συνέβησαν στη Κρήτη, λάβαμε τα μέτρα μας για να οργανώσουμε την άμυνα της Αγγλίας εναντίον τεσσάρων ή και πέντε τολμηρών αεροκινήτων μεραρχιών. Ακόμη αργότερα τόσον εμείς όσο και οι Αμερικανοί δημιουργήσαμε δυνάμεις αλεξιπτωτιστών σε πολύ μεγάλη κλίμακα. Στη πραγματικότητα δια την Κρήτη, η έβδομη αεροκίνητος μεραρχία ήταν η μόνη που διέθετε ο Γκαίριγκ και αυτή κατεστράφη σχεδόν εξ ολοκλήρου. Πάνω από 5000 από τους γενναιότερους άνδρες της εφονεύθησαν και η όλη διάρθρωσις της οργανώσεως αυτής κατεστράφη δια παντός. Δεν ενεφανίσθη πλέον ποτέ υπό αξιόλογον μορφήν. Οι Νεοζηλανδοί, οι Αυστραλοί, οι Ουαλοί και οι Αγγλοι, μαζί με τους αφάνταστα ηρωϊκούς και πεισματάριδες Κρητικούς, που επολέμησαν στον αποκαρδιωτικόν μάταιο αυτόν αγώνα, μπορούν, δίκαια νομίζω, να αισθάνονται ότι έπαιξαν αποτελεσματικό ρόλο, σε μια μάχη, που μας ανακούφισε σοβαρά.

Η απώλεια των πιο καλών Γερμανών πολεμιστών απεμάκρυνε το τρομερό όπλο των αλεξιπτωτιστών από κάθε περαιτέρω συμμετοχή στα γεγονότα που διεδραματίσθησαν στη Μέση Ανατολή. Ο Γκαίριγκ κέρδισε μόνο μια ΠΥΡΡΕΙΑ ΝΙΚΗ στη Κρήτη, γιατί με τις δυνάμεις που εσπατάλησε εκεί, θα μπορούσε εύκολα να καταλάβη τη Κύπρο, το Ιράκ, τη Συρία και ίσως ακόμη και τη Περσία. Τα στρατεύματα που έχασε στη Κρήτη, ήταν ακριβώς εκείνα που εχρειάζοντο δια να καταλύσουν ευρείες αμφιταλαντευόμενες περιοχές, όπου δεν θα συναντούσαν σοβαρή αντίσταση. Ηταν ανόητος να περιφρονήση τόσες μεγάλες ευκαιρίες και να δαπανήση τέτοιες αναντικατάστατες δυνάμεις, σ’ ένα θανάσιμο αγώνα, που διεξήγετο συχνά από τους Κρήτας και τους Μάορι των Νεοζηλανδών σώμα προς σώμα.”

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΦΡΑΙΜΠΕΡΚ

Ο Γερμανός Διοικητής των γερμανικών μονάδων Αλεξιπτωτιστών Στούντεντ, στα απομνημονεύματά του – στο βιβλίο του “Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ” – λέει τα εξής:

“Οσοι επολέμησαν στη Κρήτη το 1941, πρέπει να είναι υπερήφανοι, τόσον οι επιτιθέμενοι Γερμανοί, όσον και αι Αγγλικαί αμυντικαί δυνάμεις. Δι’ εμέ όμως, ως Διοικητού των Γερμανικών μονάδων αλεξιπτωτιστών που κατέλαβαν την Κρήτη, το όνομα της νήσου αυτής συνδέεται με πικράς αναμνήσεις. Ομολογώ ότι επλανήθην από τους υπολογισμούς μου, όταν συνεβούλευσα αυτή την επίθεσιν. Και το αποτέλεσμα ήτο όχι μόνον να χάσω πολλούς και πολυτίμους αλεξιπτωτιστάς, που τους θεωρούσα σαν παιδιά μου, αλλά και να εκλείψουν πλέον οι γερμανικοί σχηματισμοί αλεξιπτωτιστών, τους οποίους είχα δημιουργήσει εγώ ο ίδιος. Από Γερμανικής πλευράς είναι γνωστόν ότι απεβιβάσθηκαν ή ερρίφθησαν εις την Νήσον 23.464 άνδρες. Παρ’ όλας τας δυσχερείας, ηγωνίσθημεν εναντίον ενός εχθρού αξίως γενναίου και υπερέχοντως αριθμητικώς.

Πολλοί, μεταξύ των οποίων και ο Γκαίριγκ, επίστευσαν ότι είχε προδοθεί εις τους Αγγλους το Γερμανικόν σχέδιον καταλήψεως της Κρήτης, διότι μετά τας επιχειρήσεις ευρήκαμε εις τα Χανιά, εις το Στρατηγείον του στρατηγού Φράϋμπεργκ ένα νέο σχέδιο Βρετανικής αμύνης κατά των αλεξιπτωτιστών. Προς μεγάλη μου έκπληξιν περιελάμβανε μέγα μέρος των διαταγών μου δια την απόβασιν εις την Ολλανδίαν, αι οποίαι εχρησιμοποιήθησαν και δια την επίθεσιν εις την Κρήτη.

Το Βρετανικό Γενικό Επιτελείον είχε μελετήσει λεπτομερώς τη νέα Γερμανική τακτική αλεξιπτωτιστών. Ο Χίτλερ εξεπλάγει από τας βαρείας απωλείας μας εις την Κρήτην και το παράδοξο ήταν ότι παρ’ όλη τη νίκη, έχασε την εμπιστοσύνη του στο όπλο των αλεξιπτωτιστών.

Στις 19 Ιουλίου που δέχτηκε όσους αλεξιπτωτιστάς επέζησαν στη Κρήτη δια να τους παρασημοφορήσει μού είπε σχετικώς: “Η Κρήτη αποδεικνύει ότι οι αλεξιπτωτισταί ανήκουν πλέον εις το παρελθόν, διότι η επιτυχία του όπλου αυτού εξαρτάται από τον αιφνιδιασμόν, ένα παράγοντα δηλαδή που έχει λείψει πλέον”.

Ο Χίτλερ δεν έχασε μόνο την εμπιστοσύνη του στο όπλο αυτό, αλλά και αρνήθηκε να πιστέψη ότι οι Αγγλοι και οι Αμερικανοί κατήρτιζαν σώματα αλεξιπτωτιστών.

Η αντίσταση εις την Κρήτην έσωσε τη Μέση Ανατολή και καθυστέρησε τη Γερμανική επίθεση κατά της Ρωσίας.

Οι Αγγλοι έβγαλαν ορθά συμπεράσματα από τη Κρήτη και με τη συνηθισμένη μεθοδικότητά τους, άρχισαν να δημιουργούν ισχυρές δυνάμεις αλεξιπτωτιστών. Οι Αγγλοι σχημάτισαν δύο και οι Αμερικανοί πέντε.

Αυτό προκάλεσε μεγάλες δυσχέρειες στους Γερμανούς κατά τα 2 τελευταία αποφασιστικά έτη του πολέμου. Διότι οι Αγγλοαμερικανοί μας χτύπησαν με το όπλο που εμείς είχαμε τελειοποιήσει.

http://www.krassanakis.gr/krasanadamis.htm Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Γενοκτονία Ποντίων: Η δεύτερη μεγάλη γενοκτονία του 20ου αώνα

Η γενοκτονία των Ποντίων ( 1916 – 1923 ) με 353.000 νεκρούς αποτελεί τη δεύτερη μεγάλη γενοκτονία του αιώνα μας.

Το Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαϊου ως Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο μικρασιατικό Πόντο την περίοδο 1916-1923. Η αναγνώριση αυτή, παρόλη την εβδομηκονταετή καθυστέρηση, δικαίωσε ηθικά τον ποντιακό ελληνισμό και συνέδεσε το σύγχρονο ελληνισμό με την ιστορική του μνήμη. Γιατί η ήττα του 1922, η «νέα τάξη πραγμάτων» που επικράτησε τότε, με την απόλυτη συνενοχή ολόκληρου του ελλαδικού πολιτικού κατεστημένου, περιόρισαν ουσιαστικά όχι μόνο τα γεωγραφικά όρια του ελληνισμού αλλά και τα διανοητικά.

Ο περιορισμός των πνευματικών νεοελληνικών οριζόντων είχε άμεση αντανάκλαση στη ελλειματική ιστορική μνήμη των σύγχρονων Ελλήνων.

Τι εννούμε με τον όρο «γενοκτονία» ; 


Η γενοκτονία ως όρος διαμορφώθηκε κυρίως στη δίκη της Νυρεμβέργης το 1945, όπου δικάστηκε η ηγεσία των ναζιστών εγκληματιών του πολέμου. Συγκεκριμένα ο όρος σημαίνει τη μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας. 
Πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει ...συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις. 
Ο γενοκτόνος δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε, αλλά για κάτι που είναι. Στην περίπτωση των Ελλήνων του Πόντου, επειδή ήταν Έλληνες και Χριστιανοί. Πως και πότε διαπράχθηκε η γενοκτονία; 
Ο ποντιακός ελληνισμός, από την πτώση της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας ( 1461 ) γνώρισε συνεχείς διωγμούς, σφαγές, ξεριζωμούς και προσπάθειες για το βίαιο εξισλαμισμό και εκτουρκισμό του, με αποκορύφωμα τη συστηματική και μεθοδευμένη εξόντωση – γενοκτονία του αιώνα μας.
Επτά χρόνια μετά την άλωση της Πόλης, οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Τραπεζούντα. Η οθωμανική κατάκτηση του μικρασιατικού Πόντου μπορεί να διαριθεί σε τρεις περιόδους.

Η πρώτη αρχίζει με την άλωση της Τραπεζούντας το 1461 και λήγει στα μέσα του 17ου αιώνα. Την περίοδο αυτή οι Τούρκοι κρατούν μάλλον ουδέτερη στάση κατά των Ελλήνων του Πόντου.
Η δεύτερη αρχίζει στα μέσα του 17ου αιώνα και λήγει με το τέλος του πρώτου ρωσοτουρκικού πολέμου. Χαρακτηρίζεται με τη θρησκευτική βία κατά των χριστιανικών πληθυσμών. Κατά την περίοδο αυτή πραγματοποιούνται οι ομαδικοί εξισλαμισμοί των ελληνικών πληθυσμών.
Η τελευταία περίοδος, που τελειώνει το 1922 υποδιαιρείται σε δύο υποπεριόδους. Η πρώτη αρχίζει με τη συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, το 1774.

Χαρακτηρίζεται από τη συστηματική προσπάθεια των τοπικών αρχών να μην εφαρμόζουν προς όφελος των χριστιανώντους φιλελεύθερους νόμους. H δεύτερη υποπερίοδος αρχίζει το 1908 και χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη του τουρκικού εθνικισμού.
Από τους βαλκανικούς πολέμους και από τους επίσημους συμβούλους, των Γερμανών, οι Νεότουρκοι διδάχθηκαν ότι μονάχα με την εξαφάνιση των Ελλήνων και Αρμενίων θα έκαναν πατρίδα τους τη Μικρά Ασία. Οι διάφορες μορφές βίας δεν αρκούσαν για να φέρουν τον εκτουρκισμό.
Η απόφαση για την εξόντωσή τους πάρθηκε από τους Νεότουρκους το 1911, εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου και ολοκληρώθηκε από το Μούσταφα Κεμάλ ( 1919 – 1923 ).

Το Νεοτουρκικό Κομιτάτο » Ένωση και Πρόοδος» ιδρύθηκε το 1889. Στο συνέδριο τους, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1911 πάρθηκε η απόφαση, ότι η Μικρά Ασία πρέπει να γίνει μωαμεθανική χώρα. Η απόφαση αυτή καταδίκασε σε θάνατο διάφορες εθνότητες.

Οι Τούρκοι στον Πόντο άρχισαν με την επιστράτευση όλων από 15 έως 45 ετών και την αποστολή τους σε Τάγματα Εργασίας. Παράλληλα αμφισβήτησαν το δικαίωμα των Ελλήνων να ασκούν ελεύθερα τα επαγγέλματά τους και επί πλέον απαγόρευσαν τους μουσουλμάνους να εργάζονται επαγγελματικά με τους Έλληνες με την ποινή της τιμωρίας από τις στρατιωτικές Αρχές. 
Κατ΄ αρχάς οι άτακτες ορδές των Τούρκων επιτίθονταν στα απομονωμένα ελληνικά χωριά κλέβοντας, φονεύοντας, αρπάζοντας νέα κορίτσια, κακοποιώντας και καίγοντάς τα.

Οι διωγμοί των Ελλήνων του Πόντου. 
Η εφαρμογή αυτής της πολιτικής ανάγκασε χιλιάδες Έλληνες των παραλίων της Μικρασίας να εγκαταλείψουν τις προαιώνιες εστίες τους και να μετοικήσουν με πολυήμερες εξοντωτικές πορείες.

Σύμφωνα με μια έκθεση της Ελληνικής Πρεσβείας, με ημερομηνία τον Ιούνιο του 1915 είναι γραμμένα τα εξής: «Οι εκτοπιζόμενοι από τα χωριά τους δεν είχαν δικαίωμα να πάρουν μαζί τους ούτε τα απολύτως αναγκαία. Γυμνοί και ξυπόλητοι, χωρίς τροφή και νερό, δερόμενοι και υβριζόμενοι, όσοι δεν εφονεύοντο οδηγούντο στα όρη από τους δημίους τους. Οι περισσότεροι απ’; αυτούς πέθαιναν κατά την πορεία από τα βασανιστήρια. Το τέρμα του ταξιδιού δεν σήμαινε και τέρμα των δεινών τους, γιατί οι βάρβαροι κάτοικοι των χωριών, τους παρελάμβαναν για να τους καταφέρουν το τελειωτικό πλήγμα … »

Σκοπός των Τούρκων ήταν, με τους εκτοπισμούς, τις πυρπολίσεις των χωριών, τις λεηλασίες, να επιτύχουν την αλλοίωση του εθνολογικού χαρακτήρα των ελληνικών περιοχών και να καταφέρουν ευκολότερα των εκτουρκισμό εκείνων που θα απέμεναν.
Το τελικό πλήγμα. 
Το 1919 αρχίζει νέος διωγμός κατά των Ελλήνων από το κεμαλικό καθεστώς, πολύ πιο άγριος κι απάνθρωπος από τους προηγούμενους. Εκείνος ο διωγμός υπήρξε η χαριστική βολή για τον ποντιακό ελληνισμό.



Στις 19 Μαϊου, με την αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, αρχίζει η δεύτερη και σκληρότερη φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας. 
Με τη βοήθεια μελών του Νεοτουρκικού Κομιτάτου συγκροτεί μυστική οργάνωση, τη Mutafai Milliye, κηρύσσει το μίσος εναντίον των Ελλήνων και σχεδιάζει την ολοκλήρωση της εξόντωσης του ποντιακού ελληνισμού. Αυτό που δεν πέτυχε το σουλτανικό καθεστώς στους πέντε αιώνες της τυραννικής διοίκησής του, το πέτυχε μέσα σε λίγα χρόνια ο Κεμάλ, εξόντωσε τον ελληνισμό του Πόντου και της Ιωνίας.

Η τρομοκρατία, τα εργατικά τάγματα, οι εξορίες, οι κρεμάλες, οι πυρπολήσεις των χωριών, οι βιασμοί, οι δολοφονίες ανάγκασαν τους Έλληνες του Πόντου να ανέβουν στα βουνά οργανώνοντας αντάρτικο για την προστασία του αμάχου πληθυσμού. Τα θύματα της γενοκτονίας θα ήταν πολύ περισσότερα, αν δεν υπήρχε το επικό και ακατάβλητο ποντιακό αντάρτικο.
Με την επικράτηση του Κεμάλ, οι διωγμοί συνεχίζονται με μεγαλύτερη ένταση. Στήνονται στις πόλεις του Πόντου τα διαβόητα έκτακτα δικαστήρια ανεξαρτησίας, που καταδικάζουν και εκτελούν την ηγεσία του ποντιακού ελληνισμού. Το τέλος του Πόντου πλησιάζει. Οι φωνές λιγοστεύουν.

Η γενοκτονία των Ελλήνων στον Πόντο υπήρξε το αποτέλεσμα της απόφασης των Τούρκων εθνικιστών για επίλυση του εθνικού προβλήματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη φυσική εξαφάνιση των γηγενών εθνοτήτων.
Η μοίρα αυτή απετράπη με ένα εξαιρετικά οδυνηρό τρόπο: με τις; γενοκτονίες των χριστιανικών λαών, Ελλήνων και Αρμενίων, με την υποχρεωτική έξοδο όσων επιβίωσαν και με τη βίαιη τουρκοποίηση των μουσουλμανικών εθνοτήτων, όπως οι Κούρδοι, που συνέχισαν να παραμένουν στην τουρκική, πλέον, επικράτεια.

Οι Έλληνες στον Πόντο ανέρχονταν σε 700.000 άτομα την παραμονή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μέχρι το τέλος του 1923 είχαν εξοντωθεί 353.000 άτομα. Ακολουθεί μαρτυρία ενός αυτόπτη μάρτυρα. Ενός ανθρώπου που έζησε τη μεγάλη ανθρωποσφαγή.
Ένα χωριό των Κοτυώρων

Ο Σάββας Κανταρτζής εξέδοσε σε βιβλίο τις φοβερές του εμπειρίες το 1975 στην Κατερίνη. Μια από τις συγκλονιστικές αφηγήσεις του αναφέρεται στην καταστροφή του χωριού Μπεϊαλαν, της περιφέρειας Κοτυώρων από τους τσέτες του Τοπάλ Οσμάν. Το Μπεϊαλάν είναι ένα από τα εκατοντάδες ελληνικά χωριά που καταστράφηκαν από τις τουρκικές συμμορίες:

«Τα χαράματα, στις 16 Φεβρουαρίου 1922, ημέρα Τετάρτη, μια εφιαλτική είδηση, ότι οι τσέτες του Τοπάλ Οσμάν έρχονται στο χωριό, έκανε τους κατοίκους να τρομάξουν και ν’ αναστατωθούν. Οι άντρες, όσοι βρίσκονταν τη νύχτα στο χωριό, βιάστηκαν να φύγουν στο δάσος… Αλλοι άντρες που είχαν κρυψώνες σε σπίτια σε σπίτια και σε σταύλους, τρύπωσαν σ’ αυτές και καμουφλαρίστηκαν έτσι που να μην τους υποπτευθεί κανείς. Τα γυναικόπαιδα και οι γέροι κλείστηκαν στα σπίτια και περίμεναν με καρδιοχτύπι να δούν τι θα γίνει… Δεν πέρασαν παρά λίγα λεπτά κι’ οι τσέτες , περισσότεροι από 150 έμπαιναν στο χωριό κραυγάζοντας και πυροβολώντας. Τους ακολουθούσαν τούρκοι χωρικοί από τα γειτονικά χωριά. Αυτούς τους είχαν μυήσει στο εγκληματικό σχέδιο τους και τους κάλεσαν για πλιάτσικο.

Μόλις μπήκαν οι συμμορίτες στο χωριό, η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε και ο ορίζοντας πήρε τη μορφή θύελλας που ξεσπασε άγρια. Με κραυγές και βρισιές, βροντώντας με τους υποκοπάνους τις πόρτες και τα παράθυρα, καλούσαν όλους να βγουν έξω από τα σπίτια και να μαζευτούν στην πλατεία- αλλοιώς απειλούσαν, θα δώσουν φωτιά στα σπίτια και θα τους κάψουν.

Σε λίγο, όλα τα γυναικόπαιδα και οι γέροι, βρίσκονταν τρέμοντας και κλαίγοντας στους δρόμους. Οι συμμορίτες με κραυγές και απειλές υποπτεύθηκαν, από την πρώτη στιγμή, το μεγάλο κακό που περίμενε όλους και δοκίμασαν να φύγουν έξω από το χωριό. Οι τσέτες, πρόβλεψαν ένα τέτοιο ενδεχόμενο και είχαν πιάσει από πριν τα μπογάζια, απ’ όπου μπορούσε να φύγει κανείς. Ετσι, μόλις έφτασαν, τρέχοντας, οι κοπέλλες στα μπογάζια, δέχτηκαν, από τσέτες που παραμόνευαν, πυροβολισμούς στο ψαχνό. Μερικές έμειναν στον τόπο σκοτωμένες, ενώ οι άλλες τραυματίστηκαν και γύρισαν πίσω.

Οι φόνοι αυτοί αποκάλυψαν για καλά τους εγκληματικούς σκοπούς των συμμοριτών κι’ έγιναν το σύνθημα να ξεσπάσει, το τρομοκρατημένο πλήθος των γυναικόπεδων, που είχε ριχτεί στους δρόμους σε ένα βουβό κι’ ασυγκράτητο κλάμα και σε σπαραξικάρδιες κραυγές απελπισίας. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν στάθηκε ικανό να μαλάξει την σκληρότητα του τεράτων, που είχε διαλέξει ο Τοπάλ Οσμάν για την «πατριωτική» του εκστρατεία. Σκληροί σαν ύαινες, που διψούν για αίμα, και διεστραμμένοι σαδιστές, που γλεντούν με τον πόνο και τα βασανιστήρια των θυμάτων τους, χύμιξαν μανιασμένοι στα γυναικόπαιδα και τους γέρους, κραυγάζοντας, βρίζοντας, χτυπώντας, κλωτσώντας και σπρώχνοντάς τους να μαζευτούν στην πλατεία.

Η πυρπόληση

Οι μητέρες αναμαλλιασμένες, κατάχλωμες από το τσουχτερό κρύο και το φόβο, με τα βρέφη στην αγκαλιά και τα νήπια μπερδεμένα στα πόδια τους. Οι κοπέλλες άλλες με τους γέρους γονείς κι’ άλλες με γριές ή άρρωστους αγκαλιασμένες, περιμαζεύτηκαν με τον χτηνώδη αυτόν τρόπο, στην πλατεία σαν πρόβατα για τη σφαγή, μέσα σε ένα πανδαιμόνιο από σπαραχτικές κραυγές και θρήνους και κοπετούς. Η πρώτη φάση της απερίγραπτης τραγωδίας του Μπεϊαλάν έκλεισε, έτσι, θριαμβευτικά για τους θλιβερούς ήρωες του νεοτουρκικού εγκλήματος γενοκτονίας.

Οταν πια όλα τα γυναικόπαιδα κ’ οι γέροι μαζεύτηκαν στην πλατεία, οι τσέτες έβαλαν μπρός την δεύτερη φάση της σατανικής τους επιχείρησης. Διάταξαν να περάσουν όλοι στα δίπατα σπίτια, που βρίσκονταν στην πλατεία και τα είχαν διαλέξει για να ολοκληρώσουν τον εγκληματικό τους σκοπό. Η απροθυμία, που έδειξε το τραγικό αυτό κοπάδι των μελλοθανάτων να υπακούσει στην διαταγή, γιατί ήταν πια ολοφάνερο ότι όλους τους περίμενε ο θάνατος, εξαγρίωσε τους συμμορίτες που βιάζονταν να τελειώσουν γρήγορα την μακάβρια επιχείρηση. Και τότε, σαν λυσασμένα θεριά, ρίχτηκαν στις γυναίκες, τα μωρά και τους γέρους, και με γροθιές, με κοντακιές και κλωτσιές έχωσαν και στρίμωξαν στα δύο σπίτια τα αθώα και άκακα αυτά πλάσματα, που ο αριθμός τους πλησίαζε τις τρεις εκατοντάδες.

Κι’ όταν, έτσι, ήταν σίγουροι πως δεν έμεινε έξω κανένας, σφάλισαν τις πόρτες, ενώ ο άγριος αλαλαγμός από τα παράθυρα, οι σπαραξικάρδιες κραυγές, το απελπισμένο κλάμα κι’ οι βοερές ικεσίες για έλεος και βοήθεια, σχημάτιζαν μια άγριας τραγικότητας μουσική συναυλία, που ξέσκιζε τον ουρανό κι’ αντιβούϊζε στα γύρω βουνά και δάση…

Και τώρα δεν έμενε παρά η τρίτη και τελική φάση της πατριωτικής… επιχείρησης των θλιβερών ηρώων-συμμοριτών του Τοπάλ Οσμάν. Δεν χρειάστηκαν παρά μια αγκαλιά ξερά χόρτα και μερικά σπασμένα πέταυρα (χαρτόματα) ν’ ανάψει η φωτιά. Και σε λίγο τα δύο σπίτια, έγιναν πυροτέχνημα και ζώστηκαν, από μέσα κι’ απ’ έξω, από πύρινες γλώσσες και μαυροκόκκινο καπνό. Το τί ακολούθησε την ώρα εκείνη δεν περιγράφεται.
Οι μητέρες ξετρελλαμένες, έσφιγγαν, αλλαλάζοντας και τσιρίζοντας με όλη τη δύναμη της ψυχής τους, στην αγκαλιά τα μωρά τους, που έκλαιγαν και κράυγαζαν «μάνα, μανίτσα!». Οι κοπέλλες και οι άλλες γυναίκες με τους γέρους γονείς, τα παιδιά και τους αρρώστους, κραύγαζαν και αρπάζονταν μεταξύ τους σαν να ήθελαν να πάρουν και να δώσουν κουράγιο και βοήθεια, καθώς έπαιρναν φωτιά τα μαλλιά και τα ρούχα τους κι’ άρχισαν να γλύφουν το κορμί οι φλόγες. Κραυγές, που ξέσκιζαν το λαρύγγι και τ’ αυτιά, φωνές μανιακές και κλάμματα βροντερά, άγρια ουρλιαχτά ανθρώπων, που έχασαν από τρόμο και πόνο τα μυαλά τους, χτυπήματα στα στήθη, στον πυρακτωμένο αέρα και στους τοίχους – χαλασμός κόσμου, ένα ζωντανό κομμάτι από την κόλαση στη γη! Αυτή την εφιαλτική εικόνα παρίσταναν, τα πρώτα λεπτά, τα δύο σπίτια που τα είχαν αγκαλιάσει οι φλόγες.

Μερικές γυναίκες και κοπέλλες στον πόνο, την φρίκη και την απελπισία τους, δοκίμασαν να ριχτούν από τα παράθυρα, προτιμώντας να σκοτωθούν πέφτοντας κάτω ή με σφαίρες από όπλο, παρά να υποστούν τον φριχτό θάνατο στην φωτιά. Οι τσέτες που απολάμβαναν με κέφι και χαχανητά το μακάβριο θέαμα, έκαναν το χατήρι τους – πυροβόλησαν και τις σκότωσαν.

Δεν κράτησε πολλά λεπτά, αυτή η σπαραξικάρδια οχλοβοή, από τους αλαλαγμούς, τις άγριες κραυγές, τα τσουχτερά ξεφωνητά και το ξέφρενο κλάμα. Στην αρχή ο τόνος της οχλοβοής ανέβηκε ψηλά, ως που μπορούν να φτάνουν κραυγές, ξεφωνητά και ξελαρυγγίσματα από τρεις περίπου εκατοντάδες ανθρώπινα στόματα. Γρήγορα όμως ο τόνος άρχισε να πέφτει, ως που μονομιάς κόπηκαν κι’ έσβησαν οι φωνές και το κλάμα. Κι’ ακούγονταν μονο τα ξύλα, που έτριζαν από τη φωτιά και οι καμμένοι τοίχοι και τα δοκάρια, που έπεφταν με πάταγο πάνω στα κορμιά, που κείτονταν τώρα σωροί κάρβουνα και στάχτη κάτω στο δάπεδο, στα δύο στοιχειωμένα σπίτια το Μπεϊαλάν».

Μαρτυρίες Σοβιετικών


http://katohika.gr/ellada/genoktonia-pontion-i-deuteri-megali-genoktonia-tou-20ou-aona/ Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Εξιχνιάστηκαν δεκατρείς κλοπές σε οικίες και κατάστημα στο Αιτωλικό και στο Νεοχώρι

Δράστες είναι επτά ημεδαποί άνδρες, ηλικίας από 16 έως 26 ετών

Οι δράστες με διαφορετική σύνθεση κάθε φορά μετέβαιναν στις οικίες με αυτοκίνητα και διέπρατταν τις κλοπές

Εξιχνιάστηκαν, μετά από μεθοδική και εμπεριστατωμένη έρευνα των αστυνομικών του Αστυνομικού Τμήματος Αιτωλικού, σε συνεργασία το Γραφείο Εγκληματολογικών Ερευνών της Διεύθυνσης Αστυνομίας Αιτωλίας, δεκατρείς κλοπές σε οικίες και κατάστημα, που έλαβαν χώρα στο Αιτωλικό και στο Νεοχώρι Μεσολογγίου, τους τελευταίους τρείς μήνες.

Για την υπόθεση αυτή σχηματίστηκε δικογραφία, κακουργηματικού χαρακτήρα, σε βάρος επτά ημεδαπών ανδρών, ηλικίας από ...16 έως 26 ετών, για διάπραξη διακεκριμένων κλοπών.

Ειδικότερα, οι επτά δράστες, ενεργώντας από κοινού και με διαφορετική σύνθεση κάθε φορά, διέπραξαν από τις (27-2-2016) μέχρι και τις (11-5-2016), δώδεκα κλοπές σε οικίες και μία σε μίνι μάρκετ, στο Αιτωλικό και στο Νεοχώρι, από τις οποίες αποκόμισαν συνολικά παράνομο περιουσιακό όφελος που ξεπερνά τις 45.000 ευρώ.

Ως προς τον τρόπο διάπραξης των κλοπών, οι δράστες κινούμενοι με αυτοκίνητα, κυρίως βραδινές και πρώτες πρωινές ώρες, εντόπιζαν τις οικίες των παθόντων και αφού διερρήγνυαν παράθυρα και πόρτες, αφαιρούσαν χρήματα, κοσμήματα, ηλεκτρικές συσκευές και εργαλεία.

Η δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος των δραστών θα υποβληθεί στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Μεσολογγίου, ενώ οι έρευνες για τη συμμετοχή τους σε άλλες κλοπές συνεχίζονται.

http://www.onairnews.gr/ Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ποιοί τρέμουν λοιπόν το βαθύ λαρύγγι του Μαρτίνη;

Έχουν βάλει λυτούς και δεμένους για να πέσει ο Μαρτίνης στα μαλακά.

Άχνα για την σύλληψη οι εφημεριδες των νταβατζήδων. Γαργάρα κάτι μεγαλοδημοσιογράφοι, παρότι το σκανδαλο αυτό θα έπαιζε επι εβδομάδες πρωτοσελιδο σε οποία πολιτισμένη χώρα. Και στην οικονομική αλλά και την ηθική του διάσταση. Φανταστείτε, μιζαδόρος «καλός σαμαριτης», στην πλάτη αγνών εθελοντών.

Και όμως, δεν κρατούν ουτε τα προσχήματα. Εμείς λοιπόν οφείλουμε να επιστήσουμε την προσοχή στην δικαιοσυνη ώστε να διερευνήσει τους ακόλουθους «τομείς» που τρέμουν πραγματικά μήπως και ο Μαρτίνης ανοίξει το στόμα του.

Ποιοι μεγαλογιατροί έπαιρναν τεράστιους μισθούς; Μιλάμε για μισθούς πέραν κάθε φαντασίας.

Ποιοι χειρίζοντουσαν τον ...τύπο και τις δημόσιες σχεσεις; Πόσα εκατομμυρια δόθηκαν σε δημοσιογράφους, διαφημιστικές και εταιρειες ωστε να εξασφαλιστεί η σιωπή που στην περίπτωση μας συνιστά συνέργεια;

Ποιοι μεγαλόσχημοι και επώνυμοι νοσηλεύοντουσαν δωρεαν στην πλάτη του δύστυχου φορολογούμενου που δεν ειχε ουτε τα φαρμακα του;

Ας διερευνήσει λοιπόν η Ελληνική δικαιοσύνη τα όργια και ειναι βέβαιον οτι θα βρει λαυράκια αλλά και πολλά – πολλά λεφτά. Από τα λαμογια επιστήμονες και δημοσιογράφους αλλά και τους ευυπόληπτους τζαμπατζήδες.
https://olympia.gr/ Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

...το καβουρδίζει

via Wonder Jlaw Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τέτοιες μέρες στις Πανελλαδικές του 1997 έπεσαν όλα τα αντι-SOS! Η αντίδραση του μαθητή που άφησε ιστορία.

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, θυμόμαστε αυτόν τον τρομερό τυπά από τις πανελλαδικές εξετάσεις του 1997.

Οι μαθητές που θα δώσουν από δευτέρα πανελλαδικές εξετάσεις πριν από 19 χρόνια ήταν αγέννητοι....


Το παρακάτω βίντεο θα μάθει στους μικρούς μαθητές και θα θυμίσει σε εμάς τους υπόλοιπους που κάθε χρόνο βλέπουμε αυτό το βίντεο κάπου στα κοινωνικά δίκτυα, το παράπανο του τριτοδεσμίτη μαθητή που ήταν έξαλλος για τα θέματα που έπεσαν στην Ιστορία.

Η φράση του “αντι-sos”, μυαλόφωτοτυπικό μηχάνημα και παπαγάλοι έμειναν κυριολεκτικά στην ιστορία!

“- Δηλαδή εσύ δεν έγραψες καλά από ότι αντιλαμβάνομαι

– Κανένα 16, 17

– Α έγραψες τόσο

– Ε καλά 17 δεν θεωρείται βαθμός στην ιστορία”

Δείτε το βίντεο






http://kafeneio-gr.blogspot.gr/2016/05/1997-sos.html#.VzoOOvmLS9L Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Καζάνι που βράζει η Ευρώπη: Σχεδόν οι μισοί Ευρωπαίοι ζητούν δημοψήφισμα για την παραμονή στην ΕΕ

Έντονοι φόβοι και ανησυχία εξαπλώνεται στην Ευρώπη, καθώς το βρετανικό δημοψήφισμα που θα καθορίσει το μέλλον της χώρας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 23 Ιουνίου 2016, αναμένεται να προκαλέσει ένα ντόμινο παρόμοιων δημοψηφισμάτων σε άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ, την ίδια στιγμή που η πλειοψηφία των Γάλλων και των Ιταλών ζητούν το θέμα να λυθεί επί της κάλπης.

Μια πρόσφατη δημοσκόπηση της Ipsos σε 8 μεγάλα κράτη της ΕΕ διαπίστωσε ότι σχεδόν το ήμισυ των ανθρώπων που ερωτήθηκαν πιστεύουν ότι η ψήφος για το Brexit δημιουργεί κίνδυνο εξάπλωσης του φαινομένου και σε άλλες χώρες. Στη Γερμανία, την Ιταλία, τη Σουηδία και την ...Ουγγαρία, περισσότερο από το 50% των ερωτηθέντων συμφώνησαν ότι και άλλα κράτη-μέλη πρόκειται να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Βρετανίας, εάν ετίθετο το ερώτημα αποχώρησης από το ευρωπαϊκό μπλοκ των 28 μελών.

Η δημοσκόπηση διαπίστωσε επίσης ότι το 58% των Ιταλών και το 55% των Γάλλων επιθυμούν τη διεξαγωγή ανάλογου δημοψηφίσματος για τη συμμετοχή τους στην ΕΕ, ανεξαρτήτως του βρετανικού αποτελέσματος στις 23 Ιουνίου.



Οι πιθανές επιπτώσεις του Brexit αποτελούν αντικείμενο έντονης ανησυχίας για τους Ευρωπαίους αξιωματούχους, οι οποίοι φοβούνται ότι η αποχώρηση της Βρετανίας θα επιδεινώσει την ολοένα και οξύτερη έλλειψη ενότητας που παρατηρείται μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης εντός της Ευρωζώνης αλλά και της προσφυγικής κρίσης.

«Ιδίως Οι Ιταλοί ελπίζουν να τους δοθεί η ευκαιρία να προσέλθουν στις κάλπες για να αποφασίσουν κατά πόσον επιθυμούν να παραμείνουν στην ΕΕ, γεγονός που προσδίδει μια αίσθηση ότι ακόμη και αν η βρετανική ψήφος επιλέξει τον Ιούνιο το υπάρχον status quo, δεν θα σημάνει το τέλος των δεινών που ταλανίζουν την ΕΕ», δήλωσε ο Μπόμπι Ντάφι, διευθύνων σύμβουλος κοινωνικών ερευνών της Ipsos Mori.

Ειδικότερα, φοβούνται την άνοδο του «αντι-ΕΕ» συναισθήματος στις οικονομικά φιλελεύθερες βόρειες χώρες, όπως η Φινλανδία, η Δανία, η Σουηδία και η Ολλανδία, οι οποίες εικάζεται πως θα αισθανθούν περισσότερο πολιτικά απομονωμένες στις Βρυξέλλες, αν αποχωρήσει η Βρετανία.



Η έρευνα της Ipsos επικεντρώθηκε στη Βρετανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πολωνία, το Βέλγιο, την Ουγγαρία και τη Σουηδία και οι δημοσκοπήσεις βασίστηκαν σε συνεντεύξεις μεταξύ 500 και 1.000 ατόμων σε κάθε χώρα.

Οι Πολωνοί ήταν οι ισχυρότεροι ευρωπαϊστές, με μόλις το 22% να επιθυμεί την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ενώ μόνον το 35% των Βρετανών πιστεύουν ότι η χώρα τους πρόκειται να φύγει εκτός της ΕΕ, η μεγάλη πλειοψηφία των Ιταλών (60%) και των Γάλλων (58%) πίστευαν ότι επίκειται ένα Brexit. Σε γενικές γραμμές, το 53% των ψηφοφόρων της ΕΕ θεωρούν ότι η Βρετανία θα ψηφίσει να παραμείνει στην Ένωση. Μόνο λίγο περισσότερο από το 40% των Πολωνών και Γερμανών θεωρούν ότι η Βρετανία θα αποχωρήσει.



Τα αποτελέσματά έδειξαν ότι οι Ευρωπαίοι ήταν σαφώς πιο ενθουσιώδεις για τη διενέργεια σχετικών δημοψηφισμάτων, παρά για να αποχωρήσουν από το ευρωπαϊκό μπλοκ. Η Ιταλία έφθασε πιο κοντά σε μια ψήφο αποχώρησης, με το 48% να δηλώνει ότι ήθελε να φύγει. Στη Γαλλία, το 41% θα ψήφιζε κατά της παραμονής στην ΕΕ, ενώ μόνο το 34% επιθυμούσε το ανάλογο στη Γερμανία.

Γενική αίσθηση των Ευρωπαίων ψηφοφόρων που συμμετείχαν στη δημοσκόπηση της Ipsos ήταν, επίσης, ότι ένα ενδεχόμενο Brexit πιθανόν να επέφερε αρνητικές επιπτώσεις στην Ευρωζώνη, μεγαλύτερες από τις επιπτώσεις στη βρετανική οικονομία. Ενώ το 51% φοβόταν πως μια βρετανική αποχώρηση θα έβλαπτε τις οικονομίες της ΕΕ, μόνο το 36% πίστευε ότι θα περιοριζόταν η οικονομία της Βρετανίας.



Για να μετρηθεί η επίδραση ενός πιθανού Brexit στο διεθνές κύρος της Βρετανίας, οι δημοσκόποι πραγματοποίησαν επίσης ανάλογες δημοσκοπικές έρευνες στον Καναδά, τις ΗΠΑ, την Αυστραλία, την Ινδία και τη Νότια Αφρική. Μια σαφής πλειοψηφία των ερωτηθέντων σε αυτές τις χώρες, δήλωσε ότι η αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ δε θα επέφερε αλλαγές στις διπλωματικές σχέσεις.

Μόνο το 26% των Βορειοαμερικανών και των Αυστραλών που ρωτήθηκαν πίστευαν ότι το Brexit θα βλάψει την οικονομία της Βρετανίας. Αλλά μόνο σε πέντε χώρες –την Ινδία, την Ιταλία, την Πολωνία, τη Νότιο Αφρική και τις ΗΠΑ– οι ερωτηθέντες ήταν της άποψης ότι το Brexit θα ενισχύσει σημαντικά την οικονομία της Βρετανίας.

http://www.pentapostagma.gr/ Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

BOMBA για το ΔΝΤ! Τι αποκάλυψε ο Τζουμάκας στον Τσίπρα για τον Παπανδρέου...

Aπό το "PRESS-GR"
Κατά τη δίωρης διάρκειας συνάντηση που είχε την περασμένη Πέμπτη με τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ Στέφανο Τζουμάκα στο Μέγαρο Μαξίμου, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ενημερώθηκε αναλυτικά και για κάτι που έως σήμερα δεν είναι ευρύτερα γνωστό. Η πρώτη συζήτηση για εμπλοκή του ΔΝΤ στα οικονομικά της Ελλάδας είχε γίνει στις... αρχές του 1986 επί Ανδρέα Παπανδρέου...

Ως μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου ο κ. Τζουμάκας είχε κληθεί σε απόρρητη σύσκεψη στο Καστρί όπου ο τότε πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι λόγω της άσχημης οικονομικής κατάστασης ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί η προσφυγή στο ΔΝΤ ήταν η ... ταχεία εφαρμογή της σταθεροποιητικής πολιτικής που είχε ήδη δρομολογηθεί μετά από τις εκλογές του 1985. Είχε μάλιστα χρίσει υπουργό Εθνικής Οικονομίας τον Κώστα Σημίτη ενώ στη συνέχεια ακολούθησε το χάσμα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και η διαγραφή του Γεράσιμου Αρσένη. Αρκετούς μήνες αργότερα, τον Νοέμβριο του 1987, ο Παπανδρέου ανακοίνωσε αιφνιδίως από το βήμα της Βουλής χαλάρωση της εισοδηματικής πολιτικής οδηγώντας σε παραίτηση τον Σημίτη. Κατά μια εκδοχή, έκανε αυτή τη στροφή έχοντας κατά νου πρόωρες εκλογές εντός του 1988 αλλά τον πρόλαβε η ασθένειά του.

Η οικονομική πολιτική που εφαρμόστηκε από την κυβέρνηση της ΝΔ υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη κατά την περίοδο 1990-1993 είχε σε μεγάλο βαθμό νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά, όπως θα ήθελε και το ΔΝΤ. Η σταθεροποιητική πολιτική συνεχίστηκε πια όταν ο Κ. Σημίτης αναδείχθηκε, από το 1996, πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα στο οικονομικό επιτελείο του συμμετείχαν, σε διάφορες βαθμίδες, στελέχη που ενεργοποιήθηκαν αργότερα και από τον Γιώργο Παπανδρέου. Τα στελέχη αυτά χρησιμοποιήθηκαν στην πρώτη γραμμή όταν σχημάτισε κυβέρνηση μετά από τις εκλογές του 2009 προχωρώντας ολοταχώς προς το ΔΝΤ. Όχι μόνο ο Γιώργος Παπακωνταντίνου και ο Φίλιππος Σαχινίδης, αλλά και ο Γιάννης Στουρνάρας ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Ενώ δηλαδή οι σχέσεις των κ. Σημίτη και Παπανδρέου εξελίχθηκαν εχθρικές, μολονότι ο πρώτος έδωσε αυθαιρέτως το δαχτυλίδι της διαδοχής στον δεύτερο στις αρχές του 2004, προκύπτει ότι υπήρχε μεταξύ τους ένας κοινός παρονομαστής που αφορούσε τους χειρισμούς για τα θέματα της οικονομίας.

Αν και μάλιστα ο κ. Στουρνάρας τότε δεν ήταν παρά πρόεδρος του ΙΟΒΕ, όταν ερρίφθη ο κύβος για το ΔΝΤ στις αρχές του 2010, ο Γ. Παπανδρέου τηλεφώνησε από το Νταβός στον διευθυντή του Πολιτικού Γραφείου του Νίκο Αθανασάκη και (προκαλώντας του απορία) έδωσε εντολή να τον συμπεριλάβει οπωσδήποτε στην κλειστή και κρίσιμη σύσκεψη που θα γινόταν στο σπίτι του αμέσως μόλις επέστρεφε στην Αθήνα με αντικείμενο την προετοιμασία για το Μνημόνιο.

Αυτή η συνοπτική ιστορική καταγραφή γεγονότων που πηγαίνουν 30 χρόνια πίσω και είχε την ευκαιρία να συζητήσει εν μέσω των τελευταίων εξελίξεων ο κ. Τσίπρας προσφέρει κι ένα πολύτιμο υλικό που αναμένεται να χρησιμοποιηθεί στις επερχόμενες πολιτικές συγκρούσεις με τη ΝΔ. Ήδη η κυβέρνηση προσπαθεί να χαράξει τη νέα διαχωριστική γραμμή με την αξιωματική αντιπολίτευση, εγκαλώντας τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη ως θιασώτη νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων που έρχονται -κι επιχειρήθηκαν να εφαρμοστούν- από τις δεκαετίες του 1980 και του 1990. Αυτή τη διαχωριστική γραμμή, με όλες τις ιστορικές φορτίσεις, θα προβάλει ως όπλο του για τις επόμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ αναγορεύοντας εαυτόν ως τον εκφραστή της "σύγχρονης προοδευτικής παράταξης"...
Ανδρέας Καψαμπέλης

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2016/05/bomba.html Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...