Ερευνητές του Πανεπιστημίου McMaster στον Καναδά εντόπισαν ένα νέο μόριο, πολλά υποσχόμενο για να αντιμετωπίσει ακόμη και μερικά από τα πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά βακτήρια του πλανήτη.
Το μόριο αυτό εντοπίστηκε σε δείγματα εδάφους που συλλέχθηκαν από τον κήπο εργαστηρίου ενός τεχνικού. Η ανακάλυψη αυτή δείχνει πως «υπάρχουν τρομακτικά ενδιαφέροντα πράγματα τα οποία βρίσκονται σε κοινή θέα», ανέφερε η Κιμ Λιούις, μικροβιολόγος στο Πανεπισήμιο Northeastern της Βοστώνης, η οποία ωστόσο δεν συμμετείχε στην έρευνα.
«Η κρίση της αντοχής στα αντιβιοτικά αποτελεί υπαρξιακή κρίση για την ιατρική» σχολίασε o Γκάρι Ράιτ του Πανεπιστημίου ΜακΜάστερ στον Καναδά, μέλος της ομάδας που υπογράφει την έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature.
...Ο Ράιτ και οι συνεργάτες του συνέλεξαν δείγματα χώματος με την ελπίδα ότι θα ανακάλυπταν μικρόβια που παράγουν ισχυρά αντιβιοτικά για την άμυνά τους έναντι άλλων βακτηρίων.
Τα μικρόβια των δειγμάτων καλλιεργήθηκαν σε τρυβλία Πετρί και εκτέθηκαν στο βακτήριο Echerichia coli, συχνή αιτία λοιμώξεων στον άνθρωπο.
Ισχυρή μικροβιοκτόνος δράση παρατηρήθηκε σε ένα δείγμα που προήλθε από τον κήπο ενός τεχνικού εργαστηρίου και περιείχε ένα άγνωστο ως τώρα βακτήριο του είδους Paenibacillus.
Τα εργαστηριακά τεστ έδειξαν ότι το συγκεκριμένο μικρόβιο παράγει ένα μόριο σε σχήμα βρόχου που συνδέεται στα βακτηριακά ριβοσώματα, τις κυτταρικές δομές που παράγουν πρωτεΐνες με βάση τις οδηγίες του DNA.
Τα ριβοσώματα θεωρούνται ιδανικοί στόχοι για νέα αντιβιοτικά καθώς η ανάπτυξη αντοχής είναι πιο απίθανη.
Το νέο αντιβιοτικό, το οποίο οι ερευνητές ονόμασαν λαριοκιδίνη (lariocidin), διαπιστώθηκε ότι παρεμβαίνει στη λειτουργία του ριβοσώματος και οδηγεί στην παραγωγή ελαττωματικών πρωτεϊνών, οι οποίες είναι είτε άχρηστες είτε επιβλαβείς για τα βακτήρια.
Σε έρευνες σε κύτταρα, το lariocidin επιβράδυνε την ανάπτυξη μιας σειράς κοινών βακτηριακών παθογενών, μεταξύ των οποίων και κάποιων πολυανθεκτικών στελεχών. Οι ερευνητές δεν είδαν καμία ένδειξη τοξικότητας έναντι των ανθρώπινων κυττάρων.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ακόμα το lariocidin για να θεραπεύσουν ποντίκια που είχαν μολυνθεί από Acinetobacter baumannii C0286, που είναι ανθεκτικό στις καρβαπενέμες, οι οποίες θεωρούνται ως αντιβιοτικά εσχάτης ανάγκης. Τα ποντίκια που δεν υποβλήθηκαν σε θεραπεία δεν επέζησαν για περισσότερες από 28 ώρες μετά τη μόλυνση, αλλά τα ποντίκια που έλαβαν θεραπεία ήταν όλα ακόμη ζωντανά μετά από 48 ώρες και είχαν χαμηλότερα επίπεδα βακτηρίων στο αίμα τους.
Ωστόσο, θέλουν να αυξήσουν την ικανότητά του ώστε να χρειάζεται η μικρότερη δόση για να εξαλειφθεί το βακτήριο. Απαιτούνται ακόμα περισσότερες έρευνες, πριν το μόριο γίνει φάρμακο ικανό να χρησιμοποιηθεί σε ανθρώπους. Σε αυτές περιλαμβάνεται ο έλεγχος για το πώς συσσωρεύεται και το πώς αποβάλλεται από τον οργανισμό.
Επίσης, το μόριο αυτό είναι αρκετά μεγάλο, κάτι το οποίο σημαίνει ότι οι φαρμακοβιομηχανίες θα αναζητήσουν πιθανόν τρόπους για να δημιουργήσουν μικρότερες εκδοχές του, με μικρότερο ρίσκο αντενδείξεων.
