Είχα έναν κουμπαρά που ‘βαζα το χαρτζιλίκι
κι έπινα μόνο νερό στου σχολείου μου τη βρύση.
Είχα έναν κουμπαρά κόκκινο σαν την καρδιά μου,
κουδούνιζε κάθε φορά που ‘ριχνα μέσα τα λεφτά μου.
Το ποδήλατό μου κόκκινο, ήθελα ν’ αγοράσω.
Των ονείρων τη χαρά, να μπορέσω ... να δαμάσω.
Μα ένας μάγος δυνατός, βασιλιάς τρανός, ψηλός,
μπήκε μέσα στο όνειρό μου,
ζήλεψε το κόκκινο το ποδήλατό μου.
Μου είπε, με ορθοπεταλιά πρέπει να οδηγώ στην πόλη
και πιστόλι κρέμασε πάνω στο τιμόνι.
Έστειλε κι αερικά, το όνειρο να σβήσει,
μου ‘κλεψε τον κουμπαρά, μα μάτωσε η βρύση.
Δαμόκλειος σπάθη
Η «Αγορά» της «Αθανασίας» – Δεν «σπέρνουμε» ζωή, αλλά αγοράζουμε λίγο ακόμη
από τον εαυτό μας;
-
Η υγεία, κατά τον ορισμό του Π.Ο.Υ. (1948), δεν είναι απλώς η απουσία
ασθένειας. Είναι η «πλήρης σωματική, ψυχική και...
The post Η «Αγορά» της «Αθανασία...
Πριν από 1 ώρα


1 σχόλιο:
Για το κειμενάκι αυτό,μπορώ να πω μόνον Θερμά Συγχαρητήρια.
abc
Δημοσίευση σχολίου