Τρίτη 11 Απριλίου 2023

Ο αδικημένος ήρωας Αθανάσιος Ραζηκότσικας. Ηγήθηκε του Αγώνα στο Μεσολόγγι και έπεσε πρώτος. Γιατί τον παρέλειψαν οι ιστορικοί...


Παιδιά μ’ μας λείπει ο Κότσικας μας λείπει ο Αρχηγός μας

…λέει η τελευταία στροφή του “τραγουδιού των Μεσολογγιτών”, που αναφέρεται στην καταμέτρηση των επιζώντων της τραγικής Εξόδου.



Ο λόγος για τον Αθανάσιο Ραζηκότσικα. Για τους Μεσολογγίτες, ο 28χρονος αγωνιστής που έπεσε ηρωικά, δεν ήταν απλώς ένας στρατιωτικός διοικητής στον οποίον όφειλαν να υπακούν γιατί έτσι τους υπέδειξε η επαναστατική κυβέρνηση.

...

Οι ίδιοι διέκριναν στο πρόσωπό του την ρωμιοσύνη, την σιγουριά και την αποφασιστικότητα ενός ηγέτη. Γι’ αυτό και τον ανακήρυξαν αρχηγό των «εντόπιων αρμάτων» πολύ πριν οι προσωρινές αρχές και οι υπόλοιποι Έλληνες οπλαρχηγοί του αναγνωρίσουν αξιώματα.

Ο Αθανάσιος Ραζηκότσικας γεννήθηκε το 1798 στο Μεσολόγγι.

Είναι γνωστό ότι ο Μαυροκορδάτος ως διοικητής της Δυτικής Ελλάδας επιθυμούσε τον παραγκωνισμό του. Ο Ραζικότσικας ανέλαβε την αρχηγία ύστερα από εκλογή πάνω στις ντάπιες και οι πρόκριτοι τον όρισαν «Αρχηγό των Εντόπιων Αρμάτων».

Ο Αθανάσιος Ραζηκότσικας είναι η μόνη περίπτωση Δημοκρατικά εκλεγμένου στρατιωτικού διοικητή (σε ηλικία 24 ετών) και όχι διορισμένου από την επαναστατική κυβέρνηση. Τον τίτλο αυτό τον διατήρησε και τον τίμησε ως το τέλος της ζωής του.

Δείτε στο COSMOTE HISTORY τα δύο επεισόδια της “Μηχανής του Χρόνου” με θέμα: Η πολιορκία του Μεσολογγίου από τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιουταχή. 

Ποιος ήταν ο Ραζηκότσικας

Γεννημένος στο Μεσολόγγι το 1798, ο Αθανάσιος ήταν γόνος των Ραζήδων, αρχοντικής οικογένειας από την Κεφαλλονιά που είχε εγκατασταθεί στην πόλη στις αρχές του 17ου αιώνα. Η προσθήκη Κότσικας στο επώνυμο έγινε προς τιμήν της καταγωγής του από την πλευρά της μητέρας του -το γένος Κότσικα.

Ο Αθανάσιος ανδρώθηκε κατά τα προεπαναστατικά χρόνια, την εποχή δηλαδή που ο αναβρασμός του εθνικού ξεσηκωμού ήταν εντονότερος από ποτέ. Πήγε σχολείο και πρόφτασε να αποφοιτήσει από την Παλαμαϊκή Σχολή (Μεσολογγιάδα), σε μια εποχή που η μόρφωση ήταν πολυτέλεια. Η πολυτέλεια αυτή στο μέλλον θα μεταφραζόταν σε δεινές ρητορικές και διαπραγματευτικές ικανότητες.

Δεν είναι τυχαίο που ένα από τα χαρίσματα που αποδίδονται στον Ραζηκότσικα είναι η σπάνια ευγλωττία του. Τα υπόλοιπα ήταν η ανδρεία, η μεθοδικότητα και η στρατηγική του σκέψη. Χαρακτηριστικά δηλαδή, που συνιστούν έναν ιδανικό ηγέτη.

Όταν ξέσπασε η επανάσταση, ο 23χρονος Αθανάσιος πρωτοστάτησε με άλλους προκρίτους της πόλης στην ύψωση της επαναστατικής σημαίας στο Μεσολόγγι. Λίγο αργότερα, ομόφωνα οι ένοπλοι συμπατριώτες του τον όρισαν αρχηγό τους.

Στις 20 Μαΐου 1821 ο Ραζηκότσικας πρωτοστάτησε με άλλους προκρίτους της πόλης στην ύψωση της επαναστατικής σημαίας και ορίστηκε από τη φρουρά των ενόπλων Μεσολογγιτών αρχηγός των «εντόπιων αρμάτων», με τον αδερφό του Γιαννάκη ως υπαρχηγό. Αναπαράσταση “Μηχανή του Χρόνου” με την συμμετοχή αναβιωτών από Μεσολόγγι και Αιτωλικό.

Ο νεαρός αγωνιστής δεν άργησε να δικαιώσει την εμπιστοσύνη τους.

Αποδεικνύοντας πως εκτός των προαναφερθέντων προτερημάτων, δεν του έλειπαν η αντίληψη και οξυδέρκεια, εγκατέστησε φρουρές ναυτικών και ψαράδων που γνώριζαν τα περάσματα της λιμνοθάλασσας, σε νησίδες όπως την Κλείσοβα, τον Προκοπάνιστο και κυρίως το Βασιλάδι.

Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1821, επιμελήθηκε της κατασκευής τοιχίου και της τοποθέτησης έξι τουλάχιστον κανονιών. Τα νησάκια αυτά, έλεγχαν τους φυσικούς διαύλους των ρηχών νερών, μέσω των οποίων επικοινωνούσαν με την ανοιχτή θάλασσα.

Παράλληλα, σχεδίαζε μία απροσπέλαστη οχύρωση για το Μεσολόγγι. Ο ίδιος μάλιστα ανέλαβε την επίβλεψη, τον συντονισμό, αλλά και μεγάλο μέρος της χρηματοδότησης του έργου. Οι κάτοικοι επίσης συνέβαλαν με εράνους και εθελοντική εργασία.

Διαβάστε ακόμα: Ο φιλόζωος αγωνιστής, που στην πολιορκία του Μεσολογγίου τον τάισαν κρυφά με το αγαπημένο του σκυλάκι. «Καλύτερα να πέθαινα της πείνας» ήταν τα λόγια του, πριν σκοτωθεί στην ‘Έξοδο

Η διαφωνία με τον Μαυροκορδάτο για την Μάχη του Πέτα

Ένας από τους κυριότερους λόγους για τους οποίους το όνομα του Αθανασίου Ραζηκότσικα παρέμεινε στην αφάνεια, ήταν η αντιδικία του με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Ξεκίνησε ως μία άτυπη αντιπαλότητα τον Μάιο του 1822, όταν ο Ραζηκότσικας αρνήθηκε να ενισχύσει την εκστρατεία που είχε σχεδιάσει ο Μαυροκορδάτος στην Ήπειρο προς ενίσχυση των Σουλιωτών που δέχονταν σφοδρές επιθέσεις από δυνάμεις του Κιουταχή.


Ο Αθανάσιος Ραζηκότσικας πλάι στον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο.

Ο Έλληνας πολιτικός υποστήριζε ότι το κλειδί για να κρατήσουν τη Δυτική Στερεά -προπύργιο της Πελοποννήσου- ήταν η Ήπειρος. Ο Μεσολογγίτης στρατηγός, πίστευε ότι ήταν το Μεσολόγγι. Εκτός αυτού όμως, εκτιμούσε ακόμα ότι η απουσία των στρατευμάτων από την πόλη, θα συνιστούσε ιδανική ευκαιρία για τους Τούρκους να εισβάλουν.

Έτσι, αποφάσισε να στείλει μόλις 50 άντρες υπό τον αδελφό του Γιαννάκη Ραζηκότσικα και τον Σπύρο Πεταλούδη, πολεμοφόδια και το γενναίο ποσό των 3.000 γροσιών.

Το γεγονός αυτό εξόργισε τον Μαυροκορδάτο, που σχεδίαζε να ηγηθεί ο ίδιος την Μάχη του Πέτα. Σε επιστολή του μάλιστα, χαρακτήρισε το σχέδιο της οχύρωσης του Μεσολογγίου «μωρόν και ανόητον» και τους πολίτες που υπάκουσαν τον Ραζηκότσικα, «ξευτελισμένον κόσμον».

Εν τέλει, η απόφασή του αποδείχθηκε ορθή. Οι ελληνικές δυνάμεις υπό τον Μαυροκορδάτο καταστράφηκαν στο Πέτα και οι Τούρκοι πάνοπλοι, με αιγυπτιακές και αλγερινές ενισχύσεις εκ θαλάσσης επιτέθηκαν στο Βασιλάδι. Εκεί, το έμπειρο σώμα μαχητών που είχε οργανώσει ο Ραζηκότσικας κατάφερε να αποκρούσει τις σφοδρές επιθέσεις.




Η στρατηγική δεινότητα του Μεσολογγίτη αποδείχθηκε ακράδαντα λίγους μήνες αργότερα, κατά την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από τον Ομέρ Βρυώνη. Αριθμητικά, οι Έλληνες ήταν καταδικασμένοι.

Ο Ραζηκότσικας επιτηδευμένα καθυστέρησε τους Τούρκους με πολυήμερες διαπραγματεύσεις. Είχε πληροφορηθεί για το σχέδιο που υπήρχε εκ των έσω, να παραδοθεί η πόλη, και ήταν αποφασισμένος να το αποτρέψει.

Μόλις έφτασαν οι ενισχύσεις τριών χιλιάδων οπλοφόρων, ο Ραζηκότσικας έδωσε εντολή στα γυναικόπαιδα να πάνε στις κοντινότερες στην οχύρωση εκκλησίες, να χτυπήσουν τις καμπάνες και να ψάλουν όσο πιο δυνατά μπορούσαν.

Έτσι οι Τούρκοι πείστηκαν πως οι πολιορκημένοι γιόρταζαν. Χρησιμοποίησαν την τακτική του αιφνιδιασμού και οι Έλληνες, που ήταν προετοιμασμένοι, μπόρεσαν να τους αποκρούσουν επιτυχώς.

Στην πολύτομη “Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως”, βιβλίο αναφοράς για την περίοδο του ’21, το όνομα του Αθανασίου Ραζηκότσικα παραλείπεται. Τόσο στον θρίαμβο στο Βασιλάδι, όσο και στην απόκρουση του Ομέρ Βρυώνη, ο “μαυροκορδατικός” ιστοριογράφος, Σπυρίδων Τρικούπης, που αργότερα παντρεύτηκε και την αδερφή του Έλληνα πολιτικού, δεν κατονόμασε τον ηγέτη των Μεσολογγιτών.

Παραγκωνισμένος ηγέτης

Τα επόμενα δύο χρόνια, ο Αθανάσιος Ραζηκότσικας συνέχισε να ενισχύει τη γραμμή άμυνας της πόλης και να υπερασπίζεται τους Μεσολογγίτες στις κόντρες που συχνά ξεσπούσαν με τους Σουλιώτες πολεμιστές που είχαν εγκατασταθεί στο Μεσολόγγι.

Το 1824 συμμετείχε στην πανηγυρική υποδοχή του Λόρδου Βύρωνα. Εικάζεται ότι είναι ο φουστανελοφόρος δίπλα στον φραγκοφορεμένο Μαυροκορδάτο στον διάσημο πίνακα του Θεόδωρου Βρυζάκη. Στις 17 Μαρτίου συνυπέγραψε με άλλους προκρίτους της πόλης την ανακήρυξη του ποιητή ως «Ευεργέτου και πολίτου του Μεσολογγίου».

Διαβάστε ακόμα: Ο φιλέλληνας Λόρδος Βύρωνας είχε κόρη και ήταν διάνοια στα μαθηματικά. Δημιούργησε τον πρώτο αλγόριθμο για υπολογιστή

Η υποδοχή του Λόρδου Βύρωνα στο Μεσολόγγι. Εικάζεται ότι ο φουστανελοφόρος πλάι στον Μαυροκορδάτο είναι ο Ραζηκότσικας.

Τον Απρίλιο του 1825, ξεκίνησε  η τελευταία μεγάλη πολιορκία του Μεσολογγίου.

Αψηφώντας τον κίνδυνο και δεδομένου ότι λόγω κύρους θα μπορούσε να είχε μείνει πίσω και ασφαλής, ο Ραζηκότσικας έδωσε το παρόν στην πρώτη γραμμή του μετώπου.

Επικεφαλής 422 μαχητών, ανέλαβε μαζί με το σώμα του Ανδρέα Ίσκου, την άμυνα της νευραλγικής Μεγάλης Ντάπιας συμμετέχοντας σε τρομερές μάχες. Πήρε μέρος στις εφορμήσεις εκτός των τειχών, επιδεικνύοντας «τεράστιον  ανδρείαν» αν και άπειρος στον πόλεμον, όπως γράφει ο Κουτσονίκας.


Στις αναπαραστάσεις συμμετείχαν αναβιωτές από τον Όμιλο Διαφύλαξης & Αναβίωσης της Ιστορίας του Αιτωλικού «Οι Ταξιάρχες» και μέλη του Συλλόγου Μεσολογγιτών «Αθανάσιος Ραζηκότσικας»

Αφού η αποστολή κρίθηκε επιτυχής, το σώμα του Ραζηκότσικα κλήθηκε  να υπερασπιστεί την Ντάπια του «Φραγκλίνου» ή «Τερίμπιλε», μαζί με αυτό του Κίτσου Τζαβέλα τον Αύγουστο του 1825. Ακολούθησαν αιματηρές και φονικότατες μάχες, ώσπου τελικά αποκρούστηκαν οι πολιορκητές που είχαν πατήσει την ντάπια.

Ενδεικτικό του πόσο παραγκωνισμένος ήταν από την κεντρική διοίκηση, είναι το γεγονός ότι μέχρι τότε, δεν του είχε χορηγηθεί δίπλωμα στρατηγίας και δικαίωμα στρατολογίας. Στις 17 Αυγούστου, 13 επιφανείς μη Μεσολογγίτες οπλαρχηγοί, μεταξύ των οποίων ο Ίσκος, ο Βλαχόπουλος, ο Μπότσαρης, ο Τζαβέλας κι ο Στουρνάρης, ζήτησαν με επιστολή να του αποδοθούν αυτά που του έπρεπαν. Ακολούθησαν στις 25 του ίδιου μήνα, οι συμπατριώτες του με νέα επιστολή.

Ενώ μαίνονταν φονικότατες μάχες στις οποίες πρωταγωνιστούσε ο Ραζηκότσικας, έχοντας μετατραπεί από πρόκριτο σε αγωνιζόμενο υπερασπιστή της πόλης του, έγινε γνωστό πως ο Σπυρίδων Τρικούπης προωθούσε  άλλον οπλαρχηγό για στρατηγό στο Μεσολόγγι. Τότε, έγινε κάτι το σπάνιο στη στρατιωτική ιστορία των Ελλήνων. Επάνω στην Ντάπια του Φραγκλίνου, 140 Μεσολογγίτες οπλοφόροι, δήλωσαν γραπτώς πως είχαν επιλέξει στρατηγό τον Αθανάσιο Ραζηκότσικα και αυτόν μόνο θα υπάκουαν.

Έξοδος του Μεσολογγίου

Στα τέλη του 1825 κατέφθασε στο Μεσολόγγι ο Ιμπραήμ Πασάς και στις αρχές του Γενάρη έστειλε προτάσεις συνθηκολόγησης. Ο αναβαθμισμένος πια Ραζηκότσικας απάντησε αρνητικά. Ο κλοιός όμως έσφιγγε. Από ατυχές γεγονός, έπεσε το Βασιλάδι. Ακολούθησε ο Ντολμάς ενώ το Αιτωλικό συνθηκολόγησε.

Οι προτάσεις παράδοσης ήταν συνεχείς και ολένα πιο δελεαστικές. Η φρουρά όμως ήταν αποφασισμένη να μην κάνει πίσω:

Απορούμεν πώς ετολμήσατε να ζητήσετε οκτώ χιλιάδες άρματα, τα οποία αχνίζουν από το αίμα σας και να σας τα δώσωμεν με τα χέρια μας

Η πείνα και η απουσία ενισχύσεων όμως, δεν άφηνε πολλά περιθώρια στους πολιορκημένους. Η Έξοδος ήταν μονόδρομος. Μετά από πολλές συσκέψεις, πάρθηκε η τελική απόφαση και ξεκίνησε η κατασκευή των τεσσάρων γεφυριών που θα χρησιμοποιούσαν οι Εξοδίτες. Ο Αθανάσιος Ραζηκότσικας έδρασε για ακόμη μια φορά ως γνήσιος ηγέτης, μπαίνοντας μπροστά τόσο στις αποφάσεις, όσο και στην κρίσιμη ώρα.

Κατά την πολύμηνη πολιορκία, είχε κατασπαταλήσει όλη του την περιουσία για προμήθειες τροφίμων που μοίραζε στους πεινασμένους συμπολίτες του. Σύμφωνα με τις ιστορικές καταγραφές, φαίνεται ότι στις 28 Φεβρουαρίου του 1826 κατόρθωσε να εφοδιάσει τη Φρουρά με 13.850 οκάδες καλαμπόκι και 630 οκάδες σιτάρι, ενώ στις 12 Μαρτίου 1826 με 7.000 οκάδες αλεύρι.

Το βράδυ του Σαββάτου του Λαζάρου, 10 Απριλίου 1826, έδωσε το σύνθημα: «Επάνω τους Πάρτε τους…», και “χίμηξε” πρώτος. Έτσι, ήταν κι από τους πρώτους που έπεσαν. Σκοτώθηκε μαχόμενος, προσπαθώντας να διανοίξει ασφαλή δρόμο για μία ομάδα γυναικόπαιδων.




Στην διάσημη λιθογραφία της “Εξόδου” δεν αναφέρεται το όνομα του Ραζηκότσικα.

Αδικημένος ήρωας της επανάστασης

Μέχρι σήμερα, το όνομα του Αθανάσιου Ραζηκότσικα παραμένει στην αφάνεια. Η προσωπικότητά του, ο ηρωισμός και η τεράστια συμβολή του στον Αγώνα είναι δυσανάλογα προς την αναγνώριση και τις ιστορικές αναφορές στο πρόσωπό του.

Υπό άλλες συνθήκες, ο Μεσολογγίτης στρατηγός, θα συγκαταλεγόταν πλάι στους σπουδαίους Έλληνες οπλαρχηγούς του ’21. Ωστόσο, η προσφορά του φαίνεται να παραγκωνίστηκε μάλλον για λόγους πολιτικούς, προσωπικές αντιπαλότητες και ατυχείς συγκυρίες.

Η μνήμη του έμεινε να τιμάται κυρίως μέσω της λαϊκής παράδοσης και των τοπικών μεσολογγίτικων συλλόγων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και στην διάσημη λιθογραφία της “Εξόδου” του Βρυζάκη, όπου στο περιθώριο αναγράφονται τα ονόματα των Ελλήνων που πρωτοστάτησαν, ο Ραζηκότσικας απουσιάζει.

Στις αναπαραστάσεις συμμετείχαν αναβιωτές από τον Όμιλο Διαφύλαξης & Αναβίωσης της Ιστορίας του Αιτωλικού «Οι Ταξιάρχες» και μέλη του Συλλόγου Μεσολογγιτών «Αθανάσιος Ραζηκότσικας» 

https://www.mixanitouxronou.gr/o-adikimenos-iroas-toy-mesologgioy-athanasios-razikotsikas/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τι συμβαίνει στα σεντόνια των Σπα, όταν ξαπλώνουν εμβολιασμένοι;;; Μαρτυρία «ΒΟΜΒΑ», vid






Οι ισχυρισμοί παρατίθενται δημοσιογραφικά χωρίς να λαμβάνεται η παραμικρή θέση υπέρ ή κατά αυτών..

Η Δρ. Heather Gessling aποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα με πτυχίο Βιοχημείας και συνέχισε στην ιατρική σχολή και την ειδικότητα στο Πανεπιστήμιο του Missouri-Columbia.

Eίναι πιστοποιημένh από το Board στην Οικογενειακή Ιατρική μέσω του American Board of Family Medicine. Διετέλεσε Επιτελάρχης σε νοσοκομείο στο Μιζούρι για έξι χρόνια μέχρι το καλοκαίρι του 2021, όταν άνοιξε ένα ανεξάρτητο ιατρείο.

...

Συμμετείχε σε συζήτηση, όπου ιδιοκτήτρια σπα που ανέφερε ότι όλα τα σεντόνια του κιτρινίζουν από πελάτες που έκαναν εμβόλιο!!!

Είναι η πρωτεΐνη ακίδα; αναρωτιούνται όλοι!!!

Πάντως οι επιστήμονες διαβεβαιώνουν πως τα εμβόλια COVID είναι ασφαλή και αποτελεσματικά!!!

photo freepik

https://www.el.gr/ygeia/ti-symvainei-otan-emvoliasmenoi-se-sp/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Οι επιστήμονες αποκρυπτογράφησαν μερικώς το χαμένο παλίμψηστο του Πτολεμαίου




Οι επιστήμονες βρήκαν το χαμένο παλίμψηστο του Πτολεμαίου και το αποκρυπτογράφησαν μερικώς, γράφει το περιοδικό Newsweek. Ομάδα επιστημόνων των πανεπιστημίων της Σορβόννης και Νέας Υόρκης μπόρεσαν να αποκρυπτογραφήσουν το κείμενο του Αλεξανδρινού αστρονόμου στο οποίο με λεπτομέρειες περιγράφεται η κατασκευή και η χρήση επιστημονικού οργάνου για την παρατήρηση των άστρων.

Το αρχαίο παλίμψηστο με ελληνικά γράμματα ανακαλύφθηκε το 1819. Σύμφωνα με τον διευθύνοντα της έρευνας, Αλέξανδρο Τζονς, εκείνη την εποχή οι μελετητές δεν μπόρεσαν να διαβάσουν το κείμενο. Η χημική επεξεργασία του χειρόγραφου, αντί να διευκολύνει την ανάγνωση χειροτέρεψε την κατάσταση του παλίμψηστου. Τα στοιχεία που παρείχε δεν ήταν αρκετά για να πούμε ότι έδιναν κάτι περισσότερο από ένα κείμενο για την αστρονομία, σημείωσε ο επιστήμονας.

...

Η ενδελεχής έρευνα ξεκίνησε το 2020 με την μέθοδο της πολυφασματικής οπτικοποίησης που επέτρεψε να γίνει ορατή η περιγραφή ενός επιστημονικού οργάνου με την ονομασία “μετεωροσκόπιο”. Η περιγραφή αυτού του οργάνου υπάρχει στα αρχαία κείμενα, μεταξύ αυτών στο βιβλίο του Πτολεμαίου “Η Γεωγραφία”, ωστόσο οι λεπτομέρειες της κατασκευής του δεν ήταν γνωστές.

Σύμφωνα με τη γνώμη των μελετητών, το κείμενο πρέπει να αποτελείται από δύο μέρη: στο πρώτο η λεπτομερής περιγραφή πώς και από τι υλικό θα πρέπει να κατασκευαστεί και στο δεύτερο οι τρόποι χρήσης του επιστημονικού οργάνου. Ο κ. Τζονς δήλωσε ότι η ποσότητα πληροφοριών που συνέλεξαν από το κείμενο οι επιστήμονες τους επιτρέπει να πάνε στο εργαστήριο υψηλής ποιότητας επεξεργασίας μετάλλων όπου θα είναι δυνατό να κατασκευαστεί εκ νέου το αρχαίο όργανο.

Το παλίμψηστο με το κείμενο του αρχαίου αστρονόμου βρέθηκε στο αββαείο Μπόμπιο στην Ιταλία και σήμερα φυλάσσεται στο Μιλάνο. Το παλίμψηστο περιείχε την “Ετυμολογία” του αρχιεπισκόπου Ισίδωρου της Σεβίλλης, γραμμένη στα λατινικά πολύ αργότερα, τον 8ο αιώνα.

Παρά τη σημαντική πρόοδο, το κείμενο του Πτολεμαίου δεν έχει πλήρως αποκρυπτογραφηθεί, σημειώνουν οι επιστήμονες.

Newsweek – RIA Novosti

Επιμέλεια: Γ. Γιαννακόπουλος


https://www.ertnews.gr/eidiseis/epistimi/oi-epistimones-apokryptografisan-merikos-to-xameno-palimpsisto-tou-ptolemaiou/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 4 Απριλίου 2023

Ύδρευση Αιτωλικού … Θυσία στο βωμό της παραπληροφόρησης μέσω Αιχμής. Λύρος – Καραπάνος σε πανικό





Διαβάσαμε σήμερα στην ηλεκτρονικής σελίδας της χουντοφυλλάδας του Μεσολογγίου ΑΙΧΜΗ, ότι ο πρώην δήμαρχος Καραπάνος ή Κλασομπανιέρας, στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, επικαλέστηκε έγγραφο που αποδεικνύει ότι το νερό του Αιτωλικού είναι βρώμικο άρα και ακατάλληλο προς πόση.

Το δε αυτό έγγραφο πηγάζει όπως  λέει,  από πιστοποιημένο εργαστήριο ανάλυσης νερού, αλλά δεν είναι προς δημοσίευση για κάποιους ιδιαίτερα μυστηριώδεις λόγους.

Τη συνέχεια του αφηγήματος, αναλαμβάνει ο Γκέμπελς της χουντοφυλλάδας του Μεσολογγίου ο γνωστός  Σωκρατάκος, ο οποίος θέτει το μεγαλοπρεπές ερώτημα: Από πού και πως είναι δυνατόν να έχει περιέλθει στη κατοχή του Καραπάνου ένα τέτοιο εμπιστευτικό έγγραφο; Προσπαθώντας προφανώς να μετατοπίσει την οπτική του θέματος.

...

Προχωράει μάλιστα και σε ακόμη πιο βαρυσήμαντο  συμπέρασμα : Άρα η υπόθεση ύδρευσης Αιτωλικού είναι ανοικτή... με ότι και αν αυτό συνεπάγεται.

Πέρα λοιπόν,  από όλα αυτά που θέλει να μας φιξάρει η χουντοφυλλάδα, ο Σωκρατάκος της ΑΙΧΜΗΣ,   προσπαθεί πρωτίστως με κάθε τρόπο να διαβεβαιώσει ότι η κοινή διαπίστωση όλων των δημοτών, που βλέπουν Λύρο και Καραπάνο να είναι μαζί σε κάθε λαμογιά, κομπίνα, εταιρεία με κοινό ΑΦΜ και οργάνωση … είναι ψέμα, διότι πολύ απλά, ο ένας καταγγέλλει τον άλλο.

Παράλληλα ανοίγει το πουγκί της υποσχεσιολογίας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μιας και τα πράγματα είναι έτσι, θα σβήσουμε χρέη, θα δώσουμε περίοδο χάριτος και θα ξαναπιούμε νερό από το λάστιχο στη πλατεία του Αιτωλικού, όταν θα κερδίσουμε τις δημοτικές εκλογές. 

Μη ξεχνάμε ο Σωκρατάκος θεωρεί τον εαυτό του μέρος της δημοτικής αρχής ακόμη και σήμερα . Διόλου τυχαία ο Λύρος τον είχε αντ' αυτού δήμαρχο και ο Καραπάνος μισθωμένο προπαγανδιστή. 

Λίγο αδύνατον έως παράδοξο βέβαια να συμβούν τα παραπάνω, από ανθρώπους όπως ο Λύρος με τον Καραπάνο, οι οποίοι έκαναν το παν για να μας χρεώσουν πανάκριβα το ακατάλληλο νερό της ύδρευσης και να πάνε ΄΄δήθεν΄΄ τα χρέη μας στην εφορία, με γνώμονα  την χαλβαδιάρικη  μετάφραση Αθανασίου της γνωστής κυβερνητικής ΚΥΑ .

Εμείς όμως ρωτάμε… από πότε ΔΗΜΌΣΙΑ έγγραφα που αφορούν Δημόσια Υγεία και μάλιστα από πιστοποιημένα εργαστήρια είναι εμπιστευτικά και μη δημοσιεύσιμα;

Εάν ήταν για θέματα Εθνικού συμφέροντος το κατανοούμε, εδώ όμως έχουμε ανάλυση νερού που καταναλώνουν κάποιες χιλιάδες κατοίκων και ο δήμος με τη ΔΕΥΑΜ είναι υποχρεωμένοι από την νομοθεσία να δημοσιοποιούν ότι έχει σχέση με αυτά τα θέματα.

Άρα έγγραφο δεν υπάρχει .

Γιατί όμως η ΑΙΧΜΗ μαζί με τα αφεντικά  και χρηματοδότες της, δεν λένε λέξη για την αλήθεια, για την πραγματική  κατάσταση στη ΔΕΥΑΜ; 

Γιατί  δεν αναφέρουν λέξη για την κατάσχεση του ταμείου της ΔΕΥΑΜ από το Σύλλογο των ψαράδων του Αιτωλικού;

Γιατί δεν αναφέρει ότι οι εργαζόμενοι έχουν να πληρωθούν κανονικά από το Νοέμβριο μήνα ;

Γιατί δεν αναφέρει ότι οι κάτοικοι του Αιτωλικού, όσοι από αυτούς κατέθεσαν αγωγή κατά της ΔΕΥΑΜ μαζί με το Σύλλογο των ψαράδων, θα λάβουν αποζημίωση άνω των 5.000 ευρώ;

Το ξέρουμε όλοι μας,  ότι το νερό είναι ακατάλληλο, μιας και φίλτρα δεν υπάρχουν και δεν υπάρχουν  επειδή τα 2 εκατομμύρια που δώρισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στο Καραπάνο μέσω των βολευτών  Τριανταφύλλου - Κουρουμπλή, έγιναν ακριβά αμάξια … ακίνητα και χρηματοδότησαν την προσπάθεια επανεκλογής αμφοτέρων.

Η προσπάθεια του θιάσου Λύρου – Καραπάνου να καταλαγιάσουν τον θυμό των δημοτών για την εγκληματική τους ανυπαρξία ως δήμαρχοι, όλα αυτά τα χρόνια, πέφτει στο κενό και τους κάνει εύκολη βορά στα σχέδια του ακόρεστου Σωκρατάκου της ΑΙΧΜΗΣ, ο οποίος θέλει πάση θυσία να κρύψει την επένδυση ακινήτων στη Βόνιτσα –Λευκάδα και να διαγράψει από τον έλεγχο τις επιδοτήσεις που έφαγε για δήθεν ίδρυση και λειτουργία κέντρου δημοσιογραφίας στο Μεσολόγγι. 

Όσο για εσάς αγαπητοί και γελοίοι θεατρίνοι του δημαρχιακού θώκου, σας προτείνουμε να παρακολουθήσετε με πολύ ενδιαφέρον και ανάλογη αγωνία την διαδικασία έκδοσης  της   απόφαση του Αρείου Πάγου  για την κάθοδο του Κασιδιάρη στις εκλογές και σας το προτείνουμε γιατί (όπως και εσείς),  δικάζεται  για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση .

Ο νόμος μάλιστα που τα λέει όλα αυτά είναι σαφέστατος : Απαγορεύεται σε κόμματα και συνδυασμούς να συμμετάσχουν σε εκλογές, εάν διαθέτουν ηγετικά στελέχη που έχουν καταδικαστεί για ορισμένα αδικήματα ανάμεσα στο οποίο και εκείνο της εγκληματικής οργάνωσης Ανεξάρτητα εάν η Καταδίκη τους Δεν έχει καταστεί Αμετάκλητη.   

Τσάμπα περιμένετε την παρέμβαση  Άδωνη και το θαύμα εξ ουρανού.

Κακά μαντάτα θα ακουστούν σε λίγο για πολλούς του επιτελείου ... οπότε παραιτηθείτε τώρα, μη ξευτελίζεται  μια κοινωνία που εγκληματήσατε  πάνω της.

Παραιτηθείτε Τώρα


Ο ΔΡΑΚΟΣ 

 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 2 Απριλίου 2023

Χρυσός λόγος: Η θεία αναλογία που γνώριζαν οι αρχαίοι Έλληνες








Κάθε οπαδός του Νταν Μπράουν έχει ακούσει γι’ αυτόν τον μυστηριώδη αριθμό που εμφανίζεται παντού- στο ανθρώπινο σώμα, στην αρχιτεκτονική της αρχαιότητας, τη φύση- και κανείς δεν είναι σε θέση να εξηγήσει τη γοητεία που ασκεί. Η αλήθεια είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις που υποτίθεται ότι εμφανίζεται στην πραγματικότητα δεν εμφανίζεται, ενώ πολλοί σχετικοί ισχυρισμοί είναι λανθασμένοι. Ο χρυσός λόγος είναι επίσης γνωστός ως «χρυσή τομή» ή «θεία αναλογία» και αποτελεί ένα μέσο συσχετισμού δύο ποσών.

...

Τον 19ο αιώνα σε αυτό τον λόγο δόθηκε το όνομα από τον μεγάλο αρχαίο γλύπτη Φειδία (490 π.Χ.), ο οποίος υποτίθεται πως τον χρησιμοποίησε στις αναλογίες των ανθρώπινων μορφών που δημιούργησε.

Η αιτία είναι πως ένας τόσο απλός τύπος δημιουργεί έναν τόσο περίπλοκο και μη αρμονικό αριθμό είναι ότι το φ, όπως και το π, δεν μπορεί να γραφτεί με τη μορφή απλού κλάσματος, γι’ αυτό αποκαλείται άρρητος αριθμός. Οι άρρητοι αριθμοί μπορούν να γραφτούν αποκλειστικά ως μια άπειρη διαδικασία δεκαδικών ψηφίων που δεν επαναλαμβάνονται ποτέ.

keimeno feidias5

Χρυσή σπείρα

«Χρυσή σπείρα» ονομάζεται η σπείρα που απομακρύνεται από το κεντρικό σημείο με έναν παράγοντα του φ ανά τέταρτο της σπείρας. Ένα παράδειγμα που αναφέρεται συχνά είναι το όμορφο όστρακο του Nautilus pompilius (ναυτίλου), μέλους της οικογένειας των οχτάποδων. Στην πραγματικότητα όμως, πρόκειται για «λογαριθμική» σπείρα και όχι για χρυσή.

Το 1999 ο Αμερικανός μαθηματικός Κλέμεντ Φάλμπο μέτρησε αρκετές εκατοντάδες όστρακα και έδειξε μάλλον ξεκάθαρα ότι η μέση αναλογία ήταν 1 προς 1,33 πολύ μακριά από το 1,618.

keimeno feidias6

Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν τον χρυσό λόγο και ο Παρθενώνας είναι το συνηθισμένο παράδειγμα που αναφέρεται ως προς τη χρήση του στην αρχιτεκτονική. Όμως, όσα διαγράμματα δείχνουν τις πλαϊνές ή μετωπικές όψεις να εμφανίζουν ένα χρυσό ορθογώνιο είτε περιλαμβάνουν ένα κομμάτι αέρα στην κορυφή είτε αφήνουν εκτός κάποια σκαλοπάτια στη βάση.

keimeno feidias7

Ο χρυσός λόγος και ο Ντα Βίντσι

Ο χρυσός λόγος είχε ξεχαστεί για εκατοντάδες χρόνια μετά την πτώση της αρχαίας Ρώμης, ώσπου ο Λούκα Πακιόλι, ένας φραγκισκανός μοναχός και δάσκαλος του Λεονάρντο ντα Βίντσι τον ανέφερε στο De Divina Proportione.

Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι εικονογράφησε το βιβλίο αλλά, παρά τα όσα αναφέρονται στον κώδικα Ντα Βίντσι, δεν χρησιμοποίησε τον χρυσό λόγο για να συνθέσει τη «Μόνα Λίζα» ούτε το διάσημο σχέδιο με τον άντρα σε έναν κύκλο και τα άκρα σε έκταση.

Ο τελευταίος ονομάζεται Βιτρούβιος Άνθρωπος από τον Ρωμαίο αρχιτέκτονα Βιτρούβιο, ο οποίος έζησε τον 1ο αιώνα π.Χ. και κατά καιρούς αναφέρεται ως ο «πρώτος μηχανικός στον κόσμο». Βάσισε τα κτίρια του στις αναλογίες ιδανικού ανθρώπινου σώματος, όπου το ύψος ισούται με το άνοιγμα των χεριών και είναι οκτώ φορές μεγαλύτερο από το μέγεθος της κεφαλής.
Δεν χρησιμοποίησε καθόλου το φ, άσχετα αν ο Φειδίας το είχε χρησιμοποιήσει κάποτε για παρόμοιο τρόπο.

Πηγή: Το βιβλίο ολικής άγνοιας, Τζον Λόϋντ & Τζον Μίτσινσον, εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ…
[mixanitouxronou.gr]

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Νέες αποκαλύψεις για την Γη: Ωκεανοί νερού κοντά στον πυρήνα της!



Το νερό της Γης «προήλθε από μέσα»;







Βαθιά κάτω από την επιφάνεια της Γης, υπάρχει μια τεράστια δεξαμενή νερού και εκτιμάται ότι περιέχει τριπλάσια ποσότητα νερού σε σύγκριση με όλους τους ωκεανούς που γνωρίζουμε, κάτι που φέρνει σειρά επιστημόνων να πανηγυρίσουν καθώς ήταν κάτι που έψαχναν δεκαετίες ενώ αλλά ζει πολλά δεδομένα.

...

Το 2014, μια επιστημονική ομάδα από τις ΗΠΑ χρησιμοποίησε 2.000 σεισμόμετρα για να μελετήσει τα σεισμικά κύματα από περισσότερους από 500 σεισμούς, όπως αναφέρει το «IFL Science».

Εξετάζοντας την ταχύτητα των κυμάτων σε διαφορετικά βάθη, η επιστημονική ομάδα μπόρεσε να προσδιορίσει το είδος των πετρωμάτων από τα οποία πέρασαν τα κύματα πριν φτάσουν στους αισθητήρες.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι περίπου 700 χιλιόμετρα κάτω από τα πόδια μας, στη λεγόμενη «μεταβατική ζώνη» μεταξύ του κατώτερου μανδύα και του ανώτερου μανδύα, υπήρχε ένα πέτρωμα που ονομάζεται ρινγκουντίτης.

Τι είναι ο ρινγκουντίτης

Επισημαίνεται ότι ο ρινγκουντίτης σχηματίζεται μόνο κάτω από την έντονη πίεση που παρατηρείται προς το κέντρο του πλανήτη μας. Μόνο ένα δείγμα από το εσωτερικό της Γης – έχει βρεθεί επίσης σε μετεωρίτες – έχει ανακαλυφθεί, παγιδευμένο μέσα σε ένα μικροσκοπικό διαμάντι. Ακόμα, ο ρινγκουντίτης περιέχει νερό, όχι ως υγρό, αλλά παγιδευμένο μέσα στη μοριακή δομή των ορυκτών.

Ο γεωφυσικός, Στιβ Γιάκομπσεν, σε σχετική ανακοίνωση του Πανεπιστημίου Northwestern, έχει αναφέρει το εξής: «Ο ρινγκουντίτης είναι σαν σφουγγάρι, που απορροφά το νερό. Υπάρχει κάτι πολύ ιδιαίτερο στην κρυσταλλική δομή του ρινγκουντίτη, που του επιτρέπει να προσελκύει το υδρογόνο και να παγιδεύει το νερό. Αυτό το ορυκτό μπορεί να περιέχει πολύ νερό στις συνθήκες του βαθέος μανδύα».

Η έρευνα για την παρουσία νερού κοντά στο κέντρο της Γης

Προηγούμενα πειράματα έδειξαν ότι ο ρινγκουντίτης μπορεί να περιέχει έως και 1,5% νερο και τα σεισμικά κύματα που ανιχνεύθηκαν, ήταν συμβατά με το εν λόγω πέτρωμα, το οποίο περιέχει νερό.

Η επιστημονική ομάδα υπολόγισε ότι αν μόνο το 1% του πετρώματος στη λεγόμενη «μεταβατική ζώνη« είναι νερό, αυτό σημαίνει ότι περιέχει τρεις φορές περισσότερο νερό από όλους τους ωκεανούς στην επιφάνεια της Γης. Αυτό, μάλιστα, ταίριαζε με τα αποτελέσματά τους, τα οποία δημοσιεύθηκαν, τον Ιούνιο του 2014, στο «Science».

«Αν υπάρχει σημαντική ποσότητα H2O στη μεταβατική ζώνη, τότε θα πρέπει να συμβαίνει κάποια τήξη σε περιοχές, όπου υπάρχει ροή στον κατώτερο μανδύα και αυτό συνάδει με όσα βρήκαμε» είχε δηλώσει ο σεισμολόγος, Μπράντον Σμαντ.

Πάντως, ο Στιβ Γιάκομπσεν πιστεύει ότι η μελέτη συμβάλλει στην απόδειξη ότι το νερό της Γης «προήλθε από μέσα», όπως έχει υποστηρίξει στο «New Scientist».

Μάλιστα, ο ίδιος έχει τονίσει το εξής: «Νομίζω ότι επιτέλους βλέπουμε αποδείξεις για έναν κύκλο νερού σε ολόκληρη τη Γη, ο οποίος μπορεί να βοηθήσει στην εξήγηση της τεράστιας ποσότητας υγρού νερού στην επιφάνεια του κατοικήσιμου πλανήτη μας. Οι επιστήμονες αναζητούν αυτό το “χαμένο νερό” εδώ και δεκαετίες».


https://www.pronews.gr/perivallon/nees-apokalypseis-gia-tin-gi-okeanoi-nerou-konta-ston-pyrina-tis/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τα τρία άλυτα μυστήρια των Μυκηνών Οι Μυκήνες αποτελούν από μόνες τους μυστήριο







Έδωσαν το όνομά τους στον πρώτο μεγάλο ελληνικό πολιτισμό που αναπτύχθηκε στην ηπειρωτική Ελλάδα κατά την ύστερη Εποχή του Χαλκού (1600-1100 π.Χ.).

Ο μυκηναϊκός πολιτισμός επινοήθηκε ως όρος από τους αρχαιολόγους, που τον εμπνεύστηκαν από το σημαντικότερο κέντρο της εποχής, τις πολύχρυσες Μυκήνες, όπως τις παραδίδει ο Ομηρος, μιλώντας για την ηγεμονική δύναμη ανάμεσα σε όλους τους Έλληνες.

...

Μόνο που, αν και εφόσον ο Τρωικός Πόλεμος έγινε όντως, και αν και εφόσον έγινε περί το 1150 π.Χ. όπως υπολογίζουν οι επιστήμονες, όχι μόνο οι Μυκήνες αλλά και όλα τα μυκηναϊκά βασίλεια είχαν ήδη παρακμάσει και καταστραφεί.

Δεν είναι το μόνο μυστήριο που καλείται να λύσει η αρχαιολογία με επιστημονικό τρόπο. Οι Μυκήνες αποτελούν από μόνες τους μυστήριο.

Κανείς δεν ξέρει από πού ήρθαν στην Αργολίδα οι πρώτοι κάτοικοι, οι οποίοι, πάντως, ανήκαν σε ελληνικά φύλα.

Ξέρουμε όμως μέχρι πού έφτασαν: μέχρι την κεντρική και βόρεια Ευρώπη (παραδουνάβιες περιοχές, Βαλτική, Καρπάθια) και μέχρι τη Σαρδηνία και την Κάτω Ιταλία, αλλά και την Αίγυπτο, τη μικρασιατική ακτή, τη Μεσοποταμία σε αναζήτηση πρώτων υλών και αγορών.

Μάλιστα, αυτοί οι δεινοί έμποροι είχαν συναλλαγές μέχρι τη νότια Αγγλία, όπως διαπιστώνεται και πάλι από τα ευρήματα. Κάποιος υπήρξε ο μετακομιστής εμπορευμάτων τους, μας λέει η έφορος αρχαιοτήτων Αργολίδας, Αλκηστις Παπαδημητρίου.

Αφορμή για τη συζήτηση μαζί της υπήρξε η έκδοση του τόμου «Μυκήνες» από το Κοινωφελές Ιδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση στη σειρά «Ο κύκλος των μουσείων». Ενα έργο γραμμένο με επιστημοσύνη και αγάπη, το οποίο έρχεται να προστεθεί σε άλλους 16 τόμους που υπάρχουν με μορφή δωρεάν e-book στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος. Ταυτοχρόνως, ο φροντισμένος τόμος, με εξαιρετικές φωτογραφίες του Σωκράτη Μαυρομμάτη, και τη βοήθεια των εκδόσεων «Ολκός», προσφέρεται σε περιορισμένα αντίτυπα σε φορείς, σχολεία, πανεπιστήμια και επιστήμονες.

Οι Μυκήνες πριν γίνουν πολύχρυσες ήταν ένας μικρός νεολιθικός οικισμός, (7η έως 4η χιλιετία) από τον οποίο βρέθηκαν λίγα κεραμεικά. Πρώτα αρχιτεκτονικά ίχνη κατοίκησης έχουμε από το 2200 έως το 1900 π.Χ. Από το 1650 έως το 1600 δημιουργήθηκαν οι ταφικοί κύκλοι Β’ και Α’ (όπως ονομάστηκαν από τους πρώτους ανασκαφείς). Ο οικισμός, με στρατηγική θέση ώστε να ελέγχει τα περάσματα, τη γεωργία και την κτηνοτροφία στην Αργολίδα, αναπτύσσεται σιγά σιγά.

Το νεκροταφείο της μεσοελλαδικής περιόδου (1900 – 1600 π.Χ.) δείχνει βαθμιαία αύξηση πληθυσμού και δημιουργία ηγεμονικής δύναμης. «Τέλη του 17ου αιώνα π.Χ., η δύναμη αυτή θα αναλάβει την εξουσία και τον έλεγχο όλης της περιοχής, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα το Αργος, το σημαντικότερο κέντρο της Αργολίδας κατά τη μεσοελλαδική εποχή» σύμφωνα με τη δρα Παπαδημητρίου. Οι Μυκήνες μετατρέπονται σιγά σιγά σε τεράστιο κέντρο στον ελλαδικό χώρο.

Αεροφωτογραφία της ακρόπολης των Μυκηνών. Αποψη από νοτιοδυτικά

«Ποιοι ήταν όμως αυτοί οι ρωμαλέοι ηγεμόνες;» αναρωτιέται στο βιβλίο. «Και πώς απέκτησαν τον υπέρογκο πλούτο που τους επέτρεψε να αποσύρουν από την κυκλοφορία και να πάρουν μαζί τους στο ταξίδι για τον άλλο κόσμο, ανάμεσα σε άλλα τιμαλφή, πάνω από 14 κιλά χρυσού με τη μορφή εκπληκτικών έργων τέχνης, πολλά από τα οποία κατασκευάστηκαν πιθανώς από Μινωίτες τεχνίτες σύμφωνα με βασιλικές παραγγελίες, για να εκφράσουν την ιδεολογία της ανερχόμενης νέας τάξης;

Η φυσιογνωμία τους, που διαφαίνεται μέσα από τα αρχαιολογικά ευρήματα, έχει πολεμικά χαρακτηριστικά, όπως μαρτυρεί ο λαμπρός οπλισμός που βρέθηκε στους τάφους τους.

Γνωρίζουμε όμως πως ήταν ριψοκίνδυνοι ταξιδιώτες, που αναζήτησαν ευγενή και πολύτιμα μέταλλα στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Επίσης, για να προωθήσουν τα πλούσια αγαθά που προέρχονταν από τη γεωργία και την κτηνοτροφία, όπως το κρασί, το λάδι και ενδεχομένως τα υφαντά, συνδέθηκαν στενά με τους Μινωίτες.

Αυτοί πάλι γνώριζαν καλά τους θαλασσινούς δρόμους προς την Αίγυπτο και είναι πιθανό να τους οδήγησαν προς το ακμαίο Μέσο Βασίλειο. Ισως εκεί λοιπόν να πλούτισαν οι πρώιμοι Μυκηναίοι, θέτοντας τις πολεμικές τους αρετές στην υπηρεσία της ξενόφερτης στην Αίγυπτο δυναστείας των Υκσώς που κατέλαβε την εξουσία στα μέσα του 17ου αιώνα π.Χ. Και επειδή τίποτε στην ανθρώπινη Ιστορία δεν είναι τυχαίο ή ξαφνικό, θα πρέπει να δεχτούμε πως οι Μυκηναίοι απέκτησαν σιωπηλά αλλά συστηματικά στη διάρκεια των τριών αιώνων της Μέσης Χαλκοκρατίας τη δύναμη που αντανακλούν τα κτερίσματα των βασιλικών ταφικών περιβόλων. Εξασφάλισαν έτσι για τα γένη τους την πρωτεύουσα θέση, όχι μόνο στην Αργολίδα αλλά και σε ολόκληρη την Πελοπόννησο και έδωσαν το όνομά τους σε ολόκληρο τον σπουδαίο πολιτισμό της Υστερης Εποχής του Χαλκού».

Εγχρωμη αναπαράσταση του μεγάρου της ακρόπολης των Μυκηνών από τον Ε. Ολύμπιο. Γ. Ε. Μυλωνάς, «Πολύχρυσοι Μυκήναι»

Εγχρωμη αναπαράσταση του μεγάρου της ακρόπολης των Μυκηνών από τον Ε. Ολύμπιο. Γ. Ε. Μυλωνάς, «Πολύχρυσοι Μυκήναι».

Εχοντας εκτιμήσει τη σημασία της Κρήτης, με την ύφεση που παρουσιάζεται στο νησί, εγκαθιστούν μυκηναϊκή δυναστεία στην Κνωσό, ελέγχοντας στην ουσία ολόκληρη τη μεγαλόνησο, όπως και την ηπειρωτική χώρα. Στους Ανακτορικούς χρόνους (14ος – 13ος αι. π.Χ.) κατασκευάζονται στις Μυκήνες τα κυκλώπεια τείχη «με τη βοήθεια των γνώσεων των βασιλικών εταίρων από την αυτοκρατορία των Χετταίων» και ιδρύεται το μεγαλοπρεπές ανάκτορο με όλα του τα παραρτήματα.

Ο μύθος που παρουσιάζει ο Στράβων για τους προϊστορικούς Κύκλωπες τους θέλει να έρχονται από τη Λυκία, όπου και το βασίλειο των Χετταίων.

Μέσα στα τείχη ανεγείρεται ανάκτορο, με χώρους άσκησης εξουσίας, κατοίκησης, εργαστήρια, αποθήκες, και επίσης ένα θρησκευτικό κέντρο. «Η άρχουσα τάξη» αναφέρει η κ. Παπαδημητρίου, «εξακολουθεί να ενταφιάζεται με πλούσια κτερίσματα σε θαλαμωτούς ή εντυπωσιακούς μνημειώδεις θολωτούς τάφους».

Οι Μυκηναίοι έμποροι «κατακλύζουν με τα προϊόντα τους τις αγορές της Μεσογείου, ενώ οι ηγεμόνες εξακολουθούν να επιδεικνύονται μέσω αντικειμένων, ακραιφνούς μυκηναϊκού ύφους πλέον, από πολύτιμα ή εξωτικά υλικά, τα οποία αναδεικνύουν οι εξειδικευμένοι τεχνίτες των ανακτορικών εργαστηρίων». Η πλούσια παραγωγή απαιτεί οργάνωση, γραφειοκρατία και διαχειριστικό έλεγχο. Λογιστικά στοιχεία καταγράφονται σε πήλινες πινακίδες της πρώιμης ελληνικής Γραμμικής Β΄γραφής.

Χρυσή νεκρική προσωπίδα, γνωστή ως η μάσκα του Αγαμέμνονα

Γυναικεία κεφαλή από ασβεστοκονίαμα. Περιοχή θρησκευτικού κέντρου, 13ος αι. π.Χ.

Η ακμή αυτών των δύο αιώνων, η εξέχουσα θέση που κατείχαν οι ηγεμόνες των Μυκηνών στο σύνολο του μυκηναϊκού κόσμου, «θα προσωποποιηθεί στην ιστορική μνήμη με τον αρχιστράτηγο των Ελλήνων στον Τρωικό πόλεμο, τον μυθικό βασιλιά Αγαμέμνονα» υπογραμμίζει η συγγραφέας. «Ο μύθος, που κρύβει πάντοτε μια ιστορική αλήθεια, θα επιλέξει αυτόν τον ατρόμητο άνακτα για αρχηγό».

Γυναικεία κεφαλή από ασβεστοκονίαμα. Περιοχή θρησκευτικού κέντρου, 13ος αι. π.Χ

Γύρω στα τέλη του 13ου αιώνα και στις αρχές του επόμενου ξέσπασαν μεμονωμένες και όχι κατ” ανάγκη ταυτόχρονες πυρκαγιές, που ακολουθήθηκαν από επισκευές του ανακτόρου και των κτιρίων διοίκησης. Kατά τη διάρκεια του 12ου αι. π.X. οι περισσότερες εγκαταστάσεις, ανακτορικές και μη, εξακολούθησαν να λειτουργούν.

Oι αναταραχές όμως του 1200 π.X. στη Mικρά Aσία και στην Aνατολική Mεσόγειο και η καταστροφή των εμπορίων τους από επιδρομείς απέκοψαν τις επαφές των Mυκηναίων ανάκτων με τα κυριότερα κέντρα συναλλαγών τους. O 12ος και ο 11ος αι. π.X. είναι για τις Mυκήνες περίοδος οικονομικής συρρίκνωσης και πολιτικής παρακμής, χωρίς όμως γενικές ή, έστω, εκτεταμένες καταστροφές. H ακρόπολη δεν είχε βίαιο τέλος.

Χρυσά δισκάρια με έκτυπη διακόσμηση

Στους αιώνες που θα ακολουθήσουν, οι Μυκήνες έχουν φθίνουσα πορεία και θα καταλήξουν, τον 7ο αιώνα π.Χ., προσάρτημα του Αργους. Οι Αργείοι τις καταλαμβάνουν το 468 π.Χ., καταστρέφουν καίρια τμήματα της οχύρωσης και εξανδραποδίζουν τους κατοίκους. Μέχρι τον 2ο αιώνα μ.Χ., οπότε τις επισκέπτεται ο Παυσανίας, είναι ορατά μονάχα μέρη της οχύρωσης και η Πύλη των Λεόντων.

Αυτό το μεγαλειώδες έμβλημα βασιλικής δύναμης και επιβολής θα είναι το αδιαμφισβήτητο τοπόσημο της ένδοξης πόλης που δεν υπήρχε πια, μέχρι τον 19ο αιώνα, οπότε ο Ερρίκος Σλήμαν θα ξεκινήσει τις ανασκαφές. Ακέφαλοι οι λέοντες και η πόλη λεηλατημένη από χέρια ντόπιων, κατακτητών, αλλά και περιηγητών, θα επιβεβαιώνουν το λατινικό απόφθεγμα: sic transit gloria mundi. Ετσι παρέρχεται η δόξα του κόσμου.

https://www.pronews.gr/istoria/ta-tria-alyta-mystiria-ton-mykinon/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...