Η επιχείρηση «Νέμεσις» - Όταν οι Αρμένιοι εκδικήθηκαν…

Οι επιζήσαντες της Γενοκτονίας δεν περιμέναν τη διεθνή κοινότητα να τιμωρήσει

Λίγα χρόνια μετά το 1915 δεν παρέμεινε ούτε ένας επικεφαλής της οργάνωσης της Γενοκτονίας των Αρμενίων

Οι Αρμένιοι δεν έμειναν με τα χέρια δεμένα, σ' ό,τι αφορά τη Γενοκτονία. Δεν υπάρχουν περίμεναν τη διεθνή κοινότητα για να τιμωρήσει τους σχεδιαστές της. 

Τους τιμώρησαν με τα ίδια τους τα χέρια, σε μια επιχείρηση που θυμίζει τον τρόπο που έδρασαν οι Ισραηλινοί μετά από τα γεγονότα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου. Γεγονότα που είδαμε στην ταινία ΜΟΝΑΧΟ. 

...

Η ομάδα των Αρμένιων τιμωρών δεν ξεπερνούσε τα δέκα άτομα και έδρασε στα πλαίσια μιας μακράς προετοιμασίας.
Πρώτη εκτέλεση στο Βερολίνο

Η πρώτη εκτέλεση Τούρκου αξιωματούχου στο Βερολίνο και εντάσσεται στα πλαίσια μιας επιχείρησης που πήρε το όνομα της θεάς της εκδίκησης, Νέμεσις, από την ελληνική μυθολογία.

 Συγκεκριμένα, γύρω στις 11 το πρωί της Τρίτης, 15 Μαρτίου 1921, στη συνοικία Σαρλότεμπουργκ, ο Σογομών Τεχλιριάν, μετά από συστηματική παρακολούθηση δέκα ημερών, κρίνει την κατάλληλη στιγμή να εκτελεστεί το σχέδιο του. 

Στην οδό Χάρντεμπεργκ κάνει ανύποπτο τον συνηθισμένο περίπατο, ντυμένος ευρωπαϊκά και ακολουθούμενος σε απόσταση μερικών μέτρων, σύμφωνα με τα μουσουλμανικά έθιμα, από τη σύζυγό του, ο οργανωτής του μεγάλου πολέμου, πρώην Υπουργός Εσωτερικών και μέλος της τριανδρίας των Νεοτούρκων, που κυβέρνησε την κατοχή του.

Ο Τεχλιριάν ξεκινάει από το απέναντι πεζοδρόμιο, διασταυρώνεται με τον Τούρκο, τον προσπερνά και επιβραδύνει το βήμα του. Κατόπιν γυρίζει πίσω. Ο Ταλάτ φαίνεται σαν κάτι να διαισθάνεται, θέλει να λοξοδρομήσει και ν' αποφύγει τον άγνωστο διαβάτη. Αλλά δεν προλαβαίνει. 

Ο Τεχλιριάν βγάζει το περίστροφο από την τσέπη του και με μια αστραπιαία κίνηση τον πυροβολεί στο ύψος του κεφαλιού. Μια σφαίρα είναι αρκετή. Ο γιγαντόσωμος Ταλάτ βρίσκεται ξαπλωμένος καταγής. Ο Τεχλιριάν τρέχει να εξαφανιστεί, αλλά κάποιος που έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση καταφέρνει να τον συλλάβει.

Η δίκη

Στη δίκη που συγκεντρώνει το παγκόσμιο ενδιαφέρον, ο Τεχλιριάν θα υποστηρίξει ότι ενήργησε μόνος του χωρίς προμελέτη, οδηγούμενος από μια ακαταλόγιστη επιθυμία εκδίκασης των συγγενών του στη θέα του υπ' αριθμόν 1 δημοτικού των Αρμενίων, που αναγνώρισε τυχαία σ' έναν δρόμο του Βερολίνου. 

Είναι μια μεμονωμένη πράξη, που διέπραξε ένας επιζήσας της Γενοκτονίας, ο οποίος έγινε επιληπτικός και ανίκανος ν' αντέξει την ιδέα ότι ένας εγκληματίας όπως ο Ταλάτ μπορεί να ζει ατιμώρητος μετά από τέτοιες φρικαλεότητες, υποστηρίζουν οι δικηγόροι του. 

Πρέπει να δικαιολογήσει την πράξη του ως ένα απερίσκεπτο χτύπημα, επακόλουθο των βασάνων του, για να μπορέσει να υποστηρίξει την αθωότητά του και η δίκη του να γίνει αυτή του θυμάτων του, αυτού που υπήρξε ο δήμιος των συγγενών του.

 Επικαλείται τις ταλαιπωρίες από την εκτόπισή του, τις τρεις πληγές του, τις κρίσεις επιληψίας κάθε φορά που θυμόταν τη μητέρα του, τον αδελφό του, τις σφαγμένες μπροστά στα μάτια του αδελφές του.

Πρέπει να διαβεβαιώσει ότι δεν γνώριζε την παρουσία του Ταλάτ στο Βερολίνο όταν ήλθε να συνεχίσει τις σπουδές του στη Γερμανία: μια μέρα, τον είχε συναντήσει τυχαία στο δρόμο, τον είχε ακολουθήσει από απλή περιέργεια, χωρίς κακό σκοπό. 

Όμως, δύο εβδομάδες πριν από την εκτέλεση, μετακομίζοντας απέναντι από το σπίτι του, είχε ξαναδεί στον ύπνο του τους σωρούς των πτωμάτων, ανάμεσα στα οποία είχε αναγνωρίσει τα κορμιά των βασανισμένων γονιών του. 

Τρεις μήνες μετά την εκτέλεση, οι ένορκοι του κακουργιοδικείου του Βερολίνου αθωώνουν τον κατηγορούμενο για το έγκλημα εκ προμελέτης. Η αθώωσή του γίνεται δεκτή με ενθουσιώδη χειροκροτήματα από ένα πλήθος συμπατριωτών και συμπαθούντων που είχαν κατακλύσει το δικαστήριο και θεωρείται ως η τρανή απόδειξη για τα συναισθήματα της πολιτισμένης ανθρωπότητας απέναντι στους τερατώδες έγκλημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων.

Νεκρός στην είσοδο του ξενοδοχείου

Την ίδια τακτική θα ακολουθήσει κι ένας άλλος Αρμένιος τιμωρός, ο Μισάκ Τορλακιάν, που θα σκοτώσει στην Κωνσταντινούπολη τον Υπουργό Εσωτερικών του Αζερμπαϊτζάν, Μπεχούντ Χαν Τζιβανσίρ, υπεύθυνος της σφαγής 20.000 Αρμενίων στην είσοδο του 20.000 Αρμενίων στην είσοδο του. 18 Ιουλίου 1921, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, ο Αζέρος αξιωματούχος επιστρέφει στο ξενοδοχείο Πέρα Παλάς, συνοδευόμενος από τον αδελφό του και άλλα τέσσερα άτομα μετά από μια οινοποσία σ' ένα γειτονικό δημόσιο πάρκο.

 Ένας μικρόσωμος άνδρας εμφανίζεται ξαφνικά στην είσοδο του ξενοδοχείου πυροβολώντας μια φορά στην πλευρά του Τζιβανσίρ, που τον περνούσε ένα κεφάλι. 

Ο Υπουργός γυρίζει λίγο το σώμα του και καταφέρνει να πιάσει το μπράτσο του θύτη του. Αυτός, όμως, προλαβαίνει και του φυτεύει δυο σφαίρες στο στήθος. Κι ενώ ο τραυματίας σωριάζεται καταγής, οι συνοδοί του πανικόβλητου βάζουν στα πόδια και κρύβονται πίσω από τα αυτοκίνητα.

Οι δυο Τούρκοι αστυνομικοί της φρουράς, που βρίσκονται μπροστά στο ξενοδοχείο, εξαφανίζονται. Ο Τορλακιάν στρίβει στη γωνία του δρόμου, αλλά ξαναεμφανίζεται ακούγοντας τις εκκλήσεις του θύματος για βοήθεια. 

Οι τριάντα περίπου αποβολωμένοι μάρτυρες δεν τολμούν να επέμβουν, βλέπουν εντόνους τον εκτελεστή να πλησιάζει και να δίνει τη χαριστική βολή στον τραυματισμένο που θα υποκύψει λίγο αργότερα κατά τη μεταφορά του στο ξενοδοχείο.

Ο Τορλακιάν πυροβολεί μια φορά στον αέρα για ν' απομακρύνει τους αστυνομικούς που έχουν σπεύσει εν τω μεταξύ για να τον αφοπλίσουν και να προσπαθούν να τον συλλάβουν.

 Στη συνέχεια, όταν καταφθάνουν οι Γάλλοι στρατιωτικοί που ανήκαν στις δυνάμεις κατοχής, ο Τορλακιάν βάζει το δρόμο του στη σκεπή ενός αυτοκινήτου και παραδίδεται. 

Οι στρατιώτες τον συνοδεύουν μέχρι το αστυνομικό τμήμα, ενώ το πλήθος τον ξυλοκοπεί μέχρι που λιποθυμάει. Στους Γάλλους και κατόπιν στους Άγγλους αξιωματικούς που κρίνουν, απαντά ότι η οικογένεια του εξοντώθηκε με τη διαταγή του Τζιβανσίρ στο Μπακού και δείχνει τις τρεις ουλές που φέρει στο σώμα του, ενώ μια σφαίρα είναι σφηνωμένη στον μηρό του απ' αυτήν τη σφαγή.

Θεωρήθηκε ανεύθυνος

Η δίκη του Τορλακιάν αρχίζει στα τέλη Αυγούστου, ενώ του βρετανικού στρατιωτικού δικαστηρίου στο κτίριο της παλιάς οθωμανικής σχολής πολέμου. Διαρκεί δύο μήνες και ο συνήγορος υπεράσπισης στηριζόμενος στο πόρισμα του γιατρού-πραγματογνώμονα, υποστηρίζει ότι ο πελάτης του αφού καταλήφθηκε από επιληψία -όπως ο Τεχλιριάν- είχε αντιδράσει σε κρίση στην ανάμνηση των σφαγίων των συγγενών του στο Μπακού, όταν ενημερώθηκε για την παρουσία του Κωνσταντίνου.

 Στις 20 Οκτωβρίου, ο Τορλακιάν κρίνεται ένοχος χωρίς να του επιβληθεί ποινή λόγω ψυχικής διαταραχής τη στιγμή των γεγονότων. Έτσι αφού θεωρείται ανεύθυνος για τις πράξεις του, απελαύνεται στην Ελλάδα από τις δυνάμεις κατοχής.

Ο θάνατος του Τζιβανσίρ, όπως και του Ταλάτ εγγράφεται σε μια σειρά προμελετημένων και επιμελώς προετοιμασμένων πράξεων από ένα κρυφό δίκτυο που σχηματίστηκε στους κόλπους του κόμματος της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας - Τασνακτσουτιούν, με σκοπό να καταδιώξουν αυτούς τους εγκληματίες πολέμου μέχρι να τους κάνουν πιο κρυφούς.

 Παράλληλα, άλλες ομάδες εκδικητών βρίσκονται στην Ευρώπη και περιμένουν τις κατάλληλες οδηγίες. Το σχέδιο είναι να χτυπήσουν τα επόμενα άτομα της λίστας με τη ρητή εντολή αυτήν τη φορά να μην πιαστεί κανένας -δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγίνουν παρόμοιες δίκες- αποφεύγοντας όσο το δυνατόν, τους άσκοπους θανάτους και τα χτυπήματα αθώων.

Μυθιστορηματική εκτέλεση

Στις 5 Δεκεμβρίου 1921 ο Αρσαβίρ Σιρακιάν θα πραγματοποιήσει στη Ρώμη κατά τρόπο μυθιστορηματικό -κρεμασμένος στο μαρσπιέ της άμαξας που μετέφερε το θύμα- με μια σφαίρα στο κεφάλι, τον πρώην αρχηγό της κυβέρνησης των Νεότουρκων Σαΐντ Χαλίμ μετά από πέντε συστηματική παρακολούθηση. 

Ο Σιρακιάν μαζί με τον Αράμ Γεργκανιάν θα ξαναχτυπήσουν στο Βερολίνο στις 17 Απριλίου 1922 ταυτόχρονα τον δρα Μπεχαεντίν Σακίρ, έναν από τους κυριότερους υπεύθυνους της Γενοκτονίας, και τον πρώην διοικητή της Τραπεζούντας, Τζεμάλ Αζμί.

Δεν άφησαν ούτε έναν

Η καταδίωξη του πρώην Υπουργού Ναυτικών, Τζεμάλ Πασά, μέλους της τριανδρίας των Νεότουρκων, που έγινε σύμβουλος των Σοβιετικών μπροστά στις καυκασιανές υποθέσεις, που τους αποφασισμένους κόμαντο Στέπαν Τζαγικιάν, Μπεντρός Τερ Μπογοσιάνκι και Αρντασέζους 5 Κεβόρ. στρατηγείο Τσέκα, (πολιτικής αστυνομίας των μπολσεβίκων) στην Τιφλίδα. 

Ο Ενβέρ Πασάς, το τρίτο μέλος της τριανδρίας των Νεότουρκων, πρώην Υπουργός Πολέμου, που είχε στραφεί προς την κομμουνιστική κυβέρνηση της Μόσχας, θα σκοτωθεί στις 4 Αυγούστου 1922 από μια κομητεία Αρμενίων μπολσεβίκων κοντά στη Σαμαρκάνδη, στους επικεφαλής των επαναστατών της ομάδας.

 Μπουχάρας και ο δρ. Ναζίμ, ο τελευταίος που απέμεινε από τη λίστα των εκδικητών, θα εκτελεστεί δι' απαγονισμού στην Άγκυρα στις 26 Αυγούστου 1926. Διότι συνωμότησε εναντίον του κεμαλικού καθεστώτος. 

Η θεία δίκη. 

Έτσι, λίγα χρόνια μετά το 1915, δεν έμεινε ούτε ένας επικεφαλής της οργάνωσης της Γενοκτονίας των Αρμενίων. 

Οι ίδιοι οι Αρμένιοι δίκασαν και εκτέλεσαν με το ίδιο νόμισμα. Η επιχείρηση «Νέμεσις» μόλις είχε ολοκληρωθεί. 

Αυτό που ζητούν τώρα οι Αρμένιοι, είναι η αναγνώριση της γενοκτονίας από την ίδια την Τουρκία.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ
ΠΗΓΗ: Ινφογνώμων

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ποιο είναι το φθηνό ψάρι που περιέχει περισσότερα Ωμέγα-3 και κολλαγόνο από τον σολομό και τον τόνο

Όταν μιλάμε για υγιεινή διατροφή, μια κοινή συμβουλή είναι να τρώτε ψάρι. Και αν είστε από αυτούς που τρώνε μόνο σολομό και τόνο για τον ένα ή τον άλλο λόγο, θα πρέπει να ξέρετε ότι υπάρχει ένα είδος ψαριού που περιέχει περισσότερα ωμέγα-3 και κολλαγόνο από αυτά, και είναι πιο προσιτό. Τα ωμέγα-3 είναι απαραίτητα για τον οργανισμό, βοηθούν στη μείωση της φλεγμονής και προλαμβάνουν τις καρδιακές παθήσεις. Επιπλέον, αυτό το υγιεινό λιπαρό οξύ βοηθά στη βελτίωση της μνήμης και στην συγκέντρωση. Ποιο είναι αυτό το ψάρι; Η απάντηση είναι πως πρόκειται για το “ταπεινό” σκουμπρί.

Το σκουμπρί περιέχει υψηλότερη ποσότητα ωμέγα-3 από τον σολομό και τον τόνο

Εκτός από την μείωση της φλεγμονής και τη βελτίωσης της υγείας της κραδιάς, η τακτική κατανάλωση σκουμπριού μπορεί επίσης να βοηθήσει στη διατήρηση της άριστης υγείας του εγκεφάλου, παρέχοντας σημαντική υποστήριξη στη διατήρηση της βέλτιστης γνωστικής λειτουργίας μακροπρόθεσμα.
Επιπλέον, εκτός από Ωμέγα-3, το σκουμπρί ξεχωρίζει για την περιεκτικότητά του σε κολλαγόνο. Το κολλαγόνο είναι η πρωτεΐνη που διατηρεί την ελαστικότητα και την υγεία του δέρματος και βοηθά στην πρόληψη των ρυτίδων. Το κολλαγόνο βοηθά επίσης στη διατήρηση της υγείας των αρθρώσεων, διαδραματίζοντας ουσιαστικό ρόλο στην πρόληψη προβλημάτων κινητικότητας.

...

Εξαιρετική πηγή πρωτεΐνης υψηλής ποιότητας

Ταυτόχρονα, το σκουμπρί είναι μια εξαιρετική πηγή πρωτεΐνης υψηλής ποιότητας, απαραίτητη για την ανάπτυξη των ιστών. Η κατανάλωση πρωτεΐνης βοηθά στη διατήρηση της υγιούς μυϊκής μάζας και υποστηρίζει τις βασικές λειτουργίες του σώματος. Αυτό το ψάρι είναι πλούσιο και σε βιταμίνες Β6 και Β12, οι οποίες είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία του νευρικού συστήματος και την παραγωγή ενέργειας. Το σκουμπρί περιέχει επίσης φώσφορο και σελήνιο, μέταλλα απαραίτητα για την καλή λειτουργία του οργανισμού. Ο φώσφορος παίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση υγιών οστών και δοντιών και το σελήνιο είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που βοηθά στην προστασία των κυττάρων από το οξειδωτικό στρες.

Ένα άλλο πλεονέκτημα του σκουμπριού είναι η ευελιξία του στην κουζίνα, καθώς μπορεί να μαγειρευτεί με διάφορους τρόπους: ψητό, ψημένο ή να καταναλωθεί ως έχει, αν είναι καπνιστό. Το έτοιμο καπνιστό σκουμπρί έχει εξαιρετικές θρεπτικές και γευστικές ιδιότητες και είναι τέλειο για γρήγορες κύριο-γεύμα σαλάτες.

Συνταγή για σαλάτα με καπνιστό σκουμπρί και σελινόριζα

Ακολουθεί η συνταγή για σαλάτα με σελινόριζα και καπνιστό σκουμπρί που δίνει τέσσερις μερίδες και είναι έτοιμη σε ένα τέταρτο. Θα χρειαστούν: μια  σελινόριζα τριμμένη σε χοντρό τρίφτη (περίπου 500 γρ.), χυμό από μισό λεμόνι, 4 κουτ. σούπας μαγιονέζα, 1 κουτ. σούπας μουστάρδα, λίγο αλάτι, πιπέρι, 500 γρ. φρέσκο νεαρό σπανάκι, 2 φιλέτα καπνιστό σκουμπρί σε κομμάτια, λίγα κρουτόν και μαύρο σουσάμι(μαυροκούκι).

Η εκτέλεση της συνταγής είναι πανεύκολη. Ξεκινάμε με την σελινόριζα  ξεφλουδίζοντας τη, τη χοντροτρίβουµε, τη βάζουμε σε ένα μπολ και την περιχύνουµε µε το χυµό λεµόνι. Προσθέτουμε τη µαγιονέζα, τη µουστάρδα,το αλάτι και το πιπέρι ανακατεύοντας καλά. Προσθέσουμε και τα κομμάτια ψαριού και το σπανάκι, ανακατεύουμε ελαφριά και, τέλος, σκορπάμε από πάνω τα κρουτόν και το μαύρο σουσάμι.

https://cibum.gr/oikiaka/diatrofi-ygeia/poio-einai-to-fthino-psari-poy-periechei-perissotera-omega-3-kai-kollagono-apo-ton-solomo-kai-ton-tono/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Επιστήμονες ανακάλυψαν μικρόβια που θα μπορούσαν να καθαρίσουν το νερό σε παγκόσμια κλίμακα

Τα μικρόβια εντοπίστηκαν σε δείγματα εδάφους από τις ΗΠΑ και την Κίνα.

Ερευνητές στις ΗΠΑ εντόπισαν ένα νέο είδος μικροβίου που επιβιώνει σε βάθος έως και 21 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Αυτοί οι μικροοργανισμοί παίζουν καθοριστικό ρόλο στον καθαρισμό των υπόγειων υδάτων και ενδέχεται να προσφέρουν πολύτιμες γνώσεις για την απομάκρυνση ρύπων από το πόσιμο νερό.

Η μελέτη, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Τζέιμς Τιέτζ, διακεκριμένου ομότιμου καθηγητή και διευθυντή του Κέντρου Μικροβιακής Οικολογίας του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν (MSU), εντόπισε ένα είδος μικροβίων που ονομάζεται CSP1-3, σε δείγματα εδάφους από την Αϊόβα και την Κίνα στην Κρίσιμη Ζώνη της Γης. Και οι δύο περιοχές έχουν βαθιά και παρόμοια εδαφικά χαρακτηριστικά, κάτι που μπορεί να συμβάλει στον εντοπισμό του κατά πόσο τα μικρόβια απαντώνται ευρύτερα και όχι μόνο σε μία μεμονωμένη τοποθεσία.

...

«Η Κρίσιμη Ζώνη εκτείνεται από την κορυφή των δέντρων έως το έδαφος, σε βάθος μέχρι και 213 μέτρα» δήλωσε ο ερευνητής.

«Αυτή η ζώνη υποστηρίζει τη ζωή στον πλανήτη, καθώς ρυθμίζει σημαντικές διαδικασίες όπως ο σχηματισμός εδάφους και ο κύκλος του νερού και των θρεπτικών συστατικών, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή τροφής, την ποιότητα του νερού και την υγεία των οικοσυστημάτων. Παρά τη σημασία της, η βαθιά Κρίσιμη Ζώνη είναι ένα νέο μέτωπο, καθώς αποτελεί ένα μεγάλο μέρος της Γης που παραμένει σχετικά ανεξερεύνητο» εξήγησε ο επιστήμονας.

Εξετάζοντας περαιτέρω τα ευρήματα

Ο Τιέτζ και η ομάδα του εξήγαγαν DNA από δείγματα εδάφους για τη μελέτη. Ανακάλυψαν ότι οι πρόγονοι του συγκεκριμένου μικροοργανισμού ζούσαν σε υδάτινα περιβάλλοντα, όπως θερμές πηγές και γλυκά νερά, εκατομμύρια χρόνια πριν. Στην πορεία της εξελικτικής τους ιστορίας, τα συγκεκριμένα μικρόβια φαίνεται να έχουν πραγματοποιήσει τουλάχιστον μία σημαντική αλλαγή βιότοπου, μετακινούμενα από το υδάτινο περιβάλλον στο έδαφος και στη συνέχεια σε βαθύτερα στρώματα, όπου διατήρησαν τη μεταβολική τους δραστηριότητα.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι θα πίστευαν ότι αυτοί οι οργανισμοί είναι απλώς σπόροι ή αδρανείς. Αλλά ένα από τα βασικά ευρήματα μας, εξετάζοντας το DNA τους, είναι ότι αυτοί οι μικροοργανισμοί είναι ενεργοί και αναπτύσσονται αργά» πρόσθεσε ο ερευνητής.

Ο Τιέτζ εξεπλάγη όταν ανακάλυψε ότι τα μικρόβια αυτά δεν ήταν σπάνιες εξαιρέσεις, αλλά κυρίαρχα μέλη της βαθιάς εδαφικής κοινότητας, αποτελώντας το 50% ή και περισσότερο σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα φαινόμενο που δεν είχε παρατηρηθεί προηγουμένως στα επιφανειακά εδάφη.

(Michigan State University)

Καθαρισμός του νερού

Το έδαφος αποτελεί το μεγαλύτερο φυσικό φίλτρο νερού στον πλανήτη, καθαρίζοντας το μέσω μιας σειράς φυσικών, χημικών και βιολογικών διεργασιών. Ωστόσο, ενώ το επιφανειακό έδαφος διαχειρίζεται μόνο έναν μικρό όγκο και μια γρήγορη ροή, το βαθύ έδαφος συγκρατεί σημαντικά περισσότερο νερό, παρέχοντας το περιβάλλον στο CSP1-3 να ενεργοποιηθεί. Καθώς ο άνθρακας και το άζωτο διαπερνούν τα ανώτερα στρώματα του εδάφους, οι μικροοργανισμοί αυτοί αξιοποιούν αυτά τα στοιχεία ως τροφή, συμβάλλοντας έτσι στην ολοκλήρωση της διαδικασίας καθαρισμού του νερού.

Τώρα, η ομάδα σκοπεύει να καλλιεργήσει κάποια από αυτά τα μικρόβια στο εργαστήριο για να μάθει περισσότερα για τις μοναδικές φυσιολογίες που τα καθιστούν κατάλληλα για το περιβάλλον του βαθιού εδάφους. Ωστόσο, ο ερευνητής επισημαίνει ότι το πείραμα θα είναι δύσκολο, καθώς τα περισσότερα μικρόβια δεν έχουν καλλιεργηθεί ποτέ στο εργαστήριο λόγω της ακραίας δυσκολίας μίμησης των ακριβών συνθηκών που απαιτούνται για να ζήσουν και να αναπτυχθούν.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS)».

ΠΗΓΗ: Interesting Engineering

https://www.ertnews.gr/eidiseis/epistimones-anakalypsan-mikrovia-pou-tha-mporousan-na-katharisoun-to-nero-se-pagkosmia-klimaka/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η παράξενη ιστορία του λοχία που έπρεπε να αντιμετωπίσει 80 στρατιώτες και… ξεκαρδίστηκε στα γέλια

Όσο πιο δυνατά γελούσε, τόσο πιο νευριασμένοι έδειχναν οι Γερμανοί

Πίσω από τον λοχία Leonard A. Funk που έλαβε το Μετάλλιο της Τιμής του Αμερικανικού Στρατού και ήταν ένας από τους πιο παρασημοφορημένους στρατιώτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κρύβεται μια παράξενη ιστορία.

...

Ήταν Ιανουάριος του 1945. Ο ίδιος και οι σύντροφοι του είχαν σταλεί στο Βέλγιο για να αντιμετωπίσουν μια γερμανική εξέγερση. Έπρεπε να διασχίσουν περίπου 24 χιλιόμετρα καλυμμένα με χιόνι. Ο διοικητής έχασε την ζωή του και ο Funk ανέλαβε την διοίκηση. Ωστόσο, δεν υπήρχαν πολλοί ετοιμοπόλεμοι στρατιώτες, με τον Funk να επιστρατεύει 30 άνδρες που έκαναν δουλειά γραφείου.

Εκκένωσε επιτυχημένα πάνω από 15 σπίτια, χωρίς να χάσει ούτε έναν άνδρα και τους οδήγησε μέσα στο χιόνι και εν μέσω πυρών, χωρίς απώλειες. Αιχμαλώτισαν περίπου 30 Γερμανούς. Όταν συνάντησαν μια άλλη αμερικανική μοίρα, έβαλαν μαζί όλους τους αιχμαλώτους, που έφταναν τους 80 και ανέθεσαν τη φύλαξή τους σε τέσσερις άνδρες.

Σύντομα όμως έμαθε πως μια γερμανική φρουρά επιτέθηκε στους φύλακες του και ελευθέρωσε τους 50 αιχμαλώτους. Όταν επέστρεψε στο σημείο, βρήκε μπροστά του αρκετούς άνδρες να φορούν αμερικανικές στολές. Ένας από αυτούς του έβαλε το πιστόλι στο στομάχι.

Οι περισσότεροι θα αντιδρούσαμε συγκεκριμένα. Θα δείχναμε δηλαδή τον φόβο μας. Αλλά ο Funk έκανε κάτι άλλο. Άρχισε να γελάει. Για την ακρίβεια ξεκαρδίστηκε στα γέλια. Ήταν μόνος του με 80 άνδρες απέναντί του. Προσεκτικά ξετύλιξε το πολυβόλο όπλο του, δείχνοντας ότι μάλλον θα το παραδώσει.

Όσο πιο δυνατά γελούσε, τόσο πιο νευριασμένοι έδειχναν οι Γερμανοί. Ειδικά εκείνος που τον σημάδευε με το όπλο στο στομάχι. Προσπάθησε να του φωνάξει και να τον κάνει να φοβηθεί, αλλά ο Funk δεν ήξερε γερμανικά. Οπότε γέλασε ακόμα πιο δυνατά.

Όταν ο Γερμανός έχασε τη συγκέντρωσή του από τα πολλά γέλια, ο Funk άρχισε να αδειάζει τις σφαίρες του πολυβόλου του στους στρατιώτες απέναντί του. Μέσα σε δευτερόλεπτα, σκότωσε 21 Γερμανούς στρατιώτες, τραυμάτισε 24 και αιχμαλώτισε ξανά τους υπόλοιπους. «Αυτό ήταν το πιο ηλίθιο πράγμα που έχω δει ποτέ», είχε πει αργότερα.

Πάντως οι ΗΠΑ είχαν άλλη άποψη. Δεν το θεώρησαν καθόλου ηλίθιο και τον παρασημοφόρησαν. Όχι μόνο γιατί έσωσε την ζωή τεσσάρων στρατιωτών, αλλά και γιατί αποδείχθηκε ότι αποσόβησε μια επίθεση των Γερμανών που θα έβαζε τέλος στα σχέδια των συμμάχων στην περιοχή.

https://www.pronews.gr/istoria/i-parakseni-istoria-tou-loxia-pou-eprepe-na-antimetopisei-80-stratiotes-kai-ksekardistike-sta-gelia-2/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η ιστορία του διωγμού του Πυθαγόρα

Δύο ρήτορες μοιράζονταν τις δημαγωγικές αγορεύσεις και έστρεφαν τον λαό-μάζα κατά των Πυθαγορείων

Οι Πυθαγόρειοι επαινέθηκαν πάντα για την ηθική τους, την ταπεινοφροσύνη τους και τη συνέπεια του λόγου της τιμής τους.

Όμως… δύο ρήτορες μοιράζονταν τις δημαγωγικές αγορεύσεις και έστρεφαν τον λαό-μάζα κατά των Πυθαγορείων: O Κύλων και ο Νίνων.

...

Ο πρώτος δεν είχε γίνει δεκτός από τον Πυθαγόρα στη σχολή, όταν αυτοεπαινούμενος είχε πάει στον Πυθαγόρα ζητώντας να γίνει μαθητής του.

Ηταν πλούσιος, καλής καταγωγής αλλά φορτικός, βίαιος και τυραννικός, χρησιμοποιώντας τον κύκλο των φίλων του και τη δύναμη του πλούτου του για να μπορεί ν’ αδικεί. Θεωρούσε ότι ήταν πιο άξιος απ’ όλους για να γίνει μέτοχος και στη φιλοσοφία του Πυθαγόρα. (Πορφύριος «Πυθαγόρου βίος» 54).

Ο δε Νίνων αναφέρει ο Ιάμβλιχος: «προσποιούμενος μεν εξητακέναι τα των Πυθαγορείων απόρρητα, πεπλακώς δε και γεγραφώς εξ ων μάλιστα αυτούς ήμελλε διαβαλείν, και δους τω γραμματεί βιβλίον εκέλευσεν αναγιγνώσκειν, ην δ’ αυτώ επιγραφή μεν λόγος ιερός…», δηλ. «ισχυριζόμενος ότι είχε εξετάσει τα μυστικά των Πυθαγορείων και αφού πλαστά σχεδίασε και συνέγραψε τέτοιες λεπτομέρειες, οι οποίες ήταν ειδικά υπολογισμένες να ενοχοποιήσουν τους Πυθαγορείους, έδωσε στο γραμματέα το βιβλίο και διέταξε να το διαβάσει, το βιβλίο επιγραφόταν Ιερός Λόγος …» (Ιαμβλίχου «Πυθαγορικός βίος» 258, σελ. 180, εκδ. Πύρινος Κόσμος).

Και συνεχίζει παρακάτω ότι «τόσο πολύ εξαγρίωσε το πλήθος με τις συκοφαντίες του, ώστε μετά από λίγες μέρες μεγάλο πλήθος λαού συναθροίστηκε με την πρόθεση να επιτεθεί κατά των Πυθαγορείων».

Αν και ο Πυθαγόρας έχαιρε άκρας εκτίμησης, όμως το πλήθος που «άγεται και φέρεται» γρήγορα γοητεύθηκε από τους δημαγωγούς και τον «αποτυχημένο μαθητή» Κύλωνα. Ετσι απέδιδαν στον Πυθαγόρα και τους οπαδούς του όλα τα κακά που έπλητταν την πόλη. Σεισμός, λοιμός, κακοκαιρίες, ό,τι άσχημο και να γινόταν οφειλόταν στις «τελετές» των Πυθαγορείων που εξόργιζαν τα «πνεύματα».

Κάποια μέρα το εξαγριωμένο πλήθος επιτέθηκε και έκαψε τη Σχολή σκοτώνοντας τους περισσότερους μαθητές.

Πολλοί λίγοι σώθηκαν και ανάμεσα τους και ο Πυθαγόρας, ο οποίος όμως μετά από λίγο χρονικό διάστημα πέθανε από τη λύπη του.

https://www.pronews.gr/istoria/i-istoria-tou-diogmou-tou-pythagora-2/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τι μεγαλείο κρύβουν τα Ομηρικά Έπη…

«Αναφέρεται συχνά ότι ό,τι αγγίζει το σχολείο μετά από τη σχολική αποφοίτησή μας, δύσκολα θα μας ξανα-απασχολήσει»

Μία από τις πιο μεγάλες απορίες μου, που δεν μπορώ να απαντήσω, είναι ότι ενώ τα Ομηρικά Έπη αποτελούν τον πυρήνα του πυρήνα του ελληνικού πολιτισμού, εν τούτοις δεν διαβάζονται από τους Νεοέλληνες.

Θα είχε μεγάλη σημασία να γίνει κάποια έρευνα ως προς το πόσοι έχουμε διαβάσει την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, πόσο έχουμε μία κάποια επαφή μαζί τους μετά από εκείνη που είχαμε στα σχολικά μας χρόνια. Αναφέρεται συχνά ότι ό,τι αγγίζει το σχολείο μετά από τη σχολική αποφοίτησή μας, δύσκολα θα μας ξανα-απασχολήσει. Θα απαντηθεί δε εύκολα. Γιατί να διαβάσουμε την Ιστορία της Ε΄ Δημοτικού ή τη Γεωγραφία της Β΄ Γυμνασίου ή το Συντακτικό της Α΄ λυκείου;

...

Και επειδή μάλιστα τα σχολικά βιβλία συνδέονται και με τη βοήθεια που κάνουμε στο διάβασμα των παιδιών μας και με το συνακόλουθο φορτίο και τις όποιες δυσκολίες του, αποκομίζουμε και μια κάποια «αποστροφή». Αλλά τελικά, μπορεί να είναι αυτή η οριστική σχέση μας με τα σχολικά βιβλία – ακόμα και με εκείνα, όπως τα προαναφερόμενα, που έχουν τόση μεγάλη σημασία για την πνευματική μας ανέλιξη και που αποτελούν κορυφές στα Γράμματα παγκοσμίως;

Ξεχνάμε ή μάλλον δεν ξέρουμε ότι τα Ομηρικά Έπη ήταν για αιώνες το Αναγνωστικό των Ελλήνων. «Τὴν Ἑλλάδα πεπαίδευκεν οὗτος ὁ ποιητής» (Πλάτων, Πολιτεία 606e). Ας δούμε και μια σχετική θεώρηση του Φάνη Κακριδή. «Η επιτυχία της Ιλιάδας και της Οδύσσειας ήταν άμεση και η διάδοσή τους μεγάλη. Γρήγορα τα δύο έπη καθιερώθηκαν ως πανελλήνιος ποιητικός θησαυρός, άξιος όχι μόνο να τραγουδιέται περιστασιακά αλλά και να αποτελεί σταθερό μέρος του επίσημου προγράμματος σε εορτασμούς όπως τα Παναθήναια, όπου κάθε τέσσερα χρόνια οι ραψωδοί, σε αδιάκοπη διαδοχή, παρουσίαζαν ολόκληρα τα ομηρικά έπη. Παράλληλα, από πολύ νωρίς η Ιλιάδα και η Οδύσσεια διδάσκονταν στα σχολεία, και είναι χαρακτηριστικό ότι από τον 5ο π.Χ. αιώνα ως σήμερα, για είκοσι πέντε και παραπάνω αιώνες, τα ομηρικά έπη δεν έλειψαν ποτέ από το σχολικό πρόγραμμα».

Δύσκολα αναρωτιόμαστε γιατί αυτά τα έργα ονομάζεται κλασικά. Δεν ξέρουμε ότι Ιλιάδα και Οδύσσεια κρύβουν σοφία. Και είναι τόσο ρηχό και ανεπίγνωστο να έχουμε μία γενική εικόνα για την Ιλιάδα ότι απλώς αναφέρεται ένας πόλεμος μεταξύ Ελλήνων και Τρώων, ότι ο Πάρις απήγαγε την Ωραία Ελένη και ότι τελικά η Τροία αλώθηκε από την πονηριά του Οδυσσέα με την επινόηση του Δούρειου Ίππου. Και ακόμα να θυμόμαστε τη διαμάχη Αγαμέμνονα και Αχιλλέα και τη σύγκρουση Αχιλλέα και Έκτορα.

Γνωρίζουμε τις περιπέτειες του Οδυσσέα τα βάσανά του, τις επινοήσεις του και τις πανουργίες του για να φτάσει στην Ιθάκη. Θυμόμαστε την Καλυψώ, την Κίρκη, τον Πολύφημο, τους Λαιστρυγόνες, το νησί των Φαιάκων, τη Ναυσικά, τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, τις Σειρήνες, τους Μνηστήρες, τον Άργο, την Πηνελόπη κλπ.

Αλλά δεν έχουμε κατανοήσει, δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι όλα αυτά τα πρόσωπα και τα γεγονότα στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια είναι «σημεία» της αφήγησης, για να τεθούν και να εκφραστούν κρίσιμα ερωτήματα και σπουδαιότατα ζητήματα που απασχολούν τον άνθρωπο. Και προς τούτο συμβάλλει ακόμα και το γεγονός ότι ο Όμηρος δεν παίρνει το μέρος των Ελλήνων στον Τρωικό πόλεμο.

Υπάρχουν κορυφαίες σκηνές, στις οποίες βλέπουμε διαχρονικά πεδία καθοριστικού προβληματισμού και αγωνίας του ανθρώπου. Πολύ ορθά ο Mauro Bonazzi έχει χαρακτηρίσει την Ιλιάδα ως το ποίημα της δύναμης. «Αλλά η δύναμη όμως δεν λύνει κανένα πρόβλημα, είναι μια εξουσία που μεθά και καταστρέφει».

Αρκεί να στοχαστούμε τις συγκρούσεις των ηρώων: Αγαμέμνονα και Αχιλλέα, Πάτροκλου και Έκτορα, Αχιλλέα και Έκτορα. Ποια η απόληξή τους; Όλα κρίνονται – κατά τη γνώμη μου – στη φοβερή σκηνή του Πρίαμου και του Αχιλλέα, στην οποία ο τραγικός πατέρας ζητά το πτώμα του γιου του. Εκεί κρίνονται νοήματα της ζωής. Αλλά επ’ αυτού σε άλλο κείμενο…

https://www.alfavita.gr/koinonia/465229_ti-megaleio-kryboyn-ta-omirika-epi

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τροπικό δέντρο έμαθε να ρίχνει κεραυνούς στους ανταγωνιστές και τους εχθρούς του (βίντεο)

Μοναδική στο φυτικό βασίλειο ικανότητα.

Οι κεραυνοί συνήθως θεωρούνται ως εχθρός των δασών στα δάση καταστρέφοντας τα δέντρα. Αλλά στα πεδινά τροπικά δάση του Παναμά, ένα είδος πανύψηλου τροπικού δέντρου έχει όπως φαίνεται εξελιχθεί για να χρησιμοποιήσει αυτή τη δύναμη της φύσης προς όφελός του.

Το δέντρο τόνκα (Dipteryx oleifera) μπορεί πραγματικά να ωφεληθεί από το χτύπημα από κεραυνό, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «New Phytologist». Το δέντρο τόνκα έχει ως καρπό μαύρα μικρά φασόλια με ζαρωμένη όψη τα οποία χρησιμοποιούνται στην ζαχαροπλαστική.

...

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα τόνκα όχι μόνο επιβιώνουν από την.. επίσκεψη ενός κεραυνού σε αυτά αλλά ο κεραυνός βλάπτει τόσο τα παρασιτικά φυτά που προσκολλώνται πάνω τους όσο και άλλα δέντρα που αποτελούν ανταγωνιστές τους. «Ξεκινήσαμε να κάνουμε αυτή τη έρευνα πριν από 10 χρόνια και έγινε πραγματικά προφανές ότι ο κεραυνός σκοτώνει πολλά δέντρα ειδικά τα πολύ μεγάλα δέντρα. Αλλά το τόνκα δεν παρουσίαζε σταθερά καμία ζημιά» είπε στο Live Science ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Εβαν Γκόρα δασικός οικολόγος στο Ινστιτούτο Μελετών Οικοσυστήματος Cary στη Νέα Υόρκη.

Στα τροπικά δάση, οι κεραυνοί είναι μια κύρια αιτία θνησιμότητας των δέντρων – ειδικά μεταξύ των μεγαλύτερων, γηραιότερων δέντρων που παίζουν βασικό ρόλο στην αποθήκευση άνθρακα και στην υποστήριξη της βιοποικιλότητας. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ο κεραυνός διαμορφώνει τη δομή των δασών και τη σύνθεση των ειδών θα μπορούσε να ρίξει φως στο πόσο ανθεκτικά είναι αυτά τα οικοσυστήματα απέναντι στην κλιματική αλλαγή. Αλλά εν μέσω της καταστροφής, οι ερευνητές παρατήρησαν κάτι εκπληκτικό: ένα είδος φαινόταν να ευδοκιμεί.

Χρησιμοποιώντας ένα προσαρμοσμένο σύστημα αισθητήρων ηλεκτρικού πεδίου και καμερών για την παρακολούθηση χτυπημάτων οι ερευνητές μελέτησαν σχεδόν 100 αστραπές στο Barro Colorado του Παναμά.

Η ανακάλυψη

Για να παρακολουθήσουν τα ακριβή σημεία όπου χτύπησαν κεραυνοί, οι επιστήμονες ανέπτυξαν ένα σύστημα ανίχνευσης υψηλής ανάλυσης. Μια διάταξη κεραιών, τοποθετημένη σε όλο τον Κεντρικό Παναμά, ανίχνευσε ραδιοκύματα από κεραυνούς. Αναλύοντας τα ενεργειακά μοτίβα που καταγράφονται από κάθε αισθητήρα στη συστοιχία, οι ερευνητές θα μπορούσαν να εντοπίσουν το χτύπημα με υψηλή ακρίβεια.

Σε συνδυασμό με επιτόπιες έρευνες και εικόνες από drone, η ομάδα θα μπορούσε να εντοπίσει τη δασική περιοχή που χτυπήθηκε και να παρακολουθήσει την κατάσταση των δέντρων με την πάροδο του χρόνου. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το τάνκο ξεχώριζε ως ένα είδος που παρουσίαζε σταθερά μικρή έως καθόλου ζημιά μετά το χτύπημα από κεραυνό.

Για να αποκτήσει μια πιο μακροπρόθεσμη εικόνα της επίδρασης των κεραυνών στα δέντρα τόνκα και στους γείτονές τους η ομάδα ανέλυσε αρχεία τεσσάρων δεκαετιών με παρατηρήσεις δέντρων. «Σε αυτά τα 40 χρόνια, υπάρχει ένας μετρήσιμος, ανιχνεύσιμος κίνδυνος να ζεις δίπλα στο τόνκα, είναι πολύ πιο πιθανό να πεθάνεις παρά να ζεις δίπλα σε αυτό» λέει ο Γκόρα.

Κατά μέσο όρο κάθε χτύπημα κεραυνού σκότωνε περισσότερους από 2 τόνους βιομάζας των κοντινών δέντρων και σχεδόν το 80% των παρασιτικών φυτών που προσκολλώνταν στο τόνκα. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το κλειδί πίσω από την αντίσταση αυτών των δέντρων στους κεραυνούς προέρχεται από τη φυσική τους δομή. Προηγούμενες μελέτες υποδεικνύουν ότι το δέντρο έχει υψηλή εσωτερική αγωγιμότητα, επιτρέποντας στο ρεύμα κεραυνού να ρέει χωρίς να δημιουργεί επιβλαβή θερμότητα όπως το κάνει ένα καλά μονωμένο σύρμα.

Επειδή τείνει να μεγαλώνει έως και 40 μέτρα και να ζει για αιώνες ένα μόνο δέντρο τόνκα εκτιμάται ότι χτυπιέται τουλάχιστον πέντε φορές από κεραυνό μετά την ενηλικίωση του με κάθε χτύπημα να βοηθά στην απομάκρυνση των παρασιτικών φυτών και των ανταγωνιστών του βοηθώντας το να ευδοκιμήσει.

Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι το χτύπημα από κεραυνό θα μπορούσε να οδηγήσει σε 14 φορές αύξηση της παραγωγής των σπόρων του τόνκα κατά τη διάρκεια της ζωής, δίνοντας στο είδος ένα ακόμη σημαντικό αναπαραγωγικό πλεονέκτημα.

Naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

(Βίντεο) Μετέτρεψαν το καθαρό νερό σε μέταλλο

Πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε μια αξιοσημείωτη ιδιότητα του καθαρού νερού.

Πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε μια αξιοσημείωτη ιδιότητα του καθαρού νερού: την ικανότητά του να γίνεται μεταλλικό με χρυσή λάμψη. Συμβατικά, το νερό θεωρείται μη αγωγός, εκτός αν οι ακαθαρσίες επιτρέπουν τη ροή ηλεκτρικού ρεύματος. Ωστόσο, επιστήμονες απέδειξαν ότι εισάγοντας καθαρό νερό σε ένα αλκαλικό μέταλλο που μοιράζεται ηλεκτρόνια, όπως ένα κράμα νατρίου-καλίου, το νερό απέκτησε αγωγιμότητα παρόμοια με τις μεταλλικές ιδιότητες που προκαλούνται από ακραίες πιέσεις.

...

Αυτή η ανακάλυψη αμφισβητεί την αντίληψη ότι μόνο οι υψηλές πιέσεις μπορούν να καταστήσουν το νερό αγώγιμο. Παραδοσιακά, οι υψηλές πιέσεις αναγκάζουν τα άτομα να έρθουν πιο κοντά μεταξύ τους, επιτρέποντας στα εξωτερικά ηλεκτρόνια να επικαλύπτονται και να κινούνται. Ωστόσο, η αναπαραγωγή τέτοιων πιέσεων στα εργαστήρια αποτελεί πρόκληση. Αντ’ αυτού, οι ερευνητές στράφηκαν σε αλκαλικά μέταλλα, γνωστά για την ικανότητά τους να απελευθερώνουν εύκολα τα εξωτερικά ηλεκτρόνια.

Μόλις ανακαλύφθηκε η προέλευση του νερού στο ηλιακό μας σύστημα!

Ωστόσο, αυτά τα μέταλλα είναι ιδιαίτερα αντιδραστικά με το υγρό νερό, γεγονός που καθιστά αναγκαία μια δημιουργική λύση: την προσθήκη νερού στο μέταλλο αντί για το μέταλλο στο νερό. Σε ένα θάλαμο κενού, ένα σταγονίδιο κράματος νατρίου-καλίου συνδυάστηκε προσεκτικά με ένα λεπτό φιλμ καθαρού νερού μέσω εναπόθεσης ατμών. Αυτή η επαφή διευκόλυνε τη ροή ηλεκτρονίων και μεταλλικών κατιόντων από το κράμα στο νερό, με αποτέλεσμα μια χρυσή απόχρωση και αγωγιμότητα που μοιάζει με το μεταλλικό νερό υπό υψηλή πίεση.

Η ανακάλυψη αυτή όχι μόνο διευρύνει την κατανόηση της συμπεριφοράς του νερού, αλλά ανοίγει επίσης δρόμους για τη μελέτη ακραίων συνθηκών σε ουράνια σώματα όπως οι παγωμένοι πλανήτες και οι γίγαντες αερίων. Με την αναπαραγωγή τέτοιων συνθηκών στη Γη, οι επιστήμονες μπορούν να εξερευνήσουν βαθύτερα τα κοσμικά μυστήρια. Συνολικά, η έρευνα αυτή υπογραμμίζει την αξιοσημείωτη πολυπλοκότητα και ευελιξία του νερού, μιας από τις πιο άφθονες ουσίες της φύσης.

https://techmaniacs.gr/vinteo-metetrepsan-to-katharo-nero-se-metallo/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Επιστήμονες ανακάλυψαν κύτταρα με εκπληκτικές θεραπευτικές ιδιότητες

Τα κύτταρα αυτά έχουν τη μοναδική ικανότητα να μετασχηματίζονται σε δύο συγκεκριμένους τύπους κυττάρων.

Ερευνητές στην Αυστραλία ανακάλυψαν έναν νέο τύπο κυττάρων με ιδιότητες μετασχηματισμού και αυτοθεραπείας. Η ανακάλυψη αυτή θα μπορούσε να εγκαινιάσει μια νέα εποχή στην αναγεννητική ιατρική.

...

Η ερευνητική ομάδα από το Ινστιτούτο Υγείας και Ιατρικής Έρευνας της Νότιας Αυστραλίας (SAHMRI) εντόπισε έναν άγνωστο μέχρι σήμερα τύπο κυττάρων που μπορεί να μεταμορφωθεί σε δύο διαφορετικά είδη κυττάρων τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την επούλωση και τον σχηματισμό αιμοφόρων αγγείων. Τα κύτταρα «EndoMac progenitors», όπως ονομάστηκαν, έχουν τη μοναδική ικανότητα να μετατρέπονται είτε σε ενδοθηλιακά κύτταρα, τα οποία σχηματίζουν την επένδυση των αιμοφόρων αγγείων, είτε σε μακροφάγα, κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην αποκατάσταση και την άμυνα των ιστών.

«Αυτά τα κύτταρα έχουν μια σημαντική δουλειά, να βοηθούν στην ανάπτυξη των αιμοφόρων αγγείων όταν το απαιτεί το σώμα. Ενεργοποιούνται μετά από τραυματισμό ή προβλήματα στη ροή του αίματος, οπότε και επεκτείνονται γρήγορα για να βοηθήσουν στην επούλωση», εξήγησε η Δρ. Σανούρι Λιγιάνγκε, μέλος της ερευνητικής ομάδας, η οποία δημοσίευσε τη δουλειά της στο περιοδικό «Nature Communications».

Πριν από περίπου έναν αιώνα, οι επιστήμονες υπέθεσαν ότι τα βλαστοκύτταρα που κυκλοφορούν στο αίμα των θηλαστικών μπορούν να δημιουργήσουν νέα μακροφάγα, ανανεώνοντας τον πληθυσμό που ήδη ζει στους διάφορους ιστούς του σώματος. Η ομάδα SAHMRI κατάφερε να τα εντοπίσει στο εξωτερικό στρώμα της αορτής ενήλικων ποντικών, της μεγαλύτερης αρτηρίας του σώματος. Αξίζει να σημειωθεί πως η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον καθηγητή Πέτρο Ψάλτη τα εντόπισε μετά από εννιά χρόνια έρευνας.

Αυτό που κάνει τα προγονικά κύτταρα EndoMac ιδιαίτερα συναρπαστικά είναι οι δυνατότητες χρήσης τους. Σε αντίθεση με πολλούς άλλους τύπους κυττάρων, τα εν λόγω κύτταρα δεν φέρουν τους συνήθεις δείκτες που τα χαρακτηρίζουν ως «αυτοδύναμα». Αυτή η ιδιότητα θα μπορούσε να τα καταστήσει ιδανικούς υποψήφιους για μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων, καθώς είναι λιγότερο πιθανό να απορριφθούν από το ανοσοποιητικό σύστημα του λήπτη.

Για να δοκιμάσουν τις θεραπευτικές ιδιότητες αυτών των κυττάρων, οι ερευνητές τα απομόνωσαν από ποντίκια και τα καλλιέργησαν στο εργαστήριο. Στη συνέχεια μεταμόσχευσαν τα κύτταρα σε διαβητικά ποντίκια με χρόνιες πληγές – μια κατάσταση που είναι γνωστό ότι είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Τα αποτελέσματα ήταν αξιοσημείωτα.

«Όταν μεταμοσχεύσαμε αυτά τα προγονικά κύτταρα στις πληγές των διαβητικών ποντικιών, είδαμε δραματική βελτίωση της ιδιότητας της επούλωσης μέσα σε λίγες ημέρες. Θεωρητικά, αυτό θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα για τους ασθενείς με χρόνιες πληγές» είπε ο ερευνητής.

Το εύρημα αυτό προσφέρει ελπίδα σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που υποφέρουν από χρόνιες μη επουλούμενες πληγές, μια συχνή και εξουθενωτική επιπλοκή του διαβήτη.

Η ομάδα διερευνά ήδη αν υπάρχουν παρόμοια προγονικά κύτταρα σε άλλους ιστούς, με τρέχουσες μελέτες που επικεντρώνονται σε κύτταρα του δέρματος και των μυών. Τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών αναμένονται εντός του επόμενου έτους.

«Είμαστε ενθουσιασμένοι που θα συνεχίσουμε να διερευνούμε τις δυνατότητες αυτών των κυττάρων. Είναι νωρίς ακόμα, αλλά οι επιπτώσεις θα μπορούσαν να είναι τεράστιες. Αυτό αποτελεί σημαντική πρόοδο στην κατανόηση της αναγέννησης των αιμοφόρων αγγείων και υπόσχεται τη δημιουργία πιο αποτελεσματικών θεραπειών που υποστηρίζουν την ικανότητα του σώματος να αυτοθεραπεύεται και να διατηρεί τη λειτουργία του με την πάροδο του χρόνου» δήλωσαν οι ερευνητές.

https://www.pentapostagma.gr/epistimi/7266834_epistimones-anakalypsan-kyttara-me-ekpliktikes-therapeytikes-idiotites

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ισραηλινοί Έριξαν Δισεκατομμύρια Τόνους Αλμυρού Νερού Στην Έρημο, Τα Αποτελέσματα Ήταν Απρόσμενα

Το Ισραήλ έχει καταφέρει να μεταμορφώσει την έρημο Νεγκέβ με μια απίστευτη στρατηγική διαχείρισης νερού, ρίχνοντας δισεκατομμύρια τόνους νερού χωρίς αλάτι στην αχανή αυτή περιοχή. Αλλά το αποτέλεσμα αυτής της εντυπωσιακής καινοτομίας είναι απρόσμενο και εκπληκτικό. Από την άνθηση της γεωργίας μέχρι την δημιουργία ενός καταπράσινου δάσους στη μέση της ερήμου, οι Ισραηλινοί έχουν καταφέρει να αλλάξουν το μέλλον της περιοχής. Ανακαλύψτε πώς αυτή η απίστευτη τεχνολογία υδροδότησης και αναδάσωσης συνέβαλε σε μια πρωτοποριακή περιβαλλοντική μεταμόρφωση.

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...