Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026

Βρήκαν τον κρυφό «διακόπτη» για να καίμε λίπος και θερμίδες




Τι έδειξε νέα μελέτη

Ο έλεγχος ενός μόνο αμινοξέος θα μπορούσε να είναι κρίσιμος για την προώθηση της απώλειας βάρους ως μέρος των τυπικών μεταβολικών διεργασιών του σώματος, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Ερευνητές από πολλά ιδρύματα στις ΗΠΑ είχαν ως στόχο να εξηγήσουν γιατί η μείωση των θερμίδων γενικά οδηγεί στην απώλεια κιλών. Προηγούμενη έρευνα έχει υπονοήσει ότι το αμινοξύ κυστεΐνη μπορεί να είναι ένας παράγοντας, αλλά μέχρι τώρα ο ρόλος του δεν ήταν σαφής.

Αυτό που γνωρίζουμε τώρα είναι ότι η μείωση της κυστεΐνης επηρεάζει τη μετατροπή του λευκού λίπους (αποθέματα που αποθηκεύονται στο σώμα) σε καφέ λίπος (που χρησιμοποιείται για την καύση ενέργειας και την παραγωγή θερμότητας), λειτουργώντας ουσιαστικά ως βιολογική μηχανή απώλειας βάρους.

...

Δείτε ΕΔΩ τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Metabolism.

«Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν μελλοντικές στρατηγικές διαχείρισης βάρους που μπορεί να μην βασίζονται αποκλειστικά στη μείωση της θερμιδικής πρόσληψης», λέει ο Krisztian Stadler, βιοϊατρικός μηχανικός από το Κέντρο Βιοϊατρικής Έρευνας Pennington στις ΗΠΑ.

Με άλλα λόγια, φαίνεται ότι μια ελεγχόμενη διατροφή μπορεί να είναι μια αποτελεσματική στρατηγική απώλειας βάρους κυρίως επειδή μειώνει την κυστεΐνη – που βρίσκεται σε πολλές τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες – και ότι η μέτρηση των θερμίδων από μόνη της μπορεί να μην είναι η βέλτιστη στρατηγική.

Για να δοκιμάσουν αυτήν την ιδέα, οι ερευνητές έκαναν ένα πείραμα που περιελάμβανε ποντίκια που είχαν εμποδιστεί να παράγουν τη δική τους κυστεΐνη. Σε σύγκριση με ποντίκια ικανά να παράγουν το αμινοξύ, τα ζώα είδαν μια δραματική μείωση του σωματικού βάρους κατά 25-30% σε μία μόνο εβδομάδα όταν η κυστεΐνη δεν συμπληρώθηκε μέσω της διατροφής τους.

Ενώ η μελέτη δεν περιελάμβανε ανθρώπους, οι ερευνητές εξέτασαν δεδομένα από 238 άτομα που είχαν προηγουμένως εγγραφεί σε ένα πείραμα δίαιτας μείωσης θερμίδων. Αυτά τα άτομα είχαν λιγότερη κυστεΐνη στον λιπώδη ιστό τους, έδειξαν τα δεδομένα, γεγονός που υποδηλώνει μια σύνδεση μεταξύ θερμίδων και κυστεΐνης και στους ανθρώπους.

Υπάρχει η πιθανότητα η κυστεΐνη να αποτελέσει στόχο για κάποια προσεκτική παρέμβαση στον μεταβολισμό του σώματος, αν και πρόκειται για μια προσέγγιση που χρήζει προσοχής: ο αποκλεισμός της κυστεΐνης προκάλεσε μια απειλητική για τη ζωή απώλεια βάρους στα ποντίκια (παρόλο που το βάρος αποκαταστάθηκε όταν αναπληρώθηκαν τα επίπεδα κυστεΐνης) και είναι γνωστό ότι το σώμα χρειάζεται το αμινοξύ για να λειτουργούν ομαλά άλλες μεταβολικές λειτουργίες.

«Εκτός από τη δραματική απώλεια βάρους και την αύξηση της καύσης λίπους που προκύπτει από την απομάκρυνση της κυστεΐνης, το αμινοξύ είναι επίσης κεντρικό στοιχείο της οξειδοαναγωγικής ισορροπίας και των οξειδοαναγωγικών οδών στη βιολογία», λέει ο Stadler.

Αυτό που το καθιστά δύσκολο είναι ότι το σώμα μας αποτελείται από «λεπτοσυντονισμένες μηχανές»: μια ολόκληρη σειρά παραγόντων επηρεάζουν την αύξηση και την απώλεια βάρους, και όταν μια συγκεκριμένη διαδικασία διαταράσσεται, πολλές άλλες μπορούν επίσης να επηρεαστούν. Είναι μια σύνθετη εικόνα, αλλά μια εικόνα που τώρα κατανοούμε πολύ καλύτερα από πριν.

https://www.pronews.gr/ygeia/vrikan-ton-kryfo-diakopti-gia-na-kaime-lipos-kai-thermides/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Ερευνητές ανακάλυψαν κάτι εκπληκτικό για τα άλογα που δεν γνωρίζαμε μέχρι σήμερα





Τα άλογα μπορούν να ανιχνεύσουν τον φόβο στους ανθρώπους μέσω της όσφρησης, με αποτέλεσμα να τρομάζουν πιο εύκολα και να είναι πιο επιφυλακτικά απέναντι σε ανθρώπους που φοβούνται, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Οι ερευνητές συνέλεξαν δείγματα οσμηρών ενώσεων από τις μασχάλες ανθρώπων που συμμετείχαν στη μελέτη και στη συνέχεια παρατήρησαν πώς συμπεριφέρονταν τα άλογα όταν εκτίθεντο στις διαφορετικές οσμές κατά τη διάρκεια τυποποιημένων δοκιμών, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη στο επιστημονικό περιοδικό PLOS One.

Αν και προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι τα άλογα μπορούν να αντιλαμβάνονται τα ανθρώπινα συναισθήματα μέσω της ομιλίας και των εκφράσεων του προσώπου, η ιδέα ότι μπορούν να «μυρίσουν» τον φόβο μας παρέμενε μέχρι τώρα απλώς μια θεωρία, λόγω των δυσκολιών που παρουσιάζει η μελέτη της όσφρησης, δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας, Πλοτίν Ζαρντά, ερευνήτρια στο Γαλλικό Ινστιτούτο για τα Άλογα και την Ιππασία (IFCE).
...

«Ως άνθρωποι, δεν έχουμε πραγματική επίγνωση όλων των οσμών που μας περιβάλλουν σε σύγκριση με όσα φαίνεται να αντιλαμβάνονται άλλα ζώα, οπότε αυτό δεν είναι τόσο εύκολο να μελετηθεί», δήλωσε η Ζαρντά στο CNN.

Για να ξεπεράσουν αυτό το πρόβλημα, οι ερευνητές ανέπτυξαν μια καινούργια μέθοδο η οποία περιλάμβανε την τοποθέτηση βαμβακερών επιθεμάτων στις μασχάλες των συμμετεχόντων στην έρευνα, όπου οσμηρές ενώσεις απελευθερώνονται από τους ιδρωτοποιούς αδένες.

Τα δείγματα ελήφθησαν από τους ανθρώπους καθώς παρακολουθούσαν ένα τρομακτικό και ένα χαρούμενο βίντεο – ελήφθησαν και «ουδέτερα» δείγματα – και μετά τοποθετήθηκαν μπροστά από τα ρουθούνια 43 θηλυκών αλόγων.

Οι ερευνητές φρόντισαν να αποτρέψουν τυχόν μόλυνση από άλλες οσμηρές ενώσεις, διασφαλίζοντας ότι τα επιθέματα χειριζόταν μόνο το άτομο που παρείχε το δείγμα, ενώ οι ενώσεις διατηρήθηκαν με την κατάψυξη των επιθεμάτων, σημείωσε η Ζαρντά.

Στη συνέχεια, τα άλογα εκτέθηκαν σε μια σειρά δοκιμών που διεξήχθησαν από πειραματιστές γνωστούς στα ζώα — για παράδειγμα, αν θα πλησίαζαν ελεύθερα έναν άνθρωπο στο χώρο τους ή αν θα τρομάζαν από το ξαφνικό άνοιγμα μιας ομπρέλας.

Οι ερευνητές παρατήρησαν τη συμπεριφορά των αλόγων και κατέγραψαν δεδομένα για τον καρδιακό τους ρυθμό και τα επίπεδα κορτιζόλης στο σάλιο τους, ένας βασικός δείκτης στρες.

Η ανάλυση έδειξε ότι τόσο η συμπεριφορά όσο και η φυσιολογία των αλόγων επηρεάζονταν από τις ανθρώπινες οσμηρές ενώσεις.

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τα άλογα που εκτέθηκαν σε οσμές που παρήχθησαν από εθελοντές που είχαν παρακολουθήσει τρομακτικά βίντεο, ήταν πιο πιθανό να τρομάξουν εύκολα και λιγότερο πιθανό να πλησιάσουν ανθρώπους ή να εξερευνήσουν άγνωστα αντικείμενα.

«Οι οσμές φόβου από τους ανθρώπους ενισχύουν τις αντιδράσεις των αλόγων», τόνισε η Ζαρντά. «Το σημαντικό είναι ότι τα άλογα μπορούν να μυρίσουν πώς αισθανόμαστε, ακόμα κι αν δεν μπορούν να μας ακούσουν ή να μας δουν», πρόσθεσε.

Ερευνητές ανακάλυψαν κάτι εκπληκτικό για τα άλογα που δεν γνωρίζαμε μέχρι σήμερα
Άνδρας προσπαθεί να συγκρατήσει ένα άλογο στην ετήσια γιορτή των Επιφανείων στο Πιετροσάνι, Ρουμανία, Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2026 (AP Photo/Vadim Ghirda)
Η συν-συγγραφέας της μελέτης, Λεά Λανσάντ, διευθύντρια έρευνας στο Γαλλικό Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας για τη Γεωργία, τη Διατροφή και το Περιβάλλον (INRAE), ανέφερε ότι η μελέτη παρέχει στοιχεία για τη «συναισθηματική μετάδοση» μεταξύ ειδών.

Υπάρχουν επίσης πρακτικές συνέπειες για όσους ιππεύουν ή χειρίζονται άλογα, συμπεριλαμβανομένης της «αναγνώρισης της σημασίας της συναισθηματικής κατάστασης των χειριστών και της πιθανής μετάδοσής της μέσω χημικών σημάτων κατά την αλληλεπίδραση ανθρώπου-αλόγου», σύμφωνα με την έρευνα.

Αν και οι άνθρωποι δεν μπορούν να ελέγξουν τις συναισθηματικές οσμές που εκπέμπουν, η Λανσάντ δήλωσε στο CNN ότι οι ιππείς θα πρέπει να «επικεντρωθούν στο να χαλαρώνουν, ώστε να μπορούν να ιππεύουν ήρεμα και χωρίς φόβο».

Στη συνέχεια, οι ερευνητές σκοπεύουν να μελετήσουν αν οι άνθρωποι είναι ευαίσθητοι σε οσμηρές ενώσεις που παράγουν τα άλογα όταν βιώνουν συγκεκριμένα συναισθήματα, και να διερευνήσουν τις χημικές ενώσεις που εμπλέκονται.

Σκοπεύουν επίσης να εξετάσουν αν η χημική επικοινωνία από άνθρωπο προς άλογο αφορά μόνο τον φόβο ή αν συμβαίνει και με άλλα συναισθήματα.

«Ξεκινήσαμε με τον φόβο γιατί είναι ένα συναίσθημα που πραγματικά περιμένουμε ότι και άλλα ζώα θα βιώσουν, αφού ο φόβος επιτρέπει να ανιχνεύουμε τον κίνδυνο και να τον αποφεύγουμε», είπε η Ζαρντά, προσθέτοντας ότι οι ερευνητές σκοπεύουν να διερευνήσουν και τη λύπη και την αηδία.

«Ακόμα κι αν τα άλογα δεν βιώνουν αυτά τα συναισθήματα ακριβώς, θα μπορούσαν να μυρίσουν διαφορές σε ανθρώπους που τα αισθάνονται, και αυτό θα μπορούσε να σημαίνει κάτι για αυτά», πρόσθεσε.

Ερευνητές ανακάλυψαν κάτι εκπληκτικό για τα άλογα που δεν γνωρίζαμε μέχρι σήμερα
Ένα Ισλανδικό άλογο κυλιέται στο γρασίδι σε ένα εκτροφείο στο Βέρχαϊμ, κοντά στη Φρανκφούρτη 23 Οκτωβρίου 2025 (AP Photo/Michael Probst)
Η Τζέμα Πίρσον, ειδικός στη Συμπεριφορά Ιπποειδών και διδάσκουσα στο Royal School of Veterinary Studies στη Σκωτία, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη, επαίνεσε την έρευνα:

«Αυτή είναι μια αξιόλογη μελέτη που βασίζεται σε προηγούμενη εργασία αυτής της ομάδας και με τυπικό επίπεδο αποδεικτικών στοιχείων για έρευνα συμπεριφοράς ιπποειδών», δήλωσε στο CNN. «Η ομάδα ήταν προσεκτική στον έλεγχο μεταβλητών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε λανθασμένο αποτέλεσμα».

Η Πίρσον τόνισε επίσης ότι τα άλογα χρησιμοποιούν την όσφρησή τους σε συνδυασμό με άλλες αισθητηριακές πληροφορίες.
«Τα άλογα είναι ζώα θηρευτές, οπότε έχει απόλυτο νόημα να χρησιμοποιούν κάθε πληροφορία στο περιβάλλον για να τα προειδοποιεί για πιθανούς κινδύνους», είπε.

«Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι τα άλογα δεν βασίζονται μόνο στην «οσμή» του φόβου από τους ανθρώπους, αλλά στον πραγματικό κόσμο χρησιμοποιούν όλες τις αισθήσεις τους για να αποφασίζουν το επίπεδο απειλής», πρόσθεσε η Πίρσον.

Πηγή: CNN

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Αστροναύτης στον ISS απαθανάτισε κάτι μυστηριώδες που φώτισε την ατμόσφαιρα της Γης





Ο αστροναύτης της NASA, Butch Wilmore, απαθανάτισε εικόνα ενός μπλε jet sprite στην ατμόσφαιρα της Γης, ένα σπάνιο φαινόμενο που επιβεβαιώθηκε πρόσφατα

Ο αστροναύτης της NASA, Butch Wilmore, απαθανάτισε μια εικόνα ενός μπλε jet sprite στην ατμόσφαιρα της Γης, ένα σπάνιο φαινόμενο που επιβεβαιώθηκε τα τελευταία χρόνια.

Πιο συγκεκριμένα ο αστροναύτης και δεινός αστροφωτογράφος Don Pettit μοιράστηκε μια φωτογραφία στο Reddit, που τραβήχτηκε από τον συνάδελφό του Butch Wilmore κατά τη διάρκεια της μεγάλης παραμονής του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Σύμφωνα με τη σχετική ανάρτηση στο reddit “οι μπλε πίδακες και τα sprites είναι όροι που εφαρμόζονται.. σε αυτό που μου αρέσει να αποκαλώ “κατευθυνόμενος κεραυνός προς τα πάνω” (UDL). Αυτό είναι ένα μάλλον νέο άπιαστο ατμοσφαιρικό φαινόμενο που καταγράφεται τώρα εκτενώς από ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, αλλά ακόμα δεν είναι πλήρως κατανοητό. Οι κορυφές αυτού του UDL είναι περίπου στα 75-80 χιλιόμετρα του διαστήματος.”

...
sprites διάστημα
Κόκκινα sprites στην ατμόσφαιρα, από το έδαφος. – Πίστωση εικόνας: Jason Ahrns/Flickr ( CC BY-NC-SA 2.0 )

Σύμφωνα με τον Don Pettit, το φαινόμενο αυτό δεν είναι πλήρως κατανοητό. Οι μπλε πίδακες και κόκκινα sprites έχουν αναφερθεί από αξιόπιστους μάρτυρες στο έδαφος καθώς και από πιλότους στον αέρα εδώ και δεκαετίες. Σύμφωνα με μαρτυρίες του φαινομένου του μπλε πίδακα, μπλε ή πράσινες στήλες φωτός μπορούν μερικές φορές να φανούν να εκπέμπονται προς τα πάνω από την κορυφή των νεφών καταιγίδας με μεγάλες ταχύτητες. Παρόλα αυτά μόλις σχετικά πρόσφατα επιβεβαιώθηκε η ύπαρξή τους καθώς το φαινόμενο αυτό, γνωστό πλέον ως sprite, τεκμηριώθηκε για πρώτη φορά κατά λάθος σε εγγραφές βιντεοκασέτας τη νύχτα της 6ης Ιουλίου 1989. Ακόμη σχετικές παρατηρήσεις βίντεο από το διαστημικό λεωφορείο από το 1989 έως το 1991 παρείχαν 17 επιπλέον παραδείγματα για να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του φαινομένου αυτού, όπως εξηγεί η NASA.

Τα sprites συμβαίνουν μετά από συσσώρευση ηλεκτρικού φορτίου μέσα στα σύννεφα και σε αντίθεση με τους συνηθισμένους κεραυνούς, το φορτίο προχωρά προς τα πάνω, ως αποτέλεσμα ενός άνω στρώματος αρνητικού φορτίου. Το χρώμα εμφανίζεται καθώς το φορτίο συναντά το άζωτο στην ατμόσφαιρα της Γης. Παρ όλα αυτά η έλλειψη παρατηρήσεων σημαίνει ότι υπάρχουν ακόμα πολλά να μάθουμε για το φαινόμενο αυτό και χρειάζεται περαιτέρω μελέτη για να πάρουμε περισσότερες πληροφορίες για το τρόπο δημιουργίας του φαινομένου αυτού.

https://techmaniacs.gr/astronaytis-ston-iss-apathanatise-kati-mystiriodes-poy-fotise-tin-atmosfaira-tis-gis/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026

Βελισσάριος: Η τραγική ιστορία του μεγαλύτερου στρατηγού του Βυζαντίου!




Υπερασπίστηκε με το σπαθί την τιμή της Αυτοκρατορίας τόσο σε Ανατολή όσο και Δύση

Ο Βελισσάριος γεννήθηκε το 505 μ.Χ. στο χωριό Γερμανίκεια της Θράκης και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους στρατιωτικούς ηγέτες όλων των εποχών.

...

Όντας ο δεύτερος δυνατότερος άντρας στην Αυτοκρατορία μετά τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό τον οποίο και υπηρετούσε πιστά, υπερασπίστηκε με το σπαθί την τιμή της Αυτοκρατορίας τόσο σε Ανατολή όσο και Δύση.

Όσον αφορά την ελληνική ιστορία, πρόκειται για τον μεγαλύτερο Έλληνα στρατηγό-κατακτητή της που εμφανίστηκε μετά τον Μ. Αλέξανδρο, καθώς αφενός είναι γνωστό κανένας από τους διαδόχους του δεν μπόρεσε ποτέ να συγκριθεί με το μεγάλο στρατηλάτη, ενώ και ο ίδιος ο Πύρρος της Ηπείρου δεν άφησε τελικά στην ιστορία κάποιο μεγάλο κατόρθωμα.

Ο Βελισσάριος όμως, και πρακτικά, πήγε όπου δεν… πρόλαβε να πάει ο Μέγας Αλέξανδρος – δηλαδή στις ακτές της Βόρειας Αφρικής και στην Σικελία και Ιταλία – και κατέκτησε όσα δεν δόθηκε η ευκαιρία στον δεύτερο να κατακτήσει!

Και μάλιστα είναι ο μοναδικός παγκοσμίως που το κατάφερε ακολουθώντας την πορεία που θα ακολουθούσε και ο Αλέξανδρος, δηλαδή από νοτιο-ανατολικά της Μεσογείου προς δυτικά.

Εξάλλου είναι και ένας από τους ελάχιστους στρατηγούς παγκοσμίως που κατέκτησαν τη Ρώμη. Αφού στις  9 Δεκεμβρίου 536 μ.Χ., και μετά την κατάκτηση της Νεάπολης, εισήλθε νικητής στην Αιώνια Πόλη, της οποίας ο πληθυσμός άνοιξε εκουσίως τις πύλες και την ίδια ώρα που οι εξαθλιωμένοι Οστρογότθοι αποχωρούσαν αμαχητί.

Ο Βελισσάριος σε νεαρή ηλικία διορίστηκε από τον ίδιο τον Ιουστινιανό ως “βουκελάριος” στην προσωπική του φρουρά. Μέσα από μια σειρά επιτυχών καταδρομικών επιχειρήσεων των οποίων ηγείτο, κατάφερε γρήγορα να εξελιχθεί στα ανώτερα στρατιωτικά αξιώματα.

Το 529 μ.Χ. ο Βελισσάριος με τον βαθμό του στρατηλάτη της Ανατολής οδήγησε τον Βυζαντινό στρατό στον πόλεμο εναντίον των Περσών, το νεοσύστατο κράτος των οποίων ερχόταν συχνά σε συγκρούσεις με την Αυτοκρατορία.

Αν και αρχικά ηττήθηκε στο οχυρό του Δάρας, τον επόμενο χρόνο ο νεαρός στρατηγός παρά τον μικρότερο αριθμητικά στρατό που κατείχε κατάφερε χάρη στον στρατηγικό του νου να πετύχει μια περήφανη νίκη για την Αυτοκρατορία.

Τα επόμενα χρόνια ο Βελισσάριος κατάφερε μέσα από παράτολμες μάχες να προκαλέσει μεγάλες απώλειες στον Περσικό στρατό μέχρι τον φθινόπωρο του 531 όπου ο Ιουστινιανός τον ανακάλεσε στην Κωνσταντινούπολη.

Στην Κωνσταντινούπολη, η συμβολή του Βελισσαρίου στην καταστολή της Στάσης του Νίκα θα τον καταστήσει έναν από τους πιο έμπιστους συνεργάτες του Αυτοκράτορα, ο οποίος θα του αναθέσει την εκστρατεία εναντίον των Βανδάλων στην Δύση.

Ο Βελισσάριος με τον τίτλο του στρατηγού-αυτοκράτορα ανέλαβε την εκστρατεία εναντίον του Βάνδαλου βασιλιά Γελίμερου. Το 533 στην μάχη στο Δέκιμον νότια της Καρχηδόνας ο Βελισσάριος συνέτριψε τον πολυάριθμο εχθρικό στρατό και εισήλθε θριαμβευτικά στην Καρχηδόνα. Τον ίδιο χρόνο θα αντιμετωπίσει ξανά τον Γελίμερο στην μάχη στο Τρικάμαρον όπου και θα εξολοθρεύσει ολοκληρωτικά τους Βάνδαλους και τους Βέρβερους.

Λίγα χρόνια αργότερα ο Ιουστινιανός εκμεταλλευόμενος την ασταθή πολιτική κατάσταση στην υπό γοτθική κατοχή ιταλική χερσόνησο θα επιδιώξει την προσάρτηση της, στέλνοντας τους στρατηγούς Βελισσάριο και Μούνδο.

Ο Βελισσάριος αποβιβάστηκε στην Καλαβρία το 536 και κατευθύνθηκε βόρεια, ενώ οι ελληνικοί πληθυσμοί της περιοχής τον υποδέχονταν ως απελευθερωτή από τον βαρβαρικό ζυγό των Οστρογότθων.

Ο Βελισσάριος με καταδρομική τακτική θα καταφέρει να εισβάλει στο εσωτερικό της οχυρωμένης πόλης της Νεάπολης και με 400 εμπειροπόλεμους στρατιώτες θα την καταλάβει.

Τον ίδιο χρόνο μέσα από διπλωματικά τεχνάσματα του Ιουστινιανού η αιώνια πόλη η Ρώμη προσαρτάται στην Αυτοκρατορία εγκαταλελειμμένη από τους Οστρογότθους κατακτητές της.

Όμως τον επόμενο χρόνο ο Βελισσάριος είχε να αντιμετωπίσει 150.000 γότθους πολιορκητές της Ρώμης. Ο Βελισσάριος επέβαλε την τάξη στην πανικόβλητη πόλη και κατάφερε με συχνές επιδρομικές επιχειρήσεις να αντέξει μέχρι να έλθουν ενισχύσεις.

Οι μεγάλες νίκες του Βελισσάριου στην Ιταλική χερσόνησο του είχαν δώσει την δυνατότητα να ανακηρυχτεί αυτόνομος βασιλιάς αλλά εκείνος ποτέ δεν έχασε την πίστη του στον Αυτοκράτορα.

Ο Ιουστινιανός θα ανακαλέσει τον Βελισσάριο στην Κωνσταντινούπολη λόγω της εισβολής των Περσών στην ανατολή. Ο Βελισσάριος στάλθηκε ξανά στην ανατολή για να αντιμετωπίσει τους Πέρσες.

Αυτήν την φορά όμως με τεχνάσματα και διπλωματικές κινήσεις κατάφερε να προκαλέσει σύγχυση στα στρατεύματα του Πέρση βασιλιά Χοσρόη και να τους απωθήσει.

Την περίοδο εκείνη ακούστηκαν φήμες για την διεκδίκηση του θρόνου από τον Βελισσάριο, επειδή εκείνος είχε την αμέριστη στήριξη του στρατού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την φυλάκιση του δαφνοστεφή στρατηγού και την δήμευση της περιουσίας του από την Αυτοκράτειρα Θεοδώρα, επειδή ο Ιουστινιανός είχε προσβληθεί από πανώλη.

Όταν ο Αυτοκράτορας ανάρρωσε και επειδή η κατάσταση στην ιταλική χερσόνησο είχε πάρει άσχημες διαστάσεις, ο Βελισσάριος θα ανακτήσει τον τίτλο του και την περιουσία του.

Ο Βελισσάριος για ακόμη μια φορά κλήθηκε να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια της Αυτοκρατορίας. Στην Ιταλία θα περιορίσει την νέα προέλαση των γότθων όμως η άρνηση του Αυτοκράτορα να του στείλει ενισχύσεις θα τον κάνει να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη και να αποσυρθεί.

Παρά ταύτα η εισβολή στα Βαλκάνια των Κουτριγούρων ενός βαρβαρικού ουννικού φύλου θα καταστήσει τον μεγάλο στρατηγό αναγκαίο. Ο Βελισσάριος χάρη στην στρατηγική του ευφυΐα θα καταφέρει με ολιγάριθμους βετεράνους άντρες να τρέψει σε φυγή τους εισβολείς που απειλούσαν άμεσα την πρωτεύουσα.

Το 561 ο μεγάλος αυτός άνδρας παρά την δόξα που είχε χαρίσει στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία θα κατηγορηθεί για ακόμη μια φορά για απιστία προς το στέμμα.

Οι ένδοξες νίκες του τόσο στην Ανατολή όσο και στην Δύση και ο διπλασιασμός της αυτοκρατορίας δεν θα εμποδίσουν τον Αυτοκράτορα να δημεύσει την περιουσία του και να τον θέσει σε κατ’ οίκον περιορισμό.

Αν και λίγους μήνες αργότερα ο Ιουστινιανός τον αποκατέστησε ύστερα από λίγα χρόνια το 565 ο Βελισσάριος πέθανε, δυστυχώς, χωρίς την τιμή που θα άρμοζε σε έναν τέτοιο στρατηγό.

https://www.pronews.gr/istoria/177790_velissarios-o-ellinas-stratigos-poy-katektise-osa-den-prolave-o-megas-alexandros/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Βακτήρια που καταναλώνουν μεθάνιο θα μπορούσαν να μετατρέψουν τη ρύπανση σε πλαστικά, σύμφωνα με μελέτη



Βακτήρια που καταναλώνουν μεθάνιο θα μπορούσαν να μετατρέψουν ένα από τα πιο ισχυρά αέρια του θερμοκηπίου του πλανήτη σε χρήσιμα προϊόντα, όπως βιοδιασπώμενα πλαστικά, ζωοτροφές και καθαρότερα καύσιμα, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική ανάλυση που εξετάζει τις ραγδαίες εξελίξεις. στην έρευνα των μεθανοτρόφων.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε αυτή την εβδομάδα στο περιοδικό Energy & Environment Nexus, τοποθετεί τα βακτήρια που καταναλώνουν μεθάνιο ως βιολογικούς «φύλακες» ικανούς τόσο να μειώνουν τις εκπομπές που συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή όσο και να μετατρέπουν τα απόβλητα αέρια σε πολύτιμα υλικά.

...

Από την Περιέργεια στο Κλιματικό Εργαλείο

"Η εργασία μας δείχνει ότι τα μεθανοτροφικά βακτήρια δεν αποτελούν πλέον απλώς ένα αντικείμενο της περιβαλλοντικής μικροβιολογίας, αλλά ένα στρατηγικό βιολογικό εργαλείο για ένα μέλλον χαμηλών εκπομπών άνθρακα," δήλωσε ο κύριος συγγραφέας Jingrui Deng από το Πανεπιστήμιο Shandong. "Εάν μπορούμε να κατανοήσουμε και να ελέγξουμε αυτές τις μικροβιακές κοινότητες, μπορούμε ταυτόχρονα να μειώσουμε τα αέρια του θερμοκηπίου και να παράγουμε χρήσιμα προϊόντα από τις ίδιες διεργασίες".

Το μεθάνιο έχει αντίκτυπο στην υπερθέρμανση του πλανήτη περίπου 28 φορές μεγαλύτερο από το διοξείδιο του άνθρακα σε διάστημα ενός αιώνα, ωστόσο μεγάλες ποσότητες συνεχίζουν να διαφεύγουν στο περιβάλλον από χώρους υγειονομικής ταφής, αγροκτήματα, ορυχεία και συστήματα επεξεργασίας. λυμάτων. Τα μεθανοτροφικά βακτήρια αναπτύσσονται φυσικά σε πολλά από αυτά τα περιβάλλοντα, συμπεριλαμβανομένων των ορυζώνων, των υγροτόπων και των θερμών πηγών, χρησιμοποιώντας το μεθάνιο τόσο ως πηγή ενέργειας όσο και ως καύσιμο.

Η ανασκόπηση περιγράφει ένα κύμα μηχανολογικών λύσεων που εφαρμόζονται σε μεγάλη κλίμακα, από καλύψεις που τοποθετούνται σε επιφάνειες χώρων υγειονομικής ταφής μέχρι βιοφίλτρα που αφαιρούν το μεθάνιο από ρεύματα καυσαερίων σε μονάδες βιοαερίου και ορυχεία. Σε ορυκτές εκμεταλλεύσεις, ο ψεκασμός εξαιρετικά λεπτών υδρονεφωμάτων που περιέχουν βακτήρια οξείδωσης του μεθανίου έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τα επίπεδα μεθανίου στον αέρα και μειώνει τους κινδύνους έκρηξης

Προϊόντα από τη Ρύπανση

Πέρα από τον έλεγχο των εκπομπών, η έρευνα αναδεικνύει την αυξανόμενη δυναμική χρήση των μεθανοτρόφων ως μικροσκοπικά κυτταρικά εργοστάσια. Κατευθύνοντας τον άνθρακα μέσω διαφορετικών μεταβολικών οδών, αυτά τα μικρόβια μπορούν να παράγουν μεθανόλη, μονοκύτταρη πρωτεΐνη για ζωοτροφές και βιοδιασπώμενα πλαστικά πολυυδροξυαλκανοϊκά.

Πιλοτικά συστήματα έχουν δείξει ότι η ακινητοποίηση μεθανοτρόφων σε υλικά όπως ίνες καρύδας ή τροποποιημένη χιτοζάνη μπορεί να πολλαπλασιάσει τις αποδόσεις μεθανόλης. Υπό βελτιστοποιημένες συνθήκες, ορισμένες στελέχη δεν μπορούν να συσσωρευτούν περισσότερο από τη μισή κυτταρική τους μάζα με τη μορφή βιοδιασπώμενων πολυμερών

Επιπλοκές και Επόμενα Βήματα

Οι συγγραφείς προειδοποιούν ότι η απομάκρυνση του μεθανίου από αυτά τα μικρόβια μπορεί μερικές φορές να συνοδεύεται από εκπομπές υποξειδίου του αζώτου, ενός άλλου αερίου του θερμοκηπίου με ακόμη μεγαλύτερο αντίκτυπο στην υπερθέρμανση. «Ο σχεδιασμός των μελλοντικών συστημάτων σημαίνει την επιλογή των κατάλληλων μικροβιακών εταίρων, ώστε να μειώσουμε τόσο το μεθάνιο όσο και το υποξείδιο του αζώτου, αντί να ανταλλάσσουμε το ένα αέριο με το άλλο», δήλωσε ο Ντενγκ.

Ο κύριος συγγραφέας Qigui Niu υπογράμμισε τις μεγαλύτερες: "Με την ολοκλήρωση της γενετικής μηχανικής στελεχών, του έξυπνου σχεδιασμού βιοαντιδραστών και της αυστηρής αξιολόγησης του κύκλου ζωής, μπορούμε να μετατρέψουμε το μεθάνιο από υποχρέωση σε ακρογωνιαίο λίθο της βιώσιμης βιοκατασκευής».

https://www.perplexity.ai/page/methane-eating-bacteria-could-hnzAjoj9R1q3DdSWZENE5Q
Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η σημασία του «Ανθρώπου του Βιτρούβιου» του Λεονάρντο ντα Βίντσι – Η απάντηση κρυβόταν σε… κοινή θέα




Ο Άνθρωπος του Βιτρούβιου αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές εικόνες όλων των εποχών

Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, όταν σχεδίασε τον Άνθρωπο του Βιτρούβιου το 1490 βασίστηκε σε μια μαθηματική αναλογία που δεν είχε καθιερωθεί επίσημα μέχρι τον 19ο αιώνα.

Ο Άνθρωπος του Βιτρούβιου αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές εικόνες όλων των εποχών, κι όμως για περισσότερα από 500 χρόνια, κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί ο Ντα Βίντσι επέλεξε τόσο συγκεκριμένες αναλογίες για τα χέρια και τα πόδια του.

Ένας οδοντίατρος από το Λονδίνο φαίνεται πως επιτέλους έλυσε το αιώνιο μυστήριο…

...

Η κρυφή λεπτομέρεια

Ο Ρόρι Μακ Σουίνι βρήκε μια κρυφή λεπτομέρεια, στην βουβωνική χώρα του Άνθρωπου του Βιτρούβιου: ένα ισόπλευρο τρίγωνο που πιστεύει ότι μπορεί να εξηγήσει «ένα από τα πιο περίπλοκα αλλά και μυστήρια έργα στην ιστορία της τέχνης».

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Journal of Mathematics and the Arts, ο Άνθρωπος του Βιτρούβιου είναι εν μέρει εμπνευσμένος από τα γραπτά του Ρωμαίου αρχιτέκτονα Βιτρούβιου, ο οποίος υποστήριζε ότι το τέλειο ανθρώπινο σώμα πρέπει να χωράει μέσα σε έναν κύκλο και ένα τετράγωνο.

Στο σχέδιο του Ντα Βίντσι απεικονίζεται μέσα σε ένα τετράγωνο με ακρίβεια μια «σταυροειδής στάση σώματος» – με χέρια τεντωμένα και πόδια προς τα μέσα, ενώ ο κύκλος περιλαμβάνει μια στάση όπου τα χέρια είναι υψωμένα και τα πόδια ανοιχτά.

Σύμφωνα με την πιο δημοφιλή θεωρία, ο Ντα Βίντσι επέλεξε τις συγκεκριμένες αναλογίες βάσει της Θεωρίας της Χρυσής Τομής, ωστόσο οι μετρήσεις δεν ταιριάζουν απόλυτα.

Όπως λέει ο Μακ Σουίνι , «η λύση σε αυτό το γεωμετρικό μυστήριο κρυβόταν σε κοινή θέα».

«Αν ανοίξετε τα πόδια σας και σηκώσετε τα χέρια σας αρκετά ώστε τα τεντωμένα δάχτυλά σας αγγίξουν τη γραμμή της κορυφής του κεφαλιού σας, ο χώρος ανάμεσα στα πόδια σας θα σχηματίσει ένα ισόπλευρο τρίγωνο», έγραψε ο Ντα Βίντσι στις σημειώσεις του για τον «Άνθρωπο του Βιτρούβιου».

Όταν ο Μακ Σουίνι έκανε τους υπολογισμούς σε αυτό το τρίγωνο, διαπίστωσε ότι το άνοιγμα των ποδιών του άνδρα και το ύψος του αφαλού του δημιουργούσαν μια αναλογία 1,64 – 1,65.

Οι αριθμοί αυτοί βρίσκονται πολύ κοντά στην τετραεδρική αναλογία 1,633 – μια μοναδικά ισορροπημένη γεωμετρική μορφή, που καθιερώθηκε επίσημα το 1917.

Η αναλογία αυτή χρησιμοποιείται για να καθοριστεί η βέλτιστη χωρική οργάνωση των σφαιρών. Αν τέσσερις σφαίρες συνδεθούν όσο το δυνατόν πιο κοντά σε σχήμα πυραμίδας, τότε η αναλογία ύψους και βάσης από τα κέντρο τους θα είναι 1,633.

Η αναλογία της ανθρώπινης γνάθου

Παρόμοια θεωρία εφαρμόζεται και στην ανθρώπινη γνάθο, το τρίγωνο του Bonwill από το 1864 υποδεικνύει τη βέλτιστη θέση της γνάθου. Η αναλογία της είναι επίσης 1,633.

Ο Σουίνι θεωρεί ότι η ανθρώπινη γνάθος δομείται φυσικά γύρω από τετραεδρικές γεωμετρίες, οι οποίες μεγιστοποιούν τη μηχανική απόδοση.

Αν η τετραεδρική αναλογία επαναλαμβάνεται σε διάφορα μέρη του σώματός μας, ο Μακ Σούνεϊ θεωρεί ότι αυτό συμβαίνει επειδή «η ανθρώπινη ανατομία έχει εξελιχθεί βάσει γεωμετρικών αρχών που διέπουν τη βέλτιστη χωρική οργάνωση σε όλο το σύμπαν».

Αν ο Μακ Σουίνι έχει δίκιο, τότε ο Ντα Βίντσι μπορεί να ανακάλυψε μια πολύ σημαντική παγκόσμια Αρχή.

«Οι ίδιες γεωμετρικές σχέσεις που εμφανίζονται σε βέλτιστες κρυσταλλικές δομές, βιολογικές αρχιτεκτονικές και συστήματα συντεταγμένων του Φούλερ φαίνεται πως κωδικοποιούνται σε ανθρώπινες αναλογίες», γράφει ο Μακ Σουίνι, «γεγονός που υποδηλώνει ότι ο Λεονάρντο διαισθανόταν τις θεμελιώδεις αλήθειες σχετικά με τη μαθηματική φύση της ίδιας της πραγματικότητας».

https://www.pronews.gr/istoria/i-simasia-tou-anthropou-tou-vitrouviou-tou-leonarnto-nta-vintsi-i-apantisi-kryvotan-se-koini-thea/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η πρωτεΐνη που θα τρώει τα κύτταρα που μας αρρωσταίνουν





Τι κάνει το νέο «εργαλείο»

Μια καινοτόμο μέθοδο για την αντιμετώπιση ασθενειών που προκαλούνται από επιβλαβή ή περιττά κύτταρα παρουσίασαν ερευνητές του Ινστιτούτου Επιστημών Ενσωματωμένων Κυττάρων – Υλικών (iCeMS) του Πανεπιστημίου του Κιότο.

...

Το νέο εργαλείο, που ονόμασαν CRUNCH (Connector for Removal of Unwanted Cell Habitat), αξιοποιεί τους φυσικούς μηχανισμούς «καθαρισμού» του οργανισμού και τους κατευθύνει εναντίον κυττάρων που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν εκεί.

Από καρκινικά έως υπερδραστήρια ανοσοκύτταρα.

Το ανθρώπινο σώμα ήδη αποβάλλει δισεκατομμύρια νεκρά κύτταρα καθημερινά μέσω των φαγοκυττάρων, που λειτουργούν σαν μικροσκοπικές ηλεκτρικές σκούπες αναζητώντας το σήμα «φάε με» στην επιφάνεια των κυττάρων.

Οι Ιάπωνες επιστήμονες επαναπρογραμμάτισαν αυτή τη διαδικασία: αντικατέστησαν το φυσικό «αισθητήρα» της πρωτεΐνης S με μια τεχνητή εκδοχή που αναγνωρίζει συγκεκριμένα ζωντανά κύτταρα-στόχους.

Έτσι, το CRUNCH δεν τα σκοτώνει άμεσα, αλλά τα «μαρκάρει» ώστε το ανοσοποιητικό να τα εξαφανίσει σαν να ήταν ήδη νεκρά.

Οι πρώτες δοκιμές σε ποντίκια ήταν ενθαρρυντικές: το CRUNCH κατάφερε να εξαλείψει καρκινικά κύτταρα με ειδικούς δείκτες επιφανείας, ενώ σε μοντέλα αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως ο λύκος, απομάκρυνε υπερδραστήρια ανοσοκύτταρα μειώνοντας τα συμπτώματα. Σε αντίθεση με υπάρχουσες θεραπείες, όπως τα τροποποιημένα κύτταρα CAR-T ή τα μονοκλωνικά αντισώματα, το CRUNCH έχει το πλεονέκτημα ότι βασίζεται σε μια απλή πρωτεΐνη και πιθανότατα θα μπορεί να χορηγείται με ένεση, χωρίς περίπλοκες εργαστηριακές διαδικασίες.

Για τους επιστήμονες του Κιότο, το CRUNCH δεν είναι απλώς μια μέθοδος. Είναι μια πλατφόρμα. Ο αισθητήρας στόχευσης μπορεί να προσαρμοστεί σχεδόν σε οποιοδήποτε κύτταρο, ανοίγοντας τον δρόμο για θεραπείες κατά του καρκίνου, των αυτοάνοσων και άλλων δύσκολων παθήσεων. Το επόμενο βήμα είναι η βελτιστοποίηση της ασφάλειας και της παραγωγής, ώστε αυτή η πρωτοποριακή ιδέα να φτάσει κάποτε στους ασθενείς.

Με απλά λόγια: οι ερευνητές βρήκαν τρόπο να «ξεγελάσουν» το ίδιο μας το ανοσοποιητικό, ώστε να καθαρίζει ανεπιθύμητα κύτταρα με την ακρίβεια και την φυσικότητα μιας διαδικασίας που ήδη εκτελεί καθημερινά.

https://www.ygeiamasnews.gr/ygeia/96958/i-proteini-pou-tha-troei-ta-kyttara-pou-mas-arrostainoun/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Δημιουργήθηκε επαναστατικό υλικό που υπόσχεται κατασκευή αβύθιστων πλοίων





Πρόκειται για μεταλλικούς σωλήνες που απωθούν το νερό ακόμη και αν έχουν τρύπες παραμένοντας στεγνοί.

Μηχανικοί δημιούργησαν μεταλλικούς σωλήνες που δεν βυθίζονται ακόμη και όταν γεμίσουν με τρύπες φέρνοντας πιο κοντά στην πραγματικότητα την ιδέα των πραγματικά αβύθιστων πλοίων.

Περισσότερα από 100 χρόνια μετά την καταστροφή του Τιτανικού η ιδέα πλοίων που δεν μπορούν να βυθιστούν συνεχίζει να καθοδηγεί την μηχανική έρευνα. Επιστήμονες στο Ινστιτούτο Οπτικής του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ στη Νέα Υόρκη έκαναν τώρα ένα σημαντικό βήμα προς αυτόν τον στόχο αναπτύσσοντας μια μέθοδο που καθιστά απλούς μεταλλικούς σωλήνες ουσιαστικά αβύθιστους. Οι σωλήνες αυτοί παραμένουν στην επιφάνεια ανεξάρτητα από το πόσο καιρό βρίσκονται κάτω από το νερό ή πόση φυσική ζημιά υφίστανται.

...

Η ερευνητική ομάδα παρουσίασε τα ευρήματά της σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Advanced Functional Materials». Η προσέγγισή τους περιλαμβάνει την προσεκτική χάραξη της εσωτερικής επιφάνειας σωλήνων από αλουμίνιο ώστε να δημιουργηθούν μικροσκοπικές και νανοκλίμακας κοιλότητες. Αυτή η υφή καθιστά την επιφάνεια υπερυδρόφοβη δηλαδή απωθεί έντονα το νερό και παραμένει στεγνή.

Όταν ένας από αυτούς τους επεξεργασμένους σωλήνες βυθιστεί το εσωτερικό που απωθεί το νερό παγιδεύει ένα σταθερό στρώμα αέρα. Αυτό το στρώμα αέρα εμποδίζει το νερό να γεμίσει τον σωλήνα και να τον κάνει να βυθιστεί. Η διαδικασία αυτή θυμίζει στρατηγικές που συναντώνται στη φύση όπως ένα είδος αράχνης που μεταφέρει φυσαλίδες αέρα κάτω από το νερό ή ένα είδος μυρμηγκιών που ενώνονται για να σχηματίσουν πλωτές σχεδίες χρησιμοποιώντας τα υδροαπωθητικά τους σώματα.

«Το σημαντικό είναι ότι προσθέσαμε ένα διαχωριστικό στο μέσο του σωλήνα ώστε ακόμη κι αν τον σπρώξεις κατακόρυφα μέσα στο νερό η φυσαλίδα αέρα να παραμένει παγιδευμένη και ο σωλήνας να διατηρεί την πλευστότητα του» λέει ο Τσουνλέι Γκούο, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

Βελτιωμένος σχεδιασμός

Η ομάδα του Γκούο είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά υπερυδρόφοβες πλωτές συσκευές το 2019 χρησιμοποιώντας δύο υδροαπωθητικούς δίσκους σφραγισμένους μαζί για να δημιουργήσουν άνωση. Αν και αποτελεσματικός, εκείνος ο σχεδιασμός είχε περιορισμούς. Σε ακραίες γωνίες, οι δίσκοι μπορούσαν να χάσουν την ικανότητά τους να επιπλέουν. Ο νέος σχεδιασμός με σωλήνες είναι απλούστερος και πολύ πιο σταθερός, ιδιαίτερα σε ταραγμένες συνθήκες παρόμοιες με αυτές της ανοιχτής θάλασσας.

«Τους δοκιμάσαμε σε πραγματικά σκληρά περιβάλλοντα για εβδομάδες και δεν διαπιστώσαμε καμία υποβάθμιση της πλευστότητάς τους. Μπορείς να ανοίξεις μεγάλες τρύπες σε αυτούς και δείξαμε ότι ακόμη κι αν καταστρέψεις σοβαρά τους σωλήνες με όσες τρύπες μπορείς να κάνεις συνεχίζουν να επιπλέουν» λέει ο Γκούο.

Οι ερευνητές έδειξαν ότι πολλοί σωλήνες μπορούν να συνδεθούν για να σχηματίσουν σχεδίες ανοίγοντας τον δρόμο για εφαρμογές όπως πλοία, σημαδούρες και πλωτές πλατφόρμες. Οι εργαστηριακές δοκιμές περιλάμβαναν σωλήνες διαφορετικών μηκών που έφταναν σχεδόν το μισό μέτρο. Σύμφωνα με τον Γκούο η ιδέα μπορεί να κλιμακωθεί ώστε να υποστηρίξει βαρύτερα φορτία που απαιτούνται για πραγματικές εφαρμογές.

Η ομάδα διερεύνησε επίσης πώς σχεδίες κατασκευασμένες από αυτούς τους υπερυδρόφοβους σωλήνες θα μπορούσαν να συλλέγουν ενέργεια από τα κύματα του ωκεανού. Αυτή η προσέγγιση δείχνει έναν πιθανό νέο τρόπο παραγωγής ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας, χρησιμοποιώντας ανθεκτικές πλωτές κατασκευές.

Naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...