Όταν ο ΕΛΑΣ διέλυσε Γερμανικό Τάγμα 250 επίλεκτων στρατιωτών

Η "μαεστρία" της παγίδας και η ιστορική μάχη, όπως την διηγήθηκαν επιζώντες Έλληνες και Γερμανοί...

Ήταν 5 Αυγούστου του 1944, όταν αντάρτες του ΕΛΑΣ εξόντωσαν το γερμανικό τάγμα, που αλαζονικά επιχείρησε να καταλάβει το μικρό χωριό της Άμφισσας.

Στα βουνά της Γκιώνας, στην Άμφισσα, λίγο μετά το Λιδωρίκι, στέκει ακόμη στα βάθη του χρόνου, ένα μικρό χωριό... ερημωμένο, αιματοβαμμένο, τέσσερις φορές καμένο από τους Γερμανούς. Ένα χωριό μαρτυρικό και τόσο σιωπηλά υπερήφανο, που αν επιχειρήσεις να αφουγκραστείς την ιστορία του, θα ανατριχιάσεις. Είναι οι Καρούτες. Εκεί, όπου στις 5 Αυγούστου του 1944, οι αντάρτες του ΕΛΑΣεξόντωσαν το Γερμανικό τάγμα 250 επίλεκτων στρατιωτών, που επιχείρησε να το κατακτήσει.

"Το χωριό καθάρισε αίματα και αποκαΐδια και ξαναχτίστηκε όπως - όπως, με τον καιρό, σκεπάζοντας τα χαλάσματα. Οι 140 σκοτωμένοι εχθροί που ξόφλησαν έτσι δα για λογαριασμό τους, κάηκαν μέσα στη ρεματιά που 'ναι στα πόδια του χωριού και τα καψαλιασμένα σκέλεθρά τους παραχώθηκαν με τον καιρό, από τις κατεβασιές του βουνού. Οι αντάρτες που έπεσαν στη μάχη, είναι λίγο πιο πάνω θαμμένοι, μέσα στον κοινό τάφο τους, στο νεκροταφείο του χωριού. Μία άκρη στη νοτιοδυτική γωνιά του κοιμητηρίου. Αυτός είναι ο τάφος με τους σκοτωμένους πατριώτες. Ολότελα γυμνός κι ασημάδευτος ο τύμβος των γενναίων", γράφει στο βιβλίο του "Η μάχη στις Καρούτες" ο Η. Παπανικολής.Με αφορμή τη συμπλήρωση 75 χρόνων από την ιστορική και σχεδόν άγνωστη αυτή μάχη,στο φως, το πώς ο Γερμανός κατακτητής πάτησε έναν τόπο και πλήρωσε με αίμα και θάνατο την αλαζονεία του. Πώς οι Έλληνες αντάρτες ακολουθώντας σχέδιο "οπισθοχώρησης" περικύκλωσαν τους Γερμανούς και τους εγκλώβισαν στο κέντρο του χωριού, εξαπολύοντας σε βάρος τους την επίθεση, που οδήγησε στη βαριά τους ήττα και παράδοση.

...

^{Καρούτες, Φωτογραφία του 1964. Το χωριό από το ανατολικό πλευρό του. Κάτω δεξιά το νεκροταφείο. Φαίνεται η γωνία με το δέντρο, όπου είναι ο τάφος των 30 ανταρτών, που έπεσαν στη μάχη}

Πριν τη μάχη

Η ΑΝΑΔΙΠΛΩΣΗ ΠΡΙΝ ΤΟ ΑΙΜΑΤΗΡΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΤΗΜΕΝΟΥ

Στις 5 Αυγούστου του 1944, οι αντάρτες του ΕΛΑΣ, σε συνεργασία με Άγγλους και Αμερικανούς σαμποτέρ, παγίδεψαν στις Καρούτες ένα Τάγμα 250 επίλεκτων Γερμανών στρατιωτών και το εξολόθρευσαν. Στη μάχη σκοτώθηκαν περισσότεροι από 100 Γερμανοί με το Διοικητή τους. Περισσότεροι από τους νεκρούς υπήρξαν οι αιχμάλωτοι. Σκοτώθηκαν και 29 αντάρτες και τρεις Καρουτιανοί πολίτες.

... Μία μέρα πριν, το πρωί της 4ης Αυγούστου, ο αντάρτης που φύλαγε σκοπός στο ψηλότερο πέρασμα της Γκιώνας, στον Έλατο, ξεσήκωσε τους συντρόφους του με φωνές πνιχτές: "Γερμανοί! Ανεβαίνουν φάλαγγα τις στροφές... Να τους!" Σε λίγο, τριάντα ελασίτες αντάρτες από το τμήμα του Έκτου Λόχου, από το Τάγμα του Κρόνου, της 5ης αντάρτικης ταξιαρχίας, με αρχηγό τον Κέρκη, πιάνουν το πέρασμα στην ψηλότερη κόχη, που ορθώνεται στα 1.500 μ. πάνω από την Άμφισσα. Μετρούν τους Γερμανούς, είναι κοντά 250, που σέρνουν μαζί τους μεταγωγικά, πάνω κάτω 50 μουλάρια και άλογα, φορτωμένα με υλικό εκστρατείας, όλμους, βαριά πολυβόλα, κιβώτια πυρομαχικών, ακόμη και ένα ορειβατικό πολυβόλο.

Οι αντάρτες είναι απληροφόρητοι, αλλά δεν ξαφνιάζονται. Έχουν ξαναμετρηθεί μαζί τους και δεν τους φοβούνται. Μόλις πριν έναν μήνα, είχαν χτυπηθεί από γερμανικό τάγμα στην Άμφισσα, σε μία επιχείρηση που δεν πέτυχε. Όμως οι αντάρτες ανέβηκαν ξανά στα βουνά, κουβαλώντας νεκρούς και εξοπλισμό και περιμένοντας την εκδίκηση.

Η είδηση ότι Γερμανοί κατευθύνονται στο χωριό μεταδίδεται γρήγορα και αθόρυβα στα γύρω χωριά. Ο ομαδάρχης Κέρκης ρίχνει λίγες σπαρτές ριπές και ο γεμιστής του πετά δύο ψιλοκρεμαστές χειροβομβίδες. Η φάλαγγα των Γερμανών σταματά ξαφνιασμένη, ενώ οι ακροβολιστές ξανοίγονται και απαντούν με τα αυτόματά τους. Στήνουν τα πολυβόλα και χτυπούν με απανωτές ριπές... Μία ησυχία κλείνει το επεισόδιο. Οι αντάρτες δεν φαίνονται πουθενά. Έχουν ήδη εξαφανιστεί στη βουνοπλαγιά.

Το γερμανικό Τάγμα είναι ένα ισχυρό εκκαθαριστικό απόσπασμα από τη γερμανική φρουρά, που κρατάει την Άμφισσα, το τρίτο Τάγμα από το επίλεκτο Σύνταγμα 18 των "Ορεινών Κυνηγών" της Αστυνομίας, με εμπειρία στον ανταρτοπόλεμο. Αποσπασματάρχης είναι ο λοχαγός Χάκερτ. Υποδιοικητής ο υπολοχαγός Όττο Βέμπερς.

^{Ο υπολοχαγός Όττο Βέμπερς - φωτογραφία από εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, Απρίλιος 1944}

Σε όλες τις πλευρές του κάμπου είναι μοιρασμένοι και αριστοτεχνικά κρυμμένοι άνδρες του ΕΛΑΣ. Μετά από αρκετή καθυστέρηση, οι Γερμανοί μη βλέποντας μεγάλη δύναμη μπροστά τους, αναθαρρεύουν και προχωρούν ξανά. Είναι ήδη μεσημέρι, όταν ακόμα ψάχνουν τον άφαντο εχθρό. Το απομεσήμερο, ακόμη ένα περιστατικό ανταλλαγής πυρών "εξ αποστάσεως", χωρίς και πάλι κανείς να εμφανίζεται μπροστά τους. Η φάλαγγα συνεχίζει την πορεία της προς το χωριό.

Η εντολή για την αναδίπλωση των ανταρτών έχει έρθει από το Λιδωρίκι. Ο καπετάνιος του τάγματος, οΚρόνος, ανεβαίνει μέχρι το πολυβόλο, για να εκτελεστεί σωστά το σχέδιο, χωρίς να υποψιαστούν οι εχθροί. Μετράει την κατάσταση και δίνει οδηγίες, για να διωχθούν σταδιακά οι άνδρες κι όσο γίνεται πιο κλέφτικα και να παγιδευτούν ανύποπτοι οι Γερμανοί στις Καρούτες.

Στο μεταξύ, τα γερμανικά όπλα έχουν σωπάσει. Οι Γερμανοί δεν κατάλαβαν την οπισθοχώρηση που έγινε μπροστά τους, χωρίς να το καταλάβουν. Ομάδα οπισθοφυλακής με αρχηγό τον Θανάση Αρετούλη (Ήφαιστο) σπέρνεται γύρω από το ξωκλήσι. Περνούν απαρατήρητοι από τον εχθρό, καθώς ξανοίγονται προς το μέρος του. Ο λοχαγός Χάκερτ είναι βέβαιος πως οι "λησταντάρτες" σκορπίστηκαν, για να αποφύγουν τη γερμανική δύναμη και γύρω στις 6 το απόγευμα, οι Γερμανοί μπαίνουν χωρίς αντίσταση στις Καρούτες. Ο Χάκερτ στέλνει από τον ασύρματο σήμα, ότι έχει στα χέρια του το χωριό.

Ωστόσο, όλα τα γύρω χωριά είναι ήδη σε πολεμικό συναγερμό. Οι κάτοικοι αδειάζουν τα σπίτια τους και οι αντάρτες είναι σε επιφυλακή. Τους αποχαιρετούν οι ντόπιοι με μία ευχή "Ώρα καλή παιδιά! Ψυχή βαθιά!", ενώ λένε τα ονόματά τους που είναι παρμένα από θεούς και ήρωες.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ "ΠΑΡΔΑΛΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ"

Το σχέδιο στην τελική του μορφή το παρουσιάζει ο επιτελάρχης Λογοθέτης, ο λοχαγός Γιώργης Σαμαρίδης από τη Σάμο. Δεν συμφωνεί η μάχη να δοθεί πάνω από τις Καρούτες, όπου οι Γερμανοί θα χρησιμοποιήσουν όλα τα όπλα τους. Ο εχθρός πρέπει να παγιδευτεί και να χτυπηθεί καταδρομικά, μέσα στο χωριό. Το σχέδιο εγκρίνεται και καταστρώνεται σε τρία φύλλα χαρτί, με ζωγραφισμένη κάθε λεπτομέρεια. Ο σύνδεσμος με την εντολή για τη μάχη φτάνει στα γύρω χωριά. Λείπουν πολλοί τραυματισμένοι αντάρτες, που γιατρεύονται, λείπουν κι εκείνοι που δεν θα γυρίσουν ξανά στη μάχη...

Από το στράτευμα των ανταρτών, άλλος έχει χακί παντελόνι και μαύρη τραγιάσκα, άλλος δίκοχο ιταλικό που γράφει "Ελευθερία ή Θάνατος" κι άλλος φοράει τα ρούχα της δουλειάς του. Όσοι έχουν πίσω τους υποχρεώσεις ή είναι ανήμποροι, καλούνται να μείνουν πίσω. Οι υπόλοιποι θα περικυκλώσουν το χωριό, για να πολεμήσουν το πρωί. Οι άνδρες μοιράζονται τα λίγα πυρομαχικά και το ξερό ψωμί και γεμίζουν τα παγούρια τους. Ξεκινούν για να πάρουν καθένας τη θέση του, ο λόχος με τους Ζαχαριάδη καιΚαλλίδρομο, οι αντάρτες του Παρνασσού, ο έκτος λόχος, οι εφεδρικοί. Όλοι.

Καθώς ξημερώνει η 5η Αυγούστου, οι Γερμανοί στρατιώτες αρχίζουν να ανοίγουν τα μάτια τους και γυρίζουν από δω κι από κει, έχοντας ξεχάσει τον πόλεμο...

^{Το κέντρο του χωριού. Διακρίνονται η πλατεία, η βρύση, το σχολείο και η εκκλησία}

Η μάχη

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΥΜΑ ΚΑΙ Ο ΛΟΧΟΣ ΠΟΥ ΕΜΑΘΕ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΩΙ

Στην βρύση του χωριού, κοντοζυγώνει ένα μουλάρι, για να πιει νερό. Είναι ο Κατσούλης, το πρώτο θύμα της μάχης. Οι Γερμανοί το έβαλαν σημάδι κι όταν έσκυψε στο νερό, του άδειασαν το παραμπέλουμ στο κεφάλι, για να τον βράσουν στο καζάνι, για ένα μεγάλο τσιμπούσι.

Ο Χάκερτ νομίζοντας πως την προηγούμενη μέρα έτρεψε τους αντάρτες σε φυγή, λύνει την επιφυλακή του και ανοίγει τον ασύρματο, περιμένοντας εντολή να κινηθεί προς το Λιδωρίκι. Δεν έβγαλε μόνιμα φυλάκια στις κορφές, δεν υπήρχε απειλή... έτσι πίστευε.

Στο μεταξύ φτάνουν οι σύνδεσμοι αξιωματικοί της Συμμαχικής Αποστολής. Είναι ο Αμερικανός υπολοχαγός Μπομπ Φορντ και ο Άγγλος ανθυπασπιστής Τζόε, ο αεροπόρος υπαξιωματικός Τομ και ο Κύπριος λοχίας Πέτρος, που εκτελεί χρέη διερμηνέα. Από ένα λάθος που έκαναν οι σύνδεσμοι, η διαταγή για την κίνηση του λόχου του ανθυπολοχαγού Λάλου Θηριώτη (Οδυσσέα) έφτασε καθυστερημένα, στις 8 το πρωί της 5ης Αυγούστου. Μικρό το κακό, αφού τα κοντινά χωριά στέλνουν στον λόχο τα ζώα που χρειάζεται, για να μεταφέρει τον οπλισμό και να φτάσει εγκαίρως για τη μάχη. Έτσι κι έγινε. Ο Οδυσσέας στήνει τα πολυβόλα του, μοιράζει άνδρες και στόχους στέλνει το σήμα. Όλα είναι έτοιμα. Η αντάρτικη λαβίδα γύρω από τις Καρούτες έχει κλείσει σφιχτά...

^{Μέρες του 1945: Ο Ήφαιστος - κάτω δεξιά - και συναγωνιστές του από το Τάγμα του Κρόνου}

Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΠΕΦΤΕΙ ΝΕΚΡΟΣ ΜΕ ΤΟ "ΚΑΛΗΜΕΡΑ"

Ο Ταξίαρχος δίνει το σήμα για να πέσει ο συνθηματικός όλμος. Πριν προλάβει να πέσει όμως, ακούγονται από το χωριό πέντε έξι ξερές τουφεκιές. Τι είχε συμβεί; Το παλικαράκι που κουβαλούσε το σιδερένιο κιβώτιο με τις σφαίρες, θέλησε να πλησιάσει λίγο περισσότερο τον γεμιστή του και γλίστρησε. Ο μεταλλικός ήχος από τις σφαίρες που χύνονται στο έδαφος, ξαφνιάζει τον Γερμανό φρουρό, που φωνάζει "Αλάααρμ". Μέχρι εκεί. Η πρώτη αντάρτικη μπαταρία τον καρφώνει στον τόπο, ενώ η δεύτερη σκοτώνει κι άλλον σκοπό που ανασηκώθηκε, για να δει τι συνέβη. Είναι 3 και κάτι το μεσημέρι. Η μάχη μόλις άρχισε!

Ξαφνικά γίνεται χαλασμός. Οι όλμοι σμπαραλιάζουν τον καταυλισμό των Γερμανών. Το πρώτο βλήμα πέφτει στον δρόμο προς το νεκροταφείο και κομματιάζει άλογα και μουλάρια. Το δεύτερο κάνει κομμάτια τον ασύρματο και τους χειριστές του. Σιγά σιγά, όλα τα όπλα των ανταρτών μπαίνουν στη μάχη. Χτυπούν το μέρος από την πλατεία προς το νεκροταφείο, σκοτώνοντας τα ζώα που κουβαλούν τον εξοπλισμό. Οι αντάρτες ξανοίγονται ακάλυπτοι και χύνονται στη μάχη.

Τρία απανωτά χτυπήματα στον εχθρό στα πρώτα κιόλας λεπτά αφήνουν τους Γερμανούς ακάλυπτους και απροστάτευτους. Ένα βλήμα που σκάει δίπλα στον μεγάλο πλάτανο του χωριού, σκοτώνει τον λοχαγό Χάκερτ. Ο διοικητής τους έχει πέσει νεκρός, χωρίς να έχει προλάβει καν να δώσει διαταγές. Οι επιδρομείς παραμένουν με έναν αξιωματικό, τον Βέμπερς, χωρίς να μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα βαριά όπλα τους. Στήνουν όμως έναν αμυντικό "σκατζόχοιρο" στο σχολείο και τα σπίτια του χωριού, πολεμώντας για τη ζωή τους.

^{Το σχολείο, σε πρόσφατη φωτογραφία. Η ανατολική αίθουσα έχει ερειπωθεί}

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΥΣΙΑ

Το σχολείο είναι το πιο δυνατό σημείο της γερμανικής άμυνας κι εκείνο που θα κρίνει τη μάχη. Η τρίτη διμοιρία του Ήφαιστου στο μεταξύ, κατευθύνεται προς την εκκλησία. Ο Ήφαιστος στηρίζει το μάουζερ του και αρχίζει να χτυπά. Ένας Γερμανός νεκρός, πεσμένος ανάσκελα, με μία τόση δα τρυπίτσα στο μεσόφρυδο.

Σ'αυτό το σημείο η διμοιρία έχει τον πρώτο νεκρό της. Ο αντάρτης Κώστας Μπούρας, ο Πρίαμος,ξεφεύγει από το πάνω μέρος της εκκλησίας, για να περάσει απέναντι. Ο εχθρός τον αντιλαμβάνεται όμως. Δύο σφαίρες τον βρίσκουν στο στήθος και τον ρίχνουν στο έδαφος.

Ένας πυροβολητής τους ξεπερνάει όλους και τρέχει μόνος και ακάλυπτος στον περίβολο της εκκλησίας. Είναι ο Παναγιώτης Κολοβός από τον Ορχομενό. Οι Γερμανοί τον βλέπουν και στρέφουν το μυδράλιο εναντίον του. Εκείνος στήνει όρθιος πάντα το πολυβόλο του στο πεζούλι. Είναι αργά. Χτυπημένος στα πλευρά, θα αφήσει την τελευταία του πνοή πάνω στο πολυβόλο του. Είναι μία αληθινή θυσία.

Οι Γερμανοί που μπόρεσαν να γλιτώσουν, αποτραβιούνται στα σπίτια της πλατείας, ενώ άλλες δύο διμοιρίες του έκτου λόχου κατηφορίζουν προς το σχολείο, που γίνεται φρούριο. Είναι ένα από τα άκαυτα σπίτια (το χωριό είχαν κάψει οι Γερμανοί και το 1942) και η στέγη του το προστατεύει από τις χειροβομβίδες. Ο εχθρός αναθαρρεύει και αμύνεται, με χειροβομβίδες.

Τότε, ένας μικρόσωμος αντάρτης, ο Κρόνος, θα απαντήσει με χειροβομβίδα. Άλλη λύση από τις χειροβομβίδες δεν υπάρχει. Ένας άλλος μικρόσωμος αντάρτης, ο Σταμάτης Πολιτάνος (Πύργος) θα τολμήσει να πλησιάσει, κρατώντας μία κίτρινη χειροβομβίδα, την οποία πετά μέσα στο σχολείο, από την τρύπα της σόμπας. Το φρούριο έχει ανοίξει την πόρτα του, όμως οι Γερμανοί θα μπουν γρήγορα στη διπλανή αίθουσα. Ακολουθεί μάχη σκληρή για ώρα, με έναν Γερμανό να σκοτώνει αντάρτες που επιχειρούν να εισβάλουν στον "χώρο" τους. Το χτύπημα θα έρθει από τον Κρόνο, τον Βελισσάριο και τον Κουρσάρο, που "γαζώνουν" με ριπές την πόρτα και ρίχνουν κι άλλη χειροβομβίδα. Όσοι βγαίνουν έξω, παραδίδονται νικημένοι. Η ώρα είναι πέντε... Το σχολείο είναι πια λάφυρο του έκτου λόχου.

Η μάχη συνεχίζεται στα πρώτα ορεινά σπίτια. Και εδώ κοστίζει πολύ αίμα. Οι αντάρτες δίνουν μάχη από φράχτη σε φράχτη και από τοίχο σε τοίχο, για περισσότερο από μιάμιση ώρα. Κανείς δεν περίμενε τόσο λυσσασμένη αντίδραση. Ο Οδυσσέας βλέπει με τα κιάλια του τι συμβαίνει και προστάζει τα μπροστινά του πολυβόλα, να βοηθήσουν. Οι Γερμανοί δέχονται πισώπλατα χτυπήματα, ενώ οι αντάρτες ξεπηδούν από τους φράχτες και μπαίνουν στα πρώτα σπίτια.

Ο ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΤΡΟΜΗΤΟΥ ΠΟΥ "ΠΑΓΩΣΕ" ΤΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ

Στο ξεκαθάρισμα των βορινών σπιτιών, πέφτει νεκρός ο Ατρόμητος. Είναι ο πιο αδικοχαμένος από όλους τους νεκρούς. Έχοντας αντιληφθεί την ύπαρξη ενός ξεχασμένου μυδραλίου, αποφασίζει να το αρπάξει μόνος. Κάνει σήμα στους συντρόφους του και φεύγει. Άσπρος όπως ήταν και ξανθός, φορά στο κεφάλι του κράνος και κρατά ένα μάουζερ, λάφυρο από Γερμανό λοχία, που σκότωσε στη μάχη της Άμφισσας. Ξεπαστρεύει κάμποσους Γερμανούς και ανασηκώνεται και αρπάζει το μυδράλιο. Τότε, τον βλέπουν δύο - τρεις εφεδροελασίτες και πιστεύοντας πως είναι Γερμανός, τον σκοτώνουν κατά λάθος.

Ο ανταρτοπόλεμος συνεχίζεται. Από τα σπίτια που καταλαμβάνονται, οι Γερμανοί βγαίνουν με τα χέρια ψηλά, δηλώνοντας την παράδοσή τους. Οι μάχες όμως μεταφέρονται στα διπλανά σπίτια, όπου ο εχθρός έχει ταμπουρωθεί. Τα σπίτια και οι μισοπεθαμένοι από τα τραύματά τους Γερμανοί σταδιακά πέφτουν στα χέρια των ανταρτών.

Σε ένα σπίτι, ο Λυκούργος καλεί τους τραυματισμένους Γερμανούς να παραδοθούν. Πιστεύοντας ότι δεν θα αντισταθούν άλλο, μένει ακάλυπτος. Ένα αυτόματο μάρσιπ ξεπροβάλλει από τη γωνία του σπιτιού και αδειάζεται πάνω του. Θερισμένος από σφαίρες, πέφτει στο έδαφος. Οι άντρες του τον σηκώνουν συντετριμμένοι. Η ώρα είναι ήδη 5.30μμ.

Στα "πόδια" του χωριού, χαμηλά, δίνεται μάχη με πρωταγωνιστές τους εκκαθαριστές. Τη μεγαλύτερη θραύση κάνουν εδώ τα πολυβόλα του Οδυσσέα. Οι περισσότεροι Γερμανοί έχουν "γαζωθεί" από τις ριπές. Εφεδρικοί, βαθμοφόροι και οδηγοί έχουν βαλθεί, να ξεκαθαρίσουν τον τόπο από τους τρυπωμένους Γερμανούς. Εκεί θα βρει τον θάνατο ο Θανάσης Γκόλφης (Καπαρός), ένας 28χρονος χωρικός από τη Λεύκα, που άφησε το πρωί το περιβόλι του για να πολεμήσει. Παρακάλεσε τους αντάρτες να του δώσουν όπλο, αλλά εκείνοι αρνήθηκαν και του ζήτησαν να φύγει. Εκείνος φεύγοντας, πήρε μαζί του μία καραμπίνα και βρέθηκε κοντά στους εφεδρικούς.

^{Εύελπις, Σπύρος Νικολακόπουλος - Ολύμπιος. Στρατιωτικός διοικητής του 1ου λόχου του 11/36 Τάγματος Παρνασσίδας}

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΟΧΥΡΟ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Σε ένα άλλο σπίτι, με μεγάλη τριγυριστή μάντρα, οι Γερμανοί κρατάνε ακόμα το (προ)τελευταίο τους οχυρό, που θα πέσει με χειροβομβίδες και τη βοήθεια των ανταρτών που έχουν "καθαρίσει" τα άλλα σημεία και σπεύδουν για βοήθεια. Το τελευταίο οχυρό είναι στα τσιμαρέικα, στα δύο ή τρία καμμένα σπίτια, έναν τόπο δυο στρέμματα όλον κι όλον.

Τριάντα Γερμανοί με δύο πολυβόλα, χειροβομβίδες και αυτόματα μάχονται μέχρις εσχάτου, αποφασισμένοι για όλα. Φράχτες, χώματα, ντουβάρια τινάζονται στον αέρα από τη σφοδρότητα της μάχης. Οι Έλληνες μετρούν θύματα πολλά, ο τόπος γεμίζει τραυματίες. Ένας επονίτης 18 ετών, ο Λάμπρος από τη Θήβα, είναι ο πιο μικρός από τους νεκρούς αντάρτες.

Στο σημείο αυτό, η μάχη φαίνεται να έχει κερδηθεί, όμως οι Γερμανοί δεν παραδίδονται. Οι αντάρτες παίρνουν από τα λάφυρα τα αυτόματα, σφαίρες, χειροβομβίδες και προχωρούν. Ένας νεαρός, ο Γιάννης Τριανταφύλλου, ξέρει πώς να τους βγάλει από το σπίτι. Είναι το σπίτι του!

Το τέλος πλησιάζει. Το εχθρικό οχυρό έχει σιγάσει και τώρα κατευθύνονται προς τα εκεί και οι άνδρες του έκτου λόχου, που έχουν στο μεταξύ καθαρίσει όλη την πλαγιά και τα σπίτια. Οι Γερμανοί είναι από παντού περικυκλωμένοι. Ζητούν να παραδοθούν σε Έλληνα αξιωματικό.

Ο Εύελπις Σπύρος Νικολακόπουλος (Ολύμπιος) πετάει την εξάρτησή του και πλησιάζει. Από την κρυψώνα, εμφανίζεται ένας Γερμανός αξιωματικός με αίματα στο δεξί χέρι και την πλάτη. Είναι ο υπολοχαγός υποδιοικητής του εχθρικού τάγματος. Χαιρετίζει τον Έλληνα στρατιωτικά και παρουσιάζεται:

- Όττο Βέμπερς, Ομπερλώυτναντ.

- Οφιτσίρ, του απαντά ο Ολύμπιος και του δίνει το χέρι, δείχνοντας τους Γερμανούς που περιμένουν με έτοιμα τα όπλα τους. Οι αντάρτες θα σεβαστούν όλους τους αιχμαλώτους, όπως βεβαιώνει και με λόγο τιμής, σαν αξιωματικός προς αξιωματικό.

Ο Βέμπερς αποφασίζει να παραδοθεί. Σηκώνει το χέρι ψηλά και καλεί τους άνδρες του κοντά του. Με το άλλο χέρι, φέρνει στα χείλη τη σφυρίχτρα και σφυρίζει τη λήξη του αγώνα. Οι Γερμανοί παραδίνονται.

Η ώρα είναι 7.30 μ.μ. Η μάχη στις Καρούτες τελείωσε...

"Αυτός ο αντάρτικος στρατός πρέπει να τιμηθεί. Είναι ο λαός που στρατεύτηκε μόνος του και πολέμησε αβοήθητος τους ξένους κατακτητές. Είναι οι απροσκύνητοι, που έκαναν την Αντίσταση". Η. Παπανικολής

^{Ο τάφος των νεκρών ανταρτών, στο νεκροταφείο του χωριού}

Από το Βιβλίο: Η Μάχη στις Καρούτες (5.8.44) - Ιστορημένη από τον Η. Παπανικολή" - Έκδοση 1983 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Αντιτορπιλικό «ΑΔΡΙΑΣ»: Το πλοίο που αρνήθηκε να πεθάνει -Πώς βύθισε δύο γερμανικά υποβρύχια

«Θα εγκαταλείψουμε το πλοίο μας;» ρώτησε το πλήρωμα ο κυβερνήτης του αντιτορπιλικού Αδρίας, το οποίο μόλις είχε προσκρούσει σε νάρκη. Με μια φωνή όλοι απάντησαν με αυταπάρνηση: «Όχι ποτέ»

...

Το αντιτορπιλικό που αρνήθηκε να πεθάνει. Πώς το «ΑΔΡΙΑΣ» βύθισε δύο γερμανικά υποβρύχια, αλλά έχασε την πλώρη του από νάρκη!

«Θα εγκαταλείψουμε το πλοίο μας;» ρώτησε το πλήρωμα ο κυβερνήτης του αντιτορπιλικού Αδρίας, το οποίο μόλις είχε προσκρούσει σε νάρκη. Με μια φωνή όλοι απάντησαν με αυταπάρνηση: «Όχι ποτέ». Γύρω του, ο Αντιπλοίαρχος Ιωάννης Τούμπας, έβλεπε παντού νεκρούς και τραυματισμένους.

Συγκέντρωσε τις δυνάμεις του και αποφάσισε να μην εγκαταλείψει το λαβωμένο πλοίο. Παράκουσε την εντολή του βρετανού διοικητή να το βυθίσει και κατόρθωσε με κατεστραμμένη πλώρη να το οδηγήσει μετά από ταξίδι τριών ωρών στις μικρασιατικές ακτές. Γι΄ αυτό στη ναυτική ιστορία αναφέρεται ως «το πλοίο που αρνήθηκε να πεθάνει».

Οι επιτυχίες και η δράση του

Το αντιτορπιλικό «Αδρίας» παραχωρήθηκε από το Βρετανικό Ναυτικό στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η παραλαβή του έγινε στις 20 Ιουλίου 1942 με πρώτο κυβερνήτη τον αντιπλοίαρχο Ιωάννη Τούμπα. Από τις αρχές του 1943 εντάχθηκε στο συμμαχικό στόλο.

Έδρασε σε πολύ δύσκολες συνθήκες στον Βόρειο Ατλαντικό και στις 27 Ιανουαρίου 1943 βύθισε το γερμανικό υποβρύχιο U-553. Λίγο αργότερα βρέθηκε στο Νότιο Ατλαντικό και εντόπισε ένα ακόμα εχθρικό υποβρύχιο. Κατάφερε να το βυθίσει στις 13 Φεβρουαρίου μετά από πολύωρη καταδίωξη.

Η δράση του συνεχίστηκε με επιτυχία και στη Μεσόγειο. Η δράση του αντιτορπιλικού δεν έμεινε απαρατήρητη από τη Συμμαχική Διοίκηση, γι΄ αυτό και ο «Αδρίας» ήταν ένα από τα 4 πλοία στα οποία παραδόθηκε ο ιταλικός στόλος του νότου.

Ο πόλεμος συνεχιζόταν και ο Αδρίας συμμετείχε σε κάθε αποστολή. Ταξίδευε σχεδόν κάθε μέρα και ενίσχυσε αποφασιστικά τον αγώνα κατά του ναζισμού. Τον Σεπτέμβριο του 1943 άρχισαν οι επιχειρήσεις στα Δωδεκάνησα. Ήταν οι πιο δύσκολες επιχειρήσεις μέσα σε ένα γερμανοκρατούμενο σύμπλεγμα νησιών, χωρίς καμία αεροπορική κάλυψη.

Το αντιτορπιλικό χωρίς πλώρη συνέχισε το παράτολμο ταξίδι του.

Ο άθλος του αντιτορπιλικού «ΑΔΡΙΑΣ»

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 21ης Οκτωβρίου ο Αδρίας μαζί με τα βρετανικά αντιτορπιλικά «Jervis», «Pathfinder» και «Hurworth» απέπλευσαν από την Αλεξάνδρεια για να μεταφέρουν πυρομαχικά και εφόδια στα στρατεύματα που είχαν καταλάβει τη Λέρο μετά την παράδοση των Ιταλών. Το σχέδιο προέβλεπε τα δύο πλοία να εκφορτώσουν πολεμοφόδια στη Λέρο, ενώ τα άλλα δύο θα έπλεαν στην περιοχή της Καλύμνου για αντιπερισπασμό. Ήθελαν να τραβήξουν εκεί την προσοχή των Γερμανών που ετοίμαζαν τη μεγάλη αντεπίθεση.

Τα δύο πλοία αντιπερισπασμού, ο Αδρίας και το «Hurworth» αργά το βράδυ έφτασαν στην περιοχή της Καλύμνου για να εντοπίσουν τέσσερα εχθρικά εμπορικά πλοία που κατά πληροφορίες υπήρχαν εκεί. Μετά την άκαρπη έρευνα αποσύρθηκαν με σκοπό να συνενωθούν πάλι με τα άλλα δύο συμμαχικά πλοία.

Ξαφνικά δέχτηκαν μια σειρά επιθέσεων με βόμβες και πολυβολισμούς από σμήνος Στούκας. Τα γερμανικά πολεμικά είχαν βοήθεια από άλλα αεροσκάφη που έριχναν φωτιστικά. Με συνεχείς ελιγμούς και με μεγάλη ταχύτητα κατάφεραν να αποφύγουν τα πυρά. Από τα θραύσματα τραυματίστηκαν ελαφρά πέντε μέλη του Αδρίας. Οι επιθέσεις συνεχίστηκαν μέχρι που ο κυβερνήτης του «Hurworth» έριξε στη θάλασσα ένα καπνογόνο, με το οποίο παραπλανήθηκαν οι Γερμανοί πιλότοι και άρχισαν να κάνουν εκεί τις επιθέσεις τους, δίνοντας χρόνο στα αντιτορπιλικά να ξεφύγουν.

22 Οκτωβρίου 1943. Τα πλοία απέπλευσαν από τον όρμο που είχαν καταφύγει και ήταν έτοιμα να αρχίσουν τον βομβαρδισμό των εχθρικών θέσεων. Ξαφνικά μια ισχυρή διπλή δόνηση συγκλόνισε τον Αδρία, ενώ ακολούθησε μια έκρηξη. Ο Αδρίας προσέκρουσε σε νάρκη. Η πλώρη του κόπηκε. Νεκροί και τραυματίες κείτονταν γύρω από τη γέφυρα, ενώ ξέσπασε πυρκαγιά από βραχυκύκλωμα. Ο κυβερνήτης Τούμπας, ο οποίος βρισκόταν στη γέφυρα, τινάχθηκε στον αέρα. Καταπλακώθηκε από κομμάτια σίδερου και τραυματίστηκε. Δεν έχασε όμως τις αισθήσεις του.

«Το πλοίο που αρνήθηκε να πεθάνει!»

Το βρετανικό αντιτορπιλικό όταν αντιλήφθηκε τη δραματική θέση του ελληνικού πλοίου, πλησίασε για βοήθεια. «Θα σας πλευρίσω για να παραλάβω το πλήρωμα σας. Κατόπιν να βυθισθεί το πλοίο». Αυτή ήταν η εντολή του αντιπλοίαρχου του «Hurworth». Ο Τούμπας αρνήθηκε να υπακούσει παρά τις επανειλημμένες εντολές του Διοικητή του. Ωστόσο θέλησε να μάθει τη γνώμη των αξιωματικών και του πληρώματός του. Τους συγκέντρωσε και τους ρώτησε: «Θα εγκαταλείψουμε το πλοίο μας;» Αμέσως με μια φωνή όλοι τους απάντησαν: «Όχι ποτέ!». Έτσι ο Αδρίας αρνήθηκε να πεθάνει. Ο κυβερνήτης συμφώνησε να μεταφέρει τους τραυματίες στο άλλο πλοίο. Τότε σημειώθηκε μια ακόμα έκρηξη. Το βρετανικό πλοίο είχε πέσει και αυτό σε νάρκη και είχε πολλά θύματα.

Ο γενναίος Κυβερνήτης του Αδρία, Αντιπλοίαρχος Ιωάννης Τούμπας με εννέα τραύματα και σπασμένο το δεξί του χέρι αποφάσισε να μη βυθίσει το πλοίο του.

Αφού εξαντλήθηκε κάθε περιθώριο για την περισυλλογή των ναυαγών ο λαβωμένος Αδρίας κατευθύνθηκε προς τις Μικρασιατικές Ακτές. Οι χειρισμοί ήταν πολύ δύσκολοι και ο κυβερνήτης είχε οδηγό τον Πολικό Αστέρα. Μετά από 3 ώρες πλεύσης το πλοίο έφτασε στη Μύνδο της Μικράς Ασίας στην περιοχή της Αλικαρνασσού (σύγχρονο Μποντρούμ). Στη διάρκεια του ταξιδιού, ο γιατρός του πλοίου, ανθυποπλοίαρχος Καποδίστριας, φρόντιζε τους τραυματίες με ανύπαρκτα μέσα περίθαλψης.

Οι συγκλονιστικές μαρτυρίες αναφέρουν ότι έκοψε με κοινό ψαλίδι και χωρίς αναισθησία το αριστερό χέρι του υποκελευστή β΄μηχανικού Γεώργιου Παπαφρατζέσκου. Όταν ο τραυματίας αντιλήφθηκε τι θα γίνει είπε στον κυβερνήτη:

«Μη στεναχωριέστε, κύριε Κυβερνήτα. Καλά είμαι. Τι είναι ένα χέρι για την Πατρίδα; Τίποτα!»

Με τον υπολογισμό των απωλειών, ο αριθμός των νεκρών είχε φθάσει στους 21 και των τραυματιών στους 30.

Την 1η Δεκεμβρίου 1943 μετά από πρόχειρες επισκευές ο Αδρίας ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι, μέσω Κύπρου, για την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Χωρίς πλώρη και με άμεσο κίνδυνο βύθισης από τη συνεχή εισροή υδάτων έφτασε στις 6 Δεκεμβρίου στον προορισμό του. Η υποδοχή και οι τιμές που επιφυλάχθηκαν στο Αδρίας και το πλήρωμά του, από τον συμμαχικό στόλο που είχε παραταχθεί τιμητικά ήταν δοξαστική.

Ο κυβερνήτης του με εννέα τραύματα και σπασμένο το δεξί του χέρι στεκόταν υπερήφανος πλοηγώντας το ηρωικό πλοίο του. Ο άθλος του αντιτορπιλικού «Αδρίας» υμνήθηκε από τους συμμάχους. Με την απελευθέρωση επέστρεψε στην Ελλάδα, έπειτα από πρόχειρη επισκευή της πλώρης του. Το 2004 εντοπίστηκε η βυθισμένη πλώρη του πλοίου, κοντά στο ναυάγιο του «Hurworth».

https://www.pentapostagma.gr/politismos/istoria/6969908_antitorpiliko-adrias-ploio-poy-arnithike-na-pethanei-pos-bythise-dyo

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Στο σκαμνί η ΔΕΥΑΠ για το νερό στο Ανω Καστρίτσι!!!

Για την ιστορία αναφέρουμε, ότι οι κάτοικοι του χωριού Καστρίτσι, είναι ακόμη στα πρώτα βήματα ενάντια στον εκεί δήμο και την αντίστοιχη  ΔΕΥΑΜ .

Στη δική μας περίπτωση δεν διώκεται απλά η ΔΕΥΑΜ, αλλά καλείτε να πληρώσει χρηματική αποζημίωση στους καταναλωτές και η τότε δημοτική αρχή διώκεται για παράβαση καθήκοντος.

Η δίκη αυτή θα γίνει στις 2 Δεκεμβρίου και θα καθίσουν στο σκαμνί, όλα τα πρόσωπα που προσπάθησαν να μας πάρουν ακόμη και τα σπίτια μας, γιατί δεν πληρώσαμε , το ακατάλληλο νερό τους, για πόση.

Μ.Ε.Π 

====================================================================================

Στο σκαμνί η ΔΕΥΑΠ για το νερό στο Ανω Καστρίτσι!!

Οι εξελίξεις με το νερό του Ανω Καστριτσιου δεν έχουν τέλος. Μετά από μηνυτήρια αναφορά του κατοίκου του Ανω Καστριτσίου Γεωργίου Μέρμελα, δημοσιογράφου, Ανταποκριτή της Φωνής των Ελλήνων ΗΠΑ;

 H Εισαγγελία Πρωτοδικών Πάτρας, αφού διέταξε κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση, άσκησε ποινική δίωξη κατά ανώτατου στελέχους της ΔΕΥΑΠ για υποβάθμιση περιβάλλοντος από αμέλεια που δημιούργησε κίνδυνο σοβαρής και ευρείας υποβάθμισης και για δηλητηρίαση πηγών από αμέλεια.

 Σύμφωνα με πληροφορίες η άσκηση της ποινικής δίωξης στηρίχθηκε σε διαπιστώσεις περί διάθεσης, μέσω του δικτύου ύδρευσης, πόσιμου νερού εκτός των προδιαγραφών, ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση.

Ετσι, μετά την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων για την προστασία του νερού της νερομάνας από την αλόγιστη διάθεση σε γειτονικό οικισμού που έχουν ασκήσει 250 κάτοικοι του Ανω Καστριτσίου και πρόκειται να συζητηθεί εντός του Οκτωβρίου, η απρόσμενη αυτή εξέλιξη δημιουργεί νέα αναστάτωση στο χωριό και πλέον οι κάτοικοι ανησυχούν και για την υγεία τους.

Η διοίκηση της ΔΕΥΑΠ θα δώσει λύσεις και απαντήσεις για να διατηρήσει την κοινωνική ειρήνη; Ή η λύση θα δοθεί από την δικαιοσύνη;

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Καλώς «τα δικά μας» παιδιά ... Υπάρχει όμως και ένα αλλά !!!

Διαβάζουμε στο etoliko.gr , άρθρο αξιόλογου συμπολίτη μας, όπου καυτηριάζει το πραγματικό πρόβλημα που κυριαρχεί, πριν και μετά τις δημοτικές εκλογές.

 Το πρόβλημα αυτό, δεν είναι τίποτε περισσότερο από τον εκμαυλισμό συνειδήσεων, ώστε να κερδηθούν εκλογές και μετά από αυτές, να πληρωθούν οι κοινωνικές επιταγές των πολιτικάντηδων, που μοιράσανε σε οικογένειες και άτομα, που είχαν μεγάλα σόγια ή ας το ονομάσουμε κάπως διαφορετικά, επιφάνεια σε γνωστούς και φίλους .

Πράγματι το πρόβλημα αυτό  είναι το καρκίνωμα , που τρώει την τοπική μας κοινωνία με αποτέλεσμα, να έχει αφανίσει το Αιτωλικό, από το χάρτη της Ελλάδας. 

Κάποιος βέβαια θα αναρωτηθεί, αυτό συμβαίνει μόνο στο Αιτωλικό; 

Όχι βέβαια, είναι το καρκίνωμα που κατατρώει ολόκληρη την Ελλάδα, αφανίζει κάθε έννοια κράτους δικαίου, ξεγυμνώνει τους μηχανισμούς και αφήνει ξέφραγο αμπέλι τη χώρα μας απέναντι στους νεο-Οθωμανούς.

Η κατάντια της μοναδικής μας ελπίδας είναι οι ικεσίες προς συμμάχους, τείνοντας το ζαρωμένο χέρι της ζητιανιάς μας, για κανά πύραυλο ή φρεγάτα, σε τιμές που θα υποθηκεύσουν το μέλλον πολλών γενεών στο μέλλον.

Και όλα αυτά ξεκινάνε, δυστυχώς από τον άχρηστο και ασήμαντο δημοτικό σύμβουλο ή τον τυχοδιώκτη υποψήφιο δημαρχίσκο, ο οποίος προσπαθεί να επιβληθεί σε μια κοινωνία που αδιαφορεί, γιατί δεν είδε και δεν έζησε ποτέ το αυτονόητο. 

    Σήμερα όμως θα θέλαμε να επαινέσουμε τα δικά μας παιδιά και δεν είναι άλλα, από τα παιδιά , της δημοτικής υπηρεσίας της καθαριότητας, όπου πράγματι μας δίδαξαν το αυτονόητο και την κανονικότητα. 

Είναι τα παιδιά, που έδωσαν άλλη όψη στη πόλη μας και στελέχωσαν ένα μηχανισμό όπου τουλάχιστον μέχρι τώρα ήταν το δόλωμα για αλίευση ψήφων και τίποτα περισσότερο. 

Ο μηχανισμός αυτός στελεχώνονταν μέχρι σήμερα, από άτομα που ανήκαν στο ιδιωτικό στρατό ψηφοφόρων του εκάστοτε δημαρχίσκου ή προέδρου της Δημοτικής Ενότητας, με αντάλλαγμα βέβαια, την λούφα και παραλλαγή από τη μεριά των δήθεν εργαζομένων. 

Έτσι είχαμε ένα Αιτωλικό να βρωμάει, από τη κορφή ως τα νύχια και οι εικόνες της πόλης μας να  να θυμίζουν τριτοκοσμικές καταστάσεις, με ένα υποτιθέμενο υπερ-ήρωα  πρόεδρο, ο οποίος έτρεχε σε κάθε γωνιά να βοηθήσει τις εργασίες, που θα 'πρεπε  να έχουν γίνει από τον δημοτικό μηχανισμό, που ήταν υπεύθυνος ο ίδιος να συντηρεί. 

Απαραίτητη προϋπόθεση, για να έχει  αποτέλεσμα η ηρωική παρέμβαση, ήταν η ύπαρξη χώρου όπου συγκεντρώνονται οι δημότες, προς τέρψη οφθαλμών και άγρα ψήφων.  

Και μετά  απορείτε, γιατί τόσα ντρόουν πάνω από το Αιτωλικό ή ποιανού είναι τελικά το έργο, της Περιφέρειας ή του ιερού δημάρχου ;

Επίσης είναι η πρώτη φορά  όπου το γύφτικο στοιχείο απουσιάζει, μάλλον γιατί μέχρι τις εκλογές έχουμε πολύ δρόμο ακόμη.

Αυτά τα παιδιά, τα δικά μας παιδιά, απέδειξαν ότι η αξιοπρέπεια και η τιμή είναι συνυφασμένες με την προσφορά στην πόλη τους και κατ' επέκταση στην οικογένειά τους. 

Ένα μεγάλο μπράβο από εμάς και πιστεύουμε, από όλο το Αιτωλικό.

Διδάξατε ήθος σε ένα ανήθικο θεσμό και κερδίσατε επάξια το σεβασμό όλων μας .

Μ.Ε.Π 

 

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Στο νέο τραγούδι «Τραύμα» συμμετέχει ο Αιτωλικιώτης Μιχάλης Κότσαρης

« Ευχαριστώ θερμά την Ευστάθεια Γρέντζελου και τον Γιώργο Αθανασόπουλο για την εμπιστοσύνη τους στη φωτογράφιση για την παρουσίαση του βίντεο του νέου τραγουδιού “Τραύμα” – Συγχαρητήρια και καλοτάξιδο παιδιά! » Το παραπάνω μήνυμα δημοσίευσε, στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook, πριν μερικές μέρες ο εικαστικός Μιχάλης Κότσαρης για την συμμετοχή του στο νέο τραγούδι της Ευστάθειας Γρέντζελου.

 

Η ίδια με την δημοσίευση του νέου της τραγουδιού δήλωσε :

«Μετά από τρείς σιωπές και μιαν ανάσα, μπήκαμε στο studio και καταγράψαμε ένα… «Τραύμα». Το συγκεκριμένο κομμάτι γράφτηκε για την παράσταση TRAUMA QUEEN, μια συμπαραγωγή του Δη.Πε.Θε. Αγρινίου, του Πνευματικού Κέντρου της Ι.Π. Μεσολογγίου και του Κέντρου Πρόληψης Αιτ/νίας «ΟΔΥΣΣΕΑΣ»-Ο.ΚΑ.ΝΑ. (Σεπτέμβριος 2017).

Τρία χρόνια μετά σας το καταθέτω… Από καρδιάς ευχαριστώ τις συνοδοιπόρους Αγγελική Δαλιάνη (πιάνο) και Φιφή Αλεξοπούλου (τσέλο), γιατί μπορέσαμε να φτιάξουμε τόπο κοινό…
Επίσης τον εικαστικό Μιχάλη Κότσαρη που ανέλαβε την καλλιτεχνική φωτογράφηση και τους Δήμητρα Φουντούλη και Λεωνίδα Σισμανίδη για την επεξεργασία του video. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο AgrinioSound με ηχολήπτη τον Πάνο Αυγέρη τον Ιούλιο του 2020.

Καλή ακρόαση…
Ευσταθία Γρέντζελου»

https://etoliko.gr/2020/10/16/sto-neo-tragoudi-trauma-summetexei-o-aitolikiotis-mixalis-kotsaris/?fbclid=IwAR2SMNU_vGoU8xkaqHnh58lKoU5-WoODBo5LdU9gBGS-xci5czobl9pvZzI

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Βίντεο: Αυτή η εντυπωσιακή ψευδαίσθηση θα σου «πάρει το μυαλό»

Ξύλινες μπάλες κυλούν στους οδηγούς σαν να έλκονται από μαγνήτη.

Η συμπεριφορά των σφαιρών φαίνεται αδύνατη, γιατί κινούνται ενάντια στη βαρύτητα. Το βίντεο δεν είναι γραφικά σε υπολογιστή, αλλά μια πραγματική σκηνή. Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι η κλίση των οδηγών γίνεται αντιληπτή αντίστροφα, και ως εκ τούτου η καθοδική κίνηση παρερμηνεύεται ως ανοδική.

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Το Τεστ Του Δεξιού Ποδιού

Δοκιμάστε το, δεν θα το πιστεύετε… Όσο και να προσπαθήσετε δεν θα καταφέρετε να αλλάξετε το αποτέλεσμα.

Ακολουθήστε τα παρακάτω απλά βήματα.

1. Όπως κάθεστε στο γραφείο σας, σηκώστε το δεξί σας πόδι από το πάτωμα και κάντε κύκλους δεξιόστροφα, όπως οι δείχτες ενός ρολογιού.

2. Ενώ κάνετε τους κύκλους με το δεξί πόδι (στην φορά των δειχτών του ρολογιού), γράψτε τον αριθμό 6 στον αέρα με το δεξί χέρι σας.

Το πόδι σας τότε θα αλλάξει κατεύθυνση!!!

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Δικαιοσύνη καλεί καραπάνο - Δώσε τώρα πίσω, τα κλεμμένα ... 600 τα χιλιάρικα για αρχή και μόνο από δυο υποθέσεις.

Άσχημα τα νέα από το δικαστικό μέγαρο στο Μεσολόγγι για τον πρώην δήμαρχο της ιεράς πόλης .

Ήταν και είναι γνωστό τοις πάσι,  ότι ο καραπάνος κατά τη διάρκεια της θητείας του έτρωγε από το δημοτικό ταμείο με 18 μασέλες.

Επίσης ήταν γνωστό ότι, η προηγούμενη κυβέρνηση, του παρείχε θεσμική και οικονομική κάλυψη, στην λυσσαλέα του όρεξη για παράνομο πλουτισμό, μέσω εικονικών έργων και υπερτιμολογήσεων.

 

Το επίσης γνωστό και ντροπιαστικό όχι μόνο για τους δημότες του ιερού δήμου, αλλά και για τους πολίτες αυτής της χώρας, είναι ότι, οι μηχανισμοί ελέγχου του Υπουργείου, ήρθαν στο Μεσολόγγι τουλάχιστον τρείς φορές, αλλά ποτέ δεν πέρασαν την πόρτα του δημαρχείου, μιας και η γνωστή παρέμβαση της πρώην βολευτίνας του Σύριζα τριανταφύλλου, τους ανάγκαζε να επιστρέψουν στην Αθήνα άπραγοι. 

Υπήρχε όμως μια διαδικασία, η οποία δεν έβλεπε το φως της δημοσιότητας, για άγνωστους λόγους σε εμάς. 

...

Το Ελληνικό Δημόσιο, μέσω ΑΑΔΕ, απαίτησε μετά από έλεγχο που έγινε τις πρώτες μέρες από τη στιγμή που ανάλαβε η νέα δημοτική αρχή,  400 και 200 χιλιάδες αντίστοιχα, για δυο υποθέσεις.

 Το επίσημο κατηγορητήριο ήταν  υπεξαίρεση και απιστία.

Ο καραπάνος μετά από τιτάνιο αγώνα που έδωσε ώστε να παραγραφούν ή να καλυφθούν πολιτικά, τα ενθυλακωμένα χρήματα, δεν τα κατάφερε και μπροστά στο φάσμα της φυλακής, κατέθεσε αίτηση ανακοπής στις δικαστικές αρχές, μπας και γλιτώσει τουλάχιστον μερικές χιλιάδες. 

Η απόφαση του δικαστηρίου που είναι και σημερινή, απέρριψε την αίτηση και κάλεσε τον ίδιο, εντός 3 ημερών να επιστρέψει τα χρήματα στο δήμο.

Βέβαια απ' ότι ξέρουμε, ο καραπάνος διάγει άκρως επιτυχημένο επιχειρηματικό βίο  στην Αθήνα, πουλώντας είδη υγιεινής, οπότε μπορεί να στριμωχτεί λίγο, αλλά θα τα καταφέρει, ώστε να μην πάει στη στενή με τους ομοϊδεάτες του.  

Αμ έλα που τα νέα από τις επιχειρηματικές του δράσεις, είναι ακόμη ποιο δυσάρεστα!!!

Πάνω από 1.000.000 € χρωστάει μέχρι αυτή τη στιγμή και με απόφαση του εκεί δικαστηρίου, έχει δεσμευτεί και έχει τεθεί σε αναγκαστική διαχείριση  η προσωπική του περιουσία. 

Το ερώτημα είναι πως και δεν το πήρε χαμπάρι η σημερινή δημοτική αρχή και ο στόλος των νομικών συμβούλων που διαθέτει ο Λύρος.

Μη ξεχνάμε ότι για τους περισσότερους από αυτούς, ο καραπάνος ήταν το αφεντικό τους για μια 5ετία και μάλλον... θέλουν να τον καλύψουν.

Έλα μου όμως που και εδώ ο λάκκος έχει τη φάβα του.

Ο πρώην νομικός σύμβουλος του δήμου επί καραπάνου, αυτή τη στιγμή, διώκεται για υπεξαίρεση χρημάτων άνω των 150.000 ευρώ και μάλιστα τα περισσότερα από το ταμείο της ΔΕΥΑΜ.

Μάλιστα... από αυτό το ταμείο που κάποιοι μας λένε ότι πρέπει να πληρώσουμε το ακατάλληλο νερό, ώστε να μπορεί ο κάθε μακροχέρης διαχειριστής, να απλώνει το χέρι του, ώστε να διασφαλίσει το μέλλον του και τον υπερπολυτελή του βίο .

Η υπόθεση πέραν του πρακτικού μέρους, που είναι η άμεση επιστροφή  των χρημάτων που υπεξαιρέθηκαν από το δημοτικό ταμείο, ο καραπάνος πλέον, έχει να αντιμετωπίσει και τα αστικά δικαστήρια στα οποία παραπέμπεται σε βαθμό κακουργήματος.

Τα ίδια και χειρότερα περιμένουν τον συνεργάτη του και νομικό σύμβουλο του δήμου, ο οποίος όμως λόγο της επαγγελματικής του ιδιότητας, αναμένονται ακόμη ποιο αυστηρές κυρώσεις και ποινές.  

Καταρρέει λοιπόν το εποικοδόμημα που στήθηκε με βάση και αφετηρία το ιερό δημαρχείο του Μεσολογγίου και τα συντρίμμια του,  θα συμπαρασύρουν πολλούς, στη πορεία που έχει χαράξει προ πολλού ο καραπάνος, για τους έμπιστους και ομοτράπεζους συνεργάτες του.

Ας μην ελπίζουν ότι ο καραπάνος δεν θα δώσει, πρόσωπα, καταστάσεις και ποσά που ενθυλάκωνε η γνωστή παρέα της 5χρονης εξουσίας του.

Όλοι ξέρουν το ρόλο που επιτελούσαν  αντιδήμαρχοι ή πρόεδροι επιτροπών, οι οποίοι έκαναν ακόμη και τον εισπράκτορα, πηγαίνοντας σε μαγαζιά και επιχειρήσεις του Μεσολογγίου, ώστε να εισπράξουν το μέρισμα ή το μηνιάτικο για τον αρχηγό και δήμαρχο. 

Πρόκειται για μια  οργάνωση, που δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει από τη δομή και λειτουργία της γνωστής μαφίας,   η οποία εκτός από τα κλεμμένα του δημοτικού ταμείου, έκανε εικονικά έργα, εικονικούς διορισμούς, απειλές σε δημότες και απαιτούσε μέρισμα από επιχειρηματικές δραστηριότητες δημοτών.  

   Μαζί με το όραμα του καραπάνου καταρρέει και η κομματική προστασία της τριανταφύλλου του Σύριζα, η οποία όχι μόνο στήριξε τον καραπάνο σε κάθε του κίνηση και ενέργεια, αλλά θυσίασε και την ίδια τη Λιμνοθάλασσα, ώστε να μπορέσει ο κουμπάρος της και πρώην επόπτης αλιείας να την κάνει περιουσιακό του στοιχείο.

Ο έτερος αυτός καππαδόκης, επίσης σε λίγες μέρες θα δίνει μάχη στα δικαστήρια του Αγρινίου, για αδικήματα που έπραξε, όπως,  υπεξαίρεση ιδιαιτέρως μεγάλου ποσού χρημάτων, απιστία στην υπηρεσία, παθητική δωροδοκία, υπεξαίρεση εγγράφων κλπ κλπ 

Συμβουλή προς ναυτιλομένους : 

Ανοίξτε τώρα τα στόματα σας και ζητήστε την επιείκεια της δικαιοσύνης πριν σας προλάβει ο καραπάνος και καρπωθεί ακόμη μια φορά τη λιποψυχία σας. 

Μ.Ε.Π  

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Έσκασε βόμβα στα θεμέλια του ιερού δημαρχείου της πρωτεύουσας

Μετά την έκρηξη που κάποιοι προσπάθησαν να την κρατήσουν κρυφή, έρχεται τσουνάμι εξελίξεων και αποκαλύψεων για πρόσωπα και καταστάσεις.

Οι ομοτράπεζοι του κεντρικού προσώπου της υπόθεσης,  ήδη έχουν χάσει τον ύπνο τους  , οι υπόλοιποι ακόμη απολαμβάνουν τον ύπνο του δικαίου.

Ες αύριον τα σπουδαία

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Το μαρτυρικό τέλος του ηρωικού κλέφτη Κατσαντώνη

Ο Κατσαντώνης, σύμφωνα με αναφορές συναγωνιστών του ήταν μικροκαμωμένος με αδύνατη φωνή και ασθενική φύση

Ένας από τους σπουδαιότερους κλέφτες στην περιοχή των Αγράφων και της Δ. Στερεάς ήταν και ο Σαρακατσάνος Κατσαντώνης. Οι γονείς του ήταν και οι δυο Σαρακατσαναίοι. Ο πατέρας του λεγόταν Μακρυγιάννης και καταγόταν από το Βασταβέτσι της Ηπείρου, ενώ η μητέρα του Αρετή από το χωριό Μάραθος των Αγράφων. 

...

Ο Κατσαντώνης γεννήθηκε μεταξύ των ετών 1773 και 1775, στο χωριό της μητέρας του. Ο νονός του, που ήταν ο γνωστός κλέφτης Β.Δίπλας, του έδωσε το όνομα Αντώνης. Το όνομα Κατσαντώνης αποδίδεται στη φράση της μητέρας του “κάτσε Αντώνη”1, με την οποία προσπαθούσε να αποτρέψει το γιο της να βγει στα βουνά κλέφτης. Πρώτη φορά που εκδήλωσε την επιθυμία να πάρει τα βουνά, ήταν όταν κατηγορήθηκε άδικα από έναν Αλβανό μπουλούκμπαση ότι είχε κλέψει μια γίδα. Τότε συνελήφθη και βασανίστηκε με φάλαγγα, μέχρι πουν μπόρεσε ο πατέρας του να συγκεντρώσει αρκετά γρόσια για να τον απελευθερώσει. Ο Κατσαντώνης, σύμφωνα με αναφορές συναγωνιστών του ήταν μικροκαμωμένος με αδύνατη φωνή και ασθενική φύση, όπως γράφει η ιστοσελίδα cognoscoteam.gr

Η δράση του

Γύρω στα 1800, 25ετής περίπου, ο Κατσαντώνης σκότωσε τον Αλβανό που τον κατηγόρησε και κατέφυγε μαζί μ’ άλλους δέκα συντρόφους του, μεταξύ των οποίων και τους τρεις αδελφούς του, Γεώργιο (Χασιώτη), Χρήστο και Κώστα (Λεπενιώτη), στα λημέρια του θείου και νονού του Β. Δίπλα, στα Άγραφα.Λίγους μήνες μετά ο Δίπλας του παραχώρησε την αρχηγία. Σύντομα η δράση του έγινε γνωστή στον Αλή, ο οποίος έστειλε εναντίον του το δερβέναγα Ελιάζ μπέη με 300 Αλβανούς. Η σύγκρουση έγινε έξω από το χωριό Τριφύλλα της Ευρυτανίας την άνοιξη του 1803. Το σώμα του Κατσαντώνη τους εξόντωσε όλους μαζί με το δερβέναγα. Η επιτυχία αυτή έκανε έξαλλο τον Αλή, που διέταξε και συνέλαβαν ως ομήρους τους γονείς του ατρόμητου Σαρακατσάνου. Δυο-τρεις βδομάδες αργότερα τους σκότωσε με φρικτά βασανιστήρια. Από τότε ο Αλή, μανιασμένος γιατί του ξέφευγε αυτό το “αγκάθι” έστελνε συνεχώς στρατιωτικά σώματα να τον εξοντώσουν.Έτσι το 1804 ο Κατσαντώνης συνέτριψε το σώμα του Γιουσούφ Αράπη σκοτώνοντας τους περισσότερους από τους 150 Αλβανούς του. Συγχρόνως ελευθέρωσε και όσους Χριστιανούς είχαν συλλάβει οι αλβανικές συμμορίες-αποσπάσματα.

Το 1805 διεύρυνε τις συμμαχίες του κάνοντας στρατιωτική συμφωνία με το Νικοτσάρα. Το επόμενο έτος συνέτριψε στην Ι. Μ. Τατάρνας το σώμα του Χασάν Μπελούση, ενώ εν συνεχεία αντιμετώπισε με επιτυχία το απόσπασμα του Αλή Μπεράτη (Αύγουστος 1806). Τον μεγαλύτερο κίνδυνο αντιμετώπισε τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς στη σύγκρουσή του με το ισχυρό σώμα (500 Τουρκαλβανοί) του απεσταλμένου του Αλή, Μπεκίρ Τζογαδούρ. Η μάχη δόθηκε στη θέση Ληστής της επαρχίας Βάλτου και κράτησε πάνω από μια ώρα. Όταν ο Κατσαντώνης πληγώθηκε στο μηρό, οι επαναστάτες υποχώρησαν προς τα ορεινά.Ένας πρακτικός γιατρός από τους συμπολεμιστές του, ο Θανάσης Ντουφεκιάς έκανε ότι μπορούσε.

Όμως, επειδή ένα μήνα μετά ο Κατσαντώνης δεν είχε αποθεραπευτεί ακόμη, οι σύντροφοί του τον μετέφεραν στην υπό ρωσική κατοχή Κέρκυρα. Εκεί, σύντομα, αποθεραπεύτηκε πλήρως και κατόρθωσε να συναντήσει τον Έλληνα συνταγματάρχη του ρωσικού στρατού Εμμ. Παπαδόπουλο και να συζητήσουν τις προοπτικές για έναν ευρύτερο ξεσηκωμό των Ελλήνων σε συνεργασία με τους Ρώσους. Έπειτα επέστρεψε στα Άγραφα κι άρχισε να ξεσηκώνει τους κατοίκους των ορεινών κι όχι μόνο περιοχών της Θεσσαλίας και της Αν. Στερεάς, καλώντας τους σε επανάσταση κατά των Τούρκων και του τυράννου Αλή. Ο Αλή πασάς μαθαίνοντας τα καθέκαστα έδωσε εντολή στον καλύτερο αξιωματικό του, το Βεληγκέκα, να οργανώσει ένα στρατιωτικό σώμα και να εξοντώσει τον ισχυρό αντίπαλό του.Πράγματι στις αρχές του 1807 ο Βεληγκέκας συγκέντρωσε 1000 ετοιμοπόλεμους Τουρκαλβανούς και κατευθύνθηκε προς τα χωριά του Βάλτου.

Η μάχη δόθηκε κοντά στο χωριό Μοναστηράκι. Μόλις όμως άρχισαν οι πρώτες τουφεκιές ο Βεληγκέκας σωριάστηκε νεκρός. Η πλάστιγγα, όπως είναι φανερό, έγειρε προς την πλευρά των Ελλήνων. Οι Αλβανοί χάνοντας πολλούς ενόπλους επέστρεψαν ντροπιασμένοι στα Γιάννινα, όπου αντιμετώπισαν το θηριώδες μένος του Αλή. Τα μεγάλα κατορθώματα του Κατσαντώνη έδωσαν θάρρος και κουράγιο στους ραγιάδες. Είναι χαρακτηριστικά τα δημοτικά τραγούδια που εξύμνησαν τα κατορθώματά του αυτά. Η επόμενη μεγάλη μάχη δόθηκε με τους Αλβανούς του Άγο Μουχουρντάρ, την άνοιξη του 1807, στη διάρκεια της οποίας φονεύτηκε ο θείος του ήρωα, Β. Δίπλας.

Τα σχέδια για την επανάσταση και το μαρτυρικό τέλος

Τον Ιούλιο του 1807 ο συντ. Παπαδόπουλος και ο Καποδίστριας κάλεσαν σε συγκέντρωση στη Λευκάδα τους κλεφταρματολούς, με σκοπό την προστασία του νησιού από πιθανή εισβολή του Αλή, μιας και ο Αλή είχε ήδη εδραιωθεί στη γειτονική Πρεβεζα. Στη συνέλευση αυτή, εκτός του θέματος της οχύρωσης της Λευκάδας, συζητήθηκε μια μελλοντική εξέγερση των Ελλήνων σε συνεργασία με τους Ρώσους. Χαρακτηριστικό είναι ότι, ύστερα από πρόταση του Καποδίστρια, ο Κατσαντώνης αναγνωρίστηκε γενικός αρχηγός των κλεφτών στη σχεδιαζόμενη εξέγερση, όποτε κι αν αυτή γινόταν.Έπειτα απ’ αυτό επέστρεψε στα λημέρια του, όπου, παρ’ όλο που ασθένησε από ευλογιά, τον Ιανουάριο του 1808 νίκησε το σώμα του Αλβανού Χασάν Μπελούση, ενώ αμέσως μετά άρχισε να σχεδιάζει ένα παράτολμο εγχείρημα: να χτυπήσει τον Αλή στο σπίτι του, στα Γιάννενα.

Όμως, με την υγεία του συνεχώς επιδεινούμενη, άφησε το πόστο του και, μαζί με τον Χασιώτη κι άλλους πέντε συντρόφους, αποσύρθηκε σε μια σπηλιά κοντά στην Ι. Μ. του Α. Ιωάννου, στο Παλιοκάτουνο, για να αποθεραπευθεί. Όμως ένας έμπιστος του Κατσαντώνη, ο Γιάννης Γκούρλιας, πρόδωσε τη θέση του καπετάνιου του στον Μουχουρντάρ. Οι Αλβανοί μετά από σύντομη μάχη συνέλαβαν τον Κατσαντώνη μαζί με το Χασιώτη και τους μετέφεραν στα Γιάννενα. Ο Αλής, πονηρός καθώς ήταν, προσπάθησε στην αρχή να τον δελεάσει με υποσχέσεις και αμοιβές να πάει με το μέρος του. Βλέποντας όμως το ακατάβλητο του χαρακτήρα του, άρχισε να τον απειλεί και να τον βασανίζει ζητώντας του να του αποκαλύψει που είχε κρυμμένους τους … θησαυρούς του.

Ο Κατσαντώνης, αρνούμενος να δελεαστεί από τον Αλή, παραδόθηκε μαζί με τον αδελφό του να θανατωθεί φρικτά και μαρτυρικά με εργαλεία σιδεράδων, στον τόπο των εκτελέσεων στα Γιάννενα. Ήταν τέλος Σεπτεμβρίου του 1808. Η απώλειά του, σε συνδυασμό με την αποτυχία του κινήματος του Βλαχάβα, στην οποία αναφερθήκαμε σε προηγούμενο άρθρο μας, είχε αρνητικά αποτελέσματα, στον ψυχολογικό τομέα, για τους ραγιάδες της Δ. Ελλάδας και των Αγράφων.

Του Κατσαντώνη

Αυτού ΄που πας μαύρο πουλί, μαύρο μου χελιδόνι,χαιρέτα μας την κλεφτουριά κι αυτόν τον Κατσαντώνηπες του να κάτσει φρόνιμα κι όλο ταπεινωμένα,δεν είν’ ο περσινός καιρός, ο φετινός χειμώνας,φέτος το πήρ’ ο Αλή πασάς, το πήρ’ ο Βεληγκέκας,ζητάει κεφάλια κλέφτικα, κεφάλια ξακουσμένα.Κι ο Κατσαντώνης το ‘μαθε και το σπαθί του ζώνεικαι παίρνει δίπλα τα βουνά, τα ‘μορφα κορφοβούνια,χαμπέρι στέλνει στην Τουρκιά, σ’ αυτόν τον Βεληγκέκα:όπου θα τα ‘βρει τα παιδιά, ας τα ‘βρει κι ας τα πάρει.Εδώ είναι λόγγοι και βουνά και κλέφτικα ντουφέκια,βαριά βροντούν, πικρά βαρούν, φαρμακερά πληγώνουν.
(από το “Πετρίλο” του Ν. Χόντζια)

https://www.pentapostagma.gr/politismos/istoria/6945178_martyriko-telos-toy-iroikoy-klefti-katsantoni

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...